3975 resultaten.
Slapeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 De stekers daarentegen door de mens'lijke
Huid verdienen slechts de dood
4. 't Is in feite geenszins te harden
Laat staan dat jij je er tegen kunt wapenen
In de omgang met elkaar leer jij ze uitmun-
tend kennen en zij uiteraard jou
5.…
Zomaar een woensdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 We hadden in 't gras gelegen,
elkaars handen,
rug en huid gevoeld
En nu op weg..
ja waarnaar
Op fietspad tussen struikgewas
liep je voorop met flinke pas,
keek naar 't asfalt, gras
de pollen en de kuilen
Terwijl ik weer verten
watertjes zag,
paarse stekeligheden,
groot en ruim hoefblad,
vogeltjes hoorde,
tussen rank riet.…
Onze beschaving
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
428 ik heb ze
teruggevonden
de bewegings-
patronen die
aan vroegere
tijdperken waren
gebonden zoals
het sluipend gaan
laat geen voetstap
haar of stukje
huid na als duiding
van jouw bestaan
net als de dekking
door schaduw in
de open vlakten
nabij de bosranden
in het spelen met
wind en wolken
kun je ongezien
verder komen dan
je ooit…
Moedervrouw
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
422 van verbazing
laat ik haar los om te dwalen in de bossen
waar haar kinderavonturen tot leven kwamen
daar ligt nu haar as begraven onder het mos
tussen groene varens, beschaduwd door eiken
soms hoor ik haar stem uit oude kelen
mensen die het moeilijk hebben
versleten in het lijf, niet in de geest
bezinning wordt steeds aangenamer
met huid…
De ander, het ander
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 Gelukkig is er nog de ander
het ander,
dat, als ‘k ontevreden
over mijn spiegelbeeld,
wel mooi is, kan bewonderen
liefde op voel wellen
Een bloem haar best wil doen,
een kind, haar gave huid
en lach, zo stralend
de vogels, hun geluid
bananen smoothie die ‘k nog
in de koelkast vond
de verfkwasten die wachten
op mijn hand
en mijn ideeën…
Rood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
392 Mijn huid verbrandt sneller
dan ik kan schuilen;
de zon bepaalt zelf
hoeveel plaats ik mag nemen.
Mijn bestaan—
een vlek die zich telkens
weer moet uitleggen,
tot de stem vergaat.
Rossig.
Het klinkt bijna teder,
tot je voelt
hoe vaak je kleiner wordt
om geen brandhaard te zijn.…
zij is net als……
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
348 zij draagt dezelfde wrok, al
daagt de hemel haar uit
om deze waarheidsvinding in
te vullen met gehuisveste woorden
zelf zocht ik naar gepolijste
daden die ik als boreling in mijn
eerste teugen lucht zou kunnen vinden, doch
het licht was gebroken in de schaduw
van haar moederschoot
met het vernix nog op mijn huid
voelde ik haat dat tegen…
Het Sterven van het Geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Soms sluit ik voor even
het rumoer van de wereld buiten,
dan is er die onrustige kriebel
net onder mijn huid.
Wanneer het lawaai langzaam oplost
en de ruis uiteindelijk stilvalt,
richt mijn aandacht zich
op het sterven van het geluid.
Mijn focus verscherpt
zonder dwang of grens,
waar intentie als licht
mijn hele wezen omvat.…
Waar de Elementen Spreken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 Merk hoe de aarde beeft,
haar huid openbarst
zonder woede,
zonder oordeel.
Zij draagt
wat niet langer gedragen kan worden.
In hun samenspel
herken ik mijzelf:
gezuiverd door wind,
gedragen door water,
gelouterd door vuur,
gegrond in aarde.
En in dat weten
valt alle verzet
langzaam stil.…
Zakelijk gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Zijn gezicht: ogen van nat glas
en ruw geweven huid, blauw perkament.
Misschien door de kou gelopen?
Hij vraagt: zijn onderkaak gaat op en neer.
Van het glas voor zijn neus slokt hij water.
Zo loopt het onderhoud oliegesmeerd.
