169987 resultaten.
Megaketens
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
17 Het winkelen wordt ronduit onpersoonlijk,
steeds meer AI, steeds minder personeel,
reclame is er overdadig veel
en klantgericht advies ontbreekt gewoonlijk.
De megaketens zijn vooral inhalig.
Wie goede service wil, koopt dus kleinschalig.…
onsondergang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 Rivier, zacht van stem,
vloeit traag de oever voorbij,
woordenloos gebed.
Na een lange dag werken
ontvangt mijn geest diepe rust.…
Straks
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 De eerste nacht in
een vreemd huis
De reis is verstild
maar in mij
heeft niets halt gehouden
De vraag of
verplaatsen werkelijk begint
met het verlaten
van een plaats
Of het moment
dat een gedachte niet
langer past binnen
de ruimte waarin zij ontstond
Niet om een antwoord
te vinden
maar om verder te reiken
dan zij tot nu…
in de pen; sinds de revolutie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Deze eeuw hoef je niet eens meer
in de pen te klimmen,
de deur nog uit
nadat je die wrange postzegel had gelikt,
of nog te wachten op de volgende dag
waarop gewerkt zou moeten kunnen worden.
Je kán ieder moment van elke nieuwe dag
je commentaar geven of leveren,
zonder gezicht of naam kun je compleet los gaan,
over allemans grenzen…
Aan de lateren
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.198 Wat ik geschreven heb, dat blijft geschreven.
Wat ik misdreven heb, dat is gedaan.
Ik sterf getroost. Maar zij, die later leven,
Zullen mijn lied, mijn leed en mijn hartstocht verstaan.
--------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Eerste Metamorfose
gedicht
4.0 met 1 stemmen
16 Op een dag werd je verliefd. Je vel dwong je
op een strooptocht naar troost,
een ander om als een branddeken
over je heen te trekken.
Hormonenroedels raasden door haarvaten
werden sledehonden in een sneeuwstorm,
de ander liet eeuwenoude kuren
in je ontwaken, je eiste blaren
op je heupen, wilde een navel
vol laten lopen met jouw zweet…
Geur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
9 De geur na een regenbui
In juli, bijna voorbij
Staat de komma goed?
Ons kent ons. En jij!
Laat woorden zingen
Laat honing beminnen
Bijen springen
Later de tijd innen
Of het zo goed gaat de up en down
De joker en de clown
Je rug recht
En je been gestrekt
In je ziel met
Twee handen op je oren
Gegroet het universum
Kan jij het…
Spel en brood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 Natuurlijk klinkt de oerdrum door het doolhof
In stadion en tussen vierkante schermen
Muren
De spelen van het volk
Geef men brood en juwelen
Goud
We zijn blind van plezier
En inmiddels heel oud
De mens is niet van nature slecht
We zijn die bewonderen
Zijn de sterren
Wel echt
De koning van Spanje heb ik altijd geëerd
De bal is…
Infantinale
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
12 Momenteel - meer dan anders
doch niet bij die diehards
is 't getijde gekeerd
brede rivieren
zijn geulen in dalen
in dampen zijn
stromende zinnen gesmoord
Gesmeuld is het vuur
van hoogdravende frasen
met goden en farao's
klankrijke namen
welsprekende heersers
als van toet-anch-amon
als hij langer geleefd had
dan amper tien jaren…
Aantrekkingskracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Waarschijnlijk vraag je
Je soms wel eens af
Wat de reden zou zijn
Als iemand naar je staat te staren
Waarom het lief naar je lacht
Wellicht heeft het niets te betekenen
Het is gewoon een aantrekkingskracht…
De man die hout liet luisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
17 In de wagenmakerij naast ons huis
sprak een man met hout.
Onder zijn handen verloor een plank haar zwijgen.
Een spaak vond zijn kring,
een as zijn evenwicht,
een wagen zijn verborgen gestalte.
Als kind keek ik toe.
Nu denk ik:
hij maakte niets.
