170004 resultaten.
Altijd onderweg
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
22 De straatstenen glanzen koud en kaal
onder de bleke, vroege ochtendzon
met opgezette kraag loopt hij voorbij
aan de ontwaakte gevels van de stad
zijn voeten kennen blindelings de weg
weg van de warmte die hij net bezat
de smaak van slapeloosheid in de mond
weegt zwaarder dan de tas aan zijn hand
op het perron herhaalt de film zich stil
in…
gewoon dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
9 telkens als ik de dood ontmoet
verstaat mijn stem de vlakke
tonen van berusting, geen twijfel
is gericht hem
hij biedt en verzorgt een schuilplaats
voor het moment dat het leven kiest
voor de andere kant waar het portaal
van stilte je doorgang verleent
en als je sterft is er geen
verzuchting of een terugkerend
applaus, je ligt staat verstrooid…
Altijd dichtbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
7 Morgen raakt de tijd jouw naam opnieuw,
een datum die blijft fluisteren in ons hart.
Hier beneden zouden we kaarsen branden,
vieren dat jij al vierenveertig lentes droeg.
Maar jij woont in die stad boven de wolken,
waar dagen geen einde kennen
en licht nooit dooft.
Toch ben je hier.
In elke adem van de wind,
in elke stilte tussen onze…
Stoel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
11 soms schrijf ik
zoals je
een stoel bij iemands bed zet,
je weet
dat de nacht niet korter wordt.
toen de dochter koorts had,
bleef ik mijn hand
op haar voorhoofd leggen.
je trekt het deken nog eens recht,
geeft een slok water
blijft zitten
tot de ademhaling rustiger klinkt.
lang dacht ik
dat woorden iets moesten herstellen,…
sommige helden heten Victor of Mikola
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
14 je kunt alles overleven
zei de overlever
als je er maar
de zin van inziet
pomp langzaam en
gestaag je vleugels op
voor de ontsnapping aan de kooi
oefen iedere dag
het leven is schitterend
zelfs hier
zei een levenslang gekooide vogel
laat dit je tijd van broeden zijn
van uitgesproken vergezichten
van pathos om de ziel te raken…
Oeverloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
12 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
Lector
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
15 Ik weiger slaaf te zijn
van woord en zin.
De tekst bestaat niet zonder mij.
Ik ben zijn meester,
lees hem tot leven.
Geen klankencarrousel
met lege woorden.
Een duidelijk parcours
voor mij én auditorium.
Ik maak mijn gehoor
tot horigen,
correctie: tot horenden.…
In geuren en kleuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
13 De boom spreekt
en hij doet dit met bewegende takken
Soms met een buigende stam bij noodweer
Zwaaien doet hij dan met de vele bladeren
Meestal in het najaar, als hij moet gaan lossen
.
Het sap heeft dan een seizoen
door zijn aderen gestroomd
Zo gaat dat jaren, keer op keer
En maakt hij ruimte voor komende tijden,
Maar dat is na een innerlijke…
Megaketens
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
46 Het winkelen wordt ronduit onpersoonlijk,
steeds meer AI, steeds minder personeel,
reclame is er overdadig veel
en klantgericht advies ontbreekt gewoonlijk.
De megaketens zijn vooral inhalig.
Wie goede service wil, koopt dus kleinschalig.…
Laat mij
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
21 Laat mij drijven op de golven van het universum.
Laat mij zweven in de wind.
Laat mij eindeloos zijn zonder begin.
Laat mij genieten van deze adem in het niets.
Laat mij de volheid van de leegte proeven.
Laat mij groeien naar de sterren.
Laat mij houden van het alles.
Laat mij mijn geest verliezen in de nacht.
Laat mij lijden tot in vrede.…
De orde van het licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
17 Nog vóór de vogels
de ochtend openen
heeft het licht
de bladeren al gevonden.
Niemand gaf het
de weg.
