169012 resultaten.
Bestaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Ooit was ik hier nog niet,
nog nergens, ongekend
en door geen mens genoemd,
maar Gij hadt mij
al in uw hand geschreven,
Gij kreegt mij lief
en wekte mij tot leven.
Nu mag ik zoeken, zingen, dromen, zijn,
nu wilt Gij mij
in ‘t lot van mensen weven.
En wat ooit wordt
of groeit en bloeit,
wat eeuwen duurt
of maar heel even:
met U, met…
De morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 De dauw doemt op
Langs het paardenpad
Het was geen flop noch top
Oneindig in het zwarte pad
Vebeter de zon maakt het schijnbaar
Duidelijkheid
Een goed gebaar
Uit goedheid
Nooit meer gaat nooit meer op
Het was niet top
Noch flop
Maar gewoon koppies op
Naar buiten in de regen
Niet dood meer even leven
Als een evenement
Als voetstappen…
Hun Levens, Mijn Stilte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
48 Mijn stappen,
Vertraagd,
In een wereld,
Die versnelt.
Mijn hand,
Rustend op een leuning,
Die nergens,
Heen leidt.
Mijn lichaam,
Gevangen in stilte,
Terwijl de wereld,
Verder schuift.
Mijn scherm,
Vol levens,
Die sneller gaan,
Dan ik kan bijbenen.
Hun stappen,
Lijken groter,
Met dromen,
Die meteen
Uitkomen.
En ik,
Te…
(Geen) Parade
snelsonnet
5.0 met 3 stemmen
55 “We doen dit jaar maar geen parade, want
De kans is levensgroot op grote brokken.”
Die Poetin blijkt gewoon een held op sokken,
Uit angst voor drones kiest hij voor een bestand.
Zijn ‘speelgoed’ blijft drie dagen lang op stal,
Zoals altijd komt hoogmoed voor de val.…
Velum
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Handen
vastgeroest
in vertraagde tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet…
ouder worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Ouder Worden
De tijd glijdt zachtjes langs onze zij,
met elke dag een beetje wijzer en vrij.
Rimpels vormen verhalen op ons gezicht,
een levensreis, een prachtig gedicht.
Elke dag een nieuwe kans, een nieuw begin,
met elke stap groeit de wijsheid van binnenin.
Grijze haren als een zilveren kroon,
ervaringen die als een schat in ons woont…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
29 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
E haere tatou I hea
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
68 Naar de retrospectieve te Parijs
Van Gauguin geweest op terugreis
Stond ik te liften in mijn legerjas
Met zijn catalogus in een plastic tas
Halverwege december en bevroren
Raakten vingers neus en oren
Maar onverschrokken zette ik door
En bij de oprit naar de auto-route du Nord
Door een Citroën DS al gauw opgepikt
Die tot nabij Brussel…
het onthoofde gezag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
39 .
de kerk was dood
geen ziel te bekennen
ook niet in de gewelven
het godslampje is gedoofd
of uitgegaan uit zich zelve
.
de neus ruikt enkel een muffe sfeer
zo een die al lang voorbij het heden is
niet meer levend, ademend, laat staan
nog kan luisteren naar die ene mens
wel naar de zwarte druipkaars uit een laatste mis
.
ja, het blijft…
Strike Out…
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
93 Ik heb de afgelopen dagen
heel slecht geslapen
door stress in mijn hoofd
kom ik bijna niet uit woorden
mede door hartkloppingen
is mijn lichaam volledig uitgeput
Het begon een jaar geleden
met een afschuwelijke nachtmerrie
over een gifgroene duivel die mijn hoofd
uitperst als een rijpe citroen
en het sap daarna opdrinkt
met een valse…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
15 Er bleef een stoel aan tafel leeg,
een jas nog aan de kapstok hangen.
De avond wist wat ik verzweeg:
het oude huis vol stille drangen.
Jouw naam ligt nog in elke kamer,
als stof dat niemand weg meer veegt.
Ik leef wel verder, dag na dag maar,
in een droom die rond mij zweeft.…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 Tussen borders in groen en gouden glans,
waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans,
daar ligt een tuin in volle pracht,
die al het wintergrijs vergeten doet
Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt,
waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft,
klimt het groen omhoog, omlaag, opzij,
een symfonie van bladeren, wild en vrij.
Het gazon ligt…
De file van vlees
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 De wekker dwingt de voeten in het spoor.
Honderdduizend schouders ritsen synchroon open.
Blikken fixeren de nekwervels van gisteravond.
Blauwe schermen lichten de tunnel bij.
Een traag estafettemodel van grijze jassen.
Niemand remt voor het uitzicht aan de flanken.
De horizon krimpt tot een strakke jas.
