167677 resultaten.
Mijn kind
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
126 Mijn handen weten hoe ze moeten wiegen
hoe ze moeten strelen
hoe ze moeten troosten, fluisterend zacht
hoe ze een koortsig voorhoofd
koelen in de nacht
Mijn oren waren afgestemd op de melodie
het lied van je zachte ademhaling
ritme dat rustig gaat
maar die dag…
die dag was de lucht van lood
Kinderen horen niet te sterven
ze horen te…
Achter de schermen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Droomde ik dat ik een wijs man was geworden
eenzaam op het platteland, onzichtbaar voor de media
achtervolgt door paranoia, zwelgend in mijn intellect
het was slechts een droom, ik leefde in de stad
met de herinneringen aan journalisten
die op een dag mijn hart meenamen
het waren geen toevalligheden
maar herhalingen van een waarheid:…
Legitiem einde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
12 We zullen voor altijd samen zijn
in dit legitieme einde—
een verbond dat niet breekt
een kalender die stopt bij één dag.
Ik hoor je stem over de mijlen heen,
maar de wind brengt niets terug.
De stilte houdt wat overblijft.
Aan mijn bos hangt de sleutelhanger
die je me gaf.
Een sleutel zonder deur.
In de lade ligt een trui
die nog ruikt…
De fles en de drank
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
17 De fles en de drank
Was me grootste vriend
Ellende heb ik eraan verdiend
De fles en de drank
Ik zal nooit meer gaan drinken
Ik zal nooit meer dronken zijn
Nooit meer die pijn
De fles en de drank
Ik kon het niet laten staan
Bijna ging ik eronder door en eraan…
Vergeten verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Hun gesprekken hadden geen inhoud,
Woorden zonder betekenis,
Toen ze beiden stopten met praten,
Was hun stilte onhoorbaar
Hun levens waren verleden tijd,
’t Zijn in het heden ontbrak,
Overal slechts lege ruimte,
Verleden in schaduwen opgelost.
Ze verlieten hun heden,
Zonder d'een ’t van d'ander ervoer;
Hun toekomst gesloten,
Terug in…
Dynamiek in de bermen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
33 De grote weegbree en zijn kornuiten
de zuring de braam de wilde orchidee
in heide en voedselarm veen
kun je soms langs de rijbaan
des heren wegen zien staan
in eenmansrijtjes in het gelid
als maansvaren of stijve ogentroost
voor de gevlekte welriekende orchis
soms helpt verhardingsmateriaal
door spoeling met
verdunningseffecten radikaal…
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
28 plots was de geur uit jouw sjaal verdwenen
die lange tijd mijn herinneringen fris hield
alsof de tijd zijn vingers had gesloten
rond wat ik nooit verliezen wilde
ik drukte de wol tegen mijn gezicht
zocht naar een spoor van jou
maar vond alleen de leegte die achterblijft
wanneer een hart te lang moet missen
toch draag ik jou, moeder
in elke…
Kom gauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Er is altijd wel een manier
om het anders te doen
en naar huis te komen
Niet in gedachten, maar
rennend, op de wind
op stroom of kerosine
Ik droom je naar mij toe
Je komt op wandelschoenen
op de fiets, op een slee
of van liaan naar liaan
Je steekt de bergen over
de zeeën en alle grenzen
om bij mij te komen
om bij mij te zijn
Ik droom…
Oorlog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
20 enkelen beslissen
en masse te moorden
massa's gaan lijden…
ik ben
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
84 de paarse leguaan ligt bovenop me
ik praat door zijn poten en staart
hij eet duizend cactussen met zand
de hoogste rots kruipt naar beneden
wordt vloeibaar zwart in een rivier
mijn maag vult zich met de leguaan
ik word de leguaan beweeg mij voort
trek grote sporen door het zilte zand
golven komen en gaan, ik braak mij uit
en zwem meteen…
In de Ether
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
44 De ether vulde zich vandaag
met purperen zegeningen
de stof, zo dacht men voor een eeuw
die in de ruimte hing als deel
van 't ondermaanse firmament
en nodig voor de voortplanting
van Catweazle's magic licht
niet te verwarren met de diepe slaapverwekker diethylether
die in de huizen der geneeskunst
de bolwerken der betermakers…
Mijn pijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
71 hij strooit zijn
diepste
pijn als brood voor
het publiek,
niet om te helen,
maar om de echo's
te stelen
het is niet wat dit zegt
dat mij niet snijdt
zijn donker verhaal
maar dit bedelen
zo zichtbaar en kaal
de pijn die geen adem
meer vindt
zonder diep applaus,
lijkt op gevoel
als handel
en de stilte-
een loos huis
-
de…
Na de regen
poëzie
3.4 met 14 stemmen
4.565 Na de regen straalde de avond
En breidde zijn blauwe armen wijduit
En hief het lachend gelaat van de aarde
Door de dunne nevel van tranen
Voor hare fonklende wimpers
Weder blozend omhoog;
Laat mij zo lachen hemel,
En hef mijn ziel tot uw borst,
En laat de dampen van mijn leed
En van mijn kleinheid en van mijn duffe gedachten
En van mijn…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.4 met 353 stemmen
85.549 Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.
Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
en op de vrije wind daartussen,
die in mijn haren woelt en mijn gezicht…
Sloffen
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
56 Die massastart, die stelde niet veel voor,
Want was mijn grootje aan die race begonnen
Dan had ook zij op haar gemak gewonnen,
Want zij kon schaatsen als de beste hoor.
