Alle inzendingen over uiterwaard

68 resultaten.

Sorteren op:

Ik begeef mij

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 245
Ik begeef mij in het onvoltooide heden eeuwigdurend als je mij vraagt hoe lang deze tijd nog duren mag toch kunnen we niet om de golven heen die hij met mij zal moeten breken de vlagen die hij zijn gerechte rug toekeren wil Als ik hem soms stiekem van achteren bekijk struinend door zijn bezoedelde uiterwaarde op hoop broedend voor de beduimelde…

De zwerftocht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 203
Terug naar mijn grond van bestaan de beken en het bos, de heuvels van dat aardse rijk; dat paleis heb ik heroverd, de muren en de poort de ware sleutel tot mijn eigenheid dit landschap waar ik graag verdwaal de struiken en het wild, de bloemen in de uiterwaard; mijn leven dat was vergeten, de dromen en de drang de zeven streken op het…

blijven buien waterdicht

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.314
maar net schudt de wind aan panden beven binnendijkse landen blijven buien waterdicht ik breek rotsen splijt de bergen jaag met grof geweld massa's water door de perken tot de kruin van jonge berken ik barst van energie maar moet zo af en toe meanderen de richting iets veranderen door jouw granieten wil ik vloedgolf over uiterwaarden…
wil melker21 november 2004Lees meer >

Herfst waarden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 637
Daar, waar ’k over IJssel zie terwijl ik met mijn blik veerkrachtig 't water oversteek zijn het al de uiterwaarden die hier dravende in kuddes fascineren Natuur, haar eb en vloed bij hoog en lage waterstanden ontplooit het land langs dijken kleiend tot het zand knedend met haar handen Nu dit seizoen het groen laat krimpen…

Dieren haiku's #1

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 608
Schapen in de uiterwaarden tellen schepen. De schreeuw om hulp werd niet gehoord arm schaap op zijn rug. Gezoem van bijen gefladder van vlinders honing als beloning. Natte namiddag het regent katten en honden pas ook op luchtvee!…
Joepondro29 augustus 2022Lees meer >

vezelbever

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 191
oeverzwaluwen zwieren natuurlijk laag over het water de lepelaar waant zich een ware Jezus met zijn poten diep in de drab een uitstrekkende zwaan kijkt toe hoe ik hier rondstap langs rietsigaren onder de rook van de mens en talloze boterbloempjes voor mijn neus gedrapeerd een meidoorn weer en rollend door de klavertjes zie ik…

Zolang de voorraad strekt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
ben ik mijn eigen staat van zijn of sta ik terzijde, geïmproviseerd tussen ons, in een staat van semi-bevinden of onderbestaan het is opmerkelijk hoe we hier nu al een tijdje verwijlen het water stroomt al die tijd door de rivier, streelt de stenen en schampt de oever in de uiterwaarden van onze huid gaan we voor honderd procent…
Iniduo27 juli 2016Lees meer >

Nomade?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
De wind van de tijd is gisteren begonnen mijn profiel te slijpen, het restant van mijn gestalte los te weken om het omhulsel een andere naam te geven, het laat mij iets berustend in mij te voelen, het bestrijkt de brede uiterwaarden van vergeten sagen, mijn fascinatie van groene oasis helden waarin ik mij wil herkennen moedig…
Pama3 januari 2017Lees meer >

reflex

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
een druppel aan de dakgoot groeit nog verwachtingsvol in de eerste paar seconden met uiterste spanning op de uiterwaarden en in de tegenspraak de tensie de enige reden van bestaan op het randje van barsten niet om zeggen ei zo na dood de doem komt met het avondrood in de hitte na de regenval komt het afronden het gewicht van water al…

