Alle inzendingen over schuif

173 resultaten.

Sorteren op:

lief

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 16.420
ik schuif mezelf mijn handen in het vel van haar verlangen voel haar huid in koele stroken warme vlakken worden langs de lijnen van verzachte vormen van gevoel verwacht verwarrend ver van snel in bogen golven grenzenloos omarmen lief…

stilgevallen tijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
slaperig schuif ik mijn horloge -een analoog geval- onder het bed het zal mijn tijd wel duren in mijn droom geuren vastgeroeste stoffige uren tot Nox verschijnt godin van de nacht zwijgzaam giet zij de wijzers in lood terwijl ik zweef in stilgevallen tijd…
J.Bakx14 januari 2023Lees meer >

miertje

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.310
ik struikel en ik schuif vooruit het is eigenlijk geen gezicht. Maar soms is er een dag, dan heb ik niet veel zin. dan denk ik bij m'n eigen, 'was ik maar koningin'.…

eten

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.151
theedoek op tafel, melk in het glas aardappelen afgegoten en de bonen van het gas vla in het schaaltje, de vork naast het mes vitrage half gesloten, net kwart over zes dan boven het bord, onder het schemer van de lamp schuif ik alles van mij af, vol afschuw van de damp…
perry meer26 september 2008Lees meer >

schaduwliefde

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 627
schaduw ik heb je lief waarin woorden ons leren te houden van tegenwind waarin goedheid ons omarmt in het liefelijke van geest schuif sluiers maar aan de kant en voel het onzichtbare in een klankrijk fluisteren in de ruimte waar jij bent en ik… samen geworteld om nooit meer uit elkaar te vallen…
Klaes29 oktober 2010Lees meer >

Maanlicht -voor verliefden-

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
er zijn erbij die vleselijke geneugten des avonds ondergaan ik niet, ik betreur in stilte het klimmen van de maan is er immers niet een dag verdwenen een dag die zoveel brengen kon warmte en liefde onder een ware vrienden-zon ik verzucht en schuif de gordijnen dicht wend mij af van het kille maanlicht…
erik10 februari 2007Lees meer >

Bomen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
Kijk hoe bomen met hun wortels stevig in de grond daar staan maar ze kunnen nooit en nergens naar hun vrienden zoeken gaan. Jij en ik en lieve mensen kunnen elkaars hart doen slaan zo zijn wij ge- lijk en anders dan de bomen langs de baan.…
Adeleyd1 februari 2024Lees meer >

herboren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.079
ik vul de kuip tot aan de rand schuif schoorvoetend in het hete water zoek in mijn hoofd het laatste woord van een moeizaam gedicht laat mijn gedachten stilaan varen, dobber en drijf weer als een golvend schip geniet van het pure moment waarin het spelend kind met rust wordt gelaten…

Dingen

gedicht
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 10.671
De dingen lopen langzaam vast In een oog het licht De dingen grazen rustig nu Ik schuif een lucifersdoosje twee centimeter naar rechts op de tafel De radiatorwarmte tegen mijn dijen Voor het raam kastanjes en seringen Zij vragen geen toestemming. ----------------------------------- uit: 'De werkeloze doden', 1997. Vert.…
Eva Runefelt11 december 2006Lees meer >

Adem jou

gedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.697
Schuif naar je toe verwarm mijn buik aan jou mijn buik ademt je kalmte in. Soms doen we andersom. Je handoplegging brengt me naar de aarde waar men slapen kan. Jij weet dit niet. Ik ben de wakkere. Jij slaapt. ------------------------------------- uit: 'Verliefd verloofd getrouwd, gedichten voor geliefden', 2008.…

bloemenkrans

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
op de prinselijke ruiker rozen die hij liet bezorgen voor haar verjaardag volgde slechts stilte de mededeling "bloemen noch kransen" in de doodsbrief las zij wellicht letterlijk of misschien belandde hij -ongeopend- in de schuif bij de brieven die hij moeizaam spelde in de lange weken ziekenhuisverblijf, wachtend op het eindelijke…

Pluk ze, m'n Lief

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
valt hij van zijn hoogte neer in grijze rauwheid stukbrekend op straten de grijnzende rouwtijd die avond heet beklim ik lijnen van het schrijfpapier bekruip de krullen van dat oud brevier schuif de mulle verlangens naar een hogere trede – daar flikflakken zinnen uit een late brief ‘pluk de letters van mijn liefde, Lief’…

Weg Van Mij

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.878
Daar zit ze mijn moeder schouder aan schouder geluidloos scheef gezakt in de huiskamer van het tehuis haar handen in houvast om haar tas geklemd stilzwijgend schuif ik naast haar streel haar wang een glimlach opent haar gesloten lippen als haar hoofd zich langzaam heft dan ... is het moment voorbij nemen medicijnen haar mee…
Maria Kanters13 februari 2004Lees meer >

HET LICHT

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
vanaf den beginne is men op zoek naar de oorsprong van het licht en indirect naar God wees gerust niemand zal het ooit vinden dat is des mensen lot maar neem de tijd en zoek het in jezelf schuif die steen opzij misschien ligt daar God verscholen badend in het licht en laat hem vrij…
catrinus11 oktober 2024Lees meer >

Waar het ooit eens begon

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Ik moet weer gaan lachen Dat wordt er gezegd Niet steeds blijven zeuren Pas dan ben je echt De mens die we kennen Een vrolijk gezicht We weten je kan het Dus schrijf een gedicht Schuif problemen naar achter Zie de toekomst vol zon Dan gaan we weer verder Waar het ooit eens begon…
winkebinkie7 december 2007Lees meer >

