Alle inzendingen

Bill Gates had zich gedegen voorbereid Een replica van de complete zaal Om vast te oefenen voor zijn verhaal Zodoende raakte hij de draad niet kwijt Op Epsteins eiland is ie nooit geweest Hij vierde liever ergens anders feest…

Hoe schuimend spat dit zoute nat alsof de zee in iedre druppel wordt herboren, en duizendmaal een nieuw verhaal aan elk die luistert wil doen horen. Ons leven is geheimenis en ieder mens draagt zijn mysterie; is duizendmaal een nieuw verhaal van vreugd en van miserie. En eenzaamheid gemeenzaamheid, ze doen ons beide groeien tot…

Het gaat niet alleen om ons het gaat om ieders belofte die soms kort, soms jaren na het feest niet altijd van toepassing lijkt te zijn maar bij het ouder worden haar kracht herwint in de geur van de eeuwige velden die je toewaait bij de graven - de geur van alarm die me tot inkeer brengt na jouw vergeefse wachten op mijn liefde terwijl…

Negenhonderd flipdots klikken ritmisch in een cirkel, als mechanische insecten die een groter plan verraden. Zij vertalen de ademhaling van de Melkweg naar het flitsen van een iris. Het heelal telt af. Het stript de exoplaneten van hun mysterie, weegt de geboortecijfers van een overvolle aarde, en filtert de ruis van miljarden jaren tot aan…

Na al het schrijven, het verzamelen van fragmenten, het terughalen van wat verloren leek, kwam ik tot de conclusie mijn dossier te sluiten. Niet omdat alles voorbij was, maar omdat mijn leven zich niet langer liet vangen tussen vullende witregels, blanco beschreven Jarenlang droeg ik de gevolgen beloftes, misverstanden,…

Warm licht over gras vlinders tekenen de lucht de berm zingt zacht mee Het veld opent zich in kleuren die gisteren nog zwegen, een waaier van zachte tinten die zich zonder haast ontvouwen. Ik blijf staan en voel hoe de lucht warmer ademt, alsof de dag mij uitnodigt mee te bewegen. Het is de groei die spreekt, nog voor ik haar zie: een…

Stil bospad in licht schaduw verschuift in de wind fluister van de dag In de zachte ruimte waar geluiden oplossen tot bijna niets, voel ik hoe een verborgen laag van de dag zich opent, een plek waar mijn binnen luistert naar wat nog ontstaan wil. Onder de bomen die hun schaduw langzaam verleggen, blijft een fluister van iets ouds en iets…

Er is leven in de brouwerij, Want wij brouwen Vrij en blij ‘la joie de vie’, Van ‘comme ça’ en ‘comme ci’, Eten bij ons biertje Graag een ‘baguette brie’, Wij leven zo In ons ‘la vie en rose’.…

Zittend in de ochtend zon. Liggend op de maan, daar ergens tussen mars en saturnus. Rozen ruikend naar zomerbries, violen vullende kleuren om doorgaande gedachten te onderdrukken tot enkele rijstkorrels. Waar ging ik de mist in? Zelfs god zou het niet weten. Acht, ‘t zal. Spiegelbeelden reflecterend vol emotie zonder enig gezicht denkend…

De dingen die je erg graag wilt, die komen op den duur, ze komen vroeg of laat, maar meestal laat, dat is zo zuur. Wanneer je jong bent heb je doorgaans nooit een cent in kas en áls je eind'lijk geld hebt voor een hele dure jas, dan staat ie je niet meer. Wanneer je jong bent heb je vijfenveertighonderd plannen, je komt alleen nooit verder…

De jonge zeeman stapt aan boord: het vaartuig danst in wilde lust; daar spant de zeewind ieder koord, wijl ieder zeil in ronding zwelt. De morgenzonne kust en sust het kleurig deinend waterveld, der borst ontgalmt een breed 'hoezee!' ter schone zee, - ter levenszee! De kloeke maat, met glanzend oog, aanschouwt de grootse oneindigheid…

De ingevallen gelaatstrekken van een maan: de senioren mokkend in ouderwets chagrijn, een glyfosaatveld aan haat ten onder gegaan (doornen van de duinvariant, als snijtanden, tekenden en sneden de kleding, hun huiden als flinterdunne herinneringen op stranden); deze seizoensluwte brak hun schone hemden, alles was klaar, drijfzand zoog aan…

Schilder mij, Leg me vast, laat niet los en vereeuwig mijn gezicht. laat mij proeven van oneindigheid. Maak mij verlicht, verrijkt, de al kijkende ogen in de huiskamer. Schilder, mijn vriend. Neem mij waar, maar laat mij waargenomen. Laat de kwast je leiden, controleer je slagen. Maak mij niet perfect! Maak mij waarheid.…

Ode aan de Bril Een bril, zo trouw en altijd bij de hand, een vriend die telkens weer voor je klaarstaat. In vele kleuren en maten komt hij aan, om met stijl en mode mee te gaan. Van kleine ronde glazen tot groot en vierkant, altijd passend, ongeacht je stand. Hij nestelt zich zachtjes op je neus, en maakt de wereld helder, oh zo serieus.…

