Alle inzendingen

'T is lang geleden; 'k was nog maar een kind. Toen dacht ik: Als ik maak, dat ik nooit meer Ondeugend ben, en dat 'k op school goed leer, Dan word ik vast 'een kind, van God bemind'. En - dacht ik - als ik dood ga, nou, dan vind Ik in de lucht bij onze Lieve Heer De mensen, waar 'k van hou, allemaal weer, Mijn vader en mijn moeder en…

'Wie van ons twee heeft de ander bedacht?' - Paul Eluard Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken. Ik dank de sterren en de maan dat iedereen die komt en gaat de diepste sporen achterlaat, behalve jij, dat jij mijn deuren, dicht of open, steeds voorbijgelopen bent. Het is maar goed dat je me niet herkent. Kussen onder straatlantaarns en…

Zomerhitte stijgt zonlicht zindert door de lucht blauw, diepe stilte…

"Als je de bal heb kunnen hun niet scoren" Dat is een wijze cruijffiaanse les Want zonder bal kom je nooit tot succes Dan vliegen ze geheid je om de oren Die les is aan coach Koeman niet besteed Daar veegt hij iets mee af...alweer zijn reet…

Jouw goddelijk lichaam uit Parisch marmer gehouwen eenzaam in het zonlicht die lange verstilde jaren verdicht smachtend en wachtende lippen ontvang mijn kus mijn omhelzing de warmte van leven Jouw verstening zal verjaren als wij vertrouwen op onze liefde blijft ook jouw schoonheid behouden…

Met zoveel teleurstellingen achter de rug, construeer jij je eigen brug Die zich uitstrekt tot waar de liefde wordt opgewekt Waar jij weer naar toeleeft, omdat je om jezelf geeft Laat de hoop niet varen, maar blijf hen in je hart bewaren Want jij hebt ook recht op een eerlijk leven, dus probeer weer om anderen te geven.  …

Het verhaal kan beginnen met de brief op de deurmat die een vloedgolf teweegbracht aan herinneringen en woede wat maar langzaam wegebt Onthullender zou zijn om geheel terug te keren naar de duistere kern waar de schaduw kleur bekende in een tijd hier heel ver vandaan waar lente alles openbrak maar van korte duur bleek daar de…

Dikwijls vindt het brein niet de juiste woorden. Dikwijls vindt de geest niet de juiste akkoorden, voor een toereikend lied. Een lied waarin vrede klinkt en dank voor al het goede melodieën zoals iedere vogel zingt dank voor alles waarmee de Schepper ons voedde. Maar eens horen wij daar boven het danklied dat in Bethlehem klonk door…

Een stem vol muziek, brein in golven van een lied, unieke klank spreekt. Mijn woorden reizen op een eigen golf, een melodie die in mijn denken ontspringt waar de wereld vaak vlak en monotoon spreekt, is er een stem in mij die onbewust zingt. Soms klimt een klemtoon onverwacht omhoog, of rekt een klank zich uit, breed en zacht het is geen…

Van de noordkaap bij hammerfest tot de lofoten heb ik nooit meer geslapen maar in christiaansand in the hall of the mountain king was het peer gynt die mij in zomerse morgenstimmung bracht met die tweede beslissende kopbal van haaland…

lazen we in stenen inscripties woorden van geliefden waren het hemellichamen sterren zon maan kometen op kalksteen leugens in steen wellicht broze betrouwbaarheid dromend verbeelden twijfel is een kunst de schoonste kunst misschien…

Liefde wint altijd twee gelijke harten slaan trots en openlijk kleuren in de wind hand in hand de straat op gaan vrij om te bestaan trots op wie we zijn geen geheimen voor de buurt puur en ongeremd samen verder gaan samen bouwen aan de tijd liefde die beklijft kracht in wie we zijn onze harten onbevreesd vrij voor iedereen.…

Corinthische zuilen van hagelwit marmer maar stevig als staal ontmoeten elkander loodrecht en duaal elk met zijn acanthus in het hoog kapiteel dat hen bindt als een pikant rendez-vous in een sierlijke drieëenheid - een trinitas subliem en verheven…

Zij tellen de winst in de as van de grens, luisteren naar ijzer op steen, en noemen de stilte een begin. Die rekensom van de angst klopt niet; je zaait geen luwte met een geweer. Vrede is geen vlag op een berg van puin. Het is de weigering een eerste steen te werpen, het laten groeien van graan in de loopgraaf, het openbreken van de vuist…

gehouwen uit het allerfijnste albast ben jij gerezen tot de beeltenis die ik als enige mag bezitten en lieven telkens wanneer we onderweg zijn naar morgen leid jij me naar daar waar waar alle goede zegens zijn neergestreken steeds weer, jouw hand op mijn hart mijn lippen om de jouwe, die als een zachte madelievenkrans mij het zoet van…

Liefde bloeit als nooit tevoren, Vlinders fladderen lustig rond, Zonnetje schijnt overvloedig, De geur van alsem waart rond. Grasklokjes buigen in de wind, Rokjes zwieren in het rond, Gras noodt tot liefdesdansje, Getuite lippen ruilen kusjes uit. Over negen maanden is het bal, Dan beschuit met muisjes overal, Liefde is een perpetuum mobile…

