Alle inzendingen

met een misthoorn de verstilling omver blazen te laat om je in te graven in deze zwarte tijden klinkt ontwaken zachter dan wakker blazen in een verlaten woonoord waarschuwing noch bescherming wis mij uit dit droeve landschap ik ben niet het ware verhaal…

De dood speelt geen theater met de stilte zeg maar niets meer, nu is het bittere ernst. Alles wat er toe deed is verkeerd gegaan alsof de heimwee met het vergeten speelt en liedjes kantelen door de aai van de wind. De herfst kent nu zijn eigen heilzame rust je slaapt niet, je bent niet herrezen je zweeft ergens kalm en sereen in de versteende…

Hoe mooi is de herfst! Haar schoonheid overstijgt genot. Ook in de Kempen.…

mijn hele koninkrijk ligt gelegen aan de gaba a receptoren, overgevoeligheden vertolken de waanzin die ik merk te mogen lezen in alles wat ik zoek en vind het balanceren op het randje van het trottoir vertolkt de angst die in een persisterend molecuul nog tot kleinere eenheden wordt gesneden explodeert wonderlijk in al mijn zintuigelijke…

De stormen zijn doorstaan de winden en de zeeën Het belangrijkste blijft het onbegrijpelijke raadsel dat jij graag bij mij bent bloot voor mijn handen en mijn kussen bij mij ligt en met een zucht ons beiden laat voelen dat het leven goed is We zijn voelwassen nu kennen de hemel van de huid de tintelende sterren de zon waarin we…

Gerbera, Je hebt de wetmatigheden meegemaakt van mannen die te vaak dronken zijn, de leerschool van het liederlijke leven, hijgende stemmen en slechte manieren. Je weet als geen ander alles over de onderkant van de samenleving, de subtiele verschillen tussen arm zijn of rijk. En toch— Ik hoor de polsslag van de aarde in jouw stugge, harige stengel…

Och, wat zouden ze ons haten als dieren konden praten elke koe zou woedend de wei verlaten en brullen, luid naar ons toe; ‘boe, boe wat een egoïstisch ratjetoe!’ Grazend over alle velden en straten zullen wij ze vrij moeten laten naar ze luisteren en met ze praten klopjes geven op hun ruige rug en vol spijt beloven; ‘we draaien de tijd…

het is al laat voor een bericht vandaar dit rechtlijnige alles binnen handbereik -teveel om te herhalen de overtuiging is rotsvast het zicht beperkt in galop naar de stal als veldstorm of flitskraak het pad van twijfel ligt haaks op de rijrichting inmiddels is het te laat om nog ten halve te keren we zouden figuurlijk kunnen…

Ik droom van verre, onbekende stranden, waar golven fluisteren in de vroege nacht. We reizen samen door de wildste landen, omdat jouw hand de verste reis verzacht. Geen kaart die onze eigen koers kan dwingen, geen grens die houdt de vrije vleugels tegen. Ik hoor het lied dat wij vanavond zingen, twee sterke vrouwen op de open wegen. De wereld…

Hoe ik als enige de boog spannen kon, welke ik gekregen had van gastheer Eurytos aan het hof van Mycene, zal ik nooit bekennen; en waarom ik nimmer mijn doel miste, - dat weten hedendaagse gamers inmiddels ook, er bestaat zoiets als een ‘aim-assist’. In mijn tijd bestonden de goden ook niet echt, het was een manier om recht te spreken over…

komt niet schrijdend, maar vliegt achterstevoren mijn geweten binnen tussen de zwarte spijlen door tot het stilstaat in een vierkant loop ik van tafel weer naar bed betast de wanden door mijn mist lees ik de volgekalkte muren weeg van vleugels het gewicht was ik verdwaald— of gezwicht voor het fladderen van mijn zinnen?…

Ik kan hier wel m'n mening zitten uiten, Maar dat heeft volgens mij maar weinig zin, Dan stap ik mogelijk de valkuil in, Dat ik mezelf daardoor dreig uit te sluiten. Want volgens Jetten is het toegestaan, Wie anders denkt vol op de bek te slaan.…

Wind water en buitenvergiet druppel keer op keer onaangekondigd zonder oponthoud maar geruisloos in groen geheveld gras, als de zomer wegkrabbelt die de blinde mol het eerste zag. Bevend inderdaad zonder twijfel wakkeren de herfstvuren aan zodat geurige harten licht laten spelen in de mossige schaduw aan weerszijden loef en lij Onvernieuwd…

Tineken van Heule, ons maartje, kan werken gelijk een paardje, kan melken, kan mesten, kan schuren gelijk de beste. Tineken van Heule, ons maartje, staat hoog in de gunst van mijn vaartje, en als moederke haar prijst dat mijn zuster erom krijst, dan lach ik een beetje in mijn baardje. Liever dan een vis die in een goudzee zwemt, liever dan…

Ik ben zo bang Bang om ze de waarheid te vertellen Bang om te zeggen dat ik dit niet meer wil Dat ik dit niet meer kan Ik ben bang om ze teleur te stellen Ik wil dat ze trots op mij kunnen zijn Ik wil dat ze kunnen zeggen Kijk, dat is ons kind En dat ze dan een trotse gevoel voelen Maar ik ben bang Bang dat ik ze dat niet kan geven Want wat…

