169105 resultaten.
Jouw naakte verleden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
38 Alles wat je niet hebt
is opgeschreven in een boek
voor later als je niets meer hebt
om te liefhebben zoals de wind
bloemen die blij zijn met jouw glimlach
een zon die over de middag waakt
en er is nooit een ooit
nu jouw naakte verleden knaagt
aan nieuwe liederen vol heimwee
misschien mag je even vrolijk dansen
met een dichtersvolk in…
Roekeloze tenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
33 hij stak de
regels
over alsof het
smalle sloten
waren
tussen weilanden
in november
niet rebels
eerder moe van
het wachten
aan de juiste
kant
hij liep door
rode lichten
met de stilte
van niemand
die
nergens meer
op stapt
mensen noemden
het roekeloos
maar
ze zagen niet
dat zijn tenen
overstaken
zie hij brak
uit patronen…
Onder Slapeloos Licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
23 Niets verdwijnt
nog werkelijk,
misschien daardoor
een beladen bestaan
alles blijft hangen
geluiden overal
overstijgen
tot menselijk
verval
gedachten die zich
blijven herhalen
alsof tijd zelf
vergeten is
zelfs stilte komt
nergens meer tot
haar rust
ik probeer soms
mijzelf te verlaten
maar het denken
blijft bewegen
in de…
Hij stofzuigt en poetst
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
36 Hij stofzuigt en poetst
tevens de wc
en neemt de badkamer mee
doet de vaat met de hand
de was in en uit de Miele
hangt, vouwt
maakt alles netjes aan kant
Hij lapt de ramen
boent de vloer
de trap en het gat
verzorgt vers voer
en andere benodigdheden
om eenvoudig te leven
Hij loopt alle dagelijkse ronden
ook al is het hondenweer
plakt…
Ongefilterd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
23 Woorden zijn geen keuzes.
Een nasleep
van iets dat zich al voltrokken heeft
voor het begrepen kan worden.
Wat “ik” noem
is meestal te laat.
Een registratie
dat al geschreven werd
in de marge van bewustzijn.
Soms lijkt het op betekenis.
Maar betekenis is sloom.
Te traag voor wat hier gebeurt.
Dus corrigeer ik niet.
Ik laat het gebeuren…
Deus A.I.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
98 Soms sta je stil, of liever, je geest,
bij wat je ogen zien, terwijl je leest,
met je geestesoog, mentis oculo
hoewel dat woord zelfs voor Deus A.I.,
god der kunstmatige intelligentie
niet bestaat, niet te vinden,
ongedocumenteerd
een neologisme dus, onachterhaald
een soort Lof der Zotheid maar dan
in 't kwadraat
voor Erasmianus Roterodamus…
De Aanvaarding…
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
153 Soms is het lot zoals het is
als een enorm rotsblok in de weg ligt
kun je duwen, tillen, trekken
Soms kun je iets niet veranderen
zoals de kleur van je ogen
je kunt wensen, smeken, hopen
Soms is wijsheid af te wachten
te aanvaarden door als een bloem
op de wind mee te buigen
Want dan is de toekomst al beklonken
door hogere kracht…
Hoop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
24 Toch is er hoop, ondanks de stilte,
het wachten op reactie die ik vroeg,
maar ooit zal wel een antwoord komen
maar nu is misschien nog niet de tijd.
Mocht toch mijn ziel het wachten dragen
en weten dat er straks weer zon en licht
zal zijn en oeverloos verlangen
en dat er appels aan de boom gaan hangen.
Durf wachten, vragen, zoeken en vertrouwen…
Het laboratorium van de zin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
50 Wij staan op de rand van de afgrond
en in plaats van te vallen,
tekenen wij een brug in de lucht.
Niet God schiep de betekenis,
wij hieuwen hem zelf uit de harde rotsen
van een zwijgend universum.
Er is geen blauwdruk vooraf,
geen kosmische hand die ons opvangt.
De hemel is een leeg canvas
dat angst aanjaagt tot het glanst.
Kijk hoe wij…
Opgaan in iets moois...
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
37 Lekker gegeten?
Voldoende gedronken?
Bijzonder contact gehad?
Jouw muziek speelde het klaar.
De entourage was exact gekozen.
De juiste bloemen stonden op tafel.
De avond viel romantisch.
Men had begrip voor elkaar:
gedichten werden volkomen begrepen!
Kunstzinnigheid schept voorwaarden.
