3520 resultaten.
September
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
295 Vallende goudgele bladeren,
zon, regen en soms een vlaag van wind.
Lucht die door de kleren blaast,
geuren waarin het hart zich vindt.
Gevoelens niet altijd te verklaren,
die diep van binnen naar boven raken.
Ze zoeken een weg door alle aderen
en zijn alleen met troostende vergezichten te bedaren.
September, maand waarin ik werd geboren,…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Het najaar daalt geruisloos neer en legt zich stil over de stad,
een zware deken geweven uit de adem van verloren zielen.
Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken,
terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen.
In de verte jagen miljoenen stemmen bezeten voort,
koortsachtig op zoek naar de illusie…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 Dor blad op de grond
stil sterft de oude zomer
tijd neemt alles mee
Bladeren lossen zich los
en vallen als trage gedachten naar
een aarde die hen ontvangt, waar elke beweging
vertraagt en het seizoen nog draagt wat al begint te verdwijnen.
Hun kleuren kantelen naar
een palet dat zich zonder haast terug-
trekt uit de wereld, waar nerven…
Zo broos ons leven
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
94 Wat is ons leven broos
als blaadjes van de beukenbomen
die dwarrelen in de wind
al is de lucht nog vol
van zomerdromen...
Al is de lucht nog blauw
en straalt de zon met vreugde -
ons lied is kort van duur
hoezeer de melodie
ons ook verheugde...…
Oktober regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Het regent, ’t regent al dagenlang,
’t Is oktober en niet mei,
Dán maakt de regen blij,
Nu word je er maar chagrijnig van.
Alleen dat is wel kortzichtig gedacht,
Ook wat egoïstisch voorwaar,
Want de natuur snakt er naar,
Die heeft er al heel lang op gewacht.
Dus het is maar hoe je ’t beziet,
Of het fijn of vervelend is,
Maar dat het al…
NAJAAR BUITENLUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Aaneengesloten
grijs van wolken hangt over
Alphens kampeerplaats.
Het leven ligt stil
binnen woudreuzen vol vocht,
omringd door hagen.
Een hoge eik houdt
koppig zijn groen; onder hem
kleuren struiken fel.
Rijen woonwagens,
deftig uitziende hutten,
zwijgen gelaten.
Paarden in de stal
bij het woonhuis laten zich
het vol lust smaken…
Grijs en grauw
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Buiten is alles nu grijs en grauw,
Het weer maakt neerslachtig,
Pas geleê was ’t nog zo prachtig,
Scheen de zon, d’hemel blauw.
Het boek houdt m’n aandacht
Niet vast, de letters vervagen,
Wijl ’k eer graag lezen placht,
Zelfs op eendre sombre dagen.
Ik kruip in mijn bed in de hoop
Hier mijn rust te hervinden,
Doch, ook daar blijf ’k in…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 zo valt de herfst in de schemer
van tollende bladeren en wijkt
het leven af van licht en spel
schaduwen dolen met hun
lichtbrekers en laten zich
als vluchtige gedaantes
mennen door windvlagen
door de paden van de
reeds gekapseisde seizoenen
iets mistroostig placht dan toch
in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen…
25 september 2025
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
133 door het stille blad
van de hoge platanen
schijnt tegen zessen
het lage herfstlicht zo zacht
als een donzen schapenvacht…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 De herfstwind zingt zacht
door takken vol verlangen
de stilte luistert
Achter de wolken ademt bleek het ochtendlicht,
de herfst strijkt met koude vingers langs de bomen.
Een huismus laat zijn weemoed achter op een tak,
en raakt een stilte aan die ik niet kan ontlopen.