IJSSELGLIJDEN

gedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 10.677
Aan boord van het motorpersoonschip Organza laven we ons aan uiterwaarden en zicht op gevogelte zo nemen we waar de eend, de aalscholver, de gans de meeuw, de zwaan en al wat verder vliegt over het groene land dat aan dit water grenst ach, hoe leeg de rivier, hoe ijdel ons vermaak glijdend over de IJssel van Deventer naar Zutphen en…

kamperen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.861
gejaagde mensen, werden even de jagers van het allereerste uur we waren door een trotse stam omgeven die aangestoken door een heilig vuur begon aan een vergeten avontuur de borst vooruit, het lege hoofd geheven wel jammer dat de regen niet bedaarde de zomer had aan idealen lak ons kampement zonk in een waterbak wij dreven in verdronken uiterwaarden…

Op weg

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.298
Mocht ik in het holst van het hart van donkerste dagen te lijf gaan achter al het uiterwaardse een stuk of wat verlaten kusten onder razende luchten waar albatrossen op hun wieken sinds jaar en dag en eeuwen worden weggeblazen- graag zou ik boven lege oceanen regen zijn op reusachtige hoeven, zinnentuimel van tempeest, het stormend…

Verdronken kasteel

netgedicht
4.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 8.561
En verlegde tijd zich ondergronds achter oeverende uiterwaarden als een wak in lage Maas -men noemt het verdronken dit beeld dat eilandde als dak- het water brak en sleep keerde de stenen terwijl algen verweerden, zwart als pek op deze plek, die ik droomde, slechts vermoedde, op het schijnpad de verbeelding van een vesting zo…

Vrijheidsbeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
geploegd, geplooid als groen dooraderd zwaar fluweel dat te luchten werd gelegd een oude boer die peinzende het land bekijkt dat hij bewerkte liefdevol in ’t spoor van voorouders de toekomst van zijn zoon of de kastanjebomen rijk gekroond langs lanen prijken waar een wandelaar zijn hond fluit omdat er een tractor snort de uiterwaarden…

Het oude land

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
De rivieren kruipen door het land als een waterslang Het aflopende land brengt het water terug naar zee dijkhuisjes staan tegen de uiterwaarden in het gedrang en uit de ochtendmist verrijst het silhouet van een boerenstee langzaam komt het leven weer op gang na de nachtrust gerammel van melkbussen klinkt over het koren in het ochtendgloren…
Ron Blok28 december 2013Lees meer >

Achter de dijk

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 856
De Witte Wieven van de Uiterwaarden zweven omlaag als wolkensluiers langs de grond Alsof de koeien los zijn van de aarde waden ze traag gehuld in nevel, rond.…

anomalie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
De kim daalt neder uiterwaard het spant strekt zich uit de stand van de zon het moment kromt uit willekeur en zo is mijn vel versneden tot daar is het leven twee meeuwen vinken de horizon af het velijn van het zijn zout' 't water tot een zilte lijn de golven klauwen aan de dijken het zand geeft zich over bergen naamloos zonder getal…

Kaart zonder rand

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 206
Ik loop de zolen van mijn voeten dun op de kiezelpaden van het hoofd, bezoek de uiterwaarden waar de stilte als mist tussen de wilgen blijft hangen. Elke stap is een poging tot begrenzing, een paaltje slaan in de vloeibare grond, maar de kustlijn trekt zich altijd terug wanneer ik denk dat ik de branding raak.…

Normen en Waarden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Normen en Waarden beklimmen de molshopen in het weidegebied houden zich met moeite staande vallen voor Pampus schuilen in ’t riet langs de uiterwaarden zien kraaien niet noch eksters en Vlaamse gaaien die integriteit belagen driftig pikkend angst verspreiden onrust zaaien Hoofd-Norm probeert een toespraak te houden vanaf een mestvaalt zet…
Jan Blaauw23 december 2004Lees meer >

Veldoven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 748
oven stenen bakte van kleirijk land naast de rivier trompettert nu een wilde zwaan en pikken houtduiven voldaan de zwarte bessen van een vlier gegraven gaten werden meren waarin de vissen lustig paaien en aan de oever wilgen pronken die in spiegelbeeld verzonken statig naar het water zwaaien hoe schoon is deze weidevlakte - als uiterwaard…
sacrajewa11 februari 2007Lees meer >

