Alle inzendingen

De irritatie Mijn vrouw natuurlijk. Nu weer DSL, laatste editie, verloren gelegd. Te veel leesvoer slingert rond. Schermlezen kan ook, wordt dan gezegd. Ben ik zo niet voor. Hou van de zinnen in mijn hand, de woorden op mijn vingertoppen. Fingerspitzengefühl, weet je wel. Het inzicht Sijpelt geregeld door. 't Doet er niet toe, DSL…

De dagen gaan nauwelijks open, ver schijnt het licht echter en houdt zich nog verborgen. Mensen zoeken warmte, aandacht, lezen bitterheid en kou maar wachten op vrede. Wat wanneer het licht nu komen zou?…

Vriend, hijs het zeil Negeer het gekletter van de storm Er is iets dat het zoeken waard is En ik heb je nodig, ik heb je… Mijn hart is een verlaten haven De bomen verliezen hun schors Er komt een koude wind aan En ik voel je, ik voel je Hij is in aantocht. Hij keert steeds terug Een nachtschaduw op een zilveren boot Gevolgd door…

Er braken forellen uit toen een visser uit Oud-Zuid zijn harde dobber las alsof het was dat een leesbaars hem vroeg schuilt er in de reet die ik door jou in ademnood beet in het zand ginder aan de waterkant van deze chique sloot uit de lap van Zijn laars wat leeswaars toen ik daar en passant ook nog een vlinder sloeg…

Sproeten van een vergeten leven liggen als roest op mijn huid. Sporen van een tijd die niemand meer kent. Ze liggen verspreid, zoals herinneringen altijd liggen: te dicht om te negeren, te ver om te begrijpen. Ze fluisteren wat ik zelf vergat— zomers die nooit zacht waren, handen die nooit bleven, woorden die vielen als hagel op een…

Eenmaal, slechts één keertje maar, Wil ‘k proeven van d’verboden vrucht, Waar anderen veelvuldig van smullen, Ik al lang, te lang, verstoken bleef. Nog immer is die wens onvervuld, Blijf 'k hunkren naar ’k node mis. Ik wil zo graag weer ’s genieten, Zelfs als ’t maar voor één keertje is. Helaas mijn bede wordt niet verhoord, Het blijft…

Et in Arcadia Ego Ergo Ego in Arcadia! Equator is Evenzeer Evennachtslijn waar de Evenaar de Evenaar Evenaart En voor wie weet waar het Evoluon is, daar is Evenals in de Efteling geen Eidereend die weet hoe je Een Ei legt En dat terwijl Einstein zelf zei E=MC² Eeuwen Eerder kwam Alexander met zijn troepen aan in het…

Is dit nu decadentie: het vasthouden aan je leventje en de jonge mensen verantwoordelijk achten voor hun toekomst die verloren lijkt zonder geloofwaardige beloftes en met alleen het verlammende besef dat alles slechter wordt zodat alleen geweld nog uitkomst lijkt te bieden? Zoals dat altijd al was Grote rijken zijn groot dankzij…

De schilderijen van Karel zijn sterk. Ruimtelijk. Decoratief. Mooi van kleur. En met fijn, met een echt beeldend vermogen geborsteld en gepenseeld. En wat is er met de compositie? De compositie is origineel. En de etsen van Gerrit en Japik zijn mooi in zwart wit verdeeld, gevoelig van lijn, hun droge naalden zijn als fluweel. En wat is er…

in het hart van het water vind ik een jongen dromend tussen bloemen en alle jongens van de wereld zingen in het bos ik ben verliefd en ga jij mij vinden in de hemel daar zal ik zijn want zelfs de wolken zijn eenzaam en masturberen met de zon, huilend in het natte kleed der aarde de dagen zingen langs de orgels van wind naar het strand waar…

De Koreaanse cryptozwendelaar Die met zijn cryptomunt de zaak fraudeerde En één miljoen personen zwaar dupeerde Kreeg van de rechter onlangs vijftien jaar Elk slachtoffer dat dit dus overkwam Dat haalde zijn verdiende cryptogram…

Voor het kind Dat niet mocht leven En de verloren liefde Die ik niet mocht geven Had je graag verwend Je zacht gekust Maar het mocht niet zijn Doet nog dagelijks pijn…

In Hilversum is het vriendjespolitiek Heel Medialand is verziekt Er wordt daar niet op kwaliteit geselecteerd Maar er wordt daar voor een contract gelikt en gezogen Mij slaan ze expres over omdat ze me niet mogen In Hilversum is het vriendjespolitiek Likken likken likken Hoe kan het zo zijn dat ik met mijn succes Zonder centen moet zitten…

Op IJburg wordt menig ei uitgebroed een vanzelfsprekend schoon gebeuren in een jonge prachtig aangelegde wijk ik zelf voel me nog een groentje als vader van Giulia op de Marius Meijboom (MM) een dynamisch woonoord voor beperkten 35 mensen met een meervoudige complexe handicap doch in de meest dood gewone omgeving gerealiseerd door ongewoon…

tussen het dichten door het zoeken en snuffelen in stapels vergeten stof langs denkbeeldige kabels fysieke hersenspinsels onder druk van het hart smartelijke verleden taal rond de gordels des hemels in namen van alle nimfen beschimpte goden en doden geradbraakte muzenheuvels die verdomde Helikon weer het verbranden mijner vleugels of laat…

