166945 resultaten.
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
110 Buigende takken
sappen trekken zich langzaam
stil groeit nieuw leven
Mijn kruin gesloten voor
de wereld, sappen trekken zich traag
terug langs kale takken, geen blad dat nog ruist in
de kou, geen splinter die buigt onder de stille druk van de winter.
Wat boven de grond lijkt
op sterven is beneden een heilig en
zacht begin, in de schoot…
Lego
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
32 Bij Lego bouwt men nu ook digitaal,
Al jong mocht ik een tussenstap beleven.
Ik bouwde in mijn futuristisch streven
Al wat van Lego was diagonaal.
Mijn ouders hadden ook al vroeg ontdekt:
Ons Wimpie wordt beslist geen architect.…
Ik ben niet bang
gedicht
4.8 met 16 stemmen
8.675 Ik
ben niet bang
voor wat er
zal gebeuren.
Er zullen
witte dieren
door het veld
gaan lopen
en dat
zal alles zijn.
---------------------------------------------------------
uit: 'Lees maar lang en wees gelukkig', 2013.…
BENOORDEN DE MOERDIJK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
853 Benoorden de Moerdijk
Daar kan men niet bewonderen,
Daar trapt men de dichter, daar hoont men de held.
Benoorden de Moerdijk
Daar zitten de tobbers, al welgesteld,
In tuin en kantoor zich af te zonderen,
En tellen geld.
Benoorden de Moerdijk
Daar wonen de sufste rijken,
Ze noemen zich vrij of roemen zich vroom.
Benoorden de Moerdijk
Daar…
Bomenliefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
29 Gisteravond was ik laat
ik ging naar bed, zo rond een uur of twaalf
ik had mijn pyamabroek aan en tanden gepoetst
je weet wel hoe dat gaat
Toen ik de gordijnen wilde sluiten
keek ik nog even naar buiten
omdat de maan zo mooi scheen
oogde de tuin heel sereen
Maar ook omdat het zachte licht
van de straatlantaarns erin scheen
toen zag ik…
We noemen hem Kees XVI; vers 76-IV
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
27 *76-IV*
de boom vraagt
niets dan één
open blijvende
horizon
de aarde draagt
onder onze voeten
geen last
geen luisterende
frisse wind
-die waait
laat ons
niet storen door
het ritme dat
geen haast erkent
niets achterlaat
niets wil
slechts
eenvoudige nabijheid
het moment zijn
laat
dat natuur reageert
met stilte…
Homo Ludens Lupus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
41 Zeg zomers zotteke,
Zijt ge bekend
met het schouwtoneel
waar de hoge torenlopers
als edelhoevige
paarden rexen
de strijd aanbinden
met pontifexen
gelijk caesaren
met equesters
en jonkvrouwridders
het volk beheksen?
De een speelt pooier
den ander veinzer
een mercantiel
die streken poetst
welke bedriegers
militante lieden…
niet om ergens te komen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
48 nu zij de laatste luiken
in stilte sluiten
weten zij
dat zij de olijfbomen
nooit meer zullen zien
een laatste vogel vliegt
over gebarsten aarde
als zij zonder omkijken
vluchten
niet om ergens te komen
maar om weg te zijn
van de dodelijke leegte
de kluwen die niemand
ontwarren kan
een wereld zo duister…
Inclusie
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
146 Bij Barbie doen ze aan diversiteit,
Eerst werd er nog wat vreemd van opgekeken,
Maar nu zijn er ook Barbies met gebreken,
Bijvoorbeeld één die aan autisme lijdt.
Maar o Mattel, vergeet toch niet mijn leed,
En maak een Ken pop als miskend poëet.…
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
44 In het oog van de storm vind ik mijn rust,
als een kathedraal waarin ik tijdelijk berust.
Voordat uiteindelijk de chaos weer toeslaat
en bezinning mij onverbiddelijk verlaat.
Hier vertrouw ik mijzelf toe, een innig moment,
sentimenteel en intiem, volledig present.
