Alle inzendingen

Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken de onmacht steeg me langzaam naar de strot de vloeren van mijn vesting bleken rot en gingen vaag, doch onheilspellend kraken Geloof me maar, van strijden was geen sprake het was berusten in een helder lot het lichaam spande stiekem een complot met cellen die verwoed de kop opstaken Vergeet de…

Ik denk bij de regen slechts aan een paraplu, want ik ben heel simpel, simpeler dan U. Zout is voor mij oorzaak van een bruine huid, want ik leg de dingen erg simpel uit. Ik vind socialisme zonder meer verkeerd, want ik ben nu eenmaal ongecompliceerd. Praat ik over liefde, dan denk ik slechts aan vlees…

De diamantensector is briljant Ze hebben Trump een dure ring gegeven Die heeft daarop zijn sancties opgeheven Een ring met zulke krachten is frappant Het lijkt me sterk dit nieuws, ik ga bij deze Gewoon weer rustig door met Tolkien lezen…

In Zwolle is onenigheid ontstaan Men is daar bijna klaar met restaureren Maar hoe gaat men het orgel intoneren? Nu komt het volgens kenners erop aan Is middentoon hier werkelijk het beste? Dat stemming zo de stemming kan verpesten…

rond het middaguur strijkt neer op een jonge wilg in heldergroen en oranjerood kleed gehuld de exotische rododendroncicade…

ik beken en ik ontken ik twijfel en ik weet het zeker ik ga en blijf ik ga vreemd en stel me voor van alles ben ik geparkeerd in het eenvoudigste van het herkennen qua mens met zijn gevolg van hetzelfde soort trawanten die in mij wonen niets is vluchtiger dan het rijp dat in mijn vermogen ligt te rijpen naast de vruchten geteeld in…

Hij zit verscholen achter groen een paar centimeter in de pot, geen tand ontbloot, enkel zijn ogen boven het blad uit gericht op hetgeen dat nog komen moet, onder haar houdt de aarde vast aan wat eenmaal trouw werd gegeven, het wroet, het vreet, het laat niet los, uit loyaliteit gegroeid verhardt tot schuld, dat ieder moment…

mijn ziel maakt antivries waarom wil zij overleven als een plant in poolgebied ik schik bloemenkransen op je graf terwijl ik wacht op een ver bericht van jou misschien ben je alleen maar even verdwaald zwerf je een beetje zou het kunnen dat je aan een ketting van veren uit de hemel zakt mijn hoofd met zachte handen vastpakt…

In het holst van de duistere nacht, toen de zwakke halve maan zich achter donkere wolken verschool, tekende ik met een bibberend hart voor vlinders en wolven. In de vroege, druilerige ochtendregen begon ik aan een korte brief voor een vreemde in de verte. Ik schreef hoe trots ik was op mijn creaties, en over mijn geloof in de liefde.…

De zomer heft haar gouden hand omhoog en strijkt het licht langs weide, sloot en dak. Het koren ruist als wind door zwaar geel zachte golven breekt. De middag sluimert onder de blauwe boog. Een witte wolk verdwijnt, zo stil en traag, en in de sloot die het hemelblauw bewaart drijft blad en bloem voorbij de zomerdag. O zomer…

Al wat je gezien hebt, van het oudste beeld, de onderkant van de boot, één groene waas, tot verbazing die nooit meer genezen werd; de verdwazing die volgde bij die geleerde heren die ooit geraadpleegd zijn, en hun onmacht om de simpele puzzel te leggen. Nu is het makkelijk praten, klagen dat het een schande is, waar men zelf ook in spiegels…

De knellende haarband gooi ik af als je stem volhardt komt dit voort uit haar schoot kalmte wrikt zich steeds dieper door mijn longen — met beide handen schep je water— al druppelend vertel je over de zwarte waterlopers onder onze bungelende voeten zij schaatsen op het licht door haar gebroken echo klinkt een jong gedicht…

We zijn verhuisd al zal dat niet helpen tegen de vluchtelingen die als daklozen ons zullen nareizen Wat zal het verschil zijn tussen ons en onze gasten als we goedschiks of kwaadschiks de kamers en het eten delen? Nood verbroedert maar dan moet iedereen wel zijn privacy hebben, anders wil je zoals in een grote familie alleen maar…

Al dat zinnentuig, en dan nog geen sjoege van wat brandt in de pit waar zich verduren moet het schroeiend neteligs en de zweepslag van angst alsof ooit iets stilvallen zou; terwijl op dode stronken mos gedijt, in tierende varens uitbreekt begraven gebeente! Kunnen dan niet, als ontzind en huidloos doordringend verliefde grondstof, tot één…

Gesprek. KLAAS. Voor u slechts klopt mijn teder hart, Uwe uitspraak schenkt mij dood of leven. TRIJNTJE. Klaag andren uw verliefde smart, ik kan er geen geloof aan geven. KLAAS. Hoe zo? TRIJNTJE. Uwe eden zijn maar schijn; Aan alle meisjes zegt gij 't zelfde 'k Zal mooglijk reeds de twaalfde zijn, KLAAS. Neen,…

