Alle inzendingen

De rammelende pannen op de daken…. De tikkende cv, de tak die zwiept…. De kraan die drupt, de deur die nog steeds piept…. De traptree die alweer begint te kraken…. Vertrouwd zijn de geluiden van het huis. Ik hoor ze niet, want hier voel ik mij thuis.…

Zomaar een groet, niet omdat het moet maar jou misschien plezier doet. Zomaar een wens voor wat geluk zonder grens Zomaar een woord ooit vaak gehoord: je bent bemind. Daarom heel graag jou gewenst: het hart van een kind.…

In mijn troebele gedachtewereld ben jij de onoverbrugbare afstand naar toekomstig diep verlangen en ik wil je niet liefhebben met een overbodige woordenschat nu de stilte hier zo teder wordt ik weet, er is geen bomenlandschap op die dwaze maan hier ver vandaan maar het licht is zo zuiver en zacht dat het lijkt alsof je voor langere tijd…

Nu ligt de lucht stil in de haven. Boten ademen tegen de steiger, alsof haast hier nooit heeft aangelegd. Onder het water schuift een oud ritme. Touw langs paal. Een plank die kraakt. Een zak graan tegen een schouder. Tarwe. Uien. Aardappelen. Steeds dezelfde oversteek tussen wal en schip. Op vrachtbrieven bleef soms een…

het is het tegenstaande van al dat kronkelend de geest toebedeeld met grimmige waarnemingen en onberispte uitingen het humeur, de daad van het gevoel dat zich voedt door een voorafgaand spectaculaire reis door het onbekende van al wat voorspelbaar in de geest de tijdspannes betwist in volgorde tegendraads in het spiegelen der gewoontes…

Jullie werk begint waar cijfers ophouden, in deuropeningen, op bankjes in portieken, tussen formulieren en vergeten verhalen vangen jullie elke dag een vallende mens. Jullie lopen niet in stoet, maar in stilte, door straten waar de zorgen langzaam groeien, leggen een hand op schouders vol papierwerk heel gewoon: iemand tot zijn recht laten…

Natuurlijk zijn vriendschappen er ook voor gezelligheid, bevestiging en hulp en om elkaar te ontdekken en te bewonderen maar je hebt ze vooral nodig om jezelf te leren kennen en er een idee van te krijgen waar je leven om draait Vrienden en vreemden verruimen je gedachten, de grenzen ervan Ze richten je blik op aspecten waar je aan voorbij…

Stille tranen, Van innerlijk verdriet, Die zijn er wel, Maar die zie je niet.…

Ecologische systemen functioneren geenszins, door eieren weg te nemen uit nesten van broedende vogels niet door bijeen te rapen wat beschadigd raakt alsof bewaren hetzelfde is als bezitten alsof de natuur behouden blijft door haar uit elkaar te dragen, het onnatuurlijke schuilt in het verzamelen zelf De bij haar strepen niet gunnen…

Terwijl het strand, veroverd door de eb, Natuurlijk door de vloed herwonnen wordt En allengs tot de helft wordt ingekort Ervaar ik weer wat ik ervaren heb: Een kleine jongen ben ik met een schep, Hardnekkig vechtend voor een wankel fort Totdat het weldra toch is ingestort - De zee geeft op het laatst de volle mep, Een klap die onafwendbaar…

Ons lichaam rust wanneer wij eindlijk slapen, Maar meer de ziel van het langdurig waken. Dan rijst zij traag uit haar kortstondig thuis Om tot de droom, die leven heet, te ontwaken. ------------------------------------------------------ uit: Opwaartsche wegen, jrg 9 (1931-1932)…

Schoon is nooit het éénmalig gebruik van een desinfectant, evenmin de tred van een vrouw die duizend treden beklom om daarna te verschijnen in een jutezak Schoon wordt nimmer de was wit te wassen met chloor of het zout der aarde dat zich schoon prijst Schoon zijn geenszins raven voor de ramen hun zwarte vleugels dragen berichten…

Ontwaart u onderweg een geblindeerde limousine een glimmend zwarte four wheel drive van 't type suv geen suffe pick up dodge of multi purpose mpv maar zo'n caddy, buick of maserati dan misschien ...ik doel natuurlijk niet op zo'n elektrische hybride een roze panter die een pienter pookje nodig heeft door intro's van z'n eigen chief inspector…

ik leg mijn herinneringen neer op een mistig maartveld en kijk weg van de populieren die het trieste van jou missen tot waarheid maken jij spaarde jouw leegte ik spaarde mijn hoop tot er een kruispunt was waar schijn en werkelijkheid op elkaar begonnen te lijken wij dansten samen zonder dat we elkaar zagen rondom hetzelfde vuur…

Je zit daar maar geflankeerd door die houten vrouw met borsten die half verscholen in ‘t groen, onder dat gipsen beeld, door lampenkap gehalveerd vrouwenportretten aan wand te scrollen, lezen uit te hangen Zoals ik zo vaak daar maar uithang scrollend gedichten, gedachten lezend.…