In de schaduw van woorden die niemand verstaat, dwaalt hij langs lijnen waar het licht langzaam gaat. De nacht hangt als dood in het ritselend riet, hij dicht over liefde, maar bezingt het verdriet. Elke kus is een asrest, een breekbaar verbond, een bloedende herinnering, gekust op de mond. De regen wist namen van de ramen vandaan, alsof hij…

Dé inspiratiebron voor ons poëten Heeft dan wel niks van doen met politiek, Het zal in tal van vormen van epiek Vijf weken lang breed worden uitgemeten. De wereldvrede kan ons niks meer schelen, Het is de hoogste tijd voor brood en spelen.…

Tussen knop en bloem herbergt een lichte strook tijd die de ruimte draagt In het zachte interval tussen twee gedachten opent zich een plek waar niets hoeft, waar lucht even blijft rusten en ik mezelf terugvind in dat onuitgesproken midden. Tussen je stem en mijn antwoord ligt een dunne strook tijd die zich niet laat meten, een lichte…

Licht in ’t duister Verlicht het pad ik moet gaan. In de schaduwen Reizen mijn herinneringen mee. Demonen uit een ver verleden, Heb ik achter me gelaten, Diep weggeborgen onder stof. Verloren liefde hoop ik te hervinden, In ’t licht van de toekomst Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis, Wachtend op mijn komst.…

Het gezicht verraadt de seizoenen, plooit gewillig rond de lach, tekent de droogte van de jaren in zachte, diepe geulen. Dat is levend hout. De dreiging zit dieper. Waar de flexibele steigers verdwijnen en de vloeibare gedachten langzaam drogen in de mal. Het begint met een standpunt dat niet meer wil buigen. Een grijze massa die indikt…

Als ik mooi formuleer zeg ik altijd wel iets dat bekend of waar is maar liever ben ik precies met weinig woorden, gewone woorden die in het theater van de snijzaal uit mijn ervaringen een waarheid losmaken iets dat hetzelfde betekent in andere talen en opzichten zo algemeen menselijk dat iedereen erin ingewijd kan zijn door zijn lichaam…

De droom van Gaudi: de paus in zijn kathedraal. Leo bidt bij zijn graf.…

Mijn zus en ik, twee eilanden in zee, soms woont er leven, en valt alles mee. Maar uit het niets verschijnt een leeg bestaan, een onbewoond gevoel dat tussen ons in komt staan. Dan zwemmen wij elkaar weer tegemoet, gedragen door verlangen, herinnering en moed. Maar nooit bepalen wij zelf de richting van de tijd, de stroming kiest haar wegen…

Haar glimlach komt aan na lange uren zwerven - vlinder in mijn hand. Mijn hart zucht in zomerwind, verlangend bij haar te zijn.…

Wanneer wij het denkbare als mogelijkheid aanbieden een haalbare keuze geven voor het onaanvaardbare het volstrekt ondenkbare Wat de gangbare praktijk is in alle openheid en vrijheid omarmd als beweging tegen het radicale bruin die no-go-area ontruimen Wij zeggen hardop wat echt onaanvaardbaar is en zeer moeilijk te bespreken als…

Gij die dit boekje zo eens openslaat, En gij die er in leest, en gij die even Aan 't lezen en aan 't blaren zijt gebleven, En die het dan weer vriendlijk liggen laat: — Ik heb die verzen niet voor mij geschreven Met al die rijm en moeielijke maat, — Voor jou — ze zijn voor jou juist kameraad Met zorg gemaakt, gedrukt, en uitgegeven: —…

Een beestje als een speeltje Blozend van zijn buik tot aan zijn keeltje. De beentjes recht en lang Dun als een ijzerdraadje, De boezem fier omhoog Zonder behaatje. Hij zingt een oerontroerend liedje. Is het een hij, is het een zij, Of is het een sierlijk travestietje.…

Als het ruikt naar poëzie en het plakt als poëzie als het vloeit en bloedt en het doet je denken aan meanderende gedachten ijdele (im)populaire taal vaker spontaan dan impulsief zonder bewust en weloverwogen na te gaan of na te denken noch te handelen met een plan Eerder een apocriefe blauwdruk van een trouwe bouwmeester rauw materiaal…

Oh paarse avond lucht, sprankelend oranje in je pracht waar blijf je? Kastelen, rivieren en weilanden wachten op jouw aanwezigheid, te pronken in kleur, te stralen. Oh rode maan, wakkerend in schoonheid, wanneer arriveer je? Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid. OH betoverende avondlucht, schuif aan,…

Het heeft iets onschuldigs geboren worden als een gedicht door de sterren van de nacht verlicht het is ook een verlossing per definitie ongewapend soms is het nonchalant laks waar schijn meer afstamt van deze intieme donkerte waar heimwee licht weerkaatst het blijft zelden in dubbelzinnigheid verkiest telkens de waarachtige eenvoud…

Het gewicht van de bagage zal groot zijn, niet om wat gevuld is, juist de leegte weegt, onuitgesproken gedachten, het luisteren naar gevoel tijdens het ronken van een motor Gewichtig gewicht, niet voor degene die niet draagt of niet dragen wil, misschien ook niet kan Een auto vol. Op weg. Wegen zijn ondoorgrondelijk…