170419 resultaten.
Nieuwe Buren
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
41 "Hé kijk! Er zijn weer nieuwe campinggasten,
Ze komen naast ons in een grote tent.
Wacht eerst maar af, totdat je ze wat kent,
't Is beter om nog even af te tasten.
Die van hiervóór - ze hielden zich eerst schuil -,
Begonnen patsboem over partnerruil."…
DRIJFZAND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 Wat willen mensen
van elkaar
VEEL!
wat willen mensen
met elkaar
WEINIG!!…
Babbelbox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 Ik slaap goed, ik sport en ik eet
gezond, ik kan alles doen
wat ik wil, mijn lichaam werkt
ik ga maar door, ik kan
zonder pauzes
/Doe het andersom/, zegt de lerares
/Gedachten kunnen veel
maar het zijn spoken
die boven het leven staan
Ze kennen geen dood en
kijken over het lijden heen/
Was dat maar zo
dan zat ik hier niet
zo ongemakkelijk…
snoeien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 weet je wat ik had
bedacht mijn lief
het snoeien van jouw
liefde het plukken van
je schroom, de zachte dadels
in je ogenschijn en de klanken
waaraan je bent getafeld
meewarig voor alles die jou
als een stalen frame in een
ogenschijnlijke jargon van
mededogen bezien
daar zou ik iets van willen snoepen
het verheerlijken in de geste…
tezamen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
8 waakzame zwanen
in witte gewaden
laten de jongen
samen begaan,
hebben gevaren
reeds in de gaten,
geven de vaart
en het rustpunt aan…
Batavus Droogstoppel
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
29 Strijk en zet komt hij om negen uur
betreedt de loper tot de toegangsdeur
alwaar het sleutelgat hem welkom heet
en rinkelende schellen zijn entree
kenbaar maken en hij op het marmer
der hoge lichte lange smalle gang
zijn passen zet tot daar waar het kantoor
zich tot geruststelling van zijn gemoed
nog onveranderd in dezelfde staat
bevindt…
Het onafwendbare
gedicht
2.5 met 109 stemmen
30.272 Wat ontkiemt steekt zijn kop op: de lissen,
verwarring, het diepe. Een dag zaait zich uit,
dikt zich in, plooit zich open. We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich…
Voor een natuurdichter
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.851 De dagen van de zomer zijn getogen
De jeugdpracht van de blâren vergaan,
Hun gouden tover is nog troost voor de ogen
Maar weldra zullen naakt de bomen staan.
Hoe is op deze dag mijn hart bewogen,
Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan,
Het weet de pracht dier zuilengang en bogen
En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.
Nog is de droom…
Koningskind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
12 klein prinsje
in je mooie pak
al sabbelend,
nadenkend,
je handje
om mijn vinger heen,
leef je nu voor mama alleen,
al is de toekomst wenkend
Ochtendgloren in nevelwit,
horizonlicht van pril begin,
ik dank en zing
en smeek en lach
en houd mijn adem in…
Druildagen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
59 Je probeert ergens voor de duidelijkheid
jouw volle aandacht op te richten
een verloren brief, een weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken…
Ave Viator!
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
59 (Wees gegroet, voorbijganger!)
Wij laten haar nog even persisteren
in dubio van wankel evenwicht
positioneel is zij nu uit het zicht
verdwenen, doch de limes zal ons leren
of en zo ja wanneer de kansen keren
dat zij meer ziet op gele kleitabletten
dan weer zo'n roomse keizer in portretten
en dit weer transformeren tot gedicht
waar…
VERSTOORD GELUK?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
15 Op het tuinpaadje
beleeft een slakkenechtpaar
zijn liefdesleven.
Gauw die diertjes oppakken,
tussen planten neerzetten!…
Ongelijkheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
26 Liefde en haat, vreugde en verdriet,
Tederheid en wreedheid,
Altruïsme en afgunst, is wat je
Wereldwijd overal ziet.
Maar het is niet gelijk verdeeld,
Je kan het nergens kopen,
Het kost allemaal niets, en toch
Sommigen zijn gelukkig,
En anderen helemaal niet.
Welzijn is niet met de dommen,
Juist de slimmen en vooral de sluwen
Díe hebben…
schepen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
40 onze vergane schepen
misthoorns loeiden
in hun laatste nacht
onze schepen
die nu het licht bevaren
en in zonlicht
schitterend vergaan…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
39 de straat is weer ontmaagd
door zacht sproeiend regenwater
hitte en klamme onzichtbare zuchten
hielden het voetbed en klinkers,
gehuld in stoffig zand
en ook mijn duffe geest
lang gevuld met vragende
uitzichtloze vluchten,
ieder op eigen wijze,
zo men de behoeftigheid zelf leest
.
ik zie ook
hoe de vruchtjes aan takken
druppeltjes…
Chaos bij doodtij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
22 Ik lig wakker, wil
niet fantaseren
niet dromen van jou
niet dromen
dat mijn gedachten zich
in de materie binden
aan een intiem dichtbij
passerend stukje van jou
niet belemmerd
door sociale schotten
maar passerend
door een membraan
en dat er dan ook iets
van jou in mij komt
niet in mijn verbeelding
maar in mij, iets voelbaars…
kom terug
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
23 heerlijk lezend
op het balkon
-mandje van luchtballon
-tussen aarde en zon
laat onverwacht
een kille wind
wat wolken
binnen drijven
kon terug zon,
wees sterk,
overwin,
laat mij nu niet
in de kou
moeten blijven…
Een augustus-avond
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.346 De volle maan sneeuwt over 't land
krijtwitte stralen....