Omgeven door stilte, scherp en tevree,
laat ik mij dragen, als water naar zee…
Gedicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
39 Dansend op ritme
Veroorzaakt gedicht
Klinkend op rijm
Een lachend gezicht
Zwevend op klank
Wordt door gedicht
Feilloos en zacht
Gemoedsrust verlicht
Zingend op tekst
Verkondigt gedicht
Uit volle borst
Een hoopvol bericht
Steunend op vorm
Heeft een gedicht
Geboren uit brein
Een wonder verricht…
Benidorm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
47 Op de boulevard een kinderwagen.
Leeg.
Langzaam voortbewogen tussen de massa.
Met ontbloot bovenlijf en een bord.
Help!
Stopt een zwerver zijn mobiel weg
Kerstkleding bevolkt de straatjes
Fleurig.
Gereden op duo scootmobiels.
Artiesten van de straat dansen.
Geklap.
Op één hand.…
Don en l'Age d'Or
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
73 Die quasivernuftige Castiliaanse edelman
was zo op het oog een type robin hood
doch wie goed kijkt ziet niets
meer
dan een windwoordenbuil
een weldoener-bedelman
Hij trok erop uit op zijn
ros rocinante
als wereldverbeteraar
avant-la-lettre
hij liet nimmer af, gaf nooit de moed op
maar de wekelingen die hij ontmoette
in Málaga Cádiz Granada…
een doorgaande weg
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 ze vult mijn dag en nacht
wakend en ontwakend
soms luidruchtig, ook wel zacht,
een stem maakt de inhoud smakelijk
.
het is het geluid van metaforen
soms storend doch vaker volkoren
zelf schep ik tussendoor een stiltegeluid
en proef dan beter de stem van een poëtische huid
en
in mijn kamer brandt de boom nog steeds, immers
het gemoed…
Het begon ook zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
34 Het begon niet met zware stappen,
maar met woorden.
Woorden die orde beloofden,
eenheid,
rust.
Één land.
Één volk.
Één verhaal
dat niet mocht afwijken.
In de jaren dertig klonk het net zo netjes.
Ook toen heette uitsluiting
“herstel”,
ook toen was gehoorzaamheid
“verantwoordelijkheid”.
Uniformen zeiden dat ze beschermden.
Lijsten…
Stormbreker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
50 Ach, weemoed
overspoelt
Eb haalt
adem
Rollende dromen
waarin wij
bestormden
razen langs mijn
rust
Langs onze kuiten
danst schuim
de wereld
uit…
Eigen bubbel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
75 Hier in de vroege morgen
waarin ik mijzelf verblijd
kan ik nu zonder zorgen
even kind zijn in de tijd
Want in mijn eigen bubbel
valt eigenlijk best te leven
jaren tellen hier niet dubbel
dacht ik zojuist maar even
`k Wil mijn lege hoofd bewaren
en doe nergens meer aan mee
totdat de wereld gaat bedaren
maar zet nu eerst een kopje thee…
Op het nieuwsscherm zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 Op het nieuwsscherm zijn
dode mensen niet taboe --
Ze zijn slechts pixels.…
Wat altijd blijft
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
154 Wortels diep in rust
zacht bloeit wat de ziel groeit nu
eigen ritme volgt
Even stilstaan bij wat er is,
zonder te willen begrijpen of benoemen,
bij een boom die niets vraagt en mij toch herkent,
bij een horizon die open blijft, ongeacht twijfels en verlangens.
De aarde onder mijn voeten
draagt mij met een vanzelfsprekendheid
die ik bij…
Laatste woord
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
71 Je zult dit lezen
als het te laat is,
wanneer ik al te ver weg ben.
Ik ben niet verdwenen.
Ik ben opgehouden
met proberen aanwezig te zijn.
De wereld merkt dat niet.
Dat is geen klacht.
Dat is hoe gewicht werkt
dat niemand wil dragen.
Deze woorden betekenen niets.
Ze markeren alleen
waar het misliep.
