5489 resultaten.
Ondoorgrondelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 Een paraplu
schuift over
de dag, de hand
die hem beroert
als scherm tegen
een onbekende
regen en scheurt
elke dag een
pagina van de
kalender af, we
zoeken naar de
juiste woorden,
ze zijn niet
te plaatsen,
ze passen in
geen enkel
alfabet, gemorst,
verwaaid in de
branding van de
toekomst, verstart
alles wat zeker was,
verrijst…
voltooid verleden tijd van een zeevaarder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Een enkeling herkend hem nog, maar de meeste zien alleen maar een aangespoelde grafkist.
Lelijk geworden door de tand des tijds.
Met grote roest strepen langs zij.
Het deert hem niet meer wat men zegt.
En toch steekt het hem dat hij een soort attractie is geworden.
Het enige waar hij nu nog op moet wachten is de snijbrander....…
Vol ornaat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
491 witte
handen en haar
ijzige blik door
eenwording met
het materiaal
waarin haar
opdracht zich
zal presenteren
zij beitelde
schaafde en boorde
het transparante
blok met redelijk
gemak naar de
gewenste afmetingen
af en toe even
stilstaand voor de
onverwachte kleuring
van een uitbundige zon
op deze opmerkelijk
hete dag was het
enkel…
Zie, de mens...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 En over enkele dagen
wordt hij hier weer
als baby geboren.
Met veel vertoon.…
Zo is het nu, Rodenko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Het straatgebeuren ligt volledig lam,
slechts een enkele bouwvakker hoor je fluiten.
Populieren en vogels verbazen zich:
lege pleinen - waar blijven de mensen?
De hemel is zo ver je kijkt
ontdaan van elk vliegtuigje.
Men ziet de ernst in van een lockdown.
Anders valt dit virus niet te temmen.
Ik draag een mondkap - wat een plaag...…
doorheen de dag
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
488 tijd om te wagen
het is van binnen in stilte wenen
de lente is vals gestart
ondergesneeuwd met wit en zwart
een vleugel is al vallend gebroken
lijmen ligt niet voor de hand
ik heb mijn pols nabij mijn hart gestoken
zal moeten wachten op het licht dat landt
uit de aarde, nog, hoor ik,
zeker wel, een levendig gezang
het is niet zo, dat enkel…
Maanburger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 reizen wij retour of enkel; bovendien hoe?
'n paar vragen voor wonen op de maan...!…
laf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 verheerlijkt
voor vergroting van de winst
wie puur de haat zaaien wil
tegen kwetsbaren onder ons
slaat een bijl aan de wortels
van het menswaardig bestaan
wie daarvoor ook nog eens
onze kinderen gebruiken wil
door ze met drugs te gijzelen
als ezels te zadelen met schuld
opdat zij voor hen moorden
wie en wat hen niet bevallen wil
heeft enkel…
Misdadige roeiboottocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 lieve dierenvrienden
reis denkbeeldig
mee
op naar
Reeuwijkse Plassen
fascinerend minder
gigantisch als
oceaan en
zee
een huichelachtige
eendenjager terstond
een lokeend
krijgt een
koord rondom
enkels naast
hem een
luid blaffende
hond
zeer onschuldig
moet hij
de zwevende
vrije eenden
roepen enwel
een tocht
naar de
dood…
Onkwetsbaarheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 ik struikelde
met pijn en moeite
hervond ik mijn balans
maar die kans werd mij
maar een keer gegund
voor ik echt duikelde
ik wist dat mijn bestaan
alleen nog met variabele
balans kon door blijven gaan
het was een schok
om eigen broosheid als
limiet te moeten ervaren
want in de taal die mijn
lichaam sprak bleef hierna
ook geen enkele…
Pomona
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Waarmee kan ik je nog verrukken
Enkel een mand met dode mussen
Wat kruisjes als symbool voor kussen
Niet eens een trap om fruit te plukken
Je hebt mijn Venusbeeld geroofd
Het is gedaan met al mijn ooft
Het rot, is beurs, de bomen huilen
Ik zoek beschot waar ik kan schuilen
Hoe sterk was jij in overwinnen
Mijn tuin was degelijk omheind…
