5388 resultaten.
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Striemen op mijn rug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
de dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
het licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode…
De blauwe bovenkant
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 de maan is uit
de sterren buitelen
en vallen strepen
je wenst
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen maar
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
ik zie je lopen op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte…
Ik ken U
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.379 luiheid en verboden daad
als ik mens ben
gelijk allen
ken ik u
en speel ook toneel
met geopend doek
kijk dan de zaal in
gevuld met uw zielen
maar door de belichting
blijkt dat een schimmige look
oh zeker, ook ik
sta schijnheilig op de planken
met wijde ogen en volle mond,
maar ben niet slecht
zie mijn zon
en de geest in de
schaduw…
Ik droomde dat het anders was #3
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.317 Drinkend van het puurste water
Hervond ik dromen van veel later
Terwijl ik in eenzaamheid genas
Het fluiten verliet mij nimmer meer
Geen vogels bij de ochtendzon
Handen bedekten hoofden met een kom
Toch het gekrijs, keer op keer
Velen bliezen hier hun laatste wolk
Dat tot een mistbank samensmolt
Voor eeuwig in het labyrint
Waar slechts de schaduw…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 vandaag
beweegt er niets in de tuin
maar ik voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke…
CANON IN D
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
801 Geen meeuw beweegt
en de straatlantaarn valt enkel
in zijn eigen schaduw.
Hoe dicht mag ik bij je komen
als gemis geen enkel geluid maakt
en de duinroos zwijgen blijft,
ver achter het dalen
van de zee.
Ik breek mijn raam open en kom uit
op dezelfde straat.
Daar is het zuiden, wijs ik.…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 Een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 hoe ik je naam prevel, niet kan leven
niet kan sterven zonder jou omdat jouw schaduwen
mij achtervolgen
hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis
stap voor stap, bedachtzaam
iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm…
Dansen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
546 Het is als een mooie droom
die als een schaduw in het licht
van de tijd hier naast me staat.…
Op eigen kracht
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.440 Waarom probeer je niet iets anders
Als dat je beter maakt
Gewoon een wisseling van spijs
Als dat je beter smaakt
Jezelf kunnen ontplooien
Ontdekken wat je kan
Je leven niet vergooien
In de schaduw van een man
Probeer eens te ontdekken
Wat jou echt bezig houdt
Energie op kunnen wekken
Kunst maken van hout
Jezelf te portretteren
Verdiepen…
Een wijze les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Achter de wolken
slaapt in het bos
‘t droomproces
een wijze les
het voorjaar wint
opnieuw aan kracht
een ieder heeft hier
lang op gewacht
gordijnen waaien open
winter is gelopen
lentezon geeft vreugde
aan kleine trage schaduwen
werkelijkheid bekoort dromen
er klinken stemmen in de natuur
dit is een andere stad…
dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
733 tranen
op in regenton
waar ze samenvloeien
tot kostbaar water
helder en koel
goed voor planten
tuin en vijver
de vissen dansen
op hun staart
de tuin gonst
van activiteit
talloze bijen snoepen
van honingzoete nectar
vogels zingen van geluk
bloemen stralen
in hun zomerkleed
de mooiste kleuren
lichten op in zonlicht
zelfs de schaduw…
Trotse zomerbruid
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.793 je draagt de wereld op je hand
de zon van oost naar west
het licht van noord naar zuid
de schaduw is je vreemd
je bloei der jaren
toont een trotse zomerbruid
gracieus is je spiegeling
een dans tussen werkelijkheid
en nog onbekende dromen
op dekentjes van dauw
laat je tinkelsterren
in liefde samen komen
ik wens jou duizend blaadjes…
Varadero
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.142 woordenpracht
in het maanlicht voortgebracht
het is nu leeg op het warme strand
dat wacht op de koelere nacht
die de liefde zal verzwelgen
als de golven uit de zee
die de lucht zal bestuiven
als de vlinders om mij heen
die de bloem zal ontsluiten
voor jouw tong alleen
de eenzame nacht
die het strand overspant
als een vluchtende schaduw…
wrimpelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 de duisternis
