173 resultaten.
lief
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
16.420 ik schuif
mezelf
mijn handen in
het vel van
haar verlangen
voel haar
huid
in koele stroken
warme vlakken
worden
langs
de lijnen van
verzachte
vormen van gevoel
verwacht
verwarrend
ver van snel
in bogen
golven
grenzenloos
omarmen
lief…
stilgevallen tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 slaperig schuif ik mijn horloge
-een analoog geval-
onder het bed
het zal mijn tijd wel duren
in mijn droom geuren
vastgeroeste stoffige uren
tot Nox verschijnt
godin van de nacht
zwijgzaam giet zij
de wijzers in lood
terwijl ik zweef in
stilgevallen tijd…
miertje
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.310 ik struikel en ik schuif vooruit
het is eigenlijk geen gezicht.
Maar soms is er een dag,
dan heb ik niet veel zin.
dan denk ik bij m'n eigen,
'was ik maar koningin'.…
eten
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.151 theedoek op tafel, melk in het glas
aardappelen afgegoten en de bonen van het gas
vla in het schaaltje, de vork naast het mes
vitrage half gesloten, net kwart over zes
dan boven het bord, onder het schemer van de lamp
schuif ik alles van mij af, vol afschuw van de damp…
schaduwliefde
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
627 schaduw ik heb je lief
waarin woorden ons leren
te houden van tegenwind
waarin goedheid ons omarmt
in het liefelijke van geest
schuif sluiers maar aan de kant
en voel het onzichtbare
in een klankrijk fluisteren
in de ruimte waar jij bent
en ik…
samen geworteld
om nooit meer uit elkaar te vallen…
Maanlicht -voor verliefden-
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 er zijn erbij die vleselijke geneugten
des avonds ondergaan
ik niet, ik betreur in stilte
het klimmen van de maan
is er immers niet een dag verdwenen
een dag die zoveel brengen kon
warmte en liefde onder een
ware vrienden-zon
ik verzucht en schuif de gordijnen dicht
wend mij af van het kille maanlicht…
Bomen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 Kijk hoe bomen
met hun wortels
stevig in de grond daar staan
maar ze kunnen
nooit en nergens
naar hun vrienden zoeken gaan.
Jij en ik en
lieve mensen
kunnen elkaars hart doen slaan
zo zijn wij ge-
lijk en anders
dan de bomen langs de baan.…
herboren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.079 ik vul de kuip tot aan de rand
schuif schoorvoetend in
het hete water
zoek in mijn hoofd het laatste
woord van een moeizaam
gedicht
laat mijn gedachten stilaan
varen, dobber en drijf weer
als een golvend schip
geniet van het pure moment
waarin het spelend kind
met rust wordt gelaten…
Dingen
gedicht
3.0 met 17 stemmen
10.671 De dingen lopen langzaam vast
In een oog het licht
De dingen grazen rustig nu
Ik schuif een lucifersdoosje
twee centimeter naar rechts
op de tafel
De radiatorwarmte
tegen mijn dijen
Voor het raam
kastanjes en seringen
Zij vragen geen toestemming.
-----------------------------------
uit: 'De werkeloze doden', 1997.
Vert.…
Adem jou
gedicht
2.9 met 13 stemmen
6.697 Schuif naar je toe
verwarm mijn buik aan jou
mijn buik ademt je kalmte in.
Soms doen we andersom.
Je handoplegging brengt me
naar de aarde waar men slapen kan.
Jij weet dit niet.
Ik ben de wakkere.
Jij slaapt.
-------------------------------------
uit: 'Verliefd verloofd getrouwd,
gedichten voor geliefden', 2008.…
bloemenkrans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 op de prinselijke
ruiker rozen
die hij liet bezorgen
voor haar verjaardag
volgde slechts
stilte
de mededeling
"bloemen noch kransen"
in de doodsbrief
las zij wellicht
letterlijk
of misschien
belandde hij
-ongeopend-
in de schuif
bij de brieven
die hij moeizaam spelde
in de lange weken
ziekenhuisverblijf,
wachtend op het eindelijke…
Pluk ze, m'n Lief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
686 valt hij van zijn hoogte neer
in grijze rauwheid
stukbrekend op straten
de grijnzende rouwtijd die avond heet
beklim ik lijnen van het schrijfpapier
bekruip de krullen van dat oud brevier
schuif de mulle verlangens naar
een hogere trede – daar
flikflakken zinnen uit een late brief
‘pluk de letters van mijn liefde, Lief’…
Weg Van Mij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.878 Daar zit ze
mijn moeder
schouder aan schouder
geluidloos
scheef gezakt
in de huiskamer
van het tehuis
haar handen
in houvast
om haar tas geklemd
stilzwijgend
schuif ik naast haar
streel haar wang
een glimlach
opent haar gesloten lippen
als haar hoofd
zich langzaam heft
dan ... is het moment voorbij
nemen medicijnen
haar mee…
HET LICHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 vanaf den beginne
is men op zoek
naar de oorsprong
van het licht
en indirect naar God
wees gerust niemand
zal het ooit vinden
dat is des mensen lot
maar neem de tijd
en zoek het in jezelf
schuif die steen opzij
misschien ligt daar God
verscholen badend
in het licht en laat hem vrij…
Waar het ooit eens begon
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.556 Ik moet weer gaan lachen
Dat wordt er gezegd
Niet steeds blijven zeuren
Pas dan ben je echt
De mens die we kennen
Een vrolijk gezicht
We weten je kan het
Dus schrijf een gedicht
Schuif problemen naar achter
Zie de toekomst vol zon
Dan gaan we weer verder
Waar het ooit eens begon…
Scherven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.472 In het volste vertrouwen
zie jij mij en nu,
geen verleden en ik
schuif de scherven aan de kant,
alsof ze er niet waren,
alsof ze er nooit geweest zijn.
