649 resultaten.
BIDDEN
poëzie
3.5 met 19 stemmen
5.911 Bidden is de bittere dingen
Met een zacht gezeg vergoeden;
’t Is doorheen zijn tranen zingen
En in alles ’t schoon vermoeden.
Bidden is langs donkere paden
Lampen van gevoel doen branden;
Bidden is de schoonste daden
Dragen op zijn eigen handen.…
tragiek van een dichterskind
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
533 zoals haar haar vervilt tot een hoed
drapeert ze zich met haar voeten
aardend uit haar bladzijde
haar vel verschrompelt naar de rand
op het boek wil ze vloeien
gelezen worden om nog eens
een vermoeden van een leven te voelen
zij is het kind van een dode dichter
reeds lang vergeten
sinds de schimmel aan het papier
begon te knabbelen…
Rorschachs Ongeluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
883 Inktvlek aan de hemel
Uitgelopen
Genoeg om de nacht te verduisteren
Voor hen die omhoog kijken
Rusteloos vloeide jij voort
Zwarte rivier
Ik rende langs de oever
Steeds zag ik iets in jou
Spijt droop ten slotte van je gekartelde randen
Haastig gemorst, vermoedelijk
In demonstratieve zorgeloosheid
Zoals onze jeugd het voorschrijft
Verhalen…
Knietje aan knie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
894 In een volle bus, knietje aan knie
en daar tegenover elkaar gezeten
Voor de blote benen dé inspiratie
om er eens heerlijk van te vreten
Zij bekeek hem, hij bekeek haar
woordloos geschiedde het en stil
In bochten raakten knieën elkaar
en hij vermoedde haar..moedwil
Flink rap reed hun buschauffeur
en scheurde woest door bochten
Haar knieën…
Pas de deux
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.556 die dooien aan opvrijende benen
haar gezicht huist
in een vragende schaduw
zij wil haar blik niet aan mij vertonen
enkel hem zonder schroom
met een onaantastbare
verleiding belonen
zij bespeelt een minnaar
die ook door adem is omhuld
en in hetzelfde verlangen gekleed
in deze pas de deux
is pure passie
door dragende zuchten
te vermoeden…
afzien is zijn
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
533 mens lijdt dikwijls barre ontbering
daarvan veroorzaakt hijzelf ’n groot deel
soms trekt hij daaruit nog tijdig lering
en krijgt zo de zaak weer op de rail
fysiek lijden aan een gemene kwaal
vraagt echter een heel andere moraal
wie de idee beslist ver van zich werpt
dat de geest door lijden wordt gescherpt
verwerpt zonder het zelfs te vermoeden…
Woorden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
487 Water
Luchthartig
Openbaring
Bestendig
Zee
Dapper
Eeuwig
Twijfel
Wachten
Samen
Dorstig
Verlangen
Kalm
Doortastend
Zwijgend
Vermoeden
Stilte
Dor
Tijd
Muziek
Heelal
Woorden…
Paden waarlangs de ziel gaat…
Al konden wij veranderen
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.224 Veel aanwijzingen
treffen wij aan die doen vermoeden dat daadwerkelijk
wij niets veranderen dat niet al op veranderen stond.
En in onze karakterstructuur, daarin zit ook veel verwijtbaars.
Al kónden wij veranderen, wij zouden er te lusteloos voor zijn.…
Een weg door nevel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 Blindelings ga ik door de laan der nevelen
Voetstaps tastend naar het pad der wijzen
Ontwaar bomen als mistige schimmen rijzen
Die bedreigend boven mijn hoofd prevelen
Laat mij slechts leiden door mijn intuïtie
Geen vermoeden waar ik ooit stranden zal
Bereik ik de top of kom ik eerder ten val
In wanhoop beraad ik mij op mijn positie
Waar…
Hoe zou jij...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Ach zij, gegijzeld door haar boeken
waarin ze wijsheid heeft vermoed
zal ook niet langer hoeven zoeken
Het einde komt vast mild en zoet.
Omdat we thans nog leven,
zij het dan strompelen over een doornweg,
moet je't me maar vergeven
dat ik misnoegd, heel even
mijn armen zacht over je schouders leg.…
De Kunst van Aarden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Dichters vermoeden veel of iets.
Ze willen er graag over schrijven.
Meestal zijn ze erg overgevoelig.
Helaas, NU weten we bijna niets.…
een bed van schelpen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
773 dat ze niets konden weten dat er
niet meer dan een vaag vermoeden was?
wie zaten hier aan deze
diep gezonken tafel?
getekende levens van mannen
en hun laatste reis
naamloos verbonden met
de diepste lagen van de zee
in een bed van schelpen…
Lach
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
345 de dag beginnen
met een lach
hoe geniaal het doolhof,
de puzzel is verzonnen
om ‘t verhaal van ons,
ons allen is begonnen,
dat te begrijpen,
hoe ‘t is ontsponnen
Waarom we in dat gezin,
dat dorp, die stad geboren
hoezo dat ons zo kon bekoren
daar terug,
bij die familie te behoren
Die plek, zo gek,
dat te ontwarren
of vermoeden…
Tweeledig
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
147 hij beren,zij apen
op dezelfde weg
en wederom
de terugkeer
onder het hoge gras
de heksenkringen
een uitdijende grens
rond een middelpunt
buiten bereik
de oorsprong
steeds verder
van de herkenning
verwijderd
een loep tussen
dier en dreiging
de vergroting van
het vermoeden dat
niet het dier
maar het waarnemen zelf
zich aan…
Denkstroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
876 papieren krachten
verharden nadat ze zijn verdwenen
de vergeten uitwerking een keten
onder dikke lagen ijdel massa
overstroomt de oevers van het weten
zoekt meer dan wolken, het licht en manna
ik schop tegen muren ik wil breken
door blinde obstakels te bevrijden
van het gemiddelde levensteken
de kringen waarin gebouwen strijden
ik vermoed…
Verstarring
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
731 Zes miljoen doden hebben nooit vermoed
dat hùn verhaal zò zou worden verteld.