In de ochtend van mijn leven Kwam ik veel moois tegen. In de middag van mijn bestaan Kwam er meer lekkers aan. In de avond die daarna kwam, Plukte ik de vruchten ervan. In de nacht, ’t eind op d’aard, Wordt in de dood niets bewaard.…

De tijd dacht de jeugd in het verleden te laten, maar uit een eigenzinnige bron welt zij weer op. Daar gaat de zwerver, die geen spiegel kent, gedreven door de drang diep vanbinnen hij zoekt de luwte waar het hart aan wenst, als witte wolken boven ’t zengend land. Naakt wil hij rusten in het koele linnen kleed, waarmee hij door de hete middag…

Ik schreeuw het uit in stilte, elke dag, Een geluid dat niemand hoort, maar alles zegt, Jouw naam op mijn lippen, elke keer, Hardop gezwegen, steeds maar weer. Ik mis je elke dag opnieuw, jij gaf mijn leven kleur. Jouw lach was als het licht in het donker, Onttrok ons uit de sleur. Je bent overal en toch ben je er niet, in de chaos,…

Wat is dit? Dit gevoel? Het is warm, moeiteloos en dierbaar. Het is kostbaar, teder en kwetsbaar. Zonder dat er wat voor verwacht wordt. Ik voel het, en dat is genoeg. Ik voel het in wat ze doen en wat ze zeggen. In wat ze opgeven voor mij, en ik voor hen. Het is de vlam in mijn leven. Maar wat zo helder brandt, kan ook branden. Een…

Hij zal mij niet altijd alles kunnen en/of willen geven, wat ik denk dat ik nodig heb. En al zal er een man in dit heelal te vinden zijn, die mijn behoeftes en diepere verlangens immer en overal op de eerste plaats zet, en ze ook nog weet te bevredigen, dan zou ik mij daar verre van houden, want, - ik wil helemaal niemand…

Een zeldzame bloem ontwaakt uit licht, midden in de zinderende adem van de zomer. Haar meeldraden trillen, heel even maar, en stuifmeel poedert de namiddag goud, om ons te louteren in onze naaktheid. Zeg me, is er nu vrede in het mensenhart? Wij waren getuige van een groot verlangen om simpelweg in haar liefde te bestaan. Nu verkleuren de…

Nostalgie het terug denken aan Warme herinneringen of een vals sentiment Opdat we niet willen vergeten wat is vergaan Heimwee naar het verleden 'die goeie ouwe tijd' Onder het mom het gaat slecht in het heden Niet alles is vergaan wat we vergeten Door boeken, foto's, films en objecten Zijn er momenten dat we het weer weten Zoals bijvoorbeeld…

Onhoorbaar wil hij gedag zeggen. Niet met luide woorden of theatraal misbaar, want de woorden dragen een betekenis met zich mee die men alleen in de diepste stilte kan begrijpen. Begrip, zo weet hij inmiddels, moet dikwijls verder rijpen, verborgen voor de haast van de dag. Hij wil in stilte afscheid nemen. Nu hij daar loopt, door die vreemde…

Haar liefde kende geen grenzen, Haar eindeloze liefde Heeft ze altruïstisch geschonken, Zonder eigen wensen. Nu zij haar liefde niet meer schenkt, Ik die al lang ontbeer, Besef ik meer en meer D’onbetaalbaarheid van zo’n geschenk. De schat die ik in al die tijd heb opgespaard, Is opgeborgen en koester ik In de schatkamer van mijn hart…

Aardige man zaterdag lunchen we voelen ons rijk maar al gauw lachen we niet meer hij huilt om een probleem, ik weet niet wat te doen wat waait en draait er toch in zijn hoofd en de mensen wat zullen die wel niet denken van hem, van mij zo ken ik hem niet zo durf ik hem niet te omarmen dit is niet leuk is er dan niemand om mij…

rood koraal in het licht een oude glans raakt mijn handen rood vliegt vlinderend…

Gisteravond landde er een gigantische flamingo niet heus, op het perron, pal voor mijn neus terwijl ik dacht dat het een mirage was versperde een paar oranje stelten mijn pas. Mijn frustratie was diep want ik wilde erdoor anders miste ik straks de laatste trein die verderop klaarstond op het spoor. Ik deed een stap naar links en zei: ‘…

is nu het tijdstip aangebroken dat ik u melden moet onomwonden dat broeder Dood mij zijn ijlbode heeft verzonden adem, hart en longen leveren in mijn tempel hun helse, helse strijd en ik? ik wil dit leven dit zo vaak innig dierbare leven nog niet kwijt nog niet kwijt…

Er zijn al duizenden verhalen over mij verteld, mijn daden in alle talen vertaald. Gekweld door elke onwaarheid, die ik rusteloos aanhoorde, wachtte ik eeuwenlang met deze antwoorden. De werkelijkheid zoals ik die heb vormgegeven, het bloed dat aan mijn handen is blijven kleven; de schuld en schaamte die eeuwigdurend branden, herinneringen…

Er zijn dagen waarop de pijn eerder wakker is dan jij. De kamer heeft geen kleuren meer, alleen nog als een trilling bereikt een stem bereikt je soms. Ik zal niet zeggen dat het wel goed komt. Je hebt recht op woorden die de waarheid niet ontwijken. Maar ergens in jou wonen nog de mensen die je liefhad. Niet als een troost…