Alle inzendingen

het is de zware vlucht van de zeegier die diepe trage vleugelslag hij weet dat de zee groot is groter dan het leven onverschrokken schreeuwt hij de wereld van lichtgeraakte goden toe zeegeraas smoort zijn zachte sissende geluid als in een meditatieve bespiegeling hangt hij soms stil in de lucht hij weet dat de zee groot is groter…

Dat iemand van zijn hart geen moordkuil maakt Zoals die Anthony, dat is te prijzen. Maar waarom kon niet één hem erop wijzen Dat je met seks heel snel in opspraak raakt? Hij maakte nét nog niet de grootste blunder; “De vrouwtjes hier zijn hoe dan ook down under.”…

Het kille beton houdt de winter hier al jaren vast, buiten wisselen de seizoenen. Hij mist het ritselen van herfstbladeren, het jonge groen van de lente, de echte warmte van de zomer op zijn gezicht. Hier lopen de jaren geruisloos in elkaar over. Zijn fouten wegen zwaar, elke dag weer. Zichzelf vergeven lukt nog niet; die knoop zit te vast…

Je hebt de woorden uit mijn mond gestolen in mijn hart de zinnen uitgerookt verdreven uit de zinloze gedachten Het is niet zo gek dat je achterblijft in mijn verlangen tot waar de echo woorden draagt Hoe bouw ik een nieuwe taal als jij het alfabet hebt meegenomen? Je laat me achter met een leegte in mijn naam, mijn kleine kamer Je…

Je denkt dat je het weet, het klinkt als de zoete geur van lentekriebels uit de buik van de nachtzwaluw. Je hoort de stem van oude liefde die je altijd bij is gebleven. Maar hier is niemand op pad. Op dit uur van de nacht ligt alleen de maanlichte hei er verlaten bij. Het is de stilte van de zeven heuvels die je nog niet eerder hoorde.…

De gedecoreerde theepot Op de salontafel verwijt De ketel, boven ’t blakrend Haardvuur, dat ie zwart ziet. De oude vrouw klaagt dat De veel oudere man haar Geen kopje thee aanreikt. De kat verwijt de muis Ze alleen dansen als ie Een keertje niet thuis is. Het grassprieten verbaast Zich dat ie teveel opgaat In de massa wijl ie uniek…

Ik zie mensen uit dwang en gemakzucht vervallen in oude, simpele patronen waarin ze klem lijken te zitten en ik vraag me af of ikzelf vrij ben - geen afhankelijke meester van drogidealen geen bedillende slaaf van eigenbelang en ook geen buitenstaander die moeilijke mogelijkheden bedenkt - schemas en patronen die alles klem zetten…

Zwarte lichamen welke het pad als inkt beschreven Rossige dragers onder het gewicht van zomerzaden Lichte zoekers langs stengels en licht Zij bewogen als afzonderlijke talen De drager bij de uitgang De zoeker verderop, de wachter dieper in de gangen Gewicht op andere ruggen De uitgang verplaatst het spoor door andere sprieten…

Men is jong en krijgt de nadelen van batterijen uitgelegd. Men spreekt dan over opwinding. Alles tikt dan om u heen. Men krijgt een kinetic watch, vraagt wat als men niet beweegt. Men beweegt altijd. Dat ziet men in. Het minste polsbloed zorgt voor tijdverdrijf, minutenland. In een la of aan een lijk: los van een mens valt het stil. ----…

Och, schone Testilis! waarom de min te ontvlieden, Zo zoet, zo zalig voor ons hart? Wilt ge aan het reinst gevoel, halsstarrig, weerstand bieden, En vlamt gij op uw eigen smart? Waartoe uw leven door te sterven? Wat woede dwingt u, wreed, te derven, En sneeuwt een winter neer op 's levens lentetijd? Wat vreugd, helaas! moogt gij verwerven…

Wij zijn geen eilanden geen losse kusten in een stille zee, maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid, stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander. Wij worden gevormd in de aanraking van de wereld, in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt. Wie zich afsluit, verliest niet alleen de ander - maar ook…

vandaag probeer ik te ontsnappen aan het saaie wat deze dag voorspelt kom op, daar moet je overheen stappen wordt door jan en alleman voorgesteld . ik dwing mezelf tot een keuze maar daar begint het kunnen kiezen, doe wat je graag doet is de leuze pak je biezen en zit niet te kniezen . het is een dualiteit overstijgen; ga ik op zoek naar…

Hij liet de landschappen aan zich voorbijtrekken terwijl meereizende seizoenen -op vleugels zonder einde- wiegden in uiterste regionen van zijn zichtlijnen Hij zag er geen heil meer in om zijn benen verder te strekken ondanks waarschuwingen dat de boom -waaronder hij verbleef- wegkwijnde zwiepte in verbeten stormen uit vergleden tijden…

Waar het tweevoudig marmer zich richt in het zenit in de wijde omtrek getsjirp van cicaden de trillende mediterrane siëstastilte doorbrekend daar rust in het midden op beider acantus de pons trinitatis als brug der zuchten onzichtbaar vibrerend als fata morgana onbereikbare vlakte van hooglied en thora…

Oranje vlinder de zomer vertraagt even blad draagt de schaduw Wanneer het oranje zandoogje neerstrijkt, brengt zijn vlucht een verschuiving in mijn aandacht, alsof de tijd zich even voegt naar de ruimte van het moment. Zijn warme vleugels vangen het zonlicht zonder het vast te houden, en ook in mij opent zich een ruimte waarin elke indruk…