van haar chador
geloken
haar wimpers
ogentroost
de fluister
tikte haar aan
in de vroegte
van de morgen
droeg
een bruidsluier
vol
belofte
aan
de zon
streelde
krullende lokken
liet wangen blozen
in de middaguren
krulde
haar lippen
in een zachte
glimlach
rozenrood
in de schemering van de
avonduren
met schaduw…
Rembrandt cyclus 2: anno 1632 mijn vertrek uit mijn geboorteplaats Leiden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 het is niet dat ik je veracht mijn stad
waar ik toch ook het daglicht zag
de stegen, molens, hogeschool
die mij lijdend, schetsen zag
ik wil verder, veel verder dan mijn ronde
neus kan zien, veel verder dan het licht
en heel misschien kan ik er ook mee spelen
in duisternis en schaduw van de grote stad
Leiden gegroet, laat mij niet lijden…
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Op straat ligt daar
een stervend kind,
dat in de blinde woede
zijn hart vergat
in de schaduw
van beschaafdheid.…
Parels uit Schelpen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 zag ik golven in je ogen
indrukwekkend
jouw lieve glimlach hart
werd zonneklaar een lied bezongen
in woorden van diepzinnigheid
met wuivende zwarte haren
en door de poriën
van je zwoele lichaam
druppelde je mij naar binnen
zeilend op de bovenstroom
liet je me blozen
toen je parels uit schelpen sleurde
werd jij mijn eiland
tot in de schaduw…
Gekte
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
627 mijn wapen
wijsheid is mij onsnapt en mijn geweten
is als een voortdurende grap
lachend bij elke stap
ik ben nu weg van de realiteit
gekte is mijn nieuwe identiteit
mensen wijzen en praten in vragen
maar ik ben vrijer dan vrij
gekte is nu de baas en mijn wapen
niet langer alleen pratend over de starten
al mijn staten vrienden als schaduwen…
Net verslaafd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
792 Net verslaafd maar dan al lang
Verspilde tijd die ik in mijn kamer hang
Zie de zon, voel verwarming
Zon door glas, schaduw op behang
Elektronische energie die ik opvang
Gemuteerd tot dit nieuwe ding
Schijnt de zon? Is het nacht?…
Net een sonnet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.512 Ineens moet ik aan Rembrandt denken
en zijn streling van het dierbaar licht
de inval waar ik telkens weer voor zwicht
hoe hij schoonheid weet te schenken
ik tracht te evenaren in beweging
aan de luxaflex bij jouw fraaie silhouet
als schaduw op ons witte liefdesbed
waarboven ik zo af en toch nog spring
jouw bruidsboeket bloeit er o zo mooi…
Wat de stilte geeft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 Want de dagen van beloften en
dromen die niet uitdoven zouden geen afscheid
nemen en de stilte een stem geven
die bang maakt
en jou
alleen zou antwoorden wat je nog mocht verliezen
totdat je schaduw het ook zou opgeven.…
Populus tremula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
389 Volg de weg langs levende zuilen
die schaduwen van licht geven.…
Herfsttegenstellingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Geen witte bollende zeilen
vriendelijke wollige schapen
zwevend weidend door diep blauw
maar rollend grauwe golven
donkere draken blazen koude adem
spuwen vuur over verdronken land
flets waterig schijnen lichtstralen
zwak pogend herinnering te bewaren
worden door jagende schaduwen gewist
die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen
dat ‘…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me stond
op het plein bij het standbeeld
en tijd loog ook niet om de waarheid
toen het tegengestelde mij tegemoet kwam
en er iets van jouw schaduw…
Als de hemel daalt
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
676 ook al oogt de lucht zomers blauw
en het late groen nog steeds
tot verbeelding spreekt
vult mijn adem de geest al met belegen dauw;
ik word deels van de hemel losgeweekt
de voeten dragen schaduw zwaar
als het gras in zijn lengte gaat berusten
ook de ochtend die steeds meer verlaat
verkort mede het licht op gangbare lusten
neen, het zijn…
Zonder toom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 In hart en gedachten
strooi ik stralen over stranden
om de duisternis te breken
schaduwen schetsen mijn pad
achter de einder baart
een jonge storm nieuwe golven
het deert mij niet
dit strand biedt tomeloos
onbegrensde vrijheid.…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Jouw schaduw, zwevend door mijn lichaam,
vertelt het verhaal geschreven in mijn wezen,
na al die droomloze nachten was ik eenzaam,
tot ik eindelijk jouw ziel weer kon lezen.…