169258 resultaten.
Hemels.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 ik was thuis in mijzelf,
immers vanmiddag was ik onder ons
het was nabij een museaal gewelf
.
niet dat ik maar iemand persoonlijk kende
mijn gang was een zweven in een ambiance,
gevuld met sprankelende kunst
zonder wegen of wikken in mijzelf
.
er waren kijkers van alle soorten en maten
doch vooral met ogen vol interesse en
openstaand…
Diepzeeduikster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 (voor Lieke Marsman)
Wat ik ook probeer, het gaat mij niet lukken
om jouw leven in een gedicht te doorgronden,
de porceleinen vaas viel in stukken
en ik luisterde naar engelenmonden.
Dezelfde, bekende plaatsen zonder jouw gezicht
of diep in mij op zielsniveau,
de tedere connectie lijkt ontwricht,
maar ook dat is deel van de show.
Jouw…
TRIPPELENBERGS EER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
20 Bredase drukte
verzinkt in het kleine bos
aan rivier de Aa.
De beukenlaan door
weilanden geeft tehuis aan
wespen en bijen
De grond vol dor loof
wordt opgewekt door varens
met hun jong, licht groen.
Eikjes, twee duim hoog,
staan dicht opeen. Wie zal hun
groeiruimte geven?
In dicht loof weergalmt
kwakend gezang uit nabij
wijd,…
Ik ken mijn woonplaats
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
16 Ik ken mijn woonplaats
en sla de hoek om zonder --
nieuwsgierig te zijn.…
Alsof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
25 Het woord alsof
draait om haar as
alsof de of niet weet
wat ze weegt
als ze wikt
kent de klei geen
schijnende bomen
boetseren handen
dan alsof…
dekmantel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
44 het is mogelijk plaats te nemen
op lege plekken
in het gras, aan het strand
op land dat is gescheiden van land
door zee
dicht bij uiteinden van ruimte
waar vergezichten samenvloeien
het blijft lastig een grensvlak
te ontlopen
met binnenlijf dat voortduurt
in lichamen die zijn gescheiden van
elkaar te omvatten…
Ze verdween langzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
138 Haar fijne, tere handjes
spraken bronzen kleuren leed,
gevuld door traanvocht,
weggestreken onder wreed.
In holle leegtes
van haar gevlochten haar,
waar menigte zocht,
vonden vondsten elkaar.
Tonen die gebaren
spraken, en haar zijden
spijkerstof vol lagen,
waar ritmische klanken
naartoe draagden.
Naar een cadans van
verlaat,…
De hand die geneest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
37 De stormen razen over grijs metaal,
waar ooit het woud de wind kon overzingen.
Een lege wereld fluistert haar verhaal,
begraven onder bergen oude dingen.
Wij lieten achter wat men niet wou zien,
verloren in de zucht naar meer en meer.
En we vergaten in onze vlucht misschien:
de broze aarde ademt maar één keer.
Maar kijk eens goed, daar in…
Dood aan, leven uit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 Drinkende en dansende dichters maken het de moeite waard oud te worden... Uit: Lieke Marsman haar gedicht TIJD EN EXPERTISE.
Fuck, fuck, fuck
Ik wil niet dood, uit
IN MIJN MAND van 5 jaar
Geleden
Zij wilde
Het leven aan, met
De dood uit. Helaas is
Deze wens
Reeds omge-
keerd al uitgevoerd
Echter door duivel kanker
Is het mijn…
Onmogelijke taak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Zijn inspanningen waren groot,
Zijn nood
Die uit zijn hart ontsproot,
Was hoog.
Hij ging tot aan de rand,
Was toen geheel en al opgebrand.
Ondanks verzet met hand en tand,
Verloor hij zijn verstand.
Hij kwijnt nu weg in ’n gesticht,
Waar niets hem tot iets verplicht,
Zich onbewust er is aangericht,
Vroeger is bij hem gans uit zicht.…
AANVAARDING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
30 Aanvaarding
A-seksueel: klinkt A nog wel A zonder B?
Verdroogde lettercel zonder klank
Want wat blijft er over
Zo yin en yang zich separeren
Libido niet meer zal resoneren
Trillend, vloeiend
Tussen onderling afhankelijk dit en dat
Tussenstilte gestript van akoestiek
Want wat is seks?
Magnetisch veld dat interacteert…
Betekenis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
23 het verdriet dat wij deelden
heeft geen betekenis bewaard
dat ligt nu tussen ons
waar niemand bij kan
je naam draag ik
als kou die zichzelf herhaalt
alleen mijn berouw
blijft achter
het late besef
dat ik je te laat begreep…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
45 Wolken wijken zacht
tussen grijs ontwaakt het blauw
nog zonder woorden
In het ochtendlicht dat
zich voorzichtig langs de rand van mijn
aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder
mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe.
In de langzame adem van het
landschap, waar elke contour zich pas later
laat herkennen…
Bericht van het eiland Chaos
gedicht
3.6 met 22 stemmen
14.751 Hoelang zijn we hier nu al vrienden,
het was ooit bedoeld als vakantie,
maar wat het nu is -
We zagen de folder: Chaos, dames en heren,
Uw eiland; de glanzende foto's,
de helblauwe Chaotisch baai,
het krijtwitte vissersdorp Krisis.
We lazen dat het eiland wordt geprezen
om zijn zeer diepe rust,
de laatste bewoners worden zelfs
gelukkig…
De kabels los
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.668 De kabels los, de zeilen op, dat gaat er op een varen;
Al waren wij sinjeurs aan wal, ons hart lei in de baren.
