5363 resultaten.
De dode rat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
478 Iets verder licht een bord op, een matrix zeg maar:
de tekst laat niets te wensen over:
voer geen vogels, want je voert ratten,
is duidelijk in neonletters te zien,
geldt niet meer voor die dode rat misschien?
Want langs de begraafplaats daar op ‘t fietspad
is ie gaan hemelen, daar lag die dode rat!…
Huiswerk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
796 Toen de jonge vogels uitgevlogen waren
die op eigen vleugels wilden gaan
met de wens, nu zelf een nest te bouwen
en ook te beschermen, als het heftig waait.
Het getuigde van veel zelfvertrouwen
want de eerste storm werd goed doorstaan
bomen hadden diep gebogen, maar
hun bouwwerk bleef naar wens bewaard.…
Dage raad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Zweef zoals vogels vliegen.
Stroom zoals rivieren doen.
Zie gedachten doelloos drijven.
Ze komen en gaan in wolkenlicht.
Luister naar de dageraad.
Zie wat ons te doen staat.
Zie wat we moeten laten.
Elke dag opnieuw.…
Gebonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Ik hoor mezelf bezig
in de keuken, koken
hoort niet zo te klinken
Er is voor alles een tijd
maar die ligt vast
in dagelijkse routines
Wanneer het donker wordt
kan ik uitblazen, naar buiten
kijken, naar de vogels kijken
Op vakanties ontdek ik de wereld
door de ogen van de jongens
die rotsen en rivieren bedwingen
De meisjes zijn prinsessen…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn kraag op
en loop langs de bomen die wachten
op de vogels…
Wintertuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 de wintertuin
laat mij haar ribben zien
de klankkast van de zomer
penselen veilig opgeborgen
voor het kleuren straks op
de eerste voorjaarsmorgen
de kleuren worden weer
gedroomd door elke vaste dromer
de vogels zijn nog stil
en oefenen hun kwieke deunen
om ooit weer al het fraais
in het voorjaar te ondersteunen
maar nu moeten ze nog…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Daarboven jubelen weer de vogels,
driftig trillend in hun liefdesgloed.
De mens aanschouwt dit sprookje
opnieuw, met grote vreugd.
Het doet opnieuw een snaartje trillen
in een wat oud gemoed.
Zijn hart tot barstens toe te vullen,
met blijheid en met levensmoed.
En om aan ieder te onthullen:
“Wat is het leven goed.”…
Net opgestaan, de dag vangt aan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Ze bevalt me op die bank
De stof zo blauw haar huid zo blank
Het scherm zo tomeloos haar boeiend
Ondanks het zonlicht dat er gloeiend
Als een voyeur omheen bestaat
Voordat het neervalt op de straat
De stilte rekt zich zalig uit
Tot in een zangerig gefluit
Van vogels zwart als hartenbloed
Hij wijken moet
“Wat is er schat?”…
Als het vuur gedoofd is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 De zon en maan zijn er niet meer
En alle sterren zijn verdwenen
Ik hoor de laatste mensen wenen
Er daalt opeens een vogel neer
Ik hoor gefladder, zie hem niet
Ik steek mijn linkerarm naar voren
Er wordt een requiem geboren
Hij vindt mijn vinger, zingt zijn lied
Een hersenschim met olielamp
Waardoor we worden meegenomen
Sommeert…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de peilloze open hemel,
verborgen achter een grauwe wolkenlaag,
waaruit als papiersnippers vogels tuimelden,
door de hitte van een zinderende zon verjaagd.…
wie telt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 wie telt weet niet waar hij aan begint
duizend dingen laten geen spoor na
niemand volgt de dodentreinen
telt de uitgestrekte mijlen
niemand wil met een zwarte reis
de witte wolken bereiken
achter verre bergen de onberekenbare val
van zwermen vogels
witte brengers van engelenbrood
niemand die het verteren kan
gif laat sporen na…
Broodkruimels
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 Ik laat me erin verdrinken,
zweef als een vrije vogel in de lucht.
Men hoort er mijn ‘ik’ in weerklinken,
vaker begeleidt met een diepe zucht.
Want niet altijd kan ik de juiste broodkruimels vinden,
en één worsteling die dan op mij wacht.…
Men zei.....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 Vogels zijn hier niet meer.
Komen er ook nooit weer.
Hier heerst slechts de dood.
Daarom zijn de straten rood.
Hier kraait een baby niet.
Onder ‘t puin kan ze niet.
Hier is er geen zon meer.
Maar een bom, keer op keer
Is er dan geen God, die dit ziet?
En helpt met dit leed en verdriet.
Of heet die God soms Allah hier?…
Genieten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
526 altijd als jij
buiten komt
lijkt het alsof
de natuur
jou verwelkomt
bloemen gaan
spontaan open
buigen zich echt
naar jou toe om
hun hart te geven
zelfs de vogels
showen uitgelaten
hun kunsten
onder het zingen
van het hoogste lied
de zon verlicht en
verwarmt het
decor waarin jij
deze dag deel aan
de wereld zal nemen
om…
Ontmoeten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
691 Met welke woorden
zal ik je begroeten
schrijf ik de taal van
de vogel en de bloem
versta ik de taal van bergen
van drijvende wolken?
Zal ik je vinden om je
steeds opnieuw te vinden
houden we elkaar
met hart en handen vast
draagt onze ziel de
tedere nabijheid ?
