3968 resultaten.
Herdenking
poëzie
3.8 met 12 stemmen
4.689 Als flauwe schemer blauwt de wanden,
Maar niet als in die ene nacht.
Dan is de droom gekeerd tot dromen,
Maar niet als in die ene nacht.
O, nimmer, nimmer dat kan komen
Wat eens was in die ene nacht.…
Amor de mis amores
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.937 Een fraaie open plek
Ergens in de schemer van de avond
Onder de laagstaande Spaanse zon
De eerste keer dat we hier zijn
Sinds ons verblijf hier vanochtend begon
Het kringetje van acht vrienden
Vermaakt zich uitstekend
Gezelligheid, gedachtewisseling, gesprekstof
Rondom het kampvuur, bij gitaarmuziek
Met z’n allen veertien dagen op verlof…
wintertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.139 graflied ’t gezang nog vermomt
verglijdende tijd lijkt vergrijsd en vergeeld
speels dansen klanken volgen de noten
bonte libellen zweven doorzichtig voorbij
in zeeën van wolken een eeuwig gedrijf
serveert poëzie op breed zwaaiende vanen
het bronzen geklepel als rustloos geschrijf
de buit van de herfstdag gevat in wat goud
verzonken in schemer…
Maar boven alles...
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.655 Pendelend tussen fantasie en realiteit
dwalen mijn gedachten steeds verder af naar die zalige en onvoorspelbare avond
in het duister, met de schemering van straatverlichting op je gezicht
Al kan ik me het leven zonder jou niet meer voorstellen
ben je er nu niet om me wakker te kussen en om mijn verdriet te sussen
Jij bent iets onverklaarbaars…
Reïncarnatie
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.017 aarzelend ontplooien
blozend de diepte van hun harten tooien
om zoet het voortbestaan te begeleiden
zelfs het water jubelt in gestaagde gang
golft minnekozend langs de oeverzijden
waar zomen van de weidse velden glooien
kinderen een verkruimeld broodje strooien
om de zwaan tot naderen te verleiden
pas als kille schaduwen zich lengen gaan
schemering…
Een stukje wereld…
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.523 Dan gloeit het glanzen van de lucht nog na
In rozerode wolkjes, die verspreid,
Als bloemen bloeien op het hemelveld,
Tot zij ook welken, en het land alom
Vernevelt in de grijze schemering.…
Het MENSELIJK VERSTAND
poëzie
3.0 met 12 stemmen
5.509 't Is al voor hem omringd van dichte duisternissen,
Waarin nooit schemer daagt van 't licht der morgenstond.
Dat vrij de toorts der wetenschap
In de ogen flikker', vlamm', en knapp'!
Het is om 't waarheidspoor voor dat des waans te missen.…
genadesteek
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
17.954 hem een ovalen bekken
de walm van ranzig zweet
zuilen stutten de gevels
met een krullend blad bekroond
gieren staan vleugel aan vleugel
te reikhalzen naar het aas dat nog wemelt
als wormen in de gasbel
in de blaas van een karkas
2
de slaaf glipt uit de schaduw
uit een kooi in de onderaardse gang
zijn kromzwaard flonkert in de schemer…
't Menselijk verstand.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.305 't Is al voor hem omringd van dichte duisternissen,
Waar in nooit schemer daagt van 't licht der morgenstond.
Dat vrij de toorts der wetenschap
In de ogen flikker', vlamm', en knapp'!
Het is om 't waarheidspoor voor dat des waans te missen.…
Bramenpluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 Ik
bleef bramen plukken tot de schemer indaalde,
als een trotse pauw gaf ik de oogst weg en
droomde ik die nacht van bramenlikeur en
de liefde bedrijven met een hardloopster
volop ingesmeerd met bramengelei.…
Geheugen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
713 De midzomermiddag bracht een gouden zweem van waan,
ontastbaar, een enkele wankele gelukkige dagdroom,
die als eendagsvlieg, stervend bij schemer is vergaan.
Hoopvol wachtend op het herleven van dit roze wonder,
elk ochtendgloren brengt opnieuw een schitterende belofte,
helaas gelijk de avondzon gaat ook die telkens weer ten onder.…
Naakt?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
673 In de schemering, in een voorwereldlijke
vorm, waar de dag en nacht elkaar omhelzen
vieren zij hun daad naakt en schuldloos in een
omstrengeling van vele herinneringen.…
Leeftocht
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.107 De zon was iemand die hen tegemoet reed,
pas bij schemer werd hun willen minder,
de weg sloop uit de spiegel, een voorgoed voorbij gevoel.
Nu zouden zij een slaapplaats vinden,
hun naakte lichaam in een ruimte
oprichten zonder houvast.
