Alle inzendingen

Wat het is: hij vulde de leegte op, overschreeuwde de stilte, maakte de badkamer schoon, liet het licht nog een keer weerkaatsen op zo goed als witte tegels. Misschien kon hij, tussen zijn gemijmer door de traptreden meenemen, gedachten scherpen op de plinten, waar stof sinds jaar en dag wachtte, klaar om zich in te verdiepen;…

De kop van jut staat er voor elk wat wils tussen mas que nada en saudade op een steengril afstand van cantina In de ware jacob drinkt een bobo op haar, met zonnebril en zwarte pruik en vraagt dan, glaasje madeira my dear? bestelt een hap in cannibale royale zegt haar na het dessert hasta la vista same time tomorrow, in papa's loft…

Eenzelfde kamer als zovelen, het afgetrokken behang daargelaten mag men best tevreden zijn; niet de drukte van een winkelstraat, maar een kapotgetrokken trailer voor het betraliede raam; het uitzicht op de steeg, het vermelden niet waard als leeggetrokken beeldspraak. Maar al die lijven steeds weer, losgetrokken spreien, stijfgestreken…

als boven, uit de hoogte enkel hoogmoed stroomt die arm is aan zuurstof dan raak ik door angst omzoomd en ren voor het noodlot uit eer ik word bevangen door het koude vocht en men voor mij de noodklok luidt; immers al vluchtend vliegt men snel uit de bocht vaste grond vangt mij plots op, dieper gelaagd waar zachtheid op mij wacht met open…

De dood heeft onze liefde onafscheidelijk gemaakt omdat je in mijn hart woont is er geen afscheid of vaarwel het blijft in de herkenning je leeft gewoon in mijn herinnering jouw andere stem tekent mijn rivieren blijft bestaan in mijn levensmaanden verwelkomt mijn nachten ademt in serene sfeer en laat jouw doodse zwijgen niet ongehoord…

Nee, ik wil even in mijn bubbel blijven, Daarom praat ik vandaag niet met de pers, Ik concentreer me liever op m’n vers, Ik ben hier om een snelsonnet te schrijven. Na afloop sta ik graag u weer te woord, Wanneer ik een medaille heb gescoord.…

Tot ons middel zitten we op de top van de berg midden in de zee waarin onze huizen borrelend en het vee blatend en mekkerend verdwenen, de vogels moe in neerstreken en doornat gezonken zijn Mijn dochter houdt haar baby voor zich uit, de voetjes zijn nat Ze dompelt hem onder Het zal niet meer lang duren dat we verdrinken, we willen niet…

Liefde betracht het onzichtbare in de ander op te merken, zij is nimmer blindheid zonder zicht. desalniettemin leiden paden zonder zicht de zwartste stappen struikelend, herhalend, over ranke stammen waar het hout de knieën kent de grond het vallen bewaart. Elke stap beticht zichzelf, alsof richting schuld draagt, alsof vooruitgaan…

Enthousiasme, opdracht tot schrijverij:: Ik heb AI er maar eens op losgelaten want van AI wordt ik enthousiast het geeft mij een open kijkje in wat de digitale wereld daaromtrent heeft vastgelegd ik zal u, dames en heren niet met AI vermoeien maar wel met mijn eigen intelligentie EI: JJK dan kom ik op mijn credo voor de dood: MIJN VERSTILT…

Sterven doe je niet ineens, maar af en toe een beetje en alle beetjes die je stierf, ’t is vreemd, maar die vergeet je, het is je dikwijls zelfs ontgaan, je zegt ik ben wat moe, maar op een keer dan ben je aan je laatste beetje toe.…

In winteravondkou, in het groot open van het blauwvloeiende belopen roestrandig staal, spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan als een fijn edel veertje, als een losse haal en dun getogen. Rondom vochtig staan de zwarte sparren, lorken gril verwezen, verzameld onderhout, somber en nors, maar onder de donkerte der schors is helder al het…

Ik kwam, ik zag, ik werd zo blij, van die persoon met wie ik vrij. Het geluk lacht mij nu toe bij bijna alles wat ik nu doe. Geluk geeft mensen het gevoel, dat alles slechts heeft één doel, het geluk vergroten, immer meer, niet éénmaal, maar telkens weer. Zo’n geluk ervaren is een wonder, je kan, wil dan nooit meer zonder. Maar eens komt…

ik staar door het raam en ervaar hoe achter mij de werkelijkheid draait de lente is nabij, zo is mijn innige wens mijn hoop is dat ik dan stilaan bedaar als de mist oplost voorbij de wazige grens schoon en schijn zijn gezusters van elkaar zij voeden zich met woorden en beelden verleiden soms tot een heuse openbaring en brengen je in een zoete…

Kom dans met vliegen uit de bergen we hebben een wens om als die dans te zijn kom dans bij die blije fontein in het park en ik zal dansend bij je zijn in een net gestreken pak ik wil met jou flirten in het maanlicht als de nachtegaal zingt in vroege ochtend nu eindelijk al het onrecht is vergeten door de genade in goede banen geledigd…

Dat lijkt me toch bepaald geen sinecure wie zou zich nog in adamsoutfit wagen laat staan de hand van naakte eva vragen zij legt hem met gemak zo in de lure Straks zijn we met QR-codes bedekt en stiekem ongewild ook nog gehackt!…

