Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Hap, Slik, Weg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
het uit mij stromen Alsof mijn lichaam huilt Schreeuwend om genade Ik zak in elkaar Verslagen, verwond en verlaten Naast haar op de grond Smekend om genade Stil staan van de tijd De wereld in zijn achteruit Tot ik opnieuw gevangen wordt Samen met haar ben Waar we nog gelukkig zijn Dan is het verleden ineens Toekomst waar pijn verdwenen…

Intocht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.578
het jaar toch snel vervlogen de kinderen gegroeid, de ouders wijzer opa's witter, oma's grijzer Hoe hield hij van die mensen en hun onstelpbaar vele wensen Gelukkig zijn wij nog op tijd en niet te laat want zee en water waren minder veilig dan de straat het had gestormd, de maan toch wel geschenen, maar door een wolkendek soms verdwenen…
Ralameimaar1 december 2019Lees meer >

DUIZEND METER FILM

netgedicht
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 479
--------------------------- --------------------------- Wie zijn hier verdwenen en hebben deze volle tafels achtergelaten? De bronzen meisjes in bikini zijn ergens anders nu, laten openingszinnen landen op hun borsten, komen toch altijd thuis.…

Daarboven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 762
Hij kijkt Nou Petrus ik kwam eens kijken of er voldoende plaats is hier boven want er zijn er nu al zoveel verdwenen dat ik me afvraag: Het woningtekort beneden geldt dat hier ook misschien? als dat zo is mijn beste Petrus zul je mij hier namelijk voorlopig nog niet zien?…
An Terlouw11 februari 2021Lees meer >

Als het lood verdwijnt

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 256
De oude wachters zijn verdwenen, niemand houdt de deuren dicht. We zijn weer stam, weer vuur, weer echo, en noemen chaos nu bericht. De cirkel draait. Het lood is stof. De stem breekt los uit elke mond. Maar leerden wij niets van het verleden, toen waarheid bloedde op de grond?…

Het waren de laatste overgebleven helden

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 955
haar ogen, zo Eindeloos in de zijne En met de jaren kwamen er blonde jongens Zij streelde hun haren, en hij steeds haar wang En zo lachten zij de toekomst toe Veel later pas drong het tot hen door Op een dag, die ze snel wilden vergeten, Dat zij maar alleen waren Hand in hand, in een huis voor velen Wanneer hun blonde schoonheden verdwenen…
zeno22 mei 2005Lees meer >

N E V E L D U I S T E R N I S

poëzie
2.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.351
Gegrauwdoekt is de grond der kimme en, allenthenen, vol damp en duisternis; de bomen, half verdwenen half zichtbaar, hebben, daar ze stille staan en stom, van wolkenweefsel elk een grauwe tabbaard om.…

Dichter bij haar

hartenkreet
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.466
kom, bevrijd me met je laatste ademtocht rochel nog een zoet zinnetje voor je gaat zo ééntje die als perfecte afsluiter staat in al je bundels die nooit werden verkocht haar tirade verstomde met een knallende deur net terwijl de zon achter de wolken verdween wat even geleden nog een zomerlied scheen leek overstemd door een blues in mineur…
Eric Martens30 augustus 2007Lees meer >

Hij had geen idee

hartenkreet
4.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.104
Het jongetje loopt alleen door de droogte van de woestijn zijn vader en moeder verdwenen kan al maanden geleden zijn hij heeft geen idee hoe rijk wij westerlingen zijn hij heeft geen idee zijn leven beperkt, zijn wereld klein Wat hij ziet is leegte de eindeloze woestijnvlakte het grote gevaar dat het leven van zijn zusje afpakte De zon…
Namasté18 december 2007Lees meer >

