170183 resultaten.
Krimpen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Als je oud bent
Ga je krimpen
Moeilijk te aanvaarden
Dan moet je naar een reservaat
Voor krimpende bejaarden
Ooit komen ze je halen
Je verdwijnt achter een hek
Daarna kun je rustig
Krimpen aan de Lek.…
struikgewas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 deze vaargeul strekte zich L-vormig
voor me uit, gedreven door een
voortstuwende kracht lande ik
ruw in een volkomen nieuw leven
verwacht zonder vermoeden, buitelde
ik onwetend in een rolprent, er waren slechts
snijdende puntige doornen, enigszins
nog gezalfd door het vernix caseosa
waaraan het bloed van haar nog kleefde
baby’s huilen,…
compositie I
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
6 In dit theater der
onverwachte verbeelding
zien we de sirenen dansen
in klassieke kostuums
liederen prevelen
in de oude talen.
Even zagen we Cupido
op de hoge heuvels
een mollige jongen
door felle bijensteken
van het besef van de pijn
door zijn
afgeschoten pijlen
doordrongen
jengelend aan het been
van een jonge Venus
zonder…
Tweeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 Onze zonverbrande
koppen staken uit
het zolderraam
als lucifers
Het landschap gehuld
in mist van Marlboro
We stelden ons voor dat
de horizon iets zou brengen
Op de gyproc muur onder
het schuine plafond van
donker dennen
posters van protserige
Amerikaanse zangers
Eén vergeelde met opgekrulde
hoeken van buffels of waren
het…
Konijnen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
4 Een goochelaar in Opijnen
kreeg ineens te veel konijnen
Ja, voortplanten deden ze goed
dus hij pakte zijn hoge hoed
en liet er een stel verdwijnen…
Woorden raken jouw hart niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Woorden, woorden —
te veel gezegd wordt vaak een leugen.
Ik zwijg liever, en laat de stilte spreken
tussen ons, op deze zachte middag.
Geen belofte weegt zo zwaar als een blik,
geen zin zo waar als wat ongezegd blijft.
Rachel — ik noem je naam,
niet om te vullen, maar om te dragen.
En als de avond valt,
hou ik ruimte open…
Achteruit zien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
11 Het verleden is zo dichtbij,
Als ik mijn ogen sluit,
Waan ik me weer in ’t was,
Alleen aanraken, neen,
Dat kan ik daar niets.
Het heden lijkt dan zo ver,
Waan dat ’t er niet is,
Alleen nog ’t verleden is,
Doch niet helemaal
Meer ’k dacht ’t toen was.…
Overgave
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
21 ik buig mijn hoofd
voor jou, mijn zwoele nacht
het is niet vreemd of ver,
ik had je verwacht
.
je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
.
die is thans in zomerse pracht
waarachter het licht
onnavolgbaar leeft
en enige schaduw slechts
ijle zuchten weeft
.
terwijl zij en ik
uitzien naar het ochtendgloren
waar in ons hart en…
WORLD PRIDE AMSTERDAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 Ik was een paar dagen van de leg
uit mijn vingers geen schrijverij
obstinaat en bedroefd over uitwassen
van de World Pride in het vervuilde Amsterdam
want de straten kunnen we niet schoonhouden
en onderdelen schieten mijn inziens het doel voorbij
doel: bemoei je niet met de seksualiteit van anderen
en ook niet met hoe iemand zich kleedt…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
12 Abel is van bordkarton, een decor-
stuk voor de eerstgeborene
Hij zegt niets
Hij wordt vermoord
en Kaïn ploetert voort
zoals geboden is
bij de verdrijving uit het paradijs:
de mens is geschapen om
de aarde te bewerken
en zich zo te voeden
Zij is onze eerste moeder
Laat haar niet bloeden
want als wij haar verkrachten
zullen we te…
Melkzuur en marmer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
14 Driehonderdvijftig meter voor de finish
breekt hij met de logica van het peloton —
niet op kracht alleen, maar op een geheugen in de benen
dat teruggaat naar het slijk, het veld, de kou
waar dit soort waanzin wordt gesmeed.
