Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

De vrije vogel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Een landelijke omgeving met glooiende heuvels, slingerende weggetjes of strakke vlakte met prachtig getinte wolken reflecterend op het rustig kabbelend water komen allemaal tevoorschijn die achteraf met een horizon weer zullen verdwijnen.…
CB13 januari 2024Lees meer >

De mystiek van de mist

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 563
Wanneer sluimerende zon haar vurige handen uitstrekt, veegt ze met kalme kracht de bleke waas weg De glooiende heuvels ademen opnieuw in heldere kleuren die leven, de horizon opent zich breed; een uitnodiging tot nieuwe dromen en oneindigheid.…
CB27 december 2024Lees meer >

Mensen om me heen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 450
Mensen om me heen, hun schaduwen vallen op mijn pad, soms wandel ik mee, soms verdwijn ik stil in hun horizon. Maar wat blijft is hun aanwezigheid, diep in mijn bestaan, als sterren die glinsteren, zelfs wanneer de nacht lijkt verstom…
CB22 januari 2025Lees meer >

Eenzame tocht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Kou dringt diep in mijn ziel, raakt mijn hart, en de duisternis heeft geen einde of belofte, horizon vervaagt, reis eindeloos. Maar ergens breekt de stilte, de wereld lijkt weer te ademen, en ver, in de verte, roept de lente zacht, met de belofte van een nieuw begin.…
CB24 februari 2025Lees meer >

In hetzelfde vel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 223
Ze sluit zich als een landschap dat mijn voeten uit het hoofd kent, een horizon die altijd net buiten mijn bereik blijft, alsof de lucht zelf fluistert: hier ben jij begonnen, hier blijf jij geworteld. Maar dan in de schemering tussen waken en vallen, waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit, glipt er iets open.…

De Blinde Man en het Laatste Licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 110
En toch, als de storm zijn diepste dieptepunt bereikt, en de felle paarse gloed aan de horizon bezwijkt, fluistert een stem in de nacht: Laat het los, laat het zijn. Er is een einde aan de strijd, een grens aan alle pijn. De blinde man laat zijn wapen zakken in het zand, en de rust keert eindelijk terug in het geteisterde land.…

Jouw wereld

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 26
Als ik al die stervende schepen wegwerp mijn ongemakkelijke horizon begraven zal haar vervangen ga voor maanmuziek en diepte mijn hart in jouw richting slingeren wil zul je me dan vergeven? Als ik duizend harten veranderen wil in beloften smeed jij dan jouw verleden om tot waarheid?…

Waar het tij mij vindt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Daar ligt het pas ontblote strand al open, bodemloze ruimte van voet tot horizon. Voorzichtig betast ik de smalle, weerbarstige groeven van het natte zand, laat het zout op mijn wangen landen als een koelte die het verdriet losweekt onder de hoge rust van het middaguur.…
karo mare16 november 2026Lees meer >

Je niet kennen

gedicht
3.7 met 37 stemmen aantal keer bekeken 12.905
of twee geleden Kwam je zomaar even langs Ik schrok, want je kwam bijna nooit bij mij De trilling van je mond Verraadde vagelijks iets bangs En ik dacht: O, mijn god, het is voorbij En toen ik je zag zitten Met je handen op je knieen Vermoeid van het bestralen en het scannen Toen wist ik hoe het voelen moest Wanneer de mensen die je Achterlaat…

Een simpel gebed

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.150
Zijn hoeven stampen wanneer hij een ingebeelde hindernis achterlaat. Ze glijden langs de schilder, die hurkt voor het riet en halfnaakte vrouwen bespiedt, hun romp uitmeet met de rechte duim. In het grint scheef een schoentip God, ik ben een Meester. Maar hij dook weg in de schouders toen de eer een ongrijpbare zege leek.…
Wimper3 januari 2003Lees meer >

VUMC Poezieprijs: Een maakbare dood!

