Alle inzendingen

Ach nee doe het maar niet. Vertel maar niet wat er werkelijk in je omging. Ben maar liever lief en aardig voor de anderen de vijand. Vertel niet dat je wakker lag met gedachtes dichtgeknepen van jaloezie die je hart verteerde omdat je dacht dat je achterbleef. Alleen en met lege handen. Vertel maar liever over de vriendschap…

Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…

lieve papa ons huis ooit vol nu: deuren op slot meubels verkocht wist je niet dat ik je zocht?…

ze deed geen oog dicht haar wereld lag nog verderop gras dat haar riep hoger dan haar enkels en zong tegen haar slapen een kring zonder begin ontzichtbaar ze stapte al in het niets dat haar droeg achter haar…

Ik zag hem ijl hangen aan de bergrand vingertoppen naar een stijlbreuk tasten want geen diepe kloof die generatie waar niks valt te slaan met bruggen. Zou hij de muziek horen in de kamers naast zijn hart kon hij in en op de maat adem halen zonder doktersrecept voor ritmegevoel. Daar hing hij dan het edele wijsje twinkelend…

Onmenselijkheid eenzaamheid en verlatenheid tegenover het falen der conventies en tradities evenzeer zonder steekhoudende zin noch enig houvast. Meta-realiteit metafysica of één gedeeld onderbewustzijn daar vermoed ik het bestaan van een meer essentiële mystieke waarheid die zekerheid biedt en rust geven kan. Gesloten en geïsoleerd…

Golvende haren verlies mezelf in je ogen stilte kust mijn ziel Rechtop en vrijstaand op open schelp, richt Venus haar betoverende blik op mij; een koele zeewind luwt door haar haren en laat mijn hart slaan als zon na een storm. Haar lippen stralen een stil geheim, haar lichaam verleidelijk, een vorm van licht. Ik verdwijn in haar ogen…

Daar gaan de lieden fluisterend in de zilte van de ochtendwind in nieuwe rode bloemenjurk of nette fluwelen broek op pad om de prille lente te proeven in een blauw hemelbed bij de wortels van een bruine boom en de individuen nemen ons mee langs vergeten geheimen de verloren momenten in hartstochtelijk verdriet alsof de aardbewoners…

Een dolende ziel in de hemel koos voor het menselijk gewemel Van wat hij daar zag schoot hij enorm in de lach want jemig, wat een gezemel!…

Ik deed de deur open. De gang was warm tegen mijn rug, alsof de wereld nog bestond. Binnen, een kamer die niets teruggeeft. Jij lag er al. Op het bed, metaal onder je lichaam, handen gevouwen zonder adres. Gedachten raken elkaar en vallen weg. Er speelde muziek. Te zacht om te horen, te luid om te negeren. Je nagels blauw…

Uit schuim op de golven het semen der zee waar spermatozoën versmelten heeft zich een nieuw wezen sereen opgericht verblindende schoonheid godin van de liefde die mijn ziel opgetild heeft mijn hart opgelicht naar een terra incognita waar mijn zelf in haar wezen verstrikt en verloren is geland als gedicht "Les événements ne…

Moeders hangen als bloembakken aan het balkon: /Het eten is klaar!/…

Je stille nabij laat mijn adem weer zakken tot een zachte kern Hoe ik naast jou besta, alsof elke ademhaling een fijne trilling opvangt die door de ruimte beweegt en mij uitnodigt om aandachtiger te luisteren dan woorden ooit kunnen vragen. In mij ontstaat een kalm landschap dat zich opent wanneer je dichtbij bent, een veld van tedere…

Wijzend en schreeuwend achter rolluiken zwart de wereld gesloten geen uitgang, geen start mijn vinger die zoekt naar een knopje van licht- een flits, een begin het dooft in mijn zicht ik tast in het duister mijn vinger wordt klein verliest zich in muren die nergens meer zijn een knop die ooit licht was blijft zwijgend en stil alsof…

Daar ruimt de wind en vaagt de heemlen schoon. Vanavond nog zult gij verheerlijkt zijn Wanneer de winden sluimren aan uw troon, De sterren vlammen in uw baldakijn: Als tussen u en uw oneindigheid De schaduw valt, en in dat klaar gewelf Uw blank geluk dat god noch mens benijdt, Niets ziet weerspiegeld dan zijn glimlach zelf:…

tors rotsen sleep koffers vaten touwen de trog we schepen haar in scheef net schelpdieren rukken de matrozen op versnellen hun pas langs het want de trotse trossen gaan uit hun bol en nergens is olie en alles is vol alleen mijn snelle handen rijmen nog met de zeilen de doden de winden het zog ------------------------------------…

