3533 resultaten.
Heksenkinderen
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
730 We moeten eten anders gaan we dood
En daar gaan ze : samen op pad.
Twee doodsbange kinderen die men
heksenkinderen noemt
Terug gaan was geen optie, zeker niet
omdat de zich zelf benoemde pastor
vanaf de kansel had geroepen dat ze
door de duivel bezeten waren.…
Wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 (Als het leven niet meer geneest)
Op het kronkelige pad van het gezond verstand
liggen segmenten gestrooid tussen doornen en netels
tussen het kiemende ontwaken met een open geest
en de lichtheid van het bestaan die in het hart zetelt
Met het innerlijk oog gericht op waakzaam dromen
over fragmenten vervaagd door wat niet geneest
in weerwil…
De scherven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
793 de sleutel is nergens te bekennen
waarschijnlijk van een periode waar ik onmogelijk trots op kan zijn
maar tegelijkertijd een periode waar ik mijzelf weer leerde kennen
nu de puzzel weer compleet is en alle scherven zijn weer terecht
lijkt alles wel als een droom waar ik met een schok uit ben ontwaakt
het leven lacht mij weer toe en het pad…
DE NAJAARSLAAN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.707 Ik zag aan 't einde van mijn pad
een kleine, ronde poort,
als blauw saffier, in goud gevat,
en haastig, vol verlangen, trad
ik door die gangen voort.
Ik sprak: "Als bij mijn thuiskomst wijd
de poorten openstaan,
in welk een grote heerlijkheid
zal ik dan binnengaan!..…
Soms als ram en soms als lam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Elke dag vinden we nu samen de juiste wegen en paden
die destijds wonderlijke dromen al hier met mij betraden
En nee we dolen samen ondanks de tegenslagen hier niet
liefde heelt en sterkt ons in leven dat ons kloppend hart ziet.
En nog steeds wil ik oprecht de dageraad niet beletten
om met jou samen hier stappen in leven steeds te zetten.…
Wormen 3
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 zich heen,
waarom had hij ook weer zo'n haast,
keek naar de bomen en hun takken zwiepend
hun kruinen piepend,
krakend, elkaar rakend,
een worm zag hij op een blad
zo langzaam, nietig zonder faam,
een overgebleven braam zag hij,
ach waarom fiets ik toch zo snel
en kijk ik alleen maar naar benee
en zonder bel
en zie toch 't blad niet op 't pad…
Sellingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Geen opwellingen
alles rustig en geregeld
heggen recht, paden betegeld
gras gemaaid, gesnoeid prima
beekdal van de Ruiten Aa
vriendelijk, doe maar gewoon
het is het dorp waar ik woon.…
Asfalt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Ik houd van asfalt
het beperkt de opties en verschaft duidelijkheid
hier gaat niets groeien - wel het aantal gebruikers
ze glijden over jouw rug in elke denkbare toestand
als uitgerolde veterdrop zijn hier geëffende paden
ik houd van het contrast tussen het zwart, wit en groen
waar langs jouw flanken onkruid groeit en waar
een roofvogel…
Afscheid van een Koningin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
687 Woorden verwaaien, verdwaalde verhalen
slingeren in de wind, dansend over regenbogen
die vertellen over een heel bijzonder kind
die in de nacht verdween
zilvergrijze lokken, grote bruine kijkers
een ontwapende lach
zomaar is ze vertrokken, niemand weet waarheen
van jongs af aan tekende zij haar eigen pad
door een land vol fantasieën, nam daarin…
Zelfonderzoek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 Pijnlijke voeten, nette schoenen, tenen op elkaar gedrukt
en wroeten hoe alles voelde
Bedrukt dat er geen pad meer was voor wandelaars, 'k me schaarde tussen de vreemdelingen, zwervers die hun eigen weg wel kozen,
de weigering gebukt te gaan daaronder 't viaduct
blij in trein dat alles was gelukt
'k je bijna belde nog om naar strand te gaan…
Streven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Toen ging het naar tram 1
die had vertraging
Dan naar 't pad in 't bos
voor nextstop,
daar aangekomen was die
vervallen,
terug naar 't bospad.
En bij die halte
was daar een veel te volle tram
Opnieuw naar 't wandelpad
En bij de nextstop
in tram en staand,
zei vriendin dit is ver gaand!…
De langste nacht van het jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
661 Je hield van reizen, en dus ga ik
op pad, onderweg, naar daar jij eens vertoefde, om je te
vinden, in de regendruppels op mijn wangen, in de treinen,
die jij veelvuldig nam, om vrienden te bezoeken, om mee
op vakantie te gaan.
Aan levenslust geen gebrek.…
Weekendje aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 De surfers werden heel hoog
opgetild door wind,
wij, wandelaars bijkans niet vooruit, elkaar niet te verstaan,
kozen ander pad dat op en af
door bos en duin
en tussen blauw slangenkruid,
geurende liguster,
scheen de zon ook aan en af
waterpartijen verlichtten,
op ‘t laatst een bui met poncho aan,
van Katwijk Scheveningen in
bracht ik haar…
ELANDSGRACHT, Amsterdam, Gedichtendag 28 jan 2016
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
509 Nu, ben je "Weg van het Midden", lekker breed en ruim van pad.
Jouw "Ramblas" klinkt fluitend als "De Grote Zaal" voor fietsers rap van rad.
Met gebogen hoofd lees ik --getekend-- jouw Levenslied.
In Stilte, hoor ik jouw branding en Branding van hoop en verdriet.
