Alle inzendingen

Rollende nachttrein lichten glijden door het glas een slapend gezicht Nachttrein staat stil in het dovende blauw; zijn metalen huid bewaart het laatste licht. Raam spiegelt een hemel die zacht en zonder haast naar donker helt, terwijl het spoor niets meer verlangt. Wagons schuiven het station uit, een zachte ruk door lucht die al naar…

Jaren geleden speelde ik met mijn vriendje op het marktplein toen ik zag dat er achter de viskraam op de grond, een tientje lag en wat er toen gebeurde was een beetje maf we doken er beiden tegelijkertijd op af vervolgens ontstond een ongemakkelijke situatie met ieder in onze hand, één kant ‘Ik zag hem eerder,’ gilde mijn vriendje ‘Nee…

De JH2 kwam maandag op bezoek, Maar het werd geen gezellige visite. Ik zag hem met een rotgang langs mij schieten, Daar zat ik met mijn koffie en mijn koek. Toch mooi, dat hij een afslag had genomen, Je zult met hem maar op de koffie komen.…

vroeg in de ochtend een nieuwe dag ik word gewekt met vrolijk, prachtig vogelgezang er ontstaat een glimlach op mijn wang een koor die klinkt vanuit mijn raam met verschillende klanken en stemmen Ik geniet en wacht ermee om op te staan Dit is een ochtendgroet waar ik wel aan kan wennen…

​ Mijn as wordt bijgezet in de crypte van de Westerkerk in Amsterdam de mensen die komen kijken kijken hun ogen uit de kinderen ook zo voorspel ik zelfs de kleinste de JordaanDichter Jan Jacob Krediet Van den Bos naast de JordaanSchilder Rembrandt van Rijn het kostte een cent: 10.000 euries maar dan heb je ook wat levendigheid…

Het 2480e gedicht van onze hofleverancier alhier  staat sedert woensdagavond en publique in skyboxen onder gesloten dak van de Amsterdam Johan Cruijff ArenA te stralen en geduldig als papier te glunderen van ongeremd plezier (als gevolg waarvan de Ajacieden met hun witrood gestreepte shirts en biezen moesten wijken naar het minifort…

Ik kan hier met 1001 varianten op het multipliceren van hooguit unieke door 'n monnik gekopieerde folianten van kennis en onderzoek naar olifanten tot vondel en bredero's klucht van de koe en kostbare zeeroutekaarten en hoe een vorst van macchiavelli kon leren hoe hij zijn land en zijn volk moest regeren bestemd voor bevoorrechte getalenteerden…

In de klas klinkt gelach, geroep, plezier Ik ben erbij en toch weer niet Als toeschouwer neem ik deel Vanop een afstand neem ik weer Soms vergeten dat ik er ben Het klasgebeuren gaat maar door Het lawaai overstemt het moment De drukte is niet altijd even fijn Maar, jij vergeet me niet Hoe fijn die ene zwaai Die glimlach naar me achter…

Ik zweefde in een stoeltjeslift Door een prachtig berggebied Ik was intens gelukkig En zong uit volle borst Het mooie Feyenoord-lied Toen brak opeens de kabel Ik viel in het ravijn Vandaar mijn donkerbruin vermoeden Dat het Opperwezen Wel Ajax-fan moet zijn.…

De Oekraïner is nog ongeslagen, Toch gaat Verhoeven met hem in gevecht, Ik ben benieuwd wie dit duel beslecht, En wie er op het eind wordt weggedragen. Die wedstrijd in Egypte ga ik kijken, Tot hun gezichten op de Sfinx gaan lijken.…

Is het uit angst om iemand achter te laten dat jij jezelf langzaam uitwist in een leven dat stopt bij jou? Want als jij sterft zonder iets van jezelf achter te laten, zal de wereld je missen als een weduwe. Er zal niets zijn dat jouw blik herhaalt, geen gezicht waarin jouw zachtheid nog even verder leeft. En dat is de wreedste vorm…

Hallo vijand. Alles is gewoon verontrustend als niemand anders bestaat in een wijde omtrek. Vrijwel geen vervroegde nalatenschap die luidruchtig is vergaan. Hallo tegenpool. Zij verdween ongeveer omtrent vóór of nadat jij te zien was in werkelijkheid. Het lawaai is onverstaanbaar uit haar handen geglipt. Niet herinneringswaardig…

Natuurlijk niet de Jood niet de moderne, niet de orthodoxe natuurlijk niet de Israëliet natuurlijk niet maar wie dan wel want er is sprake van genocide een volk dood maken uitmoorden, vermoorden '6 miljoen' Palestijnen vermoord niet in de gaskamers maar door bommen en raketten en hel-duivelse drones wie het weet die mag het zeggen…

De cirkel draait, het haakje sluit, het woord krijgt weer stem en hout. Wat Gutenberg ooit heeft gezaaid, verdwijnt nu in het schermpraat. Vijfhonderd jaar lag alles vast: in zwarte inkt, in lood gegoten. De schrijver sprak, de lezer zweeg, de wereld leek haast dichtgespijkerd. Maar telkens als de taal verandert, begint ook iets in ons…

Het water vraagt geen weg, het stroomt omdat het stromen moet. Het zoekt de laagte, wijkt voor rotsen, een rimpeling die langs de oevers spoelt. Traag en breed door vlak land, dan weer wild, schuimend door een nauwe kloof. Het draagt de bladeren, de boot, de tijd. De stroom kantelt, is nergens thuis en overal tegelijk. Het botst, het…

