10059 resultaten.
rotatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 nog ligt de zomer in de berm
die aan de oever staat te braken, althans
zo zie ik het aan de dagen die fungeren
als kwalijke daden die me teisteren
met nachten die gelang de tijd
voortschrijdt niet verzachten
maar onevenredig toeneemt
deze rotatie schommelt op
het hellend vlak dat in graden
van recht naar staand in ongelijke
hoeken wordt…
Oorlog in mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
133 De oorlog in mijn hoofd
Een strijd vol aan de gang
Een constant gevecht tussen het goede en het kwade
Niet meer duidelijk wat het is
Geluk voelt niet juist
Verdriet al helemaal niet
Omringd door mensen die het goed bedoelen
Maar toch zo alleen
Een wil om te leven
Een wil om te sterven
Een contrast zo wazig
Mijn eigen grenzen verdwenen
Waar…
Witte vredesduif.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Als bliksemschichten
zoeken ze een uitweg
voor een scherpende snijdende pijn
Dit...
Neen...
Ze spreekt niet
Ze zwijgt
Ze slikt elke letter,
elk woord,
elke zin
in...
En streelt zachtjes
haar witte vredesduif.…
Het Bloemenkind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.625 zijn handen omklemmen de foto
van een bloemenkind met minirok
het lange haar golvend naar omlaag
vertelt van de dromen die ze had
een meisje van amper zestien jaar
bonzend hart vol onbestemde vragen
ongedwongen laat ze hartstocht razen
van hen die slechts op liefde azen
smal gebouwd omkleed met leren jas
zoeken haar dromende ogen vol verlangen…
Droomlied van de liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
891 Minnaar van mijn dromen
ik zou je willen vragen
dingen die echt deugen
zingend over de liefde
zoete wens in duisternis
dat ik je best weer wil begeren
zo lief vind ik jouw zinnen
dromend over de liefde
overtuiging van het geluk
en zoektocht naar waarachtigheid
vliegend over de liefde
van een onbestemde dorst
zijn mijn…
Vers in de etalage
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 Aan een mevrouw van onbestemde leeftijd
Die in de etalage kijkt,
Vraag ik: "Hoe vindt u het?"
Ze kijkt mij angstig aan
Alsof ik het op haar,
Of nog veel erger,
Misschien wel op haar handtas heb gemunt.
"De worsten of de ham?" vraagt ze argwanend.
"Nee, nee," sus ik.
Nee. Het gedicht!…
Toefluistering
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
3.807 Onbestemd kijk ik uit het raam,
het Alhambra op mijn schutting
trekt mij in een wormgat,
heilzaam Andalusië tastbaar nabij.
In mijn geest hoor ik een fontein.
Het Generalife fluistert mij woorden toe:
kijk naar de blauwe lucht, voel mijn warmte,
stap naar het opvlammende vuur,
2000 kilometer overbrugd in één diepe zucht.…
Antimoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 schijngestalten te goed
teneinde op rauwe voet te steunen
luister, daar krassen zielen zich een weg
langs erfgrens, Hoogmoedse Hymnen
gezang, hun aller koppen boven de heg
misschien om te zoeken zonder te vinden
vroeger waren er nog eens tijden, eeuwen
geleden, geduld om rare bekken te trekken
er verdrijft zich verveling uit mijn geeuwen
onbestemd…
Deprimerende schaamte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 Deprimerende schaamte
ik veracht u
met de verwaarlozing
van mijn huilende bossen
mijn onbestemde rivieren
vissen die in mijn dieptes duiken
ik weerspiegel de armoede
van het alleen zijn
in uw woordenvloed
onder de mensen
verjongen doe ik niet
uw drammerige beken
in mijn aderen
stromen slapjes
door het duinlandschap
dat aan mijn…
Boeggolven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 horizon
wanneer ik daar om mij heen kijk
.....Geef me je hand, wacht nog
.....even met gaan en kom
.....bij mij, samen
.....kunnen we thuis zijn
Op straathoeken
zal ik altijd stilstaan
zoeken waar de zon staat
waarheen de wolken gaan
.....Doe je jas uit, je angst
.....wees hier gelukkig
.....neem een bad
.....ik zal je masseren
Onbestemde…
blijf nog even
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.718 aan gene zijde staat
een doos op mij te wachten
vol onvoltooide zaken
te veel verspilde krachten
afgebroken gesprekken
en steeds gemiste kansen
nog nooit bezochte plekken
en ongebroken lansen
aan gene zijde staat
een doos op mij te wachten
vol onbestemd verlangen
en zoekgeraakte nachten
nog onvervulde wensen
steeds niet gestelde vragen…
Zoeken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
502 ik kijk naar ergens weg
doch zij naar binnen
niet de lippen spreken
maar blikken
zoeken een uitweg
die van haar als
van onder een deken
immers haar ogen duiden zwart
in een melancholisch teken
de wangen kleuren bleek
aangestuurd, wellicht door het hart
ikzelf volg een onbestemde gedachte
in witgrijs omhuld
het is dat mijn glazen zijn…
Al was ik.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
456 Als het mijn hart niet
had was mijn bestemming onbestemd.
