Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Eerbaarheid ligt in elke schaamte

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Eerbaarheid ligt in iedere schaamte die zichzelf de koning voelt, de wanhoop van een stijve, voor de spiegel of voor een vrouw, bij het verlaten van de woning, voor dag en dauw, een bekroning in het pochen van een pauw, een kort verblijf, dat ondervindt men aan den lijve.…
pama5 maart 2009Lees meer >

Valse hond

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.307
Hij was het achterlijk geblaf en diepe huilen meer dan zat van die verlaten hond die achterbleef in nachtelijke uren en dus sloop hij op een nacht naar het daarnaast gelegen pad en gooide losjes uit zijn hand iets door de bus nog van de buren Het was een chocoladeletter die hij ooit gekregen had nog van zijn moeder -maar niet lustte want…
jan haak23 maart 2009Lees meer >

Een hand

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Alsof verlatenheid door mij woelde, een oog die geen toekomst ziet. Een pijn die kliefde mijn hart. Mijn handen met boeien gebonden. Mijn hoofd bonzend van smart. Zo had ik nergens rust gevonden. Geen mens die zag ’t lijden. Geen mens die dit begrijpen kon. Nergens vond ik een bevrijden, terwijl steeds meer strijd ontspon.…

Blonde Tarantella

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.363
mooie ogen verliefd op je warme lach geketend aan je zwoele lippen genietend van je zonnige stem verbijsterd door je bergachtige passie bevrijd uit je omklemmende tederheid verenigd door uitputtende liefde opgewekt door je lieve woorden uitgerust door ontspannenheid gemarteld door je afwezigheid gekweld door pijnlijke prikkels verlaten…

Zwervend

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 889
Doelloos liep ze door de stad had huis en haard verlaten haar kleren kwamen uit een voddenzak en zaten vol met gaten Een oude tas met wat spulletjes droeg ze los over haar schouders haar grootste schat daarin was een foto van haar ouders Ze wist dat ze hen pijn had gedaan fouten gemaakt, deed alles verkeerd maar nu na maanden gezworven…
Moeke18 mei 2009Lees meer >

solae propositiones sciuntur

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
waar de rijn en vliet elkaar ontmoeten waar dromen en sprookjes elkaar begroeten in een leugen vol met angst is een mens op zijn bangst als de waarheid veloren raakt en de hemel nooit de aarde raakt had ik mee moeten lopen naar beneden alleen maar blijven hopen dansen met de gestoorde goden alles maar verlaten achterlaten loslaten…

mechanisch circus

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 539
speeltuin in hoe er buiten de lijnen slechts halve waarheid bestaat en het wachten op zijn grillen om een steen te werpen om te zien of er een rimpeling ontstaat met kleverige handen weer gaat wikkelen want het is nooit af het zoeken en het spelen op handen en voeten in zijn eigen vallen alles weer kwijt raakt maar het hem niet verlaat…

Mens zonder naam

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 494
strak, het gewei van corruptie stak tussen beide oren, liep voorop in een verloren strijd, achtervolgde de balans van alle ongeboren stemmen, die de wereld in bezit namen, dat kon de gedachten niet remmen, respect is niet te temmen, gevat in het eelt van elke hand, om zich in een autonome reis af te keren van de door z’n god verlaten…
pama22 augustus 2009Lees meer >

Vergeten vaderhand

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
grote emoties de nacht steeds wreder weg in het geroezemoes nadat schemerlicht valt als een gordijn van gefluister in lange schaduwen, voorzichtige adem van gesprekken en luisteren in doorzichtige lijven, voorzichtige scheuren van het verleden gebeuren, vol hartelijkheid, en houden van welkom in een nieuw land maar altijd denkend aan verlaten…
mobar7 november 2009Lees meer >

Vervloekte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Georg Trakl had ook geen duurzaam verweer tegen de onbarmhartige luchtslangen, de wraakzuchtige gieren door menselijke ratten uitgezonden, om van zijn verlaten vlees te vreten. Hij was het bange prooidier, troosteloos vereenzaamd, in zijn fragiele nek gebeten en doodbloedend achtergelaten op een verweerd harnas in de sneeuw.…

Alternatief kerstverhaaltje

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.460
Hemeljuichend ging tussen De Koog en de vuurtoren van Cocksdorp het heilige evangelie van start om ons nooit meer te verlaten.…

Roddels

hartenkreet
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.969
Ik heb het ook maar van horen zeggen, naar 't schijnt heeft hij haar verlaten zonder ook maar iets uit te leggen. - Oh ja? Maar weet je 't ook van haar? - Klaarblijkelijk nam zij 't niet zo nauw - met liefde, seks en huwelijkstrouw, - ja maar, en dan nog met een vrouw!…

TURINGWEDSTRIJD (1)

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
watertanden Naar nog meer over pik en poedelnaakt Het vers kan dan wel lopen als een trein Waarin iemand uit tenen psalmen zingt En tanden zet in stoel- of tafelpoten Dat laatste doet een puppy of konijn Ongewild komisch, wordt zoiets in inkt Nee, dan zuurjood, dat soort van ontbloten Had moeten winnen, da’s pas pennenvrucht Zelfs ik verlaat…

Mager paardje

poëzie
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.130
Arm hartje, klaag maar: De liefde is eindeloos wreed, Je krijgt haar niet en haat ze Of je krijgt haar wel en dan gaat ze Toch later weer weg en verlaat ze Het hartje dat haar beminde; Nooit komt er een eind aan het leed.…

Jonge Lente

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.384
- Alleen langsheen de grote straten, M’n portemonnaie is gans verlaten, Gelijk de schatkist van de edele Staten Op verkiezingsplakkaten.…

