414 resultaten.
Aan de ganzen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.884 Ik hoor
de donkere aard’ in diepe sluimer zuchten.…
it takes a village (voor Marije)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 die krasjes op
jouw armen maakte
het was niet jij die de
kijk-eens-hoe-leuk-wij-
samen-selfies maakte
buitengesloten
bleef je binnen
de anderen bleven
buiten niemand die jou
missen zou maar oh
je wilde nog zoveel
zoveel meer leven:
de vriendin die zou blijven
het vriendje dat alleen jou
ziet staan maar in de
schaduw je sluimerende…
Betoverend ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zonden toedekt, de handen
naar de wereld strekt, en
worden kromme lijnen recht,
een meet-loos mededogen, vrijbrief
voor nog te beleven jaren
verlost van schaduwen en gevaren
ben ik tot alles weer bereid, want er
bestaat geen verlies van tijd als
ik de onbekommerde zwaluwen volg
tot over de onbekende horizon
heen waar de sluimerende…
In ‘t nachtelijk uur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
498 ‘t nachtelijk uur
de stilte, de ruimte, de treurige maan
rondom bloesem bomen
een haan op de kerktoren
als teken van onvolmaaktheid
en saamhorigheid
het lijden en verdriet van de ander
in ‘t menselijk bestaan
en toch bij ‘t ontwaken
dat niet uit te leggen vredig blije gevoel
diep van binnen
in mijn ziel dat altijd
sluimerend…
Koala’s
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Koala’s blijven altijd jong
Ze slapen 20 uur per dag
En hebben lak aan het gezag
In eindeloos vertrouwen
Hangen ze aan hun scherpe klauwen
En denken nooit na over boterprijzen
Blasé zijn of naar Cuba reizen
Geheel geen dromen; sluimering
Koala’s kunnen zonder drank
Het uur is groot als ze weer gaan
Ze hebben niets om uit te zoeken…
Zin
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
784 Mijn sluimerende lichaam luistert
voordat 's morgens de zon opgaat!
Of laat ik me tóch uit m'n bed vallen
omdat Noodzaak daarom vraagt?…
toen zij aan de liefde dacht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
607 Hoe de kleumende liefde huiverend beeft
zich klappertandend op het ijs begeeft
het vuur haar keer op keer bezitten zal
Hoe heldere eenvoud door de vensters stroomt
naar het sluimerende, droeve hart
toen zij aan de liefde dacht.
Hoe een verstilde zwanenzang haar
zo plots
in zijn tijdloze armen nam.…
Ik ween om bloemen in de knop gebroken
poëzie
3.6 met 208 stemmen
36.849 woord gesproken:
Ik zat weer roerloos, nà die korte waan
In de eeuwge schaduw van mijn smart gedoken:
Zo als een vogel in de stille nacht
Op ééns ontwaakt, omdat de hemel gloeit,
En denkt, 't is dag, en heft het kopje en fluit,
Maar éér 't zijn vaakrige oogjes gans ontsluit,
Is het weer donker, en slechts droevig vloeit
Door 't sluimerend…
moeras
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.682 hier nog vind
of nooit vinden zal
maar wellicht ben ik het bangst
voor tranen die niet stromen
verdriet dat jou verslindt
het gat waarin ik val
natuurlijk ben ik bang
voor honderdduizend vragen
het vluchten van mijn geest
de kleur van stollend bloed
de nachten duren lang
vreten aan mijn dagen
ik vrees ze nog het meest
als sluimerende…
Samenzijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.699 Laat sluimeren nu de vuren die verteren;
de hemel zal ons hoeden, de aarde zal ons leren.…
Het verloren kind
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.012 Je tracht alles te verdringen
in sluimerende jaren.
Maar ergens onbewust zullen
de herinneringen je toch verraden.
Je bent steeds met tranen meegegaan,
maar door een uitgestoken hand
zal het besef komen wat je
al die jaren hebt ondergaan.
Heel wat gevoelens worden losgeweekt
wanneer je het kunt vertellen.…
ma petite princesse
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
508 Van ooit gekomen en van verre
aan 't firmament ontvallen sterre
sta 'k even vast in 't ogenblik
bezonken peinzend hoe het was
als kind dat leed en schreef en las
bestemd te worden tot een ik
Verplaatsen deed ik mij in tijd,
de ster vanwaar ik kwam werd ruimer
en mijn horizon zo wijd
dat ik me zonder vrees of sluimer
op de mensenaard…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Dit zal de einde van mijn wereld
zijn, sluimerend en ontraadseld
in heimelijke trouw naar wat
vertrouwen gaf in een verloren
strijd ontleent aan de herinnering,
de dood ploegt de voren strak naar
ander leven, het einde van de dagen
draagt de sporen van een nieuw begin.…
Woordmolens.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
617 Laverend langs de echo’s van wat al
reeds geschreven werd, projectie op
een blanco scherm, de eindeloze blik
gericht op sluimerend talent, het hoofd
getand met lauweren, geloof gevuld
met klatergoud, die waarheid is met
ongeduld te denken aan rottend loof en
meterslange losse einden, blazen nederige
woordmolens nieuw stof in mijn gezicht…
De waakvlam in een zee van verdelgend vuur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
531 Ogen turen onnavolgbaar
als zwijgende diepten
Sluimerend op de dag
schijnend in de nacht
vonkt een halfgod -geheimzinnig-
op het beslissend uur
Zijn silhouet wisselt elk moment van gedaante
om niet gekend te worden
Hij openbaart
creëert iets uit niets
schept nieuwe taal uit stille bronnen
slecht heilige huisjes
steen voor steen…
Griekse vrijbuiter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
762 (voor Eddi Napoli)
Bijna iedere nacht zie ik je weer opkomen
en steeds ben ik dermate onder de indruk
dat ik mijn vreugde met je wil delen
je lange paardestaart zwiept heen en weer
als de golven van de Middellandse Zee
terwijl je zangstem mij betovert en
verruimt, sluimerende delen in mijn ziel
losmaken, zoals de kundalinislang die jij…
Zonnebruid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Spreek ik de voorspelling uit,
gestoken in de geuren van verlangen
in een overspelige wijs,
sluimerend in de zwoele schemer
van symbolen, dronken van het
minnespel en van haar drank en
spijs, geklonken met de zonnebruid
aan beide oevers van het paradijs
tot ze mij in haar overvloedige lust,
als ziende blinde, voorgoed de ogen sluit.…
Geur in de kamer
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Ik voel geen grond
Liever had ik een hamer
en eindigde de boel terstond
De gedachte aan jou komt dan
de kamer krijgt kleur
nog niet voor lang
maar jouw geur
zorgt voor een gat in de muur
De muur die ik zelf heb gebouwd
Er valt licht door de structuur
en het plan wordt ontvouwd
We hebben geen doel
maar jouw beeld brengt teweeg
een sluimerend…
Avondgebed
poëzie
3.7 met 18 stemmen
4.587 De nacht de moeder van de rust
des hemels grote fakkel blust,
Van arbeid zijn de leden moe,
de sluimer drukt de ogen toe.
