3181 resultaten.
Op de eerste tand van mijn jongstgeboren zoontje
poëzie
3.5 met 28 stemmen
7.812 Laat nooit mijn oog, dat weent van vreugd,
Om u van weemoed krijten;
En geve u God tot aan de dood
Een eerlijk stukje daaglijks brood,
Waarop uw tandjes bijten!…
Op de Vijf Zinnen
poëzie
3.5 met 21 stemmen
7.661 De blinde is hallef dood; men leeft door ’t oog volkomen.
HET GEHOOR.
Het redelijk begrijp, in ons het Godlijk deel,
Veroorzaakt tussen mens en dier een groot verscheel;
Maar och! wat zou het zijn, ontbeerden wij de spraak?
En nog waar* beide niet, zo ons ’t gehoor ontbraak’.
DE REUK.…
Dichter bij haar
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
2.466 een prachtige dag leek het, zo op het oog
ééntje waarin je zomaar kunt verdwalen
dobberend in een zee van zonnestralen
en op dát moment begon haar monoloog
mijn God, hoe heb ik zo stom kunnen zijn
ik, de nuchterste meid van het noorden
gevallen voor een paar mooie woorden
gevangene van een Frans Bauer refrein
ik, de trut, met mijn contactadvertentie…
Voorspel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.521 dichterhelden
-
Is men met ontroerde schreden
In der muzen hof getreden,
Vol van wijding, zoals ik -
In dat heilig ogenblik,
Dan is zeker de eerste plicht,
Die ons vol gemoed verlicht,
Hen, die daar in glorie tronen,
Lang erkende muzenzonen,
Uitgelezen dichterschaar,
Zeet'lend om het hoofdaltaar,
Die de glans des roems al kennen,
Waar ons oog…
Dromend over Limburg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.040 In een dorp is
men ook trots
op de processie
die elk jaar
weer aan het oog
voorbij trekt
en vaak in
het café naast
de kerk eindigt.
Op het plein
staat de kermis
te wachten dat
de mensen uit
het dorp en ook
uit de omtrek
komen genieten
van het vertier.
In verstilde gehuchten
waar elk huis een
verhaal vertelt.…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 wen der tegenheên vaak overstelpende vloed
voor een ogenblik tijds is geweken,
zij de bloesem van vroegere weelde vergaan,
zij ’t voor altijd op aard met vreugde gedaan,
voel’ zich ’t hart bij herhaling nog breken; —
toch verheft zich in vrede de geest naar omhoog,
bij de daauwdrop der smeltende smart in het oog,
en men beurt uit ons werelds…
alles of nu
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
3.065 lulden tot de dag begon
wat hebben we gedanst, gewacht
totdat ik naar de bakker kon,
om er bij ‘t ochtendgloren
zo gelukkig, haast euforisch
een vers brood voor ons te scoren
iets maanzadigs of volkorisch
ja, we hebben het gedaan
zijn - zoals in liedjes, boeken -
nachtenlang er tegenaan
steeds de grenzen lopen zoeken
dus deden we geen oog…
Zielzucht
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.711 Blind geboren
Is 't verloren
Zo Gij 't oog mij niet ontsluit.
Immer droever
Thans op d' oever
Van het graf,
Onder 't breken
Van de weke
Wandelstaf,
Strek ik de armen
Onder 't kermen
t' Uwaart heen!
