Netgedichten

netgedicht (nr. 88.200):

Canis lupus

In het uur dat alles stil wordt
en de nachtschapen zich veilig weten
in hun kraal,
is hij die schim in het kreupelhout.
De rimpelingen in het zwarte water
als hij de oever bereikt.

Zijn plotselinge vlucht, met de storm in zijn poten
de polder in.

Dwalend door het veld,
roept hij naar de gloed van de sterren.
Het is de geur van de grond die door zijn bloed jaagt.

In het feest van de volle maan
volgt de jonge zwerver zijn spoor.