Alle inzendingen

Iemand, die in de verte zijn schreeuwen hoort, Zegt: "dat is zeker weer een afschuwelijke mensenmoord." Je moet het horen om het te geloven. "Gelukkig," zegt Buffon, "zijn de doven." Want als men maar even op zijn eksteroog treedt, Dan gilt hij, alsof hij van geen uitscheien weet. En als men hem van de borst durft tillen, Dan maakt…

Het feit dat ik in Holland ben geboren, en bovendien precies in Amsterdam, bewijst toch wel dat ik ben uitverkoren: ik kreeg de hamvraag en ik won de ham. Een ander wordt geboren in Vietnam of raakt bij voorbaat in Algiers verloren, maar ik, die zo terloops ter wereld kwam, mag rustig tot de blijvertjes behoren. En ook het tijdstip was…

Waar het ik verzonk in kroosomrande spiegelgrond hervond het ongekende nog niet volgroeide kind zijn onbekende ouder ik in zijn geschriften terug nog niet verzonken tot op de bodem van wat nog niet gezien was nog niet aan de vlakte trad er was geen vonk voor nodig geen licht dat klaarder scheen dan anders, maar zijn eigen bron sprak…

afscheid er is een grens waar woorden geen brug meer zijn maar een bewijs van afstand ik werd de schaduw in het weekend de zondag was niet van mij je noemde mijn trouw een misleiding mijn aanwezigheid een verstoring door AI zo werd ik schuldig aan jouw vermogen tot nabijheid wie moet verdedigen hoe hij liefheeft woont niet…

Laat in de avond heb ik mijn ogen gesloten in de avond toen de lente al kwam niet ver van de Spaanse trappen heb ik de dood in de ogen gekeken Mijn Griekse urn laat ik achter mijn eeuwige stralende ster voor eeuwig staat mijn naam geschreven in water Ik heb mijn ogen gesloten maar ik voel mijn bloed door jouw aderen stromen…

Tussen eindeloos brekende golven duikt hij op goed geluk af in het water van haar kielzog, waarvan het malse lijf bekend. Verzadigd tot wrakhout laat hij zich in haar diepten zinken. De zwemmer, een naamloze knoest, peilt vergeefs het water: zout en nat. Overheen onbekende diepten drijft hij wellicht een leven lang en strijkt zijn hand…

Zusters van Drachtens klooster belijden met vreugde hun diensten en vertrouwen in God, waar ze toegewijd op bouwen, tot hun huis een ander leven zal leiden. Hier mag een ieder zich aan bezinning wijden; allerlei zienswijzen kan men stouwen. Menig feest klinkt vrolijk bij trouwen. Toonkunst wil volle zalen verblijden. Het gebouw geniet sterke…

Soldaten komen traag marcheren met duizenden bepakt en bezakt door mijn knagende maag ze beklimmen per vlaag trede bij trede langs ribben omhoog kruipen richting mijn kraag waar ik de rede bevraag zoek ik mijn evenwicht maar zak langzaam naar de aarde omlaag.…

Achter de horizon eindigt niet de aarde achter de horizon eindigt niet het licht daar ligt de belofte die God bewaarde een nieuw paradijs, een vergezicht. Daar stromen niet meer de tranen daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn daar mag ieder zich koning wanen en niemand zal daar nog de mindere zijn. Een glazen zee zal daar de gouden…

overmand door intieme vrees sterft de liefde in verbrokkeld ijs en bevriest het in onmacht, het is een herhalende reis ook wel een repeterende breuk het brengt de waarheid van de wijs die wordt dan een gedrocht men snijdt uit ontreddering in eigen vlees èn van die ander, worden zoete druiven zuur zelfs haat wordt medestander…

Ik hakte een boom om en luisterde hoe hij viel alsof het mijn naam vergat. Van het hout maakte ik planken voor een huis dat alleen bestond toen ik mijn ogen sloot. De moordenaars kwamen zingend. Hun boot gleed binnen zonder water te verplaatsen. Het Eiland van het Lied lag achter hen als een keel zonder tong. Het is zwaar om een Viking…

Zachte vlinderkus de bloem buigt haar licht hoofdje verder niets meer nu De dag komt ongefilterd, in felle kleuren, een stroom van indrukken die niemand ziet. Ik vang de trilling van een ongezegd verdriet, terwijl de wereld buiten onverschillig aan mij voorbijraast. Mijn huid voelt dun, de muren lijken verdwenen; elke blik en elk geluid…

Naakt op het strand en bij het zwembad, foto's levensgroot opgehangen Wie hier komt, moet zien wat er te krijgen is: mooie meisjes Het begon met een massage in het luxe buitenhuis Alles stond klaar Ze werden verwend //Dit ken je nog niet Je bent zo jong zo heerlijk jong En nu jij, laat zien dat je het kunt! Masseren is heerlijk,…

De vijftienhonderd Voor de allersnelsten op de mijl Scherpe ijzers De vijftienhonderd Vliegen, echt letterlijk over ijs Geen gat ozon…

verzachtend streelt landwind speels ons gedeelde vergezicht waar bergen wolken kammen schampen zij bijna ook de regen maar onze zon houdt het droog door vertrouwen in haar warmte breidt de atmosfeer zich gestaag uit zonder enige verschenen sterren die uit konden blinken in licht door donkerverdichte nachten door laten schemeren en…

