Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

LEUGENAAR

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
zelf voor hem geen nieuw begin een premier belooft te helpen maar zij die er wonen wachten op compensatie na het zoveelste onderzoeksrapport dat even zo vele keren nooit zal komen hij belooft de bloedende wonden te stelpen moeders die te goeder trouw toeslagen hebben aangevraagd worden door de belastingdienst belaagd ze verliezen…
catrinus10 maart 2023Lees meer >

Kaalslag en dood

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 407
wij zijn de strijd aan het verliezen van de wereld om ons heen het kwade genius in de mens heeft de overhand ook de natuur staat dik op verlies stikstof en co2 zijn restproducten van onder menselijke regie gepleegde arbeid van hand en machine de soorten in de plant en dierenwereld sterven in ras tempo uit diversiteit om…
wil melker4 januari 2025Lees meer >

Het schip der dwazen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 319
De reis is onrustig maar het schip is een prachtig schip al zijn er geen scheepskabouters om de vege boel te redden, nee alleen dwazen aan boord die vrijheidsliederen zingen en toosten op verre stranden Ach, we verliezen koers Het magnetische veld wordt zwakker en de noordpool schuift weg Havens blijven ongelezen Zeepokken grijpen…
Zywa23 oktober 2025Lees meer >

Levensdraad

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 199
geknakte leven Atropos knip door Clotho weef niet meer Die fragiele levensdraad Sla acht op de wens Atropos bedenk Meten is vaak niet weten Van een diep verdriet De meetstok is zoek Het weefwerk is neergelegd Geen gesponnen draad Wat nu Lachesis Verdeelster van willekeur Van draad kort of lang Sla acht op de wens Om alles te verliezen…
J.Bakx16 augustus 2026Lees meer >

Tussen de regels door

gedicht
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 34.734
Dit moet het afscheid zijn. (Nu zal ik heel hard in mijn vingers knijpen, dan doet het me van binnen niet zo'n pijn.) Zie je, ik blijf er koel en nuchter onder. Het is het beste, voor ons alle twee. (Nu zit ik dus te wachten op het wonder nu zul je opstaan, glimlachen... maar nee...)…

Haar handen onklemmen licht

gedicht
2.4 met 64 stemmen aantal keer bekeken 20.525
Haar handen omklemmen licht. Wind houdt haar gaande, steeds verder weg van wat zij weet, van wat haar voorkomt als echt, het bestaande, tastbare: van een lichaam het gezicht, van eenheid de breuk. Verkoolde rest van wie, brandend, onverbrekelijk waren. ------------------------------------------ uit: 'Van eenheid de breuk', 1991.…

leef oprecht

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.959
vandaag ligt het leven achter mij ik was er van begin tot einde bij nu ligt er iets nieuws in het verschiet laat er vreugde zijn boven verdriet zij die mij reeds zijn voorgegaan zijn voor mij altijd blijven bestaan zoals een rivier stromend in een zee draag je mensen altijd in je mee vaarwel zeg ik u dan ook niet de tijd heeft iets moois…

Het beste

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.249
Zul je goed op jezelf passen en voor altijd mijn engeltje zijn laat al het kwade je niet verrassen de wereld is groot maar ook zo klein Zul je ook nog eens aan mij denken en mij kiezen uit honderd namen als je mij ziet zul je dan wenken we hadden het toch leuk samen Onthoud dat het leven jou zal testen dat je pijn zult voelen waar je niet…

Hemelvaart

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Het trio aapjes op de schouw dat altijd alles braaf geslikt had was het doof en blind zijn zat en nam de zwijgplicht ook niet meer zo nauw. Ook buiten was het over met gedogen Bevrijd van roze, wit, pluche ultramarijn had de dageraad zich vol gezogen met geelgroen, grijs en karmozijn. Een bars palet dat niet viel in te tomen en de zachte…

jij was een deel.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
vanmorgen blafte jij nog, kwispelde met je staart, jij was ziek, maar toch, jij was mij nog zoveel waard, niets kon de dierenarts nog bereiken, de ziekte zat door heel jou lijf, met je ogen liet jij mij zo vaak blijken, baas ik ga niet nee ik blijf, maar de spuit van die dag, daardoor ben jij dan toch gegaan, het leek wel of jij zei toe…
j.m.hofman11 januari 2018Lees meer >

