Alle inzendingen

de zonsondergang vanaf ’t zandloze strand waar jij als ’n uitvergrote filmster je veel te dure hoed vergat de friet bij ‘Ho-lands’ op de hoek met de ‘meejo’ over datum ofzo en ’t kotszakje dat lekte (maar voordat ik dat doorhad…) de bus die we moesten verlaten want de chauffeur was niet als enige onze stank zat dit hotelkamertje…

Schreeuwen in een leeg gebouw waar niets wordt gemaakt klinken de geluiden door op zoek naar zinnige woorden waar het gedicht kan beginnen Zo klinken de klanken in een samenspel van vormen van geluiden om ze telkens terug te laten keren en de zinnen tot het laatste woord af te laten breken laat de echo maar schallen uit een diepe put…

ik was nooit zo verliefd dat mijn hart mijn hoofd de baas werd... nooit kon hij zover beslag op me leggen dat er geen 'ik zijn' meer overbleef... voor hem wijzigde ik m'n dagindeling voor hem veranderde ik m'n standpunt wat ik geloof, geloofde ik bij hem niet meer ik hield rekening met zijn wensen aangaande eten en vrijen en slapen…

De opperhuid van moeder aarde ligt onontgonnen, puur natuur op maagdelijk terrein; zij houdt zich staande, braakliggend bedekt met een schaamlap voor wonden in ‘t besloten woud der verwachting. De nachtelijke zonden woekeren voort in tempeesten, de wildste beesten en de vogelen ‘des velds’, wier zang streelzacht fluwelige columna’…

Nee, dichterbij ben ik nog niet geweest, Maar deze zomer gaan we het beleven, We zijn op weg naar Stratford-upon-Avon, Waar hij geboren is, die ieder leest. En als ik dan bij u ben weergekeerd, Ben ik nóg meer door hem geïnspireerd.…

Langzaam wringt zich 't water door 't steile dal, Verstaald tot gletscher, en bazalten wand Droppelt, geslepen door de gletscherrand, Bonkende blokkendonder, knal na knal. Gestrikt om rotspunt, waait de waterval, Vlag van 't gebergte uit luchtig wapp'rend kant: Zijn kleurig beeld in 't ijle stuifsel brandt 'T van licht onzichtbaar centrum…

het was moeilijker dan ik dacht de zware pigmenten hadden nog zoveel spirit en kracht dat met frivoliteiten het oplichten geen succes zou worden ook met de wat gedateerde donkere lijst kon ik er geen luchtigheid in krijgen pas na het opfrissen van mijn jeugd perspectieven met geloof hoop en intens warme liefde op niet…

Waarom ben ik geen hond? Naasten vinden het normaal dat ik vroeger uit het leven stap. Ik hoef geen schuldgevoel te hebben. En daar ga ik. Een mooi plekje uitzoeken. Rust. Na een leven dat geleefd werd. Ze zullen het mij niet kwalijk nemen nee. Ze zullen zich mij herinneren als een vriend, vrolijk en trouw. Waarom ben ik geen hond?…

Gelijk de circe-ogende co-assistente die stiekem van achteren mijn slip in kwam, een gouden greep deed in het muilezelpaar - een volledig nutt'loos gebaar -, constaterende dat zich daar tussen de welvormige dadels geen vunzige woekering voordeed, doch slechts een verlangen - niet warm, maar heet voel ik haar zwijgen als een gebaar. Instemmend…

tranen liggen als regendruppels op haar gezicht de storm heeft haar geest verward in haar ogen pakken donkere wolken zich samen code rood is bereikt met orkaankracht wordt ze ondergedompeld in duisternis de depressie neemt het over…

Zomertijd doch de wereld is winter herfst ver weg en de lente is zoek Zomertijd doch bommen die vallen  pijn en verdriet oorlog is een vloek Zomertijd doch honger naar vrede kom in beweging en open het boek Zomertijd het boek van de vrede vrouwen en mannen mijn dringend verzoek Jan Jacob Krediet Van den Bos, VredesDichter.…

Mijn gft leeg ik vaak vlug, dus leeg Er lagen grote bloemen in van witte orchideeën Zou je daar gekauwd op hebben voor betere ideeën? Die nieuwerwetse woorden schat bevat ik niet en sla die over De burgerigste bak, o, burger, waardoor kind’ren niet meer lopen bedoel je die? Ben bonus oma, opa jij? Doe jij wel iets aan lopen?…

Op het witte kussensloop Ligt Jouw lieve hoofd, Je haren liggen wijd gespreid, Je wimpers liggen gevlijd Op je blanke wangen. Iets mooiers bestaat niet. Als ik jou slapend zie, Voel ik me in liefde gevangen, Die mij nagelt aan ’t bed. Dan stokt mijn adem, dan smelt Mijn hart, dan vloeit Al jouw liefde in mijn bloed.…

Kijk jij naar de welving onder mijn navel, wil je me daar bloot maken? ... Je bent terughoudend ... en komt niet dichterbij ... mijn adem, mijn vraag Brandt er iets in jou laait het, smeult het, of moet ik het aansteken? ... Ik ruik jou niet, geen geur ... die een vrouw opwindt ... in haar buik, in haar hart Weet je niet wat je wilt…

Frêle lijn beweegt woorden raken zacht de lucht vrede houdt adem Er hangt iets tussen ons, haast niet te zien, een fijne lijn gespannen over oude gronden, licht als adem, maar zwaar van betekenis, te breken door één vergeten gebaar. We spreken traag, alsof taal iets weegt, alsof elk woord een trilling veroorzaakt, een blik houdt stand…