Terwijl de dichte deur klapt met de ram van een slagboom valt enerzijds de bekende tongklank in anderzijds de kleur van lippendienst het verhaal herhaalt zich een vluchtalarm gaat af er rinkelt een bel in een hoofd iemand leest de ongelezen krant van voor haar geboorte het bericht vermeldt: er is een onbekende fout 4013 opgetreden…

Het huis heeft zich groter gemaakt. Een bloemblad valt op de vloer. Kattenogen kijken door de ramen. Niets passeert. De uitgestorven straten. Het licht verdwijnt achter de bomen. De onaangekondigde dood. De dood is stil.…

Met een stuk of vijftig collegas .....(over thuis, series en werk) pratend passen we de regels aan .....(voor anderen natuurlijk) want er zijn er nooit genoeg .....(ze zijn nooit goed genoeg) dat weten we allemaal .....(men glipt ertussendoor) ja, er is zoveel dat niet deugt want dat is de vrijheid .....(iedereen gaat zijn gang)…

Haantjes pikken over het algemeen gemeen en fel om zich heen tonende uitbundige verenpracht zo vroeg mogelijk op de dag Ze bestaan in verschillende soorten de grote en de kleine, de dikke en de fijne de Brahma haan, als koning der kippen of ‘t hollandse krieltje, spierwit en klein Er is een ding, dat hebben alle hanen gemeen ‘t blijven…

Het lot is nu eenmaal wat het is dat is wat het lot is anders zou het iets anders zijn Als een steen op je pad ligt kun je proberen te duwen tillen en trekken terwijl alles verandert voor je ogen waardoor je kijk op de wereld verkleurt Je kunt dreigen en stampvoeten hoewel het verstandiger is om na te denken verantwoordelijkheid…

Boven de gele korenvelden Kijk je mij aan Je fluistert mijn naam in de wind Die rond je torens waait Mijn stappen draag je reeds Mijn hand ligt in de jouwe Mijn hart klopt in jouw zuilen Mijn zingen hoor je binnenin Alles leeft en ik bemin…

Hoe kwijnt in 't ronde 't vogelengerucht, Nu de avond komt op vleuglen luw en loom - Daar zinkt de zon in de vergulde zoom Van 't verre ruim der ongerepte lucht. Breed vloeit, - zoals dit leven in een droom, - Het klare beeld van 't vredige gehucht, In de' effen spiegel van de stille stroom, Waarop geen enkel vluchtig golfje vlucht...…

Toe, vil mijn schaam dat wit konijn, span dat vel en roer de trom. Maak wat koel was kokend en kanonsloop wat was krom. Vel mijn boom de achterdocht en zaag de takken trommelstok van liefde. Drum je namen in mijn bas en maak mij jouw gekliefde. Hou me hou me hou me vast, en kerf uit mij jouw boot. Sla je peddels ritme op mij plat, en…

De beuk was er reeds lang, Vóórdat ik het levenslicht zag, Is al vele eeuwen oud, Elk jaar een beetje schever. Vraag is nu wanneer ie valt. Wachten duurt steeds langer, Vrees ik overleef dat niet, Je zult zien dat ’t geschiedt, Als ik het loodje heb gelegd. De moerbij bloeit elk jaar, Alleen dit jaar bloeit ie niet, Zou dit d’aankondiging…

Alles wat je niet hebt is opgeschreven in een boek voor later als je niets meer hebt om te liefhebben zoals de wind bloemen die blij zijn met jouw glimlach een zon die over de middag waakt en er is nooit een ooit nu jouw naakte verleden knaagt aan nieuwe liederen vol heimwee misschien mag je even vrolijk dansen met een dichtersvolk in…

hij stak de regels over alsof het smalle sloten waren tussen weilanden in november niet rebels eerder moe van het wachten aan de juiste kant hij liep door rode lichten met de stilte van niemand die nergens meer op stapt mensen noemden het roekeloos maar ze zagen niet dat zijn tenen overstaken zie hij brak uit patronen…

Niets verdwijnt nog werkelijk, misschien daardoor een beladen bestaan alles blijft hangen geluiden overal overstijgen tot menselijk verval gedachten die zich blijven herhalen alsof tijd zelf vergeten is zelfs stilte komt nergens meer tot haar rust ik probeer soms mijzelf te verlaten maar het denken blijft bewegen in de…

Hij stofzuigt en poetst tevens de wc en neemt de badkamer mee doet de vaat met de hand de was in en uit de Miele hangt, vouwt maakt alles netjes aan kant Hij lapt de ramen boent de vloer de trap en het gat verzorgt vers voer en andere benodigdheden om eenvoudig te leven Hij loopt alle dagelijkse ronden ook al is het hondenweer plakt…

Woorden zijn geen keuzes. Een nasleep van iets dat zich al voltrokken heeft voor het begrepen kan worden. Wat “ik” noem is meestal te laat. Een registratie dat al geschreven werd in de marge van bewustzijn. Soms lijkt het op betekenis. Maar betekenis is sloom. Te traag voor wat hier gebeurt. Dus corrigeer ik niet. Ik laat het gebeuren…

Soms sta je stil, of liever, je geest, bij wat je ogen zien, terwijl je leest, met je geestesoog, mentis oculo hoewel dat woord zelfs voor Deus A.I., god der kunstmatige intelligentie niet bestaat, niet te vinden, ongedocumenteerd een neologisme dus, onachterhaald een soort Lof der Zotheid maar dan in 't kwadraat voor Erasmianus Roterodamus…