5060 resultaten.
onmogelijke ontmoeting
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 hij zag me en vroeg mij op de man af
' kent u Harry Mulisch..?'
' natuurlijk ken ik Harry Mulisch
was mijn antwoord terwijl ik nog wilde
toevoegen van wie kent hem niet'
ik heb werkelijk nooit eerder een
oude man door ijdelheid gestreeld
zo euforisch gezien en arm in arm
in blijdschap weg zien huppelen…
HET ENGELTJE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.161 maar ik kan niet vliegen zei het kind
jawel zei de engel dat gaat vanzelf
als je er maar gewoon aan begint
schok je schouders
en je vliegt zomaar naar het hemelgewelf
dat kan ieder kind dat de aarde
te vroeg achter zich liet
het kind begreep
een engel zal nooit liegen
het kind dacht nog even
aan z’n ouders’ groot verdriet
en kon toen…
Muziek van het hart
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
537 Herinner jij je verlangen
met een dronken lichaam
vraag je, terwijl ik
aangeschoten verder drink
je schiet in de lach
naast geleerde filosofen
door bizarre lucide illusies
die toonladders beklimmen
je danst over het landschap
van de vroege nacht in deze wereld
met muziek van het verlangende hart
als reisgenoot van jouw smart
je streelt…
ZOALS MEN IS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
311 Wie de Heiland bijstand vroeg, zelfs verklaarde
radeloos te zijn, gaf geen uitlegging
van eigen godsdienst of levensbeschouwing.
Welke smekeling ook behield zijn waarde.
Thans zetelt Gods Zoon in het Hemelrijk,
hoort naar gebeden uit velerlei gemoed;
alle woorden, gedachten zijn belangrijk.…
Meidans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
336 Op blote voeten in ’t bedauwde gras,
Dansen wij in mei de lentedans,
In de vroege ochtendstond,
Als de prille zon de dauw verbrandt.
In ’t warme gras vleien we terneer,
Uitgeput, doch zeer voldaan,
Kus jij vederzacht mijn mond,
Wijl de zon naar haar zenith klimt.…
Het verdwijnpunt
netgedicht
3.0 met 42 stemmen
291 klein maar o zo
nieuwsgierig
jij hebt al vroeg met
jouw souplesse
achter de spiegel
kunnen kijken
na tijden doorzettend
oefenen is het jou
gelukt om heel dichtbij
het verdwijnpunt
te komen dat
volgens de
overleveringen
naar het middelpunt
van de aarde reikt
en daar haar
E=MCkwadraat
macht op bescheiden
wijze uitoefent…
Lotgenoten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
406 pareren
van boze mensen in het herfstige park
sublimeren in kwetsbare schoonheid
alleen in jouw vervuilde ondergoed
op de groene bank naast de door westenwind
getergde oude kromme hoge boom
je ziet de vrije vogels foerageren
de bomen aan de waterkant zwijgen
de heldere zon breekt door
sombere wolken verdwijnen
ik wandel in jouw vroege…
vertrouwen op mijn handen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
506 Je vroeg me zojuist een gedicht te schrijven
over jou,
we waren net klaar met intensief
onze lichamen
tegen elkaar aanwrijven;
mijn ogen konden de horizon nog niet vinden,
je straalde alsof
jij in hoogst eigen persoon weer
daalde,
terug in jouw godinnelijk lijf.…
Te veel voelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Tot een zachte stem vroeg:
“Is dit jouw wantrouwen?”
En ik wist: nee.
Het kwam van de ander,
zijn last, zijn koorts, zijn vermoeidheid.
Ik gaf het terug,
en vond begrip.
Mijn hart opende zich,
niet in angst, maar onvoorwaardelijk
caritas die zegt:
och arme ziel.…
Vlucht van licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
231 lees jij ook de vliegers en de strepen,
de gebreken van flats en oude huizen,
of kronkel jij door as langs de buizen,
wat ik vroeg heb, heb je vast begrepen.
ze ademt amper de lievelingsstek
waar het draad zich wikkelt rondom een schaar,
de grond zich voedt met sporen, versleten waar,
en ochtendlicht weer dwaalt naar onze plek.…
Waar de winter danst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg,
terwijl de winter danste langs de ruit.
