169746 resultaten.
Jeremiade
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
51 Wat voelen Groningers zich snel miskend
Oké, de gaswinning gaf wel wat schade
Maar waarom nu weer zo’n jeremiade
Ze zijn respectloos naar het parlement
Er telt maar één belang: het nationale
Dus bouwen we hem daar, die kerncentrale…
Het tribunaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Voetbal blijft mij
telkens opnieuw verbazen
alsof ik niet op een tribune zit
maar ben opgeroepen
als getuige in een tribunaal,
er wordt van
links naar rechts gespeeld
alsof recht
een richting is
overal klinken dezelfde woorden
straf
overtreding
bezit
buitenspel
balbezit als oudste eigendomsrecht
De scheidsrechter spreekt…
Terug in het licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
21 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
‘s nachts is alles erger
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
65 hoe jij op een eilandje leek
ineens uit het water leek op te rijzen
losgezongen van waar je was
dat ik niet heb opgeschreven
hoe je doodging stap voor stap
op die gitzwarte dag
dat ik in die laatste nacht naast je zat
hoe jij de adem van mijn leven weggesleurd werd
ik luisterde naar elke ademteug
het bewijs dat ik nog steeds jou mijn…
Wind zonder geweten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
29 Alles komt aanwaaien,
als zaad op onbekende grond,
als woorden die geen oorsprong
meer dan enkel de beweging vonden.
De wind kent geen geweten.
Hij draagt slechts aan
wat zich laat dragen.
De ernst ontstaat
waar ik mijn hand
nog openhoud.
Want elke gave vraagt
haar wederkeer,
en iedere keuze
schrijft zich zwijgend in
tot…
Berouw over de beet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 Wij kwamen uit de savanne,
gedreven door een hongerige wet.
De klauw die territorium pakt,
de tand die de ander uiteenrijt
om de zon nog één dag te zien stijgen.
Een kosmische loterij sloeg de dinosauriërs neer,
gaf ons per ongeluk de ruimte,
een eenzaam, beestachtig begin.
In de hitte van de eerste vuren
groeide de schedel, ontwaakte de…
verte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
20 door de heesters van alle
tijden die we zijn
gepasseerd zie ik in jou
het zachte violette
dat als een regenboog
mij de brug biedt om de
oversteek te wagen naar
dromen die wandelen als
passanten de nacht
binnen, ze plukken het fijnste
van mijn slaap, wat
achterblijft zijn de
drogredenen van dit bestaan
doch, met jouw brug
zalf ik de…
AQUA
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
22 Jou eren wil ik H₂0
Je zit bij iedereen vanbinnen
Ik wil een lofdicht nu beginnen
Je prijzen om je status quo
Je bent onmisbaar sowieso
We kunnen door rivieren waden
Of zwemmen, duiken, pootje baden
Ja dwepers zijn er legio
Je komst op aarde die ging zo
Planetoïden en kometen
Gevuld met ijs zoals we weten
Die brachten jou; wat een cadeau…
Schemerjurk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
22 De wereld slaapt nog, gehuld in blauw
in schemerjurk van ochtenddauw
een zilveren glans ligt op het gras
alsof de wereld gisteren van glas was
Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt
jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk…
Samen vooruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 Nu de drempel achter ons ligt
en de blikken van de mensen vervagen
kijken we recht in het heldere zonlicht
klaar om de hele wereld te dragen
Je vingers verstrengeld in de mijne
langs de grachten het terras en de muren
geen twijfel meer die kan verschijnen
dit gaat veel langer dan een nacht duren
Ik voel je baardhaar tegen mijn wang
een…
Finale der Caboverdianen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
40 ...een korte terugflits
bij wijze van eerbetoon
aan de haaien van de groene kaap
aan de inzet en passie
die wij ten ene male
moesten missen
bij de koemannen
van oranje...
*
Geen moment lieten zij
hun hersenpannen
hun behendige voeten
en benen verzaken!