O, Hoeder groot van Israel
wees ons een trouwe nachtgezel,
en wakker om ons henen ziet,
zo vrezen wij de vijand niet.…
Lente
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
717 Eerst aarzelend en nog wat schrikachtig
laten de bloemen hun kleurentooi
zien aan het halfingeslapen,
op de rand van het ontwaken sluimerende,
doodse dorre winterland.
En dan,
wanneer de zon plots opnieuw
voor het eerst weer warmte afstraalt
is er geen houden meer aan.…
Klassiek kamperen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.238 tent;
Aeolus’ giftige winden
weten me feilloos te vinden;
Venus, zo kuis als de maan,
wakkert mijn lusten niet aan;
Bacchus schonk wijn noch genoegen:
dicht waren knijpjes en kroegen;
Thialf, de god van de kou,
toont me zijn ijzige klauw;
enige bijstand verlenen
Muzen noch Pallas Athene;
Morpheus heeft denkelijk vrij:
sluimeren…
ik, ...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
858 alles opnieuw begon
telkens weer die cirkel van het geluk, het weten, het breken
en dan bedacht ik jou en het stille samenzijn wat hoorde
ik, de schrijver die zo het voelen wilde verwoorden
met hart en ziel het leven deelde met velen die lazen
in de wereld waar liefde vergeten leek maar nooit was
want ze prikte in mijn vingertoppen op sluimerend…
Tweespalt, driespalt, twee vrouwen en een kind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
729 groene berg, een schuimend verre kustlijn
De koele bries
De karmozijnen lippen
De witte handen van de maagd, het natte haar doorwoelend
De armen roze wiegend en het schelpen bed
De vederlichte boot vertrekt westwaarts
De vrouw op de boeg oogwenkt
De golven wuiven horizonnen nader
De man wast zijn bloedende handen
3
De adem van het sluimerende…
Harde lijnen ?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
607 Op mijn schouders wacht een
verlangend kind dat lacht, mij
toedekt en haar handen strekt
en worden harde lijnen zacht,
in een meetloos mededogen
tot aan de sluimerende dood,
die ergens op mij wacht.
“ Schoonheid en jeugd
kan niet lang genoeg duren “
J.Vondel…
In Tweede Dimensie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
581 foto's van vroeger trekken krom
vastgelegd verleden
met gerimpelde randen
in ogenblik van ratio
gevangen in tijd
sluimerend en vergeeld
trekt het leven aan mij voorbij
blijven gedachten verborgen
in een wazig stilleven
hoe intens was mijn bestaan
waarin alles een eerste keer
weer heel dichtbij
zijn de gesprekken van toen
een…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Dit stille beeld van sluimerend wakker wordend landschap
tovert een verwonderlijke glimlach op mijn gelaat.
Een genietmoment
zo maar
door de tijd aangeboden.…
Voor de lieve lezer
gedicht
5.0 met 3 stemmen
6.934 De woorden der gemakkelijkheid,
woorden van rose sluimer,
kamer behangen met pastelkleurige dromen,
dat is de poëzie die u lust.
Volièrevogeltjes wapperen er in rond
en de meisjes hebben er een zeer zoete hals
en de dichter staat nimmer voor u
dan gekleed in het bleekblauwe avondkostuum
van de maan.…
Lange schaduwen?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
503 is de essentie die wederkerig
wordt bedoelt, slecht aangevoeld
uit de lange schaduwen uit het
verleden, die de zon onmogelijk
kan wissen, steeds kwetsbaarder
worden als die worden opgerekt,
diepgewortelde wensen, dat respect
naar beider kant zal worden opgewekt
zonder dat de beelden en van hun
statuur worden weggerukt, dat
sluimerend…
Voor de lieve lezer
gedicht
3.7 met 15 stemmen
4.535 De woorden der gemakkelijkheid,
woorden van rose sluimer,
kamer behangen met pastelkleurige dromen,
dat is de poëzie die u lust.
Volièrevogeltjes wapperen er in rond
en de meisjes hebben er een zeer zoete hals
en de dichter staat nimmer voor u
dan gekleed in het bleekblauwe avondcostuum
van de maan.…
Doucheputjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Ik sluimer en droom nog wat.
Ons putje ruikt weer fris.
Morgen maken alle mensen samen,
alle putjes van de wereld schoon.
Ik weet niet heel zeker meer,
of ik dat werkelijk heb gedacht,
of dat het fris groen dromen is.…