93 resultaten.
MIRAKEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 maar de man roept boos “Nee, mijn rolstoel is verdorie gejat !” ……
Gerontologie
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
706 de man is oud
zeker al overmorgen
zijn liefde is opgedroogd
telt niet
telt niet meer
hij telt niet meer mee
te oud, te lang gezoogd
aan een jonge veer
hij is niet meer gedwee
hij gaat zijn weg
rollatorbaan op
heen en weer en af
verleid door oma
in de rolstoel
ouderdom is straf
hij is nu al later
grijs van het verleden
toekomst…
Een zwaar gevoel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.005 Niemand die begrijpt hoe ik me werkelijk voel,
Iedereen ziet alleen die vrouw in die rolstoel.
Ze verdwijnen, rennen weg voor wat is,
Waar is nu die arm, die knuffel die ik zo mis?…
mooi meisje van achttien
gedicht
2.5 met 20 stemmen
10.426 Weet je dan niet dat de televisie
de rolstoel voor jouw ogen is?
Als de regen niet nu
op je lichaam valt,
als de keelpijn niet nu
op je ranke nek klopt,
als de wind niet nu
je krullende haren streelt,
wanneer dan wel?
---------------------------------------
uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…
Old Man Joe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Ze zeiden staalhard en licht unverfrohren:
'wat tekenen zijn van veroudering
zijn op zichzelf an sich nog geen bewijzen
van incapabel zijn, althans mentaal
minder goed denkend, ofwel onbekwaam',
aldus oud-medewerkers van Joe Biden
vertrouwelingen naaste adviseurs
Dat wat voordien een kwestie leek te zijn
van half seniele senioriteit…
Wanneer je verward wordt...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
574 op het handvat van je rolstoel,
je vroeg hoe het verder moest,
ik legde uit, je bent nu in een tehuis.…
Als liefde...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.296 een spel is
wil ik niet weten hoe ik het spelen moet
Als liefde een oceaan is
zal ik nooit verdrinken
en als liefde Titanic heet
zal hij wederom zinken
Als liefde een muziekstuk is
kan ik er geen noot van lezen
en als liefde levensgevaarlijk is
heb ik gelukkig niets te vrezen
Als liefde een mooie dans is
zit ik levenslang in een rolstoel…
112 jaar
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
664 negentig jaren geleden
verstomde het geweld
herinneringen bleven
indringend en wreed
de somme ieperen
verdun en de ijzer
op de 11de van de 11de
wilde hij nog iets zeggen
nog in de houding staan
maar alles weigerde dienst
veteraan henry allingham
zijn zwijgen sprak boekdelen
afgevoerd in een rolstoel
het applaus hoorde hij niet…
verdwaald
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.724 je rijdt in je rolstoel
door de gang
tot aan de afgesloten deur
naar het trappenportaal
je wacht op de bus
ik geef je een kus
je bent verdwaald in jezelf
je kijkt me aan
met nietszeggende ogen
alsof ik in de verte sta
woorden die ik zeg
zweven schijnbaar hulpeloos
zelfs: 'je bent de liefste, ma'.…
MOE EN KRACHTELOOS...
