3533 resultaten.
omdat het gras ook groeit
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 wel is het zo, dat de vruchten van het doorleven in mijn lijf en leden
met mate zijn gaan wonen. en dat het denken en voelen
steeds meer wijsheid onderkent
die mij bewust ongekend of ontkent
de weg is oneindig, maar een pad bepaalt zelf de richting van
wat in mij is neergeschreven.
en mij nog zal brengen !…
ode aan de koot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 vol energie
willem van kooten
een icoon in radioland
groter dan groots
een ster die nooit dooft
hij liet veronica golven
op de woeligste baren
opende vele deuren
gaf radio nieuw geluid
stem die verhalen bracht
muziek die harten stal
een brug voor talenten
maakte dromen waar
een ondernemer pur sang
met flair en met lef
zijn pad…
De brug in de mist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
590 Voor hem
ligt niets dan het onbekende, een pad zonder vorm. En pas
als hij verdergaat, stap voor stap, zal hij weten of er echt een verre zijde is.…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Ze roept mij niet hard, maar
in de verborgen ruimte waar de tijd stil staat
en de gedachten wegglijden als bladeren die neerdwarrelen
op het pad van de ziel, en ik, als een echo, antwoord met een kalmte die alles zegt.
Ze weet van het verlangen in
mijn diepste wezen.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Drempel van takken
de stilte nodigt mij uit
nieuw licht in de lucht
Het pad opent zich stil
onder mijn voeten, de aarde ademt
in zachte geuren van mos en vocht, een fluistering
van verbondenheid trekt door mijn lichaam en maakt mij lichter.…
lodderige beestjes
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
385 zinsbegoocheling
omtovering in zinnenlevens
ideetjes die fee-tjes niet weven zullen
zonder de getouwen
die de dichtgetrouwen in handen houden
-ting- -ting- -ting-
van de oude vertrouwde meesters
tot het jongste bloed
kronkelend rond bloesemende takken
van vernieuwende voortstuwers
en afhoudende rauwdouwers
strompelend over eerzame paden…
De reiziger
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
544 In mij lopen paden die zich
langzaam maar gestaag ontvouwen, lijnen
van herinnering die onder de huid bewegen, en ik volg
hun tedere aanwijzingen alsof elke stap mij dieper naar binnen leidt.…
Langzaam kijken
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
1.259 In mij ontstaat een ruimte
waar beelden zich laten benaderen,
lijnen die zich ontvouwen als fluisterende paden.
Ik volg hun zachte richting tot ik voel waar het beeld wil ademen.…
ATTITUDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
326 beschouwen
Konden de boomrijke bossen
De oorzaak zeker niet zijn
Zij lieten niets van zich horen, hielden zich stil
De vogels daarentegen
Floten alsof het een lieve lust was
Zeker met betrekking tot het tijdstip
Was dat zeker verbazingwekkend
Diep ademhalend sprak zij tegen zichzelf
Bang te zijn voor het mysterie
Toen echter een sloot
Het pad…
Overprikkeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
199 ga ik neer
Tel tot tien of liever meer
Breng mij desnoods naar mijn graf
Dan ben ik van alles af
Het duurt even voor het zakt
En mijn systeem zich weer herpakt
Ik veeg mijzelf bij elkaar
Zeg aan mijzelf doe niet zo raar
Ik pak het op, stap voor stap
Rustig aan, nee niet te rap
Nu eerst dit, en dan pas dat
Ik effen voor mijzelf een pad…
fluitenkruid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
265 het opwekkend fris geluid
vloeit vurig onder haar
nog koele huid
waar ze vorig jaar
de ruimte vond
woelt en breekt
zij weer de grond
met haar stengel, bladeren,
haar ranke postuur
domineert zij voor even
de prille natuur
met haar witte schermen
langs paden en
groene bermen
wuift zij hoog op haar tenen
tot zij zomaar…
geruisloos…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 Het duister kruipt een worm in blinde schaduw
mijn hand versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Langs het natte pad
een paddenstoel vangt het licht
niemand die het ziet
Wanneer de herfstwind door de bomen fluistert
en het zachte tapijt van bladeren vochtig wordt,
verschijnen onopgemerkt kleine wezens uit de bodem,
als stille wachters van het verborgen rijk.…
Het Groene Hart
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
190 Knotwilgen staan als trouwe wachters in de klei
langs de kronkelende paden van het oude land,
terwijl weidevogels hun scherpe roep laten horen
boven de sappige, diepgroene graslanden.…
Vrij…
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
6 Nimmer meer paraat
als route in andere richting gaat
volgt zij nu slechts haar eigen pad
eenzaam als een ster in de nacht
maar om doen of laten, is zij vrij
als een lammetje in de wei……
Arcanum XV De Duivel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 leven en dood in zinloosheid stranden
onder het wolkendek dat de blik genadig
afschermt van het licht
ligt het land van verknechting
waar thuisloosheid geborgenheid lijkt
de oude man
moeizaam steunend op zijn staf
volgt het spoor van het cynische beest
langsheen slapende honden
voorbij de brandstapels
en het galgenveld
volgt hij het pad…
Een inspecteur belt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
904 Toch sluip ik langs takken op een verlaten pad
en zie mezelf zijn vlucht doorwroeten
voorbij zijn gezin, voorbij laatste stad.
