Alle inzendingen

houden van ligt soms verder dan de eerste gewaarwording als men de ander ziet door gekleurde ogen en eerste gevoelens uit de hemel worden gezogen dan blijkt dat, in de loop der tijd er verschillende films worden getoond met ieder een eigenaardige regisseur het script is wellicht nagenoeg hetzelfde, vol verlangen en beelden maar de uitvoering…

Het kleine boompje hangt zielig gebogen neer; zijn twijgen zijn zwaar van gele katjes vol kracht voor hun komend kort leven.…

Hij is uitgereikt de MOOI EN MIETERSE WISSEL TROPHY 2026 ingesteld door het Jordaan Cultuur Comité op 1 januari 2026 en op 15 januari uitgereikt aan de 'CEO " Mevrouw Ingrid Leijten van de MARIUS MEIJBOOM woonhuis voor mensen met beperking op Amsterdam-IJburg…

Je bent hier met die stille warmte om een eenzame vrouw te troosten omdat dat haar verstandelijke vermogens afgenomen zijn met de voortgang van tijd is zij niet meer zo slim als voorgaande jaren je kunt het de kunst van het weglaten noemen dat ze het nieuws niet meer volgt en zich afzondert van de werkelijkheid die in het journaal komt vergeten…

Hij liep naast je, maar jij zag niets. Niet zijn ogen, niet zijn stilte, niets wat hij brak met elke adem. Hij sprak, maar zijn woorden vielen tegen, op de grond als hopeloze scherven. Hij is er niet meer, niet in jouw wereld, niet in die van ons. Hij is verdwenen, uitgewist, vergeten voordat hij schreeuwen kon. Hij is weg,…

New York heette voorheen Nieuw-Amsterdam Die slimme Donald zal dat vast wel weten Al wil hij uiteraard wel snel vergeten Dat Nederland Manhattan overnam We moeten daar de boel weer annexeren En tegelijk zijn Groenland adopteren…

Verstikkend ruimte innemend mooi voelde de ontsnapte ademteug verdiept in groeizaam samenspel opgelucht.…

Jachtsneeuw De winterlucht spant zich samen, donker aangeslagen. Zij draagt het weten met zich mee van een bui die nadert en niets vragen zal. Zelfs de laatste bladeren, schraal vastgehouden door takken zijn in spanning, ritselen niet, maar trillen, vóór wat komen gaat voortgedreven door een jachtig wit.…

de één vindt van wel de ander van niet te bestaan als aanhoudend voortduren met toegesnelde schemer in het verschiet…

Het zit allemaal in mijn hoofd, zeg je. Alsof dat het minder waar maakt. Ik zie duisternis waar jij licht eist. Ik zie scheuren waar jij stabiliteit noemt. Het zit in mijn hoofd, maar dat is waar ik leef. Waar alles gebeurt. Waar niets ontsnapt. Wie vertrouw ik nog als jij mijn angst herdoopt tot iets. Dat ik moet inslikken om…

Je kent het wel: taxiën, de aanloop en omhoog, de wolken met luchtzakken in De gewoonste zaak van de wereld tegenwoordig Juist dan ben ik bereid om te sterven, overzie ik de samenvatting van het leven onder mij, langzaam uit- gewist door de witte wolken- gum, tot een blauwe hemel- leegte met op het eind van de dunne vleugel een…

Met een benevelende bravoure aanschouw ik mijn eens zo geliefde rijk, door onverschilligheid gezonken als droesem in een fles wijn. Hartstocht kan niet alles velen waar wijsheid verloren is. Onderdanig aan emoties volg ik de stem van het ego, waarin ik zelf mijn lot beslis. Zalf mijn onverzadigde zonden, reinig mijn ziel, maak haar van…

Op papier is alles anders. Het woord komt uit als een ei. Aan de hier beschreven hoenderfokkerij komt geen haan te pas. Nu hij achteraf zijn naam te berde bracht hoor ik zijn echo kraaien. Het kuiken is geslacht. ------------------------------------------ uit: 'De menselijke natuur', 1966.…

Heet mij niet vals en trouweloos Wanneer mijn arm, verdolend hart, Van zorgen moe en blind van smart, Een waanbeeld voor uw waarheid koos. Ik heb u lief, nu en altoos, En of mijn droef en moede hart Bij andren rust of eenzaam mart Om u: gij zijt mijn liefde, altoos. En zagen…

Mensen… Ze geloven in heiligen zoals god in de hemel in rondvliegende geesten van voorouders in overleden ouders die toch nog ergens leven al is daar nooit bewijs van weergegeven Er zat een heilige bij hen om verlichting te geven ooit stond een dode man weer op uit de dood en na de dood komt onze ziel sowieso weer tot leven echt iedereen…

De boekenweek van Flakkee Overal op het eiland Goeree Overflakkee als Dichter opgetreden Ja ik weet het is al lang geleden Dat er op Flakkee geschiedenis werd geschreven Als Dichter Muziekpresentator en DJ geroemd Van Ouddorp tot Ooltgensplaat was ik beroemd De Boekenweek van Flakkee…

