169545 resultaten.
ons korte bezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Hij vraagt aan ons
om binnen te komen
in een minimalistisch beeld
van een beperkte kamer
een stoel en tafel zonder details
en één glas met een door mij
gehalveerde inhoud
– zegt hij
Waar hij vervolgens
de liefde op plakt
in een tijd die plotseling
verlopen zou zijn
Ik weet dat ik niet gedronken heb
want ik heb nog altijd dorst…
adres vergeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
28 gekreukelde grauwwitte bladzijden uit onze
vroegere correspondentie probeer ik vochtvrij
te bewaren in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties verdwaald
op zoek naar pure troost tijdens nachten van
intieme waanzin samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten over de
kleuren van bloemen en…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
25 de tijdlijnen stromen over
van meningen als opgewaaid zand
iedereen roept
en de modder spat omhoog
tot we elkaar niet meer zien
we willen de stroom dwingen
vangen in filters van ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit…
pijnboomschrammen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
31 Eeuwig ploetert hij door
dit verschraalde woud van
terging en pijnboomschrammen
het zweet gutst hem van het hoofd want
hij zal zich dit godenleven lang niet
zomaar laten kennen
soms probeert hij zelfs te vliegen
tegen zijn eigen wijzere weten in
En de wind die
dreigt of zwijgt van alle kanten
zoals hij immer gewend is geweest…
Naakt en alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
31 Wat jij bezit ging teder reeds verloren
jouw naakte verleden staat nu opgeschreven
een boek voor later bindt het broze leven
wanneer geen mens jouw stem nog kan horen
je zoekt naar liefde die je moest ontberen
als wind die bloemen kust met zachte vlagen
een middagzon die over ons blijft waken
terwijl de uren traag de tijd verteren
maar nooit…
Water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
15 kom binnen
beste lezer
niet in het gedicht.
in de kamer.
kijk naar de stoel.
de tafel.
het glas water
dat je half hebt leeggedronken
zo ziet liefde eruit
na verloop van tijd…
OMCIRKELD VERLANGEN
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
38 het verlangen omcirkelen
zodat je dichter
bij je zelf kunt blijven
zo dicht dat je denkt
hé die man ken ik
is dat niet de dichter
de dichter die je zo naast
staat dat je hem wel op
zijn woord moet geloven
de dichter zijn woorden
en het omcirkelen
het leidt altijd ergens toe...…
Oceanen en zeeën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
9 Op blauwe dagen waai jij
naar hoge hemels en wolken
Je kust sneeuwwit de toppen
en vlijt je in zaligheid
In de lente trek je
rimpels, omlaag, omlaag
In gladde plooien stroom je
over de aarde, en ik wil
jouw water drinken
jou dampend diep, diep
in mij voelen, jagend
tot ik er niet meer ben
Kom golven, kom – baan wegen
Kom, stroom,…
Aeonenoud
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
42 Een polychroom amalgaam
van veelvormige aonenoude
aardse fenomenen, edelstenen, getoucheerd door een onyx-meteoriet...
Wat is het dat zij,
de edelste onder de stenen, verzamelen?
Zijn zij de ongepolijste juwelen
van het hoogste
schone goede en ware,
de liefde, gekleurd
in hemelsblauw?…
in scene gezet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 zo mijn erbarmen dragen
die in eigen handen
zijn gelegen
neen, hoe vruchteloos de nachten
ook plukken aan de rituelen van
een leven lang sterven in hoogmoed
waar vaandel en graf elkander
bestrijden met eergevoel dat licht
bestreken is met een vleugje zoet
het zal de hel nimmer betreden
daar waar liefde nodeloos zich
aan valse goden had…
Tja
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
29 Het dragen van water
Naar de zee,
Dat valt om de dooie dood
Niet mee,
De bloemetjes buiten zetten
Kan daarentegen
Elke boerenlul,
Voor ’t zingen de kerk uitgaan,
Blijken velen
Weer niet te kunnen,
Een egoïst en een altruïst
Zouden het
Met elkander goed moeten
Kunnen vinden,
Doch vechten elkaar de tent uit,
Omdat ze elkaar
Niks gunnen…
Onder de boom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.124 Gelegerd op het oude lover,
Bij beukenstam, als aan een drempel,
Waar takken hangen dakswijze over,
Wij zoeken rust als in een tempel...