Tussendoor bezit hij thuis naast vrouw en kind
veertig kanariepieten. Leuke hobby, - toch?…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Wat ooit voelde als een
noodzakelijke afstand tussen mijn
huid en alles daarbuiten, blijkt nu een verschuivende
grens te zijn die ademt en licht doorlaat zonder zichzelf te verliezen.…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Het voelde vreemd,
alsof mijn huid mij losliet,
alsof ik achterbleef
in een kamer zonder deur.
Je kwam dichter.
Te dichtbij.
Je adem bitter —
ik kende het woord ‘fout’,
maar niet de weg naar buiten.
Je lippen raakten me —
en iets in mij gaf geluidloos toe.
Niet luid,
maar definitief.
En toch…
ik verdween niet helemaal.…
doe eens normaal joh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
143 een verlossing
of een andere manier om het Zijn
te ontdekken
en de inkt kleurt meer zwart
dan het geweten van de regenboog
ik ken de huid eronder…
twee erotische parels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
186 deze zondag streelt mijn huid
in het voorbijgaan van jouw slaap
daarbij draag ik liefdevol de
ochtendmis aan je op zodat
je zacht ontwaakt
het laken - doorschijnend zoals
je half geopende ogen - maakt je
beide parels zichtbaar in het wit
van alle mogelijke voorspellingen
mijn doel is niet het baken van het gemeende
intieme genot, neen…
vortioxetine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
115 het druipt als kleverige regen
uit een tengere wolk, vloeit
zich drupsgewijs uit over huid
en het ogenspel dat dit
fenomeen met de scherpzinnigheid
van daad en spel bespeurt
het voltallige in rangorde geënsceneerd
raakt de tijd met kleine stapjes
en acteert de lange weg die reeds
in heugenis gelegen het vervreemde
aanschouwt met het vermogen…
In jouw nabijheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
357 In het zachte licht van een late middag
waar stilte zich hecht aan elke beweging,
blijft jouw aanwezigheid een trage stroom
die onder mijn huid haar weg naar warmte zoekt.
Wanneer je spreekt, verschuift de lucht
alsof een verborgen bron zich opent,
een plek waar woorden niet hoeven te dragen
maar eenvoudig mogen rusten in nabijheid.…
Butlers van elkaar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 zij dienden elkaar zonder woorden butlers in een huis van huid
hij kende de kamers van het zwijgen
en wist waar het verlangen schuilt
zij droegen elkaars kleine dagen,
de jas, het verdriet, de stille last
de liefde had geleerd dat
nabijheid nergens haastig past
soms boog hij dieper dan zij durfde
soms knielde hij voor wat brak
maar…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
100 De geur van je huid hangt nog loom in de lucht,
verloren liefde in een eenzaam bestaan.
Een herinnering die met de ochtend wegvlucht,
en geen enkele kroeg om nu naartoe te gaan.
Het is niet de breuk die het zwaarst op me weegt,
niet het bittere einde dat de stilte nu krijgt.…
wang van as
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 keel waar geen haan
meer kraait alleen het kuiken dat zichzelf
kust tot het vel scheurt
Stof van de stad vult de neus waar ooit
koren stond nu distels en graven
van jongens die ik zelf heb getekend
met vieze nagels de koning eet zand
en wacht tot ik durf te bieden wat brandt
In de schemer ruik ik de glans die weg is
mijn hand mist de huid…
Zomertuin
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
735 Zwaaiende bomen, lachende zon
kriebelend gras zo zacht als tapijt
genietend van deze zomerdag
drijvende wolken, fluisterende wind
kabbelend water zo helder als glas
geen enkel besef van tijd
mijn voeten in het koele water
de brandende zon op mijn huid
mijn handen in het kriebelende gras
bedenk ik al luisterend naar de wind
en kijkend…
Zeg mij .....
