3546 resultaten.
de zachte weemoed van vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 passen herinner
toen wij op elke geheiligde
zondagmiddag dansten
op Blakeys " blues march"
de zomeravond aan het strand
waar in aarzelend licht
de verlegen zinnen
van het te vroege afscheid
verdwijnen in een ruimende zee
en de nacht te snel verzadigd raakt
de wandeling langs sluimerende straten
waar nevel het nachtcafe verbergt
geluiden…
Echo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
726 Niet alleen de beelden zie ik dan,
maar ook het geluid is opgeslagen.
Haar stem, zoals ze vroeger riep.
Dat ik dát uit mijn herinnering putten kan.
Want ik ging wel eens zwerven,
ver weg bij haar vandaan.
Genietend van het leven om mij heen,
haar stem kon mij bereiken,
al riep ze slechts mijn naam.…
Ego
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 van wie het koren op de akkers dat ik eet
waar zon en druppels dauw in huizen
en vorst en kou en ‘t ruisen van de wind,
van wie zijn de getijden die gewassen doen gedijen,
van wie de stem waarmee ik spreek,
van wie het idee dat van mij leek,
van wie hetgeen er in mij droomt,
van wie het geluid van klanken
dat naar oren en naar harten stroomt…
Winteringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Een wit kleed bedekt de wereld,
geluiden gedempt.
Een zachte en kleurloze hemel,
zo onbestemd.
Een zacht suizend knisperen dringt door,
witte vlokken vallen op je jas.
Vormen een witte laag als as,
smeltende sneeuw bereikt je oor.
Een zwarte schaduw zorgt voor contrast
en wiekt door je beeld.…
Illusies
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Ergens kwam geluid uit
in de sauna
ik lag op een bed
golven hoorde ik beuken, meeuwengekrijs
Weer dat AI achtige, dacht ik
sloot de ogen maar.…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 je doet de deur
op slot het boek
valt op de grond
en buiten in het duister
rollen de seizoenen door
als golven in de nacht,
de wind is warm
de nachtuil waakt
de witte zwaan
slaapt in een droom
die weer vervaagt
in een gouden dageraad
valt kille regen
op de velden
tot diep onder de grond
de dag breekt aan
met haar geluid…
Bijenkorf deel 1
netgedicht
2.2 met 154 stemmen
375 en weer verkleinend zonder
zichtbaar begin en einde en
steeds nieuwe slachtoffers
het lot leek onontkoombaar
wie bij de binnenenste kring
kwam verloor zijn kans om
te ontsnappen aan verstikking
door een totaal gebrek aan
zuurstof dat normaal in de
lucht zit oorzaak dood
door totale verstikking
langzaam nam het gonzen
van de korf geluiden…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Haar stem is geen geluid
dat je hoort: het is de druk van een zachte
hand tegen mijn gevoelige huid, de trillingen die ik voel in
de holtes van mijn lichaam, zoals regen de grond kust, zonder ooit te spreken.…
Duistere hobo
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
437 uit het leesvoer van het niemandsland
dan vergeten we de horizon
geschiedenis vol tranen
verloren dagen en de avondkrant
dan zijn we niet langer gedwongen
om aan de tijdmachine te gehoorzamen
en blijven we innig samen
in het nergens van vandaag
kunnen we beide beamen
geen antwoord op jouw vraag
duistere hobo, ik hoor jouw geluid…
Kleine dingen betekenen veel
netgedicht
2.5 met 42 stemmen
777 Als de fluisterende wind
met de bladeren speelt en ik stilsta om het
te zien gebeuren, voel ik hoe de wereld ademt, traag, vanzelf,
en hoe de breekbare, diepe stilte tussen twee geluiden mij optilt en draagt.
Mensen vragen me soms
waarom ik traag loop of blijf kijken naar niets.…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
433 Essentie wordt gevonden in het zachte geluid, in rust en in de ademruimte.
Aanwezige mensen vullen
geladen kamers met wat zij niet zeggen.
Hun diepe, zware stilte is voelbaarder dan woorden, een
vluchtige blik die ik vang, en herken de bedoeling – te veel gezien misschien.…
Abstractie in essentie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
353 En jij gaat
wuivend, stuiterend, bruisend
geluid nalatend, weer
de tijd inhalen,
de levensdagen vertalen
vanav’nd.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Een vogel breekt de lucht
met een helder geluid, als een trilling
die rechtstreeks mijn borst raakt, en in de tedere echo
voel ik hoe mijn eigen stem wordt teruggevonden in de open ruimte.
De meanderende rivier volgt
haar weg zonder haast, een glinsterend
spoor.…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.…
De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
368 De klokken zonder enig geluid, als een echo van het vergaan,
Verweven met herinneringen, als een oud verhaal.