ELANDSGRACHT !, Jij loopt met ons weg van winkel naar winkel.…
Jaloezie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 De manager die kijkt naar de sprint van een ander,
mist zijn eigen marathon, raakt verder en zwanger
van plannen die andermans paden bewandelen,
maar nooit in de kracht van zichzelf zullen landen.
Dus laat je niet meten met andermans maat,
wie jij bent is genoeg, als je dát maar verstaat.…
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Neem mij zoals ik ben, of laat mij gaan,
ik ben een pionier op een onbekend pad.
Want zelfs in wat botst, in wat schuurt, in wat stoort,
ligt de les die ons vormt, het verhaal dat ons hoort.
Het leven is cyclisch, een spiraal die zich draait,
naar liefde, naar vrijheid, naar wie ons bevrijdt.…
Het lied dat we waren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
919 Kan ik het verleden achter me laten
langs het pad bij de rivier
waar onze schaduwen elkaar ontmoetten?
Er brandt nog steeds een belofte langzaam,
op een berg in de verte,
in het laatste licht van de avond—
het lied dat we waren
fluistert nog steeds naar mij.…
De Lijster
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.003 Hij had het klooster
vroeg verlaten: op de paden
Lag de dauw: de hyacinten
Hingen blauwgetrost te bung'len
in de scheem'ring tussen 't hakhout,
Leeuw'rikken, die luchte-krekels,
tjirpten hel in hoge hemel:
Web van klank in web van stralen.
Neuriënd liep hij: gonsde een kever
Langs zijn voorhoofd?…
Vitamientje chemicalie
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.031 het hek naar zijn huisje
was in de kleur van de haag
diep en donker heldergroen
het werd een mooie dag vandaag
de zon parelde nog laag in stand
er wachtte hem een blauwe lucht
een spinnerag met laatste druppel dauw
hing windstil, er was geen zucht
terzijde van het stenen pad
dat als een loper naar zijn huisje leidde
groeide onbespoten…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Zomergoud smelt in de kroes der korenzee;
strelensziek ritselt ze om ons met listig spel,
daar we nu 't kronkelend pad bestijgen,
achtereen, naar de kruin.
Daarbeneên rust, in zijn tent van donker groen,
't koele dal, even ontvlucht, en doet de blik
weiflen in wisselend verlangen tussen
stil genot, steiler vlucht!…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 Zijn moeder zocht des avonds,
Waarheen hij was gegaan;
Zij zag er nog zijn stapjes
In 't pad bevroren staan.
Men zocht, men vond het lijkje,
Men droeg het door de mist...
De moeder zette 't lampje
Bij de enge kinderkist.
En 's anderdaags, voor eeuwig
Droeg men haar zoontje heen.…
Die studam 1
gedicht
3.0 met 25 stemmen
9.250 Vir 'n wyle
bly hy in my kop voortbestaan
as ek ook met die pad langs loop
maar na die ander kant
toe, na waar ek tuisgaan.
Dan raak hy weg, voorlopig,
onder landskappe, tale en slaap.…
Najaarslaan
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.489 Ik zag aan 't einde van mijn pad
een kleine ronde poort,
Als blauw saffier in goud gevat,
En haastig, vol verlangen trad
Ik door de gangen voort.…
Wolken van vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
790 Wanneer de wouden hun takken stil houden
en de wolken gedachten dragen van vergetelheid
wandel ik langs paden van tuinen,
langs bosschages jeneverbes en dolle kervel,
over heuvels met hyacinten
waarvan de blaadjes gouden randen hebben
in het vallen van het avondlicht,
waar weelderig groeien de duizendguldenkruiden.…
Eerste zang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.808 . -
Stil ga ik 't smalle pad, zon in mijn hart,
Licht is mijn voet, de korenhoofdjes strelen
Mijn blijde wijde handen en ik fluit, -
Hoe is de zon zo licht! mijn Lief zo goed!…
Mummificatie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Toe, verlies je hoofd, draai als ballonnen op het water en zie maar in dat je dagelijks kunt knappen als gevangen helium, kerels met zichzelf wijsgemaakte, jarenlang zwoegende trots, vrouwen met ingebeelde schoonheidsidealen via jarenlange wie mooi wil zijn moet lijden paden. Kerels, ieder weekend een krat Heineken of Hertog Jan!…
Boomterreur
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
627 in het park om de hoek
langs een haag van hazelaar
op een veldje van kort gras
staan twee bomen naast elkaar
links een treurwilg, rechts een berk
of een boom die daarop lijkt
maar het kan ook andersom
ligt eraan vanwaar je kijkt
maar die treurwilg van de twee
staat het dichtste langs het pad
maakt een buiging met haar kroon
heeft haar…
Dichters zielslied
poëzie
2.4 met 14 stemmen
1.562 Doch één herinnering, één kleine droom
Vond naar mijn hart zijn pad,
Nu hoed ik staag met bevend-hete schroom
Die vónk, van wat ik brándend had.
Die gloeit in luidloos, wijd-verstilde nacht
Diep in mijn oog gelijk een ster,
Die leidt mijn dromen vleiend-traag en zacht
Naar rijken hoog en stralend ver.…
ALLes valt
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.304 Ik ging
associatieve paden. De naam vertaalt,
er was orde naast betekenis.…
De Prikkels van het Leven.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.676 Daar ligt op ons pad zo veel edels,
Dat ons naar iets hogers verwijst;
Gelukkig, wanneer daar van binnen
De prikkel van 't goede in ons rijst.
Daar kruipt in ons hart ook een wormpje,
Dat, klein, zijn ontstaan noô verraadt,
Maar dat ongemoeid tot een slang groeit,
Die vorm is de prikkel van 't kwaad.…