Al was ik beroemd en een gevierde
held en gaf ik aan de armen een deel
van mijn geld. Als het mijn hart niet
had, zou ik tenslotte niet worden geteld.
Al was ik een astronaut op reis door het
heelal. Kende ik alle sterren bij duizendtal.…
Als broedzorg ontbreekt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
451 De vogel zit in een antieke kooi
Zijn kopje diep verstopt in zwarte veren
Zit hij te dutten of te contempleren
Hij is nu niet bepaald van laag allooi
Helaas is hij zijn felle kleuren kwijt
Verloren aan een onbestemd verlangen
Zijn zang zit in een dikke keel gevangen
Hij wil ontsnappen, vliegen, zijn bevrijd
Wil buiten zitten…
De hamer van onrecht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
415 De Hamer van Onrecht
Wanneer ik naast je zat,
het bed een eiland van stilte,
voelde ik de dreun —
de hamer van onrecht
die zonder waarschuwing viel.
Sommigen huilden,
hun tranen echo’s van een strijd
die al verloren leek.
Maar jij draaide je hoofd naar het mijne,
je hand trillend,
en fluisterde zo zacht
dat alleen mijn hart het kon horen…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Een stille weg naar onbestemde plaatsen,
in ontluikende onschuld gedoopt.
Hier mondt een rivier van tranen uit,
waarheen zij onvermijdelijk loopt.
Dit is niet de wereld die ik koos
als speelveld van mijn bestaan.
Ik zoek een melodie om te bewaren
die ergens verloren is gegaan.…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 Als ik poëzie lees
lees ik om het onbegrijpelijke
behoeft geen bevreemdende bril
tussen de woorden zit de amechtigheid
de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd
mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het…
hemelse orgelpijpen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.285 ongerijmde strofen
langzaam, vaak kort
maar immer om
in mijn ritme te blijven
ik bespeel mijn ziel
laat fibratie komen
en zweef ver weg
naar hemelse orgelpijpen
waar klanken knokken
om het hoogste goed
terwijl de linker vijf
weer naar het aardse
wil grijpen
het spel van toon
met ongeschreven
woorden
ondersteund door
onbestemde…
benauwend
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.279 het waren onbestemde kinderdromen:
een duister trapgat en ik viel omlaag
een hand greep mij dan stevig bij de kraag
hij hielp me op de voeten neer te komen
al voel ik nog de kriebels in m’n maag
die droom werd door de jaren meegenomen
ik leerde om de angsten in te tomen
en overwon onzekerheid gestaag
vannacht begonnen spoken weer te leven…
Overstijgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Onsterfelijke zwaan vlottend in waan
verlaten te drijven met vol gemoed
over het meer, drager van onbestemde bijmaan.
Zonder gezel in het kielzog, het hart beroet
in eenzaam avondschijnsel: alles doorstaan.
