Alle inzendingen

Ik verzin niets groots. Geen kastelen, geen licht. Alleen een plek waar jij niet vertrekt. Waar de deur niet zacht dichtvalt maar open blijft uit gewoonte. Waar afwezigheid geen geluid maakt. Ik bouw die ruimte uit gemis, laag over laag, tot het niet meer snijdt maar draagt. Daar hoef ik niets te verklaren. Geen sterke schouders,…

Als de sneeuw verdwijnt komt de wereld weer tevoorschijn met kleine stukjes groen gras en betonnen tegels op het terras De wereld gisteren nog bedekt met een warme deken wordt weer koud……

Als je dood bent maakt het niet meer uit wie je was al was je Queen Elizabeth of Michael Jackson Als je dood bent dan ben je dood en je leven is voorbij net als de levens van alle andere overledenen die jou zijn voorgegaan Er is geen manier om het anders te verwoorden en het heeft geen zin om het te nuanceren of om erover discussiëren…

Het spel begint waar de regels ophouden, een plotselinge ren door het gras dat kraakt van licht, voeten die de aarde kietelen tot ze lacht. Takken worden zwaarden, dozen paleizen, een handvol modder is een heel heelal dat ronddraait op de palm, nog niet wetend van zwaartekracht of verlies. Stemmen botsen als bellen in de wind…

Ik lig wakker. Mijn lichaam wil slapen, maar mijn hoofd weigert. Gedachten cirkelen, trekken me terug naar jouw stem — die mij kent, en mij toch niet redt. Ik zie wat overblijft wanneer beloften hun betekenis verliezen: een hemel die uiteenvalt, en een hart dat geen geluid meer maakt. Wat ik nog gezond noem valt langzaam uit elkaar…

De zee klotst voort in eindeloze deining, maar nu zonder daglicht, zonder spiegel van de ziel; zij draagt stilte als een mantel van zwart fluweel, en haar golven, klein en gedempt, fluisteren slechts wat ze niet meer durven zingen. In deze nacht wordt zij korf vol bijen zonder zoem, bos vol wind die zichzelf niet meer beweegt;…

Het gloort in de dagen  welke reeds lengen  doch nu woedt het in dromen  en Insomnia's nachten  Niettemin komen heden naar omstandigheden gewis betere tijden zeker en vast! Het ruist in de zomen der Maenadenrokken het sluimert in testines en ingewanden het maakt ze niets uit  waar of ze landen in krommende tenen in vleermuizengrotten…

De stilte die je naliet is geen lege kamer, maar een kamer die zichzelf heeft dichtgevouwen als een blad dat nooit meer openspringt Toch groeit er iets tussendoor, een dunne, zilveren draad van licht die niet durft te spreken maar wel blijft trillen wanneer de wind van vroeger erlangs strijkt Ik tel de seconden niet…

*173-II* de aarde draait niet om mij maar de conclusie dat ik om de aarde draaide leidt tot kansloze confusie over de rol ‘t perspectief waarin ik mij dan bevind wanneer woorden gelezen over leven worden ‘t zijn wacht niet op mij maar de poging om te achterhalen of ik op ‘t zijn wachten zou heeft onnozele verhalen…

stijf bevroren sneeuw krakend in ‘t gravenbos onder warm gedragen harten de wordingsgang van verder leven van hen die na zijn heengaan bleven in diepe verbonden liefde vol overtuiging van zíjn streven al heerst de winter ijs breekt gezwind de natuur de echo van de vlinder wil aan eenieder van ginder tot hier alle ruimte…

en wij daar zo stil gelegen zo stil gelegen naast elkaar wij verdwijnen wij verdwijnen zwijgend wij verdwijnen kwijnend uit elkaar…

Ook goedemorgen heer Arendsoog ik wens u gelukkig Nieuwjaar maar vanwaar toch die naam van de koning der vogels, de vorst van de lucht gespeld zonder D is Die verDoemd is de D geDeleet? En let ook met uw haarscherpe blik op uw spelling, mijn beste het is toch te erg voor het woord? Het stoort! Dat u sonnet met één N…

Zij zijn met vieren de tijd is van elastiek zorgeloosheid valt als manna uit de hemel jonge stemmen buitelen in het zonnelicht. De kleine bende geeft ruimte aan wind en stroming het zoete leven en de teugels worden uitbundig gevierd een stel stoeiende jongens gewoon een vriendenkwartet. Tot een kille winterstorm het laatste blad…

Mijn hoofd spreekt in kamers die niemand wil verraden. Stemmen glijden langs muren, ze huilen wat ik ben, wat ik nooit zal zijn. Ik voel mijn gedachten breken, als glas dat zacht valt. Ze verspreiden zich, spreiden zich over tafels, stoelen, tussen zinnen die ik niet volg, tussen de stilte die me opeist. Ik zie mezelf in stukken, versplinterd…

Hoe klein ben ik bereid te leven, in kleine kring met kleine wensen op kleine voet, met een kleine mond en een kleine maag? Niet alles te willen beleven, niet alles willen weten, even vlug, zonder belang of rendement zonder aandacht voor mijn omgeving? Zijn het wel offers om zo te leven, of zijn het gewoon stappen naar tevredenheid…