Wanneer ik dood ben en de donkren komen, Geef me 't portret niet mee, dat altijd mij Ten hoofdeneinde stond en in mijn dromen. Ik merk er toch niets van. Het is voorbij. Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgen De beeltenis van dit bemind gelaat, In een tot molm geworden kist geborgen, Diep in de muffe grond met mij vergaat. Doch als…

Hier lig ik weer. Een nieuwe nacht, een nieuwe merrie die mij wacht. Alsof Jeroen Bosch zijn penseel doorheen de tijden tot mij bracht. Ik word spitsvondig afgeslacht door monsters die mij vrij onzacht vernielen nu ik, deel na deel, ten prooi val aan hun overmacht. Ooit droomde ik, gejaagd en heet, van wulpse meisjes, schaars gekleed en…

Dezelfde naam is wat de drie verbindt. De eerste? Oppermachtig bij het schaatsen, de tweede zorgt voor gouden ereplaatsen als zij met flair het hordenlopen wint. Fem 3, die op een veel te hoge stoel zit, heeft slechts gezorgd voor wrevel en voor bullshit.…

Een feilloos parcours zou me banaal ook ééntonig ogen Verse confrontatie, frissere kijk; de blik verruimt en verlegt horizonten, brengt me aan 't dromen Passies ontvlamden in alle heftigheid om dan smeulend pijnlijk verwerkt te worden, labeur Brein en sentimenten in perfecte harmonie, utopie Gevoelsmens of beter vuurvrouwe hanteren, vraagt denkwerk…

De kou is gelukkig uit de lucht verzuchtte hij met een zucht van verlangen naar mooi weer, dat verblijdt hem keer op keer. Het oude gezegde, na regen kom je zonneschijn tegen, is een waarheid als een koe, dat geeft ieder ruiterlijk toe. Hij legt zijn blote bast te zonnen, maar nauwelijks ermee begonnen of de eerste druppels vallen weer heel…

ik buig mij voor de bomen hun wortels diep in stille aarde ontroerd door het groen dat ademt voor elke bloem die zacht mijn dag kleurt de wind vertelt mij oude verhalen de bijen brengen zon in hun vleugels ik adem in en voel dit alles is een geschenk de regen kust het dorre gras de zon streelt de waterkant ik glimlach naar de wereld om…

‘speculis sine imaginibus’ Spiegels zonder beelden verdeelden de gemoederen over verschillende kamers, waardoor niks van waarde werkelijk beklijven wilde. De Vijver van Lacuna waaruit zij alsnog dronken; de jongen in wie zij hun ik herkennen konden onder ’t kroos dat zij al vingerwijzend oplosten met spreuken, met borstklopperij…

Ik wil gewoon mezelf zijn Met veel liefde en zonder pijn Gewoon leven op mijn manier Ik wil gewoon mezelf zijn Droog je tranen en ga verder leven Zonder ellende en pijn Ik ben op zoek naar liefde en geluk Ik wil door iedereen aardig gevonden worden Ik wil gewoon mezelf zijn Al vinden ze me raar of apart Maar alles wat ik doe komt…

"Dat Koninkrijk van u, weet u wel, wordt dat nog wat?" deze zin van wijlen de schrijver Gerard Reve kwam bij mij op bij de afsluiting van de Olympische Winterspelen in Italië en verbaster ik tot "Dat Europa van ons, weet u wel, wordt dat nog wat?" want het Nationaal gekletter en gedoe bij het feestelijk einde dat theatraal gedoe maakt…

waar de gesloten boeken liggen die liefst vergeten beelden en woorden die je nooit meer horen wilde in dat hoekje van je leven bleef een tekentafel staan voor dat wenselijker scenario als droom als plek om aan jezelf te werken een moeras van wensdenken echter en licht dat toch nooit komen zou niet door verblind vertrouwen breken…

Google Maps, Apple Maps, Zoom ze eens uit en zie Apple geeft dan een mooi Draaibare bol Maar Google werkt met een Mercatorprojectie Met een bijzonder lang Gerekte pool…

Mijn open brief van gisteren à la Joan Derk van der Capellen ("Contraminische Baernsche Plooierijen" genaamd) heb ik inmiddels eigenhandig en -standig, dat wil zeggen zonder een sprank der welbedoelde gemeende intenties verloren te laten gaan en zonder tussenkomst ener hovaardige anonieme instantie die nog altijd geen inhoudelijk…

tijd legt lagen af denken wordt stil en helder ik zoek de kern…

Geen storm die de wortels los kan maken, geen overtogen woord dat de basis breekt. Want vriendschap is niet iets om simpel te staken, wanneer een hart even een ander taaltje spreekt. Vriendschap zit diep van binnen, een stralend licht, een bron van warmte, zo veilig en puur. Een anker dat niet meteen voor tegenwind zwicht, maar standhoudt…

Een feestpapieren mutsje springt langs het raam een neusje vast tegen het glas kleurt mijn beeld blijft op mijn netvlies staan Voor ik mij omdraai zie ik lange blonde haren door de wind omhelst langs mij heen gewaaid ogen die in de verte staren Wanneer de tuin begint te kwijnen haar hoodie stil aan de kapstok hangt zie ik een zilvergrijze…