De Traan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 deze dagen zie ik de hopeloze onmacht
die zijn vijand hem belaagt,
in de bloei van het leven
dat enkel wanhoop draagt
maar om mij gaat het niet
wil dat duidelijk beamen
het vraagt om innerlijke kracht
met de traan van liefde en verdriet
we dragen het samen…
In zevende hemels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 jij had
je handen vol
aan een wereld
die je steeds
ontglipte
dichtbij en
toch niet
aaibaar omdat
je het echte
contact miste
daar waar geven
drempelloos
opende leek
buiten te
verschuiven
was binnen komen
iets dat enkel
gebeurde in het
eindeloos emotioneel
van lieve dromen
de haalbare
weg van warme
huid en vochtige
lippen…
oorlof
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
432 -------------------------Gerrit Achterberg
ook al gun je hem de maaltijd niet,
hij mosselt je, secuur en minachtend
zoals enkel een Hollander dat kan.
waarom nog dit aantijgen?…
Boszicht
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
606 het verleden samen
waar de wortels vertakken onder het zand
ik liep er vaak, en verafschuwde het land
dat zich schaamde voor sommige namen
in mijn bos zou ik weer worden geboren
het eerste als een onbeduidende knop
die zijn weg zocht naar de absolute top
waar alleen de harde wind kon storen
niet elke boom was een goede kameraad
een enkeling…
WENK EN SCHRIK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 kamer van ontvangst
warm uitnodigend aanzien
wanden ogen huiselijk
tafels bieden kosteloos
smakelijke spijzen aan
roepende papieren
raden aan te zoeken
naar meer bereidwilligen
die wat uit hun aders
kunnen afstaan voor redding
de vrees voor priknaalden
zweeft echter rond en heerst
maar moed blijft aankloppen
bij de ziel van de enkeling…
In de hemel
netgedicht
1.0 met 954 stemmen
450 droge
voeten houden
maar ik moet keuzes
maken en zaken
kwijt zien te raken
om mijn pad te
blijven volgen mee
te dragen in liefdes
verbondenheid dat
iedereen begrijpt
en dat steeds
meer van mij gaat
vragen en opluchting
geeft tot het laatste
steentje verdwijnt
omdat er nu een
vogel op landt is er
gelukkig voor mij
nog enkel…
Teveel hoop
netgedicht
1.0 met 348 stemmen
736 overgeslagen
heeft de
overheid
enige grip
zonder slagen
ze bedaren
in samen door
de somberte
weg te zingen
op het pad dat
een stem in het
donker beschijnt
waar handen
tassen pakken
van het strand
zonder elkaar
aan te kijken
want contact
is de ziel zien
die met angst
en wanhoop een
geweldspsychose
ontwikkelt nog
zonder vuist
enkel…
Ze kwamen niet meer terug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 ze moesten op reis
wisten niet waarheen
ze waren met velen
toch was ieder alleen
er mocht niets mee
één koffertje maar
ze zaten vol met vragen
waarom, hoe, waar
de trein denderde voort
met wagons vol verdriet
bestemming onbekend
waarheen wisten ze niet
ze hadden niets misdaan
leefden in de verkeerde tijd
ze hadden geen enkele keus…
Escapades
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
758 zeven zeeën tegelijk
Lavendelhoning vlinderende geurenspreidende odeuren
eennachtijs festijn van lotus
flora's mysterieuze geuren
Godennectar ambrozijn
hemelklank van libido
amor liefdes schijnbeweging
zoetgevooisd als cupido
Verwacht van mij geen rozengeur
en maneschijn maar brandend vuur
geen sierwerk van chinese draken maar enkel…
Met zoveel liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 je verstilde
in emoties
die jij geen
goede plaats
kon geven op
dit moment
veerde altijd op
om met meer
kracht opnieuw
te beginnen
maar je staarde
nu enkel voor je uit
zonder moed
keek naar
je handen
zocht naar
verloren illusies
met zoveel liefde
terwijl tranen
je ogen vulden
met verdriet
omdat het ook
dit keer niet
was gelukt…
Zoeken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
579 De praatjes dwalen in de kalme straten
maar sterven uit en gaat alles gaat maar door alsof
er nergens doden vielen, er geen oorlog is
maar enkel maar de zonnebloemen bloeien?
