8588 resultaten.
Geen pose
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 waar materialen hun
onbezoedelde ziel lieten
zien in samen op weg
ook naar kunst misschien…
mijn spirituele vlinder
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
351 de zachte ritmes
van heling stromen
toen ze weer opsteeg en
zich vermengde met lucht en zon
een poort bleef toen open
stil en stralend
een nieuw begin
onzichtbaar en toch voelbaar
een belofte in het hart van de ziel.…
We noemen hem Kees XIX; vers 006
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 *006*
De wereld flikkert
geen licht
verteerbare blaadjes
naar binnen,
noch daar buiten
-waar ook geen ziel huist.
Alleen het
onbesuisde niks
luistert indachtig,
nauw, als
de traag druppelende
dauw
op de ochtenden
waarop wíj wachten,
voor bij de poorten
als uitgefaseerde rozen.
‘Sta op, sta op!’…
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.031 En zie, in mijn huis zit een wisslaar aan,
Midden in mijn mysteriën, als beidt
Hij mijne komst: opent de poorten wijd,
Strooit lovers, dat mijn voet moog' binnengaan!
Wee mij! straks zal mijn levensmoede ziel,
Droef als een vlam, die half omsluierd gloort,
Rijzen naar waar àl bleke zielen zijn.…
[ Vooruitgang: de storm ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
459 Vooruitgang: de storm
die opstak aan de poorten --
van het paradijs.…
DE POORT GESLOTEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 'DE POORT GESLOTEN
MAAR DE GLEUF BLIJFT OPENSTAAN'
is een gemaakt gezegde van mij als bedenker
Met de poort doel ik
op seksuele geslachtsgemeenschap
en met de gleuf
de portemonnee
Zeg maar
de seksualiteit versus de liquiditeit
Het komt natuurlijk ook voor bij mannenrelaties.
De pulppublicaties staan er vol van.…
wildebeest van onrust
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
602 opnieuw besluipt het
wildebeest van onrust
de poorten van mijn ziel
en maakt zich in mijn botten breed
jaagt grenzeloos verlangen
voor de secondewijzer uit
tikt de dagen voorbij
laat je drijven - tikt ze
ga maar mee
op golven van passie en zee
geef je over aan aarde en vuur
op' t kompas van je hartstocht
zolang als je adem je draagt…
fietsen naar het station of de onverbiddelijke nieuwe tijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
707 in deze stalling
opent een pasje de poort
dag fietsenmaker!…
Grenzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Hekken en poorten
de grensbewaking op scherp
leve de vrijheid…
Vrij.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
437 De hemel opent zijn poort.
Niet meer op de vlucht.…
Aan zee
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.571 't Lichte zingen van de zee
Draagt de ziel op zwingen mee
Waar zij dichter
Bij de poort
Zachter spreekt en lichter
Hoort.…
bomen sluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 een verkleurend blad
bomen sluiten hun poorten
geruisloos vallend…
Buiten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
465 Wat is dat,
Buiten - is
Dat niet binnen
De poorten van
Het nu? -
Of is dat vooral
Daar, naast degene
Die ik ben als ik
Woedend ben…
[ De poel is de poort ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 De poel is de poort
waardoor je kunt ontsnappen --
als je niet bang bent.…
VERBERGING
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
92 Springbalsemien staat
als zachte roze poort voor
ondoordringbaar bos.…
Geraakt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.357 gekromd
Hoort zij hoe daar de stilte gromt
De poort der vrees zal nooit meer sluiten…
de wraak van de magistraat
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.247 zolang ik wacht bij de poort
ik kan niet anders als
wachten op jou
te prooi aan wind
en spot
ween en wacht ik
zolang mijn lief, zolang
tot je verschijnt
zal je verslagen zijn
je tred nog statig zijn
zal je mooie gelaat
nog ongeschonden zijn
zolang mijn lief, zolang
wacht ik…
Golfstroom
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.609 II
Er is een poort - Twee kapen van koraal
Zuilen omhoog: welvende bliksem spant
Van top naar top zijn roodgetakte brand,
Plots'ling koraal zelf, groeiend, straal na straal:
Dat is de Lichtpoort Equatoriaal;
Vlammende wonderboom aan elke kant
En tovergroei van bliksem-slingerplant
Strepen met rood het zeevlak, blauw als staal.…
poort van blauw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 de zomer tweeduizend acht
een koningin had me in haar macht
de koningin van een koude decembernacht
vroeg men genade aan een hogere macht
donker blauw was een poort
rijk te hoog naar de hemel
de smeekbede werd beantwoord
en vleugels gevormd
nu is het wachten op september
de twaalfde om exact te zijn
zal het weer als voorheen zijn
liefde…
wir setzen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
784 een open einde
in stille ontroering
en gewijde stilte
nemen wij afscheid
voor het ontwaken is er
een zachte en zoete rust
het laatste zingen
is een poort
die langzaam dichtgaat
in de doodse stilte
is het nieuwe leven…
Plattelandsstoet
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.864 staken, een enkel gebaar
volstaat in de najaarsstilte
Weerspiegelend in chroom en zwarte lak
vegen wolken als oorlogsschepen
over de velden waarop het gewas met
eerbied buigt in de eerste Septemberwind
Er draven paarden tegen het kale draad
door wapperend lint en wentelende
wielen in het grazen gestoord
we rijden verder naar de laatste poort…
Poort van tijd
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.095 seconden gaan te rap om
de uren te vergaren, wat ons
bindt is tijd, gesponnen op
de brug van de oude, - en de
nieuwe jaren, als we elkaar
ontmoeten dan zwaaien we
naar elkaar en misschien wel
terug, al moeten we bekennen
dat we elkaar nog steeds niet
leren kennen, wat mensen scheidt,
is gezaaid door angst om samen
door één humane poort…
Ik ging eens om een broodje
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.401 Is de poort open?…
overwonnen hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 De wankele poorten vallen met geraas naar
de grond, als een dier dat door zijn poten zakt
en zich gewonnen geeft, en in het stof bijt.
Stof cirkelt de kale lucht in, het is gedaan.…
Laatste blad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
521 Vraag niet naar de naam van de dag
als het grijze jaar de ogen sluit
zie niet om naar de rijk gedekte tafels
waarop geen ander voedsel dan verdriet
vergeet het spreken met de stenen
achter de ontwrichte poorten
baad je in het wervelende wonder
van de onbestaanbare kleurschikkingen
laat je in laagjes water weven
tot een spinsel op de…
VERSCHEIDEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.150 Een: neen niet míj,
Nog één gedachte,
Een snelle droom,
Over het zachte
Van bloem en boom,
Een laatst verlangen
Naar akkerland,
Hoe de appels hangen,
Het najaar brandt;
Dan het doorwaden,
Het nieuwe pad,
't In Licht zich baden,
De poort…
Verkennen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
454 Ga de poort
maar door
Ik volg jou toch wel
op de voet
Verken ze maar
de verlaten stegen
De gaten en kieren
in een vervallen huis
Loop maar langzaam
door de miezerregen,
ook al was het daar
voor jou niet pluis
Kleine stappen
Voel ze maar
Het rafelig gordijn
en de oude barsten
in de vochtige ramen
'n verweerd kapot kozijn…
DE NAJAARSLAAN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.707 Ik zag aan 't einde van mijn pad
een kleine, ronde poort,
als blauw saffier, in goud gevat,
en haastig, vol verlangen, trad
ik door die gangen voort.
Ik sprak: "Als bij mijn thuiskomst wijd
de poorten openstaan,
in welk een grote heerlijkheid
zal ik dan binnengaan!..…
De smalle weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 De smalle weg, die leidt naar de hemel poort
Wie moedig doorloopt, zal eens het licht zien
Daar waar de zang der engelen wordt gehoord
En waar we elkaar weer zullen zien, misschien.
Dat we allen de smalle weg mogen bewandelen
De keuze van het smalle pad
Dat we naar Gods wil mogen handelen
Dan worden we niet moede noch mat.…
Homme Poort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
698 Je hoofd begint zowaar te glimmen,
het lijkt of je instemmend naar me knikt,
ach Homme Poort, je brengt me weer tot zinnen,
je laat me schrijven over jou onder jouw blik.…