Leg thans uw handje in mijn hand,
kom samen dwalen.
Langs 't beekje loopt het liefste pad:
het lover suist er, 't water spat
en blinkt in 't duister....
Sta even stil..., een enkle stond!
- Ik zoen uw ogen, wangen, mond...,
maar wilt gij spreken, - fluister, fluister!
Wat ligt…
Koffie
gedicht
3.3 met 3 stemmen
57 Straffe koffie, even koud als de tegels onder je
voeten. Troost wordt dikwijls in de grond
geboord, ellebogen breed en steunen op de knieën
om het hoofd niet te verliezen in het zwellen
van de wallen. Haast macaber hoe schimmen
bovendrijven in scherven op de keukenvloer.
Nochtans troep genoeg in de uithoeken van je hoofd
om achter weg te…
Nest
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
55 Een onderzoek met luisterkastjes leert
Dat vogels tijdens zonsverduisteringen
Veel vroeger zouden ophouden met zingen
En naar hun nesten zijn terug gekeerd
Zelf had ik tijdens de recente hitte
De hele dag wel willen blijven pitten…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
12 Heb mij zo lief, mijn zwoele schat,
want heel mijn wezen heeft jou gevat.
Ik draag jouw naam in elke nacht,
als een vlam die brandt en naar jou wacht.
Kom dicht bij mij, raak mij weer aan,
laat onze harten samenslaan.
Jouw warme mond, jouw zachte huid,
wist alle eenzaamheid in mij uit.
Wanneer jij mij omhelst, zo diep,
wordt…
Werdegang
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
95 In de loop van de tijd
scheurde alles wat verbonden was
als een schiereiland van het land
uit elkaar
Kwijtgeraakt kwijtgemaakt
waar zijn de fundamenten
hoe dicht je scheuren
in tijden van razernij
Verzegelde herinneringen
achter ontzegelde vensters
een draaierig slingeren
tegen de muur
Verliezen vinden een graf
achtergelaten…
doe eens normaal joh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
48 snedig maar geen koffiedik kijkend
herleef ik de goede dagen die
in uren zijn geperst
vanaf de moederschoot telde
ik de minuten, niet per uur maar
tot nu waar ik applaudisseer
daar mijn Aow en Pensioen
bijna voor het grijpen liggen
achteraf gezien heb ik hoge
ogen gescoord door me af te
bakenen tegen al het “ normale “
waar het syndroom…
GEVULD GEMOED...
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
33 wanneer de oude dichter uit
eigen werk voor wil dragen
schiet hij zo vaak vol
met een snik in zijn stem
en de traanbuis boordevol
gevuld met zware tranen
is de emotie hem de baas
wellicht is het beter dat hij
zich bij het schrijven houdt
want op het zo geduldige papier
komen zijn woorden het allerbeste
uit de verf en kiest hij daar…
fluitekruid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
37 fluitekruid
dat zomer beduidt,
wuivende rand
van kant,
beeld
van de weelde
die komen zal,
gift
uit de Meesterhand…
Koersloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
33 Kon ik maar drijven,
aan wrakhout van woorden
rustig dobberen naar de kust
Mijn gedachten laten blijven,
als fluisterende akkoorden,
In stilte, in diepe rust.
Maar er is geen koers om te bewaren.
geen wind die de richting nog wijst.
Een geest niet meer te bedaren,
waarin de onrust steeds hoger rijst.
Langzaam water makend,
mee met de…
Stad en land
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
36 In de groene weiden grazen koeien,
al vanuit de verte hoor je ze loeien.
Op straat fietsen lachende meiden,
die elkaar met woorden bestrijden.
In de verte een kerkje en een molen,
achter bomen een boerderij verscholen.
Een boer rijdt op een trekker op het land,
verderop wordt grasland afgebrand.
Het landleven kabbelt rustig voort,
behoeft…
De deur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
51 Ik was vier,
en woonde bij mijn grootmoeder
aan een pad onder de dijk,
waar het groen welig tierde.
Met een stok sloeg ik
door het gebladerte.
Een wilde duif vloog op.
Naast ons werkte de wagenmaker.
Hij sprak met het hout
en uit planken en wielen
maakte hij boerenkarren.
Na school mocht ik
op de kar die klaar was.
Het hout rook naar…
Achter het geduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
34 het wordt weer stil om me heen
of krimpt het buitengebied
ook van binnen, in mijzelf
heeft elke mens dat gemeen?
.
zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
.
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies…
Groot hart [2]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Alleen. Tussen eenzame harten
Onbegrepen anderen begrijpend
Met aandacht, mijn wachtwoord
en de hoofdsleutel in mijn genen
Spartelend had ik al aandacht
Verder kon ik nog niets
als baby, en als volwassene
zou niemand het moeten afleren
en zou niemand het moeten opeisen
wanneer hij zich gekwetst voelt
door gekwetsten, verongelijkt is
door…