Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

ontluiken

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
ik draag haar door de nacht heen wijl overdag vlagen van mist heersen van binnen daadwerkelijk heb ik onze adem niet meer gemeen dat roert mijn denken, vraagt om mij te bezinnen allengs gaat alles nog verder op slot en kan ik slechts kijken in een enkele richting het blijkt ook nog eens een doodlopende straat waar niemand voor mij een deur…

Liefde te leen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
verdronken het dal was dieper dan zijn bedding de stroom meedogenloos en wreed de groene heuvel onbereikbaar verdriet in tranen verkleed de berg was steil en glibberig met verraderlijk losse stenen de top in de verkleumende mist verdriet in tranen verdwenen ik wil springen maar ben verlamd ik wil voelen maar ben beschonken ik wil ademen…

nog even - zoals ik ben -

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
telkens in mijn aftandse nachten zwerven mijn handen over haar warme lichaam, ik wil haar kalmte voelen op haar naakte huid haar waarheid is diep in slaap gezonken, ik benijd haar - mijn rust is me eens ontnomen, niet gegund zelfs niet in mijn allermooiste dromen hoe langer ik haar betast, hoe meer mijn adem de weg kwijt raakt, help…
elze29 maart 2024Lees meer >

Dieper dan de wortel reikt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 373
De grond houdt zijn adem in. Ik hoor hoe het gesteente zijn geheimen schuurt tegen de muren van mijn bekken. Alles is zwaar hier, log, en toch een spanning, alsof elk korrel zand een belofte draagt van breuk. Mijn handen graven zonder richting, maar vinden toch een kloppend ding — half steen, half verlangen.…

De stlte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
maar een kamer die zichzelf heeft dichtgevouwen als een blad dat nooit meer openspringt Toch groeit er iets tussendoor, een dunne, zilveren draad van licht die niet durft te spreken maar wel blijft trillen wanneer de wind van vroeger erlangs strijkt Ik tel de seconden niet meer, ik meet de afstand in het soort adem…
Dabda12 januari 2026Lees meer >

zoals een getuige zegt

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 284
In een weelde van onaffe schakelingen bouwsteen voor steen over de tegenstellingen zie ik hem meester der rangschikking vliegen en hij ziet mij opstijgen uit beteugelde beugels wegschieten in alle ruimte op vleugels door verbrokkelende muren afgronden als verblekende redenen bij samenzijn Ik riep ik adem met jou toon de tintelingen…

waar het hart zich hecht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 285
een kaars in de nacht brandt niet om het licht alleen de vlam buigt zich tegen haar eigen was alsof warmte een lichaam zoekt handen willen langer vasthouden dan ze kracht hebben en vinden toch hun rust in wat nabij blijft een vogel stijgt maar blijft even hangen in de adem van de lucht alsof hij wordt gedragen een stem wordt zachter…

whiskey-ellende

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 439
Toch steek ik weer een sigaret op, zuig de rook in als laatste adem, want stoppen is voor mietjes en ik ben te lelijk om op te geven. Liefde was een slecht gevecht in een achterafsteeg – ik verloor, maar sta elke ochtend op met blauwe plekken die glimlachen. Kom maar terug, schat, met je mes en je leugens.…
droom18 maart 2026Lees meer >

Yorkshire

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
voorbij een drassig veld met plonsfonteintjes van rondspringende kikkers en onder de waterval door die opspat in een donker wervelende poel een grot bereiken waar de bodem bemost en de lucht kil is en de wanden oplichten in een patroon van wit opvlammende flitsen Daar verdiept raken in de schemerige, toch witte, leegte en dieper ademen…
Zywa20 juni 2026Lees meer >

Slapende vrede

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 119
Merlijn betoverde de mensen met de adem van een draak zodat ze hun strijd vergaten en met elkaar leefden zonder besef van geleden verliezen en verdriet zelfs zonder haat jegens de ander die hier vanaf zijn geboorte woonde of zich er juist pas kort geleden was komen vestigen Eindelijk kon het, eindelijk was het vrede, dankzij de vergetelheid…
Zywa2 augustus 2026Lees meer >