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 856
Je eigen levenseinde waarvan je weinig merkt dat aan je voorbijgaat dat je niet in de ogen ziet maar in de ogen van het leven Het leven dat je achterlaat het leven dat je maakte het leven dat je vermaakte En dan met een lach, een traan maar vooral de ogen die stralend spreken: "Het is goed het is mooi geweest alles is geregeld…

Jouw hart op mijn spoor

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
hoorde ik een zacht gezang Die lieflijke stem van een vrouw kroop onder m'n huid Aan de andere kant van de duin zat je met je zachte romantische gezang en in je handen de gitaar Je draaide je gezicht naar me om we keken elkaar zwijgend aan, seconden lang gevoel dat voelde als licht ontvlambaar De zon zakte in de Middellandse zee De horizon…

gevangen nacht

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.050
het water stilte houdt de nacht in haar greep wanneer een uil zacht roept in stereo een antwoord echoot het duister uiteen, hoorbaar stil als het zachte klotsen van het water op de keien de dageraad vertoont zich in strepen rood als een vurige bruid in goud het schemeren van de nacht zichtbaar verdreven door het licht geboren aan de horizon…

Paradijs.

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 839
Als ik 's zomers in mijn tuintje zit, zie ik het paradijs, de bloemen kleuren mijn horizon en boven mij de lucht Daar kan je heel veel sprookjes zien, een monster, of gezicht na een tijd vervaagd de schim een wolk op de vlucht De vogels brengen hun jongen groot, wat hebben ze het druk dus zette ik wat water neer ze drinken en ze baden zich…
Anne Marie3 januari 2010Lees meer >

Als in dromen.........

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 877
Iedere avond samen aan zee wachten kijkend hoe de maan in de zee schijnt schittering als een pad tot aan de horizon en dan..verdwijnt.. Ik voel me zo fijn in jouw armen hoe wij elkaar zo intens kunnen verwarmen. Op dit prachtige eiland vraag jij mij eeuwige trouw.. woorden schieten tekort, ik hou zoveel van jou.....…
Nicoline1 augustus 2010Lees meer >

Sinds jouw dood

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.053
droomgebonden wereld geheimzinnig gevoel van vrede in fantasie geschapen droomtuinen met harten van goud en de wilde manen los wij wilde paarden van de dromenweide van alles wat ons inhield alles wat ons onthield samen te gaan het navelstaren voorbij toekomst gereed maar een ziekte moest jou neerslaan een sterven bracht jou voorbij de horizon…
mobar15 februari 2011Lees meer >

JOUW STEM IN MIJN HOOFD

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 886
Jij bent de stem in mijn hoofd, die mij de weg wijst naar de horizon zullen wij gebaande wegen treffen houden wij elkaar altijd vast jij bent de stem in mijn hoofd ik voel je naast me, je bent heerlijk warm ik hoor je ademhaling en geniet jij bent de schat, die in mijn verlangens voorziet jij bent de stem in mijn hoofd, die ik gelukkig…
HANS UDING18 oktober 2012Lees meer >

- De rode Avondhemel -

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.344
Hemelverschijnselen indrukwekkend licht dichtbij en boven het oostelijke horizon valt mijn gezicht op witte haren de belangrijkste heldere sterren stijgen groetend op naar jou.. en boven glimlacht avondrood elegant, als wijze vrouw bewondert schilderkunst de rode lipstik, die je droeg.…

Geportretteerd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Zo liet de zon de kleurenglans aan de horizon vervagen. Het daglicht verblindt mijn pupil de schaduw van mijn dagdromen. Ik beschilder jouw contouren om toch steeds bij je te komen. Ik leef terwijl ik aan jou denk met herinnering en wijzers. Ze staan stil in verleden tijd deze wond kent geen pleisters.…

