Alle inzendingen over sluimeren

414 resultaten.

Sorteren op:

it takes a village (voor Marije)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
die krasjes op jouw armen maakte het was niet jij die de kijk-eens-hoe-leuk-wij- samen-selfies maakte buitengesloten bleef je binnen de anderen bleven buiten niemand die jou missen zou maar oh je wilde nog zoveel zoveel meer leven: de vriendin die zou blijven het vriendje dat alleen jou ziet staan maar in de schaduw je sluimerende…

Betoverend ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
zonden toedekt, de handen naar de wereld strekt, en worden kromme lijnen recht, een meet-loos mededogen, vrijbrief voor nog te beleven jaren verlost van schaduwen en gevaren ben ik tot alles weer bereid, want er bestaat geen verlies van tijd als ik de onbekommerde zwaluwen volg tot over de onbekende horizon heen waar de sluimerende…
Pama21 mei 2019Lees meer >

In ‘t nachtelijk uur

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
‘t nachtelijk uur de stilte, de ruimte, de treurige maan rondom bloesem bomen een haan op de kerktoren als teken van onvolmaaktheid en saamhorigheid het lijden en verdriet van de ander in ‘t menselijk bestaan en toch bij ‘t ontwaken dat niet uit te leggen vredig blije gevoel diep van binnen in mijn ziel dat altijd sluimerend…

Koala’s

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Koala’s blijven altijd jong Ze slapen 20 uur per dag En hebben lak aan het gezag In eindeloos vertrouwen Hangen ze aan hun scherpe klauwen En denken nooit na over boterprijzen Blasé zijn of naar Cuba reizen Geheel geen dromen; sluimering Koala’s kunnen zonder drank Het uur is groot als ze weer gaan Ze hebben niets om uit te zoeken…

Zin

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 784
Mijn sluimerende lichaam luistert voordat 's morgens de zon opgaat! Of laat ik me tóch uit m'n bed vallen omdat Noodzaak daarom vraagt?…
K.Bladzij13 augustus 2024Lees meer >

toen zij aan de liefde dacht

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 607
Hoe de kleumende liefde huiverend beeft zich klappertandend op het ijs begeeft het vuur haar keer op keer bezitten zal Hoe heldere eenvoud door de vensters stroomt naar het sluimerende, droeve hart toen zij aan de liefde dacht. Hoe een verstilde zwanenzang haar zo plots in zijn tijdloze armen nam.…
J.Bakx12 maart 2026Lees meer >

Ik ween om bloemen in de knop gebroken

poëzie
3.6 met 208 stemmen aantal keer bekeken 36.849
woord gesproken: Ik zat weer roerloos, nà die korte waan In de eeuwge schaduw van mijn smart gedoken: Zo als een vogel in de stille nacht Op ééns ontwaakt, omdat de hemel gloeit, En denkt, 't is dag, en heft het kopje en fluit, Maar éér 't zijn vaakrige oogjes gans ontsluit, Is het weer donker, en slechts droevig vloeit Door 't sluimerend…

moeras

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.682
hier nog vind of nooit vinden zal maar wellicht ben ik het bangst voor tranen die niet stromen verdriet dat jou verslindt het gat waarin ik val natuurlijk ben ik bang voor honderdduizend vragen het vluchten van mijn geest de kleur van stollend bloed de nachten duren lang vreten aan mijn dagen ik vrees ze nog het meest als sluimerende…

Samenzijn

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Laat sluimeren nu de vuren die verteren; de hemel zal ons hoeden, de aarde zal ons leren.…
Bart27 december 2003Lees meer >

Het verloren kind

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Je tracht alles te verdringen in sluimerende jaren. Maar ergens onbewust zullen de herinneringen je toch verraden. Je bent steeds met tranen meegegaan, maar door een uitgestoken hand zal het besef komen wat je al die jaren hebt ondergaan. Heel wat gevoelens worden losgeweekt wanneer je het kunt vertellen.…

ma petite princesse

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 508
Van ooit gekomen en van verre aan 't firmament ontvallen sterre sta 'k even vast in 't ogenblik bezonken peinzend hoe het was als kind dat leed en schreef en las bestemd te worden tot een ik Verplaatsen deed ik mij in tijd, de ster vanwaar ik kwam werd ruimer en mijn horizon zo wijd dat ik me zonder vrees of sluimer op de mensenaard…
Maxim7 maart 2024Lees meer >

Opgespoten land

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Dit zal de einde van mijn wereld zijn, sluimerend en ontraadseld in heimelijke trouw naar wat vertrouwen gaf in een verloren strijd ontleent aan de herinnering, de dood ploegt de voren strak naar ander leven, het einde van de dagen draagt de sporen van een nieuw begin.…
pama8 oktober 2010Lees meer >

Woordmolens.

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 617
Laverend langs de echo’s van wat al reeds geschreven werd, projectie op een blanco scherm, de eindeloze blik gericht op sluimerend talent, het hoofd getand met lauweren, geloof gevuld met klatergoud, die waarheid is met ongeduld te denken aan rottend loof en meterslange losse einden, blazen nederige woordmolens nieuw stof in mijn gezicht…
pama31 januari 2011Lees meer >

De waakvlam in een zee van verdelgend vuur

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 531
Ogen turen onnavolgbaar als zwijgende diepten Sluimerend op de dag schijnend in de nacht vonkt een halfgod -geheimzinnig- op het beslissend uur Zijn silhouet wisselt elk moment van gedaante om niet gekend te worden Hij openbaart creëert iets uit niets schept nieuwe taal uit stille bronnen slecht heilige huisjes steen voor steen…

