Alle inzendingen over staakt-het-vuren

15017 resultaten.

Sorteren op:

redder van de nacht

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 909
liefde te omzomen zodat engelen de tederen maken tot helden zuig mij in je armen redder van de nacht vertraag het doodse malen over het vermaledijde aardse dwalen ik zweef met open ogen en vragende handen op het immer lengende lover van lichte luchten luisterend naar de slepende zoete stille zuchten die eenmaal in mijn hart een vlammend vuur…

Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.759
Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd, Vermogen ogen schoon, in hemels vuur ontsteken, Als gij uw vensters luikt, zo ziet men mij ontbreken Mijns levens onderhoud, een teder-zoete vreugd. Want gij besluit daarin een zaligende deugd, Vriend’lijke vrolijkheid.…

Sporen van morgen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 612
Ontstegen aan de middelmaat de dingen waarin altijd een opwaart verlangen huist zich te plooien in de tonen van hun natuur de aard getooid in eigenwaarde, gaan ze voor elkaar door het vuur in tollenrantie en in vrije vlucht daardoor kennen werelds grenzen niet voor natuurlijke barriëres niet beducht.…
pama29 juni 2008Lees meer >

Levenslijn

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 930
zachtjes omsluit je mijn hand fluistert me terug in dat wat ooit gebeurde de wereld verstilt, de tijd laat los de gevleugelde zingt een tinteling in mijn hoofd hij leidt de tocht naar teloorgang zwarte kraaien dragen mijn schouders, hun schaduw wijst het brandpunt waaruit de sluier het vuur spuwt waar ik verdronken water draag…

Veertig dagen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 915
Veertig dagen vol van zoeken, stilte, vroomheid, delen ook; veertig dagen, zeggen boeken, waar er vuur is komt er rook, maar ook licht van nieuwe dagen, kracht van Geest en sterk verhaal, doen ze ons naar zin weer vragen, spreken in hun eigen taal.…
Adeleyd26 februari 2007Lees meer >

Een bloeiend 2008!

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 995
bloemen om het jaar tot een boeket te schikken de witte sneeuwklokjes passen nog net tussen de veelbelovend groene klimop een kleur van ongerepte schoonheid die zich laat aanvullen door de toekomst seringen vertalen mooie herinneringen als de kamperfoelie zonnige dagen omhelst waarin ze zich slingerde om de gouden regen terwijl ze vol vuur…
Nina Laverona31 december 2007Lees meer >

Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.409
klankbonken naar 't dal; En gouden-regens klommen naar 't heelal, Naar de aarde wierp clematis paarse klokken; 'T leek of apotheozen samentrokken Om ons, brandpunt van dubbel hol kristal: Want weer droeg ons het luchtschip; en we speelden, Twee zaligen, vangbal met sterrebeelden, Dat Cassiopeia op je scheiding viel; En toen ekstatisch vuur…

De zee is mijn aarde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
De zee is heilig vuur. Zij woedt, verteert, zegent. Golven wiegen en stillen nood. Dwaze wensen verwaait de wind. Zand en zout verstuiven. Niets strooit zij blind. De zee is mijn horizon Zij kust, raakt, bereikt. In haar sferen veer ik op. In haar schoot word ik man. Ontembaar bruist de branding.…

Enschedees cardiogram

gedicht
3.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 20.301
Schoot je vol vuur gedichten af, zij was niet licht ontvlambaar, vloog alles in de lucht - zelfs hoogte kreeg je meestal niet van haar. Het dichtstbij kwam nog de fietsstang - die blonde haren aan je lippen, die blozend nodigende wang - maar nooit, nee nooit heb je het hart gehad.…

Maanruiters

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 687
Geharnaste ruiters vuren paarden aan om hun vurige sprong te wagen, stranden op harde kolders,maliën gesmeed door een blinde maan. Het duister sluipt met trage vleugels door tij en zinken goot, aangespoord door strakke teugels, onthult het schuim op paardenkaken, aangelijnd door mensenhanden, wacht hen een zekere dood.…
pama21 oktober 2008Lees meer >

Op slag

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 634
krast ons kansloze bestaan groeven diep en laat ons beven is harmonie en rust beleven langdurig en slepend vergaan wordt op het pallet van bestaan berustende grauwheid verdreven door dodend vuur in gruwende kleuren is de geest angstig sluipend heengegaan dan veranderd weer onverwacht snel dit neerslachtig angstig beeld als een penseelstreek…

poëte voor feesten en partijen

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.642
een veel gevraagd echt erkend poëte deed in dichten zonder kop of staart kudel stond bij haar voor kudelstaart haar kip werd zonder kop toch gegeten zij droeg op feesten voor in lederdracht meestal ingepland zo rond het bittergarnituur tegelijk met de ballen heet vers van het vuur kwam er gedicht luisterrijk in volle pracht één klant wilde…

de weg naar Ome Leen

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.178
uiteraard de haakweg ga rechtsaf sla de eerste afslag links - het bonnenpad - over neem wel de tweede de bonnenweg loop naar de hoeve met de bomen er wacht u een zesjarige dame die door twee glaasjes kijkt zij vraagt komt u voor leen zegt u ja dan zegt zij neem niet het eerste paadje van het zand naar de banden ook niet de tweede van het vuur…

Nacht in de tropen

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.493
In hun hutten staren de dorpelingen in het vuur, hun handen angstig versmolten. Krekels beginnen hun meditatie, kikkers zingen een fuga van hypnotiserende monotonie. Een fluisterende stem waarschuwt voor dreigend gevaar maar zwijgt opeens als de koude van schaduwen op de flinterdunne wanden valt.…