Alles zelfbedacht, eenzaam
als het begin van iets, gesprek
in een nog niet bestaande taal.…
Ballade van de alfahulp 3
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.477 Binnen schemeren de rode lachjes op elke stoel en
vensterbank, sommige poppen ongekleed, hun romp van stro
een distel in een porseleinen babyhoofd, geen enkele
hulp wil vast bij haar, wij hopen op jou.…
Oude waarden?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 Veulens bij een hek terwijl de
schemer valt, koppen dichter
bij elkaar, de ogen kool getint
waarin blikken vol vuur om
de warmste glans te stelen
hun hals getooid met fiere
manen, opgetuigd in een land waar
de hemel haar onbelaste lichaam
torst, een onbeschilderd stilleven,
in het web van de vrijheidspin
met zijn penseel de ware…
Bovenaards?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 In een late schemering, in een voorwereldlijke
vorm, waar de dag en nacht elkaar omhelzen
vieren zij hun daad naakt en schuldloos in een
innerlijke omstrengeling van vele herinneringen.…
Nu de getouwen zijn gestorven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 Nu de getouwen zijn gestorven
Eens liep ik in de schemer door de straten
En luisterde naar een geweven cadans
Als vermoeid van overpeinzing werd ik
Bevangen door deze industriële dans
De straten ademden een zacht dreunen
Een mechanisch kreunen van staal dat leefde
Het wrong zich gestaag in mijn genen
Dat een ritme in mijn hartslag weefde…
LIEFDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 volkeren wonen
Als ooit alleen vrede op aarde gaat regeren
en dan liefde eindelijk elkeen laat vergeven
Is er geen weg dan al´t kwade af te zweren
zodat oude boeken worden overgeschreven
Als mensen anderen in ´t geluk gaan delen
en ieder mens elke andere dag gaat stralen,
Zullen ook de oude wonden spoedig helen;
zal geen van schemer…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 binnen is de innerlijke kou zacht gedempt
in de ruim geschikte meubelen en het licht van
de schemerlamp verheven tot een gewend geluk
dat avonden lang als de stilte van traag zwemmende
vissen in de groene schemer van het aquarium hangt.
in onwrikbare gewoonte dragen de gordijnen diep het kroos.…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Stadsvogels verstommen,
één voor één, boven daken die nog gloeien
van het gouden fluweellicht, de omliggende straat ademt in
zachte schemering, maar witte sporen vervagen het blauw in vluchtige beweging.…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 De schemering drukt zich
langzaam over het herfstig land, ik blijf stil
tussen het loslaten en het vasthouden, en glimlachend voel
ik hoe de vergankelijkheid mijn wezen opent, zacht, wijd, ontvankelijk voor alles.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Wanneer schemer vroeg valt
en het bos zijn contouren verliest in blauwgrijs
licht, voel ik hoe nacht zich als een langzame sluier om de aarde
vouwt, stil, vanzelf, alsof ik daarin een plek vind waar ook mijn gedachten mogen rusten.…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 Dan krimpt de schemering tot een scherpe streep.
De eerste vlaag slaat gaten in het broze glas,
een kille rilling over de slapende hei.
Het stof danst op het ritme van de eerste slag,
het veilige verleden valt in as.
De bliksem splijt het vlakke, grijze rijk.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Ik ervaar hoe het landschap verzacht onder de schemer,
terwijl de eerste sterren verschijnen en de aarde haar rust weer vindt.…
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 Het wolvenland wijkt voor de schemering,
terwijl de uren traag als stropdassen passeren,
gemeten in de cadans van jouw afwezigheid
komt de vroege avond veel te laat.
Op het ruwe hout van de vensterbank
dampt de kruidenthee die haar warmte verliest,
een stille illusie die langzaam nuchter wordt.…
Avondgoud
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
8 Dit licht kent geen haast
en kiest geen hart uit, het rust even
diep in wie elk trillen opvangt, als in wie gewoon zijn
schouders laat zakken, en de stilte van de schemering binnentreedt.…
Zomer '05
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.494 Zomaar een hittegolf
In mijn lijf, in mijn tuin
Dat was het meisje dat Zomer heette.
Ze rookte. Ze zoende
zo lekker, dat zeker 2 jaar
nadat ik gestopt was
ik altijd nog smachtte
naar haar ziltroze tong.
En de smaak
was ongenaakbaar.
Zinderende Zomer
met je vleugels, je vreugde
je visie, je zorgen
Je was het gewoon.…
hoog en laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Op elke plek die ik je toonde, zei je:
ja, maar aarzelend, zei je: ik ken
de wereld hier geloof ik ken
de tuin een oude naam ik weet
het vaag van toen het nog
van weinig woorden was:
een vrucht, een hof, bedrog,
een slang, een engel met een zwaard.
Toen sloeg mijn landschap om
zijn eigen as: zomer en winter
raakten uit balans.…
maagdenmirakels I
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.918 Ik ben de krab, de heremiet, de mythische huizendief
Doorheen alle denkbare droefenis blijf ik zoeken
Om één woord, een enkel hiëratisch gebaar van haar,
Licht schuift van de heuvels af, overspoelt de koude tuinen
Het buitensporige geduld der dingen treft me,
Zij zal aan mij verschijnen, zij zal komen…
boom
gedicht
3.5 met 120 stemmen
35.308 met mijn voeten in de aarde
en mijn armen wijd gespreid
voel ik mij een boom van waarde
een monument in eeuwigheid
met de vogels op mijn handen
en hun jongen op mijn kruin
groeit er mos tussen mijn tanden
ben ik het middelpunt van jouw tuin
met mijn vingers kromgetrokken
trotseer ik regen, wind en storm
blijf ik sterk en onverschrokken…