Tringelend rijdt een tram over de brug In de verte hoor je gelach Op het terras zitten mensen Mijn stad De bakstenen muur is nog warm van de felle middagzon Tijd voor een middagplons Mijn stad Het gras is vers gemaaid De geur van groen Een hond rent over het veld Mijn stad De lucht kleurt langzaam nachthemelsblauw Nu is ie…

de blinde wildeman hief het hoofd toen hij van ruisende bomen droomde hij strekte zijn armen naar hoge populieren uit om in een droom van verbondenheid boom met de bomen te worden mensen zouden hem zien zouden weten wie hij was aanraakbaar wilde hij zijn zuchtjes wind streken over zijn kroon de blinde wildeman zag de alziende ritselende…

Tussen gesprekken rondom bij bakker, muziek op achtergrond, broodsnijmachine, ontbijt ‘k, verteer de avond ervoor Tussen auto ‘s op snelweg zoektocht naar centrum, maar in mall weer, waar w’ op bankje eten. Dan in het land van .... wachten in auto, komen binnen, verkleden ons, stal jij lekkers uit zie ‘k negerzoen jouw mond verbergen…

Ik kwam met open handen, vol zon in mijn borst, en de wereld keek door mij heen alsof licht geen waarde had. Mijn ja was zacht, te zacht om tegen te leunen. Mijn liefde vloeide waar niemand dorst in had. Tot iets in mij brak — niet uit haat, maar uit trouw aan wat niet langer mocht buigen. Toen stond ik op met vuur, een stem scherp…

Vrij van kleine kinnesinne zelf in taal beginnen en me meten als een vent met die bescheten profpoëten die het bet- en beter weten in hun breed bemeten zinnen overeten. Het zondagspoeziehart gelucht vervlucht mijn zeurgedicht opnieuw in ijverzucht ik zucht en zwicht op de voorhand al te licht voor hun dagelijkse tucht en…

Ik dacht dat volwassen worden iets was met sleutels, rekeningen, met een grijns die zegt dat je het allemaal wel begrijpt. Maar het lijkt meer op wonden die niet genezen, op stilte dragen zonder vragen, weten wanneer je moet zwijgen omdat niemand echt luistert. Volwassenheid is leren mensen te verliezen zonder geluid, leren lief te hebben…

Eens heb ik gehoord van bloeiende bloemen midden in onze wereld-woestijn de aarde verdroogt bloemen verdwijnen bloeien lijkt schijn daar sta je dan met lege handen en leegheid is duizendmaal erger dan pijn.…

Gaudete klinkt vandaag het lied, Gaudete, wees nu maar heel blij want God de Heer, Hij is nabij - gelukkig wie het gloren ziet van 't komen van het licht op aard, van 't Rijk dat alles eens doorgloeit, bevrijding voor wie is geboeid; gelukkig wie die hoop bewaart... Gaudete, 't kind speelt bij het hol van slang en adder onbevreesd...…

Onbekenden wierpen lage wallen op in de velden buiten de stad dus is er een wacht ingesteld maar er gebeurt niets Het is om gek van te worden Sommigen sluiten zich op in hun huis De wachten melden zich niet meer Af en toe staat er iemand in de poort te schreeuwen: Lafaards, lafaards! En af en toe sluipt er iemand weg, bijna wankelend…

Zij groeten u vanuit het transparante panopticum der zonbeschenen hemel met traag passerend wolkendekgewemel dat ochtendlicht doorlaat van alle kanten - de zon en, met een knipoog rechts, de maan Dat klinkt toch beter dan het obligate "hoi!" danwel het in iets mindere mate "good morning!" dat brengt mij in alle staten van euforie, dan…

Elke ochtend hetzelfde tafereel. De kater van de buren, de jager, loert naar tuinvogeltjes: het roodborstje -echt een ettertje-, de rusteloze meesjes, een vink. Dan loopt hij, statig-langzaam, over het tuinpaadje, voorbij de ontbijttafel. Uitdagend loenst hij naar binnen. Wie doet me wat? Mijn vrouw haat hem. Hartgrondig.…

Stilte opent zich zaad in de aarde ontkiemt boom reikt naar het licht Poëzie ontwaakt als een klein zaadje, in het stille moment dat ik stilval. Een tedere adem van de aarde streelt mijn huid, en iets ouds ontspruit, alsof mijn binnenwereld zich opent. In de stilte tussen gedachten vind ik wortels, die zich diep verankeren, nog niet zichtbaar…

Bij het pompstation bleken acht van de negen pompen super te leveren en maar één normaal Op m'n vraag of het geen tijd werd de bordjes te ver- hangen keek de pompbediende mij niet begrijpend aan Toen ik later in een etalage op een bord las dat men bij aanschaf van vijf batterijen één staaflantaarn cadeau gaf begreep ik dat ik in…

Er werd onlangs een brute moord gepleegd Tussen de bomen klonken doffe schoten Wordt straks de dader jaren opgesloten Omdat gerechtigheid het zwaarste weegt? De opluchting was groot toen men vernam Het slachtoffer was de probleemwolf, Bram…

Na een veel bewogen en turbulent leven Waarin je zoveel moest overleven en geven Zoveel mensen om je heen Dingen meegemaakt en gezien Als arrogant macho en patser beschreven Maar als er één zijn eigen weg ging Altijd zichzelf is gebleven En zijn carrière zelf heeft opgebouwd Dan was het wel Danny van Strien Het leven van een kluizenaar…