Wij weten niet, wij moeten groeien
in wijsheid en geduld, in tederheid, zelfs bij gemis.…
Het lied van de oude zeeman
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.294 Het opkomend tij is meeslepend,
verder weg van de woelige baren
vond de aan wal geraakte zeeman
zijn ‘rust’ zonder schip en albatros
dobberen geeft geen enkele zekerheid
bij een anker dat lijdzaam meebeweegt
het verlangen naar de wijde zee
bracht tevens zijn laatste tijding mee
het opkomend tij keerde en viel stil
dichtbij de grenzen van…
hoe dan ( cervicale dystonie )
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 mat gekleurde gedachten
als glazen zo breekbaar
dat mijn twijfel zich
heeft bekeerd tot
een leugenachtige berusting
botox, benzo’s, fysio
balsem, kou, warmte, liefde,
acceptatie, baclofen, levopa,
allen werden geopperd doch
het galopperen van het hoofd
negeert stoïcijns alle middelen
die ik noemde
tijd lijkt te zijn verzonken in
enkel…
‘graf-fitty’ (of hoe je iemand inmetselt)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
349 hoofd op de keien
(want ook al het denken
moest eraan geloven)
reed zich in de kreukels
op een writer’s block
(met stoker achter de deur)
edoch
slierten van woorden
rommelend als lawines
boorden door kieren
bekliederden oorden
voor vergane vampiers
zonder bont- en blauw bloed
van verkleumende vrouwen
aan de voeten van palen
enkel…
The Holy Trail
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
359 Want wij vertoeven enkel samen
tussen onze eigengereide kantelen,
in dier voege
dat snoeven over gebrandmerkte ramen
op rekening komt
van barbaren.…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 stil trokken
zwarte optochten
door het land
spaarzaam bijgelicht
door fakkels
die een spoor
van rook achter lieten
een enkele
tromslag maande
de groep tot stoppen
om samen even
de schaarste
van toen te
consumeren
in een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van…
bad hair day
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
454 vandaag was de dag
ik zou me enkel en alleen
in pure poëzie verdiepen
ongekende zin in
toen belde je me
out of the blue
een slagaderlijke bloeding
onthutsend gutsend bloed
handdoek op handdoek
jouw verbaasde mompelen
112 ambulance
niet jouw dag vandaag
wel onze dag
om elkaar onbeholpen
te helpen
een witte frèle vogel
beduusd verdwaald…
Folie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
650 Naar hoe hij zijn aangelegenheden runt
Een roeping volgend tot massage
Noemde men hem achter zijn rug om "the cunt"
Als gage d'amour van zijn blamage
Nu van blazoen en titels gestript
Op verdenking van schending van functie
Door zowel adelborst als plebs gewipt
Liet zijn geheugen hem in de "punctie"
Beschermen enkel nog hem zijn miljoenen…
De vuilere leegte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
333 woorden gestreken
handen schoon
aan
de nette kant
dat in stijl
volle interieurs
bouwen
dat heet de
diepte
der literatuur
echter alles staat
zo dicht naar elkaar
dat er niets meer
ademt
alleen het voor de hand
liggende grijpen
genoemd
begrijpen
elke kier dicht
gekit
met smaak en
schone handen,
net
gedichten
--
enkel…