Alle inzendingen

We houden van de zon, maar toch niet van de hitte, want denken wordt zo moeilijk, slapen ook, de kou wordt evenmin heel goed verdragen en eigenlijk is wat we willen heel beperkt. Wanneer we krijgen wat echt goed is te verdragen dan is de dank vaak veel te klein, we vinden het normaal, zoals de kleine kinderen die zonder denken gaan spelen,…

er is heel veel verre stilte die niemand beluisteren kan buitendijks, in een zee van afstand er zijn muren die aanwezigheid weerkaatsen zoals een lege ruimte begrip bevat en uiterwaarden naar oevers neigen zodra de koelkast zich sluit dooft de binnenverlichting zo nemen we aan -ergens koeren duiven in stilte…

De haven aan de westzij van Drachten houdt strenge tucht, geeft geborgenheid aan wie tot vast of wild varen zijn bereid met hun stoere zeilboten en jachten. Het wijde Friese water roept gedachten naar verte of ronddraaien in nabijheid. Tevens zetelt hier bezadigde tijd vol zwoeglustige, honkvaste krachten. Trotse boerderijen werken voldaan…

Ik zou je zo graag nog eens ontmoeten op het gras van de maanverlichte wei waar heldere sterren in de hemel staan speciaal voor ons allebei Ik zou zo graag met je willen bewegen op het ritme van het leven dromend over dromen die het leven ons heeft ontnomen Ik zou zo graag met je willen slapen op wolken vol verhalen naast elkaar…

De as van de vuurhaard dicteert de contouren van wat er herrijst in het morgenlicht. Het gisteren fluistert door kalkstenen muren en kantelt de hoek van ons huidige zicht. Wij bouwen de muren op oude funderingen, wij weven de draden die toen al begonnen. De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen, het web is in eerdere eeuwen gesponnen…

Het juiste moment bepaal ik soms zelf, als ik genoeg denk te weten, maar vaak word ik verrast door wat er uit de hemel komt precies op het moment dat ik mijn ogen opendoe .....Ik kijk in de envelop .....die half verscholen ligt .....te wachten op mijn onbewuste .....weten van het juiste moment .....om te lezen wat nu .....betekenis…

De space-raket die is geëxplodeerd Zou Bezos’ grote naam nog meer verheffen En al zijn concurrenten overtreffen Gelukkig wordt hij snel gerepareerd Het is onmogelijk de lust te stillen Van mannen die de grootste hebben willen…

Alles behalve nog eens achterop bij de vader, naar de tuin als het goed was, beide benen in tassen waar later de boontjes, de bessen. De moeder ziek, mens-erger-je-niet gewoon tussen doppinda’s en zondagse jurken door, kreukend op de knieën om de eettafel. Warm was het en het plakte, van jam nog en de melkbeker…

Eens zal ik redevol zijn en als gras Eenvoudig en zo zuiver als het licht, Wanneer ik wonen zal, in eerbied op De wijde aarde voor mijn kleine broeder. Spreek niet van Liefde - Liefde is te veel, Spreek niet dit tedere oneindig woord, Dat mij maakt bevende en stamelend, Spreek slechts van Eerbied - spreek van hem, Daarvan - wanneer…

De regendruppels krinklen Belletjes op het water, Het ranke riet wuift ze gedag, De zonnestralen maken Vele kleine regenboogjes, De pompebladen wiegen Zachtjes in ’t ochtendbriesje, De witte en roze bloemen Wiegen met de bladen mee. En ik, ik zie het aan, geniet, Ik geniet voor twee.…

Nederland niet alleen van blanke mensen al zou deze Fvd partij het graag wensen dit land is geschapen voor alle anders uitziende mensen door de heilige Schepper lees over Hem luister naar Zijn liefdevolle stem uit uw aller mond klinkt zo'n akelig horende haat hopelijk komt schitterende Jezus in hun hart zeker…

De inmiddels avondlijke donkere laan Met de lichtval slechts hier en daar Van wat lantaarnpalen en de huizen Achter hun zomerse voortuinen Waar hij schitterend op een filmset Zich waant en binnensmonds lispelend Met geaffecteerde stembuigingen Zijn geheugen traint in het pretentieus Articulerend oprakelen Van historische redevoeringen…

Zomer in aantocht. Ik bloem de lente in zweetdruppels, In d'ochtend dauwen parels vocht van blad naar blad toch snakt de grond naar water. Kleuren versieren de lucht, rozen geeuwen hun knoppen open gaan stralend blozen. Ik kijk glimlach om rozendromen. Wat zijn ze mooi ...!…

Prachtig warme vrucht, toen reeds vuur, vlam boordevol gezellige lieftalligheid Elk etmaal zo blij, dolgelukkig boordevol schatrijke onderonsjes, onafscheidelijk glorieus duo zo totaal, compleet Zwol aan tot majestatisch onbetaalbaar bolero, heftiger ook Krachtiger Wat hielden we van elkaar! Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend…

In een aqua blauwe ondiepe stroming galopperen zij briesend en dravend door ‘t getij Staartje in staartje, altijd trouw krullen heilig als teken van verbond in het kristallen paleis waar het zoutachtige dromen vond Batsen golven geliefd mee professioneel als zoute toeschouwers in een zee vol geheimen voor eeuwig in samenwerking verbonden…

Achter het IJzeren Gordijn was de wereld klein genoeg om te kunnen dragen Grenzen lagen vast, wegen eindigden waar ze moesten eindigen en achter elke muur woonde een vorm van duidelijkheid Toen vielen de stenen. De horizon schoof open landen werden bereikbaar mogelijkheden vermenigvuldigden zich als deuren zonder einde Maar overal…

