3326 resultaten.
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Aan de horizon drijven wolken voorbij, die naadloos aansluiten bij mijn dromerige toestand.
Ik ben geboeid door haar constante verandering en daarmee tijdloze hemel.
Met al haar zonsopkomsten en haar gouden zonsondergangen, dat zich aan mij als een schilderij openbaart.…
'k Stond midden in het land...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 'k Stond aan de horizon, ik keek erover heen.
De bomen ruisten zacht: "Kom mee".
'k Hoorde toen je stem, je riep naar mij,
nam mij mee, we vlogen weg.
Een ogenblik dacht ik te weten wie je bent,
maar toen was ook je beeld weer weg.
'k Stond midden in het land, alleen.…
de panter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Als de zon verdwijnt achter de horizon,
steekt hij zijn koplampen aan.
Hij tuurt in de verte, daar komt wat aan.
Neen, die is te groot zo’n bizon.
Hij keert niet terug voor hij iets te eten heeft.
Alles wat beweegt of leeft,
verberg je niet voor zijn al ziend oog.
Hij houdt de traditie van jager hoog.…
Elegie van de varkens
gedicht
2.0 met 1 stemmen
5.069 Soms staat er één, een oude beer onder de oude
boom van de kennis, oud uitstervend appelras,
doodstil en kijkt naar de wind op de horizon,
door inzicht blinder dan van nature bijna.…
Vrede
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Vrede is voor mij
een merel fluitend op het schuine dak
en ergens ver een antwoord horen op een tak,
een vlakke waterplas, plots rimpelig:
een eendenechtpaar met kuikens achter zich,
gemaaid gras ruiken aan een dijk
het carillon dat speelt ergens tegelijk,
een horizon te zien met huisjes, bos en kerk,
of molen en de wieken aan het werk…
Groningen lijdt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 in een pracht als nooit tevoor
landerijen haasten zich om de gewelven
van mijnbouwschade te ontwijken, terwijl
het grondwater zich meandert tot een bedding
vol van verdriet, verlatenheid, verbittering
en zelfs - liggen er nog vreugdevolle herinneringen
in maatpak te drijven op veilige en dus betere tijden
verbittering alom, doch onze horizon…
Woud van twijfel?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 gedachten maskeert
de wereld waarin we dwalen,
trots voor zelfbeklag, onmogelijk
te verdwalen in serene grond,
luister naar de werkelijke verhalen
die onder de oerwortels te schuilen
waarin ik die met jou ruilen mag
verwaaid het denken dat ik er
morgen misschien net meer ben, trekt
een vaag gevoel van pijn in ziel
en over de horizon…
Zomergasten, Carola Schouten voor en na een hartenkreet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 Na de uitzending van zomergasten
Zij, Carola Schouten, die van "Geloof, hoop en liefde"
Zij is een leider
zij bezit mijn punt, want
zij zet een stip aan de horizon:
Geloof, hoop en liefde
zij is mens
zij is vrouw
zij is moeder
zij is vriendin van
zij is van de ChristenUnie
zij is Minister van landbouw en natuur
zij is Vicepremier…
Zonder enige voorwaarde?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
481 een handvol zwervende gedachten
waarin we ons verbeurt verklaren,
trots in eigen belang in elk beklag,
onder de grondbeginselen te schuilen
waarin ik die met jou in overeenstemming
ruilen mag, in het verwaaide denken dat we
er morgen misschien niet meer zijn, trekt
een vaag gevoel van pijn in de ziel van het
loslaten aan de horizon…
Héél worden vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Onze zon stijgt boven de horizon.
Vandaag.…
Paars 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Slapend in bed mijn hand in die van jou
Ik apte je... om die laatste zin vooral,
en 't herhalen,
vertrekken naar de horizon van al…
Voor een hart
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
741 Aan de veranderlijke horizon verschijnen nu andere
sterren, de ene als een momentopname terwijl een andere op
lange termijn, de herinnering vanuit het verleden wordt nog even gereikt
tot zowaar een stroom van traandruppels vloeit over de wangen bij het we(d)erzien.…
Zonder dood en tijdgevoel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 verhaal stokt
gaat automatisch over
in natuur vol groene tinten
het ruizelen van bladeren
in de bomenschaduw
van een parkachtig gebied
waar wind en hoogte
duizelen en vogels de
bladmuziek fluiten van
passerende seizoenen
in het overgangsgebied
kan ik wat transfiguraties
waarnemen van stukjes
huis bijgebouwen en het
wegenplan naar horizon…
van oud naar nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 En uiteindelijk de stip aan de horizon.…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Toch vliegt hij verder, een reiziger zonder
bestemming, verloren in het verlangen, waar de horizon verbleekt in dromen.