Op een gebroken tweesprong hangt iets onder een tak:
inspecteur van politie rookt zijn sigaret,
wijst mij het ongewisse met groots gemak
en ik volg zijn vonk zonder verzet.…
Lente 2022
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 We wilden tot het eind
dan in de zon terug
en kozen voor het kortste pad
Plots had je zin in iets
We vlijden ons in een luie stoel,
aten appeltaart
Praatten over een gevangen engel
Maar gek, dit was niet de plek,
noch het moment.…
MR. TAMBOURINE MAN
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.162 een blonde fee kwam op mijn pad het
was in ’t Fryske Grou in “Oer ’t Hout”
waar eens per week op zondagavond
de rondleiding de benen in beweging
bracht ik was gepromoveerd tot gids
’t ken net gekoppeld aan sa ist mooi
weer de avondzon keek toe blonde E.…
Complainte
poëzie
3.9 met 22 stemmen
3.776 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
Gekke Geboden
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
2.334 Laat geen radeloze traan om een minnaar
Verzin dat hij kruipt...de vadsige pad.
Beteugel de begeerte niet, woekerende tong.
Schaf de troon af.
Verbied het kale graf en de bedelstaf.
Schenk de stilte aan de stad,
het tumult aan het moeras.
Vervloek de hittegolf en het ozongat.
Streel wat ademt binnen handbereik.…
Alleen en niet alleen
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.023 In dat grote bos alleen
Wandelend langs stille paden
Een ijle stilte om je heen
Je in niemandsland wanen
Kijk een vogel in een boom
Die je op je tocht vergezelt
Het lijkt haast een droom
Je lijkt wel uitgeteld
Zachtjes de wind horen ruisen
Door die hoge kruinen heen
Je eigen gedachten doorkruisen
Alleen en je voelt je niet alleen
Honderd…
Jouw water bij mijn wijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.240 Verstandelijk verlieten wij de poort
jij links, ik rechts, wij waren moe
wij leefden in elkaar voort
maar gaven het nooit toe
Allebei een leven apart
verlangen en lust passeerden
uit het oog maar niet uit het hart
wat wij ook probeerden
Net toen ik jou bijna vergat
en ik bijna opnieuw verliefd werd
kwam jij weer op mijn pad
en hebt…
oedipus met uitgestoken ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.381 ja, ik heb de kruik gebroken
languit gelegen in het riet
in Rimbaud’s dronken boot
maar waar en wanneer
zelfs de zon heeft het nooit geweten
toen horloges nog geen secondewijzers hadden
en ik zonder verrekijker op pad trok
het verleden deel was van het nu
de hengsten tijdig steigerden
en moeder bloedde iedere maand
zij gaf me de kruik…
AAN ENE JEUGDIGE VRIENDIN
poëzie
2.1 met 14 stemmen
4.185 Vraag de landman naar geen garven van het afgemaaide pad!
Verg de appelboom geen vruchten, als hij afwierp wat hij had!
Wacht geen bloemen van de Zanger, nog vermoeid van Nieuwpoorts slag,
waar het Album ener Jonkvrouw zich versierd door achten mag!
Wacht gij evenwel een versje, zonder tooi van taal gerijmd?…
Het engeltje en de pissebed
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
930 En, ja, een hen die honger had
zag het engeltje op haar pad...
In één pik was de engel heen...!
De pissebed, onder zijn steen
had beschaamd en stil gezwegen,
maar riep: Ik hèb mijn fabeldicht gekregen!
Moraal:
't Helpt niet te klagen: chotochot;
't best is: je schikken in je lot…
MIJN BLEKE DENKEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.619 En in de nanacht lig ik leed- en vreugdverlaten,
En schuifelen de uren zacht als door ontvolkte stad,
Tot met de morgenzon haar ongetrooste blaten
Om toegang keert en schreit op 't dauwdoorweekte pad.
--------------------------
uit: Verzen (1898)…
Huisgeest
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
876 bewaart mijn heftige geheimen,
je woont in de klok en je wacht
je bent de ziel in alle flessen,
soms kijk je verwijtend, maar
je zwijgt tegenover de anderen
ik voel hoe je bedwelmend zoete adem
langs mijn ogen en oren streelt,
je wilt me iets vertellen
lieve geest van dit huis,
je kent mijn ziel en mijn hart,
je volgt me, langs ieder pad…
Jij taalgenieke dondersteen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
805 mis je wel
mis je niet
een steen
rolt van het pad
dat slingert
rond het dal
omhoog
waar keien
in potentie steen
hun ratelend
geluid
van komend vallen
laten smoren
door het bos
mis je wel
jij taalgenieke dondersteen
je grapjes en de boodschapjes
een dagelijkse dreun
je steun
en wederwaardigheden
van de dag
vooral de avonturen…
Kras
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.423 Slepend gaan zijn passen
over het zanderige pad
de winterse schoonheid
van het bos kan hem zelfs
vandaag niet meer bekoren
schouders iets opgetrokken
het hoofd naar beneden
beide handen in de zakken
maar verstoken van warmte gaan
zijn stappen trager en trager
niemand die hem wijst op
de kleurrijke paddenstoelen
half verscholen achter…