De beek buigt om een steen,
het riet beweegt
voordat de wind zichtbaar wordt,
een wolk verliest zich
zonder iets kwijt te raken.
Alles lijkt
elkaar al langer te kennen
dan namen bestaan.
Alleen de mens
vraagt wie dit bedacht,…
Bezige bij
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
11 Zacht zoemende bij
de bloem beweegt in de wind
zomer ademt mee
Een bij beweegt door
het veld; haar zachte zoem draagt
de belofte van een bloemrijke ontmoeting, alsof
licht en geur elkaar vinden in het kalme ritme van de zomer.
Tussen bloemen vol
stille overvloed volgt ze een spoor
dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren
naar…
de magische reis van de trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
10 De Magische Reis: De Trein als Reisgenoot
In de verte klinkt een fluit, zo klaar,
de trein, een trouwe vriend, staat daar.
Als een oude wijze, met verhalen vol,
stoomt hij voort, als een glinsterend rol.
In zijn wagons, gevuld met vreugd en leed,
met gemak, zonder eigen autorit in de weg.
Van zakenman tot student, zij allen gaan,
met de…
Verf overschreven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
15 Steeds dikker wordt mijn huid
van natte verf, alles
wat ik meemaak bedekt
met een nieuw laagje dat verkleurt
met de nog natte ondergrond
die langzaam droogt op mijn harde kern
die niemand ziet - wie ik ben
in mijn eigen herinnering
als het ware van binnenuit
gezien, wat een fantasie is
omdat vanaf het begin de buitenwereld
haar kleuren…
Regendans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
12 Het regent al dagen pijpenstelen,
de plantjes vinden het wel fijn,
mensen gaat het snel vervelen,
een zonnetje ligt meer in hun lijn.
Paraplu’s ontnemen het zicht,
auto’s doen de plassen spatten
op voorbijgangers, die te dicht
langs de stoeprand als ratten
worden verzopen door proleten
achter ’t stuur van hun automobielen.
Terecht…
VREUGDE EN ORDE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 Het plein van het spijshuis baadt in warme lucht,
terwijl mensen loom en tevreden smullen,
hun kleintjes in de speeltuin wild brullen,
elkaar overtroeven met zwellend gerucht.
Toch neigt felle zonneschijn ook naar vlucht:
groene waaiers vol adem omhullen
de plaats van genot; in wijde krullen
zweeft en kringelt de frisse loverzucht.
Wie…
onsondergang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
11 Rivier, zacht van stem,
vloeit traag de oever voorbij,
woordenloos gebed.
Na een lange dag werken
ontvangt mijn geest diepe rust.…
Straks
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 De eerste nacht in
een vreemd huis
De reis is verstild
maar in mij
heeft niets halt gehouden
De vraag of
verplaatsen werkelijk begint
met het verlaten
van een plaats
Of het moment
dat een gedachte niet
langer past binnen
de ruimte waarin zij ontstond
Niet om een antwoord
te vinden
maar om verder te reiken
dan zij tot nu…
in de pen; sinds de revolutie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
32 Deze eeuw hoef je niet eens meer
in de pen te klimmen,
de deur nog uit
nadat je die wrange postzegel had gelikt,
of nog te wachten op de volgende dag
waarop gewerkt zou moeten kunnen worden.
Je kán ieder moment van elke nieuwe dag
je commentaar geven of leveren,
zonder gezicht of naam kun je compleet los gaan,
over allemans grenzen…
Aan de lateren
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.203 Wat ik geschreven heb, dat blijft geschreven.
Wat ik misdreven heb, dat is gedaan.
Ik sterf getroost. Maar zij, die later leven,
Zullen mijn lied, mijn leed en mijn hartstocht verstaan.
--------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Eerste Metamorfose
gedicht
3.8 met 4 stemmen
27 Op een dag werd je verliefd. Je vel dwong je
op een strooptocht naar troost,
een ander om als een branddeken
over je heen te trekken.
