3326 resultaten.
Voor je gevoel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.018 van lust
Onverzadigbaar, niet te stillen
Vuur van vriendschap, nooit uitgeblust
't Gevoel te willen
De sleur, stilzwijgend wachtend
Geleefd door dagelijkse routen
Het rad des tijds betrachtend
't Gevoel te moeten
Op zoek naar de ultieme grens
Ambitieus verlangen, eervol streven
Het vervullen van een wens
't Gevoel te leven
Aan de horizon…
Ommekeer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.218 waar stil de wijze uilen bidden
vliegen vogels door de deur
zij trekken voort naar de oase
waar uilen uit de luwte drinken
vluchtend neergestreken in extase
zal de rust nu uit de stilte klinken
een teken van een nieuwe fase
waar zich de ommekeer voltrekt
zwijgt de spiegel achter gewaden
in doorzichtigheid, een traan vertrekt
naar de horizon…
Meer dan een dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Is het leven meer dan een dag
Met zonnestralen in het oosten
Loodsen van de dagenraad
Met een purperen sluier
Kruier van een nieuwe hemel
Als de deken
Waarin we worden gewikkeld
Zodra het gordijn open gaat
Is het leven meer dan een dag
Met de ochtend aan de horizon
Gezonden in een nieuwe luier
Gewassen door de dauw
Koud bij de eerste…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 zeer sterke natuurlijke levenslust
men ziet haar verschijnen in vele vormen
voorspellende vlinders, vogels en kans op stormen
terwijl in haar palm een bollige energie rust
ze wil meer van zichzelf zien en chocolade
als de teerling speelt ze met grote maten
kleinere hangt ze aan enkels voor de bron
terwijl een stad zich verheft tot aan de horizon…
schepen van hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 jenever maar zelden
ontheemd en soms gekweld door het zout en
de pijnen van schepen van hout en mannen van ijzer
de zee beweegt als een groen kleed
op schuim geweven plooien zuigen vol
leven breken ongetemd langs smaragden
ketenen in gedachten is hun hart verpand
aan een ver wit strand wanneer de man
in de mars schreeuwt verrijzen aan
de horizon…
reis naar de eilanden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
429 ik reisde naar de eilanden
blind stof aan de voet
over geschakelde vlekken aarde
kwam daglicht mij tegemoet
langs de hele horizon
werd het licht gespleten
door kreten van meeuwen
aandachtig bestudeerde
ik de omtrek
een gekartelde inham
de los lopende lus van
een wegbuigende kust
en als genadige inval
de witte rand
van het strand…
Dromenschepen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 van de wind
perkament getekend in de as
van vliegend vuur, schimmen
die geblinddoekt elkaar omarmen
de aarde kiert door de magma
van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank
en ook van niet ontdekte plagen
oude magiërs tekenen de toekomst
in druppels dauw van angstzweet,
dat koudvuur ontvlamt achter
de wimpers van de horizon…
Wad, jij verzoent
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 hoogelaand
drijvend op het gras de voet gebeend
tot weke klei het oor gericht naar
de reling van het Wad
wie jij bent, tja wat opgeworpen aarde met de
bolling van een oud huzaar, je nagelriem verankerd
waar het water lestig vele monden voedt, je armen die
de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin
ik ken je, je hart verscheurt de horizon…
nagellak tijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
720 te jong en veel te vroeg tijn
haalde jou de wind van tijd
met de schaduw van eindigheid
verder dan wij kijken kunnen
voorbij de ons zichtbare horizon
nu daarom wij dag zeggen moeten
kleine maar reusachtig grote man
die groter dan groots groeide
voelt broos ons klein en nietig
de wereld en haar machten
jij die ons de vingers lakken deed…
eindeloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 nu jij hoger dan hoger bent
in de oneindigheid van de horizon
kijk jij vanaf de overkanten tijd
naar het schitterende vergezicht
van wat jij ons in liefde erven laat
dat alles is verbonden aan herinnering
waarlangs wij blijvend wandelen mogen
in de stilte van de tijd koesterend
wat jij ons van harte bent geworden
de man vader en opa die…
voetstappen naar geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 en luister ik
in stille verwondering
naar het verhaal
dat zij vertellen
jouw voetstappen in de tijd
in het weten dat zij
- soms -
door blazende wind
of spoelende regen
een kort bestaan kennen
en toch
als je goed kijkt
blijven zij zichtbaar in het toen
en vertellen mij
wie jij was, bent en wilt zijn
dat jij
in het licht van de horizon…
Goede voornemens?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 ik struikel
over onuitgesproken woorden en wat ik
schreef werd dat meteen mijn straf
waar hadden we het over, waar waren we
gebleven, zonder een mooi afscheid te verwachten
schrijf je geen voelbare teksten, dan vervliegt de
poëzie, daar waren we wel over eens, ons
beeldverhaal was klein geluk, een ballonnetje, wat
afdreef over de horizon…
leven proeven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
631 achter de horizon
voorbij de heuvels
staat stil verscholen
in het struikgewas
met wortels gegrond
een oude druivenstok
in zachte zomerregen
in zijn blad verscholen
zingen luidkeels vogels
hun allerhoogste lied
hieperdehiep hoera
klinkt hun symfonie
voor de jarige job
die voor hen jij bent
in extase zingen zij
