inloggen

Alle inzendingen

169094 resultaten.

Sorteren op:

De Aanvaarding…

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 84
Soms is het lot zoals het is als een enorm rotsblok in de weg ligt kun je duwen, tillen, trekken Soms kun je iets niet veranderen zoals de kleur van je ogen je kunt wensen, smeken, hopen Soms is wijsheid af te wachten te aanvaarden door als een bloem op de wind mee te buigen Want dan is de toekomst al beklonken door hogere kracht…

Omgeploegd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11
Hier lig ik, leeggetrokken grond die doorgeploegd werd wachtend op weer nieuwe zaden. Ik ben in mijzelf gekeerd luchtig omgedraaid in verhelderend licht zonder rancune onder het oppervlak. Mijn bodem is behoorlijk bereikt wat groeien wil bezwijkt hier op en in mij waardoor kunstmatige shit stromen moet uit die spuiten van de mens.…

BLOED ZIEDT

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.427
Bloed ziedt in mijn lied. De vlam is luid. Mijn hart brandt uit. Is mijn eeuwig het eeuwig niet? Mocht mijn eeuwig het eeuwig zijn, Liefde, om uw lamp te voeden, wil ik eindeloos verbloeden in zuivre pijn. --------------------------- uit: Meidoorn (1925)…

het netwerk gloeide

gedicht
2.3 met 53 stemmen aantal keer bekeken 13.527
het netwerk gloeide aan de hemel waren opwellingen te zien uitlopende kiemen waar je ook ging liggen flonkerde het er ontstonden gebaren uit een rafelige flits van een vrouw die lam van de hitte aan de rand van het water bij elke ademhaling zichzelf leek te beademen als houtskool drie zwarte vlammen nu ze de handen in de…

Oude Kat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 16
Je bent een oude kat Je lijkt je leventje soms zat Ik heb je meer dan 18 jaar Maar nu is het bijna klaar Je bent nu sloom, je was ooit wild En je vachtje is vervilt Niets krijgt jou meer op de kast Dat lukt niet met je oude bast Met het verstrijken van de tijd Raak ik steeds meer van je kwijt Het moet zo zijn, het doet me pijn De tijd…
Atto18 mei 2026Lees meer >

Essentiële bomen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 38
Dorstig van honger lees ik toppen van achter naar voren in het bos onder een valwind geprint beklim ik het woud van roterende klonen waarin ik essentiële bomen vind bloedend tot op de sokken gekapt blader ik mee met het volk van Kronos lees van de oude Skoda van Janos, het dronen van molens, dispenserende vrouwen verwaaiend op het recht…

Krasje

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 39
Is een herinnering als eenmalig uniek onherhaalbaar moment in de eeuwigheid verdwenen zodra die de schatbewaarder van neuronale memorabele etsen eraan herinnert dat hij nog staat als wachter aan poorten van weliswaar fictief-spatiële doch onder normale omstandigheden voor hem niettemin onuitwisbare sporen op een rots? Welneen…

Het Oneerlijke Verhaal

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 35
Té bont zal hij het nu niet maken het blauwspectrum laat hij derhalve -kortstondig- buiten beschouwing want hij heeft al zoveel kleuren bevuild vergelende tanden gezet in allerhande goden en (half)dode taalwichelaars vuurrode tussendoortjes vuile-handen-hapjes als zandstrooiers uitgestreken smoelenschotels van de dag… ‘Een zon die…

Stationair

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 25
de motor moe in vroege kou een dunne rook langs grauw metaal te lang het draaien zonder vuur de ochtend wachtend langs de straat huizen zwijgend achter glas lichten bleek in natte ruiten een motorkap halfopen stilte kou verzameld in het ijzer geen zichtbare breuk geen rook van binnenuit alleen dat telkens weer proberen…

naakt zoals zij was

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 92
ik heb haar begraven legde haar geruisloos ter ruste in diepe donkere aarde ik heb haar ter aarde besteld zwijgend in het zwarte zand grondeloos zoals zij was ik droeg haar naar de grafkuil spitte haar lagen om dekte haar leegte toe zonder woord of bloem heb ik de taal begraven naakt zoals zij was…

de drempel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 23
Op school ben je echt een karakter, de leraar zweert, je bent een sieraad. Maar bij de voordeur breek de meter, alles stoort en de sfeer wordt kwaad. Die paardenbloem was wild geplukt beveiligd tussen de tassen en de stress. Nu mist er één blaadje en je bent gespannen, dit is verschrikkelijk , niks minder dan dat. Je kijkt niet zomaar…

Ondeugende Koek…

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 93
Wie te serieus in het leven staat zal nooit lulkoek eten terwijl lulkoek best smakelijk smaakt naar suikerbrood en honing wie schaterlacht is daarom koning Wie te serieus in het leven staat zal bolle bitterkoekjes vreten geen lachrimpels krijgen want sombere rimpels hangen treurig als donkere gordijnen, naar beneden Wie te serieus…

DRIE MAAL BIDDEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 21
´s Morgens vroeg God aanroepen toont pas ontwaakte wolken vol stralende gouden glans om de komende uren opgewekt tegemoet te gaan midden op de dag onder felle zonneschijn zware lucht of onweer de Heer om kracht vragen geeft zegen bij het daagse doen en voor wachtende verte ´s avonds laat de Hemelse Vader danken je te mogen geven…

Zeldzame kennis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 34
Dag mijn vriend. Het was vreemd, geruststellend dat iemand als jij bestond in dezelfde tijd als ik. Niet iedereen laat iets achter dat stil blijft bestaan. Dag mijn zielsverwant. Jij verscheen op het moment dat ik langzaam onzichtbaar werd voor mezelf. De stilte was ook een taal die jij beheerste. Dat vergeet een mens niet.…