Het ongerede

gedicht
1.1 met 1975 stemmen aantal keer bekeken 13.087
Benen die verdwenen waren, kon dat van het zwichten komen? Werden die alvast begraven, wachtend op wat verder leefde en er later bij kwam liggen? Doden, daaraan moest je denken, maar ik kende nog geen doden en we hadden zelf geen dieren. Alle mensen droegen namen, in het hoofd gegrifte namen, n ht hfd ggrfte nmn.…

slapen bij louis

hartenkreet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.860
Wakker nu, mijn vuil verdwenen Ik babbel rustig koffie met Louis Ik prijs zijn netheid, terwijl ik zie Hoe daar mijn volle asbak staat Meer koffie nog, en meer wat loos gepraat En dan op straat ‘k neem opgelucht de benen Het is augustus, jij komt en eet op mijn balkon Ik toon je hoe schoon mijn alles is geen droom of doen of denken mis geen…
peter paul8 augustus 2006Lees meer >

het paleis der

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.162
jongen zij kunnen je maken jongen zij kunnen je slopen, waar de waarheid is gekomen en zomaar een dag opeens verdwenen in de spinsels die zich weven als draden in onze eeuwenoude geest zij vragen niets meer in deze geest gemaakt van papier blad na blad val ik langzaam in het kaal en kil bestaan van mijn woorden, tot hier!…

Tocht langs het meer

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 618
Ontsnappen aan het verleden kan niet, wij bestaan uit herinneringen en begeleidende gevoelens, reden dat door werkelijkheid achterhaald mijn lyrische bevlogenheid in de loop der tijd verdween, begraven in de klei waar ik zelf eens uit te voorschijn kroop.…
Custor18 april 2010Lees meer >

Scheiden doet lijden

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.093
We zijn alweer een tijd alleen sinds jij en ik uit 't zicht verdween En zoals het ooit begon is nu een ondergaande zon Ik vraag me af hoe jij het ziet zo alleen met je verdriet of blijdschap...hoe het dan ook zij Het zal er niet meer zijn, dat wij om elkaar lachen, maar ook huilen of om samen te gaan schuilen als het regent dat het giet…
wice23 januari 2015Lees meer >

Het ongerede

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.373
Benen die verdwenen waren, kon dat van het zwichten komen? Werden die alvast begraven, wachtend op wat verder leefde en er later bij kwam liggen? Doden, daaraan moest je denken, maar ik kende nog geen doden en we hadden zelf geen dieren. Alle mensen droegen namen, in het hoofd gegrifte namen, n ht hfd ggrfte nmn.…

Die ene

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
niet meer hier Je hebt een plek in mijn hart gereserveerd Ik zal altijd om je geven Want als je mij iets heb geleerd Is het hoe je liefde echt moet beleven Misschien spreek ik je nu nooit meer En zal je dit niet horen Daarom zet ik het op papier Mijn liefde voor jou gaat nooit verloren Al ga ik nu verder zonder jou Sinds je bent verdwenen…
D5 december 2018Lees meer >

Aan Loan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Hij droomde jou al naakt en hij verdween in de zoetheid van jouw mond. Voor hem was jij zijn Rika en wilde hij het liefste met jou verpletterd worden door een aanstormende trein. Gewoon, omdat hij dacht het ideale jongensmeisje te hebben gevonden. Hij schilderde jou tot icoon.…

Elburg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
oude stenen straat smal en dicht bebouwd de stappen blijven licht aaneen gereid als strofen van een oud gedicht de zon meet gehoorzame tijd in smalle schaduwen langs stille gevels waar een eind en begin voorgoed verwisselbaar zijn ingericht er is hoog vergeten ruisend in groene koepels van bomen op de vestingwal niets is verdwenen…

Stad boven wolken / Stad onder de wolken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 262
Morgen tikt de klok weer hetzelfde uur, de dag waarin jouw licht verdween — toch brandt dat licht nog steeds in onze harten een warme vlam die nooit helemaal dooft alleen misschien ons anders schijnt.…

Orpheus meets Alice

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
In Solo (Java) koesterde ik Venuszoon, met de zusters van Helioszoon Phaëton diezelfde vurige wens van Pygmalion omgekeerd evenredig aan umbra majestatis - de schaduw der waardigheid - verdween zij van 't toneel in een niet bestaand beeld een imaginair zijn O lezer van dit Al hoor de galmen des onheils van nietsdoen der buitenwacht…

