Alle inzendingen

Groen varenblad krult stilte ontvouwt zich langzaam hier kom ik thuis Het licht breekt hier in vele bleke scherven door het bladerdak van de eeuwenoude beuken. De tijd verliest zijn haast in het mos terwijl de aarde diep en traag ademt. Elke ritseling vertelt een stil verhaal zonder de noodzaak van harde woorden. Mijn huid herkent de…

Het mensdom houdt van smeuïge verhalen. Het Noorse en het Britse koningshuis gedroegen zich niet altijd even kuis. Ik pleit ervoor, vanwege de schandalen en alle roddels die zich fraai ontvouwden, om elke monarchie in stand te houden.…

Goed nieuws jongens! Ik mag eindelijk op de hoop klimmen niet omlaag maar alleen omhoog Heb jij je colbert al gekocht? de mijne ligt klaar, precies in de juiste kleur net als iedereen daar Ach, bovenop de hoop is er waarschijnlijk wel een te koop Kijk, daar ligt mijn broek matzwart, met recht model precies goed, zoals het moet…

Soms zijn de wolken grijs van kleur, en huilt de wereld stil van binnen. Maar dan — op een dag — is de hemel blauw, en ruikt de aarde naar zoet gras. Jouw haren dansen vrolijk in de wind, . het lijkt haast kinderspel: geen wolk is grijs, geen wolk is wit. Hier aan mijn zij, reik jij naar het hemelblauw, en zit je naast…

Angst die ons vernedert. En het gevecht geen lange heldenzang. Een dierenangst, sidderend en duizelend, een redeloos bijten in leven, hopeloos op de grens van het bestaande. Wij, voer voor de ruimte, ketting- reactie, kralensnoer van de zon, wij verbeelden ons niets meer, zien met onze ogen niets meer, horen onverstaanbaar geluid,…

'k Maak in gedachten vaak een bedevaart: Dan sta 'k weer op de plek, die zomerdag, Waar ik door de eikenlaan je komen zag; Als reliquie heb ik dat beeld bewaard: Uit zonn'ge bomen dropte op zonnige aard, Overal neer de zonn'ge vinkenslag; 'K zag op jouw goed gezicht die blije lach, En 'k dacht op eens: Ben ik die liefde waard? En één…

De meisjes van Albert Heijn ze zijn me allemaal even lief maar 1 is er het knapste en wie dat is, dat zeg ik niet "Toe, toe JordaanDichter, zeg het me alsjeblieft" "Neen, die blijft in mijn gedachte die mooie, mooie griet" "Nou goed dan, dat ben jij!, voor mij!!"…

In flanel diep gedoken op mijn beslagen raam zie ik wazige murmuraties – elke seconde is gebroken Cactussen wonen op mijn tong, in een opgedroogde krater terwijl de radiator stomende liedjes zong Pendel ik tussen Ecuador en Polen klopt de hete watersnood druk de knop bij elke halte ijsblokken tegels worden zolen Het kreunend, kwijnend…

logica zet een rechte lijn een pad van steen zij houdt van stappen van meten van weten van het antwoord aan het eind maar verbeelding zij opent ramen in muren die nog niet bestaan zij maakt van wolken bruggen en van stilte zee waar logica zegt hier houdt het op fluistert verbeelding kijk hier begint het pas en ineens…

O rijkdom van het onvoltooide oscillerend diagram der atomair vibrerende interpolaire elementen van metallurg Mendelejev hij gaf de elektronen vleugels liet hen stijgen in de beugels en weer dalen in het zadel en zette tekens in het zand van boterzachte exfoliatie palladium en peroxyde elektronenconfiguratie quadripolaire inundatie…

In Oostenrijk zijn aardappels in trek De keuze in de Spar is groot, hier vind je De Eigenheimer, Bildstar en het Bintje Verrukkelijk als bijgerecht of snack Helaas net niet degene die ik zocht Lawinepiepers waren uitverkocht…

Als iemand een oorlog wint Is er ook iemand die dezelfde oorlog verliest Als er vreugde is om de dood van een persoon Is er ook rouw om dezelfde persoon Als er oorlog is Is de vrijheid van de een Het verdriet van de ander Als er oorlog is Verliezen we elkaar uit het oog Verliezen we elkaar uit het hart Als er oorlog is Verliezen…

wij weten dat onze dagen niet eindeloos zijn en toch elke morgen een zachte belofte in het licht geen boom die zijn blad betreurt geen vogel die de stilte vreest maar wij wij kennen het einde daarom liefhebben wij met open handen de dood loopt zwijgend langs het pad zij herinnert ons aan een stem aan nabijheid zolang wij…

wij kijken naar de brokstukken van onderwaterruïnes als we boven het plaveisel zweven verkenning van verstilde resten van een verzonken stad Pompeï in gefilterd licht vroeg of laat komt alles boven water weet Thalassa moeder van alle leven in zee dralend in de tijd van onze laatste onderwaterdagen zoeken wij de weg naar boven…

Steeds meer mensen worden miljonair steeds meer mensen leven in armoede steeds minder mensen vinden werk steeds minder mensen lezen poëzie Steeds meer katten in het nauw maar een hond blijft altijd trouw steeds meer rivieren die opdrogen of buiten hun oevers stromen Steeds meer vissers vangen bot en vallen buiten de boot steeds meer mensen…

