Alle inzendingen

Al ging het om gemeenteraden, De Tweede Kamer ging op pad, met flyertassen vol geladen, maar …. heeft het resultaat gehad? Na jaren politieke strijd is Nederland verdorpspartijd.…

Wat zou ik toch graag dat boek willen zijn maar dan moet je goed zoeken Elime het ligt diep verstopt verder weg dan toen jij Mamatova, je liefde voor mij deed ontkiemen skin deep zat je in me maar onder de omslag van mijn huid, goud op snee kon ik jou terug verdienen mijn onyxogen zien jouw diamanten van kaft tot kaft lezen…

De crash is stil. Metaal ligt gescheurd, rook valt als zwarte sneeuw, verbrande olie in mijn neus Ik zit in het wrak, handen op het stuur, ogen op een horizon waar de hulpdiensten nooit zullen komen. Zij zoeken overlevers; ik ben alleen de abstractie van wat verging. Het bloed, de modder, het geschreeuw – laat ze het hebben. Mijn…

Ach, mein liebe herr struik dat van die bokkenpruik was maar een joke, een schertsje van scherzo een kleine boutade die pruik is maar beeldspraak ach had ik hem maar met levensecht haar maar die is voor een pro fessionele poëet een nono als jij en ik niet te betalen het naturel donker op mijn schedeldak heeft na een kuur wederom…

een schrijver is meestal vol lof over de natuur. en dicht verlicht het gezicht van zijn ziel bij het eerste licht in de morgenstond achter mijn bord gezeten, waar ik, enkel tuur bereikt mij het besef dat ik mijn jaarlijkse taken de afgelopen week heb afgerond, het afbreken van takken en ruimen van bladeren waarmee ik mijn binnenste met buiten…

De bakfiets is terug nu met twee wielen en vier kinderen moeder aan het stuur elektrisch ondersteund indrukwekkend vliegt door de stad alsof het niks is recht vooruit alles ontwijkend met gemak en plezier `t is hier mijn verbazing niemand die klaagt de fatbike moet weg de bakfiets mag blijven…

Zijn veren blijven haken, hij wrikt zich los, en -- is geen vogel meer.…

Vannacht stierven er vier bekenden Het duurde lang voordat ze dood waren Soms zolang dat ik er niks meer aan vond De één was nog gieriger dan de ander Ik leerde hun werkelijke zelf kennen Daar werd ik soms niet vrolijk van Maar ik deed mijn plicht met zorg Niet slijmen, wel lachen om de grapjes Aanwezig zijn tijdens de laatste uren Langzaamaan…

Zien, voelen, horen; het lijken willekeurige woorden, maar in de hedendaagse tijd waarin er veel gebeurd We veel moeten verwerken, altijd aan staan; er geen tijd is voor rust en verwerking Brengt ons alle nieuwe inzichten in onze gezondheid, mentale gezondheid…

haar ruimte groeit niet recht maar buigt zich om wat geen antwoord behoeft en juist daardoor precies daar blijft blijft de vogel door het raam vliegen zonder glas te raken en laat een veer achter die langzaam besluit geen veer te zijn en zo haar tafel bereikt bereikt haar tafel,haar wortels en krijgt schors langs haar poten en fluistert…

Lente lacht in onze dalen! ’k Durf niet treden in mijn hof, Vol van geuren, kleuren, stralen, Zonder liedeke van lof. Met de takken, met de knoppen, Lopen al de meisjes uit, En de jonge boezems kloppen Voor de milde Lentebruid. Vreugde, liefde, trooste, zegen Brengt zij in haar bloemkorf mee, Al haar vrienden aêmt zij tegen…

Soms is men zo oud dat men zijn bezit niet meer bezit verhuizers komen met vervoermiddelen nemen de stoel de tafel de tuinpaden het kinderportret het album met namen de vogel en de kat men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt vergeefs mede wat men denkt van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen het gratis glas van het…

Met een collectieve bril lees ik, gewetenloos, binnen mijn kortzichtig bereik, lokale partijkarikaturen. Grillige praatpalen en wortelloze meningen slaan elkaar om de oren met losgeslagen koebellen, zie stoffige strofes en morsige verzen. Mag het journaille opgeschoond? Gereviseerd en gepolijst tonen gedichten, lavendelfris koorddansende…

Droomde hij dat hij een wijs man was geworden, stoere stoner eenzaam op het platteland onzichtbaar voor de media achtervolgt door paranoia zwelgend in zijn intellect het was slechts een droom een fantasie om te ontsnappen. Hij leefde zwijgzaam in de stad met de herinneringen aan journalisten die op een dag zijn hart meenamen het waren…

Binnen handbereik is de teruggedraaide fantasie dat wij sterven, en zij dwaalt door dromen maar wij raken de weg niet kwijt in ‘de profundis’ ondanks de pech van de overwonnenen tot in de verloren hel doelloos stilstaan en zijn is nu ons leven doelloos leven voor de geopende muren was deze leugen vandaag ook onherroepelijk? luide wortels…