Democratie

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
bedrijfsleven 1,4 miljard schonk heb ik gedemonstreerd toen onze huizen werden gebroken gescheurd omdat er naar gas werd geboord heb ik gedemonstreerd en werd zelfs aangehoord maar er is weinig tot niets gebeurd ik kan blijven demonstreren maar wat ik heb geleerd is dat de democratie dood lijkt vermoord misschien al gecremeerd En aan de horizon…
c. ale30 april 2018Lees meer >

AAN ZEE

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 991
Leeg strek ik de armen - dampen dekken, Blozend en dicht als rozenhekken, De poorten van de horizon; Daarachter welt wellicht de bron, Waaruit de wonderen ontspringen, Die aan mijn kloppend hartedringen De klare vrede geven Van hun ontraadseld leven.…

Dampkring

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 427
Ik kan jouw verstokte waanzin niet verdragen, al min ik de ruimte en het mysterieuze donker van de eenzame stilte, ik snak naar jouw bolle zeilen aan de horizon.…

De pracht van de seizoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Hoe wolken worden geschilderd in een palet van blauwe en roze tinten, een enorm wit tapijt strekt zich eindeloos zacht glanzend uit naar de horizon, ijskristallen in vormen en gedaanten van waar een laatste restant nog even blijft hangen aan een oude boom waar wij uitkijken naar een licht en warmte voor het nieuwe jaar.…
CB3 september 2022Lees meer >

De pracht van de seizoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
Wolken worden geschilderd in een palet van blauwe en roze tinten, enorm wit tapijt strekt zich eindeloos zacht glanzend uit naar de horizon, ijskristallen in vormen en gedaanten van waar een laatste restant nog even blijft hangen aan een oude boom waar wij uitkijken naar een licht en warmte voor het nieuwe jaar.…
CB4 september 2022Lees meer >

Het stormt in mijn hart

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Dat haar water allerlei emoties en gevoelens uit die ik een voor een toesta, erken en ontvang op hetzelfde moment tekent horizon een kromme lijn in het donker gesluierde canvas waar logge lichaam van de master danst en waggelt als een dronken iemand; een rakende hik nabij.…
CB7 september 2022Lees meer >

Indrukken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Zittend op een kerkbank voelde ‘k in mijn zak een trillen zoons apps met witte bergen, poederpistes, de horizon is donker waarboven witte wolken, daarboven blauwe hemel, een tafel blijdschap van vrienden en vriendinnen Dan liepen we naar museum Holocaust: het redden van de babies en de kleuters de sterren op de jurken, kaalgeschoren…

Roze morgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Fluister wat de horizon verbiedt, laat ons geluidloos horen naar de zee, die zingt waar geen oog ooit reikt, waar golven ’t zand nog mint. Vrouw, geur van nachtbloem die mijn ziel doordringt, donkere damp van aarde na zomerregen— zoet als honing die van eigen lippen vloeit.…

Koester elk moment

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 340
De zee, met haar golven die ruisen van kracht, omarmt de horizon en in haar diepe harten schuilt een mysterie dat verder reikt dan de zon. De zon zelf werpt haar warmte, haar licht over alles wat leeft en beweegt, een stralend symbool van eenheid, dat leven baart en hoop verweegt.…
CB7 juni 2025Lees meer >

De tweesprong van het silicium

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 192
Kijk hoe het de horizon verlegt: het fluistert antwoorden op onze oudste kwalen, rekt de broze draden van onze tijd op, en tekent routes naar sterren die nog naamloos zijn. Het onbekende ligt niet langer achter slot en grendel, maar lost op in een helder, digitaal ochtendlicht.…

Vogels van de duisternacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 373
Hij schrijft over mystieke vogels, de vogels van de duisternacht vliegend naar een horizon van passie waar geen reiziger ooit nog iemand bereikt. Zij dragen de broze overblijfselen. Zij zijn de bewakers van het onuitgesproken, de donkere gidsen boven verval van vlees en steen. Geen storm houdt hun purperen vleugels tegen.…