Bij de school Warmonderhof gedijen het vee koren en groente weldoorvoed dankzij verspreide stalmest en vergane planten aan de aarde toevertrouwd velden en akkers genieten van gulle regen maar kampen daarna met tergende hitte aren en gewassen verlangen meer water dieren aanbidden de schaduw de zon vol kwelling maakt plaats…

Grote woede, kleine woede Zonder woede is er weinig verbetering, al blijft het vaak bij kleine veranderingen omdat we met twee maten meten en met scheve ogen de waarheid in het midden laten liggen, voorbijkijkend aan andermans kinderen aan alles wat niet eigen is Selectieve liefde, ja dan zitten we met de consequenties en verbijten…

op aarde denk jij altijd aan de mensen in nood onder andere giften voor kleding verzorging voedzaam brood Jezus kijkt vanuit het paradijs met liefdevolle ogen dit alles aan alles wat jij voor je hulpbehoevende medemens op aarde overgehad hebt zei Hij heb jij voor Mij gedaan achter de Hemelse Poort wacht het land van…

De droom die ontstond tussen woorden van verwachting twijfel en bedachtzaamheid in de gaten van ons gesprek hing als wensnevel in jouw straat onaantastbaar en ik greep met drukke handen naar iets dat niet bestond het bewegen van de wanhoop woon je daar nog ? mijn herfst kromp ineen maar jouw seizoen zwaaide met vrouwenhanden ik…

van heel ver de zachte zang van een merel opgaand in z’n dagafsluiting een zuchtje wind het zachte sidderen van een esdoornblad de hemel open en zo helder als een bergkristal en een mens soms zo iel aangevreten door de hitte soms zo krachtig gemeten naar de eeuwigheid niet meer dan een korreltje zand achtergebleven…

Ik wilde een gedicht op een waaier schrijven, Zodat je de woorden je kunt toewuiven En de strofen, wanneer je wilt blijven Mijmren, weer achtloos dicht kunt schuiven. Maar liever wilde ik dat ze binnen In je gewaad geschreven stonden, Zodat tegelijk met batist of linnen Mijn gedachten je strelen konden. Ik zou deze dwaze wens niet uiten…

Wolken voorbijdrijvend in rookgetint glas. Aan de voet van de doorzichtige kolom verkoopt zich het laatste nieuws: de invalide werd middenin het gezicht geschopt en toen met rolstoel en al overboord gegooid. De krant wordt omhoog gezogen fladdert, kantelt, drijft en duikt op de thermiek van uitlaatgassen klemt zich dan vast aan het glas,…

“Oranje” moet je steeds maar weer vertellen Van hoe of je precies een strafschop neemt: Getrippel bij de aanloop oogt al vreemd, Met hupjes moet je je niet aan gaan stellen. Je blijft nou eenmaal langer in de race Als je een strafschop neemt à la “de Nees”.…

* It is no measure of health to be well adjusted to a profoundly sick society – Jiddu Krishnamurti * Na een leven vol zinloos gezwets overheerst door geroddel en geklets kon niets hem meer bekoren Nooit geweten van tevoren dat nergens meer bij willen horen het resultaat zou kunnen zijn in het menselijk domein waar oppervlakkigheid regeerde…

Ik ben wie ik was. Ik word wie ik werd. Ik ben wie ik word. Ik word wie ik ben. Ik was wie ik niet meer ben. Ik ben wie ik nooit ben geweest. Ik werd wie ik niet kon vermijden. Ik word wie mij al kende. Ik was het begin van mijn verdwijnen. Ik werd de herinnering aan wat verdween. Ik ben de echo van wie ik was. Ik word de stilte waarin ik…

Alle verwachtingen die hij de berg opduwt en donkere dalen die hij verder uitdiept een lucht die zwaarder wordt door de lasten die hij zichzelf oplegt - het verzwijgen van dat wat leeft waaronder ook de stilte zelf - In dat vacuüm van zijn probeert hij toch door te leven zijn opportuun bestaan waarin hij zich gezegend waant want…

Als ik in de kan kijk van de kannibalenstam, zie ik losse lichaamsdelen. Kuier ik naar ’t Canisius met mijn kannibalenkan. Daar worden alle ledematen langs de scan gelegd en kennelijk zonder problemen gewoon weer aan elkander gezet. Wat? Jij kan ook een kannibaal zijn? Da’s dan balen voor je… jij, kannibaal! dat ken nie meer in deze…

De gure wind van maart sloeg tegen de ruiten, een gitzwart bos, de wereld ver daarbuiten. Geen luxe stof of dure kant die telde, toen in de kou de twijfel langzaam smolt. Bij het knapperend vuur, de vlammen op de wanden, vonden wij rust in elkaars warme handen. Geen sprake meer van afstand of van schijn, slechts puur geluk om simpelweg te zijn…

Ik wil niet meer weten wat ze in Friesland en Groningen wel wollen, maar waar de rest van het land slechts wallen van krijgt. Die wollige taal uit gewillige monden, dat walgelijke wat op de wal keert; welwillend in het walhalla van wol. En om de Walen niet met de Vlamingen te verwarren, alsook niet in de wielen te wollen rijden…