Soms lukte het haar om weer te plukken
en hem te plaatsen in die ene dag
toen ze zijn kussen vulde met veren.
Haar verweerde hand trilde bij het bukken,
streelde nog zijn gebeitelde glimlach,
een jas hing naast haar sombere kleren.…
Winterkou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 De winter heeft dit jaar al vroeg
De herfst verdreven.
Bittre kou heerst alom,
Vrees we ’n koude winter gaan beleven.
Gevallen blad zit vastgevroren
Aan de bevroren grond.
De verwarming brandt volop,
’s Nachts ’n elektrische onderdeken,
Of ’n warme kruik mee naar bed.…
Niet vergeten (Fecisti nos ad Te et inquietum est cor nostrum, donec requiescat in Te, “Augustinus”) Voor L
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
344 Het slenteren doorheen vale novemberdagen,
gebukt onder grijze wolken met vroege avonden,
wordt de zomerpoort gesloten weergevonden
nergens kon ik naar je naam vragen.…
JONGE VENNEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
183 Het vroege kikkerkoor wekt vol liefdeslust
steltlopers en zwemvogels tot stil jagen
en nestzorg voor komende levenskust.
Soms wil een dorstige ree hier opdagen,
stapt zacht, eerbiedigt al drinkend de rust
van het broedsel en diens toekomstvragen.…
EEN MEISJE SPRAK MIJ AAN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
197 Een tijdje terug sprak een meisje mij aan
ik ken u niet ik voel mij toch veilig bij u
Ik kan mijn leven absoluut niet meer aan
zulke problemen, niet even maar continu
Ik vroeg haar waar is de pijn en waarom
voel je je ontzettend eenzaam misschien
Ja, zei ‘t meisje het klinkt best heel stom
hij verkrachtte mij ja een minuut of tien
Heb je…
Roekeloze tenen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
264 niemand
die
nergens meer
op stapt
mensen noemden
het roekeloos
maar
ze zagen niet
dat zijn tenen
overstaken
zie hij brak
uit patronen
met voeten
door
groen licht
hij vergat
verjaardagen
vertrektijden
de beleefde
man zonder
manieren
waarmee mensen
elkaar verlaten
ergens
onderweg
werd hij lichter
alsof het
leven
niet vroeg…
het juiste pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
359 de tijd zal het leren,
getuigde mijn beste wil
en vertrok vroeg in de morgen
nog onwetend of ik mezelf vertil
doch aan de in te nemen horizon
kende ik bij aanvang
daarover geen zorgen
.…
Nog zonder vonnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
160 Pas wanneer alles voorbij is
vragen we
of we te vroeg waren
met onze zekerheden.
Dan blijkt
dat een mens
geen dossier is,
maar een adem
die we niet kunnen terugroepen.…
Oot- en deemoed
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
36 Hoe vaart gij sinte yulia
elime godelinde thans
door deze grauwe najaarsochtend
op de rand van het ravijn
van 'wederom is het november'
in de vroege somberherfst
waar in het tranendal des doods
van westoever en gazastrook
in oot- en deemoed nota bene
op de zielendag des heren
de makken uit de schapenloods
in drang gekooid van…
ONZINNIG OVERBODIG
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
35 Zomereiken, linden, ruwe berken
Zijn vaak de eerste die hun blad verliezen
Door droogtestress kan het proces vroeg werken
Veel soorten kunnen voor wat later kiezen
Voorzichtig rijd ik over natte blaren
Die best wel gladjes zijn onder mijn wielen
Poëten worden lyrisch alle jaren
Van vallend loof, vanwege tere zielen
Dat lijkt bladblazermannen…
Inner criticus pt. 2
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
17 Zo ben ik natuurlijk nooit goed genoeg,
en ik hoop dat ik leer, laat of vroeg,
dat ik evenveel waard ben als ieder ander mens,
dat is wat ik mezelf toewens.…
Waterkinderen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
820 Gelukkig zorgde de god Jizo voor waterkinderen
Deze niet geboren kinderen mochten spelen aan
de oever van de rivier….hadden ze daar samen
plezier vroeg ze zich af .Ze zou het nooit weten en
dat was haar straf.
