4934 resultaten.
Onzeker leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 Een uur geleden werd ik wakker,
alsof ik opnieuw geboren werd.
Nieuw is weer: Ik heb een plan.
Een plan om toeval toe te laten.
Om avonturen de kans te geven,
om opnieuw op avontuur te gaan.
Wanneer? Elke dag opnieuw!
Vanavond eindigt een oude dag.…
zie mijn hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 door de glazen van ver
voor gisteren, het klopte
op de eenvoud waarin
anderen zich gedroegen
alsof het de parels
waren die zelfs schitterden
in het vale filigrein van
tekortkoming en
ongefilterde pijn
afijn, het is gelukt, de bodem
onder mijn voeten kent
geen aarding meer, losgeslagen
als een tochtige termiet
is mijn paradigma meer dan…
Treuren
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
672 Zeker wanneer de wind een beetje waait,
het dan voelt alsof die iemand zachtjes over je rug heen aait.
Wil je het liefst de ogen even sluiten,
om de tranen te weren die dreigen te ontluiken.
Maar Als je hart er zo smachtend om vraagt,
los te laten de pijn die het in zichzelf draagt.…
Ongezien gelanceerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Aan de rand van de tafel
zit je — alsof je daar per ongeluk bent neergestreken.
Een gedachte hangt scheef in de lucht,
het eerste woord weigert te landen.
Je ogen glijden langs de voorwerpen:
een beker, een sleutel, een vlek op het hout —
ze lijken te fluisteren,
maar in een taal die je niet kent.
Je stelt vragen zonder ze te horen.…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
313 Alsof het dicht
bij het vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
alle muizenissen van de unieke ratio
zijn authenticiteit wanneer hij naakt
en verlegen door de bossen dwaalt
wanneer hij zichzelf denkt te troosten
nu keert hij de gevoelswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van gevallen engelen
eindelijk…
De stlte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
446 wanneer de wind van vroeger erlangs strijkt
Ik tel de seconden niet meer,
ik meet de afstand
in het soort adem dat terugkeert
zonder longen
Ergens achter de oogleden
staat nog steeds dat ene raam open,
niet groot, niet dramatisch,
alleen een kier
waarin de toekomst
zich een ogenblik vergist
en binnenkomt
alsof…
Hier waar ik sta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 Ik spring tussen de ernstige mensen
voor de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd
In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester
Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
Ik leg turfstekers bloot, zie de wind
in het bloeiende…
Ochtendplas
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.032 Ik kom met een plasje
half 3 p.m
het antwoord is kort,
ochtendplas zegt
een bureaucratische
stem
met moeite kwam ik aan
met een pot, welke ik vond
nog leeg
voor de hond, van de hond
voor wat zij vergaart
alsof een potje zijn
eigenaar spaart
ik zoek de rechtmatigheid
breng dit zeer toegewijd
knik normaal
en denk hoe raar,
pas…
De berggeit
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.244 de geit kijkt neer, het dal
diep en wijd
daar woont de twijfel,
daar verstrijkt de tijd
hij zoekt in rots een spiegel
voor zijn naam
alsof hij zonder echo
niet bestaan, kan gaan
de wind gaat langs,
de lucht wordt
dun en koud
de vraag wordt zwaar
het pad wordt steil en smal
gebouwd
wat blijft staan en wacht
op zeker weten
zal…
een omgekeerde werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
424 gespiegeld leven moeten
mensen lezen niet
weten niet
wat er al geschreven is
wat al zolang bestaat
want dat is niet
waar het om gaat
waar het wel om gaat
is dat zij ook gevoel hebben
zichzelf wijs maken kunnen
dat wat zij doen
onmisbaar en uniek is
en dat moeten wij hen gunnen
anders zouden wij maar
ziek in ons hoofd zijn
alsof…
stille breuken:
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
237 Het regent op de ramen, zacht,
alsof het huilt om wat wij niet zeiden.
Ik drink de koude koffie in één teug,
brand mijn tong, voel eindelijk iets.
Dat is genoeg voor vandaag.…
Toen en Heden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
215 Niks loopt weg bij haar
in dit huidige heden
van volle schijnwerpers
en letterlijke rancune
door gedachten van macht
waar voor haar dood
precies op het einde
de rivier opdoemt
alsof zij nimmer
een enkeltje krijgt
Vanuit haar toen
doorgepakt en voldaan
ligt niets ongedaan
voor eeuwig te wachten
al daalt geen besef in
met de ramen…
Valuta
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
238 Je gezicht doet iets met taal—
alsof ik iets herken.
Dat moment
waarop taal loslaat wat ze bedoelde.
Ook ik weet hoe het voelt
als een mens langzaam verandert,
wanneer iets van buiten
hem even vasthoudt in bestaan.…
Wortegem in winterglas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
198 Maar de zon heeft haar versleten, alsof zij weten kon wat diep verborgen leefde achter schaduw en achter zon.
Nu is zij nabij gekomen, zo stil, zo innig goed, als een bloem die zich ontsluit en rust vindt in mijn bloed.…
ONTMOETEN!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
237 Even geen verleden
geen toekomst
maar heden
in het nu, zijn
jij en wij
niks bellen, pellen, tellen of schillen
alleen maar chillen
in het moment zijn
MOMENTUM
wat lang kan, mag zijn
als je het maar lang laat duren
in het hier en nu
MINDFULNESS
dat is vrede
dat is welzijn
alsof er niks aan de hand is
we zijn met elkaar
onder…
De orde van het licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
101 Terwijl de merel zingt
alsof geen antwoord
ooit nodig is.
