3968 resultaten.
Over Leven
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
481 Wanneer morgen momenten van samen als
herinneringen nog even kleven op klein stukje huid hoezeer
ook verlies steeds meer openbaart op de vermoeide armen waar eveneens
ijle luchtlagen verspreiden die mij verzwakken in de schemering van mijn eeuwige winter.…
Altijd samen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
451 Op een stukje stam
een hart gekerfd in de bast
samen voor altijd
Weet je nog de schemering die de eerste avond
verlichtte met twinkelend licht van gekleurde lampen
Hoe onze zintuigen werden geprikkeld door dosis naïviteit
en onbevangenheid om zo reizen te maken naar diepte en verte.…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 En terwijl de schemering de horizon kust met zijn gouden gloed,
voelt het alsof de dood slechts een andere vorm van leven is,
waar de schaduwen zich vermengen met het licht van de sterren,
en alles wat was, gewoon weer een deel wordt van het grote geheel.…
Een leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 Want er zal een dag komen—
de laatste blik in geliefde ogen,
de laatste kus die trilt op je lippen,
de laatste geur die je ziel verwarmt,
de laatste schemering die de dag zacht uitwist,
de laatste aanraking die blijft hangen in je huid.
Daarom, koester.
Zeg wat ongezegd bleef,
fluister wat je hart al jaren draagt.…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 zie ik een deel van de oplossing
voorwaar als ‘t loffelijk streven
van dichters’ punt van aanvang
als de opdracht in eigen gezang
meer dan de privéproblematiek
met machtswoorden de wereld
buiten betreden in het schemer
dezer nadagen der schoonheden
van uitbesteden van elk denken
wat ieder mysterie van het zijn
zal vervagen in veelvuldigheid…
Altijd onderweg
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
181 de geur van lust hangt nog in zijn jas
een zoete smokkelwaar uit de kamer
die hij nu haastig moet verbergen
voor de blikken van de vroege pendelaars
zijn telefoon blijft donker in zijn zak
de waarheid reist met hem mee terug
naar het kantoor, de burgerplicht, de sleur
een anonieme schim in het niemandsland
die stiekem hunkert naar de schemering…
Herfstweemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
94 O het vallen van de gouden herfstbladeren
ze rollen rillend tot brons op gewijde gronden
de storm geselt de gekromde takken
in de natte schemer, terwijl zwartgallig
gezwam de hunkerende tijd verminkt
met duistere fantasieën en weemoed.…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
7 En terwijl de schemering het landschap teder omarmt,
blijft het licht nog even nagloeien in de stilte.
Een geruststellend teken dat na elk afscheid van de dag
de belofte van een nieuwe morgen alweer klaarligt.…
HET LIED DER DWAZE BIJEN
gedicht
4.2 met 17 stemmen
10.535 Die geur en een zacht zoemen
in het azuur bevrozen,
die geur en een zacht zoemen,
een steeds herhaald niet-noemen,
ried ons, ach roekelozen,
de tuinen op te geven,
riep ons, ach roekelozen,
naar raadselige rozen.
Ver van ons volk en leven
zijn wij naar avonturen
ver van ons volk en leven
jubelend voortgedreven.…
De Milde Keizer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 Ze graaien naar de kopermunten
verkopen hun zalig lichaam aan de keizer,
die grijnst in de tuin,
boven het puin van gesneuvelden.
Ze stelen zijn zegelringen, halssnoeren.
smelten ze bij de bonkige smid.
De keizer wil de bronzen klok horen,
Want zijn vader wordt wat kinds en doof.…
Palma de Mallorca
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
2.029 geduldig wachten
Om uit te varen in de zonneschijn
Soms is het rustieke Spaanse karakter
Nog nauwelijks te herkennen
Dat zijn de dorpen vernieuwd en commercieel
Waaraan men moet gewennen
daar vind je Duitse Stuben, Engelse Pubs
Tanzlokale, fish and chips en allerhande clubs
Maar dat zijn ook de echte kleine pleinen
Waarachter patio’s de tuinen…
De vraag van Gorter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
725 Maar vandaag, plotseling en onverwacht
zag ze een oude man strompelen,
verdwaasd rondkijkend in haar tuin,
verbaasd hoorde ze hem mompelen:
'Oh God, is mijn Mei nu al gekomen?'…
Kerst 2ooo
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
3.386 De kersttijd lijkt een laat zomergebeuren
ik snijd witte hortensia's en rozen in mijn tuin.
Al dragen zij niet meer die zomerse glans en geuren
voor Kerstmis bloeien ze in steekschuim.
Waar rozenbottels,rode bessen en klimop moest prijken
staat nu een verkeerd kleurenboeket.…
Afrikaantjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
783 Een groep Afrikaantjes versiert deze tuin
waar felle wind speelt met heldere toppen
van sneeuw die dichtbij lijkt op scherpsteile koppen
die ik nu kan zien met hun wittige kruin.…
Hoe je geliefde te herkennen
gedicht
2.3 met 19 stemmen
10.693 Dit is wat de geliefde verspreidt:
een geur van zomerlinde, van avondmelk,
van naakte huid onder een joppertje,
een geur van de liguster aan het eind van de tuinen,
waar in het lage licht met het geduld
van spinnen de geheimen worden prijsgegeven.…
Als de luchtschipper, mee met de wolken
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.712 Maar aanstonds daalt hij en de ontoegankelijke
Bergenspitsen, de blanke gletsjers,
De vreedzame dalen,
Bewoonde vlakten, kanalen, steden,
De zeilende schepen, de huizen vertonen zich -
En ginder -
Hoe klopt hem het hart als hij het bewegen
Van mensen waarneemt,
En ginder
In de tuin bij dat huis de gedaanten
Van de allerliefsten.…
- Ijssculptuur als jeugdherinnering -
netgedicht
4.1 met 44 stemmen
656 Herinneringen aan en uit de kindertijd,
het grote herenhuis met mooi zicht,
kinderpuin zo diep begraven in de tuin,
dat deze winter zeker onder sneeuw ligt,
als ijssculpturen uit de grote stad.