Doe vrijwilligerswerk Plant een es Eik of berk Eet Zonder vrees Minder vlees Koop lokaal Landelijk Desnoods Europees Gewoon lekker Duurzaam doen Stem groen Recycle katoen Eet met het Seizoen Vergroen Je buurt of tuin Struin Composteer Doe en leer Doe nog meer Hang een bijenhotel Op en noem haar ‘Voorjaarssfeer’ Ho daar is je…

Pete Hegseth, die is een ware havik, Dus geen minister van defensie, Maar dé minister van OORLOG, met Heimwee naar Korea en Vietnam. Het falen ervan was hij vergeten, Net als Afghanistan en Irak, En als grote vriend van Israël, Overtuigde hij Trump heel snel Mee te gaan met Netanyahu’s wens Om na het afslachten van de Palestijnen Nu de…

Wij moeten hier veel soberder gaan leven Dat deden we ook in Afghanistan Daar ging het luxe leven in de ban Wat zuiniger en minder geld uitgeven We konden daar slechts spaarzaam douchen gaan Geheid...dan zit er vast een luchtje aan…

============ ================== zij heeft de zon van de evenaar op haar heupen, haar ogen zijn groene bosmeren, waar namen van mannen langzaam naar de bodem zinken. de wind, de zon, de dag, de avond, waait om hem heen. hij sleept zijn leven als een blok hout met zich mee het vroege voorjaar snijdt door zijn jas de motor tikt nog uren na…

Hij verlangt zijn fantasieën dieper in het duister van de nacht hij doet alles wat gij wilt hij lijkt wel gek de eerste twijfelende traan rolt over zijn slapende gezicht wat hij nu voelt is onbeschrijfbaar zijn avontuur wordt intenser in de cadans van zijn bezielde hart beantwoordt hij zijn dromen grondig hij zou iets willen dichten…

Waarde Novus Augustinus, Zijn dit uw rensiaanse Confessiones? voorwaar, geen voetveer onder mijn zool, integendeel, maar een idool De geest der zijnsgelijkenis waarde over de wateren gelijk het eerste woord in d'oudtestamensiaanse genesis Edoch, uw veer draagt sporen van een op hol geslagen, tenenkromrijtrekkende dolgedraaide knol…

Doorzichtig opende ik het onschuldig ogend staafje. O, waarom ben ik toch gezwicht voor dit plakkerige wicht, eenzaam op een schaaltje? Merci – voor mij geen fantasie – dat lag te smelten in de zon. Ik kwam niet van haar af in de ochtend na het feest; ze kleefde me overal ‘t verleidelijke beest.…

MAART 2026 (1) De palmboom heeft zich aangepast Hij is gewend aan Simonshaven De kerkklok luidt, de berk, hij tast Naar groen, om zich alvast te laven Zon zegt nog even wachten tot Ik warmer ben en je kan helpen Ik haal je katjes heus van slot Dan is ook jouw bloei niet te stelpen Het is een voorjaarsparadijs Met bijen, vlinders en…

vroeger kon je bij elke bank van lening je gouden hart laten verzilveren maar dan stond je wel voor altijd in het krijt...…

Dan - alsof de vlagen in hun wortels kraken in een koortsig vijandige vaart met steken die tegenstaan als dagelijkse kosten de posten die doorgeschoven boven op kilte van de wind en stilte in de grond kond doen van een onthulling – dan trekt de beloning van dromen echt hard aan want we tekenen een toewerkende lijn ook de huid snijdt als…

De vogel in mijn hand staat erom bekend zijn prooi te spietsen aan het prikkeldraad. Aanvaardbaar verlies levendig en persoonlijk daar ruimte aan geven ook al is het te pijnlijk. Omgekeerde realiteit in causaliteitscontext eufemistisch verdelen onverkort budgetteren. Volumineus kleurrijk dek met unieke kenmerken afwijkende gekke…

In Groningen gebeurt er altijd wat. Heel lang geleden hebben letterzetters Geknoeid met schreven van Romeinse letters, Het is weer knap onrustig in de stad. Een typograaf dus in de arm genomen: De laagste schreef zal boven moeten komen.…

Tijdens het douchen kwam de gedachte niet telkens dezelfde routine in ditzelfde huis buurt, dorp te willen Dat ik wil lopen, waar dan ook weg van al dat voorspelbare dat dagelijkse En ik zie mezelf lopen met rugzak in dit weer, misschien nog zonder eten En daar, op die dijk, dat paadje fietspad, tussen die straten daar zou ik…

wij ontvangen het woord zoals men water ontvangt in open handen niet wantrouwig niet haastig wij laten het rusten op de bodem van ons denken kijken hoe het bezinkt of juist blijft drijven in het licht van de dag een stem van elders kan helder zijn als een klok in de ochtend wij eren haar klank dragen haar even met ons mee zoals…