Hij keek tot het hout zich opende,
alsof elke nerf de weg al kende.
Hij luisterde tot vorm…
Jouw blik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Diep kijk ik naar binnen
In jouw ogen, die daar wachten,
Op mijn blikken die naar jou
Smachten al zo te lang.
Dan voel ik weer jouw streling,
Zo vol warmte en liefde,
Ik niet kan, niet wil weerstaan,
Alleen nog van binnen.
Steeds zie, voel ik jouw blik,
Diep in mij wachten,
Nu al zovele, te vele jaren weer.
Jouw ogen, op mij wachtend…
nu wil ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
14 dolen van graf naar zerk, over
het groen waar vergeten
graven in oude taal
met elkander praten
schuiven met de voeten
over schelpenpaden die
het verdriet en de ellende
van velen hebben gedragen
ik struin en zoek een plekje
uit die vandaag of na morgen
mij zal hervinden in hetzelfde
oude graf van al
die onbekenden
ik wil geen letters…
Poseidons Odysseia
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
23 De terugkeer van Penelope's Odysseus
naar hun belaagd paleis op Ithaka
is voor eenieder die Nausikäa
niets zegt, noch zijn geheime gids Athena
verplichte kost
al was op een haar na
de held gebleven op Ogygia
het eiland waar hij als een tweede Zeus
viel voor de charmes van de nimf Calypso
en zeven jaar lang doorbracht in haar huis
waar…
Consensus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
15 houden van blijft
het reikt verder dan menselijke grenzen
in elk geval is er iets dat beklijft
en ontstaat uit opkomende hartenwensen
.
neen, ik breng niets nieuws,
maar wie doet dat nog wel
alles is al gezegd, maar hoe het ook zij
ik heb deze woorden, toch andermaal hier,
op maagdelijk papier vastgelegd
.
neen, bij houden van is niemand…
Dit feest draait om mij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
14 Dit feest draait om mij,
maar ik hoef niet te lachen --
alleen er te zijn.…
Kees XXX; een dunne lijn
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
28 Het is een dunne lijn
waarlangs zijn keuzes en gedachtes lopen
die evengoed diepe kloven
niet bewust over zullen slaan
om sneller beneden danwel boven
aan te kunnen komen
De link met die platte band
in de godenrit is snel gelegd
-ik kom nooit meer terug
ik zeg het je- zei de man
met arendsogen nog
Híj binget echter alles
- een…
CIRCE
poëzie
4.1 met 10 stemmen
1.601 Daarnevens bromt het woelig bal. Hier, in de gangen,
hier zingt en brast men woest. Een weiflend gaslicht daalt
met spookrig weemlen op der drinkers paarse wangen
en speelt in 't gulden nat dat in de bekers kraalt.
Daar rijst zij op, de forse en zwierge leest omvangen
door rood fluweel, waarin het blank der borsten praalt,
het wezen door een…
Klaar
gedicht
3.2 met 12 stemmen
5.255 toen de wolken waren opgetrokken
het gebonk van bouwen enkel nog
vaag naklonk aan het einde
van de toegestroomde mensenschaar
werd het zichtbaar - hemelhoog
het is een boom, riep er een,
en inderdaad, het was een boom,
het is een huis, vond een ander,
en ook dat was waar
het was zelfs zonneklaar
dat het een winkel was,
een reiskantoor…
Film: The Odyssey
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
41 The Odyssey staat bol van heldenmoed
Gevaren, avontuur en tegenslagen
Cycloop, Sirenen en de Lotofagen
Uiteindelijk komt alles toch weer goed
Omdat de film een paar uur zitten wordt
Heb ik dit epos hier wat ingekort…
GOD, DOEK DAN DIE AARDE VAN U MAAR OP!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
6 God,
er is chaos
in mijn hoofd
om de chaos
in Gaza
ik noem maar
een plek op Uw aarde
waar geruimd moet worden
de kwade maar niet de goede
dus niet een heel volk
dat is genocide
dat is onmensen
meer dan onmenselijk
duivels
monsterlijk, gemeen
doe wat God en anders
bid ik u uit de grond van mijn bestaan
GOD, DOEK DAN…
TIJD
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
24 Nog voor het eerste licht
vindt de auto de weg al
Twee lichamen slapen
achter mij,
kilometers weten niet
van wat zij achterlaten
Het asfalt wordt lichter
tijd neemt het over
Meren houden de lucht
vast.
