168929 resultaten.
Zondeloos Land…
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
66 Hier mag men overdadig eten en drinken
tot diep in beschonkenheid met wijnglazen
lui liggend op zachte sofa’s ‘t leven beklinken
omdat in deze wereld liefde voortdurend zingt
Hier mag men met iedereen zoenen en vrijen
kreunend tussen vele lichaamsdelen rijden
om het leven te vieren op alle slechte manieren
met levenssappen die door goden…
Wereldmoederdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
11 Vandaag is het wereldmoederdag,
niet voor Gaia, moeder aarde,
maar degene die ons baarde...
In de koelte van haar vaste onafscheidelijke huisvriend
de wonderboy, die nooit luisterde naar de naam Toshiba
omdat iedereen hem altijd
wel ergens zag staan
vertrouwde zij,
wanneer zij niet de benen
had genomen naar de binnenlanden
van Brunei…
DE MOEDERS EN DE MAMA'S
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Moederszijn sterke mensen
oersterk doch
de MAMA'S van de
MARIUS MEIJBOOM
woon en logeerhuis op Amsterdam-IJburg
voor meervoudig beperkten
dat zijn pas
STERKE VROUWEN
naar lichaam en geest
meer dan oersterk!!…
Money money money...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
14 Alleen maar miljonairs in de finale
om een blaag te zien van 18 jaar
die meer verdient dan wij hier bij elkaar
Lamine Yamal Nasraoui Ebaña
de wonderboy van sterrenteam España?
Vast een idee van Trump en
van die kale
Het enige dat in hun ogen telt
is dat het leren monster rolt als geld!
Dat deed me denken aan Dick Advocaat
Voor Redelijkheid…
Springstaartblues
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 Mijn stofwisseling stokt
en dan ben je nog niet jarig
Dan valt er veel te wensen
Mijn staart verslapt
Ik spring niet meer
en doe me niet meer tegoed
aan de wonderen
Ik raak ondervoed
mijn vel raakt los
Mijn vriend raakt ongerust
terwijl hij me streelt
Ook mijn gedachten vermageren
Tot spoken, tot een horror
hoe het af kan lopen…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
82 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.
Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke…
Liefde in zuiverste vorm
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
9 Er is een liefde die verder gaat
dan alle aardse zaken
groter voelt dan het heelal
Er is een liefde
van cel tot vrucht
van dragen tot eerste ademzucht
van vasthouden, voeden, stapjes
traantjes, troosten, bemoedigen,
aanmoedigen, leren, zorgen, praten, tot in vertrouwen loslaten
Er is een liefde die geen woorden nodig heeft voor betekenis…
Mijn Moedertje
gedicht
2.5 met 19 stemmen
11.341 juist als ik bedenk hoe onnoemelijk mooi je rug
verandert in twee wonderen,
komt mijn moeder binnenvallen om nog avondlijke
overschrijvingen te doen. we zoeken beiden de vrede
des harten op nogal verschillende manieren.
ze komt om haar dagelijkse portie zoon.
ze zegt dat ik mijn voeten moet verwijderen
van de zetel van haar keuze, en laat er…
Het zee-geruis
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.692 Het zee-geruis zal ik nog dan gedenken
als diep in zand, mijn hoorloos oor vergaat,
als lichten mild mijn ogen niet meer drenken,
als zonder woon mijn ijle wezen staat.
Naar 't zee-geruis zal ik nog dan verlangen
als naar het liefst wat mij de wereld dee.
Zij zingt de kroonzang aller wereld-zangen,
de op zandig veld neerdonderende…
Dure WK-tickets
snelsonnet
5.0 met 2 stemmen
48 Je wilt naar het WK? Da's niet te doen
Je kunt als fan die tickets niet betalen
Finaal gestoord, die prijs voor de finale
De duurste stoeltjes kosten twee miljoen
Ik ga wel naar een hockeymatch of cricket
Zo'n prijzig voetbalkaartje, ik verticket…
OP ZICHZELF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Het kleine bosmeer
ligt stil glanzend en roerloos.
Somtijds klinkt opeens
kikkervergadering op,
uitdagend en veeleisend.