De lange, donkere twijgen deinen,
Door luwe luchting opgetild,
En wuiven voor de bladerschijnen
Van gulden loofwerk, zon-verstild.
Soms zijn 't maar bladerschijne' op blàren
Die roeren voor…
Koorddansen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
43 Altijd op zoek naar een navelstreng
nu de eerste niet langer bestaat,
balanceer ik op de ragdunne draad
van blik tot blik tot het ogenblik
dat ik opnieuw jij
en jij ik.
Een keten weer opeens
hangen we boven het land.
Geen afstand meer. In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.
Je tovert zoentjes…
Drijfzand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Er is een plek waar de grond niet draagt,
waar elke beweging dieper maakt
wat al niet meer vast was.
Iemand stond daar ooit.
Niet roepend.
Niet zwaaiend.
Alleen langzaam lager aan de horizon.
Ik kende de diepte van die ogen,
hoe gevoelens konden zinken
tot op de bodem van zichzelf.
Ik leerde dat drijfzand niet verslindt uit honger.…
Contouren van een kiezel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 niet alles vraagt om woorden
niet alles wil naar buiten
zij strijkt iets glad in haar binnenzak
een kiezel misschien
een gedachte misschien
ze kijkt op,
zegt niets
iets blijft achter haar ogen liggen,
onder de zachte hoede van haar stilte
daar, in dat kleine achterhouden,
roert zich zacht haar onuitgesprokene,
alsof er een contour…
hitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
44 ik kan de zon niet verzwijgen
wanneer ze hartveroverend
moeder aarde verhit met al
haar liefdesperikelen die ze als
vrouw zeker in grote getale bezit
een lentezomer die in mijlen
stond gegriefd daar de tijd
in een tempo van “ slow motion “
voort slenterde door kou regen
sneeuw warme jassen muts en
de verwarming op aangenaam
onverschrokken…
Wanneer het koolwitje komt
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
114 Witte vlinder rust
op jong blad in ochtendlicht
het veld wordt wakker
Het koolwitje verschijnt
niet plotseling, maar alsof het al een
tijdje op mij heeft gewacht, een wit trillen in de
lucht dat mijn fijngevoelige, waakzame zintuigen voorzichtig opent.
Ik voel hoe het licht zich
aan zijn vleugels hecht, hoe elke beweging
een minieme verschuiving…
Vlinderdans
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
51 Zachte ochtendlucht
twee vlinders cirkelen zacht
over het groene gras
In de zachte ochtendlucht
bewegen ze, twee vlinders die elkaar
voorzichtig naderen, hun vleugels licht als adem
over het gras, en ik volg hun vlucht met een stille verwondering.
