558 resultaten.
De geroofde haarlok
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.439 'k Bad dikwerf om een lok van Agnes schitt'rend haar;
Zij weigert. 'k Vraag 't opnieuw als blijk van wederliefde;
Vergeefs. Ik neem in 't eind een gunstig kansje waar,
En vat met stoute hand een sluw verborgen schaar,
Die, eer zij 't merken kon, een godlijk vlechtje kliefde.
Nu juich ik in mijn roof. Maar Hemel, welk een spijt!
Ach!…
Het gefluister van de uren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.455 van de aarde
bij het ruisen
van de zee
omgeven
door sluiers van verlangen
Dat bij het gloren
van de stille ochtend
lichamen zich ontvouwden
de glans van een schoon gelaat
een glimlach van lichtkristallen
een verloren traan
in de zilverschaal
en het blauw van je ogen
vergeet-mij-nietjes
die zongen
een eindeloze kus
Ik zag je lokken…
vlinderen bij zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
934 Rechtstreeks van onder moeders’ rokken
lang geleden naar Neuchatel geëmigreerd
had een spetter hem fris en onverveerd
naar zijn thuisland terug weten lokken
Vluchten vertelt hij me op een Amsterdams terras
moest om dienstplicht te Papoea in de tropen
en celstraf voor vaandelvlucht te ontlopen,
toen al zeker dat na Luns tijd voor verjaring…
Waterstofperoxide
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.094 rood stof
Verwittig het niet met hamerslag
ontzie het ijzer van kleurloosheid
ook al raken de strakke lijnen kwijt
juist in corrosie blinkt jaar tot dag
gesprongen gaten vallen -niet te lassen
in `t zwakste deel van `t dekkende dak-
dat zo moedig `t strijden moest ontbinden
`t is in elke verbleekte split te vinden
of onder verspaande lokken…
Op het duin,
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
949 Er stonden meisjes op het duin,
stil, in het laatste licht gevangen
van de ondergaande stralen,
gekleurde nagels op de lange
rokken, het avondrood smeert de
smetteloze wangen, de bleke lippen
tuiten zich in gene van een
groot verlangen, de sokken tot
de magere knieën opgetrokken,
de blonde lokken verleiden zich
en de zwoele avondwind,…
Inpalmen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
776 ik zie je strakke billen trillen
als je achterwaarts
op een stoel
voor mij poseert
je draagt een maagdelijk kleed
dat valt over jouw ingesloten figuur
die enkel onzichtbare tepels etaleert
van een kennelijk frêle natuur
lange lokken vertolken
een sensueel verlangen
dat mij naar een scheppende hoogt drijft
mijn palet dwingt echter…
HET HEELAL VERVULT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Door de golven heen
zie ik witte kruizen
glanzend spiegelen
zij vertellen van ontelbaren
die hun leven lieten
de geest gaven
om te stijgen
naar de lichten
die hen lokken
om ze te omsluiten
met de nooit aflaatbare
warmteenergie
die alle kwaad heeft afgelegd
waardoor de kracht en schoonheid
boventoon voeren
de aangekomenen rustten…
Liefdesspel.....
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.469 Hij veegt haar lokken uit haar gezicht
en..leest in haar ogen.. zijn gedicht.
Twee paar ogen, laten elkaar stralen
wetend, hun liefdeswens, te behalen.
Lippen... samen... zo teder en zacht..
zo hadden zij echte liefde ooit bedacht.
Om elkaar heen, omarmde, armen..…
Handkus
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.003 Gij weet, die straf, toen ik mij liet vervoeren
En in het kussen uwer hand volhardde,
Toen gij met de andre door mijn lokken warde'.…
Revanche
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 schud haar uit je mooie, blonde lokken!
uit je grote sik de zware nasleep!
en laat je door de liefde niet schokken,
ook al zit je nu met alle nare brokken,
jij dichtte met het helderste gevoel
en zij was enkel op aarde en zo koel.…
Oost west, thuis best
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.496 't Zij prachtig in 't Oosten,
't zij heerlijk in 't Zuid;
Natuur sprei er schatten
en wonderen uit;
Het goud moge er lokken,
de wellust, of de eer;
Genot moge er veel zijn:
Gemis is er meer.