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.709 de warmte van het eerste licht
ooit zal ik het diepdonkere dal weer
verlaten, de roep om een toekomst
horen, wanneer U mij Uw handen
schenkt en mij zult leiden naar daar
waar elk licht ieders ogen zal raken,
vloed en eb elkaar afwisselen zonder
mist, dan zal ik de schelpen weer voelen
onder mijn blote voeten, het zout op mijn
naakte huid…
Sterk gebroken
netgedicht
4.2 met 268 stemmen
29.353 Gebroken loopt zij door de straten
kijkt heel angstig om zich heen
voelt de eenzaamheid, het haten
is van binnen koud als steen
nog voelt zij harde mokerslagen
blauwe plekken tekenden haar huid
kan zij die loodzware last wel dragen
onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit
moeizaam gaan haar beide benen
slepen het gekneusde lichaam mee
ineengekropen…
De verbouwing
hartenkreet
4.8 met 78 stemmen
2.077 In navolging tot vele groten
die niet meer voldoen aan de visuele normen
heb ik zojuist besloten
om mij plastisch te laten vervormen
De ogen eens flink laten tillen
een onsje botox in mijn kin
de huid strakker om de billen
en mijn buik is niet naar mijn zin
Een klodder vet in de lippen
een schep siliconen in de borst
kraaienpoten weg laten…
Dag Lief
hartenkreet
4.2 met 58 stemmen
4.014 Ik hou je hand vast, stevig in de mijne;
ik streel voorzichtig huid en haar.
Zolang ik je vasthou kun je niet verdwijnen,
blijf bij me, lief, nog even maar.
`k Heb jou nog zoveel te vertellen;
je kijkt me aan, een stille traan,
je fluistert zacht: ik hou van jou
voor eeuwig, laat me nu maar gaan.…
Vergane weelde
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.292 Mijn huid is strak gebleven,
een rekbaar vlies
maar het geheugen drijft haar zin door.
Krampachtig speel ik nog onder haar rok
In het begin was zij een sidderend standbeeld,
de laatste storm die mij omhelsde
met tentakels van tropenwind.…
verlichte duisternis
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
1.583 nooit tevoren had ik dit gvoel
een gevoel iets te beleven
zo echt en puur
dat het waard is
ervoor te leven
ik ben van jou en andersom
jij bent jij voor mij volmaakt
en als je bij me komt
vergeet ik zo gauw jouw huid
de mijne raakt
zacht zo met oneindig veel geduld
zoek je met je vingers
mijn figuur
en ietwat ruw heb je me lief
maar…
Jouw gedachten
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.845 'k Laat mij zien in jouw gedachten
Mijn handen strelen jouw naakte huid
Laat je zien in mijn mijmeringen
'k Raak opgewonden. Word warm. 't Lijf.
Mijn ogen blauw. Mijn haar blond
Normaal postuur. Gespierde benen
'k Liefkoos jouw lichaam vanuit alle
Posities. 'k Kus, vrij, bemin
Als jij zegt: 'lieverd, blijf'.…
Vrijend staal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 De klok rond
Stapels overleden status
Uitgescheurd
Uitgebeende kadavers
Leegkijkend
Zielloos geparkeerd
Jaloerse blikken
Uitstekende ogen
Met honderdtachtig
Op zijn coup gevallen
Metallic huiden
Eens fel begeerd
Asfaltvretend bumperklevend
Uitgekleed
Drooggelegd
Benzineslurpende vellen
In snel rood gespoten
Verweerd
Bergen staand…
Heet verlangen
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
5.313 Teder streel je mijn zachte huid
tintelend warm voelt mijn lijf
een stroom van leven en genot
jij lacht mij uitnodigend toe.
Je vriendelijke zachte donkere ogen
begeerlijk op mij gericht
mijn schoonheid zichtbaar makend
in volledige overgave geef ik mij.…
'k Hoor jouw zucht
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
1.629 Jouw huid als olijf
Mijn ogen blauw. Mijn haren blond
Normaal postuur met gespierde benen
'k Liefkoos jouw lijf vanuit alle posities
'k Kus, vrij, bemin. Als jij zegt: 'lieverd, blijf'.
'k Verlang naar jouw stem, jouw warmte, 't gevoel
'k Zie jouw schoonheid. Hoor jouw zucht. Voel verlangen
Verbonden met elkaar.…