15017 resultaten.
redder van de nacht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
909 liefde te omzomen
zodat engelen de tederen maken tot helden
zuig mij in je armen
redder van de nacht
vertraag het doodse malen
over het vermaledijde aardse dwalen
ik zweef met open ogen en vragende handen
op het immer lengende lover van lichte luchten
luisterend naar de slepende zoete stille zuchten
die eenmaal in mijn hart een
vlammend vuur…
Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.759 Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd,
Vermogen ogen schoon, in hemels vuur ontsteken,
Als gij uw vensters luikt, zo ziet men mij ontbreken
Mijns levens onderhoud, een teder-zoete vreugd.
Want gij besluit daarin een zaligende deugd,
Vriend’lijke vrolijkheid.…
Sporen van morgen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
612 Ontstegen aan de middelmaat de dingen
waarin altijd een opwaart verlangen huist
zich te plooien in de tonen van hun natuur
de aard getooid in eigenwaarde,
gaan ze voor elkaar door het vuur
in tollenrantie en in vrije vlucht
daardoor kennen werelds grenzen niet
voor natuurlijke barriëres niet beducht.…
Levenslijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
930 zachtjes omsluit je mijn hand
fluistert me terug in dat
wat ooit gebeurde
de wereld verstilt, de tijd laat los
de gevleugelde zingt
een tinteling in mijn hoofd
hij leidt de tocht naar teloorgang
zwarte kraaien
dragen mijn schouders, hun schaduw
wijst het brandpunt
waaruit de sluier het vuur spuwt
waar ik verdronken water draag…
Veertig dagen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
915 Veertig dagen vol van zoeken,
stilte, vroomheid, delen ook;
veertig dagen, zeggen boeken,
waar er vuur is komt er rook,
maar ook licht van nieuwe dagen,
kracht van Geest en sterk verhaal,
doen ze ons naar zin weer vragen,
spreken in hun eigen taal.…
Een bloeiend 2008!
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
995 bloemen
om het jaar tot een boeket te schikken
de witte sneeuwklokjes passen nog net
tussen de veelbelovend groene klimop
een kleur van ongerepte schoonheid
die zich laat aanvullen door de toekomst
seringen vertalen mooie herinneringen
als de kamperfoelie zonnige dagen omhelst
waarin ze zich slingerde om de gouden regen
terwijl ze vol vuur…
Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.409 klankbonken naar 't dal;
En gouden-regens klommen naar 't heelal,
Naar de aarde wierp clematis paarse klokken;
'T leek of apotheozen samentrokken
Om ons, brandpunt van dubbel hol kristal:
Want weer droeg ons het luchtschip; en we speelden,
Twee zaligen, vangbal met sterrebeelden,
Dat Cassiopeia op je scheiding viel;
En toen ekstatisch vuur…
De zee is mijn aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 De zee is heilig vuur.
Zij woedt,
verteert,
zegent.
Golven wiegen en stillen nood.
Dwaze wensen verwaait de wind.
Zand en zout verstuiven.
Niets strooit zij blind.
De zee is mijn horizon
Zij kust,
raakt,
bereikt.
In haar sferen veer ik op.
In haar schoot word ik man.
Ontembaar bruist de branding.…
Enschedees cardiogram
gedicht
3.2 met 52 stemmen
20.301 Schoot je vol vuur gedichten af, zij was niet
licht ontvlambaar, vloog alles in de lucht -
zelfs hoogte kreeg je meestal niet van haar.
Het dichtstbij kwam nog de fietsstang - die blonde
haren aan je lippen, die blozend nodigende wang -
maar nooit, nee nooit heb je het hart gehad.…
Maanruiters
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
687 Geharnaste ruiters vuren
paarden aan om hun vurige
sprong te wagen, stranden
op harde kolders,maliën
gesmeed door een blinde maan.
Het duister sluipt met trage
vleugels door tij en zinken goot,
aangespoord door strakke
teugels, onthult het schuim op
paardenkaken, aangelijnd
door mensenhanden, wacht
hen een zekere dood.…
Op slag
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
634 krast ons kansloze bestaan
groeven diep en laat ons beven
is harmonie en rust beleven
langdurig en slepend vergaan
wordt op het pallet van bestaan
berustende grauwheid verdreven
door dodend vuur in gruwende kleuren
is de geest angstig sluipend heengegaan
dan veranderd weer onverwacht snel
dit neerslachtig angstig beeld
als een penseelstreek…
poëte voor feesten en partijen
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
5.642 een veel gevraagd echt erkend poëte
deed in dichten zonder kop of staart
kudel stond bij haar voor kudelstaart
haar kip werd zonder kop toch gegeten
zij droeg op feesten voor in lederdracht
meestal ingepland zo rond het bittergarnituur
tegelijk met de ballen heet vers van het vuur
kwam er gedicht luisterrijk in volle pracht
één klant wilde…
de weg naar Ome Leen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.178 uiteraard de haakweg
ga rechtsaf
sla de eerste afslag links
- het bonnenpad - over
neem wel de tweede de bonnenweg
loop naar de hoeve met de bomen
er wacht u een zesjarige dame
die door twee glaasjes kijkt
zij vraagt komt u voor leen
zegt u ja dan zegt zij
neem niet het eerste paadje
van het zand naar de banden
ook niet de tweede van het vuur…
Nacht in de tropen
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.493 In hun hutten
staren de dorpelingen
in het vuur,
hun handen angstig versmolten.
Krekels beginnen hun meditatie,
kikkers zingen
een fuga van
hypnotiserende monotonie.
