3942 resultaten.
Ariadne, de draden van de nacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
3.599 .
-----------------------------------------------
uit: 'Al wat winter is en waar' (2001)…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 het bos verzamelt zijn dood hout
een straffe wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme…
Wintersouvenir in sepia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 Nu ik Van Ruisdaels winter zie,
herleeft het prentje in m'n handen.
Een paartje zwierend op het Die
in sepia met kartelranden.…
liefde dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.123 jeugd ver weg was en niets blijft maar alles terugkeert
in bed de slaap niet vattend
mijn buik tegen jouw rug
allebei wakker
was taal overbodig
was buiten ver
was de rivier dichtbij
de hond als sfinx
alsof hij zeggen wou
de tijd is een verzinsel van de woestijn
wel heel dichtbij als kind
vogels fluiten toch niet
als de winter…
Zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Dankbaar mogen we zijn voor deze tijd
Waarin de aarde z’n gewas weer geeft
Door Gods trouwe zorg en goedheid
Zodat mens en dier de winter overleeft.
Elk seizoen heeft zijn bekoorlijkheid
Maar toch springt de zomer eruit
Het geeft warmte en vrolijkheid
Ook door de vogels met hun gefluit.…
VOORLOPERS DER SPROOKJES
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Onze verre voorouders, ruw of beschaafd,
vierden midden in de winter plechtig feest.
Offervuren verteerden menig beest:
gunst der hemelse wezens bleef gehandhaafd.
Komende bloei werd met sterrenkracht gestaafd.
Voor warende geesten, eens mens geweest,
hield men wijs beraad, eerbiedig bevreesd.
Bezinning werd door vertelling gelaafd.…
VERGANE EER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Eens verzonnen mijmerende boeren
's avonds, na de winterse arbeidsdag,
nieuwe verhalen om stilte te roeren.
Beklemmende huivering, verlichte lach
konden verbeelding broederlijk omsnoeren.
Deze vertellers kennen? Wat nooit mag...…
- Groen van vilten tapijt -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Onvergelijkelijk panorama
kust bij ochtenddauw
half doorzichtig door het ijs,
breekt zon als diamanten
nevelsluiers dringen door,
vroeg de morgen aanschouwd,
schel verlicht door de opgaande zon
komt stil de winter op
als een waakzaam schildwacht.…
voorspoed in spijt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 is het wellicht mijn hart dat
het voortouw neemt om in het
verdwijnen de toekomst te voorzien, of
laaft de dooi aan verkeerde winters
en draaft de tijd ongehoorzaam
aan het leven de juiste richting voorbij?…
Wecken in september
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 moeder
Houtkachel die in
De schuur het
Wasvat verwarmt
Volgestouwd met
Glazen potten
Voor de weck
Tientallen kilo's
Sperziebonen uit
Eigen tuin door
Haar met liefde
Geplukt, en door
Mijn vader afgehaald
En gepunt - hier
Wordt aan de
Toekomst gewerkt,
Mocht het eten
Ooit schaars worden
Dan ligt hier voor de
Winters…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…
D' ochtend-dans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 de winter door
tot de lente
kan helen!…
Klok terug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
776 Een uur minder een uur te kort,
oei als dat maar geen hommeles wordt
met Koning Winter,
die gelukkig toch maar,
geen gezeur krijgt over kleur
of over haar!…
Thuiskinderen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 regen die het land verliet
terwijl de vloer langzaam aan verzakt
je gaf genoeg om het ouderlijk huis
waar de vloer bij elke voetstap kraakte
en wij als kinderen bij het fornuis
niet over elkaar uitgepraat raakte
we hadden vrijheid en een stukje drop
kochten vaasjes voor het mooie meisje
met wat stenen en kralen in een slop
het was winter…
Haar tijd gaat zo ongemerkt voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Teruggekeerd is
de winter en zij belaagt, mijn hart
dat onwennig maar steeds gewender
Zijn schrikkel kwellingen met
zich draagt.
Alleen op mijzelf verlaten
heeft februari in mij moeite
met zijn eigen gezicht. Doet zij
dagdienst onder haar fletse
winterschijnsel, kort en kleurloos
is haar winterplicht.…
nooit meer hetzelfde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 dingen
van rusteloze mensen die
komen en altijd weer gaan
er is het weerloze weten van
de immense schoonheid
van het bestaan
hij schreef haar: het weten van
liefde dát is geluk
er is het herhaalde weten
van meeslepende draaikolken
in verlies en verraad
er is het onverdraaglijke van de
opsluiting van gekooide vogels
op die winterse…
Hoe lang nog
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
917 herfstgebaar
het eonen oude ritueel
groeien bloeien oogsten
in herhaling van seizoenen
zonder hemels commentaar
dwalend in de
sterrenwolken lijken wij
er niet meer bij te horen
zelfs de boodschap van
wij zijn toch uitverkoren
blijkt na lange tijd verloren
dan zucht de wind
een eerst geluid van
het pas geboren kind dat
in een stal de winter…
vruchteloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 ik wil haar bevruchten
in een land waar het licht
winters aandoet in de wind
mijn backpack staat al gevuld
klaar in de hoek met broek
en boeken voor de nacht, een geluk
mijn prinses moet nog komen, zij weet
van niets noch mijn overtuigingskracht
baadt zichzelf in zoet en stilte
de stille trom zingt gevooisd achter schermen
van nacht en…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 ze staan er nog
de wind, gevangen in hun kruinen
struint de kale takken door
je hoort ze zachtjes kraken
en hun blaadjes raken
stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed…
tot wolken spreken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 als ik tegen wolken praat
is het omdat zonder jou
de warme chocolade
in de koude gure winter
mij niet smaken wil
natuurlijk is het goed zo
met de mensen om mij heen
die aardig zijn en vriendelijk
toch blijft het moeilijk
dapper alleen te zijn
na het dutje bij de koffie
smaken koekjes anders nu
al smullen zingend en lachend
de kinderen…
wie ben ik zonder jou?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
427 Wat deert mij de winter met zijn kou
als er een zomer volgt samen met jou?
