Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

Licht in je ogen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Het licht komt van jouw ogen, afdalend langs een pad als een bergbeek springend naar een ven en valt in mijn ogen waar draaikolken wervelend het licht in gang zetten, dat zich nestelt in mijn borst, het slaat niet-voelbare armen uit die dwars door mij heen gaan en mij buiten mijzelf trekken. Jij woont hier, halverwege de heuvel.…

Mensen om me heen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 450
Mensen om me heen, hun schaduwen vallen op mijn pad, soms wandel ik mee, soms verdwijn ik stil in hun horizon. Maar wat blijft is hun aanwezigheid, diep in mijn bestaan, als sterren die glinsteren, zelfs wanneer de nacht lijkt verstom…
CB22 januari 2025Lees meer >

Ontmoetingsplek

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 395
Een plek zonder groot gebaar, maar vol kleine ontmoetingen, waar licht het pad streelt en stilte woont in de takken. Het ritselt van aanwezigheid zonder woorden, zonder haast, waar vreemden groeten als bekenden en elk seizoen sporen nalaat in het zand.…
CB23 april 2025Lees meer >

de tuin in mij

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
stille namen droegen toen viel het stil, mijn lijf, mijn land de schep stond werkloos in de schuur mijn handen vonden geen verband met wat ooit was: mijn groene vuur maar kijk, de grond roept mij weer in nieuwe vorm, in zachter jasje een tuin die haar oogsten deelt met iedere mens, met ieder dier geen honderd meter om te ploegen maar paden…

de geboren bergmannen

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 341
op bittere kegels in leisteendiktes bladzijde na bladzijde na Jimmy nadenkend over de mist Bumburi de WK-mascotte van achtenzeventig met zwarte zeerovers zwevend licht door kneiterende accessoiresrock tijdens ‘n witte dageraadschok wat niet hetzelfde is als zwarte rook uit ‘t Vaticaan met ‘t zwaard gestoken in de steen en ‘t hert langs ‘t pad…
R.E.N.S.27 november 2025Lees meer >

Om nog eens gezien te worden

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 269
Het ene moment een fluistering, het volgende een leegte — een pad waar elk bestaan zich uiteindelijk aan toevertrouwt.…

Reflectie

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 316
Waarheen leidt dit pad dat zo anders loopt? In die vragen schuilt groei. Niet als rechte lijn, maar als een kronkelend spoor waar ieder mens zijn eigen tempo kiest.…

Scharlaken Stilte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 304
In het scharlakenrood van de schemering waar de avond stil ontwaakt Schaduwen die zich langzaam lengen tot het licht in verval geraakt volgt hij een betreden pad door vergeten straten waar het licht niet langer schijnt Hier klinkt de weergalm van het verleden dat langzaam oplost en dan verdwijnt Herinneringen blijven heimelijk hangen, een…

Narcis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 293
Van het strand sloeg ik het duin in Een bruine lege vallei lag daar eenzaam voor mij met slinger pad Met de wind in mijn rug woei het helm naar èèn kant Op en af ging het en ik gewaarde in een kom èèn gele narcis wilde ‘r bijna een foto van maken Zo fier, alleen in dat bruine duin Achter een volgende heuvel stond een groepje narcissen…

DE WANDEL-KROEGEN GROEP 'ANALOOG'

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 383
Analoog, de Wandel-Kroegen groep 'Analoog' nee ik lieg niet, echt niet, zeker weten wat was dat leuk die spontane groep lief, loom en lekker gebekt zeker lekker smullend van de patatjes OP z'n Belgisch geserveerd Amsterdamse vrouwen en mannen analoog op pad dus zonder smartphones op Wandel-Kroegentocht door de Jordaan dat is wel zwoegen…

tuinlied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 213
Tussen borders in groen en gouden glans, waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans, daar ligt een tuin in volle pracht, die al het wintergrijs vergeten doet Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt, waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft, klimt het groen omhoog, omlaag, opzij, een symfonie van bladeren, wild en vrij.…

de magische reis van de trein

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 227
Langs bergen en dalen, de paden kronkelen, de ramen bieden uitzichten die je gedachten prikkelen. Velden vol bloemen, steden vol licht, de trein toont je de wereld als een levend schildergedicht. Dus stap aan boord, de wereld wacht, de trein is je metgezel, dag en nacht. Met elke fluit en elke bocht, wordt er een nieuw verhaal gezocht.…