Een Hollands kind, dat is bekend, die vindt in zee zijn element,
Jo ho, jo ho, jo ho, jo ho !
Die vindt in zee zijn element.
En zijn wij zo geen banjers meer als in verleden dagen,
Toen ieder voor Jan Companie een flikker had geslagen…
Na het gras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Langs open wegen
liep het kind
langs open
stranden
door de wind
langs open huizen
licht en vrij
de wereld leek
oneindig blij
het dacht dat
elke weg doorging
dat elke deur
naar morgen ging
dat achter elke
verre bocht nieuw
licht haar zocht
maar soms vroeg het
zich stilletjes af
waar gaat de weg
naartoe
na het gras
en…
Nondeju
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
92 Mijn marketingbureau kwam met de wens
Om nu, met het WK-toernooi op handen
De namen van de voetballende landen
Op shirts te laten drukken voor de fans
Ik zag het resultaat maar, nondeju
Wie spelt er Curaçao nou met A-U…
De Afbrokkeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 Dit is niet de eerste keer
dat zijn nagels hem helpen
zich uit een gat te graven
Vogels met oranje snavels
orka’s en één bruinvis
worden hem toegeworpen
als onvoorziene vergezichten
dientengevolge
komt alsnog de afstand
in hemelsbrede zin
‘nicht in Frage’
tot ijsberen
Hij loopt rond en keert terug
naar de kern waar alles begon…
dragen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
105 in een woud van signalen
droegen onbegonnen herinneringen ons
naar een tijd die langzamer ging
dan de reis van een vogelveer
naar de bodem van het diepste meer
we dreven pijn met hamers in de aarde
persten het lijden terug in de grond
over het helmgras zagen we de lege zee
de stilte was hier om te doden
konden wij haar dragen?…
Whisky en spreeuwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
66 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
waar de oude mannen whisky drinken
in de kroeg bij de brute avondmonding
is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen
van het gewicht van alle ergernissen
en hij weet niet of hij terug gaat
naar de…
schuw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
39 wat ik nu in woorden zwijg
gaat nog verder dan mijn onmacht
immers het is soms niet uit te leggen
waarin het zijnde mij heeft gebracht
.
de leegte wordt gevuld met gedachten
die gedwongen rusten in de schaduw
ik zou ze met mijn lippen willen verzachten
zoals gezegd, ik ben thans stil tot schuw
.
als ik mij spiegel aan de ander
zie ik krassen…
Wijze les
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
35 Het scheelde nog geen handbreedte,
Was geen centimeter te veel,
Zijn schaduw reikte net iets verder,
Maar daar zat hij niet mee.
Hij schoof een klein eindje op,
Dat was net iets te veel,
Het zat hem dus niet mee,
Maar zal ermee moeten leven,
Want iets anders zit er nu niet op,
Genoeg is genoeg, anders
Raak je van de regen in de drop.…
Life goes on
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
55 Lieve,
De tijd tikt onverbiddelijk door.
Life goes on.
Alsof de dagen vanzelf weten
Hoe ze verder moesten zonder jou.
Het verlies is voelbaar.
Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken.
Tot de scherpe randen veranderen in littekens:
Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest.
Met de jaren kijk je daar minder naar om.…
Protest
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
102 Het demonstratierecht wordt aangepakt
De burgemeester krijgt meer macht in handen
Zo legt men al te driest gedrag aan banden
Geen mens meer aan het asfalt vastgeplakt
Het spoor niet meer door dwarsliggers bezet
En geen gezeik meer in het snelsonnet…
Zelfreflectie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
46 Je blik fixeert het kleinste, doffe kwaad,
een dwalend stofje
in de iris van de ander.
Je wijst met scherpe vinger,
meet de fout,
en spreekt je vonnis uit.
Maar voor jezelf blijf je blind.
In je eigen oog draag je een balk,
een zwaar en star stuk hout,
je ziet je eigen falen niet,
terwijl je de splinter van de ander
onder een vergrootglas…
In memoriam Lieke Marsman 1990-2026 -Tanka
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
70 'Is het mijn sterfdag?'
In leven blijven lukt niet.
Liefde is wat telt.
Ontmoeting met de duivel?
Nee, God treed ik tegemoet.…
Wortegem in winterglas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 In lichte rumoer rondom, een stad vermomd in schijn, Wortegem in winterglans, onder luchten bleek en fijn.
Een vonkje bleef nog zweven, toen al het lichten zweeg, zo zuiver en zo stil aanwezig, als dauw die over velden streek.
Langzaam gingen de schreden, behoedzaam door den tijd, een glans bleef nog behouden, in zachte eenzaamheid.
Maar de…
Elke dag een nieuw wiel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
42 Tussen wat geweest
en wat nog geen vorm heeft hier,
bouw ik een ochtend.…
Wonderlijke zaadjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
43 De zaden ontpoppen zich tot hele kleine groene stengeltjes en blaadjes
Het is een wonder dat ontstaat uit zulke kleine zaadjes
De vruchtbare grond, de zon en regen
Laat dit wonder snel omhoog bewegen
En aan het eind van dit seizoen
Is dan het oogsten prachtig om te doen…
Zielsgeluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
30 Het zijn beweegt
door mij heen
nog vóór ik het
kan denken
In elke ademtocht
raakt iets ouds
mij aan,
alsof het mij
herinnert aan
een oorsprong
zonder naam
Het zoekt mij op
in de ruimte
tussen
ademhalen, waar
de wereld
even lichter wordt
en ik bijna oplos
in een stilte
die niets van
mij verlangt
Daar stijgt
zielsgeluk…