Rododendron bloeit,
omringt het waterleven,
zondert het lieflijk
van de hele wereld af,
schept betoverde ruimte.
Dode bomen staan
rechtop, hebben jeugd in zich,
baren wezentjes,
die het ven en diens oevers
met…
Lijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
24 Als een kleurplaat,
die wacht op haar maker
De lijnen, ze volgen elkaar
Nog niet wetende waar en wanneer ze zullen eindigen
Zwarte inkt, wit papier
Onschuldig, zonder vlekken
Verlangend om tot leven gebracht te worden
Als contouren van iets
dat nog ontstaan moet
Ze hebben een begin en een eind
Maar alles binnen de lijnen is nog schoon…
Maatschappelijke onvrede
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
102 Het Haagse hoofdkantoor van de partij
Werd eerder al belaagd door extremisten
Maatschappelijke onvrede blijft gisten
En blijkbaar past een vuurwerkbom daarbij
Maar denkt zo’n idioot nu eerlijk dat
Geweld een substituut is voor debat…
Boom
netgedicht
3.0 met 30 stemmen
192 Naam in bladeren
gedragen door avondwind
wortels zwijgen stil
Onder de oude boom blijf
ik soms staan, nog voor wind ligt en vogels
zwijgen, alsof je naam nog tussen bladeren hangt en iets
bewaart wat niet verloren ging, maar dieper wortelde in alles wat ik ben.
En elke ochtend weer, nog
voor dauw verdwijnt en het gras opdroogt
voel ik…
Is dit het paradijs?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Hoe lang heb ik niet nagedacht
terwijl woorden mij ontvloden
vervlogen in ijle lucht in duist're nacht
tussen wolken die geen weerstand boden.
Ik zag schimmen die weken
als vogels op hun verre vlucht
die op dinosaurussen leken
bloed doorlopen muilen van moordzucht.
Rampen die mijn zinnen wisten
steeds weer steden omgeploegt
kinderen die…
het zwarte gapend gat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 drassig is de bodem,
juist bij zonsopkomst
soms ook tot drijfzand toe
.
al vroeg drijven donkere wolken
door de kamer waar behang boeken weerspiegelen
en als altijd de eerste zuchten niet kolken
maar jagen op chaos, waar hijgen het uitzicht uitput
.
verlossende ongrijpbaarheid ligt vooral achter de heuvelen
waar bossen, bij het beklimmen…
Mode
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
67 Jouw witte jasje
je droeg het
alsof het in de mode was
ik stond er niet bij stil
toen
je brak mijn seizoen open
zonder iets te doen
andere gebeurtenissen verschrompelden
ze deden er niet meer toe
je adem was als verdampt porselein
jouw geur vond mijn achterwereld
doordrong mijn hopeloze verleden
die dag vormde een eigen leven
splinterschelpen…
Ex relatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
38 Je was mijn type
Je bent mijn ex
Ik ben nu ziek
Wil nooit meer seks
Ik ben berooid
Ik ben besmet
Heb het vergooid
Met jou in bed
Het voelde rijk
Ik sta nu te kijk
Je nam me vreselijk in de zeik
Geruïneerd
Heb geprobeerd
Maar nu ben je hem gesmeerd
Ik ben kapot
Ik ben gesloopt
Want op dit slot
Had ik niet gehoopt
Ik zit in het…
Regenpijp in regenseizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Het leek onmogelijk
buiten regende het
pijpenstelen,
de kokosvezels onder
mijn voeten
veranderden langzaam
in een glijbaan
waar niemand vrijwillig
een kaartje voor koopt
ik schoof achteruit
maaiend naar houvast,
tot ik in pure wanhoop
de regenpijp greep
misschien is dat
uiteindelijk
het hele bestaan,
doen alsof je stevig…
Niet genodigden….
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
128 Zij liepen stil gearmd over de kade
langs systematische lantaarnpalen
van de lange laan onder de lage maan
waarop de kletsnatte stoep licht weerkaatste
op iedere plek waar ze gaan
Zij kropen dicht naast elkaar
terwijl hun paraplu de laatste druppels ving
vallende uit de hooggebogen seringen
die regen herbergde van de stortbui
die op straat…
Slaapkamer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Zacht dooft het zonlicht
Langs kieren van haar kamer
Maar ik, slaap elders…
Ik doe moeilijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
42 De wereld is moeilijk
Ik vind het moeilijk
Ik heb het moeilijk
Waarom eigenlijk?