Waar het tij mij vindt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Ik kwam te laat voor het graf, en langs paden waar olijfblad zilver opschrikt in de bries draag ik de oude pijn— tot om een nauwe bocht een zoom opfladdert en een verblindend gelaat mij bekent: ik was het die gezocht werd. Daar ligt het pas ontblote strand al open, bodemloze ruimte van voet tot horizon.…
karo mare16 november 2026Lees meer >

Evolutie op Vaderdag

netgedicht
2.9 met 44 stemmen aantal keer bekeken 2.710
een kind dat alles wel zijn weg vindt De rede voor al deze strapatsen is de vermenging van de genen schepping van een nieuw individu nog beter aan het leven aangepast Doel van evolutie blijkt helder nu vermenigvuldigen en overleven Voor wie faalt houden die genen voorgoed op met hun bestaan voor wie slaagt zijn er nazaten die hun eigen pad…

Kruisweg

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 762
ik ben niet langer hoor - of tastbaar schrijdend in onzichtbaarheid bomen kijken me na op mijn tocht die voert langs dorpen en langs straten naar mensen die me voeden en laven me vertellend hoe het hen is vergaan ze voelen mijn hart dat danst in lichtheid mijn handen die branden van vuur ik geef aan hen wiens ogen vragen en dans op het pad…

HARBA LORI FA*

gedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 14.056
Zo ben ik de spin boven het pad. Die weeft zijn veelhoekige tijd tussen braambos en braambos, tot de wandelaar voorbijkomt op weg naar de haven, de wandelaar die slaat met zijn stok.…

Par les soirs bleus d’été

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Arthur Rimbaud) Viel de vette klei maar van m’n klompen Kon ik maar zo dichten als Rimbaud Waarom ruikt m’n pen naar peen en uien En zwalk ik meters onder zeeniveau Nooit krijg ik de kans om lang te zwijgen En mijn gedachten vinden zelden rust Zal ik ooit gelukkig met een vrouw zijn Is er iemand die mijn woorden lust Waarom mag ik de paden…

WRANGHEID

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.641
Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen, 't bevallig kronkelende dal doorlopen, waar eens mijn kinderlijke stappen gingen in dartle levenslust en dwepend hopen; bij d'ommezwaai der heimelijke paden, weer eensklaps de onverwachte vergezichten zien scheemren, die in blauwe dampen baden, en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.…

Melancolia

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.118
Toen ik door het maanlicht liep En de paden meed, Bang, dat ik de tuin, die sliep, Wakkerschrikken deed Door het ritselend gerucht Van mijn kleed en voet - De oude bomen! die een zucht Wakkerschrikken doet.…

Naar buiten

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.387
'k Moet Vader Vondels Wildzang Eens zingen op mijn pad, Zijn lied van 't vrolijk vogelkijn, Dat in de boomgaard zat. Dat weet van Ur-vocalen Noch enk'le of dubbele E, En zingt toch even lustig, Als 't eens voor Vondel deê.…

Bescheiden hoogmoed

netgedicht
4.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.182
schijn, niet komend uit mijn eigen vraag die aan mij overlaat dobbelstenen te laten rollen om wel of niet met de levensadem te morsen of dromen aan te snijden mijn voortgang kent slechts een doel waarom zou ik dan bescheiden zijn niet dat ik hoogmoed verkies als heerser over alle wegen het is waar, het bewandelen van het eigen pad…

