Alle inzendingen over kruin

653 resultaten.

Sorteren op:

MIJN CONIFEER LEYLANDI

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.892
Ik heb hem vaak vervloekt, mijn conifeer Leylandi zijn twintig meter wanhoop nooit ontzien hij kon me toch niet aan, die conifeer Leylandi ach, hooguit als het stormde dan misschien Soms pestte hij me terug, mijn conifeer Leylandi en smeet zijn bruine afval op mijn kruin dan schudde ik minachtend, voor conifeer Leylandi de uitgedroogde rotzooi…

Herfstwee.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.714
Hoog rijzen ze in hun rildheid, die reuzen, bronzig-bruin, en steken, vol gestildheid, lijk stommen, kruin bij kruin. Hun brede voeten duiken ze in het boordevolle bed der beeweggaande wateren, die met een lage zang hun hoge smert verzoeten.…

blijven buien waterdicht

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.314
mijn jas die past maar net schudt de wind aan panden beven binnendijkse landen blijven buien waterdicht ik breek rotsen splijt de bergen jaag met grof geweld massa's water door de perken tot de kruin van jonge berken ik barst van energie maar moet zo af en toe meanderen de richting iets veranderen door jouw granieten wil ik vloedgolf…
wil melker21 november 2004Lees meer >

Melaatse platanen

netgedicht
2.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 14.123
Kaal en in een strak gelid langs eeuwenoude oprijlanen in uniformen fijn van snit staan ze melaats, oude platanen De torenschaduw bedekt hun naakt gebroken takken, ongespalkt de vrieskou heeft hun hart geraakt met rijp de kruinen witgekalkt Een zwijgende stoet van trieste bomen staat roerloos onder het klokgeluid het goddelijk spel, niet…
kees keizer18 december 2003Lees meer >

Lentekriebels.

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.253
De winterjas is opgeborgen de zon schijnt op je kale kruin. Kinderen spelen heel uitbundig niemand heeft een slechte dag. En overal waar je mensen ziet verschijnt er een stralende lach. Geniet er vandaag maar lekker van, morgen is het misschien voorbij. Maar deze dag wordt ons niet afgenomen hij is gewoon van jou en mij.…
moeke17 maart 2004Lees meer >

herfst

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 731
oranje rode winden omarmen bomen in vurig minnespel transformeren bladeren in gloedvolle kleuren warm oranje bruin en purperrood laten zij in volle overgave het oude los terwijl in takken het nieuwe groen in kern aanwezig is richten zich kale kruinen hoopvol omhoog naar de hemel waar een waterige zon achter loodgrijze wolken indigo…

Passendale

gedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 16.868
Altijd nieuwe wind waait over steen en bladert steeds nieuwsgierig weer in kruinen. En lispelt in de stad van stilte de namen van de vaders en de zonen. Blad na blad en boom na boom vertakt zich naar de hemel schreiend. Een weeë welhaast goddeloze droom van bloed en stank en modder.…

Nacht.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.052
De stilte hoorbaar gemaakt Oorverdovende stilte Jouw gezicht niet te zien Je hand die mijn huid raakt Beklemmend en mooi Adem stokt Twee harten bonzen Een tak die ik gooi IJzingwekkend duister Een oehoe roept Je knijpt in mijn arm Zacht liefdesgefluister Een ster, soms de maan Versluierende wolkenslierten Spookachtige kruinen Gauw…
Peterdw.26 oktober 2006Lees meer >

Zij die ik noem mijn Berk

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 863
De al grijzer wordende Berk nazomert in het frêle licht waar de kruin tot ver over de kim de wereld overziet en in de dagen dat ze stierf werd tijdloosheid enkel bevrucht door de dragende kracht van haar bast ik omarm het kurkachtige trots en spreek mijn leven in haar jaarringen en ach, haar stem die ik slechts denk te horen geeft mij de…
elze23 augustus 2009Lees meer >