hartenkreet
3.2 met 53 stemmen
10.841 Hij wilde het
nog mee-beleven
als zijn dochter
voor het altaar
zou staan
en haar ja-woord aan
mijn neef zou geven
zo is het ook gegaan
In een rolstoel
kwam hij binnen
Hij vreesde dat
het niet meer kon
Dokter had een extra
shot gegeven
Zodat hij toch
nog blijven kon
Ja, zijn dagen zijn
nu wel geteld
want hij is terminaal
de…
Een ongeziene glimlach
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
833 Maar wie goed rondkijkt ziet ook dingen
die nergens zijn te koop:
een kleine glimlach, blij begroeten,
een kind dat juicht om even niets,
een vrouw die met haar man in rolstoel
er even uit is, zonder moeten,
een duif die klapwiekt, kleine voeten
die vrede brengen en wat hoop.…
Quarantainer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 €28.000,00 gecrowdfund voor
QUARANTAINERS
twee compartimenten
door glazen wand gescheiden
Eigen entree
Intercomsysteem
Een modulai-
re inrichting
waarbij echt in geen tijd
tafels en stoelen ruilen
met rolstoel
of ziekenhuisbed…
SAMENGEVAT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
147 De atleet is trots op zijn kracht
en kunde van bewegen
denkt alleen het leven
en toekomst aan te kunnen
dankzij eigen vernuft
gekluisterd aan de rolstoel
beseft de gebrekkige
hoe hij hulp nodig heeft
zijn welzijn van
and're mensen afhangt
de stoere sterke sportman
en de verzorgde
zijn beiden in Gods ogen
kleine zwakke stofjes
die Hij…
peuter aan huis
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
973 mijn eerste pop
behoed in de kelder
tot in de hoekkast
leeft nu naast een koek
In een kinderhand
taal spreekt
zonder hapering
in tijd en relatie
die in rolstoel
een leuk ritje maakt
schillen en appelsien
verdeelt in partjes
sap dat langs vingertjes
kittelig aan mijn kin
als geboren gave zorg delen
ze pakt haar zindelijkheid op…
Dementie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
694 Het verliezen van je verstand
nadenken lukt niet meer
je hebt het niet in de hand
herhaling keer op keer
Elke dag dezelfde toestand
maar dat weet je niet meer
de zuster leest voor uit de krant
herhaling keer op keer
Van zeer sportief naar een halve kasplant
goed lopen gaat niet meer
in de rolstoel gebracht, van kant tot kant
herhaling…
Kroegbezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 overvolle kroegen
tot de nok gevulde glazen,
schuimbekkend van zelf aangeprate miserie,
likten mijn huid schoon
of alleszins minder vuil
Nu duw ik
lieflijke dames van hun barkruk
en doe alsof diezelfde barkruk
een gitaar is
en ik een zanger van bordkartonnen
liefdesliedjes
Daarna dans ik met die ene
oude dronken knar in zijn rolstoel…
Polikliniek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.247 De gang is grijs
Zoals de gezichten
Afwachtend starend
Naar blauwe deuren
Grijs het linoleum tot
Barstens toe gedweild
Langs de gekleurde lijn
Deuren openklappend
Rolstoelen vanzelf
Men komt en gaat
Zwijgend gevangen
In eigen gedachten
Dood of leven
Vraagt geen stem
Alleen het kind
Kan dwars door
Zware stilte springen
Breekt de…
Nekplooi
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.091 Hoe groot is de kans op panisch kalm
een rolstoel door de straten sturen,
kwijlend op een trommel slaan,
op kreupel, gek, of half zo oud.
Hoeveel vingers steek ik op?
Je maakt een kind om te vergaan.
Ik was er zelfs soms liever niet geweest.
Maar dan, wie weet wie later naar
de sterren springt, de redeloze aarde
redt.…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
593 Op een steenworp afstand in het ziekenhuis
met glinsterende ogen door de morfine
en verzoening met het aanstaande sterven
ligt mijn vader in zijn laatste bed
hij herkent me na enige twijfel
na afwezigheid van meer dan vijftien jaar
verschijnt er een glimlach op zijn gezicht
hij kan niet meer in zijn rolstoel
de krachten nemen af, een aflopende…
God huilt ook wel eens...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
248 Soms kan God er niet tegen,
dat haast geen mens gelooft.
Dan voel ik als een zachte regen,
zijn tranen op mijn hoofd.
Want ook God kan verdrietig zijn
en wie moet Hem dan troosten?
Ik wil wel, maar ik ben maar klein
en hij de allergrootste.
Maar ja, dan zeg ik. “Stil maar God.
het komt gerust wel goed.”
