Alle inzendingen

Eén blauw rustpunt staat in de storm van kleur en licht waar de ziel landt, stil De wereld komt binnen in golven van kleur en geluid, ongefilterd en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht. Het vergeet-mij-nietje rilt in de wind; tegelijk voel ik hoe de grond…

Bij ‘t voetbal heeft men weer wat nieuws bedacht: Bij die sport heeft men zelden meer te melden Dan etteren en treiteren en schelden, En daarom komt er nu een heksenjacht. Die spelers die hun mond ‘discreet’ bedekken Die mogen nu als dank acuut vertrekken.…

Kom laten we gaan zeilen samen op de plas de boot ligt al te wachten bij de aanlegsteiger in het hoge gras Kom op, ga nu met me mee de weersverwachting is gezind dan maak jij de trossen los en hijs ik de zeilen die bolrond zullen staan in de wind Laten we gaan zeilen, zonder landkaart of kompas we varen gewoon nergens heen volgen slechts…

Wanneer het ijzer gloeit te midden in de kolen, Bevochten van de vlam, en in het vuur verholen, Dan buigt het als een was, maar raakt ’t in het nat, Straks heeft 't wederom zijn harde aard gevat. Hoe dwee is ons de ziel, wanneer gewisse slagen Ons treffen aan de geest, of in de leden plagen! Wij leven naar de tucht zo lang de roede slaat:…

Ik hou van je, jij uit het noorden, met je glimlach van geheimschrift en je kijken zuiverder dan zelfs het zuiverste licht hier. ------------------------------------------------- uit: 'Om de mond van het licht', 1973.…

Hij had alle boos blatende schapen eindelijk weer netjes tussen het gaas; zoals hij aan zijn vriend schreef, daar dreef er geen één meer in de plomp, of lag nog verloren in zompige grond. Prompt kwamen er kwaadaardige geluiden uit die donkere hoek van gesloten boeken; niks nieuws of wereldschokkends, maar weer steigerden de betrokken schapen…

Vandaag is de dag aangestaard door professoren om volgekliederde muren voorbesproken besproken word ik om herhalende wanen -loopt huid rood aan? onderga ik wereldlijke vreemdsprekerij als Apollo of Zeus in een opstanding van licht een kader voor de oprichting van een fundament waar tonen en aroma’s hangen blijven. ‘Ubi sumus,…

Geen meditatie bij volle maan Om de ziel te laten bloeien Wij keken in de spiegel Dagenlang Om heel bewust Ons neushaar te zien groeien.…

Dood ben je. Dood blijf je. Levend was je. Vliegen kon je. Zwemmen wou je. Mooi was je. Vergaan zal je.…

Een eenzame zwaan zwemt over het koude meer met spierwitte veren koud als steen want zijn liefde ging heen Elke slag door het water voelt als gemis in spiegel van herinnering zoekend naar haar teder gezicht ziet hij alleen zichzelf, in tegenlicht Zijn hals gebogen om zijn lichaam met ogen gesloten omdat hij liever niet wil zien verloren…

Ik hoorde stemmen van kids op het schoolplein ze rennen en schreeuwen als grommende leeuwen en maken wel lawaai voor tien het zal je verbazen of niet misschien maar toen ik naar buiten keek zag ik een kleintje een lief poppedijntje - een jonge Amean in een lijfkleurig rose tuniekje ze deed op de balk een evenwichtsoefening snel en…

Mijn achterdocht speelt op zo kan ik toch niet leven stoot keer op keer mijn kop het is mij niet gegeven gaat het weer eens goed dat duurt bij mij nooit lang steeds het duister dat ik ontmoet en word dan ook weer bang zo gaat het nu al vele jaren geen pilletje helpt me er bovenop `k verlies onderhand mijn haren en voel me nooit echt…

Blijven lopen, het bos in met de pup, en het dorp in de wereld waarin ik leef Blijven lopen, blijven zorgen voor de kleintjes, ze lopen steeds harder, steeds verder Blijven lopen, in een kring van familie en vrienden die steeds kleiner wordt Blijven lopen, de paden op de lanen in, de dijken over in etappes door het hele land Blijven…

Het dossier misschien oud, met stof als adem op de rug van de tijd Gelaten- niet verlaten maar neergelegd in handen die niets meer vragen de waarde wordt niet gezocht, wie zoekt vindt enkel papieren wie zwijgt hoort misschien wat onder het papier beweegt daar is het niet voor bedoeld- niet om het verleden wakker te…

Er slaapt een man in huis. Soms noem ik hem de mijne. Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af. Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd te veel de zijne. Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet. De hand die ik dan buit en die me steeds weer voedt. En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren. Dat is…

Ik wist niet dat dit alles was zo mooi. Zo staat ook wel een meisje vol in bloei, De bruigom loopt om haar en streelt het haar, Zijn spitse ving’ren door haar gouden haar: En loopt nu onwetend heen en zoekt in spel Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn Glijden er blikken en een woordentrein.…

