Alle inzendingen over dijken

659 resultaten.

Sorteren op:

Doen of laten

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 407
Wie dicht de dijken Vecht met tranen Wacht op een herinnering Verzwijgt de bestemming? Wil iemand de ander vervoeren Verstenen in dromen Wachten op de ware Vergeten de vele vergeefse doden? Wie wil het leven kneden Verstijven onder het verveloze verhaal Wapenen met loze woorden Verstaan waar leugens zich verbergen?…

Uitzichtloze queeste

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 193
Wat ik zoek, is zoek, Het ligt in gene hoek, Ik mis het node, Al m’n zoeken zet geen zoden Aan de dijk. Ik blijf het missen, Daarin kan ik mij niet vergissen, Want ik heb ’t niet. Ik vraag me af, Heeft mijn zoektocht zin, Het is hopeloos, Al vanaf ’t pril begin.…
Joris Olivier25 augustus 2025Lees meer >

wollig popelgezwam

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
mee n’n snotvalling de dijken op winterstorm valt de canadabomen aan, takken breken onze paden achter den stal van Sefke liggen ze al jaren te vermolmen, de reuzen stoffering van ons weidse landschap we hebben onderweg al judasoorkes over de weg zien gaan, ze luisteren nie zenne, ze smaken naar koteletten ge hebt geen last van psilocibine…
Rieg27 november 2008Lees meer >

Zo verbeeld ik mij het graag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Van zachte sneeuw en niet ontwaken van dijken die nu niet doorbraken. Ik wil genieten van vogelpootjes in de sneeuw en hoe ik vogels zelfs een meeuw voeren ga. Van pinda's rijgen naast ook vetbollen maken genieten van gevederde die kreetjes slaken.…

Waddenzee

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 918
De wind brengt fluisterend eerst het zilte zinderen van de golfjes aan de dijk, doet geluiden smelten, laat sporen in het slijk. Dwarrelende vogels kwetteren schel het uit, boven de rimpelende vlakte verstomt hun geluid. Onder de hemelboog, in wattenkleuren gevangen, wil 't zeegeruis niet in het oor blijven hangen.…

tastbare eeuwigheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.098
de zonovergoten polder scheen al dagen in diepe verstilling elke boom leek onbewogen het blad in lome zondagsrust langs de dijken stonden schapen peinzend voor zich uit te staren akkers luierden in aardse kleuren vogels hingen roerloos in de lucht in de verte dommelde een vrome toren tussen eenzame boerderijen weerklonk in het stille…

Zeeland 1953

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.740
De stormen zwollen aan de zee doorbrak de dijken, mensen spoelden aan van levenden tot lijken. Families uiteen gerukt door natuurgeweld, de zee ontnam hen alles, goederen, leven en geld. Het waren niet de goederen en ook niet het geld dat gemist werd, maar een leven dat telt.…
moeke19 februari 2004Lees meer >

Onder een verdwaalde steen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 770
de nacht onaangeroerd, vertrokken met de trein van half zeven onder het gebladerte te volgen de nacht ontkleedt de dijk van oude wilgen en verschrompelde schaduwen het water de golven vormend dreigen onder spiegels waar ijskoude dromen beven het water breekt de strijd tussen leven en dood de beelden ik hou teveel van ze woorden…

Besef

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
Er heerst geen indruk meer Het is al zo vaak bekeken: een Dijk, de weg, de oever. Het dorre gras, de verse bomen, Wolken torenhoog in een Hemel van belofte. Zover het oog reikt, de blik intens Naar verder, naar meer, maar Tenietgedaan door de droom, het Vergeten.…

Oorsprong...

hartenkreet
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.761
Land van polders,duinen,stranden Arbeiders,korenvelden,veestapels Trekschuiten,klederdrachten, molens Land van bloemen,landerijen, Dijken,grachten,hunebedden Volksliederen,meren,kleigronden Land van oorsprong,jou heb ik lief Daar waar de arbeiders hun lied zongen Handen die korenschoven bundelden Land van toen,een foto in mijn gedachten…

