Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Zee

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Het doffe strand was rood als leme, antieke vazen, Beklompt met stenen, grijs, als schaalgedierte donker, De lange leking straalde en droop met grot-geflonker, Tot ze onderdompten in het witte waterrazen.…

De stichter van het Noodlot

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 683
op Uw ziel de gebroken pezen in Uw hiel de vliegen op Uw vuilnisbelt Ik ben de wissel op het levenspad de struikel in Uw rappe tong de huiver in de barenswee - waaruit ik U schiep: het onkruid in Uw woekertuin de zachtheid van een dode nerts de meerpaal in Uw kolkend bloed de wijsheid van een verguisd man het droesem in een stenen…

ANTITHESE

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 681
ach, mijn hart overdonderde wat had jij mij te pakken weggestopte favelas toen ik ze zag vanaf de corcovado een herder van steen met gespreide armen mijn ogen vielen op de armoe van de top tot op het bot dieven van mijn nachtrust laat de schaapjes tot mij komen en verder onderdoor naar beneden stortende watervallen in het duivelsgat…

Van Hollands kleur

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.204
Rood is de morgen op zijn blozende kruin, Rood zijn de pannen van de daken van Holland, Rood zijn de stenen van de huizen van Holland, Rood zijn de bloemen aan 't Haarlemse duin, Rood zijn de kersen in de Betuwse tuin!…

Schokdempers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
Telkens als stenen tekens slaan en plots planeten vervagen vervelt de zon als een slang. Oude vingers zegenen opgeheven vehikels sterken een zwart traject monsters kruipen uit de modder. Rondom wilde manen pruiken tuilen perken te laat de verlaten velden de rijpe lusten stalen de last.…

50 jaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
verhalen maar ook de weemoed mee waarvoor hij net vluchten wou hij leerde talen, vertelde verhalen maar elk woord bleef de leegte herhalen die hij zo nodig vullen wou hij dwaalde en zocht haast vijftig jaar hij werd terug jongeling en toen hervond hij haar en hij hernam haar en zij hernam hem zoals het lot het hebben wou toen zocht hij steen…
zegers5 augustus 2014Lees meer >

Kluwen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Misschien wilden de naakten zelf worden geboren, liggen en hangen wilden ze warmte, aanraking van huid of van steen, van liefde, van kou De beeldhouwer, wist hij precies hoe het worden zou? Een zuil. Deze foto wild'k je sturen. Toen droomde ik over een kluwen van leven waar alles al was.…
Ralameimaar22 augustus 2014Lees meer >

Zwaar

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.827
't Peerd schudt waaiend met zijn manen trekt en snuift en grinnikt, wringt met zijn poten dat een vuurvonk uit de harde stenen springt. En dan rolt de wagen, raatlend lijk de donder, deur de straat, wijl de ruwe knecht gedurig vloekend met de djakke slaat.…

Ogen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.410
O horizon van ogen, Op Gods onpeilbaarheid In ommegaande bogen Uitzicht ondeelbaar saamgereid Uit watereêlste stenen, Elk in zijn zuivre kleur, In lachen en in wenen Tot vensteren doorschenen Op alle goddelijk gebeur...…

Tranen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.466
Mij treffen marmeren tomben niet; neen, 'k Zie ze wangunstig niet aan; 'k Vraag aan mijn vrienden geen ijzer of steen... 'k Wens op mijn graf maar een traan! Zalig! wie immer aan 't goed dat hij doet, Tranen van meêlij vereent! - Zalig! om wie ooit een lijdend gemoed Tranen van vreugd heeft geweend!…

De boze man zie hem gaan

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
Al wat leeft tussen de stenen van de straat moet straks voor zijn nieuwsgierigheid boeten. De boze man zie hem gaan. De stad, zijn skyline en zijn grenzen. De vogels die vliegen om de wolkenkrabbers kunnen zich haast geen grotere vrijheid wensen.…

Sporen in het zand

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Jouw handen aan te raken, jouw lippen zilt en zacht, jouw mond dicht als een oester die opent in de nacht, ik voel je in mijn dromen, astraal zijn wij al één, als twee vergroeide bomen, als wit en zwarte steen.…

Overgewaaid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
De buizerd gilt guitig, de koekoek roept We werpen witte of rode rozen in het water, samen met de donkere stenen die ons tweede chakra verstoppen. We bliksemen onze blokkades. Zwart is de zwaan die zwierend voorbij vliegt.…

Kerkstofzuiger

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
Met gebogen rug veegt 'Maria' met handstoffer en blik van de stenen vloer met de grote bezem het verzamelde kerkstof op   Even denk ik aan mijn toekomst   „Tot stof zult gij wederkeren!…
Jean Fermate2 september 2017Lees meer >

Gedicht voor het mensdom

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.864
Dan met dikke longen vol stenen, men stikt op de peluw of ergens in een werelddeel ver van de moedertaal, Men verdwijnt achter de kiezen van de kannibalen. Vrienden, mag ik het vertellen? Luister, wij zullen niet meer sneuvelen als helden. Wij zullen doodgaan bij gebrek aan vrijheid.…
Paul Snoek23 september 2017Lees meer >

Eerbetoon

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik ging alle adressen af waar Arthur Rimbaud had gewoond en ik aaide met mijn hand de stenen en de overgebleven sferen. Met gemengde gevoelens keek ik naar het gymnasium, waar hij zo geploeterd had om maar zijn strenge moeder te paaien. Maar ook naar waar ze hem na zijn zegevieringen als een paria verstoten hebben.…