Het ijskind wordt eigenzinnig en het smelt
als het begrijpt wat is op deze wereld.…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 De wind heeft haar naar de tuin verwezen,
de tijd in haar handen te slapen gelegd.
Zij spreekt over stukgewaaide ramen,
een dak dat eeuwig lekt, de schoorsteen
die niet trekken wil, over hem en haar,
en hoe het uur haar slaap niet raakt.
en hoe de nacht versteend tot liggend naakt
dat zij onwennig tracht te strelen.…
Oogsteen
gedicht
2.3 met 22 stemmen
9.744 Schrikdraad stond
rond de tuinen der zonde, er moest nog
gehinkeld tussen de lijnen, een scherf geschopt
naar de vakken van morgen, op het plein gebuut bij de linde.
Achter de poort lag het wijde. Het was
nu. Zij verruilde haar stuiters voor stuivers
en zocht naar oogsteen en ziel. Vond toen
haar lichaam, wat daarmee te doen.…
DE LUCHTSCHIPPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.626 Maar aanstonds daalt hij en de ontoegankelijke
Bergespitsen, de blanke gletsjers,
De vreedzame dalen,
Bewoonde vlakten, kanalen, steden,
De zeilende schepen, de huizen vertonen zich -
En ginder -
Hoe klopt hem het hart als hij het bewegen
Van mensen waarneemt,
En ginder
In de tuin bij dat huis de gedaanten
Van de allerliefsten.…
LEVENSAVOND
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.586 En keer 'k mij af
Van dood en graf,
Dan droom ik droever dingen;
Een spooksel werd het leven mij,
De ontblaarde tuin een woestenij,
Een kreet van pijn mijn zingen.
Doch eer 'k Uw leed
Voor 't mijn' vergeet,
Vergeet ik ons verleden;
Ons heeft de volle Dag bekoord,
Ons-saam ontving het stralend oord
Van schoonheid en van vrede!…
is dat heimwee?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
680 soms draait er in mijn hoofd een film,
dan zie ik me weer als een zondagskind
huppelend, zonder zorgen
dansend door de tuin van mijn vaderhuis
waar ik toen veilig was geborgen
mijn lange blonde haren
wuivend in de wind.…
terug bij moeders pappot
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
554 ik heb tomatenroomsoep met balletjes,
konijn met pruimen uit de tuin en
zelfgerolde kroketjes
en als toetje
rijstpap ,niet met gouden lepeltjes,
maar met bruine suiker!
jongen , tast toe, het is je gegund!
ik ben zo content dat je er weer bent!
mijn grote jongen!
mijn sterke beer!…
Dag lieve Morris
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Lieve Morris
Klein en wollig, warm en zacht
Lief en soms lollig, je mooie ogen en je dikke vacht
Rustig maar ook levenslustig
Je ronde snoetje, een schattig toetje
Op je kussen, op de trap, voor het raam of in de tuin
In de zon of voor de haard, lekker languit met je hoofdje schuin
Nieuwsgierig, dagelijkse inspectie van je wereld collectie…
BENOORDEN DE MOERDIJK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.491 Benoorden de Moerdijk
Daar zitten de tobbers, al welgesteld,
In tuin en kantoor zich af te zonderen,
En tellen geld.
Benoorden de Moerdijk
Daar wonen de sufste rijken,
Ze noemen zich vrij of roemen zich vroom.…
Dagen later
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Er daalt rust in de tuin, de wonderbaarlijke
groeikracht is sterk afgenomen,
wat nog te doen staat is te overzien.
De kleuren, met volheid van al wat groeide en rijpte,
geven een diep gevoel van rijkdom,
verzorging geeft beloning,
die ik met dank aanvaard.
Zesendertig dagen ná de langste dag.…
Badend in rijkdom
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
999 de tuin van toen zie ik, waterton,
mijn dikke buik
en steeds weer mijn opgeruimde gezicht
zelfs net na het bevallen,
mijn kindje vol smeer liggend op buik
nog aan streng, ze drinken mijn melk,
veel liefde zie ik, een lachen, een samen zitten met boekjes,
op bank die ik nog heb,
en de plastieke teil waarin ik hen baadde
nog steeds,
wil…
Een troost
gedicht
3.7 met 6 stemmen
5.500 In deze tuin, achter de ramen,
woekert de klimplant, pikken veren driftig
beestjes van een bast, zwelt het fruit.
En wij bestaan niet, kunnen bewijzen niet te bestaan.
De boom, de zee, de roos – elk woord dat past
loopt uit, hervormt zich mettertijd.
Wat groeit, groeit roekeloos.…
Wonder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Het was in hun tuin, en het dwarrelde naast mij neer,
was het een teken net als toen die ene keer?
Vertelde het bloemetje klein maar fijn
dat ondanks het verlies, hij altijd dicht bij mij zou zijn?
Dat onze wederzijdse liefde zou blijven bestaan,
dat hij in welke vorm dan ook, met mij mee zou gaan?…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Haar als riek zien geeft het recht te bestaan
samen met haar de tuinen door te gaan.
Ze zoekt niet naar duister is in het licht gebleven
dagelijks groet ze mij en spreek ik haar even.
En als ik 's avond laat nog zit te dromen
wil ze steenvast fluisterend komen bomen.…