Scherven

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.472
In het volste vertrouwen zie jij mij en nu, geen verleden en ik schuif de scherven aan de kant, alsof ze er niet waren, alsof ze er nooit geweest zijn. Alwéér... Maar in de hoogste pieken komen de diepste dalen als een vloedgolf over me heen. Ik wil dat je weggaat en ik wil dat je bij me blijft. Het is zo fijn maar ik ben zo bang.…
Angela20 januari 2004Lees meer >

mistkind

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.109
als het mistig is weet ik dat jij er bent ren tussen flarden door schuif gordijnen mist opzij en dan sta jij daar als ik mijn armen om je sla verdwijn je met de wind jij hebt grijze ogen rent over de velden slaapt in bomen en als de zon verschijnt verdwijn je weer je bent mijn vluchtig kind…
Tsila19 juni 2006Lees meer >

Naschok

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 587
Droge tranen schrijven nullen op een gapend massagraf kon mijn giro maar verhullen dat ik veel te weinig gaf Laat mijn bloed toch sneller stromen bij het zien van grote rampen nachtmerries zijn roze dromen onder televisielampen Schuif mij op de schaal van Richter door naar menselijke actie maak mijn eigen lijden lichter als hulpverlener…
dick panman22 januari 2010Lees meer >

Chaos in creatie

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
penselen kijken me aan het linnen nodigt uit om te gaan beginnen snel de eerste streken maar mijn vingers zijn de vorm en kleur vergeten ik zoek en op het doek staat chaos in creatie schuif met mes de resten weg wat blijft krijgt adem voelt vrij en vormt in gemengde kleuren mijn stillevend schilderij…
wil melker25 september 2012Lees meer >

De lege stoel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 125
Toch schuif ik hem nooit aan de kant. Alsof herinneringen een plek nodig hebben. Soms kijk ik ernaar en glimlach ik. Soms kijk ik ernaar en doet het pijn. Maar beide betekenen hetzelfde: Dat iemand zo belangrijk was, dat zelfs een lege stoel nog altijd een verhaal vertelt.…

als een huis

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 660
nog in verzonken rust gehuld schuif ik de gordijnen geruisloos open begroet het licht dat geduldig wacht tot ik het stilletjes binnenlaat en ook de merel voor het begroeide raam zeg ik zwijgend gedag terwijl de kamer zich vult met hoe ik vaker zou willen zijn als een huis waar ‘t licht zich nestelt ja vrijuit naar binnen en buiten…

Niet zo snel, niet zo luid

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 386
Dus nee, ik schuif niet opzij. Ik schuif langzaam terug, de diepte in waar ik eindelijk echt besta. Er moet toch ergens ruimte zijn voor wie zacht wil lopen, zonder zich telkens te verontschuldigen voor het gewicht van wat ze voelen.…
CB14 juni 2025Lees meer >

onmogelijk

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 965
Helaas de tijd dringt Ik schuif uit over grint Geen houvast meer De angst komt steeds weer Hulp is er niet Alleen tranen van verdriet Een meehelpende hand Neen bedankt, Dat is mijn eigen land.…

statio

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 943
hang over mijn schouder, het laken dat mij toebehoort en opnieuw een dag waardig zodat ik mij kan neerleggen in de dageraad van het geweten de ruimte die ik zoek langs schubben van de ziel schuif zeeën naar me toe, het gehoor van rivieren in licht en opgeheven handen en schenk de horizon het water van de wouden…

rolgordijn

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Schuif de raampjes open maar schrik de vleermuis niet uit zijn vel die sukkelig zijn zware vleugels ontdeugend de wind insteekt. Gooi de deuren open maar trap die slak niet plat die slijmerig sluipt over zachte tenen zijn spoor achterlaat.…

Mijn vrije wil

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
ik schuif wolken uit elkaar verwacht blauwe lucht maar niets is minder waar als schillen lijken zij me te omgeven worden minder rafelig compacter in bescherming van het leven wil het ruimtelijk perspectief bereiken door steeds hogere dimensies te raken maar de kern blijft over ontsnappingen waken zo zweef ik tussen vrijheid en gebondenheid…

Verleden, heden en....

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 737
Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen, kwam ik hem vannacht tegen. Hij wuifde van ver in het licht van een ster. Ik wilde hem een knuffel geven. Met hem mijn jeugd herbeleven. Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen alles inhalen wat wij hadden verloren. Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij had gebracht. Of hij het zelf had…

Zet ik het mes

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 724
penseel stilte zonder veel contouren met grove kwast verwijder ik rumoeren als kleuren zachtjes vloeken met elkaar soms zet ik het mes met veel misbaar in de pigmenten als zij elkaar niet wensen en denken ieder weer de eigen gang te kunnen gaan dan schuif ik de lijnen genadeloos terzijde dek met maagdelijk wit het zicht en ga…
wil melker18 februari 2007Lees meer >

Oogopslag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Mijn kamer is te klein, ik schuif de gordijnen dicht, je kracht omhelst het bloot, de nacht is ver en zo dichtbij, het kaarslicht is boterzacht, smeert mijn hart als oceaan, zo groot, zo diep, als je tegen me lacht om mijn zinnen te ontbloten en weet wat je van mij verwacht, daarin ben ik geen partij voor jou en wordt de vluchtweg…
pama11 mei 2009Lees meer >

Sneeuwploegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Schuif alle obstakels In dikke bergen sneeuw Voor je aan de kant, Immers jij moet stralen Als geen ander, Want jij bent hoogbegaafd Omdat je er een Van mij bent, omdat Je altijd beter bent Dan al die anderen - En als het onverhoopt Eventjes niet lukt Dan plak ik er wel Een label op, dyslexie, Adhd, pddnoz of pdd, Het is…