‘Een lotgeval’

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 336
haar op gruw’lijke wijze aan een einde de veerman daalt opnieuw met hem af waar zij opgebaard ligt, alsof hij zich in ‘inktzwart water’ bevindt zwarte vogels strijken neer, van wroeging biecht hij op zijn muur te hebben gesloopt alsof hij een stukje vertrouwen vindt bij de dood op het kerkhof treft hij niemand de graven lijken verdwenen…
J.v.d.S.17 januari 2026Lees meer >

Barrière

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 329
verschijnen laat geen weten, geen woorden alleen maar een stand van zintuigen wakker een gespannen rand dan keert in de avond de schaduw weer thuis de kat in de kamer de dreiging in huis de ruimte trekt samen het spel wordt weer echt waar leven zich flitst langs wat wordt ontweken en schiet langs de rand van wat bijna verdween…

DE FRIESCHE POËET I

poëzie
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.974
de poëet is verdwenen In de diepte van 't dansend meer. Slechts zijn pet vindt men acht dagen later Op de kust van Wieringen weer. ------------------------------------------- uit: Snikken en Grimlachjes (1867)…

Eilandavontuur

hartenkreet
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.791
gym Jullie trekken me het laatste stukje Dan ben ik eindelijk daar Ik plof neer op de eerste duinhoop Ben voorlopig effe klaar We drinken ons laatste water Dan zijn we klaar voor het zand En rennen de duin naar beneden Naar het mooie brede strand Speeltijd, watertijd, pootje baden Waar is de bal, wat een lol De moeheid is opeens verdwenen…

het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 739
wind tussen bladeren bracht het hoefgetrappel en het knarsen van houten wielen dichterbij en ik wist, in mijn kinderlijke onschuld, de winter was gevlucht rook verdween, langgerekte schoorstenen werden werkeloos kinderen dwaalden af zoals bruine sloten langs spoorwegrails die het eerste walsende lentelicht ontvingen aan hun nog natte…

BRUTUS' VISIOEN

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.262
En „Julius Caesar" zei het, als het ware met de stemme van iemand die de geest geeft — en verdween. En Brutus had het voorspook vast van 't onverbiddelijk Noodlot.…

Nieuwjaars-Lied

poëzie
4.1 met 63 stemmen aantal keer bekeken 11.199
Godlijk Licht omscheen zijne ogen, En zijn nietigheid verdween. Onder uw genadeleiding Wordt hem deze levensbaan Slechts ontwikkeling, voorbereiding Tot een eindeloos bestaan. Dat de tijd hier 't al verover', Aan geen tijdperk hangt mijn lot. Gij, Gij blijft mij altijd over, Gij blijft eindeloos mijn God.…

Je niet kennen

gedicht
3.7 met 37 stemmen aantal keer bekeken 12.905
Dan je zelf ooit kunnen zou Van al de kansen die je hebt gemist Geboren in armoe En getogen in de oorlog Voor huis en brood en kleren moeten rennen En ook al stond het leven Er vaak niet rooskleurig voor, toch Dacht je: Laat Je niet kennen Je hebt verdomme tegenslag na tegenslag gekend Wat dat betreft bleef weinig je bespaard Je baan verdween…

DE LUCHTSPIEGELING

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.602
Alle wolkjes zijn verdwenen; 't Daglicht heeft haast uitgeschenen; Alles groent met frisse tinten, straks nog door de zon gezengd. Mina! Mijd de kleine plasjes, Die er ruisslen voor uw voet! Zet wat minder wufte stapjes, Dan gij wel gemeenlijk doet! En nu sloegen wij de blikken naar 't doorschijnend wolkazuur. God! Wat wonder!…

Restanten

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.383
En wij zijn verdwenen, maar in het universum, Zal daar wel geen drama van komen. Het is uitverkoop in het warenhuis, Restanten, restanten. Wij horen bij de laatste hoop, 's Levens laatste uitverkoop, Wat zijn wij? Wij pedanten? Restanten.…
Louis Davids18 februari 2016Lees meer >