Vroege ochtend aan de rivier.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 878
ochtendzon kleurende overvloed gedrapeerd over 't boerenland ganzen in groepen op 't water langs de oeverrand een zaligheid zoals deze dag begon het kleine roeibootje van een oude visserman afgemeerd bij zijn rijen fuiken kan de lucht van gevangen vissen ruiken twee reigers aan de kant in afwachting; van… enkele zwartbonte koeien in de uiterwaarden…
Leonardo25 januari 2015Lees meer >

met of tegen je

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 15
dat ik schrijf, dat is mijn persoonlijke aard waarin ik mijn voortdurend nestel in de kou van onduidelijke zekerheden waren ze warmer geweest iets triomfantelijker, een lach opnieuw gebaard op de uiterwaarden op mijn gelaat haha, dan was ik mij niet, niet wie ik ben en nimmer zou willen zijn, mijn mimiek is de burcht waarin ik schuil…
elze11 november 2026Lees meer >

geen wieken te bekennen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 60
“Och Alazôn, jij probeert weer tevergeefs tussen de vergane narcissen hangend aan de waterkant een vaste plek te vinden zo ook jij wat opvangen kan uit die poel van verderf; mijn ijverige pogingen in die dichtslibbende vijver tot het droogleggen van heldere emoties vervormen in gespiegelde stormen vergezocht door krakende,…

Bedrogen droom

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.585
Waarin ik heldere beken waad die monden in de Neder Rijn en uiterwaarden doelloos dwaal geen tel minuut of uur bepaal, bewust ben van mijn eigen zijn. Vervuild van afwijzend onbegrip - waarin jij mijn hart doodzweeg - en je treffend afgeschoten woorden die goede bedoelingen doorboorden, loost mijn gevoel haar zwaarte leeg.…
Sacrajewa26 januari 2003Lees meer >

sprekende delen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 637
hoofdschuddend haar dampende theewater en hij droogde op in stilstand ongewapend en kneedbaar tot in zijn omzichtigheid wachtend op een doorbraak tot hij niets meer zeggen kon in het zinnebeeld van leegte dat uit zijn voetstappen brak alsof alles wat te zeggen valt zichtbaar in zijn gezicht ligt de verontschuldiging terend op de uiterwaarden…

ik wacht op de dag

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.693
De uiterwaarden aan mijn rechterzij, De wind suist langs mijn oren, Gedachten vliegen met haar mee. Ik stop aan het begin van de berg, Neem de trap omhoog. Het is alsof de bomen zachtjes troostende woorden fluisteren. Ik wandel door het park, Mijn lichaam neemt de geuren in zich op. In de verte stroomt het water van de rijn.…
Ellen27 januari 2010Lees meer >

Fantaserend

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
In mijn gedachten heb ik weer gewandeld over de dijk langs het water van de rivier met aan mijn linkerkant de uiterwaarden en rechts van mij de bomen in het bos genietend van de schepen die daar voeren en de wind die zorgde voor een frisse blos.…

Mijn profiel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Er broeit iets groots en berustend, gaandeweg in mij te voelen, het strijkt over de brede uiterwaarden van de mij vooruitgesnelde dromen.…
pama15 februari 2012Lees meer >

Fantaserend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
In mijn gedachten heb ik weer gewandeld over de dijk langs het water van de rivier met aan mijn linkerkant de uiterwaarden en rechts van mij de bomen in het bos genietend van de schepen die daar voeren en de wind die zorgde voor een frisse blos.…

Hertenjacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 161
leer Het steentje in de slinger is mijn milt die ik voor de gelegenheid bekleed heb met iets als zuiver ijs In hun hart zal ik ze treffen deze dieren in hun hart van suikergoed dat driftig spitse hoeven voedt Zij veren als verloren dromen die ik niet gebieden kan door wouden met geexalteerde sprongetjes Nu bereiken zij mijn uiterwaarden…
Jurjen23 juni 2026Lees meer >