Alle inzendingen over winter

3942 resultaten.

Sorteren op:

Er bestaat geen verlies van tijd.

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
In de herfst schuilt de vrouwelijkheid, winters heersen oude mannen, in de lentes lonken vlinders onbevangen, ben ik zomers tot alles weer bereid, als schaduw en het licht elkaar weer ontvangen, de ongetuigde gedachten worden bereden, het bit verlost van het opgekropt verlangen, verenigd in een silhouet van het verleden, er bestaat geen…
Pama25 februari 2013Lees meer >

Lente

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
Een lange winter in het land; ijs, sneeuw en regen. Water opgestuwd door wind! Vandaag schijnt de zon. En met haar warme stralen is er een poging gaande om de aarde te bevrijden van veel te koude waarden. Ach, ik mijmer maar wat rond. Maar zie in mijn eigen leven soms alleen maar ijs, sneeuw en regen.…

DE DICHTER

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.050
En, waar van 't winter-dak een schone mane daalt, 'n weifelt ijl een hele lente in hare wijle, o mijn gezóende blik, en moe van eigen-peilen? - Geen zoen is goed, dan die vergeten zorg verhaalt...…

Wintergedicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
Het is winter. De sneeuwpoppen glimlachen naar deze armoedige vogelbeesten. Ik geef ze mijn glanzende bosbessen noten en een kom met water. Ze drinken nu als een zwerver in de kerk hun cognakje en nemen de laatste kruimels van het hartebrood en roepen kwie kwa gakje.…
cornil13 november 2014Lees meer >

Er is geen tijd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
In de late zomer schuilt de vrouwelijkheid, in de winters heersen oude mannen, in de lentes lonken vlinders onbevangen, ben ik zomers tot alles weer bereid, als schaduw en het licht elkaar weer ontvangen, de ongetuigde gedachten worden bereden, het bit verlost van het opgekropt verlangen, verenigd in een silhouet van het verleden, er…
Pama21 augustus 2015Lees meer >

Op een morgen schijnt wellicht de zon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
In mijn winters herbezinnen wist ik niet wanneer mijn droom opnieuw zou beginnen. Ik voelde mij gevangen in een wereld van kou. Mijn zomerdroom ontnuchterd, verkeerde in tijdelijke rouw. Op een morgen schijnt wellicht weer eens de zon; die mij opwekt te dromen over een zomer die nog niet begon.…

In Jezus' voetspoor

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
Veertig dagen, veertig nachten eenzaam dwalen door de woestijn op zoek naar een spoor van Jezus die daar nog moet te vinden zijn harde stappen liet Hij voor ons staan vereeuwigd in de zandwoestijn als wij de nacht van het leven ingaan voelen wij hoe zwaar die tocht kan zijn moeizaam wordt het winters ontwaken tot ’t nieuwe licht ons weer…

de liefde en de lente

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
de winter gaat, de liefde blijft de lente komt, de liefde rijpt spartelend, dartelend, vrijen zij vrij fonkelend, kronkelend, zij aan zij de liefde kust, wil overtuigend beminnen de lente slurpt gulzig warm zonlicht naar binnen zij wentelen zich verlangend in groenend gras laven hartstochtelijk aan weidse plas de lente bruist, de liefde…

De vleugelnootboom spreekt

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.016
Hollandse winters deren mij niet: Sneeuw op mijn takken. In de zomers een dicht bladerdak. Tussen twee vleugels mijn vrucht. Keer om en loop naar links. Ik wijs je de weg. Je ziet de wandelpaden van mijn labyrint. Loop van mij weg. Mis je me al? Straks loop je weer naar mij toe en zie je de veelarmigheid van mijn kroon.…

NOOIT MISSCHIEN

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Maar U, de man, Die kruisen draagt en nooit misschien wij behoeven Iemand die ons schraagt en ik, Heer, ik ben één van die stervelingen Heb je het ijs in de winter gezien?…
frits29 december 2021Lees meer >

Een kameraad

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Denkend aan herfst en winter, ziet ze nog die wilde kale pruikenbol. Hoe de merel af en toe kwam kijken. Nu ziet ze een enorme bladervracht Maar dat had ze ook verwacht. De blauwe regen heeft een kameraad gekregen. Heel stiekem kwam hij van onderaf op. Stilletjes is hij opgegroeid. ze weet het is een mannetje.…
Antje18 juni 2022Lees meer >

EEN ENGEL AAN MIJN HAARD

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 711
Jouw glimlach warmt die late avonduren als mijn hart op een naakte winter lijkt verdrietig om ons geluk dat niet mocht duren en waarvan de glans toch onuitwisbaar blijkt mijn koude handen wil ik aan je warmen mijn ijzig voorhoofd tegen je zachte hals die zaligheid voelen van een intens omarmen als het dromerige zweven op een trage wals.…

In Stilte Verlangd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Haar aanwezigheid is als een zomerbries in de grauwe winter. Ze laat lachsalvo's klinken als klaterende watervallen, En vult de stiltes met verhalen die mijn ziel verwarmen. Met haar nabij voelt het leven als een nieuw begin.…
Anton17 februari 2025Lees meer >

dubbeltje op z’n kant

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
vanuit ’n simpel leventje met ’t goede genenpakket en de sporadische deukjes die klapjes op de billen de vertogen woorden knuffels die verdwenen één of twee gebroken botten en jonge harten tien tellen onder water god die toch niet bestond of de wind waardoor de vakantie niet doorging de kou onder de lakens als de winter inbreekt achter…