Het Wad kent weemoed

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
ik versta de gulle lach van haar uitgestrektheid dat zonder hiaten de boezem vormt van het grille besef dat al wat is bezijden de waarheid niets meer is dan een angel zonder gif de kwelder haakt haar knopen in een ritme dat ze weerlegt in de nagels waarmee de dijk geklonken is aan het meervoudig land waarvan wij denken dat het ons toebehoort…
elze4 maart 2011Lees meer >

Mij te heet

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
de hemel jankt boven het zand met valse felle schorpioenen laat mij betijen in mijn eigen huis en tuin beneden waterspiegel aan de dijk waaraan ik woon want als ik toch verdrogen of verdrinken moet dan liever in mijn eigen hitte, thuis.…

Volbloed

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 517
De winterkim haalt haar – zoals men met vliegers doet - onder grote voorzichtigheid binnen Nog dansen de schaduwkegels over het zandloze strand tot ze achter de stammen wegsterven Het oude land geeft de stralen door aan het teruggewonnen prille polderland dat achter de dijk rijpt in de tijd Water sluimert in de laatste winterstand de…

het volle leven

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
brengen we noch aarde aan de dijk noch boter bij de vis. in die zee van ellende borrelen emoties op die dan weer meer onheil veroorzaken dan een storm in een glas water.…

VERGEEFS VERLANGEN

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 910
Ik wil hierover schrijven maar kan het niet ergens tussen de hoge dijk en de brede rivier op zacht glooiend zand vol verkruimelde kracht karig begroeid met weerbarstig gras en eenzelvige bloemen staat een kleine groep lage kromme bomen door beeldhouwende wind beknot bij een donkergroen huisje wiens dak en vensterranden felrood glanzen…
Han Messie7 januari 2012Lees meer >

In verzadigd water

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
tot een koude bergstroom met af en toe een waterval dartelde in beekjes langs de zomerkanten van het bloeiend land je verzamelde de mooiste dingen in het stroomgebied van jouw herinnering het meanderen is verdwenen keerringen verschenen kanaliseerden brute kracht langzaam stroom je breeduit in verzadigd water langs kaden en de dijk…
wil melker18 november 2011Lees meer >

VERWAAIDE WOORDEN

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
Buiten op de dijk als tegen de wind geleund adem naar binnen slaat. Ik sprakeloos en stom geslagen verbeten richting lief De woor den zijn ver waaid, niet ver der kom. BULDEREN BLIJFT Je binnen blijft wachten in stilte.…
Imiza10 april 2013Lees meer >

uitzicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
rond een kerk knielen huisjes ze zijn devoot en houden blinden dicht de buitenwereld slaapt in oude volksverhalen slechts een oogwenk verderop scheert de snelweg rakelings langs trage dijken en daarachter nog een slootkant, met wat riet je ziet dat waar de tijd in stilstand naast de bermen schuilt, je oog getrokken wordt naar meer…
switi lobi19 december 2015Lees meer >

koudbloedig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Van zeewering tot dam tot dijk Het water beukt schuimbekt spat. De smaak van zout dringt door tot op de lippen, tot in de huid. De geruchten over uitverkochte vis in het dorp spoorden ons aan. Laat schaarsheid mensen hard lopen? We zeggen van niet, we lopen harder. Nog gretiger grijpen we de vis.…

Moment

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
Het overviel me gisteren in de winkel ik voelde iets van me-willen-vlijen tegen iemand aan Plots zag ik hem staan die me op een avond op de dijk na het zwemmen, de picknick, het liggen, om de beurt een regel citerend uit een gedicht het verre licht uit Urk verleiden wou maar voor wie ik net niet zwichtte.…
Ralameimaar5 november 2017Lees meer >

