Alle inzendingen

Het vooruitzicht is nu juist het hangijzer dat te lang in deze veel te hete zon is blijven liggen waar je alleen maar je vingers aan kunt branden Een zekere mate van zelfkastijding is mij echter als geboren antitheïst niet vreemd wel vreemd zijn de grote hoeveelheden zoete trivialiteiten die hier almaar geslikt worden of genegeerd zonder…

Zomerse stilte het smalle bospad verdwijnt tussen het groen Soms vraagt de dag niet meer dan dat je even blijft waar het licht tussen bladeren een vergeten stilte zichtbaar maakt en tijd zich terugtrekt uit alles wat haastig voorbij wil gaan. Langs het pad verzamelt zich de eenvoud van wat geen naam hoeft te dragen, terwijl een vogelstem…

lieven is voelen door de huid door de adem en het licht in de ogen soms ontbreekt enig geluid het wordt in het hart gewogen . om me heen kwam het hedenmorgen naar mij toe, door hen die ik liefheb zij die mij ook op eigen afstand verzorgen in denken, doen en soms in oprecht laten . het is als ik van geluk met een vinger in mijn zielenmeer…

het voelt alsof ik de snaren bespeel die als honingdraden aan je lippen kleven, jouw mond is mijn lieve leven althans, vandaag zijn de rozen als violet gekleurd, staan de bomen nederig op de aarde die jouw voeten bespelen met tonen die slechts voortkomen in het allerliefste loflied dat net als de rozen zich scharen achter het zachte…

De zon wil streng heersen verdrijft alle wolken laat aan het effen blauw haar plaaglust glanzen denkt wellicht de grond te doen barsten en planten tot vodjes doen krimpen zorgt voor eindeloze dorst het onweer van de nacht daalt neer als weldoener donderslagen berispen de algehele droogte bliksems blinken op als lichten vol blijde hoop…

Hij plaatste zijn ene been, Omzichtig voor ’t andre been, Dat herhaalde hij weer, En deed het nog ’n paar keer. Zo verplaatste hij zich vooruit, Daarna richtte hij zijn snuit De kant op vanwaar hij kwam, En toen was ’t hek van de dam, Hij ging steeds sneller van hot Weer terug naar haar, En dat vond zij duidelijk leuk, Bleek hem klip…

Het is niet dat ik tranen vrees als ik een artikel lees dat over de verhuizing gaat. Het is ook niet dat ik telkens denk aan hoe het is geweest. Het is alleen de leegte die daarboven als een zeepbel zweeft. Mis je het? wordt vaak gevraagd, maar ‘t missen is een kluwen draad. Lastig te ontwarren, hopeloos in de knoop; het is het kijken naar…

De mens wordt groter en het land wordt kleiner. Het gaat naar de middag en de zon is de hevigste man in de streek en tussen de bomen waar twee roodgeruite jongedochters komen en gaan naar de stad. Ze hebben haar hoeden van het hoofd genomen en zeggen elkander dat. -------------------------------------------- uit: De Gemeenschap jrg 12…

't Was bladstil, en een lauwe loomheid lag En woog op beemd en dorre wei, die dorstten; Zwaar zeeg en zonder licht een vale dag Uit wolken, die gezwollen onweer torsten. Toen is het zwijgend zwerk uit-een-geborsten, En knetterende donders, slag op slag, Verrommelden en gromden. Vol ontzag, Look ik mijne ogen, die niet ogen dorsten: Een…

Waar ik me bij dat voetbal zo aan stoor - En ik ben oud genoeg om dat te vinden: Alsof de match verslagen wordt voor blinden, Dat lult de hele tijd aan één stuk door. Dus weg met die verbale tirannie En stop met melden wat ik zelf al zie.…

Heil U, koperen ploert. Mijn goudgele Dominatrix, die mij met haar stralen beroert. In haar warmte zwelg ik. Naakt lig ik voor haar, algehele overgave. In lust lig ik verwelkomend klaar. In haar warmte, in haar rust. Zielenheil, eerder nog zo broos, wat zo pril pas in maart weer begon. En nu aan de hemel, zo hoog, belangeloos. Ik hou…

een flinke scheut met schoonheid van Aphrodite en niet te zuinig met de geleerdheid van Pallas Athena luchtig opgeklopt met de kracht van Nike Maät wordt nog daadkrachtig toegevoegd voor de zoete doeltreffendheid Themis blijft waarachtig een smaakmaker die de rechtvaardigheid versterkt en Freya met haar romige liefde is de…

De wenteltrap draait ik stijg en daal tegelijk wie was hier het eerst?…

een onbevattelijk gemis neemt een vlucht in de overblijfselen van hoge pilaren verloren herinneringen vinden in oude tempels een verwoest en verlaten huis vanuit het lichaam dat ook het jouwe was schrijf ik in de palm van mijn hand jouw naam…

Op het schoolplein werd een hinkelparcours uitgezet, keurige krijtstrepen. bibberende cijfers die samen een geheel vormden het doel bleef onbesproken alsof iedereen het kende, eerst de eerste drie vakken, dan twee voeten naast elkaar de herhaling sprak voor zich alleen bij het einde weifelde ik, Waarom moest ik keren om terug te gaan…

ik hang aan de toppen van gebogen zilversparren en eindelijk vliegen kegels door de zomerse wolkenlucht als ik dan toch loslaat houd ik alle vogels tegen met mijn uitgestoken handen waai ik de wind zonder zuchten langs het speelse wuifgeboomte als ik dan toch aanhoud blijf ik zweven boven het aards kruipend, sluipend ongedierte…