Een paarse belofte

netgedicht
2.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 488
Klokje in de kou toont moedig zijn paarse bloem winter is nabij Aan de rand van de stoep groeit het kruipklokje met zijn lage stengels, stil maar standvastig. Een paarse ster die geen aandacht vraagt, enkel licht vangt in november, zoals iets dat bloeit zonder verwachting.…
CB17 november 2025Lees meer >

De melancholie van vergankelijkheid

netgedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 524
Koude lucht draagt geuren van vochtige aarde, verre regen, en een belofte van winter, terwijl de zon haar laatste lijnen achter het landschap legt, en ik adem het verdwijnen van de tijd in.…
CB28 november 2025Lees meer >

de stille rozige ledigheyt der ziele

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 303
Doch de gebreken der mensheid, als mist in het morgenlicht, maken mild en mededogend, met muzische murmeling, want in de witte wijding van winterse wijdingen vindt de ziel serene stilte, sippend aan ’t sein.…

De warme stem van een winterkoning

netgedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 514
In de echo van de winter- koning vind ik rust; het is goed om klein te zijn, zolang ik naar binnen zink.…
CB3 februari 2026Lees meer >

van zwanen en van wilgen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
stroom het geduld van de aarde vertaalt ze drijven als zeilen van sneeuw en van ijs getuigen van blinde geboorte en wit geweld de rivier heft haar stem in een prevelend grijs waarin elke golf de getijden telt ga niet zachtmoedig die duisternis in waar de wortels de koude diepte omarmen de zwaan vaart rechtop naar een nieuw begin om de winterse…

Witte herfstvogel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 193
Het ijzige water voelt diep, de winter is onafwendbaar, de zwarte nacht schuift traag over de kwetsbare natuur. Maar angst voor de verlatenheid hoort er niet bij. Hij vaart met de borst vooruit, tartend het dorre, dode riet; bang voor de diepe afgrond van het noodlot? Nee, dat is hij niet.…

VIJF EN TWINTIG JAREN

poëzie
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 7.425
’t Mochte zijn, dat een winter voorbij waar gevaren, en haar ijs bij de stralen der lentezon smolt; — dat — een reeks van onvruchtbaar vervlotene jaren door één oogst voor het minst al die dorheid vergold! Neen! de mens mag zijn lente geen tweedemaal smaken; op zijn winter volgt nooit weer herleving en groei!…

Zomerlied

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
Want het is zomer en er moet gefeest worden Dikke sokken dragen de mensen niet meer Maar dat deden we in de winter Kinderen hebben rode wangetjes en vrezen dat ze binnenkort weer naar school moeten. Ze slurpen nog aan een ijsco. Slurp,slurp. En toen kwam er een olifant en die zei dat de kinderen naar school moesten.…
cornil1 augustus 2015Lees meer >

monachos

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.255
stomheid geslagen op de koude steen een hert en een duinkonijntje spelend op het korte gras tot een vos het pakte binnen in zijn kluis las hij boek na boek maar geen licht ging hem op geen vriend verscheen in het voorbijgaan blinkende uit de traliën hij zong in parken en woestijnen luidkeels het hooglied van verlangen: de winter…
Abel Staring15 februari 2005Lees meer >

amos monachos (tweede versie)

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.682
alle eenzaamheid te vinden zijn hij vond met stomheid geslagen op de koude steen een hert en na lang zoeken een beklemd konijn wiens gillen over zee verdwenen was binnen in zijn kluis las hij boek na boek maar geen licht ging hem op geen vriend verscheen in het voorbijgaan blinkende uit de traliën hij zong: de winter…
Abel Staring16 februari 2005Lees meer >

Slacht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.564
Onder de ozonlaag van bedorvenheid In een paleis, een huis van pracht en praal In de tuin een boom van de eeuwigheid Onder de nacht en geroep van een nachtegaal Op een zomerse dag met een winterse bui Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht Door hemelse tranen van een pas gesneden ui Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar…

Oliebollen

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Op het plein stond elke winter een oude oliebollenkraam aan kwaliteit en lage prijzen dankte de zaak zijn goede naam De vele spiegels in de wagen van zilverzacht geslepen glas gaven deze kraam het aanzicht alsof hij niet van deze wereld was Klanten die even moesten wachten staarden naar het fijne goud op de lijsten rond de spiegels en…

Aanblik

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.972
Het is winter en zomer geweest, zachte dagen die met uitgestrekte hand ons offers brachten. Wij zaten eromheen en proefden de wijn, de kaas, het brood, de kruiden. Warmrood de vruchten en vreugden, de jubel van lief en geliefde, de triomf van bekrachtiging, kinderen, onze kinderen, mensen een stap verder dan wij.…
Fa Claes30 november 2004Lees meer >

De laatste lente

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.337
Ik heb de bloemen zien ontknoppen die zomerse nachten, zo sensueel maar na het vallen van de blaad'ren is de winter nu mijn deel Weer staar ik uit het venster de laatste lente kondigt zich aan de mooiste in vijftien jaren want de laatste deur is open gegaan Ik zie de kinderen weer spelen en een vogeltje zingt haar lied ik huil weer dikke…

DE DICHTER

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.412
Mijn hand, der spâ verzwaard, heeft 't winter-zwijn gekeeld; de toeë stal geurt zoel en zerp van zwoele vachten; geschuurd de lome last der laatste zomer-vrachten, rust thans mijn naarstig hoofd ter moede vinger-eelt.…