Al in haar jeugd was zij onovertroffen,
Jorrit en zij, zij wonnen op hun sloffen.…
Nooit af
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
17 in de kern ben je alles,
je identiteit is geen
seconde gelijk
je kijkt, vergelijkt en verrijkt
voortdurend je veelzijdigheid
en als je dan eindelijk denkt
dat je jezelf bent, word je opnieuw
een ander, omdat je wereld verandert
in de kern ben je alles,
van de wieg tot
aan het graf
je bent als
mens nooit af…
BRONSTIG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 Een mislukte quizkandidaat, afkomstig uit Roosendaal-Zuid,
moest zeven dieren herkennen aan hun specifiek paringsgeluid,
hij wist het vingerdier en de Kaapse baviaan,
ook de python, de pladijs en de bidsprinkhaan,
maar hij verwarde de Javaanse neushoorn met de blonde tapuit ...…
Winterdepressie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Wee U, heerser van Nilflheim,
op Koning Winters troon.
Die ijzige kou ons deel deed zijn.
Hij die Ra in het gezicht spuwt.
Die de zon deed wijken,
als ware Hij de warmte gruwt.
Gij demon van wanhoop en duisternis,
die het zonlicht smoorde!
Uw kouderijk, vergane warmte ons gemis.
O Gaia, Moeder Aarde,
geef ons hoop en leven.
U, die de…
Niks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
55 Van niks bewust
“Ik heb er geen actieve herinnering aan.”
Ik ben me van niks bewust!
Echt, helemáál niks..!
Weet je,
We komen uit niks en we gaan naar niks.
Ik is in N ik S
Heel al
Allah
Heilig Niks
Daar waar
Niks is
Is Alles
Soms verlang ik zo naar niks!
Naar Liefde met een grote L
Naar daar waar
Het licht het…
MOGELIJKHEDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
31 Ik dacht de winter weg.
Mijn geestesblik richtte ik vooruit,
kwam in een sfeer van behaaglijkheid.
Het oor in mijn geest nam vogelgezang waar,
gaf mij verbinding met gevleugelde vrienden.
M’n geestesgevoel ervoer een briesje,
deed mij licht huiveren in dunne kledimg.
Geestesreuk in mij snoof frisheid uit de lucht,
merkte verschil met…
Soep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
53 Wacht nog even rustig
totdat het gesticht zich openbaart
sprak de stem van de gifkikker
tegen de prinses uit het ontheemde land
het is niet de onaangename herhaling
van de gek die in de lettersoep zwemt
en er is ook geen spontane spagaat
van de woorden die op de zinnenspinsels
klimmen en dan weer naar beneden glijden
in de soep waar…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
49 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
Uitgelicht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
52 met het eerste zonlicht
uitgelicht
verschijnt het
lieveheersbeestje
boven uit
het winterlicht
weg het etaleren
en jongleren
alle ballen in
de lucht
de diepte verlatend
opgeluchte zucht
-—
wat over het beestje
scheen
was niets dan haar
verfijnde verschijning
als een tattoo
op mijn onderbeen…
Jouw dag…
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
105 Ik weet nog goed, hoe het was, die dag
de allerlaatste dag dat ik je levend zag
je lachte naar me
en ik kon alleen maar terug lachen
terwijl mijn hart huilde, slikte ik bittere tranen
Omdat de strijd verloren was
zag ik je liggen, op je laatste bed, van glas
We wisten allebei, alsof het in de lucht geschreven stond
dat er afscheid in…
Zelfliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
68 Vandaag schrijf ik een zacht gedicht
een vers dat vooral over vergeven gaat
wegvegen van tranen langs een gezicht
alsof er enkel een mooie toekomst bestaat
dat ik mezelf vergeef dat ik zo hard was
nooit zwakte en liefde heb kunnen tonen
veel eenzame jaren met een gevuld glas
daardoor nooit heb kunnen samenwonen
gelukkig is die periode nu…
Lente
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
43 25 februari.
Al vier citroentjes gezien,
de sneeuwklokjes nemen de wijk
voor de krokusjes,
het getierelier der vogeltjes
is niet uit de lucht.
Ik versmelt met de schaduw
van de struik, langgerekt.
Niet lang meer
of de zon in het zenit
doet ons krimpen.…
Opmerkzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
31 Waarom zouden wij lopen door drukke straten
tussen massaas die niet kennen en niet zien
in doolhoven tussen huizen onbekende mensen
waar de adem je wordt afgesneden
waar geen kruimel horizon is te ontwaren
en de blauwe hemel wordt verduisterd door woontorens.
Waarom zouden we lopen door de dode steden
waar geen wind de adem je toe kan blazen…
Verhuizing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
59 De kamers leeg,
de muren kaal,
de foto's weg,
het hol geluid,
de scheurtjes scherp,
de mankementen bloot:
de oude thuis wordt huis.
Pijn en weemoed.
Zoals bejaarden,
man en vrouw,
in hun naaktheid,
zien wat de tijd
aanricht met hun lijf,
tot tranen toe bewogen
door een golf van tederheid.…
De stad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
26 Het gras huilt zonder geluid,
alle bladeren fluisteren,
het kind speelt alleen,
grote mensen haasten heen.
De stad hult zich in geluid,
auto's, trams en bussen
snellen nergens naartoe,
straten zijn vol met leven.
Als de avond valt, keert het tij,
een hond die zijn baas uitlaat,
een overwerker onder zijn jas,
lege tram knerst naar de remise…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…