168316 resultaten.
Oostende- 3 april 2026- paaszaterdagavond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Valavond aan zee.
Kleurlagen stapelen zich op,
veranderen, vervagen, verdwijnen
in volmaakte harmonie.…
Bloeiloze bloemen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
34 Hij zal haar niet verlegen benaderen
niet in nabije toekomst of in dromen
hij sluit het boek halverwege
zonder verleden in het heden.
Donkere nachten vallen in vertrouwen
onder lichte zomersterren
van voortijdige droeve stilte
geen heimwee en geen verlangens
uiteindelijk is er een toekomstige weg.
Hij leeft nauwelijks een leven zonder haar…
inkleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 als ik vooruit kijk,
kleur ik de toekomst in
nu even mistig getint ,
nog geen vergezicht
als ik naar achter zie,
bemerk ik
de vegen op mijn aangeslagen bril;
doch nog steeds een lichtgewicht
ik kijk naar links of rechts
zie mijn verlangen als altijd bewegen
en kijk naar binnen
schep daar een wereld
die dichter bij oprechte liefde…
Het vermeende offer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Als het echt zijn zoon had kunnen zijn
hoe zou God dan zo gek hebben kunnen zijn
om hem dood te laten martelen?
Nog erger dan de waanzin
van Abraham die Isaak offerde?
Het moest blijkbaar
van de priesters en de theologen
voor deel 2 van het verhaal:
het christendom na het jodendom
Met de onzinnige kronkel
dat De Gever Offert
aan de bijgelovigen…
Tussen wat blijft en wat vergaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
24 Onder het trage draaien van sterren
ligt iets dat niet wijkt
dat geen begin kent
en geen einde vraagt
een stilte die denkt zonder woorden
die ziet zonder ogen
en wacht tot het verstand
zich buigt
Daar, waar het blijvende ademt
proeft het denken zijn grens
en opent zich
als een oude deur naar licht
Maar beneden, in het ritselen van…
Pasen 2026
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen
waar ’t oud verdriet is weggedaan
en wat zo lang niet werd verstaan
dat bloesemt nu uit duizend kruinen..
We vieren Pasen – feest van licht,
Een groot geheim, een vergezicht.…
Het geel der stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 Zondags komt zij
altijd thuis
maar vindt zichzelf niet
in het huis
de deur staat open
licht en leeg
alsof iets haar ooit
bewoog, maar zweeg
de eieren-
ze heeft ze weer
vergeten,ze hebben
zich los
van haar gegeten
ze rollen zacht de
wereld uit
vergeten zelfs hun
eigen huid
geel dwaalt rond
zonder gezicht
zoekt naar zon…
Opgestaan
gedicht
3.6 met 8 stemmen
30.620 Pasen,
regen, verlaten wegen -
pascha
en eieren paars en donkerrood -
drie keer kussen op elkaars wangen,
'Christus is opgestaan,' moest ik zeggen,
'Hij is waarachtig opgestaan,' zei de ander -
ik drukte mijn neus tegen een raam,
keek naar de glimmende straat
en zei zachtjes tegen mezelf:
'Christus is opgestaan,
zijn plaatsje is…
Pasen, Pasen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.197 Pasen, Pasen,
luide klinke
nu de slag van
lerke en vinke,
nu de stem van
mense en dier!
Pasen, Pasen,
wijd het vier,
wijd het licht en
pin de lampen,
laat de verse
wierook dampen:
Hallelujah,
't jok is af
van de dood en
van het graf!
Pasen, Pasen,
opgestanden,
is de God, die
boze handen
hadden aan het…
Paasgedachte
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
55 De president verklaart met droge ogen
Zijn nu al astronomische budget
Voor wapentuig het liefste maar weer met
Een half biljoen te willen gaan verhogen
Ach, hoorde hij een paasklok beieren
En koos hij voor dat geld maar eieren…
Dementia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Veel opgesloten gedachten
in een kleine kamer,
na zovele jaren wachten
slaat dementia met 'n hamer.
Alle bewaarde gedachten weg
naar onbekende verre oorden.
Herinneringen vervluchtigd,
Opgespaard voor niets.…
Balanceren op het koord
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
61 Oude ogen spatten zilvergoud
spuwen met gespreide armen.
In akkoorden sterven klanken
van verloren moedergrond.
Valrijpe tsavoriet hangt
aan een vezel in de tijd
slechts één vinger
duwt de wijzer voort.
Ik klamp me vast aan kettingen
van ijzer om mijn enkels
sterven stenen op de kade
laaf ik mij aan de hoogste poort.
Kalmte danst…
Onder het niets
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
56 te licht om te vallen
te leeg om te staan
geen spoor dat haar hield
geen plek om te gaan
woorden verwaaiden nog
vóór ze ontstonden
haar naam lag
verloren in ongekende
gronden
ze liep door het leven
als langs een rand
zonder gewicht
zonder tegenstand
geen begin dat bleef
geen einde dat sloot
alleen een bewegen
dat nergens in…
Aanraken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
63 Zwoele nachten beginnen
met zilte stemmen van liefde
het Goddelijke vocht van de ziel
in onze geneugten ademen
bloesems van een voorjaarswind
een eerste keer elkaar bemind
uren lengen aan elkander
aan onze bonzende harten
tot de ochtenddauw zo teder
we komen samen aan de zon
zodra het strelen weer begint.…
Helm
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
97 Ik jakker op mijn fatbike door de stad
U snapt dat ik, als ik bij druk verkeer
Langs auto’s, trams en stadsbussen laveer
Tot nu toe nooit zo’n suffe helm op had
Nu zag ik, op een persco laatst in Assen
Een vette helm die wél bij mij zou passen…
vleugels vouwen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
48 in het holst van het lijden
landt een grote zwarte vogel
in de donkere nacht van de ziel
in stamelende taal tasten wij
de klank van woorden af
voelen vorm en zwaarte
de boodschapper van verdriet
schiet door de leegte hij vouwt
zijn vleugels om vaart te winnen…
OP ZICHT...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
46 je kunt kijken
zonder
iets te zien
zoals je iets
op zicht
kunt hebben
behoudens
het te
bekijken....…
Ik bleef
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
36 ik zei iets
zij sloot
stilte
mijn hand open
haar blik weg
niets
ik bleef
zij ging
lucht
licht
zij draaide om
donker
mijn naam
koud geworden
weg
wat rest
ik…
EFTELINGHOEKJES
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 Bloesemstruiken staan
nodend tot sprookjestochten
én daagse werklust.
