Alle inzendingen

Als je oud bent Ga je krimpen Moeilijk te aanvaarden Dan moet je naar een reservaat Voor krimpende bejaarden Ooit komen ze je halen Je verdwijnt achter een hek Daarna kun je rustig Krimpen aan de Lek.…

deze vaargeul strekte zich L-vormig voor me uit, gedreven door een voortstuwende kracht lande ik ruw in een volkomen nieuw leven verwacht zonder vermoeden, buitelde ik onwetend in een rolprent, er waren slechts snijdende puntige doornen, enigszins nog gezalfd door het vernix caseosa waaraan het bloed van haar nog kleefde baby’s huilen,…

In dit theater der onverwachte verbeelding zien we de sirenen dansen in klassieke kostuums liederen prevelen in de oude talen. Even zagen we Cupido op de hoge heuvels een mollige jongen door felle bijensteken van het besef van de pijn door zijn afgeschoten pijlen doordrongen jengelend aan het been van een jonge Venus zonder…

Onze zonverbrande koppen staken uit het zolderraam als lucifers Het landschap gehuld in mist van Marlboro We stelden ons voor dat de horizon iets zou brengen Op de gyproc muur onder het schuine plafond van donker dennen posters van protserige Amerikaanse zangers Eén vergeelde met opgekrulde hoeken van buffels of waren het…

Een goochelaar in Opijnen kreeg ineens te veel konijnen Ja, voortplanten deden ze goed dus hij pakte zijn hoge hoed en liet er een stel verdwijnen…

Woorden, woorden — te veel gezegd wordt vaak een leugen. Ik zwijg liever, en laat de stilte spreken tussen ons, op deze zachte middag. Geen belofte weegt zo zwaar als een blik, geen zin zo waar als wat ongezegd blijft. Rachel — ik noem je naam, niet om te vullen, maar om te dragen. En als de avond valt, hou ik ruimte open…

Het verleden is zo dichtbij, Als ik mijn ogen sluit, Waan ik me weer in ’t was, Alleen aanraken, neen, Dat kan ik daar niets. Het heden lijkt dan zo ver, Waan dat ’t er niet is, Alleen nog ’t verleden is, Doch niet helemaal Meer ’k dacht ’t toen was.…

ik buig mijn hoofd voor jou, mijn zwoele nacht het is niet vreemd of ver, ik had je verwacht . je schuilt her en der in de gleuven van de oude boom; . die is thans in zomerse pracht waarachter het licht onnavolgbaar leeft en enige schaduw slechts ijle zuchten weeft . terwijl zij en ik uitzien naar het ochtendgloren waar in ons hart en…

Ik was een paar dagen van de leg uit mijn vingers geen schrijverij obstinaat en bedroefd over uitwassen van de World Pride in het vervuilde Amsterdam want de straten kunnen we niet schoonhouden en onderdelen schieten mijn inziens het doel voorbij doel: bemoei je niet met de seksualiteit van anderen en ook niet met hoe iemand zich kleedt…

Abel is van bordkarton, een decor- stuk voor de eerstgeborene Hij zegt niets Hij wordt vermoord en Kaïn ploetert voort zoals geboden is bij de verdrijving uit het paradijs: de mens is geschapen om de aarde te bewerken en zich zo te voeden Zij is onze eerste moeder Laat haar niet bloeden want als wij haar verkrachten zullen we te…

Driehonderdvijftig meter voor de finish breekt hij met de logica van het peloton — niet op kracht alleen, maar op een geheugen in de benen dat teruggaat naar het slijk, het veld, de kou waar dit soort waanzin wordt gesmeed. Pogacar valt stil als een motor zonder vonk. Achter hem de sprinters — hongerig, te laat, rekenend op benen die nooit…

Een wereld zonder oorlog Een wereld zonder geweld Een wereld zonder racisme Een wereld zonder discriminatie Een wereld zonder haat Een wereld zonder angst Zonder zorgen of pijn Een wereld zonder problemen Dat zou toch geweldig zijn?…

Ik liet me meeslepen door veel belovende titels gedrochten van gedichten en dito zinnenspelletjes ik ergerde me bijna dood aan de dubbelzinnige taalfouten in overvloed op het terras aan de zee en er waren ook dronken lettervlinders die meedronken uit de hedonistische poel van analfabete ziel-ontkenners navelstaarders en ambivalente amateurs…

Voor H.C. ten Berge Dat de veerboot langs de kustlijn kruipt, tussen zeeen door wij het einde van de dag betreuren. Zwak gestommel, middernacht reeds lang voorbij, ruw het oppervlak - en niemand het merkt. We zijn al weg, denken ons een haven in. Het past zo nauw: de auto in het ruim. Valleien van water, oneindig glijdend, en wij daarboven…

De FIFA-baas had een vermetel plan: Privaat in voetbal laten investeren Hij wil zo hoge winsten genereren En elk die meedoet profiteert ervan Maar na bekendmaking greep al meteen De afkeuring als bosbrand om zich heen…

Augustusnacht. – Aan ’t overkant van ’t dal Bruist uit onzicht’bre sneeuw een waterval. In schaduw ligt de weg. Over de stammen Sprenkelt de koele maan zijn blauwe vlammen. Ergens in struiken zweeft krekelgesjirp. Door ’t donker zagend met zijn zaagje scherp. Ontzaglijk zwenkt, angstwekkend hoog en wijd De Grote Beer zijn gouden majesteit…