Een herder die roept, een kind dat lacht,
In de schaduw van de toren lijkt soms de tijd te vervagen.…
Tadorna tadorna
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
298 weekdiertjes
verschillende vormen van wormen
soms insecten of waterplanten
als het even niet anders kan
echter zijn er periodieke ziektes
onder de fijne konijnen
en kwijnen wij weg in verhalen
over verkleinende pupillen
een chillende rups in processieruste
aan de waddenkusten ruien
het hergroeperen als gebruik
koesteren wij in geluiden…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 Buiten raast de storm
binnen weef ik jouw stilte
veilig in mijn geest
De wereld dondert
soms te hard voorbij, een storm van
kleuren, geuren en geluid. Ik sluit mijn vermoeide
ogen om rust te vinden, terwijl je wezen zachtjes in mij landt.…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Mijn huid voelt dun, de muren
lijken verdwenen; elke blik en elk geluid
laten diepe sporen achter. Soms zoek ik dekking in de
luwte van de schaduw, omdat de echo van het leven mij te luid raakt.
Toch ligt in die openheid ook het
antwoord, het vermogen om de tederheid
te herkennen.…
Als ze
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
348 snuffelend aan een spoor
van een naam die ooit
werd geroepen
misschien drones
zoemend boven het hoofd
met koude ogen van glas
die zoeken zonder
te zien
misschien familie
of herinneringen die
zich verkleden als
mensen
want komen is slechts een
woord
dat verwachting draagt
als een lege schaal
een verwachting
een menigte
een geluid…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Avond over riet
een zang verdwijnt in de wind
duinen ademen
Onder een bleke lucht,
waar vogels zich verliezen boven het
gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar
langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde.…
recht-door-zee-procedé
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
243 één is tot niks in staat
nooit zal hij anderen zien doen
horen zwijgen in een vacuüm van geluid
de hand leggen op de geëigende buikspieren
boven de distributie uit banden smeden
op de hete markt der anonieme tegenstemmen
anders dan punten in een grafiek ervaren
twee wil zeker kunnen vliegen
om vervaarlijk te jagen
op onderliggende straten…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 De lucht draagt de geur van
gras en aarde die de nacht nog vasthoudt,
en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel,
een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent.
Het licht wordt voller in de
ruimte waar gedachten langzaam stiller
worden.…
Stadsstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Geen stem die iets vraagt, geen geluid
dat zich opdringt, alsof ook de avond hier genoeg is om te bestaan.
Tussen de gevels stroomt
lucht haast niet, maar een kleine klank
is hier hoorbaar. Mijn rusteloze gedachten verliezen
langzaam hun gewicht, tot ik alleen nog luister naar wat er klinkt.…
Vertragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Een verstild herfstblad
dwarrelt naar de zachte aarde
zonder geluid
Wanneer de herfst zijn
goud en stilte over het land legt,
laten de bomen hun kleuren langzaam zakken.
Lage zon strijkt langs stammen en verdwijnt aan de horizon.
Rust daalt als een sluier
neer tussen mijn gedachten, waar
herinneringen nog even blijven zweven.…
een dag niet gelachen een dag niet geleefd .
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
909 Alles is veranderd sinds jij hier niet meer bent
Ik lees je naam in de sterren, overal waar ik ga, ben of sta
Fluisterend hoor ik van verre jouw geluid, je leeft nog elke dag
Kan ik verder zonder jou, staat de tijd nu stil?…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.975 Ik val in het huidoplichtende, zielsvervoerende geluid
van een tragisch verliefde saxofoon die zijn warmste stem
bespeelt om het triest klinkende geweten van de sombere
piano met zijn gevoeligste melodie te verzachten.…
Ongekende Luxe .....
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
4.849 kom langzaam tot leven
Een ongekende luxe
geen radio, MTV of TMF
het is stil in "'t Zooitje"
van tijd geen besef
Ik zou ze niet willen missen
écht voor geen goud
maar deze uurtjes voor mezelf
is wat me op de been houd
Gewoon even geen vragen
over spullen die zoek zijn
of 'n mobiel die tekeer gaat
ik voel me gewoon fijn
't Geluid…
In armen van een engel
netgedicht
4.2 met 490 stemmen
70.670 Hoor je dat zacht geluid?…
Kerst
netgedicht
3.5 met 11 stemmen
1.315 Plots hoor ik het kindeke Jezus
Maria gilt er boven uit
en een brombeer, Jozef dus,
wat is dit voor geluid?
Dan, gestommel op de trap
het hele spul tegelijk naar boven
de deur vliegt open, is dit een grap?
Ik kan mijn ogen niet geloven,
voorop loopt mijn kerstboom
versierd van top tot teen.…
De loop van verleden vandaan
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.845 Zachte tonen van fluwelen muziek
Dansen gedwee door de kamer
En blijven steken bij het raam
De lucht buiten bedekt een heldere hemel
Maskert de stille vorige nacht
Op een stoel staar ik in een ruimte
Waar spullen hun plek nog moeten vinden
Waar opruimen weer noodzaak lijkt
Waar het volle geluid door mijn lichaam stroomt
Toch blijf ik zitten…