5388 resultaten.
Hemels geboortebericht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.657 In de schaduw van het licht
ligt ergens in het stro
een moegestreden moeder,
haar ogen opgelicht,
Er is geen bed op klossen,
ze heeft geen wieg, geen kruik
en geen elektrisch licht.
De man kijkt in het rond en vindt
een voerbak
voor het pasgeboren Kind.…
Wanneer de einder dichterbij kruipt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.223 wanneer de einder dichterbij kruipt
vanuit 'n verre luchtballon
draait het leven achterstevoren
gaan we terug naar waar 't ooit begon
het moment dat hij mij komt halen
kijkt hij me recht in mijn ogen aan
ontsnappen blijkt een illusie
er is maar één weg om nu te gaan
als dan de einder langzaam nadert
word ik door schaduw overmand
rest er…
Haar hand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.226 Nog een paar minuten slechts
Zijn stem klonk hees
Zij kon niet meer dan knikken
Hun houding schuw en angstig
Hoe kon zoiets hun leven vullen
Dagen geteld en wisselend van kleur
Dankzij doorschijnende schaduwen
Gestalten werden kleiner
Overlopend van welwillendheid
Troebel vuil water
In stinkende tonnen
Daar werd hij woedend van
Het werd…
Grillige rozen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
625 Schemering valt over witte rozen
de zon scheen wit, was gastvrij,
de muzen ontweken mij, in
tussenpozen naderenden ze mij,
met hun lange schaduw aan hun zij,
een tak, met in sneeuw gedoopte loten
viel als gepoederde basterdsuiker
uit de zwarte gaten van een ster,
de ruiker van de sneeuw wordt
vers gestrooid uit vele eeuwen ver,
ijskristallen…
De kracht van leven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
617 De dag sluit de nacht
en de schaduwen op het behang,
het carillon laat zijn zuivere
klanken horen, zing mee: hoor ze roepen!…
Zapp-poëzie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 Je hebt goddank twee goede longen want
Een vrouw beminnen is
Fietsen op de Mont Ventoux
Nauw zichtbaar wiegen
In eindeloze deining
Door zolderramen langs de lucht bewegen
Langzaam over verdronken sterren varen
Traag door oneindig laagland gaan
Vliegen als een schaduw
Een vrouw beminnen is
Een daad van bevestiging
Van al de dingen…
Knuffie
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.815 Zoekend naar warmte;
Een schaduw in het zonnelicht;
Ogen die doordringend kijken;
Een knuff die je verlicht.…
Bloot zonder vleugels
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 barsten bederven
mijn zicht door het glas
breken die tunnel
vernietig de pas die
me scheidt van het leven
ik ben het spiegelen zat
vloekt naar het beeld
dat spontaan
de weerkaatsing kraakt
en mij in schaduw verlaat
weg alle spinsels en draden
die mij steeds weer verraden
stop de verzinsels
kom dichterbij ik warm me
voor het eerst…
waakster van warmte
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
807 melancholie dwaalt blauw
rond kersen
het mooie van jouw stilte
rond omgeploegde
aarde, touwladders en weidsheid
van het licht
waarin gebaren een weg zoeken
als lentebloesems en geplukte trillingen
uit stemmen
die dieplevende
schaduwen rond eikenbomen laten
glanzen
zielsverbonden
met al dat moois, uitgestrekt
in jou
en…
Achterkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
526 met het verste fruit,
ik heb sindsdien zoiets
niet meer meegemaakt,
maar de film versnelde,
onttrok zich aan mijn gezicht,
ik telde het laatste kwartier
en voorkwam dat deze
rijpe vrucht nog verder
van mij af ging staan,
het polaroid werd vaag
en na elke wenteling
ontstond de vraag,
is die droom slechts
een afdruk van een
schaduw…
Aan de vrijheid
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.921 (fragment)
o Mocht, zo zorgloos, zonder kommer,
Na ’t doorgeworsteld oorlogswee,
Europa, in schaduw van eikenlommer,
Genieten ’t zalig zoet der vreê!
Snel aan, verruk ons, blijde dagen!…
schaduwdans
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
781 ik vul jou, mijn dichter
aan
met woorden
die uitgesneden liggen naast houtnerven
en waar de vloer, vastgeworteld
zijn schaduw geeft
speels mijn armen
rond jou schetst
ik weet niet of ik nog iets
zeggen wil of dat ik de bloemen verder
draag
naar buiten
de nacht vol weemoed
met wind en de onzichtbaarheid
van mijn dromen
je…
aan de dichters van steen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
897 er glijdt
een stukje Nepal
langs mijn schaduw
muren ruiken vers en verzen
naar mokka puur
en een heel klein beetje Hans
ik schroef
het uitgebroken licht terug vast
in dit ommuurd bestaan wanneer een lied kunst werpt
tegen de oudste ramen
heel even geeft dit leven me
het warme zaad
vivre
et un poème d'amour, des mots…
- Geboren uit overwinning -
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
571 Uitverkoren
tegenstander van het leven
in vriendschap geboren
verschil maakt plaats als trots ontluikt,
schaduw van de overwinning
door de wereld als excuus gebruikt.…
Glimlach van het avondland 2 ( zen)
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
660 Brengt de schaduw licht
in harten van kinderen,
als de zon ondergaat.