Thuis zijn mijn schatten,
mijn eer, en mijn lust;
Mijn smakelijkste maaltijd,
mijn rustigste rust.…
Dromentuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Zo lok ik de bijen onder de zon
Met een honingzoet welkom.
Ik zing als een vogel mijn ochtendlied,
Heel kleintjes zonder dat je me ziet.
Zo zing ik een aria over mijn dromen,
Die mij nog niet zijn ontnomen.
Ik weet dat als de zon ondergaat,
De waarheid weer voor mij staat.…
clair-obscur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 schitterend licht valt overal binnen
op al die onvermoede plekken
hoe schilder ik je weidse kinderwereld
ver boven het alledaagse uit
ik kleur je trampoline-sprongen
als je handen de wolken op
ongeëvenaarde hoogte raken
je blote voeten maken zich los van de aarde
je rent lachend achter de kat aan
hij is meestal de vlugste
met zoete woordjes lok…
Jouw mysterieus bestaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 achteloos woel ik het zand
wil de kleuren vragen welke
voeten zij ooit hebben gedragen
in de losheid van de wind
opent glimlach donkere ogen
met een heldere herkenningsblik
traditioneel zijn woorden al geteld
maar met het lichte loken
komt er weer spanning in het veld
cultuurgebaren wijzen wegen
die voor mij onzichtbaar zijn
voel handen…
Om nooit te vergeten
netgedicht
5.0 met 45 stemmen
450 gezicht in
herkenning bij
het omgaan
van de hoek
jij vleugde
onze geuren en
even verder
dook het
bekende blonde
staartje op dat
kittig wiebelde in
een kleurige strop
ik voelde me blij
zoveel van jou
en mij heel
warm dichtbij
ik lachte stil in
de schaduw met
een verliefd
klein stukje zon
waar jouw figuur
in een flatteuze
look…
KOUDE EFTELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In de winterse Sprookjestuin
gaan mussen mezen en merels
op zoek naar hun daagse maaltijd
pikken verloren kruimels op
rondom de eethuizen
vinden ook tussen struiken
een vogelhuisje waarin
en waaromheen smakelijke
granen en nootjes lokken
de stemmen van kabouters
in het Paddenstoelendorp
en elfen uit grotten
vol toonkunst en kleurige…
Erosiebruine lelies
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.166 de bron
ooit de zekere oorsprong
van omhelzing en minnekozen
waar de aarde ooit bezong
de toverpracht van lila rozen
altijd de glimlach overwon
Ik voel de jongste regen sproeien
aanschouw het sterven van het as
hoor zacht bruisen onder het gruis
zie de geboorte van fris oevergras
daar knipoogt een ster de liefde thuis
en laat in je lokken…
Fado
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.164 Zij kermt aan haar keten
De schakels van roest
Als een hond in zijn hok
En sleept de zonde mee
Het struikelblok
Met geheven kin hurkt ze in slijk
Zweren op de dij
Een vernestelde lok
Ze huilt en huivert blij
Zij wil los
De huig is een gloeiende klepel
De stem een windorgel in het deurgat
Pulp en zaagsel kleven aan de tong
Zij…
Popelen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.045 Lok de malse kat uit de hoek
Want mijn bloed stolt in de stoflucht.
Stoot je dartele vuist in mijn navel
Gun me een duik in de ronde meren van de iris
Met schichten doorsneden.
Koperglans of de doffe gloed van brons?…
Binnenin
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.423 Daar is ze mooier dan ooit en heimelijk bewaard,
dus nog mooier dan in het heden, ach wat,
er is niets anders dan binnenin, zelfs
van buitenuit gezien ben ik niets anders,
ik sleep beelden van haar binnen als
een knaapje dat haar lokken vergaart.