Alleen de oldskool insiders weten dat je niet op Bataafse aarde wezen moet voor de gaafste boomgaarden, echter in Leomerike - of all places [waar wellicht nog een limerick over geschreven zal worden door deze of gene] en laten wij iedereen de les lezen door uit te leggen dat de Rijn niet bij Lobith, maar bij Spijk de grens over komt…

Terug naar mijn grond van bestaan de beken en het bos, de heuvels van dat aardse rijk; dat paleis heb ik heroverd, de muren en de poort de ware sleutel tot mijn eigenheid dit landschap waar ik graag verdwaal de struiken en het wild, de bloemen in de uiterwaard; mijn leven dat was vergeten, de dromen en de drang de zeven streken op het…

Je hoort de bomen kreunen Ze hebben forse dorst De regen is geschorst Kan niet meer ondersteunen In de Amazone - kleunen Dat CO2 vermorst Je hoort de bomen kreunen Van doemmuziek de deunen Met tekst die doodsangst torst Te weinig wordt doorvorst Op regenwoud te leunen Je hoort de bomen kreunen Ze hebben forse dorst…

Er gaat niets boven Dan een lekker bakkie koffie Genietend van zijn smaak en geur Voor de een met melk en suiker Of met een zoetje Voor de ander gewoon Een ouderwets bakkie zwarte pleur Het maakt niet uit Waar je het in doet In een kopje, een beker of een mok Een lekker bakkie koffie Maakt een ieder zijn dag weer goed…

blijven zitten en maar kijken naar de plukjes wol van zijn vacht naar de hoefjes de vastgebonden pootjes blijven zitten en maar kijken naar de witte wimpers boven het open linkeroog tegen een zwarte achtergrond het schaap moederziel alleen blijven staan en maar kijken van de catalogus naar het onovertroffen schaap tegen de…

'Glorievolle maan, ik trek je dichterbij, laat je schitteren in een zee van fluwelig donkerblauw, in een bed van schuimkopwolkjesdons', denkt de fotograaf. Die staat onderaan, in het natte zand van het strand, overweldigd door schoonheid. 'Kan ik die vangen in een foto? Deze?', vraagt hij zich af, terwijl hij afdrukt.…

wat als “ scheepsjagen “ je eerste herinnering aanwakkert als je plots voortgetrokken wordt uit een diepe slaap en de wereld om je heen vlotter beweegt dan de op drift geraakte “ Vliegende Hollander “ in de diepte verzwolgen wegens het niet omzeilen van de draaikolk die in het hoofd van deze zeebonk hem haastig naar de reling doet begeven…

in november begin ik langzamer te kijken de bomen durven dan pas iets zeggen, wanneer ze hun bladeren loslaten de aankomende winter maakt de wereld kleiner, voetstappen in de avond vreemd genoeg heb ik juist dan het gevoel dat ik meer zie dan in de zomer de stilte begint eerder, zo kan ik haar eindelijk aanhoren…

Heel even weer wat dieper ademhalen nu de morgen nog jong is en de temperatuur draaglijk. Het leven gaat verder: de uren, de dagen, de seizoenen maar ook de vakantie en de vrije dagen. Misschien plannen moeten wijzigen door ziekte van dierbare mensen, die gelukkig weer wat beter zijn. Het leven hebben we niet in de hand en dat zorgt…

Jij zegt: alweer een week voorbij, alsof de dagen ons voorbij lopen in plaats van wij hen. Ik denk aan de eerste keer dat ik alleen fietste, hoelang die zomer duurde, hoe elke straat toen nog iets te melden had. Nu ken ik de straten uit mijn hoofd. Ze zwijgen als ik langskom, en zonder hun stem telt de klok niet meer voor mij…

De kat gooit de hond tegen de krib, dat geeft haar au fond heel veel schik. De hond, niet voor een kleintje vervaard, pakt de kat bij de kont en als hondegeintje bijt ie in haar kattegat. Is dit nu dierenbeulerij, of hoort het er gewoon bij hebben ze ’t in de bol, en hebben ze gewoon lol.…

Vlinder op een blad de morgen houdt haar adem alleen dauw en licht Het moment waarop een kopje warm tegen mijn handen leunt, terwijl de ochtend zich ontvouwt in een heldere rust en de eerste stilte iets in mij aanraakt zonder een enkel woord. De geur van een kiwi na het opensnijden, koel en zuiver in de kamer, terwijl buiten een merel…

De vijver bewaart licht tussen oude bomen stilte wortelt diep Tussen bloemen ontvouwt zich een taal die ouder is dan woorden. Kleuren ontsluiten een wereld waarin verwondering zacht neerdaalt en mijn hart leert luisteren naar wat stil wil blijven. Onder kronen van bomen verliest de tijd haar haast. Ritselende bladeren en tere vogelgeluiden…

Hij is een dromer, papa Hij is jouw jongere ik Jullie willen rondtrekken Jullie willen steeds weer nieuwe valleien nieuwe uitzichten Waarom willen jullie weg? Waarom is het niet hier jullie Beloofde Land jullie grazige weiden? Hij is een dromer, papa Hij is zelf een fantoom ....Ik volgde hem het veld in ....Ik worstelde met…