Op Stap Drink wijn en bier Geniet ervan en maak plezier Op Stap vier je altijd feest Zoals het nooit is geweest Op Stap Met een vriendin of vriend Maak je alles op wat je verdiend Op Stap Elke Kroeg heb ik bijna gezien Alleen mocht niemand het zien…

Altijd als ik ga wandelen wordt mijn denken handelen tot ik na een tijd thuiskom ik loop mijn gedachte om ik ben vaak een echte held zo verkrijg ik heel veel geld ik klim berg en duik diep zee ooit vloog ik hoog met vogels mee naar de verste bestemmingen zonder grenzen of remmingen bereisde ik de wereld wegen niemand hield mij…

Ik ken een medebewoner, die ligt de hele dag op de bank. En maar typen op z`n telefoon. Soms wandelt hij over de afdeling, op zoek naar koffie en wat eten. Maakt zelden een praatje. Het fietsen lukt niet meer, stukjes lopen gaat nog wel. Hij zegt: `ik kan niet, ik kan niet.` Bemoeid zich met bijna niemand. Ontvangt vrijwel geen bezoek…

We wandelen In het kabouterbos Met mijn dochter Haar partner En mijn kleinzoon Van 2 en een half jaar Op een moment Loop ik Hand in hand Met mijn kleinzoon Dan zegt Mijn dochter opeens Mam hij kan wel Alléén lopen hoor Voelde als Mam doe dat niet Pijnlijk Direkt hield Ik zijn handje los Maar mijn kleinkind Pakte gelijk…

Struikelend schuifelend aan de vloedlijn der hondsbossche zeewering waart setengah belanda als de tolk van java in warrige deemstering door Indische duinen ongenood gaat de gast pa triot uit de tropen zonder vaderland - een vloek die hier niet wordt geprezen - doch niet afkerig van eigen wezen zijnsweegs tot de schemer in het duister…

De soldaten komen plotseling, ze schieten de straten leeg, wij vechten niet, we schuilen en kruipen door de kamers We verbergen ons en doorstaan de aanval, bang te sterven dromen we van dood en ellende Smeulend wordt het stil Slierten rook, honden ruiken aan buiken likken aan lippen aan koud braaksel in de goot, een gouden ring…

Mijn kindje kan lachen ik hou razend veel van haar ze is dan ook nagenoeg perfect met haar kleine neusje en haar gekleurde ogen die naar me kijken, als regenbogen Ik ben dolgelukkig met haar, vanaf ‘t eerste moment zoals men kent, is ‘t echt moedergevoel sterker dan oerkracht van straaljagers in de lucht en dieper dan de bodem van de zee…

Dit is een duivelskind, deze maand Maart. Men kan dit in een stormnacht goed bemerken: Hij buitelt door de schoorsteen op de haard En blaast de torenhanen van de kerken! Nochtans, al wat hij roert is slechts zijn staart, Waarmee hij wind maakt als met vogelvlerken, En van zijn hoef is enkel 't boerenpaard De drager, dat de akker gaat bewerken…

Ik dacht wel, dat zij komen zou lang voor het iemand wist, en hebben we ons niet werkelijk een maand of wat vergist? Wij dachten ons de winter nog ternauwernood voorbij en vinden de verwachting al rondom ons in de velden, de verwachting van de Mei! De traag ontwaakte hazelaar, die ’t niet vermoeden kon, staat nu…

Break a leg, zei een man tegen mij en ik keek verbaasd even opzij dus ik brak toen het zijnde hij riep, nee niet het mijne ik zei: ja, dat zei je er niet bij.…

Ik lig te woelen in mijn warme bed, gedachten buitelen over elkaar, gaan voortdurend van hot naar haar, ondanks ik me er tegen verzet. Steeds komen die gedachten weer, die wil ik niet, neen, die wil ik niet. Hoeveel tegenstand ik ook bied, ik heb die gedachten keer op keer. Van mijn nachtrust komt zo weinig terecht, mijn nachten zijn zo…

uit hoge verwachtingen uit valse hoop uit een dode hoek uit te vroege veren uit bittere noodzaak uit overlevingsdrang uit de buik uit die handen uit de houdgreep uit verstikkende banden uit de onwaarachtigheid uit onvermogen uit de geïnduceerde schuld uit die ketenen gebroken uit puur zelfbehoud uit waardigheidsbelang…

Deze dagen dwaal ik vaker door woorden, door nauwe stegen van letters, op zoek naar een woord dat ooit door mijn aderen stroomde, een boek dat de slaap terugbrengt in mijn ogen. Ik loop door de verzen van Ferdowsi, en rust daarna in de schaduw van de poëzie van Forough Farrokhzad. Ik trek langs de straten van hedendaagse Nederlandse…

Het leek destijds verstandig om te doen En dus ging ze de BBB versterken Aanvankelijk bleek dat heel goed te werken Ze voelde zich een paling in het groen Nu gaat het leiderschap naar Henk Vermeer En dus verlaat ze de partij maar weer…

In milde winter die spoedig verdwijnt staan geurige viooltjes en frisse heidestruikjes samen dubbend bij elkaar verwelkomen de sprookjesstem welke geen jaargetijde kent onverwoestbare bloei bezit.…