Alle inzendingen

Komt eindelijk de huizenbouw op stoom, dan komt er in jouw buurt een datacenter. Zij vinden hun belang beslist urgenter, dus kom je in een woning zonder stroom. ‘Je kunt je huis in,’ zegt de netbeheerder, ‘maar wel de eerste jaren als kampeerder.’…

Tussen takken vol groen, bezongen vogels voorspoedige berichten. Het floot vrolijk en blij, over pas geschoren schapen, grazend in de wei Verheugd maakten vleugels fladderend vrij, rondedansjes om levensvreugde dat lag te wachten met broedende wensen en voorspoedige kansen. De lente schaterlachte over de bladeren als gulle belofte, zonder…

Liefde over duizend jaar dat zijn jij en ik vandaag maar dan op betere matrassen Misschien de mannen iets of wat langere kalebassen in retromodieuze kamerjassen. Misschien de vrouwen nog meer nachtcrème in hun vouwen en de stiltes tussen hen al te danig draaglijk Men tost of men de cd van de specht of die van een kwakend beest opzet…

Nu je, onverwacht, gekomen bent, Voel ik me weer ’n zwak man, En hoe ik m’ook overtuigen wil dat je liegt, Ik kan Het niet, en weer is het mijn hart dat mij bedriegt. Je hebt ’n zakdoek, die naar Eau de Cologne ruikt. Nu ben ik niet meer overtuigd, Ik wankel weer en kan geen woorden vinden; Ik ben zo’n arme boeteling En laat me graag de…

Mijn "Idus van maart" (oorspr. "Speciael verzoek aan Servaes") is oorspronkelijk ingediend als reactie op zijn commentaar bij het snelsonnet van Maarten, vandaag. Mijn reactie is tot tweemaal toe niet gehonoreerd. Vervolgens heb ik het als netgedicht geplaatst. En terecht, lijkt me. Waarom mogen wij niet meer op een normale manier met elkaar…

- een speciale oproep - Wees welkom hier, Servaes van Steemerdinck Heb jij je reeds verdiept in de auteur? Maxim de vaste schaduwsonnetteur doet hier als parelduikerseend z'n ding Hij heeft een kwart van tienduizend geschreven met Nemo, die veel lijkt op Elckerlyc, en van veel markten thuis is qua lyriek- als Orfeus die een steen kon laten…

stemmen echoën in haar hoofd, een raam dat nooit openstaat, iedere melodie waant zich een oorwurm, voor eeuwig draaiend om hem, wat in haar beleving speelde, als ongecoördineerd strijkorkest, cafés gevuld en vol van overleden verhalen, bolstaand van liplezers geroezemoes, lodderige salvo’s rond halfgare grappenlappers, meegebralde…

als zij hem toch eens lezen zouden als zij door die bril van hun verleden naar zijn heden keken als zij in opperste staat van bereidheid verkeren bevrijd van zelfopgelegde ketens durven te leren en echt weten als zij tegen de hoogste klippen van onwaarschijnlijkheid op alsnog van hun stokpaardjes af stappen in de wereld van ware…

De trein glijdt langs schapen, zon zakt achter bomen, avondrood vertoont een blauwe maan, maar ik voel mijn hart sneller slaan, want ik ben bijna bij jou. De plek waar ik zijn mag, daar waar de deur altijd open staat. Je warme lijf, je lieve lach. Jij staat daar, met ogen die stralen, armen wijd, welkom, lief en zacht. Als de nacht…

--- De nacht vouwt om het huis, de nacht vouwt zich dicht, en de stilte valt en valt nog eens stil. De trein gaat voorbij, langs schapen, langs bomen, langs het rood van de avond. Ik ben bijna bij jou, bijna, zegt het hart, bijna en niet. Zij kijkt door het raam, zij kijkt nog steeds, in glas dat dromen breekt. Snaar voor…

Je bent weggebleven uit de oude telefooncel waar je ooit sprak met witte vogels en geluk dat uit de lucht viel je stelt me dikwijls teleur met jouw culturele adviezen alsof je niet weet wat een warme scheet in de oudheid betekende voor de arme mensen in de goot je doet je slimmer voor dan je bent maar het maakt mij helemaal niets uit…

Voorzichtig tonen zich kleine blaadjes. Nog ietwat beducht voor wind en regen. Het is nu wachten op de zon. Die knoppen zal verleiden zich te openen in kleuren die nu nog verborgen zijn. De boom voor mijn huis staat weer in bloei.…

De trein glijdt langs schapen, zon zakt achter bomen, avondrood vertoont een blauwe maan, maar ik voel mijn hart sneller slaan, want ik ben bijna bij jou. Als de nacht zich vouwt om het huis en de stilte als een deken valt, dan komt het verlangen sluipend terug, in golven van herinnering die nooit helemaal doven. Zij…

Over het fietspad blaast een oude eik nieuwe bladerlucht, toont trots de zwarte spleet binnen zijn kruin en voet: felle bliksem streed met de sterke stam; snel nam het vuur de wijk. Als onkreukbare vorst schouwt hij langs de dijk aan rivier de Mark, is voortdurend gereed tot waken bij spel van vreugde en leed in zijn klein, beschermd, niettemin…