Alle gruw'len door de uwen gepleegd,
zijn gemakzuchtig in één traan geveegd,
veel geplengd bij Mijn beeld aan het kruis,
uit een zware claim op Mijn dodesstrijd.
Uw eigen verantwoordelijkheid kwijt,
denkt u welkom te zijn in Vader's huis.…
Piano of iets anders
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
720 De noten van de muziek dwarrelen als rozenblaadjes
van rozen die nu natuurlijk nog niet bloeien
maar geuren doen vermoeden.…
Geen eigen gelaat heb jij...
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.363 Wat heb je sinds het begin
meegemaakt en geleden,
maar de hoop blijft je dragen
en het vermoeden
dat achter de horizon
weer ergens en ooit
licht zal dagen.
Je bent één uit de velen:
gekend, bemind, gezocht
maar vaak ook vergeten,
onderdrukt, verloren of gekwetst,
miskend, gefolterd, gedood.
Toch sta je weer op...…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 bakstenen op elkaar gestapeld
ik dicht er mortel tussen: het is een muur
schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis
ik laat de zon erop schijnen
aan de overkant poot ik een paal neer
niet zomaar één
er hangt een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen…
1985. Oostende.
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
640 Naar het drijvende bed
en de woorden
die toen bleven draaien rond mijn zilte slaap
zee werden
groter en groter
in de regen, in die bindende stilte, zo anders
dan ik had vermoed
tot ik verdronk. Jouw gezicht zag
en die laatste hand.
- Mijn woorden waren als meeuwen
die ik aan de waarheid gaf.-…
Ongevraagd bestaan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
552 Vol aarzeling en vragen, levenslang
’t geheim vermoeden, zingend zoeken
en voor de avond en de nacht weer bang.
Is er dan wijsheid in de boeken?
Is er een antwoord dat voorgoed volstaat
of blijft het gissen, raden en geloven?
Toch is het voor de wijsheid nooit te laat,
Want slechts wie minnen kan komt dit te boven.…
het kind en het glazen vogeltje
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
706 in mijn herinnering
ben ik altijd klein geweest
ook in elke wereld
die openbrak wanneer het schuilen zocht
naar zachtheid
of een lief woord
dat deed vermoeden dat ik bestond
met het oor tegen een helderblauwe hemel
om in geluid
van nergens eindigende warmte
te kunnen wonen
ik tastte dan aan mijn hart
aan het kind
dat daar stond,…
Gedichtendag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 honderd meter
poëzie
ligt er
tussen mij
en de kleine
winkelgalerij
witte tandartsassistentes
die in het laatste tegenlicht
kleumend met de armen gekruisd
wolken rook uitstoten
zeven oude bomen
niets vermoedend
van de kap
in stille overmoed
nog met kale armen
naar de hemel reikend
de diepe plof
van onze wijnfles
op de de bodem…
Carmen? Nee, dan Medea!
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
789 macht corrumpeert
zelfs bij tovenaressen
goud vergroot de hebzucht
neem Medea die Jason hielp
het Gulden Vlies te bemachtigen
de tweeling die zij hem schonk,
bevestigde haar kortdurende macht over hem
hij, de kroon al in zicht,
arrogant hoger op de ladder stappende
niet haar wraak vermoedende
zij, diep beledigd,
vermoord de maîtresse…
Gebeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Hoe schuilt mijn hart zo binnenin
dit broos bestaan, vol klein vermoeden
want zekerheid is slechts in droom
te vinden, elders niet en nooit.…
Gebeden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
540 Hoe schuilt mijn hart zo binnenin
dit broos bestaan, vol klein vermoeden
want zekerheid is slechts in droom
te vinden, elders niet en nooit.…
Herfstbezinning
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
914 We zien alweer de bladeren dwarrelen
en weten dat de herfst er dus weer is,
maar treurnis om de zomer die er was
en die in geur van sterven overal verschijnt,
neen, die vecht wel om de overhand en
gaat met kleuren ons bedriegen maar wint
het niet van ’t vaag vermoeden dat dit niet
het einde is, maar even rust en stilte vraagt.…
Pakistan , en het andere einde van de wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 Toen het uur van het onheil
aangebroken was
konden de mensen
niet vermoeden
dat ze elkaar
niet meer terug zouden zien
Het is de hoop die als een bloem
in een graftombe bloeit
in het trieste uitzicht
koud en eenzaam
in de dagen van ontbering
Een sprankje hoop, de schreeuw
om hulp voor hun nood
dat het verdriet
enigszins…
Netwerkfragmenten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 dat non-conformisme
heeft mij tot grote
verbazing wel andere
niet verwachte
contacten opgeleverd
waarvan ik het
bestaan wel vermoedde
maar er nog niet goed
de vinger op kon leggen
zoals deja vu buiten
jezelf treden ontmoeten
in andere dimensies
herhaling en uitbreiding
van droomcontacten
verbindingen van de
diverse gelaagdheden
in…
winterpark
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 vermoeden van bestaan
adem die witte ijsbloemen
op het glas draagt
zonder tegenspraak
zoals een monnik schrijft
met rustige halen.
een park bedekt met een wit kleed
dat alleen eigen krisstallen weegt
onmerkbaar het gewicht verplaatst
waarin het matte licht wordt opgebaard.…