De doodstrompet

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 339
Ik wilde ademen, maar er lag een hand op mijn mond. Groter dan anders greep ze naar brekend glas. Het was in de scherven dat ze mij eindelijk vond. --------------------------------------------------------- uit: De doodstrompet (De Bezige Bij, 2026)…
Paul Demets25 augustus 2026Lees meer >

TUCHT EN KWIJTSCHELDING

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 86
Dan zal het vrije denken zich verbinden met eeuwige kracht, helpend maar onvatbaar, rond gaan als adem uit geurige linden.…
Han Messie30 september 2026Lees meer >

Universeel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 39
Elk vergieten ooit begaan In schuwheid van schaduw Aan het zicht onttrokken Blijft voor altijd bestaan Alle adem ooit geblazen Door ontelbare kelen gegaan En dat lucht zo helder is Blijft verbazen Alle liefde ooit bezongen Zo waarachtig en diep Is na lichtjaren van hier Door vele doden verdrongen Oogsten na ‘t zaaien Vogels, vlinders…
Iniduo6 november 2026Lees meer >

luik zonder scharnieren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 25
verf over behang haar witte mantel is geel bij verse sneeuw een schreeuw van een meeuw ik laat hem plots helder ijs met ijzers glad gegleden de snelheid op de vaart gelijk een schicht als van het licht stabiel en krachtig duwend de één over de ander de herhaling van benen lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid ik draai en draai en adem…
Sil Darius16 november 2026Lees meer >

VERBODEN LIEFDE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Langs Frieslands kust over de Waddeneilanden waait door rollende golven tussen wuivende zeedistels het oude roerende sprookje van het kind der zee en een mens op het purperavondstrand zingt een jonge kerel over liefde die hij nooit vond maar slechts duisternis der wereld verbergen de baren vreugde? vanuit de welvingen wenkt zeemeermin…
Han Messie5 januari 2022Lees meer >

De lunch pauze

netgedicht
3.8 met 41 stemmen aantal keer bekeken 6.114
Weeïge drank adem was mijn deel Passie raasde wulps zonder enig gevoel Tierde met niet aflatend venijn door jou heen Pijnlijk besmeurd vernederd werd ik alleen Ongeremd laat je smerige lusten op mij los Waar pijn jouw geilheid doet vervoeren Grenzen steeds gewelddadig verlegd Mijn geest verstijft kil niet te beroeren Daar vunzige lust ongemeen…
Ivan Grud4 februari 2005Lees meer >

Strik van Glas

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 916
dauwdruppels glinsteren op het gras mijn adem komt dampend uit mijn longen in een nieuwe dag terecht vol frisse lucht heel even heb ik de gedachte verdrongen aan jou; gevangen in een strik van glas hoe ik de tranen van je wangen streek zo helder als schitterend kristal huilend, snikkend, een diepe zucht ik brak de glazen strik van de val…

verzoening

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.086
naar adem snakkend in de nauwe gangen van een golvend lichaam bij het geschuur op aarden wanden waardoor ik languit neergestoken lig weet ik wat zuurstof betekent voor geluk overwinterd sta jij liefdevol naast mijn vermoorde onschuld lang geleden al gekrompen toen ze bekeken opgenomen blind met open ogen doorgegeven werd je zit nu lachend…
lisettew18 maart 2005Lees meer >

Geschenk

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Wanhopig telt hij bomen langs het slingerende pad zij wil het licht begroeten warme stralen in handen gevat grenzeloos vormen spinsels dauwdruppels op zijn gezicht zij kust zacht draad voor draad het web, vlecht het wederom dicht somber staart hij voorbij troost zoekt zijn weg in de donkere nacht roept verscheurd om warme adem put uit…
metha26 maart 2005Lees meer >