Ik ben geen herinnering
die warm…
Monddood
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
46 Plotseling ontmoet
haar tong
scherpe ruwe puntige rotsen
in haar mond
geen afspraak gemaakt
zelf
leerde zij haar zwijgen
gevoelloosheid
verplaatsen
nietszeggend haar stilte
beschermen
tegen
het opnieuw verdwijnen
vasthoudende
zonderling deze ruimte
als open mond
ertussen
te voelen…
Mister Good
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
46 Hij is the Good Guy, die de kudde beschermt
wetende hoe hij de schaapjes dirigeert
Kijk wat knap, ze springen allemaal over het hek
zodra hij het commando; Jump! geeft
Hij moppert altijd, is nooit tevree en kijkt hoe alles gedijt
met boze blik, want hij wil graag herinnerd worden
Niet als Sleeping Old, maar als God of War…
Door ongebaande sneeuw te gaan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.106 Door ongebaan-
de sneeuw te gaan,
Hoe lustig is ’t,
hoe leutig!
-------------------------------------------
uit: XXXIII Kleengedichtjes (1860)…
Expeditie
gedicht
4.0 met 2 stemmen
6.990 We hebben onze expeditie grondig voorbereid.
We kennen de plek
waar we het spoor bijster zullen raken
waar we door de grappen heen zullen zijn
en een lawine ons gezelschap zal halveren.
Daar zal december blijven duren en de storm
zal onze sentimenten aanwakkeren
op een manier die onze geldschieters zal bekoren.
De nacht voor het vertrek richten…
Niemand is te vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
33 Niemand is te vertrouwen
Mijn emoties zijn door verdriet geblokkeerd
Daarom kan ik alleen van mezelf houden
Bij onrecht loop ik weg
Wil ik je nooit meer zien
laat ik de boel in de steek en heb je pech
Dan is het altijd voorbij
Je moet leren me te accepteren
En de rest zal de toekomst leren
Niemand is te vertrouwen…
Strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
42 Gevleugelde springveren duiken gelijk drones neer op terraspatatas.
De gevederde vrienden krijsen histerisch in vliegende schijngevechten.
Darwin knipoogt naar onze vader in de hemel. Het recht van de sterkste, ik zei het toch.
Wat een aards gezemel mompelt god.
Ik had meer eisen moeten stellen.
Wie gaat hier de strijd beslechten als gebeden in…
ELK VOGELTJE ZINGT ZOALS HET GEBEKT IS...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
37 Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is
maar dit vogeltje zijnde mijn persoon
blèrt, schreeuwt keihard, roept
als een verlorene in de woestijn
daar uit te komen, weer beschaafd te worden
is een time-out noodzakelijk en wel per direct
met name de zang, het koor op een laag pitje
nog wel een slaapliedje 's avonds voor m'n kind
maar niet…
Nooit te vroeg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Vrijen?
Vroeg ze bij ’t ontbijt,
Hij vroeg,
Waarom nu,
Het is nog zo vroeg.
Waarop zij zei,
Voor vrijen is ’t nooit
Te vroeg.
En ze voegde
De daad bij haar woord,
Daar had hij
Niet van terug,
Ook niet toen ze ’t deê
bij de koffie,
Lunch en de thee,
Ze nam ook ’t diner
En ’t slaapmutsje mee.…
Il barbiere di Siviglia
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
86 Voorwaar, ik voor mij,
zei de vernuftige edelman,
die tussen neus en lippen slobberend aan het ontbijt
zijn jonkvrouw een aria hoorde zingen
na de ouverture Il barbiere di Siviglia van Gioachino Rossini
Ik voor mij zeg u, meneer de Scheerder,
dat ik mijn uiterste best doe
de wereld te overtuigen dat zij
in grote dwaling verkeert
Jazeker…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
39 Stille Tuin
In de verborgen
tuin waar schaduwen
zacht vallen, daalt
een fluisterende stilte
neer als dauw
op donzig mos.
Een rode roos
ontluikt, rijk
aan vergeten beloften –
haar scherpe doornen
delen de diepe
prijs van passie.
Bijen brommen
traag hun blijvend,
oud refrein terwijl
dauwdruppels dansen
delicaat op teer,
groen blad. Hier…