4314 resultaten.
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Eerbaarheid ligt in iedere schaamte
die zichzelf de koning voelt,
de wanhoop van een stijve, voor
de spiegel of voor een vrouw,
bij het verlaten van de woning,
voor dag en dauw, een bekroning
in het pochen van een pauw, een kort
verblijf, dat ondervindt men aan den lijve.…
Valse hond
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.307 Hij was het achterlijk geblaf
en diepe huilen meer dan zat
van die verlaten hond die achterbleef
in nachtelijke uren
en dus sloop hij op een nacht
naar het daarnaast gelegen pad
en gooide losjes uit zijn hand
iets door de bus nog van de buren
Het was een chocoladeletter
die hij ooit gekregen had
nog van zijn moeder -maar niet lustte
want…
Een hand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Alsof verlatenheid door mij woelde,
een oog die geen toekomst ziet.
Een pijn die kliefde mijn hart.
Mijn handen met boeien gebonden.
Mijn hoofd bonzend van smart.
Zo had ik nergens rust gevonden.
Geen mens die zag ’t lijden.
Geen mens die dit begrijpen kon.
Nergens vond ik een bevrijden,
terwijl steeds meer strijd ontspon.…
Blonde Tarantella
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.363 mooie ogen
verliefd op je warme lach
geketend aan je zwoele lippen
genietend van je zonnige stem
verbijsterd door je bergachtige passie
bevrijd uit je omklemmende tederheid
verenigd door uitputtende liefde
opgewekt door je lieve woorden
uitgerust door ontspannenheid
gemarteld door je afwezigheid
gekweld door pijnlijke prikkels
verlaten…
Zwervend
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
889 Doelloos liep ze door de stad
had huis en haard verlaten
haar kleren kwamen uit een voddenzak
en zaten vol met gaten
Een oude tas met wat spulletjes
droeg ze los over haar schouders
haar grootste schat daarin
was een foto van haar ouders
Ze wist dat ze hen pijn had gedaan
fouten gemaakt, deed alles verkeerd
maar nu na maanden gezworven…
solae propositiones sciuntur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 waar de rijn en vliet
elkaar ontmoeten
waar dromen en sprookjes
elkaar begroeten
in een leugen vol met angst
is een mens op zijn bangst
als de waarheid veloren raakt
en de hemel nooit de aarde raakt
had ik mee moeten lopen
naar beneden
alleen maar blijven hopen
dansen met de gestoorde goden
alles maar verlaten
achterlaten
loslaten…
mechanisch circus
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
539 speeltuin in
hoe er buiten de lijnen
slechts halve waarheid
bestaat
en het wachten
op zijn grillen
om een steen te werpen
om te zien
of er een rimpeling ontstaat
met kleverige handen
weer gaat wikkelen
want het is nooit af
het zoeken en het spelen
op handen en voeten
in zijn eigen vallen
alles weer kwijt raakt
maar het hem niet verlaat…
Mens zonder naam
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
494 strak, het gewei van corruptie
stak tussen beide oren, liep
voorop in een verloren strijd,
achtervolgde de balans van alle
ongeboren stemmen, die de wereld
in bezit namen, dat kon de
gedachten niet remmen, respect
is niet te temmen, gevat in het
eelt van elke hand, om zich in
een autonome reis af te keren van de
door z’n god verlaten…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 grote emoties
de nacht steeds wreder
weg in het geroezemoes
nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen, voorzichtige adem
van gesprekken en luisteren
in doorzichtige lijven, voorzichtige scheuren
van het verleden gebeuren,
vol hartelijkheid, en houden van
welkom in een nieuw land
maar altijd denkend aan
verlaten…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Georg Trakl
had ook geen duurzaam verweer
tegen de onbarmhartige luchtslangen,
de wraakzuchtige gieren door menselijke
ratten uitgezonden, om van zijn verlaten
vlees te vreten. Hij was het bange prooidier,
troosteloos vereenzaamd, in zijn fragiele nek
gebeten en doodbloedend achtergelaten op een
verweerd harnas in de sneeuw.…
Alternatief kerstverhaaltje
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.460 Hemeljuichend ging tussen De Koog
en de vuurtoren van Cocksdorp
het heilige evangelie van start
om ons nooit meer te verlaten.…
Roddels
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.969 Ik heb het ook maar van horen zeggen,
naar 't schijnt heeft hij haar verlaten
zonder ook maar iets uit te leggen.
- Oh ja? Maar weet je 't ook van haar?