Weidse grasvlakten,
lotussen aan de hemel,
verdiept de melkweg.
Blauwe regens
aan de verre horizon,
valt zonder druppels.
Veel schapenwolken
hemel vol verwachtingen,
waar is de herder?
In meditatie
dwalen verholen blikken
naar werelds schoonheid.…
Zwanennacht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
510 Herinner me oeverloze liefde
onstuimige lijven aan de kust
schaduwen van treurwilgen
blauwe reigers loerend naar lust
midden in de vakantiezomer
de zwanennacht
onze nachtelijke oertooi
zelfgemaakte liefdeswapens van eenvoud
verstrooide ratio in regenjassen
toen de maan achter een wolk dreef
zoals dromen wolken manen doen schuilen
nam…
Loslaten?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.405 Ze glijden van mijn schoot
het ruime water op in boten
waarvan de kiel al vroeg
werd neergelegd, gebreeuwd,
door nieuwe tijden, het geluk
gekozen waarop de scheephoorn
door mijn leven weg zal vloeien,
hun lichamen schieten weg als
mijn vermaledijde schaduw
te dichtbij komt, verstomd
de stemmen als ware het
bevriende mensen, sinds zij…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 wat rijmt stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten…
Zonder schroom,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
608 Vluchtige, schuwe schaduwen
waarvoor de nacht de ogen sloot,
glinstert kristal van aardse
sneeuw op zerken van hen die
wakker leefden en zij er boven,
wier gemoed in aarde slaapt,
licht hernieuwt zich in z’n baan,
de tijd waait de nieuwe dromen
schoon, op hun hoofden rust de
luchter van een keizerkroon, het
zicht op de kortste dag is…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 de zee kent slechts schaduwen
van wat er boven hangt
of rusteloos op drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan…
Duurzaamheid
gedicht
3.2 met 18 stemmen
7.593 Zijn het de wolken
die loom en zwaar boven de grond hangen
het gras nog jong en sappig
van net gevallen regen
de zon die kortelings vrij spel had met schaduwen
van bomen, hagen?…
Toen zij zich ontplooide
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
665 Plooien in het witte kleed vindt men niet terug
in haar gelaat; zij is de schoonste van het
plein
krullen langs de slapen hangen fijn dansend
boven schouders naar achteren in wrong
gevlochten
bewegen van de aarde rond de zon laat leven
bries verlegen langs haar ogen zucht de
schaduw, zij niet alle aandacht wenst
destijds viel Sculptura…
houden van...
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.105 Houden van
gaat dieper dan
een schaduw in de avondzon,
champagne op een kassabon.
Een blik die je van binnen raakt,
een droom waaruit je niet ontwaakt.
Een schouder en een warme hand,
een kus die op je lippen brand.
Een tochtje op de motorfiets,
of samen lachen om helemaal niets.…
Ode aan een dichter
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
638 op een hoogte
planken met tafel en stoel bekleed
zit hij
met woorden
in zijn wereld
haast roerloos
slechts zijn lippen bewegen
de ogen schuiven in stille gang
achter glas in korset
hij zucht zijn gedicht
naar oplopende treden
in de schaduw
voetstappen verwijderd
van beschijnend licht
een karaf siert
zijn verstilde mimiek…
op ooghoogte
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
672 perspectief
dat enkele dagen later
zou gestraald hebben in het zonlicht
met precisie omkadert hij
de lijnen die hem voor zijn gegaan
en wendt zich dan af van wat meer
en meer op een droom begint te lijken
regen vult de diepte
reist langs een bedrieglijke branding
langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt
als een oever vol bitterzoet
schaduwen…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Iets onbekends is door toekomst verholen
en in aanvaardde herhaling aanbeden,
als tijdloze boodschap doorgegeven
in schaduwen van een ver verleden.…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
582 De zomerbladeren hebben hun dienst gedaan:
schaduw gegeven, zonnelicht weerkaatst,
gedanst op de takken maar blijven hangen.
Nu is het tijd om los te laten.
Ze zijn nog een beetje groen, maar ook
al geel en bruin, klaar om afscheid te nemen.
De weemoed speelt door de nerven die
scherper in beeld zullen komen.…
HOE KOM IK ER NU UIT?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.206 Spelen met gevoelens
is geestelijk oorlogvoeren
als de balans wordt opgemaakt
zijn er alleen verliezers
wijs naar de aarde
aanschouw de hemel
besef de oneindigheid
aanvaard het licht
ook midden in de nacht
samen met mijn schaduw
ga ik nu toch weer op pad
we raken maar niet uitgesproken
er is één en al zelfbeklag
mijn wijsheid is begrensd…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Geen titel 18122011a
ik ken een narcis
met de kelk hoog geheven
staat ie te pronken
schaduw is alles
wat ons achtergeblevenen rest
onbereikbaar hoog
geeft ie zijn stank af
dat is immers rechtvaardig?…
Een ongeoefend refrein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 er zal geen leegte blijven
in de stilte zal er hoop te vinden zijn
rond het aller-diepst verlangen
zal misschien een twijfel hangen
schaduwen zullen dansen
met het overwonnen licht
boomtakken zullen kraken
toch, de rustende vogel zingt
hij zal niet in verwarring raken
maar kent de storm die zwicht
voor de zon, die zonder schroom…