Daar was men het over eens.
Betekenis geeft dan…
Platitudes
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
52 Hier sta ik, mijn krakende
botten geleund
tegen een marmeren witte pilaar
op een eeuwenoud plein aan de rand der boulevard
ten dode vermoeid maar niet opgegeven
na een dagen en nachten gevaarlijke passage
door onstuimige woelige baren
zwaar en kortademig en onbedaarlijk
mijn krachten niet sparend
met enkel de schikgodinnen
voor ogen…
Tot hier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
18 In het duistere onder
van de toren vangt alleen
het koord licht, heen en weer
onder het luiden van de klok
Meteen komen er mensen
af op het schreeuwende geheim
/ Er is nieuws, het laatste nieuws /
en ze becommentariëren het touw
(nette mensen zijn ontmaskerd
hun nevenbelangen onthuld
en ondergrondse netwerken
ontknoopt)
maar…
IN EEN WERELD DIE NIET DE ONZE IS...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
28 Ik raak niet vertrouwd met deze wereld
hoe ik ook mijn best doe
in zuid, noord, oost en west
de pest aan het goede
mee trouwen zit er dus niet in
huwelijk bij voorbaat gestrand
ook niet samenwonen, zelfs samen komen
stuit tot afkeer van mijn zijn
ik ben zeker niet de beste
maar ook niet de slechtste
vandaag 42 jaar geleden mijn man ontmoet…
Kalverliefde
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
64 Eerste schoolbel
jouw lach blijft nog even warm
in mijn borst hangen
In het eerste trillen tussen
ons opent zich iets wat nog geen naam
draagt, een zachte spanning die door mijn borst trekt
alsof mijn lichaam eerder begrijpt dan mijn gedachten wat ontstaat.
Er hangt tussen ons een
lichte onhandigheid, bijna teder in haar
aarzelende warmte…
Doorgeploegd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
44 Hier lig ik, leeggetrokken
grond die doorgeploegd werd
wachtend op weer nieuwe zaden.
Ik ben in mijzelf gekeerd
luchtig omgedraaid
in verhelderend licht
zonder rancune
onder het oppervlak.
Mijn bodem is behoorlijk bereikt
wat groeien wil bezwijkt
hier op en in mij
waardoor kunstmatige shit stromen moet
uit die spuiten van de mens.…
Landelijk tafereel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Aan de einder draaien wieken,
Torens spitsen recht omhoog,
Rijen wilgen en populieren
Perspectieven ’t weidse land,
De rug krom gebogen leunend
Op een stok, staart d’oude
Naar verten achter d‘horizon.
De zon brandt in het zenith,
’n Leeuwerik zingt hemelhoog,
Koeien loeien, schapen blaten,
Kikkers kwaken in het kroos,
Dat d’eenden gulzig…
BLOED ZIEDT
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.453 Bloed ziedt
in mijn lied.
De vlam is luid.
Mijn hart brandt uit.
Is mijn eeuwig het eeuwig niet?
Mocht mijn eeuwig het eeuwig zijn,
Liefde, om uw lamp te voeden,
wil ik eindeloos verbloeden
in zuivre pijn.
---------------------------
uit: Meidoorn (1925)…
het netwerk gloeide
gedicht
2.3 met 53 stemmen
13.569 het netwerk gloeide
aan de hemel
waren opwellingen te zien
uitlopende kiemen
waar je ook ging liggen
flonkerde het
er ontstonden gebaren
uit een rafelige flits
van een vrouw
die lam van de hitte
aan de rand van het water
bij elke ademhaling
zichzelf leek te beademen
als houtskool
drie zwarte vlammen
nu ze de handen in de…
Oude Kat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 Je bent een oude kat
Je lijkt je leventje soms zat
Ik heb je meer dan 18 jaar
Maar nu is het bijna klaar
Je bent nu sloom, je was ooit wild
En je vachtje is vervilt
Niets krijgt jou meer op de kast
Dat lukt niet met je oude bast
Met het verstrijken van de tijd
Raak ik steeds meer van je kwijt
Het moet zo zijn, het doet me pijn
De tijd…
Essentiële bomen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
87 Dorstig van honger lees ik toppen
van achter naar voren in het bos
onder een valwind geprint beklim ik
het woud van roterende klonen
waarin ik essentiële bomen vind
bloedend tot op de sokken gekapt
blader ik mee met het volk van Kronos
lees van de oude Skoda van Janos,
het dronen van molens, dispenserende vrouwen
verwaaiend op het recht…
Etsen of krassen?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
63 Is een herinnering
als eenmalig uniek
onherhaalbaar moment
in de eeuwigheid
verdwenen zodra die
de schatbewaarder
van neuronale
memorabele etsen
eraan herinnert
dat hij nog staat
als wachter aan poorten
van weliswaar
fictief-spatiële
doch onder normale
omstandigheden
voor hem niettemin
onuitwisbare sporen
op een rots?
