Alle inzendingen

Mijn stappen, Vertraagd, In een wereld, Die versnelt. Mijn hand, Rustend op een leuning, Die nergens, Heen leidt. Mijn lichaam, Gevangen in stilte, Terwijl de wereld, Verder schuift. Mijn scherm, Vol levens, Die sneller gaan, Dan ik kan bijbenen. Hun stappen, Lijken groter, Met dromen, Die meteen Uitkomen. En ik, Te…

“We doen dit jaar maar geen parade, want De kans is levensgroot op grote brokken.” Die Poetin blijkt gewoon een held op sokken, Uit angst voor drones kiest hij voor een bestand. Zijn ‘speelgoed’ blijft drie dagen lang op stal, Zoals altijd komt hoogmoed voor de val.…

Ik heb de afgelopen dagen heel slecht geslapen door stress in mijn hoofd kom ik bijna niet uit woorden mede door hartkloppingen is mijn lichaam volledig uitgeput Het begon een jaar geleden met een afschuwelijke nachtmerrie over een gifgroene duivel die mijn hoofd uitperst als een rijpe citroen en het sap daarna opdrinkt met een valse…

Ik voel het diep vanbinnen, de jaren die beginnen. Mijn haren stilaan grijs, de tijd vraagt soms zijn prijs. De dagen gaan zo snel voorbij, maar ergens ... leeft het kind nog steeds in mij!…

Smelt het zand in je handen geef de eilanden overvloed verlang naar vuur eer het struikgewas walmt vulkanen in slaap vallen onder de gordel ‘t ijzigste die maan missende raket of een gemaakte sweater voor de leegte van de eilanden de ander zijn ledematen verbranden in de zichtlijn van zo’n verreizende bron…

Een volk uit de mist komt over zee en landt op het groene eiland. Aan de westkust, rots en strand — zwaard van licht in de hand in hun land van overvloed. De koning neemt het land en spreekt de steen in zijn zilverhand. *** In het land van overvloed stenen heuvels in het groen, trekt de mist op naar zee. Naar het westen drijft…

Door Gedichten.nl Leid ik een heel nieuw leven Het knappe, vind ikzelf: Ik ben zo gewoon gebleven Ik heb een vrij bescheiden harem Slechts 1 jacht met gouden plee Ik schrijf mijn zeer hoogstaande rijmsels Sinds vorig jaar in Saint-Tropez.…

Overprikkeld Er is geluid Constant geluid Altijd aanwezig Nooit stil Geen rust Ik wil rust Ik wil stilte Geen geluid Waar is het stil? Niet in mij Waar kan ik de rust vinden? Niet bij mij De dood Zal dat mijn enigste plek zijn van stilte? Mag ik dan eindelijk rusten Ik wacht af Verlangend naar stilte en rust…

Waar verre ruige horizonnen zich uitstrekken in gebarentaal van stille luwte en intieme rust ben ik de naamloze uren verloren door al mijn mentale tekortkomingen in bezinning die er zuurstof vindt.…

Ik ben een eenzame beuk, In een woud dat nooit zwijgt. Omringd door stammen die fluisteren, Groen van hoop, goud van tijd. Mijn wortels raken anderen, Zoekend naar warmte in de grond, Maar als het stormt, Stop ik met praten, En houd ik mijn mond. Ik ben een kale beuk, Die haar bladeren, Vol warme tinten, Heeft losgelaten. Kleuren die…

De Reizende Dichters Ja ik weet het het is lang geleden Dat ik op Goeree overflakkee had opgetreden Voor publiek Van Ooltgensplaat tot aan D,n Diek De Reizende Dichters Ik heb er toen van genoten Maar het leven gaat door Dus is het hoofdstuk nu afgesloten…

Achter de verhalen van vervaagd behang en onder het vale gangkleed geveegde naar de ronde tafel waaraan gegeten moest en zou worden van de breekbaarste borden beladen onder het gewicht van verledens door de steden van weleer en de graven ten lande Het waren de kauwen en de meeuwen evenzeer zij schreeuwden het uit door de jaren heen…

geen celdeling noch metabool gerommel ‘the devil has left..’ het lichaam de tempel van de geest geen suikeropname noch stoute weefselfoutjes ‘die linke Seite..’ van 't gelaat die in schoon daglicht blaakt dan de achterzijde van het onderste deel ‘respirer à travers..’ hupsakee naar het bovenste mee alsook de rust op de rug door…

oeverzwaluwen zwieren natuurlijk laag over het water de lepelaar waant zich een ware Jezus met zijn poten diep in de drab een uitstrekkende zwaan kijkt toe hoe ik hier rondstap langs rietsigaren onder de rook van de mens en talloze boterbloempjes voor mijn neus gedrapeerd een meidoorn weer en rollend door de klavertjes zie ik…

We hebben niets dan woorden, niets dan vele late uren. Een scherm dat mij weer licht geeft, in een kamer zonder wind. Jij zegt niet wie je bent. Ik vraag het soms, voorzichtig. Alsof een naam te zwaar is, voor wat ons al verbindt. Toch ben je dichterbij dan de mensen die ik ken. Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen. In kamers…