De wereld in ons huis

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 29
Ik zit in de stoel die mijn contouren kent, naast mij de boekenkast, een gestapeld monument van andermans gedachten. Elke rug een onontdekte straat, een stad waar ik doorheen kan dwalen. Het blauwe licht van het scherm glanst. Met één vingertip breek ik de muren af. De wereld stroomt vloeiend onze kamer binnen: continenten, oceanen, verre…

Senectute Sardegna

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 45
Lees hier waarom  de vrouwensardijnen  als nazaten van maagdensabijnen flierefluitend op kruidendiëten en op ruggen van lieve dolfijnen niets meer van het leven verlangen dan reinheid van binnen en kleur op hun wangen en met speels gemak van de hak op de tak zonder gat in de hand of hun hak in het zand de honderd voltooien…

Het struikelblok

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 49
Wisdom begins with wonder - Socrates We werpen onze eigen barrières op soms uit noodzaak soms uit vrees vertoeven we achter de onzichtbare tralies van ons bestaan en creëren onze eigen kerker omsloten door angst en ego doorlopen we ons pad sommigen zelfs nooit enig inzicht of vermoeden gehad van de onderliggende oorsprong die…

Het filmnegatief

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 19
Het filmnegatief laat het stralende licht uit -- onze ogen zien.…
Zywa18 mei 2026Lees meer >

Actief

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 39
de letters die ik schrijf kijken mij aan en ontmoet mijzelf in het beeld weet dat ze van links naar rechts gaan en zorgen dat mij geest zich niet verveelt alhoewel diep en spontaan de borrels komen en mijn vingers dit in aantikken vertalen (mijn lijf is verder passief, deels nog met dromen) blijkt er toch wat zinnigs op te halen -…

Warden en wierden

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 33
Ik wed dat het wad in de tijd dat de ee en de lauwers uitvloeiden in één grote zee ten zuiden waarvan het zompige land een laagvlakte was met enkel hoog gras en dorpen op wierden en kerken op terpen de eilanden niets waren dan platen van zand met enkel hoge duinen als warden…

Erfgoed

snelsonnet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 115
Ik zag vandaag een molshoop in het gras. Ik voelde voor het mormel geen genade en pakte uit de schuur een scherpe spade, ik vond dat actie gerechtvaardigd was. Het beestje kwam tevoorschijn en riep scherp: ‘Afblijven met je poten van mijn terp.’…

Dode Hoek

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 56
Gelukkig weet men fietsen aan de rechterkant, schrijven inmiddels met rechterhand. Dictators- een hand zonder twijfel aan verstand, alsof een rechterhand verwant moet zijn aan het vermijden van de linkerzijde.…

Klotsende triremen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 40
Laten we eerlijk zijn, de woordenfontein der afkortingman met een jee en een cee nadert stilaan het bedenkelijk niveau der randdebielen wier oren tuiten aan de voet van de oevers van gortdroge greppels der drooggevallen wadi's van kali's Zolang de triremen met geboeide roeiers het luizige luipaarden volk dat zijn leuter…

Het begon met een lach

gedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 13.225
het begon met een lach die onbekommerd van de springplank duikelde, op het plat van het water, en nog eens en nog eens en nog eens, tot de lach, zoveel harder en grijzer, binnen bleef. ik doe niet meer mee, schreef de lach, de tanden hebben het koud gekregen. het kwam nog tot een eind toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht…

Uw aanschijn blank en kalm

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.067
Uw aanschijn blank en kalm, uw wezen zacht, ze zijn een stil gebed, geheim gedacht. ------------------------------------ uit: Vroege gedichten (1870)…

Liefde en geweld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 17
Toen de teerling was geworpen, Schonk zij mij haar lach, Liet me proeven van de nectar Van haar roze rode lippen. Mijn wereld is tot aan d’einder Gevuld met al haar liefde, Waarin ik me aan laven mag, In de geur van mirre en jasmijn. Maar mag ik mijn ogen sluiten Voor alle onmenselijkheid Van de wreedheid van mensen. Het verkrachten…

EN DE OUDSTE IS: 111 jaar van de 2500 honderdjarigen in Nederland

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 34
In de wachtkamer van de dood kan je lang wachten op je beurt eenmaal in de spreekkamer zelf, zeer opbeurende  medische mogelijkheden oud worden was nog nooit zo makkelijk en als Christen kan de Messias wel even wachten!…

Houden van

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 12
Niemand snapt dat ik je nog een kans geef Iedereen vindt dat ik door moet gaan Niemand weet hoe je over mijn rug wreef Toen niemand anders me zag staan Jij weet wat ik wil eten Jij weet hoe ik me voel Jij weet hoe je mij blij maakt En nog een hele boel De wereld is niet roze meer De vogels zingen niet Jouw naam in mijn oren klinkt…

Overwoekerd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 43
Daar sta je dan, vol van alles Als een tuin die overwoekerd is En te popelen staat om gewied te worden Alles om je heen overweldigt je, je wordt verstikt Belemmert ieder zicht Het frustreert je enorm, tot diep in je wortels Wachtend om waargenomen te worden Zoals die ene bloem, daar in de wei Waarvan de kleuren en vormen alleen maar…

Ad absurdum

netgedicht
1.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 50
Ik zweer op het hoofd van mijn dierbare moeder die het ooit heeft gevolgd maar nooit fan is geweest van dat paneuropese kweelzangvogelfeest een beetje misschien in het zwartwit begin maar een wassen poppetje op blote voeten en spaanse lala troubadours op visite dat was niks voor haar doch voor de elite ik zweer als zij leefde…
Meer laden...