over al die vele jaren…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 De vloedlijn is geen scheiding meer,
maar is verbinding tussen land en zee,
mijn woorden zien de zeilen aan de horizon
en ontsteken een baken.…
Resomerend...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
383 De horizon is niet meer mijn limiet
Mijn existentie lost niet op in schimmen
Ook nu rust onvolmaaktheid in de dingen
Maar overdag, een onbewaakt moment
Van rakelings langs oude dikke bomen
Scheert vagelings een vlaag voor 't geestesoog
Zwevend uit het niets in 't nu naar niets
Naar een opgeborreld tweede leven
Verloren zijn dan woorden…
Dauw robijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 De lente-wind speelt met mijn gedachten
en draagt ze mee voorbij de horizon
mijn verlangens als zeilschepen meenemend
herinneringen verjagend.…
Harmonie in de avond
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
468 Het heldere lichaam zakt verder achter de horizon weg
en kleurt de hemel afwisselend rood, oranje, vermiljoen, paars
Een laatste blik op een zonnige weerkaatsing tussen voorbijtrekkende
wolken die de lucht zullen schilderen met doorgetrokken onderbroken strepen.…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 De huiskamer laat alle hoeken zien
woorden vallen geluidloos op de grond
er hangt een schaduw over de wereld
trage lichtpuntjes aan de horizon.…
Ze heet Poëzie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
547 O Poëzie, lieve vriendin van dromen
laat me meevoeren op stroom van verlangen en
liefhebben opdat ik kan varen met meewind langs kabbelend
water waarop ik kan genieten van vergezichten en gezichten; horizon nabij.…
Zomermiddag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 een verlaten hemdje
kraaien spelen met de wind, de zon laat
een glimlach zien
wat heb je aan emoties
als niemand ze begrijpen kan
in jouw eigen belevingswereld
hier en daar een eilandje
met opgeschoten riet
en schaduwspel van zomerwolken
en is de waarheid zo ver weg
tussen het struikgewas
aan de oevers van de grote meren
aan de horizon…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Schemering op zee
een schilderij van het licht
serene schoonheid
Hoe schemering danst in zee waar
de horizon omvalt aan poorten van het mysterie
Golven stromen rustig onder de schaduw van wakende sterren
tegelijk verlicht de maan het schuim met een bleke sluier die zich uitspreidt.…
De kunst van vleugels en nesten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
667 Vleugels in de lucht
een nest vol warme liefde
zang raakt mijn ziel diep
Hoe onbegrijpelijk en tegelijk vertrouwd is
hun dans door de lucht waar hun vleugels zich strekken
naar een horizon zonder einde. Elke slag een zacht verzet tegen de
zwaartekracht; een elegant spel van vertrouwen op niets dan instinct en wind.…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Zachte zon breekt door
vogels zingen nieuwe tijd
lente wekt de grond
Winterzon ontwaakt langzaam aan
de horizon, haar bleke stralen breken door de
nevelige ochtendlucht. Een blauwe hemel ontvouwt zich boven
het stille landschap waar de natuur nog verborgen ligt in haar ijzige omhelzing.…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 En terwijl de schemering de horizon kust met zijn gouden gloed,
voelt het alsof de dood slechts een andere vorm van leven is,
waar de schaduwen zich vermengen met het licht van de sterren,
en alles wat was, gewoon weer een deel wordt van het grote geheel.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Wat is het verschil tussen wat je ziet en wat je voelt, wanneer horizon zich
buigt in het hart van de stroom? Is het niet hetzelfde als het verschil tussen denken en zijn?
Windvlaag fluistert verhalen die ik nooit
had gehoord, de bladeren bewegen in harmonie met mijn
gedachten.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Toch blijft het onmetelijke woud in mij klinken, als een
diepe echo van stilte, golvend tussen mijn hart en horizon, verweven met het ritme van de tijd.…
wachten op Eos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
510 Zeus
de Wet blijft ’t Enige dat de Keus bepaalt
volgens Atropos bleef alles bij ’t Oude
men verandert Niks aan de Stront die komt
als de Boeren maar konden doen wat zij wouden
voordat Zeus de Aarde zou verbranden
hield Moira hem deze Trias voor
gedragen op Nyx’ en Themis’ Handen
’t is wachten op Eos met haar Tengels
groenrood over de Horizon…
Black
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
798 Als canvas lag de lijkwade
voor mij uitgespreid
als stukken klei onaangetast
zoals haar lichaam ooit was
Overal draait de horizon
rondom haar ziel
als de aarde om de zon
ik zoog de lucht in
rook de geuren
Alwat ik weet
heb ik haar geleerd
alwat zij droeg
heeft zij mij gegeven
verbitterd voel ik
mijn handen kwijnen
onder wolken…
Een plek om schaamte te begraven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
543 Arend uit
naar de Vissen onder Pegasus
in V-formatie zwemmend
op de wachtende Walvis af
wiens staart de Ram een zet geeft
naar de Driehoek en de poten van Perseus
waaronder het geklonter van de minuscule Pleiaden
neervalt op de Hyaden van de Stier
wier Voerman zijn pentagoon zichtbaar is
Tweelingen verschuilen zich op de verholen horizon…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 de onrust bedaarde tot aan een
verre horizon de zon aan haar
eerste overwinningsronde begon…