Sterrenlicht in water

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Een laatste stuiptrekking voordat je wordt bewaard als bruidsschat in het hart met de gave der liefde Je weegt soms wel wat zwaar en timide liggen de woorden tegen mijn lichaam aan Haast ademen we samen zingen, zweten, lachen om dingen die we laten We gaan de pijn verlaten op onbekend terrein Lichaamstaal als zoekende wederhelften…

De kluizenaar

netgedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.139
zonder zijn lippen te bewegen vertelt de kluizenaar mij; je bent een vrij mens neen, niet zonder zorgen of pijn loslaten kent geen eb of vloed doch verlaat zich op een ander getij het is haast een gebed zonder end het draagt zaad dat lijkt te sterven in de nacht of wordt voortdurend in eenzaamheid gebaad ik ben aan mijzelf gebonden…

Op weg

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
Stelt u zich voor: een stad na middernacht, een echtpaar loopt door de verlaten straten, in opperbeste stemming. Onverwacht stopt er een auto en stopt ook het praten. Een man stapt uit en heeft niet in de gaten hoe bang zij zijn, op bruut geweld bedacht, omdat hij zelf, gevolgd door onverlaten, ternauwernood ontsnapte aan de jacht.…

een dag, zomaar zachter

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 808
het kan dat ik besta nu wanneer het leven zich afkeert van toeval, de ronde van het najaar zich rijpt tot anker niets het tegenovergestelde staande kan houden en daardoor, even vreemd, een reden geeft tot verlangen naar het ongekende, het onzichtbare dat zich wil openen als een roze lelie van dromen die haar onbeweeglijk lot wil verlaten…

Een enkele reis naar oneindigheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.119
oog diens geschiedenis nogmaals wordt beschreven in een taal die iedereen op dat moment begrijpt Deze enkele reis vormt een moment van bezinning en angst Een voorschouw naar het voor allen ogenschijnlijk onverzoenbare Voor ieder die achtergebleven hun laatste eer bewijzen klinkt nog de hoop op het volgende: “We gaan de pijn verlaten…

VERRUIMING

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Jonge konijntjes verlaten voor 't eerst hun geboortehol zien verbaasd die nieuwe verblijven: wentelkamers onder lage takken hier heerlijk ruim verderop gedrongen overal open _ elkaar verbindend luchtig ruisend nodend tot vrolijk voortspringen zoeken naar 't oneindige een gedaanteloze wijdte verjaagt de vertrouwde wereld maakt rappe poten…
Han Messie9 november 2010Lees meer >

JE GAF MIJ DE BONS

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.429
herinnering ook die trein die ver weg fluit Ooit scheen jij een naïeveling Deze naïeveling maakte ’t uit Zachte zinnen op mijn lippen die geen mens beluisteren zou Onze liefde, ras op de klippen bracht mij eeuwig in de rouw Ruisen deden droge bladeren waar ‘t leek of jij daar praatte Of ik je zacht hoorde naderen om mij nooit meer te verlaten…
Ton Rijkers17 november 2010Lees meer >

Zelfbeschikking

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
tegenslagen geen ziekte en geen pijn geen fout om van te leren geen keuze meer verkeerd weg met zorgen weg met twijfel weg met alles wat je deert weg met onrust weg gedachten die niet weten hoe het moet altijd blij alles mogen altijd kunnen wat je doet graag gezien goed gehoord alleen nog maar geluk geen pech geen onheil geen verlaten…
Menno17 maart 2011Lees meer >

Telepathie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Ik ben tot het uiterste van mijn liefdeskunnen gegaan, hoe raar soms ook, maar je hebt me wederom schaamteloos verlaten en ondanks mijn liefde heb je de pik op mij. Op jezelf. Op het leven an Sich. Op God.…

Dakloos

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 794
Nog even en dan moet ik ook mijn huis verlaten omdat ik de rekeningen niet meer kan betalen en omdat ik uit liefdesverdriet gekrompen ben tot een wanstaltige tuinkabouter. Kapotgeramd.…

KARL LIEBKNECHT

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.986
Uw liefde stierf, omdat zij werd verlaten Door de Duitse arbeiders, die Uw liefde haatten.…

Magus

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
kijk nog éénmaal om, richting een waterval van tranen het gaat duidelijk om de vorm als de verbeelding dromen ,zachtjes aan verlaten streepjes veraden het seizoen en alles loopt op sloffen de uren en poen dit leven valt te poffen schuld en onrecht staan samen aan een tafel vol waarheid wij zeggen samen zachtjes amen wierook stijgt boven…

STUNTELIG SONNET

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.512
Gedachten tikken tegen je voorhoofdsbeen als het kuikentje, dat zijn ei verlaat. Eigen wil vliegt zwellend op, maar vergaat onder streng gezag, zakt hulpeloos ineen... Bezwaard ligt de pen naast frommels, scheldt gemeen: "Het gestriemde blad vol slaafse woorden haat jouw ijdel streven. Weet een zuigeling raad met kunstminnende taal?…

Dromenmaker

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
Ik verlaat me op de dromenmaker die ik op de helling zag, galoppeer langs alle versteende harten, om uiteindelijk in de harde kern en langs de doolhoven van de mijmeringen te verdwalen.…
pama10 augustus 2011Lees meer >

De Poortwachter van het Dodenrijk

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 675
“ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden” Op de drempel van zijn laatste adem verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel en spelen sterren met de oneindige nacht Het leven wordt een onbuigzaam spel voor haar en drukt zijn stempel intens op de blauwdruk van haar wezen Zij reikt eindeloos naar hem en bidt voor hem naar niemandsland als…