Ze waren jarenlang zeer populair: The Spice Girls! ’t Is al dertig jaar geleden, Dat die vijf meiden ‘girl power’ beleden, Zo’n eigen munt, dat is niet meer dan fair. Maar als ik ze weer zie, hun liedjes hoor, Dan denk ik: ‘gosh, wat kóóp je daar nou voor?’…

Mijn handen verdwijnen na elk woord, de lamp flikkert boven de kooi, maar blijft storend branden; pantalon en colbert half los, op het nachtkastje wacht wankelend een waterglas; zing voor mij, Lorelei, voor de dag zacht door de boeg breekt, maar net krachtig genoeg. De panden strak gestreken, mijn luik op een kier, toch bleken jouw…

De liefde heeft me gekrenkt gekraakt, bijna kapot gemaakt ik schreef haar boze emails de een na de ander achter elkaar dacht hoe krijg ik het voor mekaar ik schreef zo makkelijk door de drank alle frustraties zijn eruit en daar heb ik haar voor gebruikt ik had spijt, verdriet, schaamte tot en met ze vertelde het aan iedereen zo kreeg…

Toekomst Citaat ‘We kunnen de wind niet veranderen, maar wel de stand van de zeilen’ Aristoteles 384 v. Chr. - 322 v. Chr. Toekomst trilt mee In nevel gesluierd land Zacht fluisterend In het verschiet Voor de vroegste dauw Opgestaan In het zicht Van een gloednieuwe maan Waar zij ooit begon In het eerste licht Van de pasgeboren zon…

N.a.v. Ad voorpagina-artikel van 4 maart 2026 'Nederland importeert tegenwoordig zijn wiet' halfbakken is Nederland in zijn beleid zeker ten aanzien van soft-drugs met name wiet eerst zelf illegaal wereld-hofleverancier nu verbod op import van gelegaliseerde wiet met name uit onze vriendenlanden oversea de VS van Noord-Amerika en Canada…

Ver voorbij verborgen grenzen waar dromen werden geboren, in een vredig, stil moment Reik ik naar het licht, dat leek te zijn verloren, voor een liefde onbestemd Dierbare herinneringen van jouw hand in de mijne, en liefde die ik ooit bezat Begraven onder valse hoop, opgegraven om weer te schijnen, in smaragden glans gevat In deze…

Ik lig in bed, ik waak, Wijl de regen mijn houdt uit mijn slaap. Ik tel de druppels, één voor één. Denk aan mijn moeder, hoe zij mij in haar voedde, tot wat ik nu ben, in bed. De regen verstoort mijn rust, ik kruip onder het laken terug in moeders schoot, keer terug in mijn embryo.…

eergaloos is er de rijkdom van wat met zorg bewaard wordt in het gigantisch reusachtig dorp aan de linkeroever van de Ee pardon, mist u ergens een w? ik niet, want kijk maar met mij mee het raad- en Weet-tablissement is pas nog geëvolueerd tot veelhoek - pluriform gebouw niet slechts van beeld maar ook geluid van zwartwit tot hightec…

Wil je winnen om in de schijnwerpers te staan opdat iedereen zien kan hoe goed je 't hebt gedaan investeer je veel tijd, geld en al je talent want zonder die gave heeft het geen zin Pas na bloed zweet en tranen van maanden en jaren is daar dan dat moment dat die plak om je nek hangt voor iedereen zichtbaar Is je wens dan vervuld…

Woorden van eindeloze zee strekken zich in kalmte van golven stille heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal in het voorafgaande ligt ontwaken opstaan uit een diepe rust plotseling de ogen open Onze ontmoeting tekent zich aan horizon van gelatenheid je fluistert over liefde dat is natuurlijk dwalen waar het hart spreekt van waarheid…

Wat ik zeggen zou, als ik de kans nam, over mijn leugens en andere verwijten; hoe ik mijn takken in opgewekte wind, en mijn bladeren, laten ratelen wou; of wat mijn wortels, in verreikende grond, nou werkelijk wilden met jouw bezwijken. Wat ik zeggen wil, als ik spreken zou, los van de waarheid en die saaie eerlijkheid;…

Tussen eindeloos brekende golven, in het kielzog van haar uitnodigend lijf, kiest de zwemmer - op gevaar van leven - op goed geluk af te duiken. Als wrakhout, van water doordrongen, laat hij zich naar haar bodem zinken. De zwemmer, een naamloze knoest, proeft enkel water: nat, met schurend zand. Over haar nooit verkende diepten drijft hij…

Met striemen op mijn lippen, staar ik, ogen dichtgeknepen. Is mijn knokkels’ bloed verdwenen rondom ijskoud roestig staal. De benen die mij dragen hebben wiegen tot kunst verheven. Schreeuwend geeft de dief een stem, aan de Noordpool van mijn dromen. Waar ik in het zand leer kruipen zijn de afdrukken vergaan. Tastend zoek ik rebabs klanken…

Dan maar met Samaritaans engelengeduld  met het gif in de beker van Socrates laten vervloeien  doodgemoedereerd als verfoeilijke symbolen  op de steen van Rosetta  af laten drijven  beginnend met de w  van waanzin en weerwoord en zonder l van leugen  eindigend op ijven... tot zij lamgeslagen en verlamd weerloos in de muil der wrake…