Zijn wij sterker dan
een kloppend hart…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 in het laagland
terwijl de zon
twijfelend
het hooglied
van de zomer
voor ons zingt
- wij spelen
en dansen
als een kind -
beloert ons
liefdevol
de donkere vogel
van het verdriet
zijn klauwen
ingetrokken nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen…
Portretten van Nancy van Overveldt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 En als ik het een dag
niet meer zie zitten,
dan kijk ik naar
mijn geschilderde portret,
vol argeloze dapperheid
en levenskracht,
voornaam,
een hart dat straalt
met binnenpret,
een vogel die me vergezelt
in luchten met planeten…
Gemiste kans
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
287 De liefste vogels vliegen zomaar weg,
verdwijnend in de stilte, met een lach.
Zij laten woorden achter, nooit gezegd,
maar die wel altijd werden meegebracht.
Nu pas glippen ze over de lippen,
vullen het hart met wrange pijn.
Het zijn slechts talloze, verdwaalde stippen,
op een abrupt afgebroken lijn.…
Te stil om te horen
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
603 Vanmorgen zag zij
hoe vogels wegvlogen
dacht zij aan de zwarte dag
die zij niet wissen kon.
Hoe zij het tere leven
in haar lijf gekoesterd had
een ademen
te stil om te horen.
Vanmorgen voelde zij
hoe leeg haar lichaam was
hoe diep binnenin het prille begin
het einde in zich gedragen had.…
Ik kan alles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
239 Ik zing de vogels uit de lucht,
speel piano, gitaar en dirigeer orkesten
en breng warmte als ik zucht.
Ik laat de zon opkomen als ik wil,
loop op vuur en op water
en leg al het verkeer stil.
Ik stelp het bloeden uit een wond,
verander zoet in zuur
en maak een vierkant rond.…
Leeg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
172 Kleur geeft een ruimte zin,
Zo geven zingende vogels de zonsopgang iets,
Maar momenteel geef ik mijn leven,
Minder dan niets
Ik voel en ik lach
Steeds minder en minder
De laatste keer dat ik mijn vrienden zag
Ik weet niet of ik me dat herinner
Het grootste in mijn dag kan zijn
Naar de supermarkt gaan
Normaal is iets doen…
Gesloten hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
195 Waar vogels zachtjes
in je oren fluisterden,
de wind donzig
langs je roze rui streek,
en het ochtendlicht zich
door donkere stammen sneed.
Waar witwolkende adem
laagde in kou,
en een roestige aardegeur
als herfst op je tong lag.
Mijn schuilplaats
is nu de dood.
Geen gevoel,
geen geluid,
gewoon niets.…
ik hang aan de toppen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
163 ik hang aan de toppen
van gebogen zilversparren
en eindelijk vliegen kegels
door de zomerse wolkenlucht
als ik dan toch loslaat
houd ik alle vogels tegen
met mijn uitgestoken handen
waai ik de wind zonder zuchten
langs speels wuifgeboomte
als ik dan toch aanhoud
blijf ik zweven boven het aards
kruipend, sluipend ongedierte
(met…
Lied van hoop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
194 Een lied waarin vrede klinkt
en dank voor al het goede
melodieën zoals iedere vogel zingt
dank voor alles waarmee
de Schepper ons voedde.
Maar eens horen wij daar boven
het danklied dat in Bethlehem klonk
door engelen die Hem daar loven
onder de hemel waar ook Zijn grote ster
ter meerdere glorie voor Hem blonk.…
streelde lente op je koude huid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.373 je bloeide in je lach
ontluikte wit je tanden
je rode lippen waren zoet
nog warmer dan je handen
ik streelde lente
op je koude huid
je dooide snel tot voorjaar
een merel floot de winter uit
we droomden het concert
dat vroege vogels gaven
in het rood van ochtendlicht
bleef de zomer even nog uit zicht
we speelden zon en
kleurden dagen…
Ogentest
gedicht
3.5 met 126 stemmen
35.601 .
--------------------------
uit: Vogel op steen, 2005…
veren kleurrijk recht gebogen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.001 ik zag de vogel
met vale veren
ook hij sprong op
in lenteachtig imponeren
deed niet ruw
zelfs elegant en wachtte
tot jeugd was uitgespeeld
danste solo aan de kant
mengde zich niet in de
strijd maar nam de tijd om
nieuwe passen te proberen
hield niet zo van imiteren
zij was uniek voor hem
in het andere pareren
haar blik was vliegensvlug…
Legpuzzel
gedicht
3.3 met 20 stemmen
12.311 een vogel die we vaag vermoedden klonk
uit de lucht een stip die zong was thuis
uit onze doos ontsnapt
later vouwde al het vee zich
samen voor de hekken
droomden wij dat na de regen
onze namen zouden groeien in het gras
leek de puzzel toen we gingen
al een beetje opgelost…
ikke
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.009 Bedachtzaam turend
denkend aan vandaag
hopend op morgen
vogels zingend
het ochtendgloren
een perfecte dag
het schijnt
dat lachenden niet huilen kunnen
een strak gelaat
teveel gevoel
om los te laten
angstaanjagend
niet makkelijk, wel noodzakelijk
om door te gaan
mijmeren over gisteren
maakt het heden niet bijzonder
vandaag is kort
lang…
de maatschappij dat ben jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 Ik zet mezelf aan de kant
En ruim de spullen uit de weg
Ik doe een stap richting 't zand
En wacht tot ik iets zeg
Achter mij staan de bloemen
En voor mij ligt het pad
Bijen hoor ik zoemen
Regen maakt ons nat
Vogels kunnen zweven
Maar ook zij leveren kracht
Mensen kunnen leven
Mensen hebben macht
Maak jezelf nu van kant
En zet je blote…