Verleden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Teller van hartslagen en stemmen. Grasgroene velden en helderblauwe lucht. Een plotse losgedroomde nachtmerrie, een feilbaar geheugen. De schemering valt en de brandende, pijnlijke zon komt tevoorschijn. Het duurde te lang... Overal glas, bloed en geschreeuw. Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen…

De jaren

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 619
gisteren zag ik jaren alle jaren vleugels krijgen hoger dan de hoogste allerhoogste wolken stijgen vandaag staan ze heel even op de grote aarde stil ze zijn voor nu bereikbaar niet meer buiten onze wil en morgen doen we onze onze warme handen open de jaren zullen vliegen en wat rest aan ons is hopen…
Isabel E.29 augustus 2020Lees meer >

Als stilte valt

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 478
Soms voelt afscheid als een deur die langzaam sluit, terwijl achter het donker een andere ruimte wacht, een plek waar wegen zich opnieuw kunnen kruisen wanneer het leven ons daar onverwacht samenbrengt.…
CB10 september 2022Lees meer >

Droomvlucht

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 937
Op het einde Van de dag Voor de kille Koude nacht Zijn wij weer Verenigd Zijn wij weer Van kracht Tot die schemer Na het donker Tot die eerste Lichte regen Ben jij alweer Verdwenen Jij nooit nog Bij mij lag…
Beninga29 maart 2025Lees meer >

blauwe Brinta

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 511
de ongewisse tijd voordat hij verdwijnt uit de gewraakte lichtvlekken wil hij zijn tong voor ’t laatst branden aan de verleden schoonheid gedienstig zal hij ’t beëindigen al blijft ‘t ver van zijn bed ‘n showelement en de godverdomse grote bekken in de kerk vallen verstandig stil in ‘n oogwenk ‘n papaiea fluisterend in haar oor die hen…
R.E.N.S.24 april 2025Lees meer >

Mijn papa in gedachten

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 381
Mijn papa in gedachten.. Ik adem dankzij jou Een leven in zonder jou Jij gaf mij voorwaardelijke onvoorwaardelijkheid Mijn ziel weerspiegelde bij elke blik Een niet te verteren pijn Onzichtbaar liep ik langs jouw lijn Op zoek naar de hand vol intimiteit Droge ogen vingen mij Doordrenkt met bittere werkelijkheid Niet meer ben jij…

Anders

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 387
Dat alles zo anders was en ik zo ben geworden. Omdat wat was zo anders is geworden en ik zo bleef zoals ik was werd alles anders. Ik ging niet mee. Ik kon het niet. Ik deed alsof. Ik doe zoals ik deed en dacht. Ik loop maar wat verdwaal in hoe het anders werd. De weg naar huis Is er niet meer.…

Allerzielen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 403
Regen knaagt weer aan het raam. Het onbenoembaar late blauw kwam vroeg vandaag. En bedolf de straat met duister. Windloos weer, ik luister bij de zwakke lamp. En hoor de kluiten op jouw kist. Toch ritselt hoop in dit gemis. Ik zag een late aster op je graf. Straks wordt het geruimd. Maar liefde is nooit af.…

Het afscheid dat nooit kwam

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 350
laten vangen En lopend door warm zand besloop me dat moment waarop ik verlangde de herinneringen die de zomer bracht in vrijheid op te sluiten Het daglicht schoof voorbij, de zon maakte haar baan toen ik de eerste keer vanaf het strand in de wolkenzee staarde en ineens wilde gaan rennen, omdat de tijd niet stil bleef staan Ik nam geen afscheid…
Rob23 december 2025Lees meer >