In het tulpenperk
zorgen groepen viooltjes
voor sprookjesgeuren.…
Gaandeweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
56 Bij geboorte is iedereen een blanco blad
Waarna verhalend wij onszelf beschrijven
Eerst zet men ruw schetsend iets op in klad
En daarna netjes zodat het mag beklijven
Maar wordt men oud dan heeft men het gehad
En menig medemens is zat van je
Je datum verstrijkt en je wordt geringschat
Want wat voor bergen nog verzetten kan je?
En zijn de…
Wat Jezus zei aan Maria Magdalena
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
34 Houd Mij niet vast, laat tekens spreken
zonder dat je beelden hebt,
zonder dat mijn aanwezigheid je sluit
voor telkens nieuwe aanrakingen,
nieuwe dromen, ander perspectief.
Houd Mij niet vast, ga en verkondig
dat leven niet te stuiten is,
dat dood een doorgang is, een niet,
een opening, een hergeboorte.
Houd Mij niet vast,kijk rondom je…
Libido exegese
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
45 Mijn verlangen reikt verder,
Dan mijn neus lang is.
Mijn libido is evenredig
Met die lengte,
En neemt toe naar mate het
‘Moment suprème’ nadert,
En neemt af naar mate
De rust wederkeert.
Verder valt er niets meer
Over te zeggen dan dat
De tafsir hiervan
Geen eisegese is, maar
Wordt bereikt na ’n uitgebreide
Hermeneutiek.…
Voor H
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
47 Je gedichten waren fijnzinnig en ontroerend
Nu zijn ze met stilte omkleed
Dit zijn de laatste woorden
Die ik hang aan een denkbeeldige lijn
Van mij naar jou
En als je dit dan leest
Bij zonsondergang of morgendauw
Koester dan wat er tussen ons is geweest.…
ATTITUDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
28 Haar houding ietwat vreemd
Alsof zij ergens onder gebukt ging
Hoe ongewoon dan ook
Bij nader beschouwen
Konden de boomrijke bossen
De oorzaak zeker niet zijn
Zij lieten niets van zich horen, hielden zich stil
De vogels daarentegen
Floten alsof het een lieve lust was
Zeker met betrekking tot het tijdstip
Was dat zeker verbazingwekkend
Diep…
Fictie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 niet dat ik haar ken
immers nooit te voren
kwam zij in beeld
als plots wat woorden,
geschreven dat wel,
aan mij worden toebedeeld
op zo een moment
blijk ik weer een aards wezen
en vorm mij een idee,
hoe zij in werkelijkheid zal zijn
slechts door haar letters te lezen
ik weet niet hoe het u vergaat
slaat uw fantasie dan op hol
of is…
altijd naar het licht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
32 ik sta nog steeds op de rand
maar mijn voeten kennen de grond
de lucht vraagt niets meer
ik adem haar gewoon in
in mijn zak
geen stenen meer
maar zaden
de schaduw fluistert nog
maar zachter nu
alsof ze weet
dat ik haar niet volg
want achter het gordijn
van niet weten
zoek ik geen einde
ik keer mij om
naar het geluid van adem…
Hoog geland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
30 Mijn tent ligt in de kamer
...opgerold in de hoek
naast het logeerbed
ik kijk even om
...de deur is niet op slot
net als al de deuren
op deze hal, negentien hoog
...in de hemel ben ik een bang vogeltje
in een vreemd nest
dat wiegt in de wind
...Binnen ruist de lucht zacht
sensoren voelen wat ik wil
voelen met mijn eigen zintuigen…
Bestaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
56 Nog voor het loslaten
is er al een scheur,
een nauwelijks zichtbare
verschuiving
waarin haar bestaan
zachter wordt dan
het leven dat haar
omringt,
alsof zij zichzelf
een fractie te laat voelt,
alsof aanwezigheid
niet samenvalt met haar
lichaam
daar,in dat eerste nauwelijks
merkbare moment,
ontstaat iets wat geen
naam krijgt…
Uit mijn bovenkamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
67 Totdat ik dit opschrijf,
is er eigenlijk niets gebeurd.
Niettemin zal ik mij inhouden,
om deze vrijheid niet te betreuren.
Als ik de waarheid al sprak
over mezelf,
zou ik hetzelfde doen
over al het andere.
Tegelijkertijd blijven
de beste woorden
uit handen van
de hele wereld.
In één oogwenk van hen
worden wij gevangenen,
opgesloten…
April
gedicht
3.4 met 29 stemmen
11.252 In de avond wacht de nacht,
schminkt zich, een kaartje
van bewonderaar, bloemen vooraf,
zenuwachtig in zichzelf pratend,
angst voor de pretentie
van dwingende aanwezigheid.
In de avond wacht de nacht
tot de voorstelling begint.
----------------------------------------------
uit: 'Het meer van de ondank', 1987…