Neen! Bedankt.
Ik loochen uw bestaan.…
Benauwend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.029 het waren onbestemde kinderdromen:
een duister trapgat en ik viel omlaag
een hand greep mij dan stevig bij de kraag
en hielp me op de voeten neer te komen
al voel ik nog de kriebels in m'n maag
die droom werd door de jaren meegenomen
ik leerde om de angsten in te tomen
en overwon onzekerheid gestaag
vannacht begonnen spoken weer te leven…
december maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 van de duivel die denkt dat hij gewoon mens is
maar niets onmenselijks is de mensheid vreemd
wanneer hij zich misvormd in eigen wanen
woede kijkt voor zich uit in de ogen van een kind
een maan, niet genoeg om een heilige te verlichten
een schemerlamp onvoldoende voor de nachtbloemen
ik heb niet meer op je gewacht, je was te wreed
te onbestemd…
Cahaya baru
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
482 De nacht hangt groot en wijds en onbestemd
in eukalypta's duisternis verborgen
zwijgend houdt de achterkant der maan
als nachtwacht moeder aarde in haar greep
als langs de zeeën tot de verre kim
er vonken gloeien bij de oosterpoort
die kale rotsen van takla makan
in lichterlaaie zetten, woeste hoogten
van lhasa, tibet en de himalaya's…
vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
848 Vele jaren vriendschap
alleen in geschreven woorden.
Emoties, verdriet en geluk,
waren op het papier blijven plakken,
Nooit hadden wij
een hand gegeven
Nooit het gezicht
in het echt gezien.
We waren vrienden op lange afstand.
En nu
Vele kilometers
van de ene kant van België
naar de andere uithoek.
Een hart vol verwachting
maar ook…
weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.524 door duisterend licht omsloten
wiegde mij het kleine bootje,
het water murmelde verhaaltjes,
zacht zong het riet
het werd mij vreemd te moede:
een onbestemd verdriet
sloop binnen door mijn huid,
nestelde in mijn botten.
veelvuldig sloeg ik de riemen uit,
roeide tussen heden en verleden
eindeloos heen en weer.…
Heil licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 Slechts zoeken blijft mij beschoren
vanuit onbestemd doelloos heil
in godverlatenheid verloren
stort ik in afgrond zonder peil.
Boven mij een brandende zon
waar ik geen schaduw vind
geen put waaruit ik drenken kon
verstoken van verkoelende wind.
Zie toch belofte vanuit groene aarde
een steen wijkend van de duisternis.…
Alternatief voor Mundial
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De wind voert hier de boventoon dit jaar
En onbestemde vogels kwinkeleren
’n Trimmer, honduitlaters hier en daar
En soms wat ouders met een kinderschaar
Die in dit weidse landschap figureren
Twee eksters gaan een grasveld confisqueren
De mannelijke helft van een jong paar
Ligt met beleid zijn liefje in te smeren
Vlakbij zie ik een ouder stel…
Afzender onbekend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 Tijdens het nog prille begin
van jouw moedige jeugdige bestaan
hadden jouw onbestemde verlangens
zelden glanzende vleugels
en nog geen weet van ironie
of de teloorgang van het noodlot
je liet mij alleen achter tussen de bomen
met steeds maar weer die dwaze dromen
achter iedere boom afzender onbekend
alsof de natuur door een vreemde god…
Zie! een moedige traan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Het zijn tranen die weten,
wat pijn is, wat verdriet.
Het is een moedig mens,
die het aandurft,
om in een stille vijver van verdriet,
een wonderlijke steen te gooien.
Zie!
De steen heeft onze angst verdreven.
Onze ogen worden vanzelf weer droog.
Onze vijver is opnieuw gaan leven!…
Pijn Stiller
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
2.113 Pijn droogt zich af.
Pijn trekt zijn pyjama aan.
Pijn neemt een pil in.
Pijn gaat naar bed.
Hij valt in slaap.
Pijn bestaat niet meer.…