Zij me in 't donker
Slechts één flonker
Van uw heilzon afgebeên!…
Huis van de Geleerden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.680 naar het Huis van de Geleerden
kromgebogen op mijn tenen
en ik hijgde uit nieuwsgierigheid
ik hijgde uit onwetendheid
en fietste alsmaar harder
iets van toekomst tegemoet
Treed naar binnen zo U wilt
en vul uw leeggedronken ziel
sprak er de man die na mijn aankomst
weer meteen de poort zou sluiten
kies het boek uit dat van U is
waar uw oog…
Zomermorgen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.421 Ik weet ook wel meerder dingen
Waar ik niet van spreken mag;
Zilverwitte Mei-seringen,
Die de lucht van geur doordringen
In de zoele voorjaarsdag,
'k Zag ze in 't bos, een zomermorgen,
Bloeie' op hals en schouderblond;
't Maagdlijk hart had duizend zorgen,
Toen, wat ieder bleef verborgen,
't Oog van de geliefde vond.…
VIJFENVEERTIG JAAR GETROUWD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.910 Vijfenveertig jaar geleden ging ons bootje varen
en op negentien zevenenzestig staken wij van wal
Tussen enorm hoge golven door de woelige baren
balanceerden wij tussen de bergen en ’t diep dal
Eeuwig en altijd maar voor elkander open staan
altijd en eeuwig het geluk van de ander op ’t oog
Ons bootje dobberde onder de romantische maan
en bij…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 In vrede, 't oog geloken,
stil sluimren onder geurend mos,
van alle leed ontlast, alle aardse zorg ontdoken,
alle aardse kommer los,
en zalig, onbewust zelfs van 't bedrijvig leven
geen klank meer horen, ver of dicht,
van 't eeuwig schaduwfloers, als van een wade, omgeven,
blind voor het aardse schitterlicht,
de lang gewenste rust, de…
nocturne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 Want als de volle maan het goddelijke oog versluiert
ontwaakt het oude bloed
en splijt de wig der waanzin
het broze breukvlak tussen mens en beest.
Hoor hoe wolf en jakhals huilen, in koor,
hun eeuwenoude jammerklacht
tegen de bleekscheet die hun onrust tergt
en het onnoemelijke weer tot leven wekt.…
Gaza - MH17 haibun
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
888 Toevallig zat ik maandagmorgen tegen twaalven in de tuin van de Oude Jeroenskerk in Noordwijk.Zoals een monnik door zijn brevier bladerde ik door een bundel gedichten voor Amnesty International en mijn oog viel op bovenstaand gedicht van Yehuda Amichai. Hij legt voor mij uit wat die Talmoedspreuk wil zeggen.…
KRANKHEID
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Ik grijp mijn zwaard om 't hoofd te slaan,
Een gifkelk van de stengel;
Vast ziet zijn meerdiep oog mij aan,
En ik herken een engel.…
de zeven spirituele wetten van succes
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
494 uitwisseling
het geven en ontvangen
onvoorwaardelijk
energiestromen
continu circuleren
levend en vitaal
stille gedachte
bundeling van energie
denkbeeldige gift
oorzaak en gevolg (karma) (3)
bevestiging van
de menselijke vrijheid
de wet van karma
wat nu gebeurt, is
het resultaat van keuzes
uit het verleden
bewuste keuze
oog…
Oude vriend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Of die knokpartij waar we schouder aan schouder stonden,
en pas later bemerkte,
vol met blauwe plekken en een blauw oog,
maar uiteindelijk met een big smile!
Hoe graag zouden we het over willen doen,
die wilde jonge jaren van toen.
Oude vriend, ik mis jou en die dagen.
Hoe zwaar valt het om afscheid te nemen.…
Avonturen van een schoener
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
256 eenmaal in het ruime sop
zette hij koers naar de zuidzee
doch niet nadat hij middelweegs
stavoren en de blick aandee
van medem en de huizen aan de enck
alsmee het havenhuis van coen
te hoorn, cq jp
waar hij zijn ruimen kon gaan vullen
met, afgezien van scheepsbeschuit
de toentertijd geschikte spullen
voor zulke onder toeziend oog…
De Warme Waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 In ’t zachte schijnsel van een lamp die knippert als een oog vol pret,
waar schaduwen dansen als dronken engelen op de muur,
luistert mijn ziel naar een stem uit de broodrooster,
die fluistert door de kruimels: “Kom, mijn lief, toast mij en omhels de dag.”…
Het leven
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.506 't Oog, dat lustjes teelde,
Vochtig eens van weelde,
Zinkt verlaten neer.
Of de beekjes stollen,
Of haar golfjes rollen,
Winter sneeuwt in 't hart.
Bij de druk der jaren
Rekken al de snaren
Van de vreugde en smart.
