3973 resultaten.
Aan mijn geboorte-plekje
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.306 Tot mijn laatste levensstond
Hang ik aan u, als een kind,
Dat zijn moeder teer bemint.…
Verzoening
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.223 'k Zeg nimmer neen meer, engel mijn,
Op geen van uw duizend grillen:
En deed ik 't al, het zou ter wille,
mijn plaaggeest, der verzoening zijn…
Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.270 Want wij, wij legden ons ter ruste,
Verwonderd, dat wij 't konden doen.
Na twee ontzettend bange dagen
Verkwikte een korte nacht ons toen.
Maar, d' andre morgen bij 't ontwaken,
Als we één slechts zagen van de twee,
Werd zich eerst recht het ouderharte
Bewust van d' omvang van ons wee.…
Generaties later
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.887 Verleden week echter,
zeven dagen nadat wij ons
hadden gezien, elkaar gesproken,
gaf jouw lichaam, teer en broos
het op – dit heeft ons hart gebroken.
Vier en negentig jaar;
mentaal een sterke vrouw die,
meestal helder was van geest,
nog van geen wijken wilde weten…
Maar lieve moeder: zo is het goed geweest!…
HERFST
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.688 Ter nacht lokt de Avond met haar gouden schijnen,
Ten winter Herfst met gouden kleuren-pracht.
Elk doet voor ons haar zwart een tempel schijnen,
Waarin een godheid onze aanbidding wacht.
Zó, tintend 't Voor en 't Na met wondre verven,
Wijdt Tijd geheimnisvol 't ons naadrend sterven.…
Spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 U die zoveel traantjes weg moet pinken
ik weet hoe laag u kunt zinken. jammer
dat u mij nooit heeft kunnen doen zwijgen
U bent het kwaad en het is te lezen in
troebele ogen
U grijpt ziektes aan, verzint ter plekke
verhalen die ons hier bekend zijn en
toch heel anders zijn verlopen
ik weet dat u vloekt om eigen loslippigheid
ja ja, daarvan…
Doorkomst dodendorp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
645 De hete teer kleeft aan mijn dunne banden,
of de duvel met een brandglas zit te branden.
Dit oord is met zijn lege huizen godvergeten.
Als ik hier doorkom, zal ik die god nog danken.
Die stomme stilte, die niet wordt verstoord,
elk geluid wordt hier in alle rust gesmoord.
Alleen een hond die net nog weet te janken.…
'T MANDJE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.238 Wat al hemdkens, wat al broeken
al die zachte luierdoeken,
wat al lichts en blanks en teer
't lijkt voor 't kleintje van 'n Heer.
Zoveel nachten, zoveel dagen,
heb ik moetje horen klagen
„waar, waar komt dat al vandaan?"
zie nu eens dat nestje staan.…
Stof genoeg
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
921 Gras gaat groeien
over leven
bloemen bloeien
om het even
Soms nog even
blijft een levendig gezicht
hangen
woorden en gedachten
in geheugen;
wordt ter aarde nog verzucht
blijft de aandacht nog gericht
hangend in een rouwgedicht.…
Eerste vraag
gedicht
3.6 met 7 stemmen
5.187 ' Hoe ik ook geduldig probeerde het
haar uit te leggen, drie, vier keer, dat ze al
jaren geleden niet meer zelfstandig wonen
kon, niet goed ter been, mijn geboortejaar
wist ze feilloos, maar niet dat waarin we
heden leefden, dat 'diepblauw' de kleur
van de deur van haar grootouderlijk huis
was geweest, maar niet hoe de verpleegster
heette…
stoer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
962 Mijn karkas begint stilaan weg te teren.
Grote zweren krijg ik op mijn lijf.
Vandalen sloegen mijn ogen stuk
Kon zelfs geen regen meer smaken.
Zo verging ook mijn gebit,
Tussen bladeren, onkruid en slib.…
De Schepping 3
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
480 plantje staan
Ik pak het met de dragline aan
Er is maar één dag tijd~
Hij groef wat kuilen in de korst
Het water stroomde aan
Geen druppeltje werd er gemorst
-Nou ja, wat spatjes op de borst-
Zie daar: De Oceaan
Het nieuwe land dat zo ontstond
Lag nauwelijks één tel braak
Het kiemde rijk aan boerenbont
En strooide vrucht en zaden rond
Ter…
Uitgestreden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
738 (voor Rogi Wieg)
Na tweeënvijftig jaren meer hel-
dan paradijsgevoel,
was je volkomen uitgestreden,
je kreeg moeite met het woordenspel,
je verkrampte pijnlijk in nestgewoel,
je had als duizenden geleden
en de downmakende schimmen van weleer
kwamen in veelvoud terug
en keer op keer
solden ze met je als een tere mug,
die niet langer…
Wiegenkind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 Dromend op geboortegrond
uit Syrië of Nederland
kijken kleine ogen rond
in het grote mensenland
Spelend met zijn knuffelbeer
zonder olie, geld of macht
wacht een mensje klein en teer
tot zijn flesje wordt gebracht.…
AAN JUFFROUW SUZANNA BORMANS, ZIEK ZIJNDE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.248 Waarom is schoonheid juist zo teer?
Waar is dat blozend rood geweken,
Dat aangename rozenbloed,
't Geen eedle zielen kon ontsteken,
Om uwe waarde, in minnegloed?
Waar vliegt dat heen met zulk een spoed?
Maar 't geen zo haastig werd benomen,
Of ik bedrieg mij in mijn waan,
Kan ook zo haastig wederkomen.…
Rembrandt: De Heilige Familie, ets
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.795 Zag in haar ogen hij 't geheim, voelde hij 't beven
In haar omstrengling: voor 't uit háár gegroeide leven
Liefde zo teer, zo vreemd, als nooit een man verstaat?