Ondergegaan

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
Van elkaar zien Elkaar Mogen Onze hoofden die even naar elkaar bogen De blik in jou ogen deden mij iets Het was alsof je mij wilde zeggen leer te leven met niets Leef in het moment Niet gepland Bij jou was het dat ik dacht Er is niemand die op haar wacht Ze kijkt met een blik van meewarigheid Om haar heen Ik weet haar hart is niet van steen…
ebba14 januari 2018Lees meer >

Mijmering?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
op de wanden van de ziel projectie van een wereld, weerkaatst in het licht van een pupil en voeden zal, daardoor de verste steen zich hoeden moet voor elke diamant die met de blote hand in bloed gedolven is de bruid verbergt haar gouden vlies, Pan bespeelt zijn fluit zonder gaten het geluid veroorzaakt een lichte bries, stuwdam tegen…
Pama15 augustus 2019Lees meer >

DIE BLINDE MUUR

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
hoorde harde knallen die laatste droeve snik voelde mannen tegen zich aan en voorover vallen niemand geeft nog een kik ziet zielen zwevend uit lichamen naar hun ‘thuisland’ gaan nu voelt hij de namen die ze in z’n stenen krassen of een hartje doorboort met pijl waar eens bloed lag in plassen liggen nu restanten van jong geil ik weet…
catrinus4 februari 2020Lees meer >

Navelstreng?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
Overstroom me dan, dam me in, weerleg de steen in een stomende beek, zodat mijn angst niet door de dijken gutst, ween niet om mijn tranen loods me door het woud van oude ideeën heen, waarmee uit de kennis van ervaringen helder worden, die beelden zijn slechts een tijdelijke kijkdoos waarin de natuur met mens en dier uit de ziel…
Pama6 maart 2020Lees meer >

Andermans Koren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
gevlochten om hout valt in besmette aarde 't verdord oud herfstgoud Sterk de stem boven de donkere groeve, de bladeren en de droeve regen in 't zilveren licht, de uitwaaierende zegen, rondom een wereld in duizend angsten gevangen Belangen verstrengeling de rijke met 't ontoegankelijke hart klimt als een gletscher naar boven op het stenen…

Stand van zaken

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
trek je broek omhoog (refrein) Vraag het aan de stenen waar de weg toe leidt vraag het aan de wind waar de tijd toch blijft. Wat zeggen de sterren? wat hangt er in de lucht? hoe is het aan het front? is er nog vrede op komst? Wat staat er in het draaiboek? maakt liefde nog een kans? hoe laat is het aan de tijd?…

In elke ader..

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 619
Ik slijp haar gratie in haar steen, modeleer haar naam in geaderd marmer van de taal, die voort te laten leven, in elke ader verteld zij hoe de zon op haar karakter scheen.…
Pama3 oktober 2020Lees meer >

Een kind vermoord

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Hun stenen voor hun gezin zijn verpulverd. Lafheid van een kerel die zij vertrouwde. Dat zo iemand dat kan? Drugs of haat heeft zijn hart opgevreten, had die man wel nog een geweten. Zijn mama is voor de rest van haar leven getekend Dean zal in haar geheugen ontbreken. Haar hart is verscheurd en rood gekleurd.…

een volgende dag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
vanochtend neem ik een andere weg loop zogezegd in de schaduw van gister dezelfde route maar in een ander daglicht als een ontdekkingsreiziger ben ik, lopend naast de heg die mij geleidt langs een laatste rustplaats nu komen de namen in beeld op de stenen maar ik ken in het verleden geen steg noch het wenen wat ooit werd gedeeld ik…

Waar is de zon

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 480
Hoe mistig is de ochtend, waar is de zon toch heen, waar zijn zijn warme stralen, verscholen achter steen, verborgen in de struiken, bewaakt door dauwnat mos, alsof de wolken vallen op 't zilvergrijze bos.…

Polyfinario

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
vallen die onnodig uit de gratie Ik spreek de hoop uit, niet als ijdel streven Dat men zich waagt aan allerlei strapatzen Níet schamen hoeft voor potsierlijke fratsen 'k Weet niet of dat hem wordt, maar hoop doet leven U werpt een thema op, van mijn en dijn Of hem of haar, tot schouder knie of teen Langharig, werkschuw - werp de eerste steen…

de stille kracht van machteloosheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
tussen de regels van beloftes een stilte vol met vragen zonder antwoord broze toezeggingen die als glas gebroken worden we staan langs de kant van hun machtsspel kijkend naar torens gegrondvest op leugens onze handen leeg, onze vuisten in de lucht ons hart een tuin waarin wantrouwen woekert machteloosheid is zwaar wordende leegte een steen…

jongen op een brug

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
alleen staat een jongen - op steen waaronder gestaag water stroomt zijn blik een vraag - zonder stem die voorzichtig van toekomst droomt de brug - gespannen tussen toen en wat later nog komen zal hij kent de wereld enkel nog zoals een kind de stilte kent de lucht ademt verandering hout kraakt van oud verdriet in het tussenlicht blijft…

Welvaart

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 309
Tafereel je steeds minder ziet, Wijl ’t platteland stilaan zwicht Voor stedelijk oprukkend zicht Op steen, wat mij zeer verdriet. De verstening rukt steeds meer op, De horizon komt steeds dichterbij, Ook de auto eist meer ruimte op, Deze ontwikkeling maakt me niet blij.…