167001 resultaten.
Winternachtbloem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Ze had hier willen uitleggen
hoe het is om in jouw bed te liggen
maar het leven nam haar mee
naar een ander bed in een ander land
en in de nacht wanneer de zombies
tot leven komen in de geurige wind
ziet ze jouw sombere zielgezicht
alsof je nog altijd verliefd op haar bent
onafhankelijk van verstand of wijsheid
simpel in jouw gevoelige…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
246 Buiten raast de storm
binnen weef ik jouw stilte
veilig in mijn geest
De wereld dondert
soms te hard voorbij, een storm van
kleuren, geuren en geluid. Ik sluit mijn vermoeide
ogen om rust te vinden, terwijl je wezen zachtjes in mij landt.
Ik voel de contouren
van je laatste lach, niet als een beeld
maar als een zijdezachte trilling die…
OS en de ezel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
21 Bizar ggr.
Zo staat het in mijn brein gebeiteld.
De ezel vond zijn brug en beklom de Olympus.
De godenzonen strijden om de eer
Ik kleur de cirkels in een vast patroon.
Bizar ggr biedt mij houvast.
Ik laat me niet ringeloren.
Pons asinorum.
Zeus glimlacht.…
Ingefluisterde waarheden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 Het heeft misschien geen enkel nut
dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten
en het is ook maar de vraag
of het allemaal ergens naar toe gaat
soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit
is de leegte onweerstaanbaar optimistisch
positief denken en zo in het leven staan
elkaar altijd na praten, en na elkaar praten
geduld uit oefenen op het…
zonder titel (1)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 de kleine gestalte
die met slanke handen
bezwerend zwaait
naar de eerste violist
die zich stampvoetend
naar de cellist begeeft
die in overgave oor oog
handen biedt aan zowel Addio caro
als aan il cattivo de slechterik
die kleine man niet bang
voor de storm en zijn lot
de hagel die het prille graan
verbrijzelt als de hemel…
WAT HOU IK VAN OPGESPOTEN LAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
24 Wat hou ik van opgespoten land
dus zeker van de helft van Nederland
ik wordt er zelfs uitgelaten van
zeg maar opgewonden van dat opspuiten
land uit water van het meer, de zee
en dan wandelen op nieuwe eilanden
de Markerwadden en droom van IJstad
of de Markerwaard 2.0 met 't Nationaal Park NIeuw Land
zelf geboren op het Rotterdamse Noordereiland…
Waar de Elementen Spreken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Hoor de wind haar zware zuchten
loslaten op rots, alsook op strand
en alle stof weet uit te vegen.
Daarmee houdt de natuur haarzelf
bedachtzaam en wel in stand.
Zie hoe het water geruisloos vloeit
totdat het bruist in een kakofonie
van razende golven.
Al wat onrein is, wordt gevangen in mijn net,
gefilterd en onder schaamte bedolven.
Waar…
Wending
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Wanneer ik mijn vuilnis
mee naar huis draag
mijn half open jas
laat vallen tussen twee
postzegels door
voel ik niet meer
de leegte in mijn zakken…
Ideaal van Babel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Er staat een toren
nog half afgebouwd
door tweespalt hopeloos verloren
geen mens die er om rouwt.
Die toren moest ter hemel gaan,
de mens tot god verheven
zou door die toren eeuwig bestaan
bepalen zelf zijn duur van het leven.
Helaas, de bouwers verdrongen elkaar
eenheid was ver te vinden
nooit kwam die hoge toren klaar
en nooit werden…
zonder titel (0)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
48 de dirigent danste door de
jaargetijden van de rode
priester toen zij aan de witte
stilte van deze winter dacht
hoe het lot haar als een vlok
deed tuimelen en zij zich
niet veel later verdwaasd
bevond op harde grond…
Soberheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 Er wordt gehuild, hoor ik
maar dat ben ik zelf
en dat klopt niet
met mijn leven
het goede leven
waar zovelen van dromen
In de spiegel zie ik hun gezichten
in mijn zorgen en betraande ogen
Ze bedreigen me niet
met afschrikwekkende slangen
Ik versteen niet
niet van honger
noch van gestold bloed
Ik kan meer
delen
en het met eigen…
Gaten gedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Neen.
Zo'n oppervlakkig schijnbaar gat
-
gedicht met een water
ballet zonder zicht
volledig sprekend
monddood gemaakt
de snaren werden doorgesneden
diep in mijn bestaan gekerfd
verstrikt in smalle ruimten
verstikkend
de croton woekerde
volledig doorgedraaid
op zoek naar een plek
veroordeeld tot
niet verdiend
liefhebben…
De geneughlycheden van Ockeloen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
28 Die Ockeloen is,
als je het mij vraagt,
een vreemde vogel
a rare bird, om zo roekeloos
met zijn onvermoede
krachten te smijten
enkel om zijn collectie
peperdure elpees
uit te kunnen breiden
of naar de sterren
in het bos te gaan
om zich er te wijden
aan het musis sacrum,
de geneughlycheden
des gemoeds
maar kennelijk had…
'de geurlozen'
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
27 ‘ik spartel als een vis
in deze hengelloze hoogmis
van wat niet langer is’
maar om dan
zonder treuzelen
die gewelddadige reuzen
van Grutte Pier tot Goliath
het zijn er zat
op te peuzelen
gaat mijlenver buiten
mijn zone van comfort
beter buig ik ze om
een soort van
allegorisch
tot windmolens
'nolens volens'
zo je wilt
metaforisch…
‘Een lotgeval’
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
31 heilige verlangens naar onbereikbare liefde
gewond, licht dooft wijl Orpheus afdaalt
naar de onderwereld in het zicht van Charon
in de lichtstraal houdt zij een witte duif van hoop vast
maar de plek die hij betreedt kan omgekeerd zijn
of een weerspiegeling van wat verschijnt
liefde voor de onbereikbare verheft zich
in die van de vader voor…
Dooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
30 De sneeuw pruttelt zich gestaag een weg in haar eeuwige cirkelgang.
Het vaste molecuul zingt haar zwanenzang tot vloeibare eenvoud.
Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil.
Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen.
Thuisgekomen…
Toekomst
gedicht
2.5 met 23 stemmen
12.855 Ontwaken in de nacht -
de kalmte van dit ogenblik
verbreidt zich achterwaarts
maar is ook vol belofte:
een kachel die nog niet ontplofte.
---------------------------------------------
uit: 'Zeemeeuw in boomvork', 1994.…
HET JONGSTE ZUSJE
poëzie
3.6 met 25 stemmen
4.121 'k Heb een zusje,
Die 'k een kusje
Ieder ochtend lustig bied.
'k Lach haar tegen;
't Lacht, gelegen
In haar wiegje, als zij me ziet.
Hoe lieftallig,
Hoe bevallig
Is mijn zusjes aangezicht!
't Geestig liefje,
't Hartediefje,
Lacht als zij te slapen ligt.
Als eens 't kindje,
't Zoete vrindje,
Niet meer zit op moeders…
Dat glas blijft leeg…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
44 Somber en verlaten
zo voel je jezelf al heel lang
anderen hebben het niet in de gaten
want je verteld het niemand
het is maar gewoon zo
Je wil je glas vol
zoals iedereen om je heen: lachend, dansend, pratend
positief levend vanuit je tenen
uitkijkend op de fantastische toekomst
die je verwacht
Ach, je wil gewoon gelukkig zijn
en…
Hocus Pocus in Hoboken II
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
40 De ontwikkeling van het ik,
het ego,
is een precair proces,
zo blijkt maar weer.
En wat waar,
of waarheid,
is,
is
afhankelijk van
wat je definitie
is.
Ik denk
dat mijn gevoel
mijn gevoel is;
ik voel
dat mijn pijn
mijn pijn is;
ik zie
dat de waarheid
verloren gaat
in de zeeën
van ikken,
van ego's,
die de waarheid
toe-eigenen…
Twee!
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
110 Don’t do it, Mr. President, beware
Het geeft geen pas om Groenland te belagen
U zult in deze opzet nimmer slagen
Wij steunen Deens verzet, ook militair
Ja, Brekelmans blaast z’n partijtje mee
En stuurt nu zelfs niet één soldaat, maar twee…
Leeg hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Ik zie de zon.
Ik hoor de wind.
Ik ruik het gras.
Ik proef de lucht,
maar voelen,
voelen doe ik niets.
Mijn hart is leeg,
wat eens was,
verdween,
kan het niet meer vullen.
Hoe meer ik probeer,
hoe leger ‘t voelt.
Weet niet wat mist,
nergens te ontwaren.
Mijn hart bonst
Zonder doel.
Ontbeert gevoel,
Gevoel dat was,
Verdween voorgoed…
Joris Ockeloen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
51 Wie had het over teveel hooi
op z'n schouders gesproken
welke joris ockeloen sleet
z'n dagen tussen boeken
in het hoge noorden
van de uni van de rug?
Welke studhaspel was zo'n
afgedraafd maliepaard
dat hij tot niemands
verbijstering - althans niet
van het uitzendburo
dat hem dit voorrecht
in de maag had gesplitst
voor een…
hoge bomen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
49 houden van ligt soms verder
dan de eerste gewaarwording
als men de ander ziet door gekleurde ogen
en eerste gevoelens uit de hemel worden gezogen
dan blijkt dat, in de loop der tijd er
verschillende films worden getoond
met ieder een eigenaardige regisseur
het script is wellicht nagenoeg hetzelfde,
vol verlangen en beelden
maar de uitvoering…
VOORJAARSSTRIJD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
32 Het kleine boompje
hangt zielig gebogen neer;
zijn twijgen zijn zwaar
van gele katjes vol kracht
voor hun komend kort leven.…
Het warme vest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
51 Je bent hier met die stille warmte
om een eenzame vrouw te troosten
omdat dat haar verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
is zij niet meer zo slim als voorgaande jaren
je kunt het de kunst van het weglaten noemen
dat ze het nieuws niet meer volgt en zich afzondert
van de werkelijkheid die in het journaal komt
vergeten…
Hocus Pocus in Hoboken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
98 Hij liep naast je, maar jij zag niets.
Niet zijn ogen, niet zijn stilte,
niets wat hij brak met elke adem.
Hij sprak, maar zijn woorden vielen
tegen, op de grond
als hopeloze scherven.
Hij is er niet meer, niet
in jouw wereld, niet
in die van ons.
Hij is verdwenen, uitgewist,
vergeten
voordat hij schreeuwen kon.
Hij is weg,…
VOC-mentaliteit
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
108 New York heette voorheen Nieuw-Amsterdam
Die slimme Donald zal dat vast wel weten
Al wil hij uiteraard wel snel vergeten
Dat Nederland Manhattan overnam
We moeten daar de boel weer annexeren
En tegelijk zijn Groenland adopteren…
De croton
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
31 Verstikkend ruimte
innemend
mooi
voelde
de ontsnapte
ademteug
verdiept in
groeizaam samenspel
opgelucht.…
Jachtsneeuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
32 Jachtsneeuw
De winterlucht spant zich samen,
donker aangeslagen.
Zij draagt het weten met zich mee
van een bui die nadert
en niets vragen zal.
Zelfs de laatste bladeren,
schraal vastgehouden
door takken zijn in spanning,
ritselen niet,
maar trillen,
vóór wat komen gaat
voortgedreven door een jachtig wit.…