Mijn grote liefde, Bewaar ik diep in m‘n hart, Tot ik overlijd.…

Je verzint een nieuwe naam voor de tijd van de doden, de lichaamsloze zielen die dwalen in het nachtwoud, waar de stammen fluisteren wat de levenden verzwijgen. Aan de verre horizon glanst de grote stad. Wolkenkrabbers steken hun kille, glazen daken in de heldere azuurblauwe lucht— een strakke grens tussen beton en eeuwigheid. Daarboven vliegen…

Daar zaten we in jouw al meer dan veertig jaren oude tuin door jullie saam gezaaid, gepland, en aangelegd, de slingerpaadjes, bogen geënte boom, de varens We praatten over asverstrooiing, ‘t bootje, verpakt weer in kartonnen boot en jullie in je zeilboot Dan ging het over een vakantie in Majorca, waar zij twee keer met man,…

er gaat geen dag voorbij zonder het verleden mee te dragen in het heden op weg naar morgen in ieder moment tonen zich de lagen die er aldoor voor zorgen dat het gaat over mij . ik ben niet uit te leggen; wie kan dat wel jezelf inschatten is een onbereikbaar doel het is een opsomming van tijd in een tel wel is het zo dat ieder moment is gebonden…

Het was er altijd wel min vijftig graden In zomers kan het er plus dertig zijn Siberië was ooit een ijswoestijn Die Stalin exploiteerde, vastberaden De rijke boeren moesten het berouwen Dwong hij te gaan naar onbewoond gebied Om landbouw te bedrijven, vaker liet Hij hen een spoorlijn of fabrieken bouwen Grondstoffen delven moesten die Koelakken…

Hij stapte zwaaiend in de Air Force One Om het vervolgens stiekem te verlaten Dat had bijna geen mens daar in de gaten Zo fopte hij de schurken van Iran Geslaagde operatie tot op heden Helaas is de patiënt niet overleden…

Straks komt de herfst, al is het nu nog volop zomer maar gele blaadjes vallen al door zoveel droogte. We worden moe door zorgen en door hitte, door overvloed van zon en weinig schaduw. Er komen vragen in ons hoofd en ‘t hart kan soms niet volgen omdat we weinig stilte vinden en bang zijn voor de leegte, ook in onze planning. Straks vallen…

Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen in het zwarte hart van mijn zoet geworden maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens komt die van mij niet overeind ergens in een verre verte boven mijn hoofd staar ik naar dat vreemde plafond en er zijn ook van die donkere uren die een eeuwigheid lijken te duren.…

Hartstochtelijke Stroming, zo gaarne vaar ik Op u mee, maar Opgelet, blijf wel alert want Stroming eindigt soms in Zee…

— een methode om fruit langer houdbaar te maken door het te verhitten en luchtdicht in glazen potten af te sluiten. Vandaag zijn de vers geplukte zomerzoenen aan de beurt.…

Op zo weinig mogelijk letten mijn energie sparen, alleen vaag aan de rand kijken wat er gebeurt en afkijken wat de anderen doen me gewoon gedragen, zoals verwacht, zo lang kom ik hier al en zo vertrouwd voelt het ook wanneer ik de deur door ga en zie waar ik ben Geen fouten maken zwijgzaam zijn en zo wijs lijken als ik wel ben maar…

Ik schrijf 'n gedicht op je huid, Waarin ik mijn liefde voor jou uit, Als aaneengeregen woordenstroom In een sonnet van vier strofen. Woorden die mijn liefde kerven In de vezels van jouw huid, Daar diep in jou binnendringen, En meestromen in d'adren Naar jouw voor mij kloppend hart, Waar jouw liefde wacht, Het bewaart tot in de eeuwigheid…

Het peil van de Taag stond in Praag elke dag bijzonder laag, dat wordt gemeld door een misnoegd koppel uit Den Haag, hij zegt "Dat was ook zo met de Po tijdens ons verblijf in Bordeaux !" en zij zegt "Ook het peil van de Inn in Dublin zakte gestaag !" ...…

Ik ben bang als een snelvarende trein die op mij afkomt, want de jaren tellen mee en ik word steeds ouder. Geen liefdeshart in zicht, alleen een leeg gevoel dat naast mij neerploft. Geen muzes aan wie ik mij wil binden, en misschien ben ik te kieskeurig. Er zijn bij mij niet zoveel vissen in de zee waaruit ik kan vissen. Alleen de ziel van…

Ik zit aan de zee in de donkere nacht. Met ogen als vuurtorenlichten Tuur ik naar verre kusten en wacht, Op overzeese berichten. Ik zit in het donker, ik wacht, ik staar Naar schepen die langzaam komen, Met lichtende blikken zoek ik naar Het schip uit het land mijner dromen.…