Alle inzendingen

Op school leerde ik van alles zonder idee of ik daar ooit iets mee zou doen De lessen waren duidelijke stukjes voor een wazige toekomst met onbekende bezigheden en nu is het omgekeerd, nu is mijn kennis een vaag soort achtergrond bij wat ik doe een brij waar ik erg op moet turen om er iets in te onderscheiden Puberteit: weinig geleerd…

Alles wat in het leven gebeurt Gebeurt meestal met een reden Veel dingen in het leven Hebben meestal een bepaalde betekenis Maar niemand weet van tevoren Wat op het levenspad zal betreden Alles wat in het leven gebeurt Heeft meestal een bepaalde doel De een kan er mee leven De ander geeft het een naar gevoel Alles wat in het leven gebeurt…

Er is een verhaal dat vervaagde, een tuin die zich achter ons sloot op de dag dat we wisten wat we niet meer wilden weten. Maar niet alles ging verloren. Kijk omhoog, op een avond zonder wolken, zonder licht van steden — de sterren staan er nog, onaangeraakt door alles wat we sindsdien deden. Zij herinneren zich niets van onze val, zij…

Stap voor stap alleen het lege bospad wacht stil licht breekt langzaam door Het pad opent onder bleek ochtendlicht. Tussen mos en stilte draagt de lucht verlies. Elke stap verzacht wat in mij achterbleef. Mijn hart leert luisteren. Bomen ademen boven mijn schouders. Hun schaduw bewaart herinneringen tussen bladeren en wortels. Woordeloze…

Oude wortel rust een stille bron van wijsheid ontwaakt in het licht Onder je voeten leeft een oud geheugen, een stille bedding waar je mag landen. Geen haast om verder te reiken dan je ziel verdraagt, de seizoenen kennen het ritme van je hart. In regen, wind en wortels herken je opnieuw wat onder de drukte stil is blijven ademen. Jouw…

Het uiteenvallen van klanken ,als donsveren op een hoogpolig tapijt, deed haar verstommen de herschikking van tonen, zand over lagen gescheurde servetten, gaf reliëf aan het schilderij.…

Alles gaat snel tijd heb je niet in de hand evenmin een ziekte die alles breekt die bij degene verwarring in zijn hoofd brengt alles wegvaagt van hoe hij was waar je elke keer beetje bij beetje, afscheid van moet nemen wat pijnlijk genoeg is komt de dag, die je liever vergeet komt het moment, dat je nooit had gewenst Verdriet boven op…

Uw kusjes hippen en springen als vogeltjes op mijn lippen: ik hoor ze er hun wijsjes zingen, ik laat ze er zich laven en nippen. Dan slaken de mijne hun vleuglen en zweven hun zusteren tegen. Wel poog ik hun vlucht te beteuglen: zij fladdren al halverwege. En zo vaak zij elkander genaken, zie ik - hoe duidlijk - twee vlammen, hartsvormig…

Ik zeg haar dat het mooi is zo, het aarzelt om een oor. Geen spoor van binnenkant. Zij slaapt en wie gaat waar mij elke nacht voorbij? Haar lichaam is in ons volkomen bed de grootste afstand tot haar ziel. Zij laat het achter als een ding en in mijn armen ligt het opgezet. Straks komt zij met een kus terug en blijft een dag lang weggebleven…

Zijn Pa was op de weg en op het veld Maar uiterst moeilijk te verslaan als renner Zijn opa, zo weet elke echte kenner, Dat was Poupou, de Franse wielerheld Degenen met de allerbeste benen Zijn vaak degenen met de allerbeste genen…

Er staat een stoel die niemand meer gebruikt. Niet omdat hij kapot is. Maar omdat degene die er altijd zat, er niet meer is. Toch schuif ik hem nooit aan de kant. Alsof herinneringen een plek nodig hebben. Soms kijk ik ernaar en glimlach ik. Soms kijk ik ernaar en doet het pijn. Maar beide betekenen hetzelfde: Dat iemand…

Ik zeg je sorry voor mijn stiltes, voor ieder woord dat binnenblijft. Omdat ik wil, maar niet kan praten wanneer de angst mijn keel dichtknijpt. Er is zoveel wat ik zeggen wil, maar zodra jij vraagt, word ik stil. Dan raak ik alle woorden kwijt, alsof mijn stem van mij wegglijdt. Jij schrijft: geen excuus, maar goed dat je dit deelt, ik…

Zwaan, zwaan Met vleugels Slaan Wop wop Zwaan, zwaan Met vleugels Slaan Woesj woesj Zwaan, zwaan Met vleugels Gaan Weg Zwaan…

Dinsdagavond 28 juli 2026 ik zal er zijn bij het Homomonument als mens, man, schoonzoon, vader, vriend van en als JordaanDichter ik kom en neem mee een kaars een bloem bij mijn Homomonument bij mij om de hoek bij de kerk, waar ik kerk en zing in de cantorij DE WESTERKERK ik luister naar de toespraken met aandacht, ik ben stil heel…

Woorden die verloren zijn gegaan behoren bij vervlogen tijden het gemis is en blijft ontastbaar, zelfs een laatste wil laat sporen na ook wanneer gesloten en afgerond met zwijgen een nagalm houdt almaar aan wekt verstilde beelden op beslaan een voltooid leven, maar jouw zijn.. op het laatst ongemerkt in rook opgegaan vlindert in mijn…

