5142 resultaten.
Zwaai ze uit
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
511 jaagt in vlagen
een dorst die door alles heen draagt
op jouw adem, die het leven kust
stil van binnen
het zilte zout maakt geen lawaai
waar het leven drijft
in een zee van tijdstromen
van eb en vloed
ik hou me vast langs jouw oever
met vaste tred
ligt het ietwat ziltig op mijn tong
ter ontspanning
neem de lucht in me op
zweeft het…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de afgod die je wereld openvouwt
en neem je op sleeptouw in het holst van de nacht
samen bereizen we nieuwe continenten
ademen we de vlucht van onze liefde uit.
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Wij zijn de laatste geliefden in de wereld', 2009.…
Voorjaar
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.083 De hemel zelve, in oneindigheid
Staat hij luid ademend over de aard’ gebogen
En voelt de voeten van de sterren gaan,
Tussen de wolkenvodden om zijn lijf.
Hij wentelt zich en met hem wentelt om
De atmosfeer, luidkeels; aarde en sterren
Omarmen zich en worden van één lichaam,
Het sterrengoudzand in de aarde dringt.…
Huwelijk uit berekening
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.159 De man kreeg zelfs een bijna-doodervaring
en blies erna z'n laatste adem uit.…
Vrolijkheid
poëzie
3.6 met 14 stemmen
2.569 De jeugd is vrij,
De deugd is blij:
Ze is adem van ons harte.
Elkeen bemint
De lach van 't kind,
Ten goede steeds genegen,
Dat vlijtig leert,
Zijn meesters eert,
Zijn oudren is ten zegen.…
Tastbaar in zwart licht...
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
3.596 Mijn ogen dwalen in duisternis
hongerend naar je schoonheid
Als een standbeeld blijf ik staan
Het gevoel van oriëntatie ben ik kwijt
Langzaam bekruipt mij een angst
dat je bent opgelost in dit zwarte licht
Net als ik bijna verstrikt raak
voel ik de hitte van je adem tegen mijn gezicht
Met mijn handen probeer ik je te pakken
slechts grijpend…
Bloodline
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
664 stijg daar maar boven uit
als vrouw die het Al kent
het universum heeft
voor jou geen geheimen
zoon van Mirjam, Jeshua
je geliefde levensgezel
won en verwondde je hart
systeem doordacht waar
alle erotiek verbannen
lichamen ontheiligd worden
van hun schoonheid en
verlangende puurheid
celibaat dat heilig wordt
gezellin van die wij
adem…
Een tuinman snoeide rozen in een gaarde
poëzie
3.0 met 10 stemmen
1.927 Zijn adem stokt, hij beeft en wordt zeer bleek,
Zou graag nog toeven op de goede aarde,
Die hem zo weinig zorgen baarde,
Voor hem steeds mild en goedertieren bleek.
Dan ijlt hij tot zijn meester, die hem wenkt,
Hij stijgt te paard en rent naar Ispahan,
Waar hij zich voor de Sombere veilig denkt.…
Zo Zomaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.538 Zoals je hier zomaar ligt
Je huid verwarmd door het zonlicht dat
Zo licht en zo zoet is
Hoe je zo zuinig en begeerlijk zweeft
Tussen je dromen en je ontwaken
Bedoeld te beschermen en te verhullen
Zo liggen onze lichamen verstrengeld
Zo, als schijnbaar eender
En hoe de regelmaat en de rust
Van jouw ademen
De stilte opvult
Zo schijn je…
Haar verraden hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
564 terwijl ze in zijn armen
de wals van het
bevroren hart danste
de melodie
slangachtig wegdraaiend
van staccato ritmes, ingehouden ritmes
van majeur naar mineur
en terug
benam het haar de adem
alsof haar hart verstild in witte boezem
van ijs en sneeuw
niet meer rood kloppend
wachtte op de verlossing
van de lente
een hart dat wachtte…
pruik
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
634 Het is me nu van alles waard
dicht bij je lichaam en adem te zijn
en je te zien door heuse ogen
nu je kaal en arm naast me ligt.…
angstdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
438 ik bleef wanhopig in- en uit-
ademen zodat ik niet dood leek
en dat beest zich op me zou
storten en pikkend op me te-
keer zou gaan. maar probeer
dat maar 's wanneer je slaapt.-…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 ik kijk naar buiten, zoek het antwoord
tussen de versteende kleuren
die als stilte tussen lage bomen en mijn adem liggen
heimwee en dit beeld
dat ik niet beschrijven kan
vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom…
Gij, die ik zoet te slapen leide
poëzie
3.0 met 13 stemmen
2.285 Gij, die ik zoet te slapen leide,
uw adem zoelend aan mijn mond,
- Kind van mijn liefde en van mijn lijden, -
en die 'k, toen 'k plots ontwaakte, wijde
met wakend oog me aanstaren vond:
'k en zal aan u geen sussen wagen,
die schielijk dûs de slaap ontwijkt;
de nacht wordt rijker dan de dagen,
want reeds klaart vreugde na de vragen…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
9.178 Zoals hij stijgt en daalt, hardnekkig al
haar gangen gaat, lichtvoetig kruipdier
van genot dat in haar bekken sluipt,
kleine doodgraver van verlangen,
blindganger van geluk die in haar huid
zijn tekens weeft, dan huiverig naar
adem snakt en wegvlucht uit haar schoot.…
Zo groen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.166 Kom toe kus mij - zei jij guitig
lippentuitend van de kant
waar ik verlegen naar je keek
jouw lippen zacht liet zegevieren
ik jouw ademen kon voelen
losse knoopjes wat liet vieren
want een sprookje is nooit weg - dacht ik
al was het wel genant
dat jij met sprongen vanuit stand
mij naderhand nog wou plezieren
als een kunstje voor ons al…
Ochtenddauw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
984 Ik sluit mijn ogen,
ik hoor je adem weerklinken in mijn oren
In jouw omhelzing ben ik verloren
Mijn handen glijden over je zachte huid
We smelten samen zonder een opvallend geluid
De wereld draait om me heen
Ik voel de tintelingen van genot
tot in mijn tenen
Zachtjes lik ik speels aan je arm
Je lichaam verstrengelt met het mijne,
we hebben…
Behouden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
540 lichamelijk deel van jou
stil bewaard, als een rond de vingers gedragen relikwie
de kleine schrijn glanst zilveren gedachtes
ze reflecteren stil dat lieve monogram, nooit
verjaart jouw naam
als ik buiten kijk en vogels beven in hun vleugels dan weet ik
dat de kou slechts winters baart, maar nu
verlang ik naar de schelpen die de zee doen ademen…
Verwerking
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.054 kunnen de pijn nu geenszins blussen
maar beklemmen mij tot benauwens toe
het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe
Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen
niet in gezelschap, maar solo, alleen
Het water, de stilte en het groen
zullen vandaag hun helende werking doen
Snel weg op de fiets, stampend op de pedalen,
voel ik langzaam weer adem…
Alles en niks
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
513 voor mij, voor jou, voor iedereen, voor niemand
in het bijzonder, ik leef en ik adem en ik ga, maar
waarnaartoe dat is heel duidelijk en helemaal niet.