De dauw bewaart het licht in breekbare kristallen,
het mos ruikt donker…
geschakeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
106 nu het kouder wordt, de herfst meer
kleurt, de wind gaat wervelen, de regen
sombert tegen de ruiten is alles vreemder
dan al die jaren hiervoor
het donker kent geen vergelijk, het dient
zich aan - hoe vreemd toch - telkens als de
zon zich zuid-westelijker gaat gedragen gaan
schaduwen verdwijnen en trekt de rook
van de houtkachels slome sporen…
In de diepte van de herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
49 Herfstig blad valt neer
raakt de rand van stil water
kringen zonder klank
Herfstblad zakt traag
neer, alsof de lucht het nauwelijks
nog draagt; het raakt mijn binnen zonder haast,
en in die lichte val wordt zelfs stilte iets wat hoorbaar blijft.
In de diepte van de herfst
vouwt het licht zich dunner rond mijn
gedachten, alsof het zichzelf…
NOVEMBER-DIP
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
25 Hoe kan ik ze verjagen,
de sombere gedachten.
Nu de dagen zich
steeds meer als
nachten gaan gedragen.
In mijn binnenste hielden
ze zich schuil,
een zomer lang.
Nu ik blote voeten helaas
weer stop in dikke sokken,
word ik bang.
Ik ken mijn sombere
gedachten, lang zullen
ze niet meer
op zich laten wachten.
Nu, in november, nu de
dagen…
Seizoenen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
16 In de lente van mijn leven
zal ik nimmer door te streven
op zoek gaan naar geluk
Bij mens en dier en de natuur
met open blik en zonder vuur
want al het kwade is vergeten
Als de zomer is gekomen
met lange dagen in de zon
koester ik het reeds gevonden
Geniet van zoete dromen
totdat herfst ze meeneemt
als blaadjes aan een boom
Door…
wintersymfonie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 zacht hoorbaar is de symfonie
van dwarrelende sneeuwvlokken
die met hun opera ouverture
het publiek achter de warme ruiten
lonkt met hun kristallen naaktheid
dan sterft de ouverture weg in de pluche
en de onthulling van een een nieuwe wereld
raakt in een overdonderend proloog
waar het auditorium de klanken ademt
van een weids en wit requiem…
Wat ik tegenkwam 13
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 Twee zwanen in sloot
gracieus zwemmend achter elkaar
rietstengels flankeren hun wit
Veel wind,
geen leven lijkt er op straat
Kraai tollend in lucht,
drie andere rollenbollen er aan
Oranje besjes aan vuurdoorn
Bruin kastanjeblad hangt droog
De bruinzachte naaldjes
van cipres als willen ze strelen
Ik hoor iets en kijk,
zie aan…
eerst de regen nog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 Weer zo’n afwachtende herfst
die braaf jaagt door de bomen
bedeesd beukt op takken, maar
feilloos elk sprankje hoop breekt
op die laatste straal
van het najaarszonnetje
De langverwachte winter komt
of niet, de stille sneeuwklokjes
verschijnen evenwel, evenals
kronkelende toverhazelaars
zo rijk als de jasmijn kan zijn
zal zij geuren…
Haiku - 28 oktober 15 uur 45-wintertijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
5 De zachtblauwe lucht
als bij valavond in mei.
De herfst wordt lente.…
Het eerste gouden blad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 Dat ene eerste gouden gevallen
blad
dat ooit zo vanzelfsprekend voor
haar lag
ze wilde het terug zoals
het was
de oorsprong van een stil gewas
ze liet zich dolend leiden om haar
tuin
dwaalde rond, en bleef staan
Deze tuin scheen echter nergens heen te gaan,
in haar wens liep iedereen met haar
mee
niemand wist, zocht, of
keek…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Zowaar verloren
de herfst staat op en groet mij
melancholie vloeit
De mist streelt kale
kromme takken, herinneringen
glijden teder over mijn tere huid, ik voel elke
schaduw, elk lichtpunt, en vraag me af welke ik mag vasthouden.
Gele, bruine bladeren
dwarrelen traag naar de aarde, elke
kleur echoot een verloren seizoen, mijn broos hart…
Begin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
27 Ach lief, word wakker uit je droom,
de nacht wijkt traag, houdt aarzelend in.