- Klaarblijkelijk nam zij 't niet zo nauw
- met liefde, seks en huwelijkstrouw,
- ja maar, en dan nog met een vrouw!…
TURINGWEDSTRIJD (1)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 watertanden
Naar nog meer over pik en poedelnaakt
Het vers kan dan wel lopen als een trein
Waarin iemand uit tenen psalmen zingt
En tanden zet in stoel- of tafelpoten
Dat laatste doet een puppy of konijn
Ongewild komisch, wordt zoiets in inkt
Nee, dan zuurjood, dat soort van ontbloten
Had moeten winnen, da’s pas pennenvrucht
Zelfs ik verlaat…
Mager paardje
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.130 Arm hartje, klaag maar:
De liefde is eindeloos wreed,
Je krijgt haar niet en haat ze
Of je krijgt haar wel en dan gaat ze
Toch later weer weg en verlaat ze
Het hartje dat haar beminde;
Nooit komt er een eind aan het leed.…
Jonge Lente
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.384 -
Alleen langsheen de grote straten,
M’n portemonnaie is gans verlaten,
Gelijk de schatkist van de edele Staten
Op verkiezingsplakkaten.…
Sterrenlicht in water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Een laatste stuiptrekking
voordat je wordt bewaard als
bruidsschat in het hart met
de gave der liefde
Je weegt soms wel wat zwaar
en timide liggen de woorden
tegen mijn lichaam aan
Haast ademen we samen
zingen, zweten, lachen om
dingen die we laten
We gaan de pijn verlaten
op onbekend terrein
Lichaamstaal als zoekende
wederhelften…
De kluizenaar
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.139 zonder zijn lippen te bewegen
vertelt de kluizenaar mij;
je bent een vrij mens
neen, niet zonder zorgen of pijn
loslaten kent geen eb of vloed
doch verlaat zich op een ander getij
het is haast een gebed zonder end
het draagt zaad
dat lijkt te sterven in de nacht
of wordt voortdurend
in eenzaamheid gebaad
ik ben aan mijzelf gebonden…
Op weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 Stelt u zich voor: een stad na middernacht,
een echtpaar loopt door de verlaten straten,
in opperbeste stemming. Onverwacht
stopt er een auto en stopt ook het praten.
Een man stapt uit en heeft niet in de gaten
hoe bang zij zijn, op bruut geweld bedacht,
omdat hij zelf, gevolgd door onverlaten,
ternauwernood ontsnapte aan de jacht.…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen naar
het ongekende, het onzichtbare
dat zich wil openen
als een roze
lelie van dromen
die haar onbeweeglijk lot wil verlaten…
Een enkele reis naar oneindigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.119 oog
diens geschiedenis nogmaals wordt beschreven
in een taal die iedereen op dat moment begrijpt
Deze enkele reis vormt
een moment van bezinning en angst
Een voorschouw naar het voor allen
ogenschijnlijk onverzoenbare
Voor ieder die achtergebleven
hun laatste eer bewijzen
klinkt nog de hoop op het volgende:
“We gaan de pijn verlaten…
VERRUIMING
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Jonge konijntjes
verlaten voor 't eerst hun geboortehol
zien verbaasd die nieuwe verblijven:
wentelkamers onder lage takken
hier heerlijk ruim
verderop gedrongen
overal open _ elkaar verbindend
luchtig ruisend nodend
tot vrolijk voortspringen
zoeken naar 't oneindige
een gedaanteloze wijdte
verjaagt de vertrouwde wereld
maakt rappe poten…
JE GAF MIJ DE BONS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.429 herinnering
ook die trein die ver weg fluit
Ooit scheen jij een naïeveling
Deze naïeveling maakte ’t uit
Zachte zinnen op mijn lippen
die geen mens beluisteren zou
Onze liefde, ras op de klippen
bracht mij eeuwig in de rouw
Ruisen deden droge bladeren
waar ‘t leek of jij daar praatte
Of ik je zacht hoorde naderen
om mij nooit meer te verlaten…
Zelfbeschikking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 tegenslagen
geen ziekte en geen pijn
geen fout om van te leren
geen keuze meer verkeerd
weg met zorgen
weg met twijfel
weg met alles wat je deert
weg met onrust
weg gedachten
die niet weten hoe het moet
altijd blij
alles mogen
altijd kunnen wat je doet
graag gezien
goed gehoord
alleen nog maar geluk
geen pech
geen onheil
geen verlaten…
Telepathie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.455 Ik ben tot het uiterste van
mijn liefdeskunnen gegaan, hoe raar soms ook,
maar je hebt me wederom schaamteloos verlaten
en ondanks mijn liefde heb je de pik op mij.
Op jezelf. Op het leven an Sich. Op God.…
Dakloos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
794 Nog even en dan moet ik ook mijn huis verlaten
omdat ik de rekeningen niet meer kan betalen
en omdat ik uit liefdesverdriet gekrompen ben
tot een wanstaltige tuinkabouter. Kapotgeramd.…
KARL LIEBKNECHT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.986 Uw liefde stierf, omdat zij werd verlaten
Door de Duitse arbeiders, die Uw liefde haatten.…
Magus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 kijk nog éénmaal om, richting
een waterval van tranen
het gaat duidelijk om de vorm
als de verbeelding dromen ,zachtjes
aan verlaten
streepjes veraden het seizoen
en alles loopt op sloffen
de uren en poen
dit leven valt te poffen
schuld en onrecht staan samen
aan een tafel vol waarheid
wij zeggen samen zachtjes amen
wierook stijgt boven…
STUNTELIG SONNET
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.512 Gedachten tikken tegen je voorhoofdsbeen
als het kuikentje, dat zijn ei verlaat.
Eigen wil vliegt zwellend op, maar vergaat
onder streng gezag, zakt hulpeloos ineen...
Bezwaard ligt de pen naast frommels, scheldt gemeen:
"Het gestriemde blad vol slaafse woorden haat
jouw ijdel streven. Weet een zuigeling raad
met kunstminnende taal?…
Dromenmaker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Ik verlaat me op de dromenmaker
die ik op de helling zag, galoppeer
langs alle versteende harten, om
uiteindelijk in de harde kern en langs
de doolhoven van de mijmeringen
te verdwalen.…
De Poortwachter van het Dodenrijk
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
675 “ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden”
Op de drempel van zijn laatste adem
verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel
en spelen sterren met de oneindige nacht
Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als…