Het vergane populieren bos

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.065
en mocht ik leven om mijn schaduw te brengen op hen die nu mij verwonden door met een snede mijn stronk te doorklieven behartig ik de dood zonder razernij want ik weet, ik ben slechts boom die zonder hart doch met aderen de hemel spreekt bij nacht, die mijn wake was wanneer ik schreide om de wind die zonder tocht zich klampte aan mijn kruin…
elze24 augustus 2009Lees meer >

dekens

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 627
lange hete zomer ze bosvruchten raapt bruine vruchten zoals haar huid nog een beetje getuige van zon is westenwind gaat op collectetoer vult zijn bladerenmand tot aan de rand richt zich dan oostwaarts waren er daar geen wijzen ze haakt zich in zijn bedsprei wil zijn geel zijn blauw en groen zijn ze is ochtendzon, het licht door zijn kruin…
Jandeb24 oktober 2009Lees meer >

Valwind

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
stormen aan de ketting houdt tegen verre gevels juicht in zomertonen nog de purperwinde - klimmende kelken op een groen serveerblad - waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten het woud wast de voeten in sompig moeraswater waterland wacht op de laving van striemende slagregens en op het ruwe strijken van kille windvlagen hoog in de kruinen…
Kees Keizer29 september 2014Lees meer >

Nocturne

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.858
De avond heeft niets lieflijks in dit land; het licht vergloeit als in ontstoken ogen, de lucht weegt grauw en bitter als nat zand op bomen, in de Noordenwind gebogen. ’t Cholerisch bruisen in de naakte kruinen vervult nachtlang, naargeestig en alom de schemering en in verkleurde tuinen waart regen, ijzig, als een ziekte om.…

Bezinning

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
De herfst komt reeds op vrolijke voeten al schijnt de zon nu nog uitbundig; Er is al geel in de kruinen van de bomen en er vallen al bladeren, afgeleefd en klaar om de cyclus te herbeginnen. Nu begint weer het droevig beminnen van alle vergankelijkheid; er is geen ander bestaan dan dat sterft en weer leeft.…
Adeleyd29 augustus 2015Lees meer >

Huiskamerpalm

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
De zon mijn bestaansrecht Kruin door stralen bemind. Grenzen voor mij verlegd Nu word ik niet getint. Mij is ontnomen het plezier Verruild voor kilte van cipiers Slecht zijn ze, slecht tot op het bot Trekken de kroon van mijn kop Opgesloten in een pot Cel met tralies, ik ben doodop. Klaar met deze houding.…

Hypo-allergene therapie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Hij vult uw poriën met stearate Ureum en magnesium sulfate Met cera alba en tocopherol En di-poly-hydroxy-stearate En is de honger dan nog niet verdwenen Door quarantainestress van kruin tot teen Hij werkt zowel verzachtend als kalmerend En houdt de huid van hand en hoofd vitaal ...…
Maxim29 april 2020Lees meer >

Klein stralend sprookje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Nu glijdt de aura heen, de hoge bomen schijnen weer gewoon van kruin tot voet, de uil beklimt een dikke tak, en glimt in de volle maan, de stilte blijft stammenrecht overeind staan.…

alles is veranderd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
het gras is weer gegroeid de bloemen zijn uitgebloeid de kruinen van de hoge bomen nauwelijks van alles bekomen liefde schuilt nog dieper weg wees alert op wat je zegt of praten we elkaar angst aan moeten we niet naast elkaar staan de wapens steeds weer opgepakt vrede en voorspoed uitgekakt herdenken in blinkend oorlogstenue buigen…

Kosmische Mysteriën

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Geen mens, geen macht, geen laatste kruin, weet wat die nacht heeft voortgebracht — slechts echo’s dwalen door het ruim, daar waar ziel en vonk... naar liefde smacht!…

Karperzoenen

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 846
karpers zoenen aan de vijverpond traag bevaren gouden schubben met open mond de cirkels rond tot malse regen kringen maakt van rimpels die weg deinen een houten bank staat eenzaam leeg als 't paartje is verdronken of schuilt het onder bladerdak al weer met open monden tot mijn bomen kruinen buigen en stille regen mijn verdriet…

