3511 resultaten.
Blauwe maan in de droogte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
284 Zij kijkt door het raam
en ziet haar ziel spiegelend
in gebroken glas waarop dromen wiegend
vervliegen langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Als de avond valt, nog voor
de schaduwen langer worden en ramen
spiegelen, lijkt het alsof je even naast mij loopt onder
dezelfde kruin waar stilte niet leeg is, maar vol van wat wij samen droegen.…
Slechts een voorbijganger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
256 De stoel waarop ik rust,
het kraken van de vloer,
het trage licht dat schuift langs het raam —
Alles bestaat zonder uitleg,
en juist daarin schuilt hun waarheid.
Ik ben niet de meester van dit alles.
Slechts een voorbijganger
die even aanschuiven mag
aan de tafel van de ochtend.…
De vergeten rat
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
229 werd
de dame die trots bleef staan
ongeacht de werkelijkheid van
de optelsommen van
chronologie en causaliteit
feiten die nooit een rol speelden
nooit zwaarder wegen konden dan
dat pantser van lichtzinnigheid
verpakt als de vergeten rat
uit Semonides’ vrouwenspiegeltirade
de zon kon zelfs schijnen
terwijl het gedonder raasde
ramen…
Mijn Tante
hartenkreet
4.2 met 34 stemmen
3.153 Hij had haar jaren geen aandacht gegeven
Kwam nooit eens thuis om samen te eten
Maakte al het geld op aan vrouwen en drank
En was zijn driftaanvallen snel weer vergeten
Op een avond toen mijn tante naar bed toe ging
Deed ze stiekem alle haken en grendels op de deur
Ze heeft gewacht tot haar vent die nacht thuiskwam
En gluurde uit het raam…
VELDBLOEM EN KASBLOEM
poëzie
3.2 met 20 stemmen
4.709 De bloemen achter de ramen,
Omdat ik haar namen niet weet,
Die schijnen zich mijner te schamen.
En momplen: 'Die domme Poëet.'
Uw dienaar, preutse prinsessen!
Gij zijt schoon, zijt bevallig, vol vuur;
Maar gij eist nog al vijven en zessen.
En verkoopt uwe gunsten wat duur.…
'n Thuis ...
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.524 Starend zit ik voor 't raam
wachtend op wat komen gaat
het is vandaag zondag
maar wat zijn ze laat
Koffiepot staat al klaar
op het aanrecht neergezet
wanneer ze straks komen
is het zo vers gezet
De wijzers van de klok
tikken rustig door
voetstappen en een lach
is dat m'n kind wat ik nu hoor ?…
Herfstromantiek
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.574 Grijze wolken zweven traag voorbij
het raam waar ik door kijk
een grijze afzichtloze brei
zuigt het leven uit ons lijk
Een man loopt op het dak
op 't gebouw aan de overkant
Hij schreeuwt even heel hard
hij loochent zijn verstand
Hij waagt zich dichter bij de rand
en denkt nog even na
zou hij hier blijven kunnen
of liever snel het einde…
Licht in 't donker...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.007 's Morgens kijk ik uit het raam
En zie alweer een grauwe lucht
Weer geen helder blauw met zon
Ongemerkt slaak ik een zucht
Heel de dag zit ik te sippen
Zelfs in huis toont het niet fijn
Tergend langzaam gaat de klok
Tot 't donker genoeg zal zijn
Dan ontwaak ik uit mn dufheid
Doe overal de lampjes aan,
Ontsteek her en der kaarsjes
die…
Kennismaking
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
5.131 zo glanzend geboend
leek het huis mij
te willen bevallen
In de keuken
prikkelende geuren
van köttelpearkes
in de pruttelpan
van houtvuur
en een volle koffiekan
jouw moeder
bij het brandend fornuis
Even was ik in een andere tijd
toen ik water pompte
met de koperen pomp
die glanzend gepoetst
haar plaats had
in de hoek bij het raam…
Dag uit een buurschap
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.209 Sterven ook, ik zal je maten nemen
gromde ik, en sluit je raam als je het doet.
Ze vraagt: kan ik meerijden naar de stad?