Hormonenroedels raasden door haarvaten
werden sledehonden in een sneeuwstorm,
de ander liet eeuwenoude kuren
in je ontwaken, je eiste blaren
op je heupen, wilde een navel
vol laten lopen met jouw zweet…
Geur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
19 De geur na een regenbui
In juli, bijna voorbij
Staat de komma goed?
Ons kent ons. En jij!
Laat woorden zingen
Laat honing beminnen
Bijen springen
Later de tijd innen
Of het zo goed gaat de up en down
De joker en de clown
Je rug recht
En je been gestrekt
In je ziel met
Twee handen op je oren
Gegroet het universum
Kan jij het…
Versleten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 ik ben oud versleten uitgedragen
door onbeschreven tegenslagen
nooit zo laag gezakt als nu
nu ben ik terug bij af
loop weg van waar je mij verlaat
en merk dan dat ik nooit zo raad
waarom en wat er misgaat
ik bedenk het achteraf
in de golf van graag vergeten zijn
in een leeg huis met een dicht gordijn
is blijdschap soms een blijk of schijn…
Eindelijk rust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 Op slot.
Het voelde klaar.
De stilte, een verademing.…
SPIEGELPAD, Pieterpad als pelgrimspad, Dionne Brussee, ISBN 8789463658652, euro 26,50, Elikser uitgeverij!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
15 Een kijkje in de bovenkamer van Dionne
van zomaar een vrouw, een mevrouw
die ik ken als ad-hoc bariton in haar
OLVG-ziekenhuiskoor dat ze dirigeert
Daar zit ik dan in haar OLVG-Kapel
en laat me maar wat graag spiegelen
het mechanisch gesprokenen verstoort mijn oor
dat is mijn enige kritiek op de presentatie
doch het pianospel en haar sopraansolozang…
Spel en brood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
17 Natuurlijk klinkt de oerdrum door het doolhof
In stadion en tussen vierkante schermen
Muren
De spelen van het volk
Geef men brood en juwelen
Goud
We zijn blind van plezier
En inmiddels heel oud
De mens is niet van nature slecht
We zijn die bewonderen
Zijn de sterren
Wel echt
De koning van Spanje heb ik altijd geëerd
De bal is…
Infantinale
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
24 Momenteel - meer dan anders
doch niet bij die diehards
is 't getijde gekeerd
brede rivieren
zijn geulen in dalen
in dampen zijn
stromende zinnen gesmoord
Gesmeuld is het vuur
van hoogdravende frasen
met goden en farao's
klankrijke namen
welsprekende heersers
als van toet-anch-amon
als hij langer geleefd had
dan amper tien jaren…
Aantrekkingskracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 Waarschijnlijk vraag je
Je soms wel eens af
Wat de reden zou zijn
Als iemand naar je staat te staren
Waarom het lief naar je lacht
Wellicht heeft het niets te betekenen
Het is gewoon een aantrekkingskracht…
De man die hout liet luisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
25 In de wagenmakerij naast ons huis
sprak een man met hout.
Onder zijn handen verloor een plank haar zwijgen.
Een spaak vond zijn kring,
een as zijn evenwicht,
een wagen zijn verborgen gestalte.
Als kind keek ik toe.
Nu denk ik:
hij maakte niets.
Hij keek tot het hout zich opende,
alsof elke nerf de weg al kende.
Hij luisterde tot vorm…
Jouw blik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Diep kijk ik naar binnen
In jouw ogen, die daar wachten,
Op mijn blikken die naar jou
Smachten al zo te lang.
Dan voel ik weer jouw streling,
Zo vol warmte en liefde,
Ik niet kan, niet wil weerstaan,
Alleen nog van binnen.
Steeds zie, voel ik jouw blik,
Diep in mij wachten,
Nu al zovele, te vele jaren weer.
Jouw ogen, op mij wachtend…