4016 resultaten.
over de linie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 in de gouden gloed van de avond
als langzaam ook ons leven stilt
leidt de weg ons naar de haven
waar wij ons thuis beschouwen
als daar de nacht de dag eindigt
is dit vandaag allemaal zo anders
nu het avondrood jou omarmt
met transformerend licht en lucht
waar zacht de tijd afscheid fluistert
wacht jou de boot naar de overkant
jouw uur…
Onderweg naar Amsturia
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
535 lief, vraagt zij zich af
in de badkamer voor het spiegelbeeld
in gedachten haar benen
op weg naar haar schoot
onderweg naar haar boezem
in een boodschappentas het half uitgelezen boek
een krentenbol en een halve zak chips
de fles aan zijn dorstige mond
onderweg naar Amsturia
de aarzeling van het heden
voor het regenlicht die stille avond…
vrolijke muts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 in de tienertijd
waarin ze met vriendinnen
hele dagen vol mutsen mag
over van alles en over niets
zo mijmert zij stiekem soms
dat voor prins pannenkoek
zij de ware keukenprinses is
over de prins op het paard
die haar bij de hand neemt
voor een knuffel of een kus
met kroonjuwelen versiert
laat zij het zonlicht regenen
tot ver in de avond…
Ontwarren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 Dan zie ik op mijn smartphone
de vraag van een kind
of er bij die waterval
in Thailand visjes zwemmen
‘k te horen krijg van
ja,
dat ze voelden aan je voet
Dat ik dan zoek
naar een recept van zuurdesem
En ook de man zou ’k willen zien
die op die avond zocht
ik zocht
we elkaar in de ogen keken
opschrijven moesten wat we voelden…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 Zacht bedekt
een wolkendek
m'n bed en elke
klank verstilt
de tijd vertraagt
wanneer mijn lief
naast mij ligt
ze ademt diep
slaperige tijd waarin ik
met haar aan mijn zijde lig
de kaars dooft uit
de avond valt
je doet de deur
op slot het boek
valt op de grond
en buiten in het duister
rollen de seizoenen door
als golven…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
433 Licht blijft hangen nu
zachte stilte omarmt mij
hart zoekt eigen rust
Het lijkt of de avond
aarzelt net voor ze valt, en de lucht
kleurt langzaam, voorzichtig als een stille gedachte.
Alsof ik nu pas besef dat ik nog niet klaar ben, dat ik pas nu adem.…
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 Er ligt een mooiere
zuivere beschaving
dan die van de prille vormgeving
in mijn beperkte denkwereld
op een elitaire schrijverssite
van dit groene kikkerland
waar mens en mening
waarheid mennen
de zilvervis de meeuw
in de bek leert kennen
als blauwe avond stil
de zwarte nacht ontmoet
een diepte ver van hier
in het duister van…
Partituur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Alleen een avond
die niets verlangt.
Mijn lichaam vertraagt,
zonder weerstand.
Wat ik schreef,
raakt me nog
maar breekt me niet.
Alleen dit moment,
ongezien.
Er is nog een plek—
een tuin
waar ik sprak
zonder gehoor,
waar alles zachter werd.
Daar ga ik zitten.
En laat los.…
Tussen de adem van de dag
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
360 Tegen de avond sluit ik de dag als een boek dat nog warm is,
met bladzijden die ruiken naar licht en onverwachte helderheid,
en ik dank de stilte omdat ze mij telkens terugvindt,
precies daar waar mijn binnenwereld weer adem krijgt.…
Verzengend
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
317 Wanneer de avond ademt
en de aarde haar warmte nog nalaat,
keer ik terug naar de ruimte van mijn eigen ritme,
een verstilde koelte waarin mijn aandacht eindelijk mag rusten.…
uitlaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
183 gelijk een slof
mijn vriend aan de andere kan van de lijn
ruikt aan iedere struik, dat zal fijn zijn
zie het ook zijn lotgenoten doen
ik probeer het wel eens bij die hoge bomen
die staan langs de door mij begane route,
raak ze enkel aan, ik geef van ouds,
hout geen zoen
daar komt zij weer, die van goede morgen,
goede middag en goede avond…
Als een vogel
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
217 Verwondering licht
op in ieder stil moment, tot de avond daalt en zijn reis is volbracht.
Symbool van hoop en
verlangen nodigt de vogel ons uit de
wereld te verkennen. Zijn vlucht tekent een levend spoor
tussen horizon en wolken, van vertrouwde grond naar grenzeloze hoogte.…
De lieve kleine dingen
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
155 En 's avonds het dunne
ritselen van een boek dat sluit, waarna
de stilte zich om mij heen legt als een gelijkmatige
gloed waarin ik voel: dit zijn de lieve kleine dingen die mij dragen.…
Stadsstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Geen stem die iets vraagt, geen geluid
dat zich opdringt, alsof ook de avond hier genoeg is om te bestaan.