Er klinkt een liefdesliedje uit een land, Dat zich bedreigd voelt door de Palestijnen, En liever al zijn buren ziet verdwijnen, Actief neemt Israël die zaak ter hand. Wie kan nog kijken zonder kromme tenen? Dit jaar is Eurovisie om te wenen.…

ook al is zij als de dood en onaantastbaar de herinnering blijft als dagelijks brood, zo lijkt . gelukkig zij, die drinken uit de liefdesbeker getroost zij hen, die zich aan de toekomst kunnen linken: de tijd maakt een mens weer voor even zeker en weker . overwinnen is vaak overleven door boven verwarring uit te zweven om dan weer…

Tussen glazen aan monden hangt een zweem van Java een vinger kruist het glas langs mijn kruk ademt de rook van Merapi boven het hout een metalige klik vanille raakt jasmijn en een leren jas de kleur van lava warmt mijn voeten hoor in de verte gerommel van koekjes in blik…

Wachten tot de razende stormen uitgeput gaan liggen Vechten zo moedig Schijnbaar tegen beter weten in Zo veel zo vaak en onverwacht het zwart van de nacht Schijnbaar tegen weten in vlieg je jij vliegt Zo gewoon zo bijzonder vloog jij door…

Vandaag kijk je terug, in tinten of zwart en wit, naar alles wat geweest is, alles wat nog in je zit. De dagen vol verhalen, van lachen en van pijn, ze hebben je gevormd tot wie je nu mag zijn. Dus treur niet om wat was, laat het verleden vrij, want niets blijft ooit hetzelfde en dat hoeft ook niet, het is voorbij. Wat…

De stad raast in beton en grijze ruis, maar hier, achter mijn ribben, trekt iemand een sluisdeur open. Het begint als een trilling, een koel zilveren lint door de droogte. Ik hoef niet te sturen. Ik hoef alleen te drijven op deze vloeibare jubel die weet waar de zee begint.…

Betalen zullen ze die 21.000 Nederlanders Staatsburgers terugbetalen zullen ze die 170 miljoen studieschuld die studenten, die 'onbereikbaren'!, niet 'rijkbaren'? ze, de, onze Belastingdienst heeft ervaring met o.a. de zorgtoeslagen, terug betalen zullen ze die ouders van die kinderen, anders!! Nederland ,neen, is niet het beloofde land…

Een goedemorgen meester Winder X "U van hetzelfde, vader Hindert Nix hoe maakt u het, psychofysiekmentaal na doorgelicht te zijn in 't hospitaal qua pet f18 fdg lx?" O dank u, ja, wat zal ik ervan zeggen primair cutaan is er normalisatie en links in het gelaat geen aberratie die plant die mij vleesetend maltraiteerde vertoont geen…

Leiders van veel grootse landen verzamelen vooral jaknikkers in hun kring vertrouwelingen hij houdt ze dreigend in zijn handen die gedweeë hielenlikkers deze verblinde volgelingen tillen hun leider op het schild die slaat daarna heel wild naar elke vrije demonstrant en vermeende tegenstand met afwijkende opvattingen een veronderstelde…

Mijn wintergedachten gooi ik weg de planken in mijn hoofd sop ik af ogen, neus en oren gooi ik open voor de lente, kom zacht in lange halen met je nagels over mijn rug tot het genoeg is Dan mag je verdergaan mij van mezelf laten genieten en langzaam verloren gaan in mij in mijn verloren zijn in jou nergens en overal uitgestrekt in een…

Wijsheid draagt goud in handen, diamanten en briljanten lucht paleizen met witte stranden zij fluistert ons stilletjes toe tijdens regenachtige nacht onder schaduw, sluimer zacht als bestemming, zonder doel Niemand heeft haar ooit gevonden want wijsheid gedijt onzichtbaar tussen dromen in het labyrint van verloren uren waarvan geen uitgang…

Geen strijd van goed of kwaad maar lagen waarin stilte staat een schaduwvorm een lege huid een naam die langzaam dooft van binnenuit geen wolven in het innerlijk veld geen tanden door verhalen geveld slechts gestalten zonder gezicht, bijna mensen in tegenlicht de donkere kreeg de meeste tijd gevoed door zwijgen, angst…

Zelfs het lege veld vol beweging die niet stopt- gras dat teveel weet…

Kent iemand dat gevoel: 't is geen verdriet, 'T is geen geluk, geen menging van die beiden; 'T hangt over je, om je, als wolken over heiden, Stil, hoog, licht, ernstig; ze bewegen niet. Je voelt je kind en oud; je denken ziet Door alles, wat scheen je van God te scheiden. 'T is, of een punt tot cirkel gaat verwijden; 'T is, of een cirkel…

onder wolken vogels varen onder golven vliegen vissen maar daartussen rust de visser golven worden hoge wolken wolken worden hoge golven maar intussen rust de visser --------------------------------------------------------- uit: 'Van de afgrond en de luchtmens', 1978.…