Ik moet de tijd zo goed mogelijk vullen, en zo.
Ik ben er toch nog waarschijnlijk een tijd en moet
aan jou denken en ook meer doen en beter, mooier.…
DE GEEST RIJPT
poëzie
2.4 met 5 stemmen
1.824 Stof is het Al, de geest is hare roem
En alderfijnst sieraad, uit licht gegoten
En zwevend erts dat ik te zamen noem
Muziek, der aarde zee en lucht ontvloten,
Hoort hoe omwaart haar blinkende tempeest
Dat nog in stilte laat een adem horen
In golving op en aan en nimmer moe.…
DE ELEMENTEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.870 Aarde en onblusbaar vuur,
Adem van ’t puur azuur,
Reinigend water,
Eeuwig verenigt Gij,
Wevend aan ’t wereldtij,
Vroeger met later.…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 In duizenden druppels vocht
uiteen gevallen flarden
herfstsluier geworden
beneemt het de zomer
de adem
glijdt het talmend
in rust
omfloerst het ogen
met de bomen
tot grijze fluwelen
de horizon ontnomen
in
het
stille
witte
waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode…
BESTENDIG?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.016 Daar komt een genadevolle adem aan,
glijdt haast ongemerkt voort, maar wekt meteen:
doet oplaaien, - tot nieuw leven opstaan!…
Mijn godenlach is weg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Toch lig ik hier in mijn kist nog
wat na te hijgen, de ademnood wordt
alsmaar groter, het zwart zoent de
tranen, die continu stromen, ondanks
dit onterechte verraad spreek ik je
naam, Mirjam, tot mijn laatste adem
heel liefdevol uit, voel je lijden
zo diep in mijzelf, draag je met me
mee tot God me weer doet lachen in
het hiernamaals met…
ontluikende lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
742 Achter de sluiers van de winter
houdt de lente nog even haar adem in
voordat ze herrijst als een feniks uit haar as
en het zonnelicht
de crocussen en narcissen
openkust in het gras
en de vogels vol overgave zingen
uit hun zoetgevoisde keeltjes
die als sonates klinken
als kleine juweeltjes
Alles zal groeien
Alles zal bloeien
in prachtige…
neem me mee
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
781 de werkelijkheid
iedere werkelijkheid
stuurt me naar een droom”
neem me mee
de klok luidt nog meer dag
ik blijf achter, luister naar de herinnering
van mijn naaktheid waar echte vogels
de nacht wegvlogen, onbevreesd om uren
uit nieuw geluid te winnen
ik verwacht de zee, wil de doofheid
uit mezelf wegduwen naar de duinen,
rustig ademen…
lijken uit de kast (duogedicht)
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
628 ze tilden zichzelf uit bed
met gestrekte benen
iedere morgen weer
werd gezocht naar
ogen zonder spijlen
wind rook naar de kamer
en een enkel wisseldeken
nog immer waait
hij over nachten en jaren heen
met schimmen, zo dichtbij als gister
aldoor slijpen zij dromen
in halfzijdigen
wrijven tussen hart en steen
eens als de adem zich vernedert…
Paaslente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 En elke dag komt God mij tegen,
ik mag tussen ontluikend leven lopen,
de bloesemknoppen barsten open,
de bomen groenen langs de wegen,
ik adem het vervuld verlangen,
het dartelende vee raast door de weiden,
ik zing met bloemen lentezangen,
't geboortelied van nieuwe tijden,
hemelzon verwent mijn winterhuid
en laat de warmte in mijn vezels…
EINDPUNT IN ZICHT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.420 Reeds met ’t eindpunt in zicht
ging jij ‘t laatste pad betreden
Je verlangde naar rust wellicht
in de eeuwigheid na het heden
Met de laatste adem om je lip
sloeg jij de laatste kadeweg in
In de verte naderde al ’t schip;
langer wachten, had geen zin
Met al de rust in je lieve hart
bezag jij mij een laatste maal
Op je uiterlijk niets…