Ze was gelukkig geworden en had kinderen en een
niet slecht huwelijk.…
Bijna 10 jaar!
hartenkreet
3.0 met 31 stemmen
5.229 Van mensen die reageerden
dat er herkenbaar was geschreven,
van kinderen die vroegen me,
hoe ik dat zou beleven,
tot mensen die me vroegen
of ik hun verhaal niet wilde schrijven.…
hoe een vader zich gedraagt op de trouwdag van zijn dochter
gedicht
2.3 met 122 stemmen
29.657 slapen
de nacht voor zij gaat trouwen
in de kamer van haar jeugd
Bereid een goede lichte maaltijd
pasta met kaas en paddestoelen
gedroogde tomaat en sla
glaasje wijn erbij
goed voor de slaap
Zet het schaakbord op tafel
en verlies na jaren
een korte partij
Verjaag de muggen uit haar kamer
Voorkom dat er muggen zijn
En wordt ze vroeg…
Vastleggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
358 ik, daar
Zij, achteruit, geleund lijkt het,
met haar brede stuur
rustig electrisch fietsend
Wij op normale fietsen voor,
zodat zij ons tempo ziet
Vijf bakjes had ik bij me
de ander emmer
maar we vonden èèn braam
Alleen ‘t uiteinde van de tak
had èèn rijperd
zoals het eerste kind,
die alles beter dan de laters
weet en doet
Ze vroeg…
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 Het duister heerst alom, de vroege plicht roept luid,
Wanneer men op het pad des doods een medemens stuit.
Daar ligt hij op 't plaveisel, koud en gans alleen,
En niemand die een traan om zijn verscheiden weent;
Geen vurig hart dat thans in deernis om hem slaat,
Daar hij miskend, vergeten, uit dit leven gaat.…
Ik ben anders
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
535 Ik ben anders
Omdat ik misschien anders reageer
Ben vaak overprikkeld
Het doet m'n ouders veel zeer
Ik ben anders
Mensen denken mij te begrijpen
Ze proberen mij te helpen
Zij proberen m'n boosheid uit te knijpen
Ik ben anders
Geen vrienden om me heen
Als ik naar mensen toeloop
Reageren ze zo koud als steen
Ik ben anders
Verdriet…
Verloren Hart
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.666 niet betrouwbaar was
Stormen van pijn en boosheid
om een verlaten kinderziel
werd de wereld voor haar een jungle
waar overleven een wet ging worden
en zij haar angsten diep verborg
Zo is zij nu een jonge vrouw
en zoekt nog steeds haar weg
naar liefde en naar zekerheid
en niemand ziet haar verlatenheid
van het kind dat lang geleden
te vroeg…
een winterdag bij cafe Oortjeshekken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
763 niet meer wie van ons zich bukte en haar droeg
wij zijn geen zondagswandelaars die zonodig de benen moeten strekken
maar we wilden wel het weiland in naar een van winters mooiste plekken
weet je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken
de weg naar de voordeur was haar lang genoeg
we zagen de rietganzen aan de rivier en keerden terug. het was nog vroeg…
Het Voorstel
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.183 Ik puzzel van links naar rechts, van rood naar groen
Ik tover in mijn hoofd, ik kan een voorstel doen
Ik denk niet na, al is het nog zo vroeg
Levenloze dingen zijn niet genoeg
Smeed mijn plannen in de smeltkroes
Totdat alles draait voor mijn ogen, ga ik in een roes
Neemt het gif de overhand
Op de tast voel ik, haal mijn kop uit…