Er hangt een flard ochtend in de boom,
vlak boven de klei en het begin.
Een eenzaam blad valt achter het huis,
alsof de boom zijn rust verliest.
Mist kruipt over de velden, zonder ruis,
waar geen mens om grenzen kniest.
Laat het verdriet in het diepe dal,
beneden…
De 100.000 Klapper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 De 100.000 Klapper
Op de Sociale Media in het verleden meer dan 100.000 Bezoekers
Veel aanhangers en fans
Ik wil aandacht
Dat was mijn wens
De 100.000 klapper
Het werdt landelijk gezien
En iedereen in Nederland kent de naam van Danny van Strien…
De schaduwloper
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
13 Hij wandelt in de schaduw
op de rand van het bos
door knisperende blaren.
Links van hem lokt
het onaangetaste heldergroen
in de gulle herfstzon.
De schaduwloper verlangt intens
naar zuiver licht en kleur.
Hij vreest de oversteek.…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Goud valt op de grond
rust keert terug in de wind
de aarde ademt
Blad na blad laten de
bomen hun zware zomermantel
vallen zonder protest. Rondom daalt de stilte
neer en wie even vertraagt, voelt de koele bodemadem.
De vroege ochtendwind
draagt de geur van vochtige aarde en
brengt een vleugje vergankelijkheid met zich mee.
Ze nodigt uit…
Wanneer de herfst mijn stilte raakt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
16 Blad raakt het water
wat in mij nog geen naam had
wordt stil in het licht
In het stille loslaten van
je bladeren zie ik hoe de herfst zich
langzaam in je brede kroon nestelt, hoe rood
en goud zich mengen tot een licht dat niets van mij verlangt.
Aan de rand van het water
draag je de kleuren van een seizoen
dat zich niet haast, terwijl…
Doorheen Seizoenen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 Herfst je bent voor mij als een lieflijk schilderij
dat ik graag in mijn atelier op zou willen hangen
overrompeld door de milde zon als was het mei
trachtend om je schone kleurenpracht te vangen
In het doek voordat alles weldra zal versterven
seizoenen te beërven als ijzige koude doordringt
door de kieren en wij warme behaaglijkheid derven…
De Fan Site van John de Bever
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 De Fan Site van John de Bever
Met Gedichten over Anny Schilder en John de Bever over hun leven
Een Website van Raymond van Schayk
Bezocht veel Optredens in Brabant
Dat maakte me gelukkig en rijk
Al meer dan 25 jaar Fan
Het gevoel moet ik kwijt
Daarom beschrijf ik het met de pen
De Fan Site van John de Bever…
Vertragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Een verstild herfstblad
dwarrelt naar de zachte aarde
zonder geluid
Wanneer de herfst zijn
goud en stilte over het land legt,
laten de bomen hun kleuren langzaam zakken.
Lage zon strijkt langs stammen en verdwijnt aan de horizon.
Rust daalt als een sluier
neer tussen mijn gedachten, waar
herinneringen nog even blijven zweven. Wat ik…
Wat het donker maakt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
23 Oh regen in november zonder wind
Donk're zuil van water uit de hemel
Ze vraagt niet wat ik ervan vind
Ik schrijf wat woorden over later
Het blauwe licht zit in een hoek
En stelt me weer teleur
De gang zet alles open naar de deur
Potsierlijk noemt zij mij ik laat haar
Ik haat haar niet dat kan ik niet
De sluizen open ik hoor het kletteren…
Herfststem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 De middag en het geheim
Herfststem kust zachtjes
het verlangen van het woud
op het natte blad.
Een woord uit jouw hart
ligt in jouw stem besloten
nu melodie luistert.
Zacht kraakt het dorre hout
en weeft de koude dieper
in het bruine mos.
Jouw verborgen woord
zweeft traag op de herfstwind mee
die de takken schudt.
Geen dier die…