Verknipt

netgedicht
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Een gedicht hoeft niet verknipt te zijn Laat dat maar over aan de dichter Hoe mooier het zielsgedicht Des te zieliger soms de dichter Waar in het elektrisch hersenveld Kortsluitingen met vuur ontstaan Daar groeien mooie combinaties Van lava en gas in dichtvorm aan En elke schoonheid heeft zijn bron Al is het hersenwerk toch wel bar krom…

Met as vervuld ( haiku’s)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Door de zon verdroogt, fluistert vuur de dagen uit, wensen met as vervuld.…
pama26 mei 2009Lees meer >

14. Bewustzijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Er is een lopend vuur dat in mij schuil gaat zonder angst het vervolgt de gang van mijn leven die ik ooit verkoos de woorden die nodig lijken berusten op een spel zoekend naar ritme en cadans wat mijn hart niet bezit.…

Weerzien

gedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 14.858
Vuur ----------------------------------------- uit: 'Een nieuw afscheid' (1994)…

Wanneer wij kerstfeest vieren

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.252
En straks wanneer wij kerstfeest vieren vliegen elders weer kogels in het rond zitten wij ons als beesten vol te vreten en maken alles weer veel te bont Wanneer wij ons warmen aan het vuur sterven er ergens mensen van de kou lopen er kinderen als wezen over straat geen mens die ze zegt ; ik hou van jou Wanneer bij ons het eten op tafel dampt…
Moeke14 december 2009Lees meer >

De schemering dempt

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 549
(jij om mij, ik om jou, vergeet me niet waar ik overnacht) ‘k weet wat ik doe met vrouwenogen en oren dichtbij het dichterlijk dicht laat ik je gegrift als vloed mijn leegte binnen op de zilte golfzee van taal die te strelen is op het schip dat ik vind met wat gevoel herboren ‘k weet wat ik voel met de zon door het raam door het vuur…

Dageraad / Eos

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 849
Een nieuwe dag is geboren vogels net uit het ei, sjilpen zacht een mussenkoor, met daar tussen door de vink,die zich ook laat horen, merels zingen hun aria met vuur het is èèn twinkelende partituur. naar aanleiding van: Morgenstimmung, componist; Edvard Grieg…
lijda11 juni 2010Lees meer >

Hitte

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.988
Elk buigt zijn rug onder het zware kruis Van vlammen, een last van vuur, - het lijkt of heel De wereld brandend draait, - de zon ziet scheel En kookt het gulzig zweet op 't heet fornuis. Kon ik die zon aan bei mijn borsten drukken En drinken van haar licht, dat ik in dagen Van duisternis de mensen zou verrukken!…

L'amour

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Ongenaakbare ziel, waarom is het water zo bang voor het vuur? Er is een park en vol met gekwetste bloemen waar echt niemand wandelt. Vreemde maanwagen rijdt zijn rondjes op aarde, rijdt op liefdesvuur. Het schichtige hert dwaalt over bloembladen, mantel van Jahweh. De incarnatie van Steiner bevindt zich in hartje Tokio.…
Joanan Rutgers11 september 2010Lees meer >

Anne-Rose

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 862
Ze hangen aan haar lippen, komen regelmatig over de vloer en gaan voor haar door het vuur. De één zet een schutting, de ander geeft haar auto een beurt en jawel die van mij slikt ook vanalles, mee wandelen, naar een museum, gewoon een bakkie soep of koffie, gewillig als een lam naar de slachtbank. Of ik me zorgen maak?…
Julie1 december 2010Lees meer >

Als water ben ik uitgestort

gedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 10.049
Steen, wordt weer vuur. Lucht om mij heen, wordt lichaam dat mij draagt en troost. Geheugen, val uiteen. --------------------------------- uit: 'Soldatenliederen', 1991.…

Tijd

gedicht
3.5 met 60 stemmen aantal keer bekeken 42.829
En dag en nacht van korte duur vlammen en doven: flakkrend vuur. - De wanhoop en welsprekendheid in de gebaren van de dingen, die anders star zijn, en hun dringen, hun ademloze, wrede strijd .... Hoe kón ik dat niet eerder weten, niet beter zien in vroeger tijd? Hoe moet ik het weer ooit vergeten?…
M. Vasalis7 februari 2011Lees meer >

Christusicoon

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Ik mag als dichter aan de weg timmeren, heb mijn sporen verdiend, sla nog met arabisch vuur om mij heen, hol stil bij een obelisk in mijn bedroefde ziel. Sla de bladzijden van mijn toekomst erg woedend om, maak nadrukkelijk ezelsoren om de betweters te sarren, de hofnarren zonder daadwerkelijke humor.…

Bloemend hart,

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 536
Ik berijd hun vuur als bagage, ongezadeld op hun ruggen over de onbeperkte weiden van een ongebreideldheid, in een laatste sprong over hindernissen van het leven, de ruimte die ik hen gaf, een vrijheid zonder barrage met bloemend hart en nieren, in dartel bloed vervult het avonduur de gloed van mijn slaafse erfgenamen, misschien wel…
pama5 maart 2011Lees meer >

VERLANGEN

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Verlangen is een vuur dat niet en dooft, 't is als 'n zwaan klapwiekend, kan niet sterven: de Dood komt om het hart, in 't jonge hoofd droomt nog 't verlangen in parelmoeren verven.…

Alles is nieuw

gedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 10.927
Iemand moest ernaar kijken en zeggen: wat is het dit is het, en daar was het, een huis met een haard- plaats, mensen die daar zoals altijd en altijd voor het eerst in het nu zichzelf zijn en zitten met warme handen die een beker vasthouden bij het vuur en ze praten en de tiktak van regen is een cirkel geluid en het deert niet, de nacht…