Rond middernacht werd ik echter
door moeheid overmand
had alles 'all…
weerstand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
21 het licht valt binnen
echter gescheiden door doek
aan linker en rechter zijde
.
het snijdt de ruimte in
twee haast twee belegen schaduwen
oplopend naar zwart
de piano vangt een lichte glans
alleen, als die vrij van stof is
hij is elektrostatisch. een bestaan op zich
en ademt tegen de muur, ook bij klanken
als zij het auditorium vullen
.…
Verwant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 Na zijn overlijden zoeken
we over de leegte heen
elkaars warmte
Rituelen zijn te koud
voor onze ziel
We blijven dichterbij
in de onderstroom
waar we zij aan zij
verder groeien
Hij is waar hij was
midden in de kring
naast de open plek
die we beschutten
met de bloemen die
we hier laten bloeien…
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
26 Witje op de bloem
de middag kent geen haast
één vleugel trilt
Onder de brede middag-
lucht, waar elke indruk zich langzaam
ontvouwt, zweeft een vlinder door het zinderende
licht, een snelle beweging die mijn traagheid zacht begrenst.
In de koelte die zich onder
het bladerdak verzamelt, raakt haar
vlucht even de schaduw van mijn adem,…
Juli
gedicht
3.3 met 27 stemmen
14.522 Een dag met eigen schaduwen.
In de lucht de zachte
aandrang van een gehandicapte geest.
Langs Wijk bij Duurstede
varen zomerschepen.
Langs het raam trekt de tijd.
Waar komt de grijze kat vandaan,
angstig trillend op een hoog, smal balkon
van een huis in de Sarphatistraat?
---------------------------------------------------------------…
Toen Knaap mij de laatste maal knipte
poëzie
4.6 met 16 stemmen
7.112 Toen KNAAP mij de laatste maal knipte,
Was hij aangedaan onder zijn werk.
'Wat wordt u al grijs!' sprak hij somber,
'Ik vrees, u studeert te sterk.'
En JONGMANS, toen hij mij gistren
De maat voor een pantalon nam,
Keek van mijn magerheid zó op,
Dat ik dacht, dat hem iets overkwam.
Vater MULLER ontzei me zijn tafel.
Ze verliep anders…
Substantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
40 Een ster vanuit het derde zonnestelsel lanceerde een komeet.
Die per abuis in een baan naar de aarde werd vergruisd.
In eerste instantie werd er gezocht naar heil voor de substantie.
Het verwoeste op het gemak een gedeelte van het aardoppervlak.
Al het leven was vergaan en opnieuw brak er een ijstijd aan.…
Hier en nu
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
9 Wijd is het landschap
Rondom ons heen.
Eng is het leven,
Waarin jij nu leeft.
Morgen veel dichterbij
Dan gisteren, dat
Steeds verder weg geraakt.
Het verleden is onuitwisbaar,
De toekomst ongewis,
Pas bekend als die verleden is.
Het heden is
Slechts een kort moment,
Lijkt daarom irrelevant,
Maar zonder heden
Geen toekomst noch verleden…
Luwen van boosheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Boosheid sterft niet
Zij vergeet waarom zij ooit werd geboren
Als water dat zijn bedding niet meer kent, kiest zij de laagste plaats
Daar wordt zij geen vergeving, geen berusting,
maar een vorm waarin het zwijgen zichzelf eindelijk verdraagt.…
“De dag die je wist dat komen zou”
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
56 Het momentum
dat je aan zag komen
waarop je wachten kon
wat te verwachten viel
De beslissing die je nam
als een strafschop
in de gekozen hoek
met het doel voor ogen
Er valt geen spot te drijven
met grammaticale regels (en logica)
zolang wij elkaar willen begrijpen
kunnen en verschillen kennen
De norma-líter gevulde kannen
en in alle…
Blaadjes
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
78 Je draait je om en ik volg jouw krullen
ze deinsen op en neer boven jouw gewicht
ze vallen gracieus weer op hun plaats
zodra je in de bank verdwijnt
Alles aan jou is licht
De plantjes op jouw vensterbank
tonen onopvallend iets van jou
je voorkeur bloeit in vele kleuren
de blaadjes zijn een beetje donker
Hoe zal ik het vragen?