Welneen…
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
55 Té bont zal hij het nu niet maken
het blauwspectrum laat hij
derhalve -kortstondig-
buiten beschouwing
want hij heeft al zoveel kleuren bevuild
vergelende tanden gezet in allerhande
goden en (half)dode taalwichelaars
vuurrode tussendoortjes
vuile-handen-hapjes als zandstrooiers
uitgestreken smoelenschotels van de dag…
‘Een zon die…
Stationair
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
35 de motor moe
in vroege kou
een dunne rook
langs grauw metaal
te lang het draaien
zonder vuur de
ochtend wachtend
langs de straat
huizen zwijgend
achter glas
lichten bleek
in natte ruiten
een motorkap
halfopen stilte
kou verzameld
in het ijzer
geen zichtbare
breuk
geen rook van
binnenuit
alleen dat telkens
weer proberen…
naakt zoals zij was
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
163 ik heb haar begraven
legde haar geruisloos ter ruste
in diepe donkere aarde
ik heb haar ter aarde besteld
zwijgend in het zwarte zand
grondeloos zoals zij was
ik droeg haar naar de grafkuil
spitte haar lagen om
dekte haar leegte toe
zonder woord of bloem
heb ik de taal begraven
naakt zoals zij was…
de drempel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
35 Op school ben je echt een karakter,
de leraar zweert, je bent een sieraad.
Maar bij de voordeur breek de meter,
alles stoort en de sfeer wordt kwaad.
Die paardenbloem was wild geplukt
beveiligd tussen de tassen en de stress.
Nu mist er één blaadje en je bent gespannen,
dit is verschrikkelijk , niks minder dan dat.
Je kijkt niet zomaar…
Ondeugende Koek…
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
119 Wie te serieus in het leven staat
zal nooit lulkoek eten
terwijl lulkoek best smakelijk smaakt
naar suikerbrood en honing
wie schaterlacht is daarom koning
Wie te serieus in het leven staat
zal bolle bitterkoekjes vreten
geen lachrimpels krijgen
want sombere rimpels hangen treurig
als donkere gordijnen, naar beneden
Wie te serieus…
DRIE MAAL BIDDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
34 ´s Morgens vroeg God aanroepen
toont pas ontwaakte wolken
vol stralende gouden glans
om de komende uren
opgewekt tegemoet te gaan
midden op de dag
onder felle zonneschijn
zware lucht of onweer
de Heer om kracht vragen
geeft zegen bij het daagse doen
en voor wachtende verte
´s avonds laat
de Hemelse Vader danken
je te mogen geven…
Zeldzame kennis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
41 Dag mijn vriend.
Het was vreemd,
geruststellend
dat iemand als jij
bestond in dezelfde tijd als ik.
Niet iedereen laat
iets achter
dat stil blijft bestaan.
Dag mijn zielsverwant.
Jij verscheen
op het moment
dat ik langzaam onzichtbaar werd
voor mezelf.
De stilte was
ook een taal
die jij beheerste.
Dat vergeet een mens niet.…
De wereld in ons huis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
38 Ik zit in de stoel die mijn contouren kent,
naast mij de boekenkast, een gestapeld monument
van andermans gedachten.
Elke rug een onontdekte straat,
een stad waar ik doorheen kan dwalen.
Het blauwe licht van het scherm glanst.
Met één vingertip breek ik de muren af.
De wereld stroomt vloeiend onze kamer binnen:
continenten, oceanen, verre…
Senectute Sardegna
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
56 Lees hier waarom
de vrouwensardijnen
als nazaten van
maagdensabijnen
flierefluitend
op kruidendiëten
en op ruggen van
lieve dolfijnen
niets meer van het
leven verlangen
dan reinheid van binnen
en kleur op hun wangen
en met speels gemak
van de hak op de tak
zonder gat in de hand
of hun hak in het zand
de honderd voltooien…