Alle inzendingen

Toen wij op vakantie waren en continu de tijd vergaten Onszelf dagelijks moesten samenrapen Hield je mijn hand vast bij het rennen Trappen af Nieuwsgierig naar de winkels De stad rook verschillend Maar altijd helder In de metro, in het park Tussen de gebouwen Liepen wij samen, met vele vreemden, het museum in…

Het wortelen van onze vriendschap kost de nodige moeite, nu de weg naar dichterbij plaatsvindt via jouw hart. Maar op het slingerpad naar jouw dromenland verbindt zelfs mijn meest eenzame stilte de eenvoud van jouw dromen met een werkelijkheid die ik als onbestaanbaar had verwacht. Waar de wereld soms kil is en doelloos lijkt, vonden wij…

Misschien is taal slechts wat wij bouwen rondom wat wij niet kunnen bereiken een brug van klanken, zorgvuldig gelegd tussen twee oevers die zich nooit verplaatsen wij noemen het verstaan wanneer woorden de overkant bereiken maar soms komen zij aan als iets anders, een vogel wordt een schaduw een hand wordt een gebaar de stilte…

hij vond in het gras wat niet af was ogen dicht oneindig vergezicht begint het begin bij wat is, wie hij is en wat dat is eigen overstijgen en door anderen zien ontdenken, doen wie we zonder zijn achteruit dalend wenteltrappen, diepten niet betreden of moed indrinken we ontdiggelen scherven tot vazen stil even... tot er van taal…

het druipt als kleverige regen uit een tengere wolk, vloeit zich drupsgewijs uit over huid en het ogenspel dat dit fenomeen met de scherpzinnigheid van daad en spel bespeurt het voltallige in rangorde geënsceneerd raakt de tijd met kleine stapjes en acteert de lange weg die reeds in heugenis gelegen het vervreemde aanschouwt met het vermogen…

Dionysos gevolgd door bacchanten En van wellust bezeten saters Op weg naar het bacchanaal, Orgie van drank en sensuele lust. Gekleed in alleen een kroon Van klimop en volgegoten Met wijn zich overgevend Aan sensuele dans en seks. Hét ritueel van de arme Grieken Die hard moesten werken Om ternauwernood te overleven. Bacchanalen waren…

De oproepen kammen de wijken uit Ze maken de huizen leger en mensen incompleet Ook zonder gesneuvelden lijden we al verlies, laden we door de dag seconden met tijdloze verlangens en blijven de nachten donker hoeveel sterren er ook zijn We wachten op de nieuwe maan en het levend terugkeren van de onzen en hun belagers Geen gesloten…

Stil op de distel het bruin zandoogje rust, zacht in het middaglicht In de stille ruimte boven het gras zweeft een aanwezigheid die niets opeist, een beweging die de lucht zacht opent, alsof een gedachte vorm krijgt zonder woorden. Haar vleugels tonen een kleur die niet wil schitteren maar zich rustig laat zien aan wie blijft kijken,…

het droeg het fladderende van het onbekende een krakend tjilpen dat kriebelde jeukte door gebrek aan muggenolie muggenbeten werden gevolgd door stekende limonadewespen in augustus wanneer het zoete ontbrekende brak in wanhoop vluchtend altijd onderweg geen rust voor een drukke uit de inkt met onrust en onzin gevulde agenda bewogen…

Soms moeilijk,
 altijd zelfverzekerd.
 Soms daadkrachtig, 
altijd liefdevol. Soms eigenzinnig,
 altijd empathisch.
 Soms standvastig,
 altijd openhartig. Soms gereserveerd,
 altijd respectvol.
 Soms even anders,
 maar altijd mijzelf. Geef ’t de tijd,
 en men zal leren.…

Zegeningen Meditatietrouwvolheid Onvoorwaardelijk…

dat trucje met de stroop rond de monding steken appeltaartgeur schrijven en iets werelds verkopen alsof alles met zoet begint alle schijnbewegingen om die gevoelens te verrijken die al na-ijlend nijd delen doordat zij nou eenmaal graag op-tijd-zijn mijden als poortwachters slapen op de donk’re ogenblikjes in stiltes zonder zoentjes…

Over heiden, over venen, drijvend in de hoge lucht, Door de avondgloed beschenen, trekt de wilde kranenvlucht. Uit het koude Noord verdreven, reppen ‘t machtig vleuglenpaar, Wenden zij naar ‘t Zuid de steven, Zweven over, schaar bij schaar. Boven sluimerstille heide waar geen voglenzang meer schalt; waar het leven langzaam scheidde en…

De zomer kan me gestolen worden. De ramen open op het gekkenhuis Der wereld. Het knarsend etsgeluid Van het geschreven woord. Een nagel krast Het marmer tot wit stof. Het gouden kalf Verdrinkt in schuimend biest van de profeet. 'Gij zult geen andere goden!' Kalm nou maar De sleet zit in de baard van kemelhaar. Een korte broek geeft brandnetels…

Mark Zuckerberg zit flink in de puree De klagers vinden Meta-apps verslavend Veel jonge levens worden zo gehavend Zelf denk ik echter: joh, dat valt wel mee Helaas geen tijd nu voor een leuke clou Ik moet nu echt weer snel naar Insta toe…