Even wachten hoe het nu verder gaat met iemand die heel binnenkort dit leven verlaat. Het is een mysterie: we komen en we gaan en weten dat de dood voor iedereen ooit komt al staan we daar ook zelden heel bewust bij stil, tot ergens heel dichtbij voor iemand dit wel weer gebeurt: een avond die naar morgen geurt en wij die achterblijven…

Mijn jas hangt nog steeds op dezelfde plek. Alsof hij elk moment weer meegenomen wordt. De rits zit dicht, de zakken leeg, de mouwen wachten. Soms loop ik erlangs zonder erbij stil te staan. Tot ik mij ineens afvraag: Hoeveel dingen blijven wij bewaren, niet omdat ze nog nodig zijn, maar omdat loslaten betekent dat het echt…

mogelijk waren we eerder al tegen ons weerzien aangelopen maar het geheugen gaat vaak aan de haal met beeltenissen enfin, we plukten onze dag en besloten al plukkend te vertrekken naar een samenkomst, mochten we alsnog ieder van ons verlaten om onderweg mee te voelen plaats te geven en lot te bestemmen…

Het is een eenzaam wikken en wegen tussen moraal, gehoorzaamheid en gezag trouw zijn aan tradities, wat wel en niet mag en je schrijft me brieven hoe het is in een ander land waar gewone liefde strafbaar blijft voor de man uit dezelfde hand ik kan niet opgeven de strijd gaat door een regenboogvlag uit solidariteit met de slachtoffers in…

letterwoorden schuiven van daar naar hier op onbeschreven papier verlies van veren scheren in een nooit eindigende pennendans schaarse leegte wit dat niet wijken wil in hardvochtige tijden niemand vraagt taalt naar stuntelige taal in hanenpoten schrift krakende woorden zonder vleugelslag waar niemand kan komen ongewisse…

jarenlang als kind hield ik van je ogen, daarna ook je doen en laten, nu ook wat ernaast is gekomen kleine tekens van tijd die zonder toestemming zijn toegevoegd in een oud woord als meedogen, zit dat nieuwe als taal niet meer precies raakt vroeger was er alleen maar nu, nu is er ook toen er is meer geworden om te houden van…

Tijd is alles We vullen de tijd met leven Zoekend naar wat zinvol is Liefde voor de verlichte mens Macht voor de narcist Geld voor de kapitalist Het geld laten we na Aan een kind of een goed doel Waarna het verdwijnt Macht verdampt Alsof het er nooit was De schade vergaat met de tijd De liefde blijft bestaan In de ziel…

In ’t heden van hier en nu Komt het verleden Van daar en toen, In d’herinnering terug. Het heden van hier en nu Komt in de herinnering In de toekomst weer terug. Zo blijft alles toen en nu Levend in d’herinneringen.…

Mijn handlanger schrijft op wat de winden van de tijd willen bewaren, in mij geblazen, uit mij getrokken en gekneed tot gewone woorden, korte preken in bevatbare brokken en steeds een streepje erbij op de kerfstok van de mens Al die wereldwijsheid verborgen in wolken kortzicht tussen oogkleppen en dichte deuren tegen de angst tekort te…

Ik rol mijn dromen op en schuif ze in een koker die bungelt tegen mijn rug terwijl ik wandel op flipflopvoeten langs vetspetters op ramen van rammelende keukens. Mijn blik dwaalt over de gloeiende gevelstenen. Als ik verder wandel stromen beelden door mijn haren. Geheel toevallig kijk je — je ogen tekenen verborgen zinnen die ik lees in…

Als er een roodborstje Langs je heen vliegt Of vlak voor je op de grond landt Dan heeft dat een reden Het is een overleden dierbare Dat jouw pad komt betreden Die als boodschap jou wil laten weten Dat diegene jou nooit zal vergeten…

hoe wijds zijn mijn woorden die onzinnige klanken in grootsheid trachten te bevangen het onweerstaanbare vast te leggen in strofes die gelegd worden zonder enige aandrang van poëzie of rijm het is de “ verrukking “ van het momentum dat als een plotselinge lik van je hond dat liefdevol het kwijl over je gezicht laat druipen en je het zonder…

Laatst sprak ik een Iraanse diplomaat. Ik vroeg hoe zij de oorlog willen winnen. Hij zei: ‘Amerika moet zich bezinnen, met onze hulp leidt dat tot resultaat. Die Donald Trump versjteert de hele boel, régime change daar is ons voornaamste doel.’…

Zij kwamen hem wekken te middernacht. - Hij ademt zo kalm en hij slaapt zo zacht. Zij zagen die rust op de ruwe spond; Zij riepen hem driemaal voor hij het verstond. Hij opende de ogen en zuchtte zo diep, Hij wist het, het was de dood, die hem riep. Het was een klare zomernacht. Zij hadden hem liever genade gebracht. Zij lazen…

Ik mag je. Nee. Ik mag je niet. Ik moet je. Dat bedoel ik. Ik heb je lief. Nee. Heb ik niet. Ik word je lief. Dat voel ik. Ik ga met jou. Nee. Ga ik niet. Ik sta je bij. Beloof ik. Ben stapel op je. Hou je vast. Ik. Hou. Van. Jou. Geloof ik. -------------------------------------- uit: Verzamel de liefde (2006)…