Binnenin ontsta ik, verga ik,
verbind ik mezelf.…
Als de heide bloeit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.257 Er ligt een heideveld in het bos
dat gul haar paarse weelde bloeit
waarin insecten diep verzinken
als zij verzot het lokken drinken
dat als een gouden glimlach vloeit
Vogels fluiten een trillend lied
in flirten naar de warme zon
omdat zij een nieuwe dag begon
toen de nacht hen koud verliet
Beuken lijken zich te strekken
alsof zij met…
KLANK VAN DIE BYL ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.6 met 5 stemmen
5.315 Die passie van krag wat
deur beide arms vloei,
die glans van sweet
op my kaal bo-lyf,
die klank van die byl
roep jou,
lok jou.
Ek sien hoe jou oë dwaal,
jy, skelm loer,
skelm glimlag,
in die glans van die ruit.
Ek sien hoe ek, nou, jou baas,
die byl, die plaas by jou neem,
wyl ons liefde maak,
op 'n growwe vloer.…
lange benen dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
821 hakken tikken
etalages schrikken
als jij spiegelt
in hun glas
rode koppen
schuilen achter blonde lokken
handen in de zak verbergen
schande in het grijze pak
ogen die weloverwogen
zoeken naar een warm entree
blikken die iets zachts begeren
klein wordt groot in reageren
ze zien het slanke lijf
de lange benen dromen
vergeten eeuwig…
We dragen lente
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
976 we dragen lente in ons haar
met ongebonden linten
strengen spelen met de wind
en mixen blonde tinten
enkele ontsnapte lokken
dansen vrolijk de lambada
decoratief geëscorteerd door
speels dwarrelende mimosa
ons gekwetter wordt begeleid
door getjilp van verschrikte mezen
die verontwaardigd over ons kabaal
nog harder aan hun nesten pezen…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 men voorziet en beheerst
en traag een afdruk in het steengruis ververst
zoals de dode even de adem mocht beleven
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een afscheid het best
weten de doden over het veld te zaaien
en ons vaardig naar de gapende aarde te lokken…
tuk tuk
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
1.212 geweldig zo’n tuk tuk (spreek uit toek toek)
de binnenstad verkeert in Thaise sferen
ik raad u aan hem ook eens te proberen
u kunt hem laten stoppen op verzoek
frivool en fris en fruitig is zijn look
u ziet hem links en rechts uw fiets passeren
dat zo’n vehikel zoveel kan presteren
dus smeult het oproer in de taxi-hoek
mijn raad aan Hagenaars…
Meibloesems III.
poëzie
2.0 met 13 stemmen
1.603 Nu laat mij leunen aan uw borst, mijn lief,
En leg uw streelhand op mijn lokken zacht
En zeg of 't u wel heugt, die eerste brief,
Die eerste kus en o die winternacht,
Toen liefde mij in 't hart sloop als een dief,
Nu scepter-zwaaiende in vorstinnenpracht.…
weer ochtend geeft aan onze dromen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.846 is het kastanje bruin
of morgen blonde lokken
je haar staat springerig omhoog
ogen dagen uit tot gokken
je blik is zelfbewust
het nonchalante lachje
woorden stellen me gerust
je lichaam zegt ik mag je
ik raak je met onzekerheid
op de haargrens van verlangen
ik kus je voorhoofd zacht
mijn vingers langs je wangen
je ziet in mij het kind…
't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen
poëzie
4.3 met 17 stemmen
4.250 Was 't de gedachte, dat een enkel woord
Een blos kon lokken op die bleke trekken
En om die mond een nauw-verbeten spot?
Hoe zouden woorden, waar het hart niet hoort,
Een wederklank op zúlke wensen wekken?
Ik zweeg, en zag u aan, en wist mijn lot....…
Horizon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
889 Waarom verleg je steeds je grenzen,
Lok je me steeds verder weg?
Is je onrust niet te begrenzen,
Is ’t niet genoeg wat ik je zeg?
Steeds tracht ik je te bereiken.
Nooit kom ik dichterbij.
Steeds zie ik je weer wijken,
Denk ik; “Je ontloopt mij!”.
Ik heb je in mijn brein gesloten.
Met mijn ogen volg ik jou.…