Je draait…
Hendiadys
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
43 Stel dat de vergulde
bloemkroon in de top
van twee aardgebonden
doch nog niet versierde
ten hemel reikende
Corinthische zuilen
door een onzichtbare
hendiadys
de hand van de deus
ex machina
tot leven zou komen
zou de gulden snede
van zwijgende kroonbladen
ons sprakeloos houden
in iedere taal?…
zoektocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
29 nu mijn stem de ochtend verdroten
begroet lijkt de nacht zich
diep en genoegzaam genesteld
te hebben in al wat ik draag
in tegendeel van wat me behept
zing jij je lach uit over mij, iets
van zonneschijn door mijn
gedrogeerde dauw,
maakt plaats voor alles wat je bent
en schoont mijn hart van
het deelbare dat alle smart voor
deze opklimmende…
Naast de vangrail
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
37 Naast de vangrail
in het gras
zie ik bomen voorbijrazen.
Twee lichten branden.
Deuren slaan open.
Ik hoor een taal die ik niet ken.
Er is geen tijd voor reflectie,
geen tijd voor
hoe ik hier terecht kwam.
De druk is hoog.
De bomen hebben haast.
Hun schaduwen rennen vooruit —
verder dan mijn oog reiken kan.
Een stoet van mieren…
Een weg door de schaduw
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
57 Een lied van lang geleden
over somberheid en kwalen
deed ons in een eigen hel
reeds dwalen in de wanen
zoete flarden van de ochtend
breken door het dichte zwart
zij fluisteren een ander ritme
naar het bange liefdeshart
bittere kou verliest haar grip
zware mist trekt langzaam op
het oude lied verstomt voorgoed
stille passie brengt ons…
Verworven recht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 Voor zover ik weet bevind ik me op een planeet
Waar wezens samen worden gekweekt en van elkaar los geweekt
Een broeikast waar alles bloeit en verder groeit
Ze beleven wat zij noemen een “leven”
De natuur versneld de ontbinding is mijn ondervinding
Fysiek en geestelijk worden ze onderdrukt en durven dan nog te spreken over geluk
De economische…
Dat...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
27 Dat iemand een vrouw
wil schilderen van een plaatje
en dat er Elon Musk uitkomt
Dat ik mijn overbuurvrouw wil schilderen
die aan het schilderen is
en er een boedha uitkomt
Dat ik dan mijn schilderlerares
nateken die eruit komt als
een vertwijfelde vrouw
maar met mededogen
Dat ik droom blij te zijn
met een verblijf, maar dat er…
waar je bent
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
74 dat je tussen de bomen naar haar zwaait
gebaart dat je bijna thuis bent
dat je op een bankje naar haar wuift
een klopje met je hand op de lege plek
dat zij in broze ogenblikken
niet weet waar zij is…
BERGVERZOEK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
14 In het grote Alpenrijk
klimmen _ steeds hoger
door wouden en bloemenweiden
de sneeuwtop wenkt uitdagend
snel hierheen komen
ondanks alle moeite
maar daaronder vraagt een bergpan
hier lange tijd te blijven
aan de rots- en grashellingen
klinkt een eeuwige stem
waarin luid gedaver
en fluistering samenspelen
weergaloos _ voor niets…
Het onbeschreven uur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
40 Een nieuw spiegelbeeld, een woordenboek
in jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom
in pasteltinten
een erosie van de trotse geest
die zoekt naar wat er is geweest
het denken streeft niet langer luid
en wist de oude twijfels uit
en in die bleke, zachte nacht
kiemt heel sereen een nieuwe kracht
niet langer trots, maar vrij en puur…