Alle inzendingen

*027* de winterwind speelt met witte wilde haren en zilverlicht dwingt als ingewikkeld garen tussen de bladerloze ontwortelde dromen door tot de haarvaten van ons levensidioom ook de wolken zijn stil uit de onwil tot breken in aanstekelijk huilen of meesmuilend gejaag wat de vraag oproept of dit heden wel bestaat door een onhandigheid…

Ik ben een Bard, ik dien de muze èn het publiek; Ik sta in een lange lijn van woordkunstenaars die mensen in merg en been, in hart en ziel weten te raken als ware tovenaars, die met hun woorden magische werelden dromen vol gevaar en heldenmoed, waar verdriet, haat en liefde ongeremd stromen; healers die de pijn verzachten door de smart…

Onder uitwaaierend neonlicht was zijn blik gekluisterd aan een illuster gezelschap in de hoek, waar rook als mist hen omgaf. Een laconieke glimlach krulde langs zijn lippen, als een jager met prooi in het vizier. De muziek pulseerde laag in zijn borst, glazen vingen flarden van stemmen. Hij bleef waar hij was — wetend dat elke stap iets…

Ik ben een marktknecht, in goud en in nood; bekijk de tafel die roestig ijzer lust. De auto moppert, want hij is uitgerust met handelaars, ringen, en dik bruin lood. Wat ik niet nodig heb, slaapt in mijn bed; leer leven met stof en schroot uit mijn klas. Het liefste wou ik dat zij hier nog was, die al het schoons op tafel had uitgezet. Het…

Ik kijk in de lege verte, ontwaar alles overal, ik zie overal leegte vol met herinneringen. Mijn gedachten zijn gevuld, Met alle herinneringen, verdampt in ’t lege al, komen, gaan, elke keer weer. In dromen wolken vol met gedachtebeelden van weleer. Verdriet en vreugde vullen samen mijn verlangen. Ik zie in de verte, vol met verdwenen…

We hebben het in de wereld vaak over olie als bron, dat is oliedom want de echte hechte bron van de wereld is geen  olie maar water, heerlijk helder water en de bron van de mens, u, jij en ik is dus water en wel anderhalve liter per dag gisteren onderweg mijn flesjes vergeten en dat heb ik pijnlijk moeten bekopen dus een noodstop om…

De droomfabriek likte je voeten, kocht je per gewicht: omtrek, klatergouden lokken, de gespeelde onschuld in je gezicht. In lange rijen werd heimelijk gezucht, met inhalige blik je lippen gekust, de grijpende handen gestrekt naar een beeld van leuk karton. Teneinde weer Norma Jane te worden: Gerimpeld wijf waarin de kanker vrat, minder…

Ik krijg een hand, eindelijk ben ik van de wachtlijst af en mijn eigen wachtkamer uit - bij iemand die net als mama naar mij luistert om me houvast te gaan geven wat mij helpt, wat er kan werken bij mij, iemand die van tijd tot tijd Actie! en Stop! mag roepen, zodat ik uit de baan van de vicieuze cirkel raak die ik beter ken dan mij…

Het is vrijdagavond. De auto ruikt naar jouw parfum en koude lucht. Je legt een warme hand tegen mijn wang, je vingers rusten op mijn huid, maar ik tel de lantaarnpalen langs de weg. In de stad brandt licht achter ramen. Mensen bewegen hun mond. Glazen gaan omhoog. Alles lijkt op geluk vanop afstand. Ik kijk in je ogen en zoek…

Terwijl de zon in kinderogen om de aarde draait kijkt luna ons eenmaal per maand vol aan in het gezicht Terwijl de Moeder in haar goedertierenheid de dieren en de mensen baarde streden de goden met titanen In Gaia's grotten schuilen de geheimen der voorzienigheid als ware zij dea sive natura Doch geen Adam uit haar ingewand een…

Een cello En viool Het stuk Bevochtend Mijn ogen Een viool En cello Beroeren niet alleen De snaren Ze roepen mij Naar de emotie van Iemand die zoveel voor Je betekende Heeft je verlaten Want je betekende Niet meer hetzelfde Voor haar als voorheen…

Ze spiegelde zich aan haar koffertje, geheel verstild. Jarenlang had zij haar zo nu en dan met twee benen van de aarde getild. Het had wieltjes, zij noemde het fietsen met zijzieltjes.…

Koket? Ik? Denk terug aan de eerste keer: 'T was winter, en je ging naar de avondschool, Een Maandag; 't rook in huis naar was en kool, Net even naar als, straks, die vormenleer. Toen wees je vriendje: 'Kijk! de Grote Beer! En dáár, boven die schoorsteen, is de Pool.' - Wat toen profetisch in je ontzetting school, Zag ik ontvouwd: 't Hoe…

Zij kent de onderkant van kast en ledikant, ruwhouten planken en vergeten kieren, want zij behoort al kruipend tot de dieren, die voortbewegen op hun voet en hand. Zij heeft zichzelve aan de vloer verpand om deze voor de voeten te versieren van dichters, predikanten, kruidenieren, want er is onderscheid van rang en stand. God zal haar eenmaal…