De lucht opent zich, de nacht
vervaagt, zijn ongekende vlucht eindigt in een
laatste zucht, verloren.…
Waar het land nog luistert
netgedicht
2.4 met 30 stemmen
516 Grutto op paaltje
grasland fluistert zijn verhaal
de horizon wacht
In de wilde natuur, waar een
ochtendmist het licht dempt, staat hij rechtop:
de grutto, met zijn borst in de wind. Zijn roep snijdt door
de stilte als een oude naam, een teken dat dit land nog leeft, nog luistert.…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Golven fluisteren
licht danst op de horizon
stil in mij weerklinkt
Langs de kust blijf ik stil,
mijn gevoelige huid vangt de adem van
de wind. De zee draagt een taal van duizend stemmen,
elk geluid raakt iets zachts in mij, en ik word zelf een golf van voelen.…
Wanneer de hemel ademt
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
404 Vogels trekken hun banen over
de horizon, hoog en laag, in cirkels die een
vloeiend ritme vormen. In hun vlucht herken ik de vrijheid
van mijn aandacht, een ruimte die zich opent, zelfs als alles rondom verandert.
Wanneer avond het zwerk kleurt
in roze, oranje en diep blauw, lijkt de tijd even
stil te staan of zacht te vertragen.…
De oranje blauwe lichtbol
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
357 Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij
En kust de horizon met een gouden gloed,
De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal,
Waarin elke hartslag zijn eigen deugde en moed.…
Wat schoonheid is
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
184 Oude vensterbank
het stof vangt evenveel licht
als de ochtend
Laatste trein weg
ik hoor mijn voetstap nog
iets langzamer
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen, op de rand
van de ochtend, in een verre horizon. Alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet,
een schemering die de horizon genadeloos omsluit.
Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek,
die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt.
Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen:
de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
20 Je bent de reiziger die nergens echt
kon wortelen, altijd op zoek naar een horizon die verder reikt dan de rede.
Nu rust je onder de palmen van een
ver afgelegen eiland, maar je stem blijft echoën door
de grijze straten van Brussel.…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Boven de donkere horizon verrijst de slanke toren,
als een trouwe wachter die nooit gaat slapen.
Zijn heldere straal snijdt krachtig door de mist,
een warm baken voor de eenzame schepen op zee.
Het draaiende licht kust de rimpels van het water
en brengt troost in de diepe, onpeilbare nacht.…
Dood, de Hemel en...
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.460 Wat gebeurt er als je dood bent, het enige wat bekend is
is dat je niets hoeft mee te nemen op het nieuwe pad
een pad dat je alleen gaan moet en dierbaren achterlaten zal!?
Maar blijft de vraag bestaan, als je dood bent
wat gebeurt er dan in Hemelsnaam?…
kristallen tijdperk
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.343 En die na een poosje,
een fonkelende kristal achterlaat.
Shamballah fluisteren de Deva’s,
Shamballah fluistert nu ook de wind.
Het kristal is ongelooflijk krachtig.
en zo zuiver als een kristallijnen kind.…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 't Zand verstikt, ik kan niet praten
alleen aan afgrond van ravijn:
bevrijdend alles achterlatend?
Drink toch met mij: een rode wijn:
vroeger druif of vroeger water
drink de wijn die bloed kon zijn.
Wordt dit een mooi moment voor later?
Ben je echt en waar en eerlijk?
Wat schuilt er achter helm en schild?…
het komt goed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 wij onze vindtocht door het leven vervolgen
met jou als vlinder voor ons uit fladderend
weten wij de weg bestrooid met beeld en geluid
aan jouw lach jouw zorg en jouw schouder
die jij ieder die jij kent zo graag gunt en geeft
niet te tellen kleuren van de mooiste regenboog
straalt jouw zonnigheid in onze tranen van gemis
alles wat jij achterlaat…
Zonder symbiose
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
863 Wereldwijd de
Zuurstofrijke bron
Die water doet verdampen
Windmolens doet werken
Vogels mooi doet vliegen
Perfecte partnerschappen
Thermiek bolt vleugels
Jij vliegt boven de haven
Roest wordt weg gekrabd
Net als gekleurde bladeren
Schoonheid komt langzaam terug
Temperaturen
Rijzen als deeg in een pan
Doen horizon splijten
Stralen…
mijn land
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.573 ligt nog een grens
De grens van mijn kunnen
Daarachter bevindt zich een wereld
Van lang werken, sport, en tillen
Ik kijk naar mijn buurlanden
Ze zijn stukken groter
Maar dat maakt niet uit
Ik accepteer het
Mijn land heeft tenslotte
Een nieuwe start gemaakt
Mijn land groeit
Ik zie de grens voor mij
Moeizaam maar vastberaden
richting horizon…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 verlaten
want deze man
kende slechts de paden
rond zijn stenen thuis
zijn levenswerk muren
scheef als een lach
grimassen van steen
waarmee hij vocht
zolang hij zich herinnerde
met de bergen sprak hij
over de kleine hemel
die ze hem gunden
en leerde van de geheimen
die hem zwijgend omgaven
soms woedden er stormen
in die hoge ronde horizon…