Wat zijn de bijen zonder bloemen?
wat zijn appelwangen zonder zoenen?
Wat is een glimlach te midden van sproeten
zonder een paar vrijersvoeten?
Wie kan ons nog meer benijden
om de toekomst die wij ons bereiden?…
Mijn Taxhond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 "Max, teef, voor f.15, die in één uur tijd
Wel meer dan zestig van die ratten bijt
Verleden winter zelfs meer dan één bunzing
Die schoon acht kilo aan het haakje hing
Nog slechts één jong te koop, ziet er goed uit,
U mag mama op proef voor maar een duit
'mijn Taxhond', bij W. Beukema te Leens"...…
Tijdloze herkenning
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
576 ik wist niet hoe
jij transformeerde
maar dat je het deed
kon ik uit eigen
ervaring delen
al de keren dat
jij mij onbewust
even raakte en onze
werelden tot
universum maakten
mijn hand op
de bast van een
boom zomaar aan
de kant van de weg
in tijdloze herkenning
we deelden
jaarringen kruisten
hete zomers aan en
benoemden winters…
Nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
452 Ziekte en dood
mensen in nood , och hoe dof en
mistig was de winter
stil en vermoeid volgden
we de persconferenties
hunkerend
naar kracht bibberend in de nacht
uitzien naar de lentezon
die maar niet wil komen
onze kinderen weer zien
vrienden weer in huis ontmoeten
warmte voelen
gevoelens en wensen
op laten komen…
Weerspiegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 soms jong nog soms oud
maar allen dromen
slapen een winter lang omdat
het gewoon moet en mag
maar toch bekijken ze
zichzelf zo af en toe heel even
op zo’n heldere winterdag
bij een enkele kaal en bloot
zo kwetsbaar zie ik
een heel voorzichtige lach
het zijn zij die het al weer
voor zich zien – het volle leven
ze dromen al weer
hun groen…
Wachtend op Voorjaar.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
600 hoe hunkerde hij naar Voorjaar,
hoe lang had hij bedroefd gewacht
op de ijle zang van de zwaluw,
de winter had hem niets gebracht.
En later luisterend naar het ochtendlied van de merel
hoorde hij steeds weer die desolate snik.
Was het nieuw verlangen of eerder een oud verdriet ?
Hij dacht aan mensen die hij nooit meer ziet.…
VAN HERFSTTOOI NAAR KAPZOOI; DE BOOM IN DE ACHTERTUIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Hij laat zich vandaag vooral zien
Blikvanger voor mij en zovele buren
Nu In z’n aller mooiste herfsttooi
Maar hij groeit wel tot de hemel
Ver boven de bebouwing uit
laat zomaar de zon verschaduwen
Die zomerzon werpt nog amper ‘n blik
Op mijn balkon en dat van de buren
Dus zijn ‘uren, dagen, maanden, jaren’
Zijn geteld; hij wordt eind winter…
KACHELSVOOROEKRAINE.NL
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
494 Deurtje dicht
Lichtje uit
Verwarming laag
Truitje aan
Maar mijn huis
Heeft een energiezuinig label
Maar hun huis
Heeft gaten, grote tochtgaten
Hun zijn de Oekrainers
Nu nog 8 graden onder nul
Maar de winter is jong
Straks 20 graden onder nul
Ik kijk Op1 en ik zie er 1
Sander de Kramer
Een recht door zee man
Een man van enorme warmte…
KERST
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
687 moge Gods Zoon nu eindelijk komen
ons verlangen is sterk naar Het Kind gegroeid
nu de kerstster in de winter bloeit
Kunnen wij van vernieuwde aarde dromen
Zijn Geest kwam een jonge maagd bewonen
met die boodschap had de engel Maria begroet
moge Gods Zoon nu eindelijk komen
ons verlangen is sterk naar Het Kind gegroeid
Zijn liefde komt onze…
Stille en heilige nacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
640 ik zat nog
verscholen
als ijs in de lijst
van vorig
jaar winter
zag aarde
draaien in het
herfstig veel-
kleurenpalet
onder mij
wilde de wereld
weer maagdelijk
wit en verschoond
van ellende en
bruut oorlogsgeweld
maar daarvoor
moest ik eerst
ontdooien door
aan mooie lieve
dingen te denken
zo gleed ik
van het ijs voelde
me…