Griekse vrijbuiter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
(voor Eddi Napoli) Bijna iedere nacht zie ik je weer opkomen en steeds ben ik dermate onder de indruk dat ik mijn vreugde met je wil delen je lange paardestaart zwiept heen en weer als de golven van de Middellandse Zee terwijl je zangstem mij betovert en verruimt, sluimerende delen in mijn ziel losmaken, zoals de kundalinislang die jij…

Zonnebruid

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
Spreek ik de voorspelling uit, gestoken in de geuren van verlangen in een overspelige wijs, sluimerend in de zwoele schemer van symbolen, dronken van het minnespel en van haar drank en spijs, geklonken met de zonnebruid aan beide oevers van het paradijs tot ze mij in haar overvloedige lust, als ziende blinde, voorgoed de ogen sluit.…
pama27 februari 2012Lees meer >

Geur in de kamer

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Ik voel geen grond Liever had ik een hamer en eindigde de boel terstond De gedachte aan jou komt dan de kamer krijgt kleur nog niet voor lang maar jouw geur zorgt voor een gat in de muur De muur die ik zelf heb gebouwd Er valt licht door de structuur en het plan wordt ontvouwd We hebben geen doel maar jouw beeld brengt teweeg een sluimerend…

Avondgebed

poëzie
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.587
De nacht de moeder van de rust des hemels grote fakkel blust, Van arbeid zijn de leden moe, de sluimer drukt de ogen toe. O, Hoeder groot van Israel wees ons een trouwe nachtgezel, en wakker om ons henen ziet, zo vrezen wij de vijand niet.…

Lente

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
Eerst aarzelend en nog wat schrikachtig laten de bloemen hun kleurentooi zien aan het halfingeslapen, op de rand van het ontwaken sluimerende, doodse dorre winterland. En dan, wanneer de zon plots opnieuw voor het eerst weer warmte afstraalt is er geen houden meer aan.…

Klassiek kamperen

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.238
tent; Aeolus’ giftige winden weten me feilloos te vinden; Venus, zo kuis als de maan, wakkert mijn lusten niet aan; Bacchus schonk wijn noch genoegen: dicht waren knijpjes en kroegen; Thialf, de god van de kou, toont me zijn ijzige klauw; enige bijstand verlenen Muzen noch Pallas Athene; Morpheus heeft denkelijk vrij: sluimeren…

ik, ...

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 858
alles opnieuw begon telkens weer die cirkel van het geluk, het weten, het breken en dan bedacht ik jou en het stille samenzijn wat hoorde ik, de schrijver die zo het voelen wilde verwoorden met hart en ziel het leven deelde met velen die lazen in de wereld waar liefde vergeten leek maar nooit was want ze prikte in mijn vingertoppen op sluimerend…

Tweespalt, driespalt, twee vrouwen en een kind

netgedicht
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 729
groene berg, een schuimend verre kustlijn De koele bries De karmozijnen lippen De witte handen van de maagd, het natte haar doorwoelend De armen roze wiegend en het schelpen bed De vederlichte boot vertrekt westwaarts De vrouw op de boeg oogwenkt De golven wuiven horizonnen nader De man wast zijn bloedende handen 3 De adem van het sluimerende…

Harde lijnen ?

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 607
Op mijn schouders wacht een verlangend kind dat lacht, mij toedekt en haar handen strekt en worden harde lijnen zacht, in een meetloos mededogen tot aan de sluimerende dood, die ergens op mij wacht. “ Schoonheid en jeugd kan niet lang genoeg duren “ J.Vondel…
pama16 februari 2011Lees meer >

In Tweede Dimensie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
foto's van vroeger trekken krom vastgelegd verleden met gerimpelde randen in ogenblik van ratio gevangen in tijd sluimerend en vergeeld trekt het leven aan mij voorbij blijven gedachten verborgen in een wazig stilleven hoe intens was mijn bestaan waarin alles een eerste keer weer heel dichtbij zijn de gesprekken van toen een…
Elinora20 april 2012Lees meer >

Een geniet-moment

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Dit stille beeld van sluimerend wakker wordend landschap tovert een verwonderlijke glimlach op mijn gelaat. Een genietmoment zo maar door de tijd aangeboden.…
katty17 november 2012Lees meer >

Voor de lieve lezer

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.934
De woorden der gemakkelijkheid, woorden van rose sluimer, kamer behangen met pastelkleurige dromen, dat is de poëzie die u lust. Volièrevogeltjes wapperen er in rond en de meisjes hebben er een zeer zoete hals en de dichter staat nimmer voor u dan gekleed in het bleekblauwe avond­kostuum van de maan.…

Lange schaduwen?

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 503
is de essentie die wederkerig wordt bedoelt, slecht aangevoeld uit de lange schaduwen uit het verleden, die de zon onmogelijk kan wissen, steeds kwetsbaarder worden als die worden opgerekt, diepgewortelde wensen, dat respect naar beider kant zal worden opgewekt zonder dat de beelden en van hun statuur worden weggerukt, dat sluimerend…
Pama10 juli 2020Lees meer >

Voor de lieve lezer

gedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.535
De woorden der gemakkelijkheid, woorden van rose sluimer, kamer behangen met pastelkleurige dromen, dat is de poëzie die u lust. Volièrevogeltjes wapperen er in rond en de meisjes hebben er een zeer zoete hals en de dichter staat nimmer voor u dan gekleed in het bleekblauwe avond­costuum van de maan.…

Doucheputjes

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Ik sluimer en droom nog wat. Ons putje ruikt weer fris. Morgen maken alle mensen samen, alle putjes van de wereld schoon. Ik weet niet heel zeker meer, of ik dat werkelijk heb gedacht, of dat het fris groen dromen is.…