Mijn vader

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.254
De was op zolder hangen want boven is het altijd droog, halverwege even op adem komen, steeds die twee trappen omhoog. Toch is het beangstigend, het afscheid komt steeds nader, maar voorlopig geniet ik nog weer elke week van mijn vader.…

RESET

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 827
gewetenloos wordt je een poot uitgedraaid een ander knijpt ongegeneerd je keel dicht steekt een stok tussen je benen inter- actie waar je niet goed van wordt met wijd opengesperde ogen beleef ik de benauwende realiteit waarin onvoldoende ruimte is om te ademen laat staan eisen te stellen aan de luchtkwaliteit met een uiterste krachtsinspanning…

Wir War

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 809
Ik voel je adem, de angst neemt toe, al deze gevoelens maken me moe. Het hart op de tong, je zachte lippen, ontroerende woorden die mij ontglippen. Leven doe je zij aan zij, ik vraag je hier: verlang naar mij.…

Verlang naar mij

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.337
Ik voel je adem, de angst neemt toe, al deze gevoelens maken me moe. Het hart op de tong, je zachte lippen, ontroerende woorden die mij ontglippen. Leven doe je zij aan zij, ik vraag je hier: verlang naar mij.…

zwarte dwang

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.184
Ik tuimel door een mijnschacht Gevuld met hete adem De minnaar die me belaagt Een gedempte kreet van genot -Raspend in rood weefsel- Zwelt in de koele droom Ik wacht op verlossing Een bodem van doornen Een stekeltapijt dat me doorzeeft Gegons van bloed houdt me uit de slaap Maakt me moe van waan en ondergaan Tot ik stuipend onderuitga…

haar vruchtvlees

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.623
De aanschouwing van haar ranken flanken rondingen overvloedig gepresenteerd eist zij maagdelijk genomen te worden liefdevol overweldigd en grof verteerd Zo ervaar ik haar verleiding mij te veel pluk ik haar om gulzig uiteen te rukken verstikt zij mij adem geeft zoete mond haar zinnelijke sappen spatten in het rond wanneer ik mijn dorst les…
Ivan Grud13 augustus 2005Lees meer >

ik pak mijn eigen licht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 770
voor alles moet ik gaan betalen het natuurlijk evenwicht is door mijn ouders al ontwricht nu moeten wij de scherven rapen alleen het zonlicht is nog vrij en stroomt bij mij naar binnen door het thermopane glas de ozonlaag zet geen voet dwars zonder geld wordt niets gemaakt ik beweeg en fiets mijn premies laag geschat maar adem…
wil melker26 augustus 2005Lees meer >

Tour de France 100 jaar ...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.441
héél erg benadrukken Tijdritten en sprintetappes en heel veel vlakke stukken Truien, wit, geel en groen Ook het bergklassement is "top" Voor veel renners een crime Maar wel 'n trui met bolletjes erop Mijn bewondering voor deze mannen Is niet in woorden uit te leggen Aan radio en buis gekluisterd doe ik in huis helemaal niets ik adem…
metha6 juli 2003Lees meer >

Zonder titel

gedicht
1.9 met 326 stemmen aantal keer bekeken 105.340
Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af. Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd te veel de zijne. Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet. De hand die ik dan buit en die me steeds weer voedt. En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.…

Vader met zoon

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.293
het zand zit vader met zoon en berust in geduld De voeten in oude sandalen, machteloos mak Hoe zou ik u beiden niet herkennen, onlangs nog zag ik u, mijn broer hield tegen zijn borst bemind een breekbaar lijfje en in zijn palm rustte toch precies zo'n handje van zijn klein slaperig kind Moe heeft het zijn ogen dichtgedaan alleen zijn adem…
Tille4 april 2003Lees meer >

Gesneuveld

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.537
Vragen die de adem voeden. Raak haar lauwe, grauwe hals En proef de lome ochtend. Met een kriebel in de vingertoppen Vind ik de diepste kern Vel de beer die mij belaagt.…