3973 resultaten.
WEGEBBENDE KRACHT VOL PASSIE
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
631 geuren
je lichaam voelde aan als zijde
mijn handen lazen de boekdelen van je hartstocht
opgewonden gaf ik toe
de extase,die we beleefden was
bliksem en verschietende sterren
eindigend in een apotheose van wegebbende kracht
elkaar strelend, de laatste tedere aanraking
ineens wist ik waarom jij erin paste
je bent zo lief, zo teder, zo teer…
Ontsnapping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 We nemen de tijd voor onszelf en laten de pijn
aan een ballon opstijgen richting de zon, als de
vogel die te hoog vloog, z'n vleugels verbrand-
de en ter aarde stortte. En wij zullen toekijken
zo zal het zijn, en wij gelukkig zijn, mijn lief-…
Wat ik wel weet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
841 Het liedje is geschreven ter nagedachtenis aan de vroeggestorven Janis Joplin. Origineel: http://www.youtube.com/watch?v=OYA16z2-xFg…
NOODLOT
poëzie
3.1 met 10 stemmen
6.328 Wat gewracht
Ter wereld wordt, is dan te weeg gebracht
Door kracht zo groot dat het niet na kan blijven.
Elke oorzaak heeft haar moederoorzaak weder.
't Gaat al zo 't moet: en daalt van Gode neder.
Zijn goedheid wijs vermogen is de bron
Waar 't al uit vliet als stralen uit de Zon.…
De dood rijdt mee
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.016 Nachten vallen over ogen heen
en rijt het tere leven uiteen.
Boten varen met ijle kracht
de dag wordt een donkere nacht.
Schreeuw van pijn en intens lijden
ambulance´s blijven maar aanrijden.
De dood rijdt mee in deze waanzin
rijt mijn hart open in weerzin.…
In de zwaarte van de schemering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.063 Voor O. ter nagedachtenis aan M.…
VERMAAK OP ZEE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.006 In de nacht van 14 op 15 april 1912 was er volop vertier aan boord, ter ere van de eerste reis van dit legendarische schip. Oorspronkelijk werd de botsing met de ijsberg beschouwd als een onderbreking van het feest. Passagiers bekogelden elkaar met kleine stukjes ijs en dachten niet aan de ramp, die zeer spoedig zou komen.…
GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Vaak is een Meidag koud en grijs:
Zoo dikwerf schuilt de zon,
En geeft de tere bloempjes prijs,
Die ze in de morgen won;
Bij u haalt meenge lentedag
In trouwe liefde niet,
Mijn engel met uw zoeten lach,
Mijn leven en mijn lied!…
MIDDEL-EEUW
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.166 Op Mijner Wereld regel-rechte banen
Pronk-volkren trekken op ter Kathedrale
Kaproen, pij, toog; kazuifel, filigrane
Mijter; dorpers-rood, rood van kardinalen.…
Tonen zetten op je ranke lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 En ik zet de tonen op je lijf met flinke halen, zwieren, sla ik mijn kwast tegen het tere doek.
En jij wacht af als een halm een aar als staand riet sta je daar.
Mijn klodders raken je zachte huid je rilt en wuift, een decor van gebroken wit lijnt je lijf nog beter uit.
Strepen raken borsten, vlekken spatten op een warme dij.…
DE KRUISIGING
poëzie
4.6 met 9 stemmen
1.128 Multatuli
===========================================
Een bende rukt ter bergkruin, de adelaren
van Rome aan de spits; - daar rond en achter
een wild getier, gejoel, gejuich: want boven wacht er
zo'n heerlijk schouwspel! Voort! Als woeste baren
golft alles opwaarts.…
Nieuwe warme armen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
792 Nee, laat me vallen om me heen: jouw armen,
ter bescherming tegen kou en wind... waarin
het kind eindelijk thuiskomen mag.
Ach, éénmaal dansen met jou,
wild vrijen in de nacht...
onbedacht en teder moment
alsof ik ook jou nooit heb gekend.