Herfst

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.080
De bladeren vallen van de bomen, het zal niet lang meer duren en dan hebben zij een kale kruin. Buiten is het guur en koud, hier binnen is het lekker warm, bij een vuur van knappend hout. Regen en wind geselen de ruiten, ik ben blij dat wij hier binnen zijn en niet daar buiten.…

Toen alles Vergetel bleek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 923
haren kraakten web brak verbleekte hangende kruinen van zee-anemonen oprukkende grijstonen in tranen in kastanjehulzen mijn kromgetrokken handen tussen je krachteloze tanden het slotaccoord van onze inspanning klonk als een verloren kroniek de bergen lagen geestesziek en comateus als lakens in ons verlaten bed we zaten aan weerszijden…
wiron15 september 2005Lees meer >

Boom

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Ik voel me soms een boom met mijn kruin reik ik naar boven adem vrijuit als in een droom ik wil graag in de liefde geloven. Met mijn takken zoek ik de vrijheid, alleen of samen met andere bomen reis ik door de tijd, zonder ooit ergens aan te komen.…
Tatjana Das13 december 2006Lees meer >

gebinte

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
ik heb mijn laatste blad gegeven mijn armen reiken kaal en schriel zelfs in mijn wortels kroelt geen leven ik ben niet méér dan doods, steriel mijn iele twijgen zwiepen zwijgend gejaagd, door wervelwind gejut ik voel me machteloos, onteigend mijn rijke kruin werd weggerukt Pan heeft mijn stervensuur geslagen geen mistletoe komt mij nog…
Aramis14 januari 2007Lees meer >

In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.218
Verblindende liefde stroomt door haar bloed Geeft haar kersenkinderen een witrode gloed Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen Er vaart een klein meisje in mee In haar kruin ruisen duizend talen En verlangen naar de zee Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid Langs groen en knoesten en mos Door haar bladeren huilt het afscheid…
Sofie17 januari 2004Lees meer >

onmachtig

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 954
ik lig te ver van bomen af om het roerloze spreken te bezitten het heeft ook geen zin om eerder dan woorden de wind te bevelen of de blauwe plekken in de lucht die langzaam wegtrekken als halsgesnoerde lichtjes wat uit kruinen valt zijn jaren, samen gewaaid rondom een mond; dichtgestopt met schedels en afgestorven bloesems…

Thermieken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
Iemand blaast haar adem warm tegen de rug Ik zweef omhoog in het blauw van lapis lazuli, versteen alsof jouw hand beschermend mijn kale kruin bedekt In de ochtendlucht vormen zich zang patronen en tonen het spinrag in de blauwe lucht Winter voorbij en lente is in ons gekomen Jij draait jouw mond jouw tong streelt, strekt zich puntig…

Slapende vrouw

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.548
De onrust en de lichtbewogen ontvanklijkheid van hare trekken zijn weggewist en overtogen door maanlicht, dat in zachte plekken gestort ligt over kruin en peluw — en dekens die haar slaap bedekken welven het maanlicht tot een landschap, een keten die zijn tere bekkens van zilverglans doet overstromen — hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven…

Populus tremula

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Hoge kruinen ratelen en ritselen als speelgoed van het kind. Zij laten van zich horen, al bij het minste zuchtje wind. Zie ontelbare pluizen als een deken, overvloedig als zij zijn bij vlagen. Het is de enige sneeuw die het voorjaar kan verdragen. Voel de donkergrijze huid als ruige tekenen van leven.…

In limbo

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Als achter ons de poorten sluiten strijken we neer een ieder zwijgend het stroeve licht ons lot beklijvend in dit godverloren oord we trekken soep van oude botten staren elkaar in starre ogen het is alsof wolken vonken stelen uit onze kruinen, wijd geopend weigert de nacht de zucht naar sterren en sterven gebeden op dansend vuur van vers…