Mocht ik nog één maal die euforie Beleven van vlinders in mijn buik, En weer vliegen naar ’t hemels Genot ik ervoer bij de liefdes 'k had, Dromend herbeleef ik van weleer, En herinner ik keer op keer, Ik lange niet meer proeven mocht, Liefde mij nooit meer bezocht. Het verlangen houdt mij fier, Al is mijn leven vlak, Wijl ik d’liefde…

het vuur verdampt het water het water dooft het vuur zo geven zij zich het vuur en het water elkaar bevrijdend keer op keer vertederd aan elkaar zo zijn zij telkens weer elkaar…

Dit is een vogel en hij wekt mij alsof hij geen vogel is en alsof ik niet verloor van die afgrondelijke, donkere slaap want dit is een vogel en ik bevrijd hem alsof hij een vogel is die me klapwiekend wakker houdt Het onvermogen om te breken Het zich vertakkende verlangen naar aanhalige armen in de woestenij van de eenzaamheid. Want dit…

Niemand gaf de zwerver een blik waardig, niemand wist dat hij ooit een duurbetaalde registeraccountant was. Niemand zag hoe zijn ontslag zijn leven brak, hoe zijn vrouw hem verliet hoe hij diep in zijn vuilniszak nog altijd een foto van haar bewaarde. Niemand zag hoe de alcohol hem stukje bij beetje kapot maakte, Niemand zag hoe in die gebroken…

vanachter de dikke muur die ik zelf niet opgetrokken heb die ik zelfs onwenselijk acht word ik bekogeld met stilte ik probeer gaten te slaan in de verblindende woede om schijnbare tegenstellingen die in elke leegte ontstaan alsof meningen uit duimen komen van gebogen nekken die bedorven of verzuurd zijn door het ritme van de tekens…

geen voorbeschouwing wel erflatend artefact in aarde te ontgronden dagzoom, stuifmeelkorrel luister hoe verweesde stilte de vertelling overmeestert strak uitgelegd liggen de iconen meerdaags ongezoet bijgezet in praalgraf -foto’s ontbreken menu noch maaltijd, alles van cijfers ontdaan voren en sporen doorakkerd ga terug met…

Werkloosheid en onredelijke eisen: je kunt pech hebben van school komen in een tijd zonder mogelijkheden en na gaan denken over wat het allemaal voorstelt die gemiste carrières die mogelijkheden die je maar moet zien waar te maken zonder teleurgesteld te raken omdat je zinvol had willen leven goede dingen wilt doen voor mens en…

neonbanden aangetrokken in stilte voelbaar een onheilspellende dreiging hangend boven de tuin ze zaten dicht op elkaar onder dalende druk regen zonder vragen met gaten in de sokken opgehokte stokken in neonhokken…

Zij ziet mij zitten, starend door het raam, Tot mijzelf komend voor stromende taal; Hij, met de zachtste ogen, noemt de naam Van kromme wegen en verzonnen praal. Ik laat mijn leven bloeien op de site, Aan alle lezers met blijvende dorst; Daar, voor de hoogste harten, waar het draait Om kloeke zinnen als smaakvolle worst, Waar ik de droogste…

Leonoor, mijn lieve licht, Voor uw oog de zonne zwicht Met haar blonde stralen, Die gans niet, in mijn gezicht, Bij zijn glorie halen. Vonken folie aan die git, Gitten met uw gouden pit, Bliksemt niet zo fellijk Dat het hart, dat u aanbidt, T' ene maal verwellek. Lieve Leonoor, gij moordt 't Harte dat u toebehoort Met uw lieve lonken…

Hoe ziet hij er uit? Strak. Hoe is-ie? Stoer, maar ook lief. Wat voor kleren draagt hij? Stoer, maar wel netjes. Hij heeft een strakke trui. Laatst belde hij. 'Hallo met Anjo.' 'Waarom bel je?' 'Zomaar, ik wou weten hoe het met mijn grote zus is.' Lief hé? Ik wil wat vaker bellen. Dat is toch wel belangrijk. Is hij al eens bij je…

De Beul van Bosnië, hij is gestorven De opgelegde straf was: levenslang Voor velen veel te mild nog, ben ik bang Die man was immers in en in verdorven Hij stierf in hechtenis, zoals bedoeld Ik ben benieuwd hoe Karremans zich voelt…

Ik rij op diesel in de invalide-bus van mijn dochter Giulia maar gisteren reed ik met haar ook op water van Doorn naar Amsterdam terug zeker 30 centimeter water en de wind smakte tegen de bus maar ik hield rug en wagen recht ik dacht wel aan de Bijbel Jezus die liep op het water en de harde wind trotseerde ik bracht mijn dochter…

opeens loopt er iemand voorbij die je even langer aankijkt niet omdat je hem kent maar iets in zijn gezicht blijft hangen een lijn langs zijn ogen hoe hij zijn hoofd houdt je zet er geen naam op en toch neem je hem mee naar huis ooit staat een jongen voor de spiegel ziet een gezicht dat hij kent maar niet van wie zulke gezichten liggen…

Je had er niet moeten zijn Toen we elkaar ontmoeten Je had er niet moeten zijn Toen we elkaar beter leerde kennen Je had er niet moeten zijn Toen we het erop waagde Je had er niet bij moeten zijn Op al die gedwongen momenten Je had hier naast mij moeten staan Zodat ik nog eenmaal, in je hand kon knijpen…