Ik weet, dat ik aan geen enkele vraag,
van jou zal beantwoorden...…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 het afgelopen jaar
geen tak gebroken
en geen blad gevallen is
ik herinner mij hoe ieder oud en nieuw
de uren kruipen zonder nog door vuurwerk
ooit verschrikt te raken
maar de geest die onrustig telt en waakt
haakt alles vast aan zekerheden die het ritme
van het hart bevestigen
als bij een kind dat wordt gewiegd
we gaan even nog ter…
25 januari 2014
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
452 Zo’n man die met gefronste blik jouw zenuwen belaagt
en ter verhoging van de angst je en passant nog vraagt
~Iets aan te geven?~ wat je dan nog meer de stress in jaagt,
want in je koffer zit wel iets, dat daglicht slecht verdraagt.…
Bocht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
486 De boer was me ter wille. Wel haast vrolijk, heel niet zuur
hees hij zich in zijn bonkertje, we liepen naar de schuur,
de trekker werd gestart en na verloop van nog geen uur
zat ik weer als een ~Stirling Moss~ behendig aan het stuur.…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 op je fluit, je viool,
meezinken met de zon
laat me daar dromen,
bij de onverstaanbare taal van je lied,
nooit banaal of frivool,
maar vol warmte en gloed,
achter de horizon
stort daar je mysterie uit in mijn wezen
en als je klaar bent, zal ik langzaam opkomen
terug, landen, op mijn eigen stranden,
ons zout, de zee snuiven, de teer…
Het brandende wrak
poëzie
1.3 met 3 stemmen
3.196 In de schaduw der zwellende zeilen verborgen
Voor de maan, die de mast op de wateren mat,
In de slaap van het licht, tussen avond en morgen,
Stond ik, slaaploos, ter reling van 't reilend fregat.…
ELBURG, DE KERK EN DE PATATTENT!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 zich warmend aan de avondzon,
van hun Kerkgebouw met het opschrift
"18..De Vrede door het Bloed des Kruizes..63 "
Zo sprak ik ondeugend vriendelijk:
"Hangplek voor Christenen"
De mannen antwoordden met verve:
"Ja, nog even de wereldproblemen doornemen,
dan anderhalf uur Gods af, op- en verlossingen"
Het orgel zwolg aan, ze togen ter…
Aan New-York (6)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
823 Niet dat de weegschaal in haar handen
Zou overslaan ter slinkerzij,
Dewijl ge 't volk der Zeven landen
Verguisdet door uw spotternij;
Rechtvaardig zou zij allen horen
En leende wis der bittre klacht
Des Indiaans, door u geslacht,
Ook tegen onze Vaad'ren de oren!…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 Dan zie ik dichterswoorden in 't koude
natte zand, als teer muziekakkoorden
verwarmen zij mijn hand, verwarmen zij
mijn voeten, mijn stille eenzaam hart, dat
zo naar jou verlangt nu, een bitterzoete smart.…
De laatste dag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Water hield op met stromen,
land viel ter plekke droog.
Geen vis wist te ontkomen,
de diepzee kwam omhoog.
Het woud ademde niet meer,
vuur raasde door haar longen.
As en sintels sloegen neer,
niets was de dans ontsprongen.…
Finn
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
981 en zeker niet aan het eind
(maar dit terzijde)
het meest voorkomende zou natuurlijk zijn
dat ik jou vertel dat hij de mooiste baby is die ik ooit gezien heb
(met uitzondering van mijn zoon toen die geboren was)
of dat ik zou verklaren dat ik het niet beter
kan omschrijven
natuurlijk heeft hij het meest innemende lachje
en oogjes die je ter…
Het ontgroende herfstbos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 Het ontgroende herfstbos
wil nog even met ons vieren,
dat zij haar uitbundige levenslust
onder een royale zon heeft mogen ondergaan;
om ter voorbereiding op de hardvochtige
winter eens weer terug te komen; om als kind
van de zon opnieuw te bestaan.…
Bloei
poëzie
4.0 met 2 stemmen
957 - fluks komen
De storm en de smart,
Tot redding dier bomen,
Ter lout'ring van 't hart:
Een blaad'renzee wiegelt
In spijt van de worm,
En zielsadel spiegelt
Uit straffere vorm!
Wat dunkt u verloren?
Wat acht ge verkwist?…
Was 'k nu bedroefd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.076 Krom krimpe ik van verdriet; — 'k tere uit van lijen; —
Mijn arm hoofd snapp' niet waarom zulke plagen; —
Maar wee, weé mij! als ooit mijn tong dorst vragen
Hoe 't Leven dát ten goede zou betij'en?…
De zee was die dag
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.478 Daar was als een teer-wit begeren,
Dat één ogenblik mocht keren
Kinderreinheid herboren
Uit jonge tijd verloren....
De zee zong uit blauwe monde
Heel die dag vreugdekonde:
Het was alles zo licht en blijde,
Wat de zee zeide.…
Eerbetoon
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
514 Hij had zichzelf namelijk zo ontzettend
uitgestoten gevoeld door die brave burgerlui
in die elitaire stad, dat het absoluut een
grove leugen is, dat hij juist in die stad
ter grave werd gedragen. Uiterst paradoxaal.
Ik heb dan ook zwarte, bedorven olijven op
zijn graf gestrooid.…
Vlaanderen, o welig huis
poëzie
4.5 met 2 stemmen
926 - daar nu glooiend zijn de weiên
van zomer-granen, die hunne aêmende ebbe breien
naar malvend Ooste' en statig dagerade-roden,
dewijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leië -:
wie kan u weten, en in 't harte niet verblijên;
niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden,
gelijk een beedlaar dankt om warme tarwe-broden?...…
OLV Kerk, Breda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 waren wij als holle
vaten ter ziele gegaan.
Zo groot, maar als fantoom in mijn
onderbewuste nog veel te klein om mijn
angst te verbeelden. Platgebombardeerd
door zijn opgepookte angsten groeit er
zo hier en daar wat aarzelend gras
in mijn verlaten oorlogsstad. Zelfs
nu er intense vrede kabbelt door de
straten, huizen, schuilkelders.…
Het horrorspel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het hemels horrorspel
met zijn wind als de 5de symfonie
van Van Beethoven
doet mij huiveren,
verstenen tot een monument
ter zijner ere.…