Pogacar valt stil als een motor zonder vonk.
Achter hem de sprinters — hongerig, te laat,
rekenend op benen die nooit…
Vrede Op Aarde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
6 Een wereld zonder oorlog
Een wereld zonder geweld
Een wereld zonder racisme
Een wereld zonder discriminatie
Een wereld zonder haat
Een wereld zonder angst
Zonder zorgen of pijn
Een wereld zonder problemen
Dat zou toch geweldig zijn?…
Plotseling was ik een lezer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
43 Ik liet me meeslepen
door veel belovende titels
gedrochten van gedichten
en dito zinnenspelletjes
ik ergerde me bijna dood
aan de dubbelzinnige
taalfouten in overvloed
op het terras aan de zee
en er waren ook dronken lettervlinders
die meedronken uit de hedonistische poel
van analfabete ziel-ontkenners
navelstaarders en ambivalente amateurs…
Op zee
gedicht
4.1 met 17 stemmen
9.650 Voor H.C. ten Berge
Dat de veerboot langs de kustlijn kruipt,
tussen zeeen door wij het einde van de dag
betreuren. Zwak gestommel, middernacht
reeds lang voorbij, ruw het oppervlak -
en niemand het merkt. We zijn al weg,
denken ons een haven in. Het past zo nauw:
de auto in het ruim. Valleien van water, oneindig
glijdend, en wij daarboven…
Een vermetel plan
snelsonnet
2.3 met 7 stemmen
50 De FIFA-baas had een vermetel plan:
Privaat in voetbal laten investeren
Hij wil zo hoge winsten genereren
En elk die meedoet profiteert ervan
Maar na bekendmaking greep al meteen
De afkeuring als bosbrand om zich heen…
Brünig
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.074 Augustusnacht. – Aan ’t overkant van ’t dal
Bruist uit onzicht’bre sneeuw een waterval.
In schaduw ligt de weg. Over de stammen
Sprenkelt de koele maan zijn blauwe vlammen.
Ergens in struiken zweeft krekelgesjirp.
Door ’t donker zagend met zijn zaagje scherp.
Ontzaglijk zwenkt, angstwekkend hoog en wijd
De Grote Beer zijn gouden majesteit…
voorbij de bipolariteit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
28 Alleen de oldskool insiders weten
dat je niet op Bataafse aarde wezen moet
voor de gaafste boomgaarden, echter
in Leomerike - of all places
[waar wellicht nog
een limerick over geschreven zal worden
door deze of gene]
en laten wij iedereen de les lezen
door uit te leggen dat de Rijn
niet bij Lobith, maar bij Spijk
de grens over komt…
De zwerftocht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
21 Terug naar mijn grond van bestaan
de beken en het bos, de heuvels
van dat aardse rijk; dat paleis heb ik
heroverd, de muren en de poort
de ware sleutel tot mijn eigenheid
dit landschap waar ik graag verdwaal
de struiken en het wild, de bloemen
in de uiterwaard; mijn leven dat was
vergeten, de dromen en de drang
de zeven streken op het…
DE AIRCO DER AARDE
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
27 Je hoort de bomen kreunen
Ze hebben forse dorst
De regen is geschorst
Kan niet meer ondersteunen
In de Amazone - kleunen
Dat CO2 vermorst
Je hoort de bomen kreunen
Van doemmuziek de deunen
Met tekst die doodsangst torst
Te weinig wordt doorvorst
Op regenwoud te leunen
Je hoort de bomen kreunen
Ze hebben forse dorst…
Koffie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
17 Er gaat niets boven
Dan een lekker bakkie koffie
Genietend van zijn smaak en geur
Voor de een met melk en suiker
Of met een zoetje
Voor de ander gewoon
Een ouderwets bakkie zwarte pleur
Het maakt niet uit
Waar je het in doet
In een kopje, een beker of een mok
Een lekker bakkie koffie
Maakt een ieder zijn dag weer goed…
in het licht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
52 blijven zitten
en maar kijken
naar de plukjes wol
van zijn vacht
naar de hoefjes
de vastgebonden pootjes
blijven zitten en
maar kijken
naar de witte wimpers
boven het open linkeroog
tegen een zwarte achtergrond
het schaap moederziel alleen
blijven staan
en maar kijken
van de catalogus
naar het onovertroffen schaap
tegen de…
Renesse - Schouwen-Duiveland 2
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
19 'Glorievolle maan,
ik trek je dichterbij,
laat je schitteren
in een zee
van fluwelig donkerblauw,
in een bed
van schuimkopwolkjesdons',
denkt de fotograaf.