Alles, wat wij minden,
Werd een spel der winden,
Of omsluit een graf.…
Stiekem huilen
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
1.273 Weet dat God jou op het oog heeft
kapotte harten maakt Hij heel.
Alle dingen worden nieuw
wanneer Zijn liefde overwint.
Eenzaamheid zal heus verdwijnen
als Hij Zijn werk in jou begint.
Fluitend loop je door de straten
Achter je lach voel ik verdriet.
Vrolijk grappend ga jij verder
met tranen die geen mens ooit ziet.…
Samen maar toch alleen
hartenkreet
4.6 met 33 stemmen
2.682 Ik staar naar een foto van jou,
Er zit een traan achter m’n oog
En ik bedenk hoeveel ik van je hou.
Ben van buiten meestal vrolijk,
Van buiten meestal blij.
Maar van binnen meestal droevig,
Van binnen altijd pijn.
Ik staar naar een foto van jou,
Er kruipt een traan we uit m’n ooghoek,
En ik bedenk hoeveel ik van je hou.…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 Maar als op 't dek ik eenzaam stond,
In verre zee gedreven,
En door de avondmist allengs
De oever weg zag zweven,
Een vreemde treurnis kwam mij op,
Mijn oog zocht in de verte,
En 'k was verwonderd van de zucht,
Die opsteeg uit mijn herte.…
Wenen
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.961 Tranen, bittre vrucht des lijdens,
Drank die 't smachtend herte laaft,
Zaad der vreugde en des verblijdens,
Die God zelf verlichting gaaft,
Toen, nog wandlende op de wereld,
Menige uur, Zijne oog, bepereld
En met droefheid overlaên,
Stortte aanbiddelijk getraan.…
Peinzensmoede
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.509 Uw sterrenhemel,
Hij trekt mijn oog, –
Als ’t woord des Heilgen
Mijn hart omhoog!
Ik smacht, vermoeide
Van ’s levens loop –
Mijn hope is weemoed,
Mijn weemoed hoop!
En ’k geef mij over,
Met blind geloof,
Aan U de Vader,
Wie me niets ontroof!
Daar is geen Priester
Die Hem verklaart!…
De grote keizer
poëzie
3.3 met 25 stemmen
3.454 Zijn oog zweeft op de baren,
Aan 't bruisende, aan 't wilde strand,
En kijkt nog in de richting,
Van zijn verloren land.
Dat is de trotse keizer,
De grote wereldheer.
Wat hoopt hij nog van de toekomst?
Hij heeft geen toekomst meer.
En wat hij misdeed in 't verleden,
Dat heeft hem hier gebracht.…
De hand naar haar krullen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
605 Hij zocht een woord
woorden en vond een beeld
eigen angst een oog
en veel naaktheid.
Zoop , rookte als een ketter
in iedere kamer beluistert hij geluiden.
Hij zocht dagen
dagen die kunnen rijpen aan de buitenlucht
krijsend verdeeld in eigen woorden
om het naamloze
het naamloze een naam te geven.…
Verwachting
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.896 De nevelwolken die u dragen,
En, speelbal van d' onzichtbre tijd,
Door de eindeloze ruimte jagen,
Doorscheemren wel van bliksemslagen
Wier flikkring door de scheuren splijt;
Maar, ziet gij uit naar 't morgendagen,
Die afstand is uw oog te wijd.…
Verwachting
poëzie
2.7 met 3 stemmen
2.664 De nevelwolken die u dragen,
En, speelbal van d' onzichtbre tijd,
Door de eindeloze ruimte jagen,
Doorscheemren wel van bliksemslagen
Wier flikkring door de scheuren splijt;
Maar, ziet gij uit naar 't morgendagen,
Die afstand is uw oog te wijd.…
De gestrafte nieuwsgierigheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.747 Zaagt gij wel, toen we uit dat bosje
Gistren kwamen - hoe hij mij
Met een nijdig oog begluurde?...
Maar ik liep hem trots voorbij.
'k Geef hem vrijheid om te gissen,
Wat hij wil, uit ons gelaat;
'k Wed, dat hij uit twintig keren
Nog niet eens de waarheid raadt.…