Voetstappen vallen samen in een doffe…
Het licht verandert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Het licht verandert,
geritsel van de bomen --
onweer in de lucht.…
Overprikkeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 De accu leeg, de emmer vol
Ik wil rust, doe mij een lol
Chaos slaat mij op mijn smoel
Ik vecht terug, maar tref geen doel
Overweldigd ga ik neer
Tel tot tien of liever meer
Breng mij desnoods naar mijn graf
Dan ben ik van alles af
Het duurt even voor het zakt
En mijn systeem zich weer herpakt
Ik veeg mijzelf bij elkaar
Zeg aan mijzelf…
HEMELVAARTSDAG 2026
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
29 Ten hemel gevaren
Twee geliefden
Kersverse grootouders
Een meisje van vijftien
Een depressieve jongen
Jezus ooit
Een kankerpatiënt
Een prematuur kindje
Een dierenliefhebber
Een soldaat
Een schrijver en dichter
Jezus ooit
Een leermeester
Een mens van goede wil
Een dierbare
Een moordenaar
Een honderdjarige
Jezus ooit
Een…
Descensus
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
40 geen hemel die
zich openscheurt
geen stem die nog
een naam verklaart
slechts lucht
waarin het zwijgen
geurt,
de populier buigt
zonder wind
alsof een wereld
langzaam zinkt,
in iets wat
ouder is dan val
geen opstijgen
naar helder licht
maar dieper in
het stille dal,
de echo van
het heelal,
meeuwen trekken
witte tekens…
Ik voel het
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
20 Ik voel het diep vanbinnen,
de jaren die beginnen.
Mijn haren stilaan grijs,
de tijd vraagt soms zijn prijs.
De dagen gaan zo snel voorbij,
maar ergens ...
leeft het kind nog steeds in mij!…
vulkanen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
29 Smelt het zand in je handen
geef de eilanden overvloed
verlang naar vuur
eer het struikgewas walmt
vulkanen in slaap vallen
onder de gordel ‘t ijzigste
die maan missende raket
of een gemaakte sweater
voor de leegte van de eilanden
de ander zijn ledematen
verbranden in de zichtlijn van
zo’n verreizende bron…
Ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Het ochtendgloren piept al tevoorschijn
na ’n donkre nacht vol met geluid.
In ’t bed de warmte en veiligheid,
die ’t kind 's nachts nodig heeft en vindt.
De dansende vlammen op ’t gordijn
door de lantaarns achter bomen, die
rustig wuiven in de nachtelijke wind,
gaven lichte huiveringen bij het kind.
Maar nu de zon haar licht laat schijnen…
Aan de Costa del Sol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 Aan de Costa del Sol
Sloeg mijn hart op hol
Aan de Spaanse kust
Vond ik mijn rust
In alle plaatsen aan de Costa del Sol ben ik geweest
Er was luxe vliegtuig reizen en elke dag feest
Het was een vakantie om nooit te vergeten
En ze zullen nooit meer vergeten Hoe je heette…
Anderwereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
27 Een volk uit de mist
komt over zee
en landt op het groene eiland.
Aan de westkust, rots en strand
— zwaard van licht in de hand
in hun land van overvloed.
De koning neemt het land
en spreekt de steen
in zijn zilverhand.
***
In het land van overvloed
stenen heuvels in het groen,
trekt de mist op naar zee.
Naar het westen drijft…
Roem en Rijkdom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Door Gedichten.nl
Leid ik een heel nieuw leven
Het knappe
Vind ikzelf
Ik ben zo gewoon gebleven
Slechts een vrij bescheiden harem
Slechts 1 jacht met gouden plee
Ik schrijf mijn zeer verfijnde verzen
Sinds vorig jaar in Saint-Tropez.…
Overprikkeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
24 Overprikkeld
Er is geluid
Constant geluid
Altijd aanwezig
Nooit stil
Geen rust
Ik wil rust
Ik wil stilte
Geen geluid
Waar is het stil?
Niet in mij
Waar kan ik de rust vinden?
Niet bij mij
De dood
Zal dat mijn enigste plek zijn van stilte?
Mag ik dan eindelijk rusten
Ik wacht af
Verlangend naar stilte en rust…
Naamloze uren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
38 Waar verre ruige horizonnen
zich uitstrekken in gebarentaal
van stille luwte en intieme rust
ben ik de naamloze uren verloren
door al mijn mentale tekortkomingen
in bezinning die er zuurstof vindt.…
De stille beuk
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
85 Ik ben een eenzame beuk,
In een woud dat nooit zwijgt.
Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.
Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.
Kleuren die…
De Reizende Dichters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 De Reizende Dichters
Ja ik weet het het is lang geleden
Dat ik op Goeree overflakkee had opgetreden
Voor publiek
Van Ooltgensplaat tot aan D,n Diek
De Reizende Dichters
Ik heb er toen van genoten
Maar het leven gaat door
Dus is het hoofdstuk nu afgesloten…
stormbreker
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
32 Achter de verhalen van vervaagd behang
en onder het vale gangkleed geveegde
naar de ronde tafel waaraan gegeten moest
en zou worden
van de breekbaarste borden
beladen onder het gewicht van verledens
door de steden van weleer
en de graven ten lande
Het waren de kauwen
en de meeuwen evenzeer
zij schreeuwden het uit
door de jaren heen…
geen celdeling
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
32 geen celdeling
noch metabool gerommel
‘the devil has left..’
het lichaam
de tempel van de geest
geen suikeropname
noch stoute weefselfoutjes
‘die linke Seite..’
van 't gelaat
die in schoon daglicht blaakt
dan de achterzijde
van het onderste deel
‘respirer à travers..’
hupsakee
naar het bovenste mee
alsook de rust op de rug
door…
vezelbever
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
19 oeverzwaluwen zwieren
natuurlijk
laag over het water
de lepelaar waant zich
een ware Jezus
met zijn poten diep in de drab
een uitstrekkende zwaan kijkt toe
hoe ik hier rondstap
langs rietsigaren onder de rook
van de mens en talloze
boterbloempjes voor mijn neus
gedrapeerd
een meidoorn weer
en rollend door de klavertjes
zie ik…