Een fluisterende stem waarschuwt voor
dreigend gevaar maar zwijgt opeens
als de koude van schaduwen
op de flinterdunne wanden valt.…
Verknipt
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
1.496 Een gedicht hoeft niet verknipt te zijn
Laat dat maar over aan de dichter
Hoe mooier het zielsgedicht
Des te zieliger soms de dichter
Waar in het elektrisch hersenveld
Kortsluitingen met vuur ontstaan
Daar groeien mooie combinaties
Van lava en gas in dichtvorm aan
En elke schoonheid heeft zijn bron
Al is het hersenwerk toch wel bar krom…
Met as vervuld ( haiku’s)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Door de zon verdroogt,
fluistert vuur de dagen uit,
wensen met as vervuld.…
14. Bewustzijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Er is een lopend vuur dat in mij schuil gaat zonder angst
het vervolgt de gang van mijn leven die ik ooit verkoos
de woorden die nodig lijken berusten op een spel
zoekend naar ritme en cadans wat mijn hart niet bezit.…
Weerzien
gedicht
2.7 met 26 stemmen
14.858 Vuur
-----------------------------------------
uit: 'Een nieuw afscheid' (1994)…
Wanneer wij kerstfeest vieren
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.252 En straks wanneer wij kerstfeest vieren
vliegen elders weer kogels in het rond
zitten wij ons als beesten vol te vreten
en maken alles weer veel te bont
Wanneer wij ons warmen aan het vuur
sterven er ergens mensen van de kou
lopen er kinderen als wezen over straat
geen mens die ze zegt ; ik hou van jou
Wanneer bij ons het eten op tafel dampt…
De schemering dempt
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 (jij om mij, ik om jou,
vergeet me niet waar ik overnacht)
‘k weet wat ik doe met vrouwenogen en oren
dichtbij het dichterlijk dicht
laat ik je gegrift als vloed mijn leegte binnen
op de zilte golfzee van taal
die te strelen is op het schip dat ik vind
met wat gevoel herboren
‘k weet wat ik voel met de zon door het raam
door het vuur…
Dageraad / Eos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
849 Een nieuwe dag is geboren
vogels net uit het ei, sjilpen zacht
een mussenkoor, met daar tussen door
de vink,die zich ook laat horen,
merels zingen hun aria met vuur
het is èèn twinkelende partituur.
naar aanleiding van: Morgenstimmung, componist; Edvard Grieg…
Hitte
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.988 Elk buigt zijn rug onder het zware kruis
Van vlammen, een last van vuur, - het lijkt of heel
De wereld brandend draait, - de zon ziet scheel
En kookt het gulzig zweet op 't heet fornuis.
Kon ik die zon aan bei mijn borsten drukken
En drinken van haar licht, dat ik in dagen
Van duisternis de mensen zou verrukken!…
L'amour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 Ongenaakbare
ziel, waarom is het water
zo bang voor het vuur?
Er is een park en vol
met gekwetste bloemen waar
echt niemand wandelt.
Vreemde maanwagen
rijdt zijn rondjes op aarde,
rijdt op liefdesvuur.
Het schichtige hert
dwaalt over bloembladen,
mantel van Jahweh.
De incarnatie
van Steiner bevindt zich in
hartje Tokio.…
Anne-Rose
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
862 Ze hangen aan haar lippen, komen regelmatig over de vloer en gaan voor haar door het vuur.
De één zet een schutting, de ander geeft haar auto een beurt en jawel die van mij slikt ook vanalles, mee wandelen, naar een museum, gewoon een bakkie soep of koffie, gewillig als een lam naar de slachtbank.
Of ik me zorgen maak?…
Als water ben ik uitgestort
gedicht
3.9 met 19 stemmen
10.049 Steen,
wordt weer vuur. Lucht om mij heen,
wordt lichaam dat mij draagt en
troost. Geheugen, val uiteen.
---------------------------------
uit: 'Soldatenliederen', 1991.…
Tijd
gedicht
3.5 met 60 stemmen
42.829 En dag en nacht van korte duur
vlammen en doven: flakkrend vuur.
- De wanhoop en welsprekendheid
in de gebaren van de dingen,
die anders star zijn, en hun dringen,
hun ademloze, wrede strijd ....
Hoe kón ik dat niet eerder weten,
niet beter zien in vroeger tijd?
Hoe moet ik het weer ooit vergeten?…
Christusicoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Ik mag als dichter aan de weg timmeren,
heb mijn sporen verdiend, sla nog met
arabisch vuur om mij heen, hol stil bij
een obelisk in mijn bedroefde ziel.
Sla de bladzijden van mijn toekomst erg
woedend om, maak nadrukkelijk ezelsoren
om de betweters te sarren, de hofnarren
zonder daadwerkelijke humor.…
Bloemend hart,
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
536 Ik berijd hun vuur als bagage,
ongezadeld op hun ruggen over
de onbeperkte weiden van een
ongebreideldheid, in een laatste
sprong over hindernissen van het
leven, de ruimte die ik hen gaf,
een vrijheid zonder barrage met
bloemend hart en nieren, in dartel
bloed vervult het avonduur de gloed
van mijn slaafse erfgenamen, misschien
wel…
VERLANGEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.589 Verlangen is een vuur dat niet en dooft,
't is als 'n zwaan klapwiekend, kan niet sterven:
de Dood komt om het hart, in 't jonge hoofd
droomt nog 't verlangen in parelmoeren verven.…
Alles is nieuw
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.927 Iemand moest ernaar kijken en zeggen: wat is het
dit is het, en daar was het, een huis met een haard-
plaats, mensen die daar zoals altijd en altijd
voor het eerst in het nu zichzelf zijn en zitten
met warme handen die een beker vasthouden
bij het vuur en ze praten en de tiktak van regen
is een cirkel geluid en het deert niet, de nacht…