10153 resultaten.
Hoopvol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Er is de oorlog waar zovelen vallen
en niemand die er maar wat kan aan doen;
of menen we te vlug dat weinig helpt
en zwijgen we uit goed fatsoen?
De uren en de dagen ijlen voort
en voor we 't weten is ons leven heen.…
Political goodwill
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
387 Zeker nu urgentie daartoe dwingt,
het land in ongenade gaat vallen...
Méér dan welkom waait een straffe wind,
maar men volhardt, draait dol, en dwarsboomt!
Zie de ander toch als compagnon
om landelijk mensenleed te voorkomen.…
De einder en contouren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
399 Woorden vallen, zacht en teder,
dansen op de rand van wat nog telt.
De einder gloeit, maar voelt geen pijn,
reikt naar wat nooit worden kan.
Een sluier strekt zich over veld en man,
en dooft het goud van zonneschijn.
Ik dwaal verdwaald in lijn en licht,
zie hoe het zicht zichzelf verliest.…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 met mijn eigen playlist van Bach op repeat
de gordijnen dicht zodat niemand mij ziet
al hoor ik de auto’s op de natte straat toch
nog immer word ik meegezogen in de tijd
van verdwijnen in mist der verloren strijd
als de verdorven nimf die ik niet wilde zijn
pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders
met vrije vallen en ongelimiteerde adders…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Met het schuim van je golf
sloot ik mijn woorden,
alsof ze breekbaar waren,
alsof elke klank
kon vallen en verdwijnen
nog vóór hij bestond.
Wat is de rekening
die nog altijd wacht,
onbereikbaar,
onder de breker
van onvoorspelbaarheid?…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 op het glas achterlaat
Van de bladeren die likkend
Jagen over de straat
Als tongen van de wind
Van winters met rammelende takjes
Van ijskristallen
Van alles wat is en niet is
Wat beweegt maar niet vraagt
Wat vraagt maar niet praat
Van de terreur van de stilte
Die woorden doelloos laat zweven
Ze zijn te licht
Geen bodem om op te vallen…
Licht door de tranen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
620 Tranen vallen zacht
je licht verwarmt mijn wezen
sterren dansen mee
Een traan rolt traag
over mijn wang, het hart voelt elke
rimpeling in de lucht. Ik zoek die ene druppel
licht uit de hemel, om de zwaarte van de wereld zacht te maken.
Mijn gezicht klaart op
door je schijnsel, een baken in de
chaos die ik soms ben.…
De knoop
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
365 Ik draai om je heen,
steeds nauwer,
tot de tijd
haar telraam laat vallen.…
Wanneer Niemand Antwoordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
346 Van lippen vallen woorden, zwaar van minachting,
en blijven even hangen in de lucht.
Niemand antwoordt.
De ruimte blijft onbeweeglijk staan.
Nogmaals klinkt de stem, harder nu —
maar slechts stilte draagt haar verder.
Dan breekt iets wat geen geluid maakt.
De zekerheid eerst,
daarna de richting.…
Vleugellam
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
363 in vermiljoen en scharlaken karmozijnkleurig ochtendrood
moe van hun nachtelijke escapades
in verzande labyrinten
sloot joris goedbloed
de lamme kwaakhals
de blinde mol de ogen toe
hooggeboren finefleurders
in doofstomme verbijstering overwogen zienderogen
het tranendal der zuchten
en steunen te verlaten
migrerende staartkometen vallen…
In wording
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
265 Ik brak mijzelf aan oude zekerheden,
viel soms uiteen tot losse grond,
maar uit dat vallen groeide langzaam
een kracht die ik niet eerder vond.
Want in mijn falen ligt het scheppen,
in elke stap een nieuw begin,
ik word steeds weer opnieuw geboren
uit wat ik maak van wat ik ben van binnenin.…
De open horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
170 Maar zie de ware schaduw vallen,
waar het krijt de lei niet raakt.
Een meisje dat naar buiten staart,
terwijl de poort haar wereld sluit.
Geen boek dat openslaat,
geen letter die haar stem bevrijdt.
De lege bank, het dichte raam,
dát is de ketting van de tijd.
Want wie het woord wordt onthouden,
raakt haar eigen toekomst kwijt.…
rotatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 staat te braken, althans
zo zie ik het aan de dagen die fungeren
als kwalijke daden die me teisteren
met nachten die gelang de tijd
voortschrijdt niet verzachten
maar onevenredig toeneemt
deze rotatie schommelt op
het hellend vlak dat in graden
van recht naar staand in ongelijke
hoeken wordt verdeeld, niet dat ik
de waterpas heb laten vallen…
Wat boven blijft drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Wij weten hoe zwaar een dag kan vallen
op een vermoeide schouder.
Toch, als het water zakt,
komt er iets boven dat niet verdronk.