Een goedemorgen heer slash mevrouw Ambivert en hartelijk welkom vanuit het polyglotamfitheater in Mountain View Californië Wij, in onze nederige schulp, gebruiken grootschalige vertaaltechnologieën om hulp te bieden in elke denkbare accentvrije taal tot wederzijds begrip doch enkel en uitsluitend digitaal Onze excuses voor eventuele…

ik heb de de laatste loodzware pigmenten gepakt op het schone palet neer gelegd die met de penselen van het hart op het doek worden gezet waarin het echte leven nog eenmaal uitbundig zullen bloeien los van de aardse afhankelijkheid en de oogsten van ieder jaar laten zien in hun meest kleurrijke vormen en gedurfde variaties…

Valeri Gergiev, Rus en dirigent Zou zondag in Caserta op gaan treden Maar wordt na veel verzet alsnog gemeden Dat krijg je als je vriend van Poetin bent Hij heeft nog even luid geprotesteerd Maar werd toen naar de deur gedirigeerd…

Laten we gaan skinny-dippen om over je fatshaming-trip heen te komen; vol en zacht samen glijdend in de burgerste bak der burgerbakken, een wrak waarin ik mij, zeer praktisch ingesteld, ook niet te kakken zetten laat. Met wiebelende bandjes, waarmee ik alle randjes overschrijd, en stalen zenuwen, wat mij betreft, een hart dat niet snel hoge…

'Geachte Heer, ik moet u danken Voor 't postpakket dat ik ontving. Maar u vergeeft mij ongetwijfeld Een zekere teleurstelling. Toen ik de hand vroeg van uw dochter, die ik hartstochtelijk bemin, deed ik zulks niet in letterlijke, Doch overdrachtelijke zin.'…

De bron van warmte en licht was zacht gezonken Op 't ver gebergte en tintte d'avondstond, In iedre vezel waarde weelde rond, Die met de koele dauw werd ingedronken: Wij doolden om: haar starende ogen blonken, Een blijde glimlach glinsterde om haar mond, 't Was, of me aan haar geheel een leven bond... Zij oogde naar de kim van purpervonken…

Mijn reactie op hoe ik het allemaal zie of zoals Pink zegt de vision of the one i see… Hoe kan het toch dat vele zo bezig zijn met het uiterlijk vertoon, zien we nog wel de binnenzijde of worden we allemaal een kloon. Zijn we in zekere zin de essentie van het zijn…verloren, en kan alleen ons uiterlijk vertoon ons nog bekoren. Zijn sommige…

Ben je dun, klein of fors? Rijd je een Porsche? (Meestal schrijvers/dichters oude vehikels) Ben je jong of juist oud Is jouw hart wel van goud? Loop je op blaren, tussen bergen Op welke top sta je? Heb je een idool wil je ook een gladiool? Genoeg sterren gehad? Bent dus al opgenomen? Geloof je? in wat? En was er iemand aan wie je…

Ik pas niet in mijzelf en andermans vormen, voldoe niet, ontwijk telkens weer uw vraag. Meet me, en stoor u niet aan mijn geklaag, we hanteren beiden dezelfde normen. Bouw mij maar tot iets moois of van ontzag, iets dat in het licht van nabijheid past. Tot nu toe ben ik niet door u verrast, dus vraag ik of u mijn bouwsel wel mag. Toepasbaar…

als halszaak, missie een niet te verwarren zinsnede uit alomvattend werk betrekking hebbende op liefde voor leven direct beschikbaar altijd binnen bereik maar niet te lezen als wetsartikel…

In die donkere tijden, Nadat jij mij onverwachts verliet, Ik achterbleef in mijn verdriet, Niet kon wennen aan m’n lijden, Zo wilde ik het leven niet, Ik wist niet hoe ik dat kon mijden. Er begon voor mij ’n nieuw bestaan, Een zijn van verdriet en pijn, Een zijn ik niet wist waarheen te gaan, Een zijn jij niet meer zou zijn, Ik mijn…

Zwervers zijn de sprookjes van de stad slecht vermomde gevaren, grijnzende tanden boven mijn kinderwagen Ik oefen me in gewoon aardig zijn, ik oefen me in glimlachende gedachten Maar een kind, mijn kind laat ik geen pokdalige pad of landlopende koningszoon kussen hoe waar het ook is dat boze feeën, oude koninginnen heksen, hongerige…

dat mensen mij zullen eigenen zoals ik dat ook zie gebeuren bij anderen met gemak en een lach met de waarheid in het midden die hand op mijn schouder zou warm moeten zijn maar hij voelt bezitterig dwingend zijn richting uit en juist dat dirigerende roept agressie op want dat wil ik zelf bepalen bij wie ik wil horen en met…

‘O!, soms voel ik mij verwant aan jou, soms voel ik mij, zoals jij je vaak alleen gevoeld moet hebben. Zo ik, al heb jij dat nimmer kunnen bevroeden. Net zomin jij ooit de bedoeling begreep of hebt geweten waar ik ben geweest, welk ‘n hondenleven ik heb geleden, van binnen; al die kwellingen die mijn ziel ontelbare keren door- sneden…

Stilte omarmt mij zacht fluistert het binnenin woorden vinden rust Soms voelt alleen zijn niet als gemis, maar als thuis- komen op een plek waar niets meer hoeft te worden uitgelegd. Mijn huid ademt rust als stemmen verstommen, en ik zak. Wereld is vaak te luid, te scherp aan de rand van gevoel, ik vang zoveel meer op dan woorden…