Ze is niet van haar stuk te brengen. Ik
rij liever alleen, zeg ik. Komt mooi uit,
ik ook en stapt in. Ze is slimmer dan ik!…
Kabouteralarm
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
2.154 duizenden
voetafdrukjes op zijn schone lakens
vindt mag hij toch minstens
een duidelijk geschreven brief vinden
waarin welgemeende verontschuldigingen
of iets in dien aard
maar nee, niets van dat al
zelfs niet een leuke verrassing
achtergelaten of de afwas gedaan ofzo
concluderend eindig ik dit relaas
met een waarschuwende vinger:
houd ramen…
Nacht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.238 En zij, een meisje zonder naam,
Zit af te wachten achter ’t raam.
Zij wenkt mannen en ze lacht,
Ze is de koningin van de nacht.
Hij kijkt met ogen zonder gevoel,
En denkt terug aan de oude tijd.
Hij slentert verder, zonder doel,
Zonder doel dat ergens heen leidt.
Haar ogen volgen hem, treurig,
Maar ooit, ooit was ze fleurig.…
Amstelveense weg
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.490 Op de Amstelveense weg,
daar kijk ik altijd naar jouw raam
waarachter wij toen samen woonden,
daar fluister ik nog steeds jouw naam.
Toen was ik jong en ijzersterk,
toen was de liefde heel gewoon.
Maar nu weet ik hoe bijzonder het toen was,
omdat ik nog altijd van jou droom.…
Verbonden in de lucht
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
1.399 Ze stak haar tenen in het zand
En streelde zacht over de foto in haar hand
Ze keek naar de zee en de helderblauwe lucht
Ze zag de vrije vogels, en slaakte een zucht
'Kon men maar vliegen', dacht zij
'Dan was je nu heel dicht bij mij'
Hij staarde uit zijn raam, en dacht aan haar
Zijn hart fluisterde: 'wij horen bij elkaar'
Een traan gleed…
AFSCHEID VAN HET DORP
poëzie
2.9 met 20 stemmen
4.372 dit was haar raam, dit is de stille brink
waarlangs zij schreed in 't vroege schemeruur.
alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur,
zij heeft het meegenomen in haar graf.
wat doe ik hier? wat kan ik hier nog doen?…
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.461 De zon schijnt blij door het raam
En haar straal streelt heel zachtjes de bank
Verwarmen, verlichten van binnen
Gevoel van berusting en dank
Gevoel van intens dat beleven
Waarvan ik ontzettend veel hou:
Eén zonnestraal, toch zo gewoon, maar
Heel eventjes denk ik aan jou
Een vogel vliegt hoog in de lucht
En draait boven het bos even rond…
Nieuwe Buren
hartenkreet
4.9 met 23 stemmen
2.601 stel met een bijzondere hobby
‘s Nachts staan ze stiekem te gluren
Samen sluipen ze door de huiskamer
Lijken geheimzinnig intiem te praten
Zoenen elkaar…kijken opgewonden
En ik hou ze nauwlettend in de gaten
De luxaflex gaat nu verder omhoog
En ik zie twee grote statieven staan
Met daarop twee mega verrekijkers
Ga even snel bij mijn raam…
Spookschip de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 in de boeien
Geesteszwepen maken striemen
Bang geslagen aan de riemen
Spookschip de wereld
Komt eraan
Vaar je mee
Of blijf je staan
Monster aan
In havens waar de angst regeert
Ligt spookschip de wereld afgemeerd
God is je leidraad, Allah de ware
Maak je klaar om mee te varen
Spookschip de wereld
Komt eraan
Onder je bed
Achter het raam…
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 word overvallen door een stilte
zo intens
dat ik me bijna
terug tussen de mensen wens
doch, net op tijd versta
ik 't geruis van het blad
dat ritselend neervalt op mijn pad
ik hoor, in deze Hof van Eden
stemmen uit een lang verleden
mijn raadselachtige geest,
gedrenkt in "toen",
laat mij vreemde dingen doen
achter die oude deuren en ramen…
Dichterlijke ordening in verwarring
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.168 Kun je pas als echte dichter boeien
Als gevoelens uit heideknoppen bloeien
Als emoties pas oplaaien bij paarse kleur
Wat moet je als je doof bent voor geur
Behoren gevoelens tot gebrandschilderde ramen
Of aan klokken van een zonnige witte kerktoren
Ontstaan gevoelens en emoties slechts in relaties
Of kunnen ze ook alleen in mij zich laten horen…
Geheel alleen voor eens
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
731 eeuwig tot aan zijn oevers
vaalwit, harder dan waspoeder
vergrijsde aderen die ooit zwart kleurden
op één perfect spoor na
waren ze allen gebroken
als klonters bloed
die eruit gesprongen waren
of was het breken
onder het kussen
van lippen van tegels
het licht
raakte amper de vloer
slechts een paar tenen
omfloersten de fletse ramen…
Sterven. II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 Iets sloop naar binnen door deur en raam,
Buigt ongezien over mij.