Anti-ballade

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.257
't Blijft blubber waar je door moet waden Daar alles nogal gauw gekunsteld wordt Drie lange strofen strakgebaande paden Maakt, ook al is de vierde strofe kort Dat een ballade je in zweet doet baden Daar alles nogal gauw gekunsteld wordt…
Ko de Laat20 december 2003Lees meer >

Tegenstrijdige illustratie

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.720
vervolgens verder zoekt naar het ultieme medicijn Een medicijn die me gevoelloos maakt Ik heb veel ruimte nodig, maar ik verschuil me in een donker hoekje Ik ben een ontdekkingsreizer, die bij elk struikje blijft steken Misschien wachtend op een antwoord, misschien uit angst om verder te gaan Wel iemand met een duidelijke missie Maar het pad…
Edward B.21 september 2006Lees meer >

Een ruimte van licht

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 911
dat ik blijf Het feest van zwoelheid: ik kan geen afstand nemen De tinteling in mijn schoot verslaaft mij naar meer Ontkennend genieten van eigen genot, merk ik afkeer Maar mooie woorden omzeilen de groeiende problemen Je zegent mij met je liefde, ook al raak je me kwijt Tot je toch jezelf verliest in deze ongelijke strijd Ik wil het pad…
Hugo22 januari 2009Lees meer >

Als in dromen.........

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 877
Iedere avond samen aan zee wachten kijkend hoe de maan in de zee schijnt schittering als een pad tot aan de horizon en dan..verdwijnt.. Ik voel me zo fijn in jouw armen hoe wij elkaar zo intens kunnen verwarmen. Op dit prachtige eiland vraag jij mij eeuwige trouw.. woorden schieten tekort, ik hou zoveel van jou.....…
Nicoline1 augustus 2010Lees meer >

Soms nog klein

hartenkreet
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 827
En weer veroverde ik de wereld en ging nieuwsgierig op pad. Politiek, sociologie, maatschappij, psychologie, filosofie, sport, de krant , t.v., je gaat met het leven mee. Nu ouder, grijzer en hopelijk wijzer wil ik de wereld niet meer veroveren.…
Katty26 maart 2011Lees meer >

Wrangheid

poëzie
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 915
Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen, 't bevallig kronkelende dal doorlopen, waar eens mijn kinderlijke stappen gingen in dartle levenslust en dwepend hopen; bij d'ommezwaai der heimelijke paden, weer eensklaps de onverwachte vergezichten zien scheemren, die in blauwe dampen baden, en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.…

Ik tegen mezelf

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Op de melodie van Coldplay Us against the world Oh ochtend kom binnen met wolkenlaag Los deze mist op maar doe het traag Breng terug het zonlicht laat de stralen vaag In mijn hart spiegelt verdriet Het pad dat ik afloop slingert heen en weer De duivel praat in mij en zet een engel neer Geraakt word ik door bliksem terwijl ik deserteer Uit…
Pjoer1 november 2011Lees meer >

Verlangen naar hoogtewandeling nr.1 Dolomieten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Hier zou ‘k weer willen wandelen vanaf het spiegelende meer, langs 't pad de schuine afgrond peilen, stappen in de schaduw en onverwachte sneeuw. het eenzaam maanlandschap ervaren en na een lange dag eindelijk, om een bocht, de herberg in de verte zien, waar een bord spaghetti wacht.…
Ralameimaar15 augustus 2013Lees meer >

1 jaar naar zelfmoord

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Op mijn paden kwam ik jou vaak tegen, en dan deelden we visie om de beste route af te wegen. Nog steeds geen top in zicht en de klok tikt voort, Maar jij bent al voorbij de poort. Soms sluit ik mijn ogen, Even.., Om te kunnen herbeleven, Hoe jij dit leven kleur kon geven.…
DonPaulus21 oktober 2014Lees meer >