De rijst ligt koud op de kerkvloer, verlaten en miskend, ze raapt het op in eenzaamheid, aan niemand hier bekend. Zij leeft in een gister toen de liefde nog bleef, voordat de donkere schaduw over haar dromen heen zweefde. De wereld draait door, maar zij staat stil in de tijd, gevangen in herinneringen en een diepe eenzaamheid. Maar kijk omhoog…

De abdijtoren van Averbode, de koepel met de gouden sterren. In Scherpenheuvel word ik weer deel van mijn ouders, van meester-verteller Ernest Claes, van vele generaties, die in drommen naar het bedevaartsoord trokken. Ik voel hen allemaal. Ook al zit ik alleen in de basiliek.…

Na afloop van door geestdrift gedreven schoolfeesten moet je niet gaan schrijven want dan had je beter op die feesten kunnen blijven schrijf ik nu ik zes keer tien en een beetje ben geworden en mijn gedichtenbundels zijn gaan liggen in het gras tezamen met mijn eigen geestdrift en mijn vertrouwde droomkompas en je weet: ik zweer…

ze zijn de onthutsende, hebben vrees voor ‘ t onbekende, voelen zich een wolkenkrabber tegen de schaduw van een puinhuisje lachen tegen scalpel en stethoscoop wassen hun handen na het pissen wijl neus en oorhaar zich elkaar vinden in de kruimels van de ochtend spreken doen ze, luisteren naar wat zich zwijgend opdient geleerd tot in de…

En nu is hij weg Met gebroken dromen is alles nog maar half Ik moet naar buiten Ik kan alle kanten op maar het is overal hetzelfde De koopjes, de hypes Links rechts vooruit achteruit iedereen in het gelid Links rechts vooruit achteruit daar doe ik niet aan mee Het deugt niet Het heeft niets met mij te maken Ik spuug mijn boosheid…

Mensen van oud Griekenland bezochten de stad Delphi waar priesteres Pythia zich duizelig liet worden door dampen uit een rotsspleet de waarzeggende vrouw stootte dan klanken uit die de wijzen der tempel voor het volk verklaarden deze geschiedenis zweeft al langer dan tweeduizend jaren langs monden en door boeken mag tenslotte de…

Als ik slaap, En dat doe ik best vaak, Beleef ik dingen, Ik gewoonlijk nooit meemaak. Waar mijn brein dat vandaan haalt, Daarvan heb ik geen idee, Dat is zo wonderbaarlijk, Daar zit ik toch wel behoorlijk mee In mijn maag, want ergens komt Dat toch vandaan, Maar hoe ik ook pieker en zoek, Ik kom er niet achter, …………………………………Tant pis!…

Er zijn dagen waarop een naam sneller valt dan de waarheid. Een gerucht heeft geen bewijs nodig, het wordt geloofd. Iemand wijst. Een ander herhaalt. Nog iemand weet hoe het ongeveer zit. Zo groeit een verhaal dat nergens hoeft aan te kloppen om overal binnen te komen. Misschien was er schuld. Misschien ook niet. Maar tussen…

vandaag is de dag besproken met afgewogen woorden in principe onontkoombaar en dagelijks wederkerend als onvergankelijke noodzaak -natuurgetrouw beschreven hoe de laatste weken eruit gaan zien weet niemand wel dat steen zich niet laat roosteren in de middernachtzon alle deelgenoten, stroomdraden dwarsliggers en bovenbazen allen…

Midden in de kring een druppel in het water − regen kust het ven.…

De blinddoek voor haar ogen spaart haar zicht niet niet om de sappen uit één citroen in de ogen van haar knol te aanschouwen niet om de constructie van gedeelde bouwwerken te wantrouwen maar om te zien dat wat niet ziet beweegt haar zwaard is geen lijdend voorwerp maar wordt verwerpelijk wanneer het te zwaar wordt en…

Daar zat De Jonge breeduit te gebaren, Hij sprak met zijn bekende woordenvloed, En bleef erbij: ‘Wat ik toen deed was goed!’ Verstand is niet gekomen met de jaren. Ik had hem daar, zoals hij was gezeten, Verplicht wat frikandellen laten eten.…

We bouwen aan trappen die naar de hemel stijgen hoog prikt het skelet door de blauwe aanblik die zich met diademen van sterren verlicht, rijzen tekenen van twijfel, ontmoediging en frictie aan gene zijde van onze horizon. De taal verenigt, de arbeid verbroedert, en onze zonden en makkes…

’t Gestarnt’, dat de avond wekte in ’t Zuiden Is reeds in ’t spieg’lend meer gezwicht. De maan onthult haar kwijnend licht; En drinkt de balsemgeur der kruiden. De nacht, reeds half voorbijgesneld, Heeft aller scheps’len oog geloken. De tortel rust, in ’t nest gedoken; De leeuwerik bij zijn gade in ’t veld. Zijn…

De wereld was drie weken lang van slag het zag westafrikaanse blauwe haaien zelfs tegen spanje haast victorie kraaien een teken aan de wand - of hard gelag voor goddelijke blauwgele kanaries getemde leeuwen halfzachte germanen geen roem, integendeel, wel marokkanen senegalezen en ivorianen en door de var gefnuikte egyptenaren hun onrecht…