Hij gluurt door 't raam, wijl winterzonnestralen weven
Een aureool om haar en 't kind, - oogsluitend laat
Hij leunen tegen 't kil kozijn zijn droef gelaat.…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 De tijd voor vertrek is opgeheven,
bovenleidingen teren koolzwart
de hemel verbonden met stilte
naar grijs verstreken.
Een baanvak stopt voor rood licht.
Er woedt een storm van ijzer
bleek bacchanaal geknoopt om
het roekeloos eiland lijnen dat
als een zwaar lichaam zwijgt,
verzonken in dronken slaap.…
Ik heb het niet zo op Sinterklaas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.688 heeft denk ik vast wat te maken met deze decembertijd
mijn gedachten wegen thans zwaarder dan op andere dagen
net als mijn beurs; kan ik dat tegenwoordig slecht verdragen
mijn hoofd op houden is dan ook een dagelijkse strijd
ter wille van het dichten en het dagelijks bestaan
voed ik mijn tijd met arbeidsvol werken en denken
’s avonds deerlijk…
Zuiderpark
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Dus mijn lieve leve seyde
Mit dat mijn lippen van haer lieve lippe scheyde
Geen meerder soetigheyd ter voren inne quam
Dan als sy my dat gaf, het geen ick haer ontnam
Soms kan ik ’s nachts niet slapen en denk
aan die ellende en die wonderschone tekst
daar in Den Haag, terwijl de wind waait
en de ellendigen ruziën en zoenen.…
Het Italiaans
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.487 U minne ik teer, o taal van lust en weelde,
Die 't stug Latijn in dartele ontucht teelde;
Die als de kus op malse lippen smelt,
En 't hart doorstroomt met Liefdes algeweld.…
Oud schip
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
522 Nee, ik vaar
nooit meer uit, ik heb samen met mijn
trouwe schip mijn tijd gehad, het doet
me pijn wanneer de zon mijn versleten
makker beschijnt, want je ziet dan zo
duidelijk de navrante kwetsuren en de
duidelijke redenen, waarom het oude
schip geen kant meer op kan, gedoemd
om voor anker te liggen en weg te teren
als een kasplant zonder…
't Rozeneiland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
886 pluk rozen en kronklend eiloof,
geur'ge bloemkrans vlecht op het heilig altaar
haar ter eer, die erfde de op 't ruim der wat'ren
dartlende glimlach.'
Hem, die Mij eert, schenk Ik Mijn gunst der liefde
vaste trouw; u, maagd, in het nev'lig noorden
zend dit pand Ik, heil'ge van 't zonnig Cyprus,
Ik, Afrodite.…
stil stilt de stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 korenhalmen
vaders en mannen neergemaaid
vrouwen moeders en kinderen
in gods heilige huis gedwongen
worden niemand en niets ontziend
opgehokt verbrand en opgeblazen
het dorp en haar mensen
zeshonderd tweeënveertig in getal
worden in ijziger dan ijzige ijzigheid
vlammend de toekomst ontnomen
in van sadistische salvo’s de ruïne
die ter…
het Kasteel
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.186 En, zoals vaak in 't leven 't trotse en tere
Vereend zijn, speelde op 't geel-bebloeide groen
Een kinderschare, in roze en witte kleren,
Luid-juichend om de gouden zomer-noen,
Zó blij, zó blij, als zou nooit leed hen deren,
Geen Dood dit broze schoon verwelken doen.…
Een belvedère op het heelal
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.973 Nooit was ik banger voor de nacht,
hoewel mij op een lichter uur
het altijd open zolderraam
het ruimste raam ter wereld leek,
een belvedère op het azuur.
Men stierf hier wat en sloot een raam.…
Het kind met een kroon
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.046 ook de nacht toont zijn licht
en was nooit zo helder en schoon
met sterren en engelenscharen
voor het Kind met een kroon
Zijn koninkrijk dat liefde heet
in alles geven en vergeven
heeft Zijn hoogste gaven uitgedeeld
en ons van de zondenlast ontheven
het morgengloren wenkt weer
in de glimlach van het Kind
vanuit een kribbe weerloos, teer…
Louteringen lonen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
729 Beethoven zonder klank
HIJ haalde me uit de diepe put
Pasje per pasje verloor ik mijn zwaar juk
Eerst kruipen en dan lopen
Eindelijk weer een normale tred
De afschuwelijke louteringen werden beloond
Zelfrespect werd dik troef
Het lelijke eendje werd een fraaie zwaan
Meditatie zwengelt de geest flink aan
Heden bén ik de gelukkigste Vrouw ter…
Fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 fantasie bestond je slechts
In werkelijkheid bleek je onvindbaar
Waar ik links ging, ging jij rechts
Dat is hoe ik het verklaar
Eens kwam de dag
Dat ik je voelen mocht
Compleet uit de bocht
Snel overstag
Nu fantaseer ik nog meer
Over wat er werkelijk mogelijk is
Over elke seconde apart waarin ik je mis
Sterk als je oogt ook zo teer…
MIJN HERINNERING!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
698 en de herinneringen die
het vuur uitwaait,
tijdens de vertering van ons vroegere
speelgoed
de volgende ochtend,
stappen we met een houten kop,
maar opgelucht en gelukkig
uit ons eiken bed
en houden ons
aan onze afspraak:
zodra
de herfst
de bomen uitkleedt,
zullen wij een eik planten,
voor onze toekomstige pagadders,
ter…
Een Nieuw begin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Liefde doet iets met mensen,
Het maakt ze zo teer.
Ik weet dat ik het verdriet achter me wil laten.
Ik weet, ik weet…
Ik zoek, ik zoek…
Een nieuw begin.…