Die staat onderaan,
in het natte zand
van het strand,
overweldigd door schoonheid.
'Kan ik die vangen
in een foto? Deze?',
vraagt hij zich af,
terwijl hij afdrukt.…
traditie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
27 wat als “ scheepsjagen “ je eerste
herinnering aanwakkert als je plots
voortgetrokken wordt uit een diepe
slaap en de wereld om je heen
vlotter beweegt dan de op drift
geraakte “ Vliegende Hollander “
in de diepte verzwolgen wegens het
niet omzeilen van de draaikolk
die in het hoofd van deze zeebonk
hem haastig naar de reling doet
begeven…
Zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
22 in november begin ik
langzamer te kijken
de bomen durven dan pas
iets zeggen,
wanneer ze hun bladeren
loslaten
de aankomende winter
maakt de wereld
kleiner,
voetstappen in de avond
vreemd genoeg
heb ik juist dan het gevoel
dat ik
meer zie dan in de zomer
de stilte begint eerder,
zo kan ik haar eindelijk
aanhoren…
Wat bedenkingen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
21 Heel even weer wat dieper ademhalen
nu de morgen nog jong is
en de temperatuur draaglijk.
Het leven gaat verder:
de uren, de dagen, de seizoenen
maar ook de vakantie en de vrije dagen.
Misschien plannen moeten wijzigen
door ziekte van dierbare mensen,
die gelukkig weer wat beter zijn.
Het leven hebben we niet in de hand
en dat zorgt…
1/86e
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Jij zegt: alweer een week voorbij,
alsof de dagen ons voorbij lopen
in plaats van wij hen.
Ik denk aan de eerste keer
dat ik alleen fietste,
hoelang die zomer duurde,
hoe elke straat toen
nog iets te melden had.
Nu ken ik de straten uit mijn hoofd.
Ze zwijgen als ik langskom,
en zonder hun stem
telt de klok niet meer voor mij…
Dierenleed
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
15 De kat gooit de hond
tegen de krib,
dat geeft haar au fond
heel veel schik.
De hond, niet voor een kleintje
vervaard, pakt de kat
bij de kont en als hondegeintje
bijt ie in haar kattegat.
Is dit nu dierenbeulerij,
of hoort het er gewoon bij
hebben ze ’t in de bol,
en hebben ze gewoon lol.…
De lieve kleine dingen
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
15 Vlinder op een blad
de morgen houdt haar adem
alleen dauw en licht
Het moment waarop een
kopje warm tegen mijn handen leunt,
terwijl de ochtend zich ontvouwt in een heldere rust
en de eerste stilte iets in mij aanraakt zonder een enkel woord.
De geur van een kiwi na
het opensnijden, koel en zuiver in de
kamer, terwijl buiten een merel…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
14 De vijver bewaart
licht tussen oude bomen
stilte wortelt diep
Tussen bloemen ontvouwt
zich een taal die ouder is dan woorden.
Kleuren ontsluiten een wereld waarin verwondering
zacht neerdaalt en mijn hart leert luisteren naar wat stil wil blijven.
Onder kronen van bomen
verliest de tijd haar haast. Ritselende
bladeren en tere vogelgeluiden…
Gevecht in Rivierenland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
20 Hij is een dromer, papa
Hij is jouw jongere ik
Jullie willen rondtrekken
Jullie willen steeds weer
nieuwe valleien
nieuwe uitzichten
Waarom willen jullie weg?
Waarom is het niet hier
jullie Beloofde Land
jullie grazige weiden?
Hij is een dromer, papa
Hij is zelf een fantoom
....Ik volgde hem het veld in
....Ik worstelde met…