Alle inzendingen

de hond graaft een diepe kuil in de tuin met beide voorpoten werkt ze nagels tikken tegen stenen aarde spat achter haar vandaan alsof de grond iets vertelt wat zij niet kan verstaan steeds dieper volgt haar gevoel naar beneden haar neus vlak boven de aarde haar staart beweegt mee de grond wordt koeler het licht valt minder ver het…

Verledens hebben gebouwen, door jaren, eeuwen, heen gevormd, hersteld, aangepast en herkenbaar gehouden. Wat in gebleven steen nog is, manifesteert de geschiedenis. kan worden aangeraakt en ook digitaal op foto gezet. Gebouwd om in te wonen, werken en om geloof vol eerbied te belijden. Het heden valt te onderscheiden, maar hoe echt anders…

ik zoek klik na klik naar een brief die kwijt is niet voorgoed niet ergens in de wereld maar hier op mijn eigen scherm alsof ik met iedere knop de vergissing ongedaan kan maken de techniek weet precies waar alles is alleen ik niet een berichtenapp kent geen vergeetachtigheid een zoekfunctie geen twijfel een verzendknop geen aarzeling…

Je vader tilt je op Steeds hoger gooit hij jou Uit zijn handen Ik hoor je schreeuw Alleen door lucht omringd Hij laat je Als een bevroren engel In bewogen licht In het ijle hangen Snelle sluitertijd handig Bij vliegende vogels In ijzige helderheid…

Til me op Omring me In wiegende cadans Sla als een vestingmuur Een deken om ons heen Zing over wankele dromen In godvergeten tijden…

jouw haar in de wolken kleurt scharlaken en zweemt naargelang de avond valt dieper en dieper naar de nachtelijke sfeer gelegen aan de oostzijde van je verheerlijking zijn dagdromen nietigheden ten aanzien van het moment dat weldra mijn verlangen zal tonen jij schildert een bijzondere slaap die in een palet van fantasieën het tableau…

Ik speel maar een beetje met de woorden zoals vluchtgebied en avondregen. Zo trekt opgekropt verdriet vanzelf weg. Als politiesirenes de buurt uit het noodgeval tegemoet. Elk nieuw woord na het ander klinkt als twee voorjaarsmerels die zingen en paren en rusteloos nesten bouwen in het zicht van het roofdier. Elke nieuwe dag ligt op de…

Brenger van wind Nemer van kind Oorzaak van slijk Sloper van dijk Verraderlijk, koud en nat s avonds een zwart gat De zee... Ik heb er helemaal niets mee…

De intieme geur van vers gemaaid gras mengt zich met de geur van oud, opgeslagen hout. Steigerplanken, nat door de warme regen van de lange zomer die zich nu gelden laat. De avond zweet, de aarde dampt heel zacht, terwijl de druppels traag het hout doordringen. Er klinkt een fluistering in de zwoele duisternacht, waarin de herinneringen van…

“Mevrouw, niet te dichtbij,” waarschuwde de bewaker. “Het is onbetaalbaar.” “Ik toch ook, meneer.” Ik zette een stap vooruit naar het doek. Haar kinderlijke zachtheid, gevormd naar volwassenheid door streken van het penseel. Een wegkijkende blik, waarin zij zich verbergt. Een pijl dwars door een eierschaal. In de schaduw een…

Kijkend in het licht van de gouden spiegel, eet ik alle troost die in huis is op Kussen helpt niet huilen pas na het slapen van uitputting, teleurgesteld maar het is niet anders dan verwacht, dan eerder tijdens de belegering Willen leven blijft het wachtwoord Na een koude douche mezelf opmaken, moed inspreken Een nieuwe dag, gouden…

Ware liefde Is onvoorwaardelijk, Kent geen jaloezie, Is louter geven.…

vandaag zijn het vooral alle auto’s en kinderen die zich laten horen een enkel vogeltje piept verborgen om de dag alsnog wat waardigs mee te geven onder de rook voor reclamefolders zijn de bladeren gevallen door de droogte en dieren laten zich steeds vaker zien vluchten in blinde paniek de wegen over vroeger zag ik de bloemen zonder…

ik vraag me af wie ook naar deze lichtbron kijkt op hetzelfde ogenblik een andere plaats wellicht hoor ik ‘n gedempte stem op dit twijfelachtig halfrond? het strand ligt vol nachtelijke schelpen kiezels en korrels houden zich in het water schuil kalkhoudend, zo stelt dit moment zich voor nog altijd prikkelarm maar terdege aanwijsbaar…

Een roos ligt op straat haar schaduw houdt haar nog vast wat blijft is een spoor Op de grens van licht blijft stilte liggen, op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan, waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt, en waar elke schaduw een herinnering draagt. Er is een beweging die niet meer gebeurt, maar wel blijft hangen als een lichte…

een stap was soms al gezet voordat duidelijk was wat die stap betekende een voet die neerkwam een hand die wees de pas lag al vooruit terwijl de aarzeling nog achterbleef een open weg tegenover een spoor van iets dat al voorbij was niemand vergiste zich het heden droeg het gezicht van een herinnering wat voor haar haast was…