Ze cirkelen tussen zon en
schaduw, een spel van kleuren en lichte
aanrakingen, waar elke…
Kostuum
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Ik word geleid door zeeën van tijd, met levensdagen die op een kalender verjaren
Een toekomst tegemoet die mij in een nachtmerrie begroet
De horizon verruimt het veld, zoals in mijn dromen is voorspeld
Ik verruil het menselijke geraamte voor een geestelijke gedaante
In een kostuum van liefde gestoken, word ik door de hemel toegesproken.…
Groenteparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
26 Bloemen lezen geen poëzie
zeker niet in de wildernis
van de achtertuin
waar mijn grijze oudoom woont
ver weg in het buitenland
hij verzorgt zijn groenten
alsof het verwende kinderen zijn
zijn hart bleef achter
in een naakt verleden
een verloren land
vol oude rabarber en koolrabi
diepe schorseneren in het zand
bittere warmoes en snijbiet…
Tarzan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
36 Op het witte doek zo groot
in jouw groene droom verloren
lachte jij het oerwoud bloot
voor de film en mij geboren
tussen slangen op het pad
waar de krokodillen wachtten
zocht je wat geen uitgang had
zat ik met mijn kindgedachten
Tarzan was jouw stoere naam
apen lachten om ons leven
kijkend door het filmraam
werd de angst ons snel vergeven…
Donders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
23 zware onweerslucht
mijn binnenwereld
kleurt mee in zwarte tonen…
Sinecure
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
27 Ze wil grote stappen zetten,
maar haar voeten kiezen kleine passen,
alsof de aarde haar in lettergrepen leert lopen
in de boom
tussen takken die te dicht op elkaar zijn gegroeid,
wordt iets wakker
niet de boom zelf,
maar het vermoeden van een boom
een vorm die zich uitrekt in de richting van licht
dat nog niet bestaat
de takken oefenen…
Nergens anders
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Jouw liefde voor mij
Is immens groot,
Groter dan de oceaan,
Groter dan de aarde.
In jouw liefde
Ik gans verdwijn,
Geheel in op ga,
Eén wordt met jouw zijn.
Ik wil nergens, neen
Wil nergens anders zijn.…
Redt de Bronnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Verhalen zijn vloeibaar:
met elkaar vervlochten
stromen in de oeroude
Verhalenoceaan
een en al kleur, en
van kokend heet tot ijzig koud
Zij vermengen zich, vernieuwen zich
en verwekken nieuwe verhalen
Maar de watergeesten raken
overwerkt! Overal vind je
verminkte verhalen in de drab
en verwarde, en rottende verhalen
Er is een wildgroei…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 We slaan de boeken open op de pagina’s die schuren,
voelen het koude marmer van namen die we niet kenden,
zien de breuklijnen in de straten van de stad.
Het verleden is geen rugzak vol stenen van een ander,
geen vonnis dat we dragen in het felle licht van vandaag.
Niemand vraagt om tranen over gisteren,
om het buigen van een rug onder andermans…
‘We vinden daar nooit tulpen’
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
90 Er rijden auto’s rond op ’s Heren wegen
die zijn voorzien van een verborgen plek,
bij criminelen uiteraard in trek,
wat zij daarin vervoeren, wordt verzwegen,
waardoor men wat men fabriceert of kweekt
niet onder stoelen meer of banken steekt.…
Dansfeest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
50 Thuis in het wier
fonkelen diamanten
op huisjes van slakken
ogen van torren
schitteren als opaal
en de spinnen schaatsen
op spiegels van agaat,
ze trekken massaal naar de oever
In hoogtij valt een meteoriet,
omzoomd door schuimende randen
De edelstenen verzamelen
in bellen van lucht
vieren de liefde
– zo blauw als ze is –
zij…
ZUIDJORDAAN-IJMUIDEN, een middag en avond aan het strand!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
32 Ik heb de kust bereikt!
heb ik de rust bereikt?
de zee wil me meenemen
ik vaar uit, ik waai uit
ik land op Engelenland
daar aan Noordzee's overkant
lichte bewolking omvloert de zon
als een dekentje voor de warmte
ik verbrand gelukkig niet meer
maar brand wel van intens verlangen
naar een lange rust, niet de eeuwige
doch toch wel…
De maagd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.369 Mijn leven streeft, een snel-vlietende stroom,
Naar 't schriklijk eind, de onbekende dood.
Nader, rusteloos nader: en mijn schoot
Droeg nimmer vrucht, mijn zoetste droom bleef droom.
Het baat niet of ik het beseffen schroom,
Het baatte ook niet dat ik de mensen vlood:
Des nachts ga ik van zware smarten groot
En maakt een hete dorst mijn leden…