Nergens
vallen stemmen buiten
het bereik van morgen
alleen het noorden
dat niets vraagt.…
buiten het vooruitzicht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
46 Hier, in de cel
zie ze spoken
bloemenmelkers en bevers
schapen in nood
je hoort ze breken
in de binnenkamers
wegdromers of wandelslaven
regen van papiersnippers
die het hele jaar rond
ook hier vallen
in onderschatte droomfases
daar raak je stilte kwijt
Vervang
de doorgekookte kool
en denk, gok
stop of schud
of houd voet bij…
In je oksel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
32 Je buigt door
als de Reine Claude mijn lippen raakt
in je oksel ruik ik mijn zomer
je streelt mijn schouder
samen kijken we naar de verte
met zomersnoei in onze ogen
verwonderd zien wij elkaar
de lente ontvang ik terug
in het opaal van je vertederde blik
mieren vinden hun weg
over onze littekens
want sommige zomers
houden geen…
repareren
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
70 gekleed in zijn wijde verenpak
zwaar van verborgen verlangen
droomt kraai dat hij niet is
zwarte vogels verstaan
de kunst van rebelleren
wanen worden uit vuur geboren
handlezen is voor dwazen
kraai is niet bestemd
om de wereld te begrijpen
vanuit het kraaiennest
haakt zijn blik achter
verdwijnende wolken
ik ben denkt kraai
hoe…
ik wil niet - nieten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
28 in het somber olijf ik me
als een olijf op een prikstokje
desnoods opgedirkt met een
stukje knoflook
***
het niet willen ondergaan, je
identificatie met wát je ondergaat
twee schepselen in één zoals
een surrogaat dat op drift is geraakt
het onherroepelijk “ het niet willen “
is als het startschot dat maar niet
afgeschoten wordt, het op…
waarneming
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
26 het was onder de rook
van opgestegen kunstwerken tentoongesteld
hangend, staand soms zwevend
ieder voorwerp vragend
om een kijkersgunst
.
bezoekers in alle kleuren en maten
in al dan niet verstaanbare talen
maar met liefde voor het uitzicht
met soms een roep om eigen inzicht
.
zij schiepen een verheffende ambiance
en raakten mijn ziel…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 De zon was al weken het zenit voorbij
de zomer nauwelijks halverwege
of de legioenen togen reeds
naar de winterkwartieren
Het leeuwendeel voer op bevel
van Caesar over de Eems naar zee
aanvankelijk was zij kalm
en gonsde het luchtruim
van ruisende roeiende riemen
en het hijsen der zeilen
dra echter stortten uit donker
dreigende…
Najaarstochtje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
20 Het najaarszonnetje schijnt over het land,
samen met een oude vriendin op de fiets
door de stilte. Door de mist verschiet
het verschiet, verdwijnt in het niets.
Geen koeien in de wei, alleen vogeltjes
laten zich horen, zien doe je ze niet.
Als ook de vogeltjes zich niet meer roeren,
resteert de stilte en zacht bandengeruis.
Wolken trekken…
Primitieve geneugten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
31 Aangeraakt door het aardse bestaan,
neem ik een hap van een banaan.
Rondom mijn lijf zie ik primaten,
in hun ruwe jacht naar snel succes.
En in de avond een nieuwe fles,
wijn om de dagelijkse pijn
heel even te verzachten.
Ooit waren het de wijzen die lachten,
nu zijn de dommen aan de macht.
Niemand die weet wie het laatste lacht.
Ik…