Iets vat mijn handen in loden vuist.
Mijn adem stokt… Genâ!
‘t Is of de zee door het duister bruist,
Een zee, waarin ik verga.
In brede baren van duisternis
Sluit over mij de zee,
In een afgrond van geheimenis
Slip ik geluidloos mee.…
Manhattan
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.384 Van kastelen keek ik uit
over haar stenen lange leegte
42nd Street - de ijsbaan
lieve zusters van de nacht
Fifth Avenue in neonlicht
een jongensboek nooit uitgelezen
schoof gordijnen van het raam
hoorde het schreeuwen van sirenes
zou de A-Train nu nog gaan - dacht ik
verdwaalden van de nacht
las er een bladzijde vooruit
tot waar de wind mij…
Een goede morgen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
569 In gedachten neem ik me zoveel voor
zo gaat dat iedere nieuwe morgen
maar bij het openen van het raam
stroomt frisse lentelucht binnen
en dan zijn er dromen
die worden aangedragen
dan is het of het fluisteren van de wind
me zoveel beloftes doet
ik zie de bomen bloesemen
de vogels vliegen met twijgjes
in hun bekjes, anderen zingen lokkend…
Veergeld 1
gedicht
2.1 met 237 stemmen
28.196 waar is je kussen, hoe laten ze anders los -
De ochtend wekt ons met geluid van vracht
wagens door de straat, de muren trillen
en we kijken naar buiten, het raam hangt scheef, in de verte
zien we de bergen, maar op de manier van de vlieg.
-----------------------------------------------------------
uit: onderdeel van een reeks die te lezen…
Poor Virginia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 (voor Virginia Woolf)
Hoe moest zij het zeggen, hoe kwam er
verlossing van de vele beelden, stemmen
in haar depressieve hoofd, die zwart als
teer waren, als de levensbedreigende
schaduwen in de vernietigende ramen om
haar heen.…
Februari
gedicht
2.5 met 38 stemmen
18.791 Achter het raam zit het huiselijk leven
onder de lamp bij de hagelslag
luistert slordig naar elkaar en de muziek;
vier jaargetijden, eerste deel. Hoor de lente.
Wat al ruikbaar is moet nog te voorschijn komen
het kan eenvoudig toegevroren, februari,
verijsde rietpluimen aan metalen water.…
MATROZEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 matrozen
die hun zeelied zingen
halen de trossen aan
stoere matrozen
aan boord
niemand die ze hoort
Als de schepen aan de kade
zijn aangemeerd
zij hun arken aan de trossen
hebben gekeerd
zoeken ze hun vertier
in het dronken havenkwartier
van de kleine stad
waar de nacht giert
golven van muziek gaan
op de deining van de wind
door de ramen…
Op weg naar eindeloos
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
736 ik verpoos nimmer meer
in een diepe gedachte
dat gaat allengs aan mij voorbij
een vierend touw slingert thans
met eeuwige bewegende beelden
of draagt een haast uitgerekte veer
mij nu doorheen het verleden,
de mij toegevallen wonden en weelde,
doorzakkend naar een verlengde diepte
en traag terug langs gestapelde ramen
van verlangens en tranen…