Marco Bakkerstraat in Beverwijk!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Hij kan geweldig zingen Hij ziet er nog geweldig uit Hij heeft de liefste vrouw Hij is een dijk van een man Hij is ook een alcohollust Hij heeft te hard gereden Hij heeft daardoor gedood Hij is daarvoor gestraft Hij is daardoor besmet Hij voor het, zijn leven Hij verdient geen straat Hij verdient geen laan, weg Hij verdient zelfs geen steeg Hij verdient…

Minnedicht

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Vanavond ligt hij in mijn wildste landschap grote voeten tot aan opgehoogde dijken zijn mooie hoofd met haren wilde struiken zijn onderbroek een meter naar beneden stoere benen slank tot aan onstuimige zee en in mijn denken is zijn wil onverdroten woest zijn beestenblik maar toch gedwee zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten vanavond…

Ruimte, rust, mezelf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
aan denken elke dag een vriendin die zich bekommert om haar eigen interesses Geen nieuwsgierigheid betutteling en troost, alleen een omarming en een beetje verwend worden Wakker zijn, niet dromen in mijn slaap, wandelen in de kleuren van de wereld en gebrande pinda's eten in het park, het park altijd weer een park een bos, een dijk…
Zywa17 juli 2021Lees meer >

je ogen kijken dood

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.122
ik kijk je aan kan je niet verstaan je mond spuwt kleuren die je tanden scheuren als je lacht je lippen lijken dijken gebroken door de vloed van ijskoud blauw, bevriezend in het vochtig rood van jou ik kan je niet bereiken want je ogen kijken dood ontdooiend in het koele wit waarin pigment verborgen zit maar je handen hoeden lava…
wil melker16 september 2003Lees meer >

landschappelijk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 383
heel wat water door de rivier langs de bomen aan de kant al dat gras aan de overzijde van de duimdikke dijken onbespreekbare bloemen de zon en de regenwolken als die nachten op de dagen van het donkerste naar licht door muren van bordkarton met verse verf aan kwasten verre sterren als verbeelding van de ordening van ruimte het gebied…
Lorenzo M.31 januari 2026Lees meer >

Eerste keer

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 153
Onder de blauwe hemel waden een jongen en een meisje hand in hand door het korenveld Verstrengeld dalen ze neer tussen de rijpe halmen Eerst elkaar aftastend dan hongerig naar huid Later luiden de klokken van de kerk als ze zwijgend over de dijk naar haar huis terugfietsen Een laatste glimlach op de stoep voordat zij de voordeur sluit…

De Sfinx

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 164
wij zullen dan zeker samenkomen op een meanderende dijk wellicht waar de geur van indrogend slijk geen afbreuk doet aan ons uitzicht in die aanstormende geschiedenis wat ook weer een verleden wordt worden wij vast en zeker aanbeden op dat toneel waar niks aan schort daar hangt het rode gordijn recht komen slechte recensies amper voor kringelt…

GRONINGEN, het weide land

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.427
Huisjes op de dijk met wilde tuinen, waar ik wel eens doorheen wil struinen verfrissende wind door mijn haren naar heldere vertes staren Daar sta ik, blik op oneindig Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil Ik zie geen verschil Verder is het stil Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken Geen massa, geen wind, slechts molenwieken hier…

oude wilgen

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 569
en zij hun snottebellen langs rijen groene sloten er welt water uit de oude holle lijven en schikken de plooien glad laten de dag zich tooien door het dak vertellen hun noden in veerkrachtige taaie loten die de moede lichamen trekken diep geworteld in lange tenen opgestaan uit zompige zoden voor fundament gevlochten worden wilg en dijk…
pama26 april 2007Lees meer >

de regenmerel

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 700
krommen zich regen striemt het oude blad ratelen en roestig worden gaat steeds moeizamer, er zijn al stroken waar het land geel kleurt en de merel nog zingt in de licht parfumerende bomen strofes klinken korter en zijn zachter, de gesel van het paren is ook aan hem niet voorbijgegaan maar toch, in de stilte en luwte van de luie dijken…
Rieg24 oktober 2007Lees meer >