Alwéér...
Maar in de hoogste pieken
komen de diepste dalen
als een vloedgolf over me heen.
Ik wil dat je weggaat
en ik wil dat je bij me blijft.
Het is zo fijn
maar ik ben zo bang.…
mistkind
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.109 als het mistig is
weet ik dat jij er bent
ren tussen flarden door
schuif gordijnen mist opzij
en dan sta jij daar
als ik mijn armen om je sla
verdwijn je met de wind
jij hebt grijze ogen
rent over de velden
slaapt in bomen
en als de zon verschijnt
verdwijn je weer
je bent mijn vluchtig kind…
Naschok
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
587 Droge tranen schrijven nullen
op een gapend massagraf
kon mijn giro maar verhullen
dat ik veel te weinig gaf
Laat mijn bloed toch sneller stromen
bij het zien van grote rampen
nachtmerries zijn roze dromen
onder televisielampen
Schuif mij op de schaal van Richter
door naar menselijke actie
maak mijn eigen lijden lichter
als hulpverlener…
Chaos in creatie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 penselen kijken me aan
het linnen nodigt uit
om te gaan beginnen
snel de eerste streken
maar mijn vingers zijn
de vorm en kleur vergeten
ik zoek
en op het doek
staat chaos in creatie
schuif met mes
de resten weg
wat blijft krijgt adem
voelt vrij en vormt
in gemengde kleuren
mijn stillevend schilderij…
De lege stoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
125 Toch schuif ik hem
nooit aan de kant.
Alsof herinneringen
een plek nodig hebben.
Soms kijk ik ernaar
en glimlach ik.
Soms kijk ik ernaar
en doet het pijn.
Maar beide betekenen hetzelfde:
Dat iemand
zo belangrijk was,
dat zelfs een lege stoel
nog altijd
een verhaal vertelt.…
als een huis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
660 nog in verzonken rust gehuld schuif
ik de gordijnen geruisloos open
begroet het licht dat geduldig wacht
tot ik het stilletjes binnenlaat
en ook de merel voor het begroeide
raam zeg ik zwijgend gedag
terwijl de kamer zich vult met hoe ik
vaker zou willen zijn
als een huis waar ‘t licht zich nestelt
ja vrijuit naar binnen en buiten…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Dus nee, ik schuif niet opzij.
Ik schuif langzaam terug, de diepte in waar ik
eindelijk echt besta. Er moet toch ergens ruimte zijn voor wie zacht
wil lopen, zonder zich telkens te verontschuldigen voor het gewicht van wat ze voelen.…
onmogelijk
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
965 Helaas de tijd dringt
Ik schuif uit over grint
Geen houvast meer
De angst komt steeds weer
Hulp is er niet
Alleen tranen van verdriet
Een meehelpende hand
Neen bedankt,
Dat is mijn eigen land.…
statio
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
943 hang
over mijn schouder, het laken
dat mij toebehoort
en opnieuw een dag
waardig
zodat ik mij kan neerleggen
in de dageraad van
het geweten
de ruimte die ik zoek
langs schubben van de ziel
schuif zeeën
naar me toe, het gehoor van
rivieren
in licht en opgeheven handen
en schenk de horizon
het water van de wouden…
rolgordijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.088 Schuif de raampjes open maar
schrik de vleermuis niet uit zijn vel
die sukkelig zijn zware vleugels
ontdeugend de wind insteekt.
Gooi de deuren open
maar trap die slak niet plat
die slijmerig sluipt over zachte tenen
zijn spoor achterlaat.…
Mijn vrije wil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 ik schuif wolken uit elkaar
verwacht blauwe lucht
maar niets is minder waar
als schillen lijken zij me te omgeven
worden minder rafelig
compacter in bescherming van het leven
wil het ruimtelijk perspectief bereiken
door steeds hogere dimensies te raken
maar de kern blijft over ontsnappingen waken
zo zweef ik tussen vrijheid en gebondenheid…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had…
Zet ik het mes
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
724 penseel stilte
zonder veel contouren
met grove kwast
verwijder ik rumoeren
als kleuren zachtjes
vloeken met elkaar
soms zet ik het mes
met veel misbaar
in de pigmenten als
zij elkaar niet wensen
en denken ieder weer de
eigen gang te kunnen gaan
dan schuif ik de
lijnen genadeloos
terzijde dek met
maagdelijk wit het zicht
en ga…
Oogopslag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Mijn kamer is te klein,
ik schuif de gordijnen dicht,
je kracht omhelst het bloot,
de nacht is ver en zo dichtbij,
het kaarslicht is boterzacht,
smeert mijn hart als oceaan,
zo groot, zo diep, als je tegen
me lacht om mijn zinnen te
ontbloten en weet wat je van
mij verwacht, daarin ben ik
geen partij voor jou en wordt
de vluchtweg…
Sneeuwploegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Schuif alle obstakels
In dikke bergen sneeuw
Voor je aan de kant,
Immers jij moet stralen
Als geen ander,
Want jij bent hoogbegaafd
Omdat je er een
Van mij bent, omdat
Je altijd beter bent
Dan al die anderen -
En als het onverhoopt
Eventjes niet lukt
Dan plak ik er wel
Een label op, dyslexie,
Adhd, pddnoz of pdd,
Het is…