In hotel La Belle Aurore schenkt hij twee glazen wijn in en gaat naast haar zitten "Wie ben je nou echt en wat was je vroeger Wat deed je en wat dacht je toen?" ...niet echt uit het veld geslagen zegt ze... 'We hadden toch 'Geen vragen' gezegd?' ...herpakt zich en zegt op luchtige toon... "Op jou - want ik kijk je graag…

De chronische ziekte van jouw oude vader schilderde nieuw verworven heimwee aan de zilte zee papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld de aftakeling, zijn dementie, het verliezen van zijn geest Lethargie was een overlevingstoestand omdat rouwen onverteerbaar bleek geen strategie of prille wijsheid een korte stilstand om te overleven…

Licht raakt de aarde groen ontwaakt uit grijze slaap stil begint de dans Wereld draagt nog haar grijze jas, gesloten en koud, terwijl de kalender zwijgt over wat de aarde al weet. Ik sta stil en laat de ruis van de dag zakken, tot ik de adem van de ochtend begrijp. Het is de toon die verlegt, nog voor de kleur ontwaakt, een vogel die zijn…

Hemelse Vader naar Uw woord zal eens over heel de aarde vrede komen een belofte van U op Uw erewoord jongeren zullen gezichten zien, ouderen dromen. Heer wij bidden dat U Uw schepping spaart U als schepper van alle leven op aarde hebt reeds dikwijls tegen rampen ons bewaart schonk ons gaven van hemelse waarde. Heer, Schepper van aarde, hemel…

er hangt een druppel aan de donkere kant van de zon geblindeerd door de tragiek van het leven staart zij naar de warme kant en listig als hij is voorkomt de witte zoon rode oorlog terwijl koude storm bulderend tegen zwarte scharen slaat een splijtbom met duizend hitte bestendige slakken implodeert zijn zwijgen verhulde een…

Ik stroom langs beide oevers voorbij heidevelden, hooilanden en houtwallen metaalblauwe weidebeekjuffers komen langszij baltsen vrolijk als boven mij een woelmuisje gespietst wordt waar doornig struweel gedijt door een baars verstoord dwarrelt en danst, als een wolk het lemige zand, waarop een zomerse bui tikt en trommelt op mij…

Ik zie ze marcheren, heldhaftig van karton en valse hoop. Ze zweren dat het kort zal duren, maar de leugen kleeft aan hun lippen als stof van de weg. Tienduizenden vertrekken om een getal te worden in een spel dat hen niet kent. Strategie is de taal van de winnaar. Het graf is de taal van de soldaat. “Maak je geen zorgen,” zegt men…

Dat jij liever wat herhaalt dan een verband aangaat en je dolgraag repeteert wat je net hebt aangehaald, dat je lekker hallucinerend met alles wil communiceren maar toch geen zijstraat inslaat of een tegenstelling openbaart zodat de lezer plat gaat - nee, jouw jij weer eindeloos herhaalt waar je langzamerhand van baalt: Iemand zei: 'Er…

Geïnspireerd op 'Vlakvulling à la Maurits Escher' (Rens) Centripetaal fungeert de draaiende tol in het midden der gedachtensprong als genius, het oergen de oorsprong gebaard door de moeder aller metamorfosen een intermediair in meervoudig geslepen paradoxaal obscure-clair…

Ik spring de diepte in en val niet, in een spiraal zweef ik zacht, gedragen door een golvende laag van gedachten, tussen hemel en aarde, tussen durf en angst, tussen mescaline en ontwaken Scènes uit mijn leven lichten op alsof ik van tijd naar tijd, plek naar plek vlieg en ben wie ik daar was ontspannen één met mezelf onder een wolk…

Daar in de diepte staarde ik en zag spiegelend de ziel bovenkomen in mijn denken ik weet, dit gevoel reikt dieper dan mijn pijn dieper dan het denken, dan het worstelen zelf ik heb draden lopen door de tijd van wensen soms, wenste ik mij meer dan boven komen.…

Belofte maakt schuld, Dacht hij, en wachtte af. Tevergeefs, wijl d’belofte Niet werd ingelost. Hoop doet leven, Dacht hij, en wachtte af, Toen z’n einde naderde, Zat hij nog met lege handen. Eind goed, al goed, Dacht hij, en sloot zijn ogen, En heeft hij ten leste, De bijl aan Maarten gegeven.…

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst er gloort weer hoop aan de horizon met het jongste Kabinet ooit de oudere Koning beëdigt het hij kijkt ze aan, krijgt weer zin in regeren!…

Personen op een foto poedelnaakt? Met uitkleedsoftware kun je dat bereiken AI-gegenereerde lijven kijken Natuurlijk wordt er misbruik van gemaakt Ik zou alleen aan software geld besteden Om op het strand wat mensen aan te kleden…

Daar, op een dag in juni, De koudste dag van de maand, Zie ik je dansen in de branding, Met een rok die modder traant. Daar, met je haren los en vrij, Verstrengd met twijgen, Vullen mijn wangen zich met een diepe kleur, En voel ik mijn ogen naar achter neigen. Daar, een hand op mijn wang, Met koud bloed tot in de toppen, Word ik overspoeld…