Tussen de gevels stroomt
lucht haast niet, maar een kleine klank
is hier hoorbaar. Mijn rusteloze gedachten verliezen
langzaam hun gewicht, tot ik alleen nog luister naar wat er klinkt.…
Het Groene Hart
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
190 De avond valt traag over de brede plassen
en brengt een serene stilte naar dit oergebied,
een kostbare adempauze in het drukke bestaan,
geborgen in de luwte van de Randstad.…
Een dag zonder jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
447 Tegen de avond wordt de wereld stiller,
het daglicht trekt zich langzaam uit de tijd;
maar in mijn hart blijft iets van jou nog branden,
een klein, vertrouwd licht in de eenzaamheid.…
Verwachtingswereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
21 hopeloos
je gebarsten toekomstbeeld verstopte
telkens als wij in elkaars ogen
waarheid zagen winnen
Ik wilde jouw jeugdsprongen niet zien
ze raakten dat wat ik niet wilde dragen
iets van een regenboog die grijsheid brengt
jouw bewegen droeg die toekomstpijn
maar jouw zwijgen verbrandde mijn dag
tot een vormeloze wanhoop
Die levenloze avonden…
Vertragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Wanneer de avond zich
spreidt over het glooiende landschap,
laat ik de dag bezinken, indruk na indruk. Niet alles
hoeft mee naar een nieuw seizoen. Sommige dingen mogen vallen.…
Meisjes mijmering.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.002 Acht uur 's avonds al naar bed!
Annemie draagt een korset,
Wat een nuf, wat denkt ze wel?
Poppen, zegt ze, is kinderspel!
't Is heel goed, hoor, 'k laat het niet,
Hé, als ik eens moeder hiet!
'k Smeer mijn bootram dan heel vet,
En 'k ga 's avonds laat naar bed.…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.773 ‘t Is avond, stille... en, mij omtrent,
is iets, of iemand, onbekend,
die, zachtjes mij beroerend, zegt:
'‘t Is avond en ‘t is rustens recht.'
De bomen dragen gans de locht
vol groen, nog onbestoven;
en ‘k zie, zo dicht hun blaren staan,
nog nauwlijks deur de hoven;
‘k en hoore niets, al om end om,
van ‘t zoetgekeelde vogelendom,…
Lyndraaiersgong
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.131 Touwslagersgang
Er sterft iets af bij mij
ik weet nog niet wat het is
maar het brandt, het bloedt, het barst
‘s avonds wordt het erger
we gaan steeds later naar bed
het komt op en zakt weer af
en de dagen lengen niet tot beter.
Ik ben in de touwslagergang
en zeg je, ik word chagrijnig, want
het brandt, het bloedt en het barst.…
Ja, en Amen...
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
874 Soms word ik het gewoon spuugzat
en 's avonds rol ik op de bank,
want dan ben ik van 't mopperen DOODOP
Kleine kinderen, kleine zorgen
Dat zei vroeger mijn moeder al...…
Kind der aarde
poëzie
2.7 met 894 stemmen
125.978 Nu kom ik elke nacht, Moeder, slapen bij u thuis:
Geen afstand in de avond scheidt mij van uw liefdelichte huis.
Voorgoed uit al Gods sterren ken ik de eigen moeder mijn:
Daar is niets in de wijde heemlen als uw ogenschijn.…
Pa van 10 tot 5...
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
3.092 touwtjes nogal strak
Wil niet teveel contact met hem
Dat bezorgt haar namelijk ongemak
Hij ziet zijn meiske dus te weinig
Brengt haar nooit meer eens naar bed
Ziet 's morgens geen verwarde krullen
Sinds hij uit hun leven is gezet
Op zaterdagen van 10 tot 5
Mag hij nog even haar papa wezen
Terwijl die nieuwe vriend van mams
Haar nu 's avonds…
't Is goê
poëzie
3.7 met 24 stemmen
5.564 Men moet in ieder groot genot
Een plekske schaduw lezen;
Daar moet aan iedere bloem een traan
Aan iedere zon een ondergaan,
Aan iedere dag een avond wezen.
't Is goê,..., 't is goê!...
Dat, na 't verzengend zon-gegloê,
De witte vree van 't maangelaat
Over de moede wezens gaat
Van die geen zon verdragen...…
MIJN BLEKE DENKEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.619 Ik troost wel iedere dag met zon en zachte praten
In eigen weide en kooi haar stomme droefenis,
Maar in de avond breekt haar leedgerekte blaten
Mijn deuren open naar de wijde duisternis.…
Taal klanken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.527 Dansend gaat zij door de dagen
geeft de avond glimlachend licht
nooit zal zij om woorden vragen
brengt warmte op ieders gezicht
haar regels zijn niet gebonden
lopen slingerend door de tijd
andermaal slaat zij diepe wonden
na een heftige strofe strijd
heeft zij zin in mooie zinnen
raakt zij plots menig lezershart
wil zij haten, dan wel…
Nijdige Tijd, waarom is 't dat gij u versnelt
poëzie
4.0 met 46 stemmen
8.890 Och Meester, die de tijd met uren af kunt meten,
Gistr'avond miste gij en had uw kunst vergeten:
Wel vier maal sloeg de klok in min dan een kwartier.
Maar na mijns Liefs vertrek, doordien 't begon te dagen,
En heeft de klokke boven zes maal niet geslagen,
In ene tijd, docht mij, van twalef uren schier.…
Kom mede in het duister, mijn kind!
poëzie
3.6 met 53 stemmen
7.613 Kom mede in het duister, want de avond is schoon!
Als verstomd zijn de vooglen; geen enkele toon
Zingt er de zangrige wind.
Kom mede in het duister, mijn lief!
Kom mede in het duister, waar niemand ons ziet;
Niet ene enkele bloem ons nieuwsgierig bespiedt,
Waar ze op heur stengel zich hief.
Kom mede in het duister, mijn hart!…
Kort geleden 1
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
3.373 geld werd geteld
de nota’s geschreven
maandag betaaldag
duurde het venten wat langer
wie het geld niet had
maar wel een goed verhaal
kreeg zijn begrip
een weekje later dan maar
hoopte dat het niet opliep
hield niet van vragen om
bleef beleefd
paste zich aan
thuis werden de bussen geboend
ze stinken zo snel
en om half negen ‘s avonds…