En dan zie ik wat een wonder…
lente in een handvol pillen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
841 wat als de rolstoel
niet meer draait in
een kamer vol obstakels
als de koorts
weer naar je graait met
zijn vlammende tentakels
wat als de pijn
steeds twijfels zaait over
het nut om zo te leven
dan huil je in
je bed slechts toegedekt
met wensen en verlangens
en worstelt iedere dag
om de molenstenen om je nek
als bordjes te verhangen…
Onderweg [2]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 er een stilte
en hoor ik de boomkruiper
hier en daar is er een steen
die beschreven staat
op de kaart van dit gebied
die geen kaart is
maar een opsomming
van kruispunten, bruggen
en solitaire bomen
Vanavond zal ik rusten
in een gemakkelijke stoel
die belangrijke uitvinding
na de klapstoel, de kantelstoel
de draaistoel en de rolstoel…
Elle dort...
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
557 het chanson van Francis Cabrel
vertelt ons het tragische relaas
van een ballerina die door een ongeluk
in een rolstoel terechtkwam
en met pijn terugdenkt aan de tijd
dat zij als een vlinder over het
grote toneel vloog...…
Pil van Drion
gedicht
3.9 met 126 stemmen
40.877 de laatste van zijn vrienden mee
voor hem was er geen plaats in de coupé
de wind speelt met zijn grijs geworden lokken
in tranen blijft hij achter op ‘t perron
er rest niet meer dan een vertwijfeld staren
naar hen die aan ’t loket gelukkig waren
hij wuift nog zinloos naar de horizon
de zuster houdt hem warm met jas en das
en duwt de rolstoel…
ALS NARCISSUS
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.425 ALS ze me 's morgens luidruchtig begroeten,
terwijl ik een eenzame nacht heb doorwaakt
ALS hun mobieltje dan onverhoeds rinkelt
en ze gaan praten en laten me naakt
ALS zonder enige ondersteuning
van hoofd en nek ik rechtop word gezet
ALS ze mijn rolstoel onhandig bedienen,
of ze vermorsen mijn voeding op bed
ALS ze te vroeg het toilet…
Veteranendag 2017
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 De grote hoeveelheid oude mannen,
met doorgroefde gezichten,
de tanks,
die zich op niets, maar dan ook niets richtten,
de straaljagers die overvlogen,
maar 't meest raakte ik bewogen
van die eenzame man in zijn rolstoel,
die bij 't aanschouwen van
zijn kompanen in huilen uitbarstte.…
Gewoon Anders
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
4.483 Je probeert me wat te zeggen
Met je tong half uit je mond
In je rolstoel uit te leggen
Dat het komt zoals het komt
Voor de 1 ben je zwakzinnig
Voor de ander teddybeer
Er knaagt mij iets van binnen
Je raakt me keer op keer
Voor geen geld wil ik je missen
Voor geen goud wil ik in jouw plaats
Zal god zich weer vergissen
En ik ben niet eens…
witte kamer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
825 mensen passeren mij
in de grote inkomhal
mensen van alle leeftijden
groot en klein
een oude dame wordt
naar buiten gereden
in een rolstoel
wie weet hoe lang zat
ze opgesloten in
duffe lucht, vol apparatuur?…
Uit de doeken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
732 Via zijn kunst heeft hij volop terug gebombardeerd
en zijn artistieke werkdrift is niet geamputeerd,
integendeel, zijn rolstoel beent de besten bij.…
Het Valt Wel Mee
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
634 mij mankeert van alles wat
daar word je echt niet vrolijk van
maar als je naar hem kijkt
dan zie je dat het nog slechter kan
en zij rijdt met een zuurstoftank
in een elektrische rolstoel
wat ik dan denk
zeur niet – houd je smoel
toch het gas raakt wel op
en we steken onze kop
heel diep in het zand
in wat voor tijd zijn we beland
maar…