Mijn vreugde is gestolen Door een dikke dief met lang zwart haar dat in zijn ogen prikt Ik zag hem gaan maar kon hem niet tegenhouden Hij was te dik om vast te pakken Zo kogelrond Mijn vreugde ben ik kwijt dat is een hard gelag Ik weet niet hoe ik verder moet Mijn twinkeling zat daar ook in midden in mijn vreugde Ik weet…

vrouwen hangen aan de was ik wou dat ik een handdoekje was of een grappig klein washandje schommelend aan een waslijntje in de zomerse warmte is alles fijn wat heerlijk zou het drogen zijn de warme wind die zachtjes waait terwijl de zon haar rondjes draait geen zorgen aan mijn hoofd vandaag de temperatuur stijgt traag maar graag ik hang…

Geboren op het eiland, in de Langstraat, een huisje tussen Kievit, Koppenaal en Kagchelland geklemd tussen dijk en onderberm. De oorlog stond al aan de horizon, maar elke ochtend schoof de zon het raam open, recht in mijn gezicht. Nog te jong voor de schoolbanken – de tijd had geen omheining – speelde ik op de stille onderberm bij de wagenmakerij…

Het leger schiet op medici, op brengers van voedsel en op de roependen die daar verslag van doen Het leger schiet op kinderen die het uit hun huizen verdreef of er laat verhongeren Het leger schiet op vluchtelingen martelt hun lichaam en hun wanhoop doodt hun vitale organen Het leger schiet op iedereen in het niemandsland tot daar niemand…

Structureel delen wij het liefdesjuweel Gedompeld in tranen om de vrede te bewaren Verankerd in een spirituele bloei, maar herenigd in een groei Een onbeschrijfelijk gevoel is uiteindelijk het doel Van verwantschap bedolven onder een landschap dat na eeuwen weer met daglicht wordt belicht Nemen wij bezit van gelijke gedachten die de strijd in ons…

Wat is het globe omvattend fifapodiumgala zonder de Seychellen de Lofoten, Philippijnen en Madagascar dat zich als grootste der Afrikaanse eilanden niet wist te voegen bij de groene kaap van Cabo Verde Wat moet het Gianni Infantilo aan het hart zijn gegaan dat Sri Lanka de Maladiven en Azoren en de Sporaden en Cycladen jammerlijk…

Gewassen kersen liggen niet erg lang zo kriskras door elkaar op 't glazen schaaltje. Ik pak er een bij 't steeltje, die een staaltje van hangen weergeeft met subliem gehang. Dan glipt hij door mijn lippen. Een ophaaltje, en los. Zo neemt mijn tong hem in de tang. Ik voel je, kersvers vruchtvlees, langs mijn wang en tandvlees schuiven; mijn…

Wie zal 't u aanzien die leproos van voet diep met uw wortels in verrotting wroet dat gij nog 's avonds klimt langs weke bladertrappen en boven uw miserie met de sterren staat te klappen? Wie zal 't u aanzien, uitgestoten mens, die op uw schande wankeldoolt tot leste grens terwijl ons onbarmhartigheid uw zondemantel zoomt dat gij…

Zul je van me houden... als ik verdwaal in een verleden vol droefenis als mijn ogen jou zoeken maar de kleur niet vinden Zul je me beminnen als ik even mijn gezicht verberg in mijn handen en andere tranen huil ? Hoe kan jij toch dragen dat wat tussen ons onuitgesproken blijft het kleurloze gezicht dat ons aanstaart ja, ook jou…

En dan duidt mijn man op onze bruinharige hond onze labrador van 10 Mika met z'n lieve snuit hij loopt nu met hem buiten als het maar even kan in de schaduw hondenbakje water mee en natuurlijk veel in de zee rennen doen ze met mate het zijn doorgewinterde maten dus ook in de zomer met hittegolf wordt er geen balletje gegooid…

De mannen mogen niet naar vrouwen fluiten, Als je dat doet, dan ben je een seksist. Je mag alleen - alsof je dat niet wist -, Maar kíjken naar hun borsten, billen, kuiten. Het is hoog tijd, wat ieder ook beweert, Dat nu een keer een vrouw de fluit hanteert.…

Iets zonder inhoud Mis je niet als je het verliest, Kan je niet kwijtraken. Relaties die inhoudsloos raken, Behoeven geen rouw.…

Ach, de zon brandt als een vurige bol, het zweet stroomt als een rivier, zo vol. De thermometer schreeuwt moord en brand, het lijkt wel of we wonen in een woestijnland. De ijsjes smelten sneller dan je kunt likken, de airco's brommen, de ventilators flikken. De schaduw is onze beste vriend, maar zelfs die voelt nu wat bemind. Het asfalt…

O! Vraag niet mijn oordeel over zeden Wat jouw narigheid voor mijn hart beslist; Verwond niet met je blik, doch door rede: Gebruik je macht, maar slacht mij niet met list, Zeg dat je daar liefhebt; maar in mijn zicht, Lief hart, zorg dat je blik niet zijwaarts richt: Waarom met sluwheid pijn doen, als jouw licht Feller is dan mijn matte tegenwicht…