En even,
wanneer ook in mij
het vragen zwijgt,
valt de wereld
niet uiteen in dingen,
maar rust zij
onopvallend
in zichzelf.…
Geen jij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
149 Toen haar blik de mijne kruiste,
Wist ik meteen, zij is het,
'n Gevoel van top tot teen,
Alsof ze in m’n lichaam huisde.
Ze reageerde zonder woorden,
Wat ze zei, sprak uit haar blik,
We hoefden het niet te zeggen,
Onze ikken werden één.…
Vitrine
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
231 In stilstaand glas
een blik die
bleef bestaan
alsof de dood
zich had vergist
in tijd
Open ogen
zonder morgen
Een lichaam
tussen koopwaar
uitgestald
Vragen gleden
langs de ruiten
vonden nergens
vaste grond
Alleen de stilte
hard en rond
Armen vol
bleke rivieren
littekens die
zonder stem
de huid nog lazen
Achter iedere…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 Ik doe alsof.
Ik word bekoord
door het verdwijnen.
En ergens, diep in het donker,
roept een vrouw haar eerste naam—
maar niemand antwoordt.…
negen; plus één
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
278 ook ik kan naar mijn handen loeren
en de conclusies vroegtijdig trekken
maar ik laat liever woorden broeien
alsof ik zo’n weerslag laat uitlekken
de kaarsen blijven toch wel branden
terwijl de uilen hun kuikens roepen
beelden die door dit denken landen
zich overwegend waardevol voelen
ik hoef zulks niet weer uit te leggen
in die hoedanigheid…
Zo is men soms alleen in huis (1)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
948 Alsof het leven pas begint.
-------------------------------------------------------------------------
uit: 'toen ik dacht dat het al voorbij was', Pelckmans 026.…
Waar de eeuwen wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Alsof de aarde zelf je uitnodigt
om trager te stappen,
en te geloven dat het nog altijd kan:
leven in een wereld
die niet haast, maar wacht.…
Ik ben zoekende naar jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Een traan van vreugde,
je gezicht dat oplicht,
alsof iets nieuws geboren wordt.
Je armen om mij heen.
Ik blijf nog even
in die heerlijke omhelzing,
waar ik geen woorden nodig heb
om dicht bij jou te zijn.
Je familie is je huis.…
SPIJS VOOR STRIJD
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
519 Romes wachtend arena 's
hebben 's avonds
in hun stenen kelderkamers
lange rijen tafels
waarover schaduwen
uit fakkels en olielampen
wild soms traag heen en weer dansen
de zwaardvechters van morgen
eten en drinken zich propvol
genieten allemaal met smaak
kauwen en slokken gulzig
brullen grove grappen
uiten speelse dreigementen
vergeten…
zondagavondpraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 de beter wetende voetbalmannen
ze neuzelen luid over tactiek en spel
hun woorden zwalken, giftig en fel
de arbiter zat er naast, huilt de wolf
de bal was rond, de pass te laat
de beste kapiteins zitten veilig aan wal
met meningen als roestende dolken
ze walsen over fouten, wijzen en praten
vergeten dat het moeilijk is echt te raken
alsof…
[ Het ruisen van wind ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
368 Het ruisen van wind
en water troost mij, vertel --
hem van mijn liefde!…
De zon daalt over je graf...
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.426 De zon daalt over je graf
Stralen schijnen geruisloos
Ik kniel voorzichtig neer
Mijn tranen lijken eindeloos
Ik laat mij los in verdriet
Samen wilde ik met jou zijn
De dood ging tussen ons in staan
Wat overbleef was die enorme pijn
De zon schijnt over je naam
Het voelt alsof je even bij mij bent
Je handen..je lach..je stem
Lieverd jij…
Dageraad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.148 Zo voorzichtig, zo schuchter
is het nog nooit dag geworden
alsof op duizend schaakborden
een volgende zet, nuchter
en toch vol passie
gedaan moet worden
een nieuw spel
met onzichtbare horden
Aarzelend tikt de schemer op de velden
vanuit het woud dampt het eerste gekrakeel
en onder de wieken stuift het jongste meel
een vredig krieken…
Kleine spreektaal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.363 ’t Is alsof ik elke keer mezelf verdoem
Heel mijn leven heb ik krom gelegen
Goed, gezeur met drukte stond me tegen
Onder ons gesproken en gezwegen
zo gek zijn wij niet, we geven dwazen roem.…
haar vruchtvlees
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.623 te worden
liefdevol overweldigd en grof verteerd
Zo ervaar ik haar verleiding mij te veel
pluk ik haar om gulzig uiteen te rukken
verstikt zij mij adem geeft zoete mond
haar zinnelijke sappen spatten in het rond
wanneer ik mijn dorst les nat van extase
verder graaft in haar rond erotisch vlees
waan ik mij in vervlogen Romeinse tijden
alsof…