4214 resultaten.
Wat meer kan ik nog wensen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Mijn hart geraakt door jouw blik
De grond onder mijn voeten,
niet meer voelbaar.
De plaatsen om mij heen
veranderd.
Is dit werkelijkheid?
Je verwart mij,
maakt mijn zinnen los.
Wat wij hebben is,
LIEFDE.
Hartslag,
opgaand in één ritme
We staan tussen de sterren, jij en ik.
Zou dit eeuwig kunnen duren?…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend hart dat naschokt
door een zwoele zomer
hoe schoon kleurt het rode herfstblad
in al haar geschonken vormen
zij viel op de gebroken hard grijze aarde
waar zij hopelijk lieflijk werd ontvangen
omdat ik niet zeker weet of de grond…
de ijssteden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 zon aan de hand
door het onbegrensde land
oude steden met sneeuw bedekt
liggen aan de tingrijze weg
de rijders buigen onder het gonzen
van de donkere gong
aarde ligt wit verkaveld
het volk in de bermen geschaard
wordt ook door bruggen gedragen
ze snellen voort over een vaart
waar rietpluimen bewegingloos staan
op zwart glanzende grond…
Zwaar
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.827 't Kloeke beest spant al zijn spieren,
zet zijn poten achteruit;
en het snokt uit al zijn kracht en
witte schuim komt op zijn mond,
maar de wagen roert niet, blijft lijk
vastgenageld aan de grond.
De oude knecht, vol razernije,
grijpt de djakke en met getier
van een duivel, slaat hij rond de
buik van 't machtig dier.…
de schaamte voorbij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
609 leggings vallen uit auto waggelen naar binnen
opgespoten koppen beringde varkensoren
rotte knieën eczeem tussen billen
seks kan niet meer vlees niet te tillen
werken ho maar bukken storten voorover
lopen nu met krukken stinken wel
moeilijk wassen vet zit in weg bij plassen
vreten tot ze klappen dan de schoorsteen uit
vet brandt, brandt tot grond…
Slapeloosheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
955 Wanneer het beddenspul bijna
op de grond ligt
en ik er bijna bij, is het genoeg,
Klaas komt niet meer voorbij.
Ik trek wat oude plunje aan,
riem de hond,
besluit dat die dan maar meteen met mij
naar buiten mag gaan.…
Geheime schrijfpraktijken
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
921 Ze danste rond de ketel alle bladeren aan stukken
De wormen vlogen uit de grond, en dachten: 'ja, de groeten!…
Veld.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Ik ben de grond waarin je vaders knieën zakken.
Je moeders zullen in mij geen kinderen te ruste dragen.
Koud en roest laat ik hen vinden bij het graven,
het geraamte van een lege buik.
Ik ben niet licht om dragen. Verspil je zaad en oogst
niet meer : ik zal grootmoedig geven. Bouw nieuwe huizen
en trek rechte lijnen.…
De klok, de drager van de tijd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het zwerft doelloos op onzekere grond,
nimmer zeker van het hoe en om wat.
De klok tikt langzaam de uren rond.
Het onderscheidend ritme van mijn hart.
Het zoekt naar een tijdloze toekomst
op het nimmer eindige, oneindige pad.
De klok de drager van de tijd kent
nimmer verbittering en nimmer spijt.…
Moederdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Een moederhart, oh, wie het kent
Tot in zijn diepste grond
Hoe krijgt zij alles rond
Aan haar zorgen komt geen end.
Moeder, zo lief en zo goed
Die van haar kinderen houdt
Zo zorgend en vertrouwd
Moeder doet zoals het moet.
Altijd moest het moederdag zijn
Waarom maar één dag in het jaar?…
Pijlloze boogspanning
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
827 Met de neus over de grond
liep het onding me voorbij,
plaste onverschillig in het grasveld.
Mijn blik haakte dan maar
in de mooie enkels van de vrouw
en klom aapkundig tot aan haar knieën.…
Kwan Yin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 tempelboom
van zo'n duizend jaren oud
Je ogen waren gesloten
keken in de verre diepten
van een uitdijend heelal
Spinrag verbond jouw gedachten
handpalmen opengevouwen naar boven
hemel en aarde verbonden door jou
Het lichaam zat verborgen
in het donkerblauw, haast zwart
aan jouw gezicht viel niets te zien
Het gebedssnoer naast je op de grond…
De innerlijke zomer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 zit
de ster van het beminnen
De handen, de ellebogen, de grote teen
de knieën, de dijen, het linkerbeen
alles wat een mens toebehoort
en dat ook anderen bekoort
zo blijf je in je denken nooit alleen
Het water golft, de bloemen bloeien
de struiken worden vol, de bomen groeien
alles draait in zijn cirkel rond
koestert zich in stevige grond…
Muntthee met oranjebloesem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Beide kleine voetjes op begane grond al had je te knokken en boksen
Vrede scheppend waar tweedracht heerst gegeven aan rotsen.
Nuchter keuzes maken, sterk ik zere zwakke zaken, levenswerk
Frustraties en het verleden hoeven beslist niet tot een brandmerk.…
hondenliefde.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
721 elke morgen om half acht,
komt hij mij begroeten,
half slapend van de nacht,
voel ik hem snuffelen aan mijn voeten,
na een grote stoeipartij,
stap ik klaarwakker uit bed,
mijn vriend kwispelt blij,
als ik hem op de grond heb gezet,
samen op weg naar de wc,
hij is altijd nieuwsgierig,
overal doet mijn vriend aan mee,
en ik?…
help me dan
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
567 Bewusteloos lig jij op de grond.
Het was duidelijk jij bent zwaargewond.