Het stijgt langzaam naar het licht:
een hand die in de jouwe past,
wit en overmoedig de bloesem in april,
de zomer die de muren warmt.…
Eind goed…
snelsonnet
3.4 met 12 stemmen
1.210 Op Fitna is heel goed gereageerd
De moslims worden overal geprezen
Zelfs Wilders klinkt heel positief in dezen
Men predikt dat het tij nu is gekeerd
En als beloning voor Geerts nobel streven
Wordt zijn beveiliging nu opgeheven…
Eindstation
snelsonnet
4.0 met 28 stemmen
2.343 Snapt u nou, nu de aanslag in Madrid
Met zoveel doden en zoveel gewonden
Breeduit op de tv wordt uitgezonden,
Dat er ook iemand voor de beeldbuis zit
Die blijkbaar bij de aanblik van de lijken
Als dader diep tevreden zit te kijken?…
Herfst
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
561 Hier en daar een blad
de afwezigheid van wind
geeft alleen uitstel.…
Wanneer de wolven waken
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
607 kansen bieden aan hun voortbestaan
-II-
tegen schemer bespeurt de roedel geuren
in vlagen wind die wakker over jagen
walmen van het kwade met zich dragen
die hen alert de koppen op doet beuren
de wolfsclan waakt -laat ogen gloeiend glijden-
klaar om bij dreiging ijlings af te druipen
of groepsgewijs de vijand te besluipen
om aan te vallen…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Schaduwen vallen,
losgelaten door een frisse avondwind,
spookachtig zwevend over donkere akkers.…
Zomertuin
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
735 van tijd
mijn voeten in het koele water
de brandende zon op mijn huid
mijn handen in het kriebelende gras
bedenk ik al luisterend naar de wind
en kijkend naar de wolken
dit is mijn plaats dit is mijn besluit
de zon verdwijnt het water wordt zwart
de wolken onthullen de nacht
kille wind zo scherp als dolken
grote natte druppels vallen…
Zwervenszat
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.927 't Meest in nachten als de maan haar stralen
Koud en lusteloos door 't ruim laat dalen,
Ben ik radeloos, denk: ik zal maar ergens
Zwak en zwervens-
Moe mij laten vallen in het zand,
Plompverloren en mij wat bedekken
En dan blijven liggen tot mij een komt wekken,
Deernis koestrend op komt rapen
En zo niet, dan blijf ik slapen.…
liefde dwaalt in wisselstroom
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.413 blikkerig
weemoed maakt je slikkerig
kom kijken naar de rode maan
laat je tranen rustig gaan
ik mail je en jij smst
liefde dwaalt in wisselstroom
in mooie letters komt de droom
die niemand meer verpest
maar als het donker wordt
alleen blauw licht en toetsenbord
dan zakt de stemming met het uur
voelen warme zinnen minder puur
woorden vallen…
sterven aan zee
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.292 ik de duinen
heuvelachtig zoals mijn leven
met een zee die soms
stormachtig bressen slaat
ik voel mij uitgeput
en ga zitten in het zand
het is afnemend getij
zo voel ik dat ook in mij
zelfs het zitten is vermoeiend
ik ga liggen, op mijn buik
met moeite ondersteun ik
mijn hoofd
ik tel de laatste golven
mijn hart bonst zwaar
mijn ogen vallen…
goden of demonen?
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.186 Ze wagen het ons te dwingen
te luisteren naar de mokerslagen
te kijken naar vers vergoten bloed
te vallen over vragen
(Hoor ze zeuren in ons slakkenhuis)
Plukkend aan het daverend hart
houden zij het voor ons uit als een bewijs.
Matte pupillen drijven in het vlies
en verraden hoe slap we worden.
De prooi die minder spartelt.…
Die avond laat
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
2.447 verdrietig zoek je
naar warmte in de kou
zachtjes vraag je
om zwijgend begrip
je hand raakt de mijne
bij elk klein verhaal
in je ogen tranen
zij spreken jouw taal
je praat
en praat
tegen mij
die avond laat
over jouw leven
over waar jullie
waren gebleven
over vervlogen tijden
van reizen en geluk
waar de woorden vallen
volg ik je…
Gebed
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
2.193 Met vallen en met opstaan zal ik het heus wel leren.
Maar nu ben ik zo moe en mijn hoofd zit vol met spoken,
mijn lichaam en mijn geest zijn allebei gebroken.
Een nachtje rust mijn Heer, meer vraag ik U niet.
Gewoon een keertje slapen zonder zorgen of verdriet.
Geeft U mij alstublieft een nachtje angstenvrij.…
liefde maakte een breuk
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
3.982 vechten
voor elk stukje grond
dat naar ieders wens
gecreëerd is
door de tijd heen
met vallen en opstaan
schreven wij
geschiedenis
geen mens
die krachtig genoeg was
om onze vriendschap
ten gronde te slaan
angstvallig
probeerde een ieder
een ronde
te kunnen doorstaan
hopend
dat het gevecht zal kantelen
zette de ridders…
't Is over (geloof me)
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.159 heb je bezeten
Zoals ik vele anderen bezat
Ik heb je alles gegeven
Dat is wat ik kan
Mijn hart, mijn ziel, mijn leven
En jij genoot ervan
Maar niet zoveel als ik
Dit is waarvoor ik leef
Hebben en weer verlaten
Pas krijgen als ik geef
Bindingsangst, verlatingsangst
Ik heb allen
Je bent niet boeiend genoeg
Om definitief voor te vallen…
Keuze met een grote K
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.249 God, wat is de liefde duur he
ik ben geen jongen van fatsoen
ik heb een sociale kater
ik ben dronken van 't verkeerde doen
met nooit een zorg voor later
het is nu al weer bijna winter
herfst -voor dit jaar- voorbij
één boom laat nog wat blaadjes vallen
en zingt héél zacht voor mij
het is kwart voor vier en donker hier
en ik loop nog…
ARM HUISGEZIN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.867 ‘t Kaafgat*, omme- en scheefgetrokken,
vallen gaat; en daar, deureen,
liggen afgerolde brokken
bruingebrand al, gruis en steen.
‘t Dak beneden, deur de wanden,
glazenloos, van latte en leem,
zie ‘k getelde turven branden,
doods, in ‘t deerlijk huisgeheem.…