één blik zegt meer dan duizenden woorden maar wat als mijn woorden niet durven spreken, en iedereen denkt dat het klopt. maar snachts met duizenden vragen zit, die geen antwoord krijgen. overdag voelt het licht. maar s'nachts word het zwaar. dan denk ik: kies ik voor haar om dat ik ze wil of omdat ik niet meer alleen wil zijn. mijn hart fluistert…

beste Vriend, jouw laatste mail betrof onmatigheid je sloot af met een - tot - morgen, die ochtend kwam helaas nooit als beschermelinge had ik onterecht een streepje voor en onze intense vriendschap was onvoorwaardelijk wat zich zeer zelden vertoont in deze verkilde maaKschappij er gaat geen dag voorbij en nog steeds vraag ik je om raadgevingen…

Sluit niet tegen uw geweten, om de macht een slecht verbond. Die uit elke teil kan eten, is een echte hond. Die naast elke knie kan knielen, heeft een slavenaard. Slechts een volk van hoge zielen is der vrijheid gaven waard. --------------------------------- uit: De Noodhoorn (1932)…

Na al het nieuws haal ik de heilige boeken uit de kast en schud daar de leeswijzers en de vrome praatjes uit Van deze zuiverheid nastrevende stof kneed ik een sneeuwbal – haren en kruimels geen probleem – en steek daar een vulpen in tot de sneeuwbal zwart kleurt Dan zet ik het machteloos mooie ‘vogels in bos en duin’ op schenk jou een…

Ik doe dit nu al bijna twintig jaar, Mijn loon is al die tijd gelijk gebleven. Omdat ik immers ook moet blijven leven, Maak ik vandaag een rigoureus gebaar: ……………………………………………........................ (Die vijfde regel vul je zelf maar aan!)…

Wanneer is tijd verspild? Als je niet bereiken kunt wat je wilt? Altijd maar willen veranderen beter moeten worden in wat je doet Misschien zijn dingen voorbestemd en komt niet alles goed Je gewoon overgeven, meegaan met de stroom Is innerlijke rust de ultieme droom? Weten wat je wilt, reageren of laten gaan altijd voor je eigen mening…

Nog net niet want het paard galoppeert in de binnenvertrekken van mijn kleine appartement in de Jordaan het springt over dozen, kratten stapels van dit en van dat maar vooral van 't verleden ook over stapels kleding en beddengoed want Opa (97) is overleden Oma van 91 verkast van groot naar klein ook de moeder van mijn dochter Giulia…

In het roofvuurverhaal uit de mythologie over strijd der titanen van zoons tegen Zeus is het Prometheus die potten uit klei bakt en water in lood om oud ijzer laat koken in pannen verhit boven sprokkelhoutvuur en zelf de wijn mengt in schalen uit kraters Gedoofde vulkanen in thermische bronnen voorzagen veel later in 't…

ik ga nog steeds vooruit en naar voren doch de jaren tellen mee, de vruchten die ik pluk zijn wel rijper doch geringer in aantal ouder worden doet regelmatig vertragen ook wel zuchten mijn lijf wordt trager, hoe gezond ik ook leef . bij de geest is dat minder het geval, zo lijkt vooralsnog het is een soort spanningsboog welke ik moet…

Ze moeten heel veel zaken importeren: Hun gas en olie komt uit Canada En ook hun kaas omdat Amerika Die blijkbaar niet genoeg kan produceren De handelsgeest van Trump is zo beroerd Dat hij ook heffingen heeft ingevoerd…

Zijn wij broers maar geen vrienden, buren en toch vreemden, burgers van een opgedeelde stad? Zijn we exen van geliefden, al met nieuwe geliefden of gedwongen geborgen in onszelf? Zijn we voorbeeld voor anderen, of droombeeld, drogbeeld, spookbeeld, schrikbeeld? Komen we van ver maar met lege handen, met gif als enige bagage, gewond…

Je nam mijn onbevangen liefde mee naar onbestemde oorden kraakpanden met rammelende bedden matrassen vol met ongedierte in onbekende rommelsteden van een uitgeput niemandsland gevoelig omdat het pure liefde betrof veilig met een regenjas omdat overal aids loerde gespannen omdat verlangens hevig waren bang was ik om voorgoed te veranderen…

ook ik kan zwijgen als het graf zoals ze vroeger bij ons thuis zeiden en ik kan liegen als de beste alle leugens stapel ik tegen de klippen op ik veins ook graag zeer overtuigend maar vooral huichelaars bedot ik met plezier echter verraad ik niks en zeker niet als de waarheid onder grote druk staat misschien moet ik gewoon…

Calimeros /kiele ka-kaka/ bovenop de levende berg /boem boem bommer-erg/ vegen hun gat niet af halen achter hun masker /spit spat spotterkop/ het gelijk van hun pose /poeh poeh poep haha/ smoren /smuil-smiecht-lala/ tegenspraak en tegenstand in bang banger bangst en bloemen op het graf Ach en wee helaas jaja van de dap-dapper-dwazen…