De klap was te groot voor jou hoofd.
Veel bloed ik voelde mij verdoofd.
Dit is niet goed al dat bloed.
Machteloos sta ik dan.
Ik doe wat ik kan.
Al dat bloed help me dan.
De trauma helikopter komt met spoed.
Het mocht niet meer baten.…
zo het is (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 de tijd is rijp
om te oogsten
dat houdt ook in het
erkennen van de
onbereikbaarheid
van het ideale hoogste
wat ik mij voorstelde
telkens door de jaren heen
het is aldoor wel grenzen verleggen
immers dat drijft een mens voort
terwijl om je heen muren worden
neergehaald of gevoelens in de
grond worden geboord
of aan het hart worden gepaard…
Levensdans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
565 Er zijn dingen die de grond intens kunnen beroeren
elders andere zaken waar men naar kan loeren.
Dan staan wij als mensen af en aan in evenwicht
wellicht als vereniging die hernieuwd wordt opgericht.…
majorettes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 aangeregen
een paar dapperen hadden zelfs hun nylons thuisgelaten
hoe moedig repten de allerjongsten
hun magere beentjes
om in de maat te blijven
en scheurden haast hun liezen
om de grote passen van de ouderen
bij te houden
de majorettes zijn voorbijgekomen
en laten feestelijkheid in de lucht achter
ok, af en toe valt een stokje op de grond…
Zonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Voorzichtig komen de sporen van het voorjaar door de donkere dagen heen
Het is nog fris, maar de zon laat zich zien
Mensen komen in beweging als krokussen uit de grond
De ster brengt het leven weer op de been
Even het warme stralen waar ik mij mee bedien
De herinnering voelt herkenbaar gezond
Het ontspant na al die nattigheid die even verdween…
Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Het dreunt en trilt
meedogenloos onder je voeten, verzwaart de
grond, maakt benen tot lood.
Nee, er is geen school vandaag, ook geen kelder om
in te schuilen. Geen benzine om je naar andere grenzen
te brengen. Rijen bij supermarkten, bankautomaten.
Het davert tussen deze muren die niemand wil verlaten.…
Hier in haar contouren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Cranberry's van Terschelling als delicatesse
mening die niet iedereen deelt
te kust en te keur in het seizoen
Zij laten zich echter minder
goed zien in lage
natte duinvalleien aldaar
Tussen heide en gras op kalkarme grond
Zure bovendien, met water, heel veel water zeer beslist vereist
Niet overal op Terschelling dus te vinden.…
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Koud en droog, een altijd Oostenwind
die komt over de Oosterse steppen
die blijft zoals ie is, hard en blind
blijft zich naar het Westeremd reppen
Lang en kaal met zwarte gronden
waarop in de zomer wuivende aren worden gewonnen
waaraan je herinneringen kunt bewaren
van goede jaren,
droog en stil
van beroerde winters,
nat en kil…
De laatste anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 de opstand
van het vlees
komt langzaam
van de grond
het beest loeit
knort vergadering
uit niets gaan er
stallen in de hens
de oorzaak ligt
weer bij de mens
insecten virussen
bacteriën nog
nauwelijks met
het oog zichtbaar
geven infectiekans
tot de dood volgt
remedie is nog niet
gevonden geen winst
bepaald dus behandel-
nood niet…
Manipuleerbaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
431 de plaatsen
zijn gekozen
posities verdeeld
als de decibellen
hun adem krijgen
hebben drums hun
eigen feest
ieder event heeft
zijn eigen hakken
in de grond als de
geboorteschreeuw
nog horen wij ze
niet binnenkomen
licht lentegekleurd
jeugdig ontluikend
de lach en vlag
in ontspanning
fladderend mee
verwachtingen zijn
hoog gespannen…
De brug in de mist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
590 Elke pas is een vraag,
een hoop, een besluit, niet wetend of de grond zal dragen of verdwijnen.
De brug rust op alles wat
nooit werd gezegd, op blikken die aarzelden,
op brieven die bleven liggen. Hij leidt naar een plek die
misschien niet bestaat— een oever waar dromen en waarheid vervloeien.…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Haar stem is geen geluid
dat je hoort: het is de druk van een zachte
hand tegen mijn gevoelige huid, de trillingen die ik voel in
de holtes van mijn lichaam, zoals regen de grond kust, zonder ooit te spreken.…
In samen overleven
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
298 voor het
merendeel van de
gangbare opvattingen
vertrouwen bleek en bleef
een goed cement te zijn
in de na oorlogse opbouw
daar waar na de vrede vrijheid
met hoofdletters geschreven
werd betrad de jeugd met
veel bombarie de lege ruimtes
met de adem van familie
en ouders in hun nek
maar cultuur en muziek
proefden de vruchtbare
grond…
wel/geen ongerijmdheden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
197 mag ik niet beginnen
met ‘t ontginnen van
de woeste grond in mij-
zelf?
mag ik geen vertelling
‘n stelling met ‘n kop
of romp of lendedelen
verbouwereren?
mag ‘t ook wringen
‘t afdwingen van
de volle aandacht?…
Windkracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 wantrouwen sluipt niet
luid naar binnen
maar ademt stil onder
haar huid
een breuk die niemand
kan beginnen
en toch de hele
wereld sluit
een blik blijft hangen
zonder reden
een woord verliest
zijn zachte grond
de tijd vertraagt
tussen de leden
alsof niets ooit
echt bestond
ze voelt het vóór het
zich kan tonen
een spanning…