Je blaft in mijn hoofd, zonder huur, zonder schaamte, zet je laarzen op mijn gedachten. Je gilt harder dan gezond verstand, overschreeuwt elk fluistertje hoop, tot er alleen nog echo is. Je noemt je zorgzaam, maar je redt me kapot, redt me de afgrond in, in naam van veiligheid. Je bent geen demon, je bent een bange hond…

Sinds gisteren sta ik dichter dan ooit afgezien van een jaar geleden misschien stil en luister naar de demonen tierend van blinde woede en waanzin met grof geweld schreeuwend naar niemand schietend de gekte kruipt daar waar zij niet gaan kan tienduizend vragen zingende zagen dichter dan geluiddicht onder mijn huid…

Fietsen is mijzelf naar een andere werkelijkheid begeven. Zweven wordt vliegen. Tijd heeft hier een andere duur. Geen seconde, minuut of uur. Ik voel mijn benen, traag en krachtig. Om mij heen veranderen de huizen, bomen en `t gewas, als een schilderij dat zich uitstrekt, maar nooit af. Zich niet laat vastleggen. Zoals het leven…

De roos geeft haar vlammend rode kleur De wind waait over In de hand van de geliefde Is geen brief nog neergedaald Houdt zij van hem Of is het voorgoed geweest Zij die besluiten denkt hij Beraadslagen daarover in afgelegen werelden Wordt het een huwelijk in maagdelijk wit Of daalt mijn ziel af in het duister Weet toch jongeling De ring is…

Een man mag niet huilen Moet blijven lachen Wat er ook gebeurd En zich niet achter zijn tranen verschuilen Wat hij ook ooit vergat Zijn Moeder was het belangrijkste waar hij het meest aan had Een man mag niet huilen…

Op uw gunst wil ik niet meer wachten, Nu in alle ernst, adieu! vaarwel! Want nieuwe vreugden, nieuwe prachten, Komen bij mij nu alleen in tel. Ik zal, ik moet, ik wil ontvangen, Al het nieuwe dat tot mij komt, En door mijn lieve en zoete zangen Wordt alles blij verwellekomd. Ik neem aan wat zij mij bieden, Juwelen of enig ander ding,…

Ik zag mijn vader dood toen ik al dertig jaar geworden was, toch gaf het mij een harde schok: wij waren altijd goede vrienden van elkaar, maar toen hij daar zo lag en met zijn lippen trok alsof hij snauwen ging - iets wat hij haast nooit deed terwijl hij leefde - leek hij op een dode hond die, voor hij stierf, nog grimmig in het leven beet,…

Het is in de historie ongekend: Venezuela’s staatshoofd werd ontvoerd, omdat Amerika op olie loert. Wordt zo een president tot precedent? De wereld reageert vol ongeloof. Kaapt Trump straks onze Waddenzee en Schoof?…

Niets zoals het was Amper een kus op de wang Jij kijkt aandachtig rond Wie kan je komen redden? Je vraagt waar ik nu woon Met gespeelde interesse Je praat verder zonder iets Bloot te willen leggen Ik kijk je aan en ik knik We hoeven niets te zeggen Laat het maar Ga jij naar daar Voor ze weer vertrekken Je keert je om en verdwijnt…

Dwalend door het kale niets, Ontwaarde hij plots iets, Hij nooit eer had gezien, Noch van gehoord bovendien. Toen hij terugkwam op zekre dag, Verhaalde hij van hij zag, Niemand kon hem zeggen ’t is, Blijft dus nog ongewis. D’herinnering aan iets blijft knagen, Wil nog ’n poging wagen, Om te achterhalen wat is dat iets, En gaat weer naar…

De lente De lente komt eraan. De vogels vieren haar terugkomst met feestelijk gezang, murmelende beekjes stromen onder een zacht aaiend briesje. Donderstormen, die de lente aankondigen, bedekken de lucht met hun donkere mantel. Als ze zwijgen klinkt opnieuw de betoverende zang van vogels. Op met bloemen overdekte weide slaapt de geitenhoeder…

Hoop komt niet binnen als een besluit, maar als een gedachte die afdwaalt terwijl je iets anders probeert te voelen. Ze verschijnt ongepland, tussen twee zorgen in, als een zin die je niet afmaakt maar ook niet weggooit. Hoop denkt hardop zonder richting. Wat als… misschien… stel dat dit niet het einde is. Ze loopt rond zonder doel,…

Ben een kwartierje op mijn hartslag werd verdeeld door vierden eigenlijk door vijfden als ik dit geweten had zei de sociopaat Het eerste vierde deel speelde de viool geen noot volledig uit de maat pastte zij zich aan het orkest tevreden te stemmen Haar gehoor was scherp vierden derden veel op zang neergestreken krakend rauw van…

Gisteren heb ik een meneer ontmoet hij stelde zich netjes aan me voor “Meneer Geluk,” zei hij en daarna zei ik mijn naam hij knikte vriendelijk terug Daarna vroeg ik; “Waar komt u vandaan?” toen bleef hij even staan hij kuchte nadrukkelijk en antwoordde, krabbelend in zijn haar “Vanwaar ik kom en ik moet gaan…”…

Vrijwillig is vooral niet vrijblijvend de vrijwilligers maken er tijd voor vrij kostbare tijd voor de gevers maar vooral kostbare tijd voor de ontvangers de mens: man, vrouw, jongen, meisje alhoewel de gevers, de vrijwilligers ook zoveel daarvoor terug ontvangen van die mens, oud, jong, happy, ongelukkig, verdrietig dan kan je spreken, preken…