Alle inzendingen

Baan jezelf een weg door het woud, naar de vesting -- en bevrijd jezelf!…

Vriendschap en liefde Gaven je leven meer zin Dan je verdiende…

Hij was een speler van die wonder-elf En stond maar liefst twee keer in de finale, Hij blonk, maar liet ook medespelers stralen, Als coach of aan de bal, hij bleef zichzelf. ‘De Nees’ ten voeten uit en in één zin: Wat zat die strafschop er toch lekker in!…

Golven hoog te loef, te lij. We varen klif en klip voorbij. Giek en gaffel buigen krom. Haal op, haal om. Pekbroek, tuig, het ruime sop. De zeeman heeft een haringkop. Haal om, haal op. Opperbram hoog in de mast. Daar tuimelt me de varensgast. Haal op, hou vast. Haring hom en haring kuit. Het bloed spat alle kanten uit. Haal om, haal…

Tot tranen toe ben ik bekommerd: nu kan ik nooit meer naar de lommerd, omdat mijn hele inventaris al daar is.…

Die Nees was in zijn tijd echt een der groten Een bikkel die exact deed wat hij moest Hij schoot zoals hij tackelde, wat woest Helaas was het der Bomber die 't verklootte *) 't Was niet der Kaiser, Wolfgang, Rudi Völler Of nee, iets met een G, toch niet die Muller... __________ *) WK '74…

Dánk u voor dit verlate spoedbericht het kwam zojuist te elfder ure aan Iets over oorlog, onmacht filistijnen iets over Netanyahu en de zijnen iets over wij en zij en Palestijnen maar wie moeten wij onder "Wij" verstaan? De groep die vrede preekt maar nooit eens sticht de zwam die splijt en het geheel ontwricht de wereld die…

De oorlog grijpt bezeten om zich heen Europa zit vol rechtse radicalen Die meer en meer de sfeer en koers bepalen ‘De ander’ is volksvijand nummer één Kortom we hebben alles flink verkloot En nu is ook nog Johan Neeskens dood…

voor mij is een streling altijd een gebaar van huid op haar...…

De mooiste dag Was die dag Van jouw lach Toen je me zag En me Voor het eerst Herkende…

Zelfvertrouwen blinkt, verroest snel als eigen werk opeens een val maakt.…

De Nees is niet meer Hij knalde ze keihard in Met hem altijd raak Hij speelt nu verder boven Samen met zijn naamgenoot Die hem al voorging Grote iconen Uit gouden voetbaltijden Om trots op te zijn…

Als de herfst erft van de zomer betaalt zich dat uit in klinkende zon welke door de goudkleurige bladeren van de bomen het verlangen naar de zomer stralend levendig houdt en de winter ver weg!…

Ik ga niet rechtuit, ik ben een stukje van iets -- veel groters dat draait.…

Wat is nu de hamvraag vandaag wordt zij door verdriet overmand van regen in de drup beland of keren zich alsnog haar kansen dat is nu de hamvraag vandaag Indien ze een leven wil leiden met nul komma nul cent op zak geen alcoholroes of tabak maar wel twenty four seven een dak in de bed-bad-brood opvang kan lijden Met een lange ij, geen…

ik heb de raad van het orkest totaal in de wind geslagen ging als een tornado door de gelederen waarbij menig valse toon klonk er is niets aan de strijkstokken blijven hangen muziek komt van binnen uit geld is een open doekje de aalmoes en toegift van de armen maar waarom is het hele orkest in rep en roer zij kennen…

Er was eens een dame in Balen. Die had aan haar blaas een paar kwalen. Haar arts raadde aan meer te drinken voortaan. En nu begint haar lever te falen!…

Weinig schone dagen Zijn ons nog gegeven. Laten wij de hemel vragen Om gelukkig leven: Nachten wit van dauw, Die laat optrekt, En als water zonnelauw Langs ’t gewas lekt; Om bezonken klaarte In vogellied en bruine sloot; Vruchten vol zoete zwaarte: Ons blozend brood; Om groene levensbomen, En loof in vlam, Als de engel die ons dromen…