Donkerblauwe lucht boven stille boomtoppen nacht ademt zacht Onder de brede avondhemel waar het blauw zich langzaam verdiept, valt de stilte in mij open en ontvouwt mijn aandacht zich naar het licht. In de koele laag die zich tussen silhouetten van bomen verzamelt, beweegt iets zachts door mijn lichaam, een trilling zonder vraag of richting…

Haar handen voelen hoe verweerde sponningen knappen, lucht glijdt langs haar hals terwijl Persephone klimt Ze springt door scherven, kust de ruwe boomstam waar Zeus fronsend stond In zomerdouche groeit ze, omhelst de koele stroefheid van witte kool tegen haar wangen, blijft haken in bramenstruiken Op doorgeschoten ranken vindt ze…

Al die vaders in hun Mr. Marvisshorts strakgestreken blouses of afgekeken T-shirts die stumperds met tattoos op teenslippers anderen ongegeneerd met Happy Socks ze lopen hier rond als hippe daddy’s met nog wat overbodig lelijk spruit in een caddy-dinges met blue-ish shader-plu te shinen op de ronde weide in mijn park Een aantal met een…

Een stille echo in bodemloze diepte heeft mij leren zwijgen over het noodlot dat tergend sloom over de aarde kruipt in een zwijgzame toekomst leer ik leven met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan en ik hoef geen sigaar uit eigen doos of een stropdas die mijn uitzicht wurgt ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien en dans in zomerjurk…

Na een berichtje van een kleinkind, er pas aan gedacht. Wat nu gedaan? Mijn vrouw komt er zo dadelijk aan. Een lila hortensiaatje in een vaasje naast haar bord gezet. Tien copy-pastehartjes, plus ‘X 6’ voor de duidelijkheid, op een A-4’tje geprint en erbij gelegd. Geen tijd of zin voor zestig. Het eerste rijtje vuurrood. De andere…

Je werpt de muren op zoals een Griekse dichter dat ooit perfect beschreef in geen ontsnappen aan de eenzaamheid alleen alsmaar alleen maar autisme is geen ziekte het is iets anders zijn dan anders wat vaak als normaal wordt gezien ik werp geen blinde muren op en sta open voor iedere waarheid zolang het maar niet jouw leugen is ik…

De zorgkraan drupt, de muren knellen, geen huis te bekennen voor wie wil starten. We tellen de handen die bedden verschonen, maar mantelzorgers dragen te zware lasten. Vrijwilligers gezocht, de gaten worden groter, een stille storm die door de straten raast. Maar kijk naar de horizon, de lucht is nog open. De kaarten liggen schudbaar op de…

verzoenbaar is de nabijheid dus omarm het heden zonder angst en houd de verbinding met jezelf hoog boven de vaste grond van instemming derhalve als hij droge ogen houdt alle haattaal inslikken kan vergeet hij graag haar kille stem die bovenal zijn welzijn vergalde zonder iets wat zij niet kwijt is of al hij gaf omdat het…

Gezeten in zijn volijverige zetel dagelijks gevuld met twee dijen  en evenveel heupen  en al het zich ter hoogte van het ondernavelse in niet nader te noemen medische thermen bevindt  in de vorm van fantasie en (lach)lustopwekkende elementen  welke op niet-transparante wijze speleologische spelonken bedekken vanwaar de muze gehuld in…

Scherven van glas Scherven van aarde Scherven van porselein Maar geen scherven zo scherp Als de scherven van spiegelglas zijn Voorzichtig bijeenrapen Er helpt geen plakband of lijm Opruimen en opnieuw beginnen Is de boodschap van de scherven Van welk materiaal ze ook zijn…

De gegadigde stond die nacht nog even in de wacht In limbo Zoals tevoren bedacht en dus verwacht volgde een resumé Een integraal beraad van woord en daad systematisch gearrangeerd als een compleet portret van lichtpunten inclusief silhouet van een wezen en al z’n zonden in luttele seconden bij elkaar gevonden in de film die…

Julianus, publianus, redaxianus, absurdus of hoe wij heten mogen, de taalproleten van het scannen van botten uit kannen der kannibalen dus Botten maken een arm, maar niet alle botten zijn armen van kannibalen En een mens kan wellicht leren wat hij nog niet kent of kan niet alles kan maar jij kunt / kun jij eigenschappen…

Er ligt mest in het museum waar heiligheid geurde toen het een kapel was Je kunt de kunst ruiken En zien natuurlijk Aanraken als je wilt Er zijn vliegen die voortdurend kunst toevoegen op de muren Laag bij de grond een steeds dichter patroon van stipjes, poepjes Een beeld van het leven Met zijn allen rondvliegen en poepjes achterlaten…

Het meertje in de bossen bij Beetsterzwaag ademt vol heidelucht en moerasgeuren. Zijn groenig water heeft ijle deuren naar schone wereld met blijvende vraag. Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag, willen het stille bestaan opbeuren, dat wellicht in 't verborgene zal treuren om zorg en onzekerheid van vandaag. Vloeiend verdwijnt…

'k Wou, dat 't altijd zomer was, Zomer, wat een pret! 's Morgens vroeg de veren uit, 's Avonds laat naar bed. Wagenwijd de ramen open, Kamers vol met licht, Alle straten vol van zon, Wat een mooi gezicht! Uren, uren, uren lang Happen van geweld Lekker frisse buitenlucht In het vrije veld! Heerlijk liggen op je rug, Om je - geen…