Erfenis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 366
De kamer ruikt naar oude urine en afgekoelde soep. Op het nachtkastje staat zijn kunstgebit in een glas met kalkrand: een glimlach die geen dienst meer heeft. In de zwarte lade tel ik het geld. Tussen vergeelde elastiekjes en pennen die weigeren vind ik een foto van een vrouw die ik nooit heb hoeven aanraken. Ik voel geen spijt. Alleen…
Nathan23 januari 2026Lees meer >

Bittere fles

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 256
Elke keer dat ik lach, krimp je. Vreugde is verdacht geworden. Een scheur in je glas waar je je vingers aan snijdt. Bij jou lijkt het altijd feest. Een doorlopend licht. Ik sta buiten, zonder uitnodiging, en leer het ritme van de muziek aan de trillingen in de muur. “Deze fles,” zeg je, Heeft mijn plaats ingenomen. Want jouw stem heeft…
Nathan5 februari 2026Lees meer >

Noorderlicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 309
Het vraagt geen afscheid om waar te zijn. Het kampvuur knettert door, terwijl mijn ogen zakken naar de aarde. Niemand telt. Niets wordt teruggevraagd. Het noorden bewaart wat hier werd neergelegd…
Nathan7 februari 2026Lees meer >

Veronderstelling

netgedicht
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.082
De jongen huilt niet. Verlies veronderstelt bezit. Hij huilt om wat nooit begon: een hand die nooit bleef, een blik die nooit zei dat hij genoeg was. In hotelkamers met gordijnen die niet sluiten leert hij zwijgen. Niet uit gehoorzaamheid, maar omdat stilte de enige veilige plek is waar hij kan wonen. Lichamen die passeren als etalages…
Nathan9 februari 2026Lees meer >

omarmen

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 465
ik berg de lente op ik schuif haar in een la verstoken van bloesems en daglicht die hart en ogen teisteren ik berg de lente op tot ik haar opnieuw omarmen kan…
J.Bakx20 maart 2026Lees meer >

Goede Vrijdag 2026

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 213
Goede Vrijdag Verlatenheid en duisternis oeverloos lijden toen en nu; liefde niet begrepen, licht niet gedoogd, God, wees ons, zondaars, genadig…
Adeleyd3 april 2026Lees meer >

Doorheen de wolken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 243
Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken die regen zeggen, straks of al heel gauw; Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken. Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan, maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon; je kijkt toch verder, waar het al begon en weet toch ook dat droefheid…
Adeleyd17 april 2026Lees meer >

We vieren het einde

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 236
We vieren het einde Met school en de leraren kijken we in de toekomst plakken pleisters van beste wensen op de wonden van vriendschappen beloven niet te krabben ....We vertrekken met bloemen ........en gaan elkaar missen We vieren het einde Dag collegas, op jullie gezondheid en geluk! We praten en lachen zoals altijd alsof het…
Zywa21 april 2026Lees meer >

De beuk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
De beuk was er reeds lang, Vóórdat ik het levenslicht zag, Is al vele eeuwen oud, Elk jaar een beetje schever. Vraag is nu wanneer ie valt. Wachten duurt steeds langer, Vrees ik overleef dat niet, Je zult zien dat ’t geschiedt, Als ik het loodje heb gelegd. De moerbij bloeit elk jaar, Alleen dit jaar bloeit ie niet, Zou dit d’aankondiging…

Naar 't kerkhof

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 120
Zo dadelijk ga ik nog eens naar het kerkhof - hier liggen duizenden doden, sommigen nog maar van gisteren, anderen al bijna honderd jaar. Allemaal mensen die hier ooit leefden, een aantal zijn bekenden, anderen heb ik nooit gezien en van hen zie ik slechts hun namen en enkele data. Toch zijn het allemaal mensen met een eigen bestaan; die hebben…
Adeleyd14 juni 2026Lees meer >

Overbleef

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 131
haar kadaver wist niet dat het verlaten was na de laatste adem, bleef alles nog even op zijn plaats. de kamer, haar zijde vacht ik droeg wat overbleef naar buiten het gewicht was vertrouwd de aanwezigheid niet meer toen ik, haar naam zei en niet terugkwam veranderde het gezicht van de dochter er was nog de poot, de scheve mond…