Ik snap het niet
Mijn wereld is prachtig
Mijn leven is mooi
…op papier
Maar ik voel het niet
Ik doe moeilijk
Ik ben moeilijk
Waarom eigenlijk?
Ik snap het niet
Ik kan niet niet moeilijk
Het lukt me niet
En toch probeer ik
En blijf proberen…
De laatste wachter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Zij hoort de stemmen roepen aan de overkant,
ze werpen touwen, bouwen bruggen van geduld.
Zij ziet de handen reiken door de dichte mist,
maar haar eigen armen wegen tonnen zwaar.
In haar hoofd tekent zij de vluchtwegen uit,
ze weet precies waar het pad naar buiten ligt.
Maar haar wil is een motor die niet meer aanslaat,
een vonk die dooft nog…
Vlierstruiken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
58 De witte schermen van de vlier,
in geur en kleur naar 't licht geheven
vertellen mij 't geheim van 't leven:
't is enkel nu, 't is enkel hier!
Maar dwars doorheen die kleine bloemen
in duizendvoud ontloken, klinkt
een roep, een zucht, een stem die zingt
en zoveel dat ik niet kan noemen.
Er trilt een snaar die 'k lang al stil
en niet bespeeld…
Verbazing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
19 Boeken vol schrijf ik
mijn verbazing op
Het lijkt te zijn wie ik ben -
voor zover ik weet
(sinds mijn zesde jaar)
Ik begreep de juffrouw niet
en mijn ontploffende vader
mama en mijn grote broer
Waarom had ik niet mogen zeggen
wat ik wist en wat waar was?
Ook niet als ernaar gevraagd werd!
Dat de buurman dronken was
dat die ene jongen…
‘gewoon eventjes’
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
44 Dat hij vertrok
hij ‘gewoon eventjes’ wegging
met voorbedachte rade
dat verzweeg hij
Maar nu
nu wil hij terug
Haar zal dat niet ‘gewoon
eventjes’ overkomen
Haar zal dat na zijn daden
nooit meer gebeuren
Maar zij
zij kneedde beelden uit zwarte gaten
liet de wereld los
pakte de laatste nachten in
ondergronds
verkocht ze als oplossing…
je zou kunnen zeggen dat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
43 je zou kunnen zeggen dat
hij niet meer voldoet
aan de verwachtingen
van het toegestroomde publiek
je zou kunnen denken dat
zijn impact is gestokt
door onduidelijkheid
over betrokken struiken
je zou kunnen vinden dat
hij überhaupt niet hier hoort
voor de zielenrust
van onoorbare malloten
je zou kunnen stellen dat
zijn stem verdwenen…
Daar rijden de soldaten
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.584 Daar rijden de soldaten
Betrest, verguld, gespoord,
Langs lindegroene straten
Als door een erepoort;
Zij dragen, licht-kapellen
Op lijfrok en schabrak,
De vlokken niet te tellen,
Waar zich de zon in brak.
Goudsbloemen zijn hun knopen,
Een stengel, wiegt hun zwaard,…
De eentonige klok
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.277 Een blanke man met blauwe voeten
ligt in de heldere kamer eenzaam op zijn bed
zoals de maan, door geen wolken gehinderd,
haar weg slijt zonder vertedering.
De man let niet op de maan.
Hij heeft de symbolen van zon en maan,
goud, zilver, as verbrand in zijn lichaam.
angstig teruggekeerd uit een wildernis
spint hij een nieuw metaal uit de helderheid…
RUIMTE, letterlijk en figuurlijk!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
37 Ik heb verdomd weinig ruimte gekregen in het leven
zowel letterlijk als figuurlijk:
letterlijk
doch ongelofelijk wat ik met weinig ruimte kan doen
elk hoekie en verborgen gaatje wordt gevuld en gebruikt
onder de bank en de berging is 't een vernuft
aan bakkies, laadjes, dosies en hakies
figuurlijk
mijn geest: geestelijk, geestig,…