Nadat ik met venijnige kloofjes voelend het oranje jasje uittrok waren mijn gedachten een zure veeg nog bezig met verwerken ik deed dit om aan te sterken maar weet nu dit venijn geef ik een mandarijn.…

Liesbeth maakte kennis met een man uit Enschede, hij had een fetisj voor textiel voor de bedstee, toen hij bedeesd vroeg, na een halfjaar, of hij de lakens mocht delen met haar, schrok ze zich 'n hoedje, want hij knipte die in twee ...…

Die rozen zijn altijd voor je moeder Die altijd naast je staat Heeft haar jong verdriet Dan huilt zij met je mee Die rozen zal ik haar altijd brengen Al is het ergens in de Middellandse zee Die rozen zijn altijd voor je moeder Nergens is er zo'n vrouw als zij Wees op moederdag blij Ook al zit het heel vaak tegen Mijn moeder is altijd…

De muren spreken niet, de verbeelding daarvoor schiet jammerlijk tekort; de tranen voelen niets, geluiden dringen voor in de wirwar van herinneringen. De hemel mag dan sterven, ongedierte blijft smetteloos voortbestaan; leven is lijden, geloven de dwazen, alsof zij onvermijdelijk zijn. De aarde spaart de mensen vooralsnog, doch…

De wereld in 64 vakken gepolariseerd in zwart en wit. De droom van Aletta Jacobs over de koningin die zich verder kan verplaatsen dan haar gemaal en zich niet laat schaken. Politiek correct, van elke kleur één uit de begintijd van de televisie. De Indische olifant, een onbekende figuur daar maakte de politiek haar entrée. Niet passend…

kijken naar een slak op een vensterraam slakken kunnen hangen in de lucht slakken kunnen zweven traagjes in slakkenzweefjesvlucht slakken dromen zich een weg naar buiten in hun fluisterende regentuin…

Dus ben je in dubio, beheerst jou een veelkoppig vraagteken. Moet je dit wel of niet doen? Aangrijpen of afzien? Moedig of laf zijn? Zin hebben of wegkijken? Zit daar niets tussenin? 'Doen én laten' oppert Herzberg. Klinkt als een capitulatie. 'Laat toch zitten', poogt de psycholoog, zo voorkom je narigheid.' Twee-in-een-gezichten…

Echte rijkdom is geen berg met goud, of alles wat je in je handen houdt. Het is de rust die door je hoofd mag dwalen, en niet de cijfers in je bankverhalen. Het is de vrijheid die je dag bepaalt, waarbij je tijd niet uit de klokken haalt. Geen dure spullen die je leven vullen, maar dromen die de stille uren hullen. Wie vrede vindt en even…

Toen alles nog vrijelijk stroomde in het wijd gelegen rivierenland kwamen ongenood de bezetters maar zij hielden geen stand in menig lied beschreven de woorden vrijheid en moed over dat opstandig zijn verweven zit in ons eeuwige geuzenbloed samengaan betekent niet alleen tijdens elk mooi opkomend tij ook met omslagen in ‘t gemeen…

Waar gaat het nou eigenlijk over? We zetten ze maar op een rij niet zomaar lukraak at random naar willekeur onwillekeurig van alfa tot omega (z) wat het waarheidsgehalte betreft van de jonge en oude gedichten der goegemeente, hier present in vol ornaat purpergewaad rozevingerig als de dageraad narcissus die steeds navelstaart niet…

Door mensenhanden uitgehold strijders en bataafse boeren neem wat onontkoombaar is maar laat mijn kinderen Gods wil. Als kiezels verweerd en uitgerold druppels ingesleten rondjes draaien voelt de eeuwigheid een tel daar zal geen haan naar kraaien. Waar gletsjers smelten, morenen traag vooruitgeschoven zullen holbewoners nietsontziend…

Als je slecht geslapen hebt braakt de nacht je dag je kraakt aan alle kanten je geeuwt, je zucht verveelt,  voel je mat, je bent het zat al n de morgen, dan nog de middag, ook nog een avond lang de, je hele Godganselijke dag door je voelt je een wrak je hebt het gehad en dat laatste is nou net niet waar je hebt juist geen goede nachtrust…

uiterlijk vertoon de modes komen en gaan het innerlijk blijft…

Twistend over de representaties van ook onuitgesproken irritaties zijn het op internationaal niveau de aan de borst gehouden inundaties het achter ondoorzichtig glas en wimpel gevoerde overleg met obligaties vooralsnog sporenvrij van malversaties de UN Veiligheidsraad aller naties…

zijn dino’s definitief uit je kamer verdwenen. Ook ben je sinds kort te cool om buiten te spelen. Kalme nonchalance lukt al wat beter maar je springt stiekem nog steeds de laatste treden naar beneden. Je ouders zijn nog vrij normaal (dat komt later pas). Je kijkt met een half oog naar dat nieuwe meisje in je klas. En de dood…

Waarom de muren niet spreken, geen schilderij ooit uit dien vervoegingen barst; waarom tranen niks voelen, geen muziekstuk heelhuids door dien uitvoerigheid rolt. Waarom de hemel sterven kan, geen goddelijkheid heerst over haar regeerwaardige graven; waarom al het leven lijden zal, geen intelligentie zweert bij haar kunstmatige zekerheden…