Heel vroeger hadden de mensen niets anders te doen dan naar de sterren te kijken. Ze hingen wat rond bij een bron en leefden van noten en vijgen. In de vorige werelden was er of stront of niets dan hel engelenzang uit zeer strenge engelenstrotten. Er was ooit een wereld waar zwaluwen zwijnen knipten en schoren, voor niets. Er was eens een…

Het jaargetijde leidraad voor ieders leven zo veranderlijk Hoe tijden voorbijkomen, elk op een bijzonder manier, eigen ritme en met unieke snelheid; geboren als een jonge lente ergens op deze wereld, mijn kleine neus en een zachte soepele huid compleet vergeten, armen die de warmte omhelzen. Weet je nog sproetjes, in de zomer opgeklaard…

Jij bent van mij, van de veldleeuwerik die jubelend naar de zon klimt, van de koekoek die weemoedig de komst van regen voorspelt, van de merel die troostend het afscheid van de dag bezingt Jij bent met mij, met mij als de pinksterbloem en het oranjetipje, met mij als de rolklaver en het icarusblauwtje, met mij als het duinviooltje en de zilveren…

Ik koop mijn schoenen Altijd een maat te klein Zodat ik bij het uitdoen even de gelukkigste man op aarde kan zijn…

Ik zou zo graag nog eens met mijn vader En dan samen zitten Dan gaan we praten over wie hij was En wie ik ben Dan vraag ik of hij wat wil drinken En dan neem ik dat ook Dan ga ik zeggen dat ik zelf ook papa ben En dat ik het begrijp Dan neemt hij een slok En dan doe ik dat ook En als hij dan wat wil zeggen Dan zeg ik dat ook…

Op aarde is zwaartekracht, die houdt ons hier gebonden. Het kostte niet veel tijd om van jou te houden, maar om je te vergeten duurt een eeuwigheid. In de stroom van de tijd hebben wij geleefd, een moment in het bestaan van het universum. Kijkend op de eeuwigheid was het niet meer dan een zucht, een nevel die even verscheen en zomaar verdween…

hoe wij steeds vergeten wie we zijn de oertaal van het hart tot stilte manen tot het breken van het licht hoe we leven blazen in manke mythes tijd in de schaduw loert we meedogenloze taal leren spreken hoe in onze ogen het menselijk tekort bevriest in winternachten geweld levens aan stukken rijt een vloed van tranen tederheid bevrijdt…

De ernstig strevende christen drijft op een boomstam voort over de woeste wereldzee omringd door dreigend duister torenhoge golven vol Satanswoede tillen het hout hoog op smakken het weer neer in het brullende schuim van kwaad en verderf de gewezen boom wordt steeds door het tierende water verzwolgen ondergeduwd maar komt weer koppig…

Einde zomer- een vlinder vouwt haar vleugels. Voor dag en dauw staat de mist reeds in de file. Duinen- het helmgras wuift naar strandjutters. Oktober- een oudroze stokroos hangt haar kopje. Herfst hangt hoog in de kraag en vraagt om jas en sjaal.…

Ik doe mijn gedicht aan, om me te laten zien -- mijn open wonden.…

heel voorzichtig hebben wij onze kinderen naar een volwassenheid geleid die zij en wij voor ogen hadden en dat met gevoel en handen laten zien en ook in daarmee samen leren omgaan wij delen de lach als universeel in een open uitnodiging tot nader contakt en ontdekking spreken is construeren en streven naar de volmaaktheid in…

Teun Hollaar In de jaren 70 was jij bij Dbgc de grote baas Zie de wedstrijd tegen Barcelona nog in mijn dromen in een waas Teun Hollaar Trainer van het legendarische Elftal van Hans Teijn Kennis van mijn ouders Teun Hollaar draagt Mede de Geschiedenis van Dbgc op zijn schouders…