Storm loeit door het bos. De boom ligt plat, ontworteld: de ree vindt zijn hol.…

“je eigen ogen staren je al weken aan van het onbedoelde zelfportret egostrelende verzetjes doen daar niets aan af noch jouw knikkenbollen boven mij” zo zei de onbedorven vijver verder vrij van oordelen voordat alle zonnebaadganzen doorgakten tot zonsondergang “maar jij” de aangestaarde schoof de verdenking van externaliseren per…

ik ben een anomalie een stille afwijking in lijn geen buigpunt dat zich voegt geen scharnier zegt zo moet het zijn maar in mij keert iets om een trager innerlijk bestaan verdragen wordt hier Anders geen last die buiten blijft staan maar een dalen naar binnen waar elke stap zich herschrijft want voor zij wordt gezet lost de beweging…

Een oorlog om de aandacht af te leiden? Of eentje om regimeverandering? Of om Iraanse kernbewapening Of Bibi Netanyahu te verblijden? Trump kwam met deze oorlog op de proppen Zodat hij er tenminste één kan stoppen…

als je vooruit kijkt, zie je de toekomst nu even donker gekleurd, geen vergezicht als je naar achteren ziet, bemerk je de zuchten van een aangeslagen bril; in dracht een zwaar of lichtgewicht kijk eens naar links of rechts daar beweegt iets op voeten kijk eens naar binnen en schep daar een wereld die dichter bij je ligt pak je vingers…

Op weg naar zus zat in bus naast mij vrouw die uitstappen wou waar ‘k ook zou We liepen even samen naar het strand ‘t Was nationale schelp teldag vandaag zei zij O, als vlinders tellen, bijen tellen, vogels tellen zei mijn onserieuze ik Het stikte er van messen, krakend onder elke stap De vissers zaten lui op klapstoeltjes Veel…

Onbetaalbaar is de omgekeerde werkelijkheid hoe overleeft hij, rust zij langs de zee vindt hij ooit een weg naar haar, Melopee waar geluk alsnog wordt herboren jij en ik in a paradise regained? naar hoop de weg vragen was toen mijn zorg hoop werd zorg achter gesloten luiken is die werkelijkheid ooit nog herstelbaar? stille breuken…

Het geweldige dorp haalt welwillende wervelwind van stuwen en vorsen vol verlangen naar zich toe gebouwen met daadkracht en strijd om het geld rijzen tussen woningen en wijd boerenland zenden hun stem en waren over heel de wereld nijvere trots van Fryslân schalt door Azië en Zuid-Amerika kunst van beeldhouw- en schilderwerk…

we dragen je naar de ladder de klim naar de sterren doe je alleen we wachten totdat jij Agapi Mou de ster wordt die onze hemel verlicht…

AliExpress of een datingsite. Wat je eraan overhoudt zijn emails. Spam welteverstaan. `Dit past bij wat u gekocht hebt`. En elke dag een nieuwe match. Je hoeft er niks voor te betalen. Het blijft zich maar herhalen. Een goede les in accepteren. En al helemaal niet ergeren. Want dat is nu juist de bedoeling. Je telefoon uit het raam gooien…

de fee sprak in wat nauwelijks nog woog alsof het lichte zonder grens kon zijn alsof betekenis zich daar bewoog waar vorm verdween en oploste in schijn maar onder dat wat geen gewicht droeg verschoof een orde en zonder naam iets dat zich niet liet vangen maar toch vroeg om ruimte die zich sloot in eigen raam nu is de fee verdwenen…

De onvrijheid van de bedreigde - de vluchteling, de burger... De stress van de onderdrukte - de ongelovige, de zondebok... De angst van de minderheid - de jood, de intellectueel... De wanhoop van de verjaagde - de nonconformist, de immigrant... De dood van de aangevallene - de vrouw, de vreemde... wil niet, kan niet, mag niet anders…

Nu is de lente echt begonnen, de vroege vogels melden ‘t al; ik zing met hen een morgenliedje en zie de bloesems overal. Hoe jammer dat er toch nog oorlog en ruzie is, nu hier, dan daar. Er is ons zoveel moois gegeven maar wij zijn dwaas en in gevaar. Nu is de lente echt begonnen, dus laat ons vredevol en zacht elkaar toch tegemoet te…

Kwetsbaar op de grond vleugels drinken zacht het licht veilig in het nu De geur van natte aarde stijgt langzaam op, een uitnodiging om de adem diep te laten zakken. Het ruisen van bladeren filtert het lawaai, totdat alleen de hartslag van het bos nog overblijft. Mijn vingertoppen tasten naar mos, een textuur die langzaam de wirwar in…

Ik vraag God of ik weer mag dichten een gedicht abstract en zonder rijm Hij vraagt of ik dan bij Hem moet zijn Hij heeft blijkbaar humor vandaag of Hij is klaar met mijn geklaag dat ik het maar zelf moet doen een goed gedicht heeft een ziel dat kun je als het goed is voelen is dat vandaag één van mijn doelen ik probeer zelfs een vierde…