Het woord kende niemand, nooit gehoord. Maar met corona was dit nieuwe woord zomaar stiekem in ons leven opgedoken. Aanraking, voorheen gewoon, weggeslopen . Vooral de ouderen blijken hieraan te lijden, verlangen, hunkeren naar voorbije tijden, toen gewoon was, dat je werd geknuffeld, dat je door die je lief zijn werd besnuffeld. De eenzaamheid…

Als voetbal politiek wordt, is verliezen de norm, elf partijen op het veld, geen ploeg, geen vorm. Geen pas die aankomt, geen idee dat scoort, de bal rolt doelloos daar waar het ego behoort!…

Ik beweeg in stilte, een schaduw tussen schaduwen, elk geluid een waarschuwing, elk gezicht een vraag: zien ze mij? De nacht is een labyrint, mijn adem een geheim, mijn hart een trommel die sneller slaat dan mijn voeten kunnen rennen. Ik droom van een thuis dat ik niet kan aanraken, van een tafel, een stoel, een lach. En toch, daarboven…

Daar stond de glazen fles, geduldig,volledig bereid, in vol ornaat te praten. CITAAT " in moeilijke omstandigheden heb ik van je gehouden" ontvangen Bodemloos,zich pas erin bewonderd. nadien, Een geheel onthoudend brein te zijn. Was er onlangs misschien het vergeten, van de tijd. Ver kijkend onderin bodemloos te verdrinken…

Buigende takken sappen trekken zich langzaam stil groeit nieuw leven Mijn kruin gesloten voor de wereld, sappen trekken zich traag terug langs kale takken, geen blad dat nog ruist in de kou, geen splinter die buigt onder de stille druk van de winter. Wat boven de grond lijkt op sterven is beneden een heilig en zacht begin, in de schoot…

Wanneer ik stilsta en luister naar de jammerende wind, die onvertaalde woorden fluistert uit een oeroud verleden, zie ik treurwilgen zwijgend staan, in plechtige ontreddering, aan de oevers van zonovergoten beken. Hun liederen, gezongen door ritselende bladeren, onhoorbaar — maar zichtbaar voor het oog dat ziet. Geworteld in geschiedenis vertellen…

mensen waarvan je houdt verlaten je, zo toont het bestaan tussen verliefd raken en waarover je rouwt gaat veel moois voorbij, je raakt begaan totdat het lot een andere wending neemt en aan herinnert dat je vaker bent ontheemd toch draagt het ademen je naar verder waar eerst wel iets een plaats moet vinden verdriet en geluk zorgen voor rijpe…

Jouw blonde duinen zie ik aan stevig land van zilte zee als metaforen in mijn dromen onder het gefemel van een sterrenhemel helder licht in het holst van de duisternacht ik voel intens alsof alles opnieuw aan prille lente went in de essentie van verse voorjaarsbloemen in het begin van jouw amoureuze brief lees ik dat het vragen blijft…

Dames en heren, huisgenoten wonende op de Marius Meijboom en uw familie en kennissenkring, begeleiders en begeleidsters!! Fijn dat ik u mag toespreken en ik heb er een hartenkreet van gemaakt omdat ik als JordaanDichter graag met hartenkreten werk, kreten uit mijn hart! De Marius Meijboom kort om, direct uit mijn hart mooi en mieters en mieters…

Bij Lego bouwt men nu ook digitaal, Al jong mocht ik een tussenstap beleven. Ik bouwde in mijn futuristisch streven Al wat van Lego was diagonaal. Mijn ouders hadden ook al vroeg ontdekt: Ons Wimpie wordt beslist geen architect.…

In holst van middernacht in stilte van eenzaamheid duister die satanisch lacht brengt ieder benauwdheid. In holst van middernacht waar de stilte zegeviert donkerder dan men dacht geen ster een hemelbed versiert. Daar in holst van middernacht als ik mijn ogen sluit en luister hoor ik jouw stem teder en zacht, liefde in nachtelijk gefluister…

Afgesloten van de wereld door kale takken; geen geritsel van bladeren, geen buigen van doornen. De stille druk van de winter, de zon lijkt te sterven; na de schoot van het begin keert de donkere diepte weer. De duisternis smaakt naar mos, geen tijd weegt het oordeel; dromen hersteld in de wortels, gescheiden van de wereld. Wachtend…

Er valt bij mij niets te halen Neem mijn geld niet mee in het graf Leef van dag tot dag Ik zal niet betalen Er valt bij mij niets te halen Ik zal nooit iets erven Voordat ik zal sterven…

De wijze vrouw afkomstig uit de Balkan toont in gastvrij Breda haar weergaloze kunde van tandarts zij hanteert boor en tang verplaatst zich daarbij in gevoel en ziel van haar behandelden weet mensen met angst ongedwongen op te beuren een nieuwe werkkring glanst de gebitherstelster uitnodigend tegen moedig treedt ze de toekomst…