De rijzende zon giet kleurpracht over het zwarte van de nacht die dan afloopt een wekker rinkelt zij vangt aan met donkerblauw een enkele ster die nog twinkelt beëindigt ze soms met een grauw weer wordt op mij gewacht zo vaak verkleurt ze vervolgens van paars door rood naar roze om daarna te komen tot het helderste blauw een merel…

De magie van hout. Klief- en stapelwerk troost ons op weg naar eeuwig.…

Groen blad aan de tak bloesem danst zacht op de wind leven begint weer Jonge vogel zingt uit het ei kruipt nieuw leven regen geeft de kracht Zachte ochtendzon dauw glinstert op fris grasveld dag wordt langzaam warm Bij zoemend bijtje tussen bloemen vol nectar lente ademt licht Warme lentewind knoppen openen stilaan zon wekt elke…

een kaars in de nacht brandt niet om het licht alleen de vlam buigt zich tegen haar eigen was alsof warmte een lichaam zoekt handen willen langer vasthouden dan ze kracht hebben en vinden toch hun rust in wat nabij blijft een vogel stijgt maar blijft even hangen in de adem van de lucht alsof hij wordt gedragen een stem wordt zachter…

daar waar ek na gesoek het, het ek dit nie by hom gevind nie invoel kan mens nie net met woorde aandui nie dit is meer as dit dit is dikwels stil verstaan sonder wroeging ek het dit nie gevind nie liewer die illusie armer mens is dan nie verbind nie die verstand lê die verbinding en sal hom in die verwerpens byt as ek maar net beter…

Met die typische toon en foute houding sprak ze me weer aan Ik kaatste het terug onverbiddelijk en wees naar haar Zij was uit contact om dezelfde reden waarom ik vertrok Hij mag zichzelf zijn binnen de grenzen van haar angst en pijn…

tijdloos lang breng ik al bij hen diepe herinneringen naar het heden op zwart-witte tonen en houten pedalen bespeel ik wat vergeten lijkt, ieder heeft zijn eigen gebeden verleden de klanken naderen telkens weer de harten waar denken nog enkele weet heeft van prevelen en vrome verhalen maar door mijn toedoen hun diffuse geesten naar het…

gangen vol dwalers zoekend naar de dag ik kom ze tegen mijn kamer is stil sereen tussen bomen geen kille leegte de merel zingt nu het lied vult de rust vogels in het groen de dag is gevuld stilte die ademt ik ben niet alleen…

Hé, hallo! roepen ze tegen hun buren op het feest in de zaal van het dorpshuis Kratten drank, plastic stoelen en schragen met theelichtjes op schoteltjes, zo armzalig Wat lachen ze, openlijk handtastelijk in nette kleren uit de tijd dat ze jong waren wat ze nu weer zijn, proost! Alsof er niets is gebeurd want vanavond kijken we weg…

jij zong het lied over de poort je zag het toen open staan helaas was jij toch zo bang om dood te gaan spreken daarover kon ik met jou helaas niet meer elke keer werd jij verdoofd zozeer voor ons nog op deze aardbol rest het volledig vertrouwen dat dit hemels geluk ons wordt gegeven zonder angstcomplex een…

Waar je ook stemt, je wordt als vorst ontvangen met bonzend hart is op jouw komst gewacht gehoopt dat je verschijnt, maar niet verwacht dat jij jouw plicht vervult voor hún belangen Ik heb er één op 't oog, een zij, geen hem ik hoop dat zij het haalt, dankzij mijn stem!…

Wanneer de dageraad ontwaakt en zacht het eerste zonlicht raakt, verschijnt hoog boven water en land een wijdgespannen, zwijgende hand De grote vlieger- zijn spanwijdte machtig en wijd draagt hem in trage majesteit geen drift, geen haast geen luid gebaar enkel het heersen van het daar zijn vleugels openen de lucht in brede…

Liefde is niets dan daaglijks verder gaan Door dorre woestenijen, Om na de nacht saam moe weer op te staan Uit duistere valleien. Liefde is niet een wijdverklaard begrijpen, Een stijgen tot het licht, En niet oneindig zijn en ook niet rijpen Tot innerlijk gezicht. Want leven is geen vast geluk, maar een rampspoedig Dolen in 't labyrint…

De leugen kan traag zijn moe niet vooruit te branden, kan dik zijn kortademig amechtig of zelfs dood -op sterven na- maar als het om de waarheid gaat dan springt zij op en begínt toch te rennen... juich de waarheid toe maar geef nooit een cent voor haar kansen ---------------------------------------------- uit: 'Daar zijn woorden…

met het kwade valt soms beter te dichten, ergernis kan zoete inspiratie geven van nu zal je het beleven ik ben er helemaal klaar mee klaar met jou, wat denk je nou altijd die zure commentaren klagen van je doet het fout schrijf zelf maar eens wat ik heb het helemaal gehad twee tegen één is gemeen en dan met 9 pseudoniemen mij krijg…

Ga stemmen op bijvoorbeeld Leefbaar Zeist Op Hart voor Haarlem, Samen voor Bourtange Veendam Vooruit of Bemmelse Belangen Of kies de Snelsonnettendichterslijst Gebruik dat rode potlood dus massaal En stem lokaal straks in het stemlokaal…