Het is niet dat de erwt per definitie verlangt naar een lieftallige prinses om een gehele prinsessennacht op zijn ronde groene rug te liggen en er is ook geen sprake van een gezonde vergissing wanneer er toch een leuke meid komt logeren om over adel en zakelijkheid te dromen met een zuiver stemgeluid het is de erwt op zichzelf die…

vroeger stond het telraam rechtop alsof cijfers zich nog lieten opvoeden de juf schoof kralen van links naar rechts met het vertrouwen van iemand die dacht dat tellen hetzelfde was als weten wij knikten maar er bevond zich iets vreemds niemand hoorde een tik geen schuivend hout geen vallende kraal maar bij het ochtendlicht…

Door loof en naaldtakken waaien onbelemmerd de namen Olterterp en Lauswolt eensgezind door elkaar heen Cornelia weert vriendelijk nieuwsgierige wandelaars bewaart binnen haar struweel de rust van alle dieren die zich hier thuis voelen Wallebosch noodt tot dwalen in het rond of naar de verte deze stemmen rondom Opsterlands dorp…

De lofzang van de menigte zwelt aan, een koor dat zonder eigen stem regeert. Zij noemen luid hun dogma de norm, terwijl het vrije woord wordt gecensureerd. Het luide brullen van het grootst getal wist elke splinter van kritiek fnuikend uit. Wie weigert mee te lopen in de val, ontdekt dat stilte als verzet weerklinkt. De blinde stroom eist…

Joris goedbloed van marten den toon Meewarig schertsfiguur zijn lot beklagend Clovis' en clothildes namen verlagend Jemig de pemig als jort kelders zoon Monomane quote-500 kloon Calimero superbitcoinjager Joost van 21 imiterend Mannelijk extreemrechts radikaal Caesars teerling dictatoriaal Jottem blaast zijn lezersviews flink op:…

Wijsheid had hij nooit gehad, Sluwheid des te meer, Hij was evenwel niet Wat je noemt een echte heer. Hij verkeerde In d’hoogste kringen, Wijl die graag zaken deden Met hem, gezien zijn Uitstekende staat van dienst. Duistere zaken, Die het daglicht niet verdragen, Knapte hij voor hen op, Zodat zij voor eigen gewin er Zeer wel bij…

Leeg parkbankje waar wij ooit samen zaten alleen wind blijft In het stille kantelen van de ochtend komt een zachte helderheid vrij die door mijn binnenwereld trekt, een herinnering aan hoe kwetsbaarheid soms het enige is dat richting geeft. De dagen die achter ons liggen liggen niet als gewicht maar als dunne huidlagen die ik voorzichtig…

Mijn troeven uitgespeeld De laatste aas ligt niet rechtop Piekeren, hoe een handicap te toveren uit onbehandelbaarheid die tevoorschijn toveren uit de wondere wereld Het kost me veel energie en tijd waarin ik weinig leef Ik streel de fijne versieringen van mijn toverstok, richt de punt op mijzelf Leef! wat ik leven kan, niet…

vandaag alweer mooi weer de buur verschijnt, hetzelfde weer we knikken naar de blauwe lucht alsof daarin iets groots zucht van mei naar juni is het snel gegaan van daar naar vroeger nog sneller gedaan een stadhuisplein, een koets, een vorst een eeuw die naar wat zonlicht dorst zo groeit een praatje zonder plan van hier tot waar de tijd…

De tafel was vol schalen die hun geuren deelden glazen waarin het licht bleef hangen vruchten die hun kleuren zonder schroom uitstalden alles was aanwezig, alsof de middag zelf zich had neergelegd op het witte linnen toen kwam de passant zijn schaduw streek over de rand een vluchtige aanraking tussen zien en niet zien hij…

Wij schuilden onder dropplend lover, Gedoken aan de plas; De zwaluw glipte 't weivlak over, En speelde om 't zilvren gras; Een koeltje blies, met geur belaân, Het leven door de wilgenblaân. 't Werd stiller; 't groen liet af van droppen; Geen vogel zwierf meer om; De dauw trok langs de heuveltoppen, Waar achter 't westen glom…

Jij en ik we zijn geblessed. Jij en ik mogen niet klagen. Jij en ik zijn soms gestrest. Als het kon zou ik je vragen. Om jezelf iets meer te gunnen en je last met trots te blijven dragen. Het licht dat in je hart schijnt zal het donker doen vervagen. Ik zie wat jouw ogen zagen en zal dat zien totdat ze sluiten. Muur gebouwd en het voelt…

Zo'n tien jaar terug voor haar gevallen; het duurde maar een maand of drie. Toen kwamen drank en jaloezie en achterklap de boel vergallen. Op zich geen grond voor nostalgie - zo ging het vroeg of laat met allen - maar het is vreemd nu ik de smalle doodkist in deze aula zie. Iets wat ik nooit geheel aanvaardde blijkt plotseling ontstellend…

Er zijn dagen in mij, Dat alles anders voelt, Dat de wereld wazig wordt, En mijn contouren scherpen worden, Dagen dat niks meer binnenkomt, Mijn kleuren hun kaders overspoelen. Zonnestralen, dansend door de bladeren, Mij zachtjes fluisteren, Draag het waardig, Laat het stoppen bij jou. Geef de wereld terug, Wat jou ooit ontnomen was.…